𝄆 Downloaded From BollyFlix 𝄇
‎สกาดู๊ช
‎ข้าจะซื้อเรือ
‎ตรงนี้ แอปริคอต
‎ตรงนี้เป็นลูกเกด
‎ใช่แล้ว มายกสองลังนี้ลงไปกันเถอะ
‎ลูกเกดอะไรหนักจัง
‎ได้ยินเสียงอะไรไหม
‎นั่นเวรูก้า ดูมอนต์
‎เรื่องใหญ่แล้ว ‎จับนางไปส่งอัศวินกันเถอะ
‎ไม่รู้ว่ายังมีค่าหัวอยู่ไหม
‎(กังฟูแพนด้า ‎อัศวินมังกร)
‎ดูสิ มันหลุดเป็นชิ้นๆ ได้ทุกเมื่อ
‎ข้าคิดถึงเกราะลูเธียร่า
‎เป็นชื่อดาบที่พิลึก
‎มันไม่ได้อยู่ที่ดาบ ‎แต่เป็นคนที่ถือมัน
‎มันอยู่ที่ดาบหน่อยๆ แหละ
‎ข้าไม่เคยไปทางเหนือ
‎อัลฟี่บอกว่าจะพาไปสักวัน
‎เขาชอบอยู่กับธรรมชาติ
‎ใช่
‎เขาแยกดอกไม้ท้องถิ่นเก่งมาก
‎ไม่มีใครอยู่ไกลปืนเที่ยงขนาดนี้หรอก
‎คนที่ส่งอัลฟี่ไปหา ‎ศาสตราวุธอาจจะอยู่
‎พวกเขาอาจจะรู้วิธีทำลายด้วยซ้ำ
‎คิดว่าเป็นอะไร
‎กรดบ่อใหญ่หรือพลังคลื่นเต่าลึกลับ
‎มังกรที่พ่นไฟออกมาเป็นไฟฟ้า
‎หรือก้ามปูยักษ์
‎เข้าใจปะ
‎ไม่ใช่ก้ามปูสินะ
‎เบลด เป็นอะไรไหม
‎ขอโทษที คือว่า…
‎ตอนเด็กๆ ข้าสงสัยมาตลอดว่า ‎ภารกิจเป็นยังไง
‎เผื่อเจ้าจะรู้สึกดีขึ้น ‎เจ้าไม่ได้พลาดอะไรเท่าไหร่
‎ยังไง
‎อัลฟี่ไม่อินกับ ‎การเป็นอัศวินเท่าไหร่
‎เขาออกจะ…
‎เบื่อหน่าย
‎ขอบใจที่เล่าเรื่องเก่าๆ ‎ของพี่ชายข้าให้ฟัง
‎ข้าคิดว่าข้ารู้
‎ถ้าอัลฟี่ "เบื่อหน่าย" งาน ‎ที่ทำมาทั้งชีวิต
‎ฮะ
‎อุตส่าห์เข้ากันได้ดี ‎นางคงเกลียดข้าแล้ว
‎- ไม่หรอก ‎- อั๊คน่า
‎รีบๆ เดินตามมา
‎รู้อะไรไหม ต้องใช้เวลาหน่อย ‎กว่าเบลดจะชอบ แบบนานเลยล่ะ
‎บางทีเรานึกว่านางจะชอบเราแล้ว
‎แต่ปรากฏว่าเป็นกับดัก ‎และเราอยู่ในถ้ำ
‎ถูกปิดหูปิดตา ‎และแม้ว่าถ้ำจะดูดีแค่ไหน
‎มันก็เป็นฝั่งที่นางไม่ชอบ
‎เป็นถ้ำฝั่งที่นางไม่ชอบมาตลอด
‎แต่เอาเถอะ
‎ไม่ต้องห่วง
‎ข้าจะสอนวิธีบริหารเสน่ห์ ‎และเจ้าก็จะได้เป็นเพื่อนกัน
‎ตามข้ามาแล้วกัน
‎หายนะบังเกิดแน่
‎หายไปไหนกันหมด
‎ไปเลย เบลดชอบความกล้าแสดงออก
‎ไปถามเมืองถัดไปกันเถอะ
‎เมืองถัดไปห่างไปหลายกิโลเมตร
‎- ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวก็เจอเบาะแส ‎- ใช่ อย่ายอมแพ้
‎- เจ้าคิดว่าข้าจะยอมแพ้เหรอ ‎- แค่ให้กำลังใจ
‎ดูนั่นสิ
‎เคาท์ ทิสเซิลตัน ‎ราชินีบอกว่าท่านตายในสนามรบ
‎ไม่ใช่
‎นั่นมันพี่ชายแฝดสามของข้า เรจินัลด์
‎และตอนนี้แรมซีย์พี่ชายอีกคน ‎ก็ได้ขโมยศักดินาแห่งเมืองโรสพอร์ต
‎ดูเหมือนสงครามจะยังไม่สิ้นสุด
‎แต่ก่อนอื่น…
‎ในที่สุดราชินีก็รู้ว่าเรามีตัวตน
‎พูดกับข้าเหรอ
‎ท่านคืออัศวินใช่ไหมล่ะ
‎ข้าชื่อเอ็ดการ์ ตามมา ข้าจะพาไปบึง
‎เห็นไหม มีคนที่น่าสนใจอยู่
‎พูดกับหุ่นมือเนี่ยนะ
‎หวังว่าพวกท่านจะไม่ห่วยเหมือนคนก่อน
‎เขาชื่ออะไรนะ อลัน
‎ไม่สิ อาร์โนลด์ ไม่ใช่…
‎อัลฟี่
‎ใช่ หมอนั่นแหละ
‎ห่วยแตก
‎เดี๋ยวก่อน หมายความว่ายังไง
‎ปีศาจ
‎นี่ เป็นอะไรไม่ทราบ
‎เจ้าดูเป็นมิตรดี
‎เมื่อก่อนมีคนอยู่ ‎เฟ็สเทอร์เมิธเต็มไปหมด
‎ที่ใฝ่ฝันจะขยายเป็นเมืองใหญ่
‎แต่ตอนนี้เหลือแต่ข้ากับตุ๊กตา
‎เข้าใจแล้ว ‎เล่าเรื่องอัศวินให้ฟังหน่อยได้ไหม
‎ท่านมาเพราะ ‎สัตว์ประหลาดพวกนั้นใช่ไหม
‎เราขอให้ราชินีช่วยมาเป็นชาติแล้ว
‎แต่อัศวินที่นางส่งมา ‎เข้าบึง ออกมา แล้วก็จากไปเฉยๆ
‎ข้ารอให้ใครสักคน ‎มาสานต่องานนี้ถึง 15 ปี
‎ทำไมเจ้ายังอยู่ที่นี่
‎ข้าทิ้งตุ๊กตาไม่ลง
‎ใช่แล้ว ‎เจ้าไม่อยากให้มันโกรธใช่ไหมล่ะ
‎อัลฟี่จากไปโดยไม่บอกเหรอ
‎เขาบอกว่า "ต้องไปแล้ว" แล้วก็ไปเลย
‎ฟังดูไม่เหมือนอัลฟี่เลย
‎สนับสนุนนาง
‎ใช่ ถูกต้อง เบลด ‎ไม่สมเป็นเขาเลย พิลึกมาก
‎ก่อนหน้านี้เจ้าไม่ได้พูดแบบนี้
‎คือว่า…
‎ตกลงอะไรแน่
‎ทั้งคู่ ไม่ใช่ทั้งคู่
‎พี่ข้าไม่มีวันล้มเลิกภารกิจ
‎มันต้องมีเหตุผลอื่นอีก
‎เราจะจัดการปีศาจบึงให้เจ้า
‎- จริงเหรอ ‎- เอาจริงเหรอ
‎ข้ามั่นใจว่าอะไรก็ตามที่อยู่ในนั้น ‎จะทำให้เรารู้ว่าเกิดอะไรกับอัลฟี่
‎เดี๋ยวนะ มีรางวัลไหม
‎มี
‎เลือกไปได้เลยตัวหนึ่ง
‎- ตกลง ‎- โธ่
‎เห็นอะไรบ้าง
‎ไม่รู้สิ ไม่มีอะไรมั้ง
‎ดูนี่สิ ก้อนดินหน้าตาเหมือน ‎นายกเทศมนตรี
‎ไม่รู้ว่าเขาได้รับเลือกซ้ำไหม
‎เริ่มจะมืดแล้ว
‎เราพักผ่อน ‎แล้วค่อยกลับมาใหม่ตอนเช้าดีไหม
‎- ใช่ เบลด เราน่าจะ… ‎- เราต้องไปต่อ
‎คำตอบอยู่ที่นี่ ข้ารู้สึกได้
‎ท่านรู้สึกแบบนั้นเหรอ
‎ข้ารู้สึกเหมือนที่นี่ ‎อยากจะเขมือบเรา
‎ปีศาจ
‎นี่ เงียบหน่อยได้ไหม มันก็แค่เสียง…
‎ปีศาจบึง
‎ลูกเตะข้าไม่กระเทือนเลย
‎รุกมินี ทุกคน มันจับรุกมินีไป
‎ดูซิว่าจะทนดาบนี้ได้ไหม
‎บอกแล้วว่ามันขึ้นอยู่กับผู้ไกวดาบ
‎ไส้ในไม่มีอะไร
‎มีแค่ตะไคร่
‎โป
‎อั๊คน่า ตั้งใจหน่อย
‎ตั้งใจเหรอ ตั้งใจทำอะไร
‎ตายหรือไม่ตาย ‎ข้ามัวแต่สนใจความตายแล้ว
‎ทำยังไงดี
‎อั๊คน่า
‎ตั้งใจสู้สิ
‎ข้าเบื่อนิสัยเจ้าเต็มทน
‎ขอโทษที่ข้าไม่คิดจะบุกไปสู้
‎กับปีศาจตะไคร่ยักษ์
‎หรือที่ข้าพูดไม่เข้าหูเจ้าตลอด ‎เพราะเจ้าอารมณ์เสีย
‎จะเรื่องอะไรก็เถอะ พอที ‎เพราะข้าทนไม่ไหวแล้ว
‎ใครบอกให้ไปได้ กลับมานี่
‎ข้าชอบเวลาที่เจ้าโกรธ
‎ใครหน้าไหนกล้ามารบกวนข้า
‎ข้าไม่มีเวลาพิรี้พิไร
‎คืนเพื่อนเรามาเดี๋ยวนี้ ‎เจ้าปีศาจตะไคร่ยาวเฟื้อย
‎ใช่เลย ปีศาจ ‎ไม่ได้ยินคำนี้มานานแล้ว
‎เรามาหาคำตอบ
‎แต่ถ้าเจ้าโจมตีต่อ ‎เราก็จะต้องป้องกันตัว
‎ทุกคนก็พูดกันแบบนี้
‎ข้ารักษาสัญญาแล้ว อย่ามายุ่งกับข้า
‎สัญญากับใคร
‎บอกมา
‎ถามจริง
‎อัศวิน
‎เขาบอกว่าข้าจะได้อยู่อย่างสงบ
‎แต่เจ้ากลับทำผิดสัญญา
‎เจ้าส่งให้เขาออกตามหา ‎ศาสตราวุธเทียนชางเหรอ
‎เจ้ารู้เรื่องศาสตราวุธเทียนชางเหรอ
‎นั่นสิ หน้าตาคล้ายกันอยู่
‎ทำร้ายชาวบ้าน รังควานชาวเมือง
‎ด้วยรับสั่งของราชินี
‎ข้าจะจับเจ้าไปลงโทษ
‎ข้าเนี่ยนะรังควาน ‎พวกเขามาบ้านข้า ย่ำยีหนองน้ำ
‎เจ้ารู้ไหมว่าเลี้ยงตะไคร่ยากแค่ไหน
‎ไม่ยากมั้ง
‎ข้าอยู่บึงนี้มาหลายร้อยปีแล้ว
‎และบรรพบุรุษข้า ‎อยู่เป็นพันๆ ปีก่อนหน้า
‎ตั้งแต่หมู่บ้านก่อตั้ง ‎ข้าไม่เคยได้อยู่อย่างสงบ
‎บอกว่าบ้านข้าอัปลักษณ์ ‎เรียกข้าปีศาจ ข้าก็ต้องปกป้องตัวเอง
‎เหรียญย่อมมีสองด้าน
‎บ้างว่าข้าเป็นปีศาจ
‎แต่ในบางเรื่อง ก็เจ้านั่นแหละ
‎ทราบแล้ว
‎ข้ามาเป็นอัศวินเพื่อช่วย ‎คนที่ต้องการความช่วยเหลือ
‎เพื่อทำให้โลกนี้สงบสุข
‎เจ้าต่างจากคนที่มาก่อนหน้านี้
‎ยอมทำนอกเหนือคำสั่ง
‎ยอมเสียสละเพื่อ… เพื่อ…
‎เพื่อ… เพื่อสิ่งที่ถูกต้อง
‎บอกข้ามาอัศวิน ‎เจ้ารู้เรื่องศาสตราวุธเทียนชางไหม
‎ฮะ ปีศาจบึงนี่เอง ‎ที่ส่งพี่ข้าไปทำภารกิจ
‎เรียกข้าว่าปีศาจอีกแล้ว ข้ามีชื่อนะ
‎แต่มีใครเคยถามไหม ไม่มี
‎เพราะเรียกปีศาจง่ายกว่า
‎เพียงเพราะข้าแก่ อับชื้น ‎และใช้เวทมนตร์ควบคุมมือตะไคร่ได้
‎ข้าชื่อดังแคนน่ะ
‎แล้วเจ้าส่งอัลฟี่ไปทำภารกิจทำไม
‎แทบไม่มีคนรู้จักศาสตราวุธนี้
‎แต่อีกไม่นานมันคงไปอยู่ในมือคนผิด
‎เมื่อนั้นเราเดือดร้อนแน่
‎เว้นแต่อัศวินที่กล้าหาญและภาคภูมิ ‎จะทำลายมันก่อน
‎ข้านึกว่าเขาตายซะแล้ว
‎แต่เขาก็กลับมาพร้อมกงล้อพายุ
‎เขาสัญญาว่าข้าจะได้อยู่อย่างสงบ ‎สัญญาน่ะ
‎แต่เจ้ากลับมารังควานตะไคร่ข้า ‎และถามจุกจิก
‎เจ้าได้ทำลายไหม เจ้ารู้วิธีไหม
‎พอที ข้าไม่อยากคุยแล้ว
‎เราอยากรู้คำตอบ ดังแคน
‎ทีนี้เรียกชื่อข้าได้แล้วเหรอ
‎ว้าว
‎ไม่ เดี๋ยว ดังแคน
‎เราเจอศาสตราวุธชิ้นอื่น
‎อย่ามาหลอกกันให้ยาก ‎แม้แต่อัศวินคนนั้นยังหาแทบไม่พบ
‎จริงนะ
‎ข้าช่วยอัลฟี่หากงล้อในทิคัล ‎แล้วเราก็พบชิ้นที่สอง
‎แส้ถูกซ่อนไว้ในปีศาจหินยักษ์เดินได้
‎ส่วนถุงมืออยู่ที่จีน
‎และหมวกเหล็ก…
‎อันนี้ข้าไม่รู้แฮะ มันมาหาเราเอง
‎แล้วมันอยู่ไหน
‎ซ่อนไว้จากอัศวิน ‎เราไม่ไว้ใจพวกนั้นเหมือนกัน
‎บอกเราที เราจะทำลายมันได้ยังไง
‎ถ้าข้าบอกอย่างที่บอกเขา ‎สัญญาไหมว่าจะไม่กลับมา
‎เราสัญญา
‎ได้
‎ทางเดียวที่จะทำลายมันได้ ‎คือนำไปที่ที่มันถูกตีขึ้น
‎เมืองโบราณแห่งเทียนชาง
‎บอกทีว่ามันอยู่ไม่ไกล
‎ใกล้ แต่ไกล
‎มันจมบาดาล
‎ซากหักพังถูกกลืนกิน ‎ตอนอาจารย์ในตำนานทำโลกแตกร้าว
‎แต่ตำนานบอกว่ายังมีอยู่ ‎ที่ไหนสักแห่งใต้เมือง… อ๊ะ
‎เมืองอ๊ะเหรอ
‎ไม่ใช่ เมืองลอนดอน
‎เจ้ารู้ได้ยังไงถ้าไม่เคยไปจากบึง
‎เพราะวิญญาณบรรพบุรุษข้า ‎ถูกขังในศาสตราวุธนั่น
‎เจ้าเป็นทายาทของ ‎อาจารย์ชั่วร้ายในตำนานเหรอ
‎ชั่วร้ายเหรอ
‎เหรียญย่อมมีสองด้าน จำได้ไหม
‎พอได้รางวัลงามๆ แล้ว
‎ข้าจะเอาไปซื้อเรือ
‎ไม่สิ ซื้อกิจการขายเรือ
‎ใช่
‎ฟื้นแล้วเหรอ
‎น้องเจ้าอยู่ไหนล่ะ ‎ได้ข่าวว่ามีค่าหัวไม่เบา
‎ถูกหมีฆ่าไปแล้ว ลูเธียร่า
‎เมาท์กันสนั่น ‎อัศวินไล่ล่านางไปทางเหนือ
‎หยิบแอปเปิลให้หน่อยได้ไหม ‎หิวจนมือสั่นแล้ว
‎- จับตายคงไม่มีประโยชน์ใช่ไหม ‎- ไม่
‎เราเสี่ยงให้เจ้าใช้พลัง ‎กับแอปเปิลไม่ได้หรอก
‎ยังกลางวันแสกๆ
‎ข้าใช้เวทมนตร์ไม่ได้
‎มันจะเป็นความลับของเรา
‎ขึ้นเหนือใช่ไหม
‎เดี๋ยวเจอกัน เจ้าหมีน้อย
‎ถ้าปีศาจบึงเกี่ยวข้องกับกองทัพมืด
‎งั้นพวกนั้นก็เป็นบีเวอร์ ‎ที่หัวเป็นผีใช่ไหม
‎ขอโทษที
‎ข้ารู้ว่าพูดไม่ค่อยดีกับเจ้า
‎ข้าจดจำเวอร์ชันนี้ของพี่ชาย
‎มาตลอด 15 ปี
‎และเจ้าทำให้ข้ารู้ว่ายังมีเรื่อง ‎ที่ข้าไม่รู้เกี่ยวกับเขาอีกเยอะ
‎ข้าอิจฉา
‎ข้าอิจฉาที่เจ้ารู้จักเขา ‎ในด้านที่ข้าไม่เคยรู้จัก
‎ข้าเข้าใจ
‎แต่มันก็เป็นจริงได้ทั้งสองอย่าง
‎เขาอยากเป็นอัศวิน ‎แต่ก็รู้สึกหนักอึ้งในใจด้วย
‎เขาเป็นพี่ชายข้า
‎แต่ข้าอยากรู้จักเขา ‎ตอนที่เขาเป็นเพื่อนเจ้า
‎แล้วเราจะหาเมือง ‎ที่ถูกฝังนี้ได้ยังไง
‎พี่ชายข้าเป็นคนรอบคอบ
‎ทุกภารกิจ ทุกหน้าที่ ‎เขาจดไว้อย่างถ้วนถี่
‎ฟังดูสมเป็นอัลฟี่
‎ถ้าเขามีวิธีไปสู่เมืองโบราณเทียนชาง
‎ก็น่าจะมีบันทึกไว้ ‎ในห้องหนังสือของเขา
‎ที่บ้านของเรา แลนด์เดรธ
‎เราจะได้ไปบ้านนักดาบเหรอ
‎แต่ที่นั่นมีปีศาจอีกรูปแบบรออยู่
‎แม่ข้าเอง
‎โอ้
‎เป็นยังไง เจ้าปราบปีศาจแล้วเหรอ
‎เอ่อ…
‎ต้องไปแล้ว
‎- ต้องไปละ บาย ‎- โทษที ขอคืนไม่ได้นะ
‎กลับมานี่นะ
‎อีกแล้วเหรอ
‎คำบรรยายโดย วิชุพร กุลมงคล