𝄆 Downloaded From BollyFlix 𝄇
Skaduş.
Kuzeye bakan cephesiyle tam buraya
bir ev konduracağım.
Forouzan, yeni ayda İngiltere'de olmalıyız.
Benim sorunum değil. Emekli oldum, şu andan itibaren.
Forouzan, kalk! Gitmeliyiz!
Şu gemi erzak dolu gibi. Sonunda ziyafet çekeceğiz!
Kemiklerim! O gelincikler beni ciddi incitmişler.
Zararı yok. Kaldırın beni. Bu akşam ziyafet var!
Re minörden bir baskın müziği.
İyi ama oğlum!
Beni ilgilendirmez, emekliyim.
Peki.
Bana başka şans bırakmadın. Gemine el koyuyorum.
Tabii tabii.
Olamaz! Silahlar!
Şunu alın!
Ben Kraliçe Korsan'ım! Bana korsanlık taslayamazsınız!
Onları yakalayalım!
Ruh Hırsızı?
Silahları saklamalıyım.
Beni yine mi terk ediyorsun?
Oyala onları, Alice!
O şey yiyecek mi?
Orada!
O sandıkta fazla özel bir şey var!
Peşlerine düşün!
KUNG FU PANDA EJDERHA ŞÖVALYE
"Yeni hedefle ayrıldık.
Alfie'nin gittiği yoldan Kadim Şehre gitmek."
"Ankik Şeyh" mi? Aman ya!
Hem yürüyüp hem yazmak çok zormuş.
Şimdi, Alfie'nin günlüğünü mü bulacağız?
Fazla kişisel bir şey. Bilemiyorum. Etik olarak ne yapmalıyız?
Rukhmini?
Yanlış kişiye sordun.
Tamam, bir sorayım. Sakin ol.
Annen, İngiliz atıştırmalığı hazırlar mı?
Gittiğim yerlerde yemek denerim. İnsanları tanırım.
O da öyle.
Dışarıda beklesiniz daha iyi.
Hayır, hayır. Sen babamı çok iyi tanıyorsun.
Ben de anneni tanımalıyım!
Annem, Landreth'li Leydi Lucinda,
çıkarcı, zalim ve uygun olmayan her davranışın için seni,
Leydi Dandruff'un balosunda
ağlatana kadar eleştiren biri.
Leydi… Artık onunla da tanışmalıyım!
Kimse kimseyle tanışmayacak
Bana uyar. Epey gergin birine benziyor.
Ne…
İşte. Landreth Evi.
Evim.
Kocamanmış!
Üstelik ben yanardağın içinde yaşadım.
Paralı olduğundan bahsetmemiştin.
Ne… Dur, ne yapıyor bu?
Burada bekleyin. Birazdan gelirim.
Neden bu saatte ayaktasın? Annemi nasıl atlattın?
Bana öğrettiğini yaptım.
Luthera?
Anne.
Seni görmek…
Merhaba.
Kapımız da var.
Pek kullanmazsın ama.
Rahatsız etmek istemedim.
Geçerken uğradım, gideceğim.
İngiliz sabahınız güzel olsun.
Yeterince uygun mu?
Benim gibi boş ver.
Merhaba, Sayın Alfie'nin Annesi.
Anne, arkadaşlarım. Arkadaşlar, Leydi Lucinda.
Biliyorum, mektup göndermemi,
çaya kalmamı, uygun davranmamı istersin ama görevimiz acil…
Misafir getirmişsin!
Dışarıda beklemeleri gerekiyordu.
Gerçek birkaç arkadaş edinmesine çok sevindim.
Çay ve bisküvi ikram etmeliyim.
-İngiliz atıştırmalığı mı? -Fırından yeni çıktı. Gelin!
Bu bisküviler farklı boyutlarda mı yoksa…
Tatlı birine benziyor.
Evet. Göreceğiz.
Elindekileri şöyle bırak. Örtüyü düzeltmeyi unutma.
Hep unutursun.
Unutmam.
Peki ne işle meşgulsünüz?
Ben dev böcekler yapıyorum!
Ne şans!
Bir sürü minik kek. Renklere bak!
Hepsi de tepeleme dolu. Ufak bir kek şehri gibi!
Umarım hoşunuza gider.
Vay be! Ne oluyor?
Limon peynirinden herhâlde.
Limon peyniri mi?
Adı kötüyken tadı nasıl harika olabilir?
İştahı da pek açık.
Teşekkürler, Leydi Anne.
Şuna bak, bakakaldı.
Uygun olmak sadece bana özelmiş.
Bir Leydi bakakalmaz.
Birinin teşekkürler ve lütfen demesini takdir eder.
Küçük Bay Erik Çiçeği, her zaman Küçük Bay Erik Çiçeği'dir.
Çocuklarınız var mı madam?
Adı Rukh-Mini çünkü o bir minyatür.
Ne hoş. Ya sizin?
Dev böcekler!
Neden bağırarak söylüyorum?
Çocuklar hayatın neşesidir.
Alfie'ciğim.
En büyük çocuğum.
Uzman olması bir yana,
o kadar göreve rağmen uğraması gerektiğini ona hiç hatırlatmadım.
Hepimiz Alfie gibi olamayız.
Olmanı istemiyorum.
Senin gibi de olamayız.
Nezaket, evrensel bir erdemdir,
bir savaşçı gibi davransan da.
-Biraz daha çay? -Kendim alırım.
Hep damlatırsın.
Beş yaşındayken belki!
Tamam. Peki o zaman.
Bakalım ne cevherlerin var, varsa tabii.
O kadar yüksekte tutarsan akarken sıçrar.
-Çay dökülürken soğumalıdır. -Damlatacaksın.
-Damlatmam. -Nazik davran.
Biliyorum!
Bunun çayla ilgisi yok gibi.
Cidden bilimcisin.
Karıştıracaksan düzgün yap.
Biliyorum!
Bilmezsin. Çayı soğutmak içindir.
-Şekeri eritir! -İkisini de yapar!
İkisini de yapar!
Nazik davran!
Gayet naziğim!
-Ya! -En naziği.
-Kaşığı fincana değdirme. -Ne yapacağımı söyleme!
Eh…
Kimin umurunda?
Sevmiyorum,
hiç de sevmedim.
Gidip biraz daha kek atayım.
Müsaadenizle.
Hemen dönerim.
İyi ki kavga etmiyoruz.
Merhaba. Hepsini öldürdün mü?
Kaçtığın için sayıca fazla geldiler.
Her zamanki gibi.
Hiç değilse ben savaşıyorum, birileri gibi bir adada saklanmıyorum.
Bu da neydi?
Savaşıyormuş…
Doğru duydun.
Savaşmanın ilk adımı hayatta kalmaktır.
Sen ve senin aptal şansın.
El atayım mı?
Ellerin kek dolu.
Ellerim artık boş.
Ne çok altın var.
Alfie'nin, şövalyeliğe giden yoldaki başarılarını temsil ediyorlar.
"Savaş Baltası Ustalığı Sertifikası."
Ne güzel!
Alfie'yi tanıyorsam günlüğü bu odada olmalı.
Bu ne?
Ne?
Heceleme yarışı.
İlkokul dönemi.
Çok tatlı.
Özeline girmek olmasın…
Burnumu sokmayayım.
Annem mi?
-Evet. Aranızda ne var? -Hep böyleydi.
Alfie onun şövalyesiydi, beni de küçük leydisi yapmak istedi.
Kendinin bir kopyası.
Umudunu boşa çıkardım.
Annen, seni bizim gördüğümüz gibi görmeli.
Onu kıskansam daha kolay oldurdu
ama Alfie buna imkân tanımadı.
Annem hiç inanmasa da
Alfie bana hep inandı.
Abi.
Abi sırlarını nerede saklıyorsun?
Küçükken, kılıçlarını hep üst raflara koyardı.
Çalmamam için.
Üst raflar mı?
Alfie'nin günlüğü.
Bak, Eldiven!
Bunlar da Çarklar olmalı.
İşte! Kadim Kapı.
Şehri işaret eden bir sembol olmalı.
Onu bulduk.
Bam! Günlük görevi tamam.
Çak bakalım!
Saray muhafızlarını atlatmak için
birkaç yetimi kandırıp, üst üste dizip uzun bir kurta giydirdik.
Anında tutuklandılar tabii.
Çok komik!
Evet.
İhtiyacımız olanı aldık. Yola devam edebiliriz.
Hemen mi?
Belki
bir fincan daha içebiliriz?
Leydi Anne için havalı maceralarımızı anlatırım.
Elbette, kendi çayını almana izin verebilirim.
Biraz daha kalabiliriz.
Landreth'li Luthera!
Teslim ol!
Direnme ki biz de arkadaşlarını bağışlayalım.
Bağışlamak mı? Onları öldürecek miydik efendim?
Sus Kevin.
Benim adım…
Lulu, ne oluyor? Yine ne yaptın?
Drake. Bizi takip etmiş.
Uyuz adam.
Sör Drake mi? Savaş Uzmanı neden peşinizde?
Zaman yok ama durumu düzelteceğim.
İyice kötüleşmeden teslim olun.
Anlamıyorsun.
Dışarı çıkmak için bir dakikanız var yoksa kapıyı kırarız.
Buna hiç gerek yok. Geliyorlar. Bir dakika.
Dövüşmeye hazırlanın.
Siz ikiniz. Mülkteki en büyük ağacı kesin.
İçeri giriyoruz.
-Emredersiniz. -Efendim.
Soylu bir ailenin evine girmek. Efendim…
Luthera mantıklıdır. Pazarlık edebiliriz.
Ne?
Eve girdiğimizde dışarıda bekle.
Buradan kılını kıpırdatırsan diğer gözünü de alırım.
Anladın mı, Calvin?
Çok net, efendim.
Önce ben!
Olamaz! Alfie'nin ödülleri olmaz!
Kırbaç gibi ama daha fenası.
Burada olsa anlardı.
Dikkatli olun.
Evet! Sen onu… Sen de… Harika. Ben ne alıyorum?
Aman ya.
İngiliz Ordusu, Luthera. Kazanamazsın.
İzle de gör.
Evim!
Yaktı mı?
-Daha iyi mi? -Evet!
Öfkemi tadın!
Heceleme yarışması ödülü saldırısı, acıtacak!
"A-C-I-T…" Şey, "M-A-K." Acıtmak!
O, Alfie'nin kılıcı mı?
Savaş Uzmanı'nın kılıcıyla dövüşüyorum.
Benimdir!
Destek geliyor. Dakikalar içinde dağılacaksınız.
Yanıma gelin.
Ne?
-Selam! -Ne haber?
Görüşürüz.
Onlardan iyisin Colin.
Sen! Corbin! Nereye gittiler?
Neden öyle dikiliyorsun?
Kıpırdama dediniz efendim.
İşe yaramazın tekisin, itaatsiz…
Buna pişman olacaksın.
Her yeri arayın. Onları bulup bana getirin.
Bu, katıldığım ikinci en korkunç çay partisiydi.
-Aç olan var mı? -Sen hiç doydun mu ki?
Annen anlayacaktır.
Anlamasına ihtiyacım yok. Bu bana yeter.
Bu silahlar neden bu kadar önemli?
Şey, süslenmeyi çok severim, bilirsin.
Beni daha hızlı ilerletin.
Bu kez kaçacak yerin yok.
Buradan!
-Bu taraftan! -Yaklaşın!
Hadi o zaman! Tırmanın!
Sen ve senin aptal şansın.
Ne yapacaksın?
Onları köşeye sıkıştırdık! Peşimden!
-Nereye gittiler? -Buradalardı.
Belki bu taraftan.
Evet, olabilir. Bize "bu taraftan" müziği çal.
Rica ederim!
Alt yazı çevirmeni: Cansu Solmaz Taşkıran