𝄆 Downloaded From BollyFlix 𝄇
Badadziang.
Co to ma znaczyć?
Jak to?
Prawie zniszczyłeś dom Landrethów.
I ścigasz czarującego Pominika Głąbsona?
Bezczelnie, mały złośniku!
Nie podoba mi się, co ta misja z tobą zrobiła.
Wiem! Pomożesz mi zaplanować mój jubileusz.
- Ale… - Zrobisz to.
Gdzie twój uśmieszek?
Pokaż ząbki.
Są!
Cześć, ząbki! Możesz odejść.
Królowa jest wściekła na mistrza wojny.
Odwołała misję. Nie jest zadowolony.
Co teraz mówią?
Byli dość cicho.
Dać mi tu Kelvina.
Colina?
Powiedziałem Colina?
Nie. Powiedział pan „Kelvina”.
Więc daj mi Kelvina.
I kuszę.
Kelvin i kusza. Już się robi.
Królowa powiedziała, że odwołujemy misję.
Nie żebyśmy podsłuchiwali.
Królowa to głupia starucha.
Luthera z Landreth upokorzyła instytucję rycerstwa.
Pańska kusza.
To zbrodnia, za którą można ukarać tylko śmiercią.
KUNG FU PANDA SMOCZY RYCERZ
Dziwne zatrzymać plakat na pamiątkę?
Fajnie będzie mieć obrazek z nami.
Tak. Zachowaj papierowy ślad swoich przestępstw.
Jest bezpiecznie.
Idziemy dalej.
Alfie, to było cudowne!
Ta mina Drake'a, gdy Luthera cię ratowała.
Mamo, ciszej.
Jasne. Po cichu.
Twoja siostra.
Brak śladów uciekinierów.
Przetrzepaliście śmiecie?
Przejrzeliście ścieki?
Nie wszystkie.
Szukać dalej! Już!
Puśćcie! Jestem rycerzem.
Gdzie Luthera?
- Szybko. - Nie wiem. Przysięgam.
Dobrze, zatem odbieram ci tytuł rycerski.
Poważnie? Bycie rycerzem jest dla mnie wszystkim.
Do lochu go, za zdradę.
Zdrada?
Stracił pan rozum. Nigdy nie zdradziłbym Anglii. Stójcie!
Naprzód. Po cichu.
Idziemy do katakumb.
Starożytne Miasto, kuźnia,
a potem broni zrobimy badadziang.
Drake oszalał.
Posłuchajcie.
Padam z głodu, a ty?
Mogę zjeść.
Więżą go.
I pracują w przerwie na lunch.
Musimy mu pomóc.
Mówisz?
Może powinniśmy przywrócić Alfiego?
Ustawi rycerzy. Kochali go.
Klingo, powiedz jej prawdę.
Słucham?
Nie mogę. Ty to zrób. Proszę.
- Co? - O co chodzi?
Nie powiem.
Nie mamy na to czasu.
- Luthero? - Nie teraz.
Klingo!
Nie oceniam, ale to wydaje się niemądre.
Jesteśmy tu dzięki Colinowi.
Jesteśmy mu to winni.
Jak leci, panie rycerzu.
Zlikwidujmy go.
Słodkich snów.
Zabrali go do tawerny. Wchodzę.
Lulu, Klingo, kochanie.
Nazwałaś mnie Klingą.
Dlaczego nie możemy sprowadzić Alfiego teraz?
Jesteśmy z tobą.
Cóż…
Po ci to wyjaśni. Pa.
Jutro ty stawiasz.
Czegoś potrzeba?
Herbaty? Ciasteczka? Ciszy?
Co to znaczy, że nie możemy go sprowadzić?
Rety. Taka rozmowa. OK.
Nie…
Zbiłeś mi gońca? Nie mogę przegrać. Nigdy nie przegrałam.
Co to?
Spojrzę.
To prywatne.
Poezja. Oryginalnie.
„Na wyspie, w kajdanach”.
Napisał: „Co się rymuje z w kajdanach?”
Myślę, że „bach”.
Dobry rym?
Może być.
Wezmę tylko klucze.
Masz inne wiersze o mnie?
Co? To nie o…
„Przez góry, pustynie, sztormy i znoje,
czy Wędrująca Klinga zawędruje w ramiona moje?”
Skąd mam wiedzieć, że nie masz wierszy o mnie?
Mogę jakiś sklecić.
Zabrali mi tytuł.
- A teraz cię uratuję. - Są tu!
Zatrzymać ich!
Miałem być piekarzem…
Bomba. Jestem uciekinierem.
Witaj w klubie.
Mogłem otworzyć cukiernię.
- Chodź do katakumb. - Są tam ciała?
Pomożesz nam.
Niby jak? Jestem niczym.
Odarty z tytułu…
Wycofam się do lasu i zamieszkam w pustym pniu.
Życie to nie tylko rycerstwo.
Zaufaj mi.
Otworzę sklepik nad oceanem.
Pomóż ocalić świat albo zamieszkaj w pniu.
Twój wybór.
Szach mat.
Dobra jestem.
Jak to powiedzieć?
Sprowadzenie Alfiego
jest trudne i groźne.
I…
- Proszę pogadać z Klingą. - Tak.
Znałyście Alfiego najlepiej.
Ty też go znałaś.
Chcę zakończyć tę rozmowę.
Luthera nie chce rozmawiać.
To nie tak…
Pobiegła tylko kogoś ratować, żeby cię uniknąć.
Cześć, Colin!
Colin już jest. Możemy iść?
Jak poszło?
Powiedziałeś jej o Alfiem?
Daj znać, jak będziesz chciała gadać.
Chwila!
Pani mamo Klingi!
Jesteś jednym z nas?
Nie.
Ja też nie. Mrugnięcie.
- Pewnie z mamą słabo poszło. - Dla mnie świetnie.
Wrzuciłaś Po wprost pod koła powozu!
Proszę zaczekać!
Klinga to wyjaśni.
Możemy później usiąść przy herbacie i racuchach,
ciastkach,
bułeczkach, puddingu albo placku.
Źle, że cię tym obarczyłam.
Po prostu naprawiamy teraz nasze relacje,
a to wszystko zrujnuje.
Daj spokój, ona cię kocha.
Wiem, ale po tym nie będzie mnie lubić.
Stać, szumowiny
Chłopaki.
Mamy przewagę liczebną.
Drake jest w drodze.
Nie rozumiecie.
Sir Alfred jest w tym mieczu.
On to wyjaśni.
- Jest w mieczu? - Wariatka.
Totalna.
Nie śmiejcie się z niej.
- Przepraszam! - Mój ogon!
Dość tego.
To ich chwilę zatrzyma.
Co to?
Colin, poznaj czaszki.
Czaszki, Colin.
Nie czas na żarty.
Dzięki temu nie wymiotuję ze strachu.
To studnia?
Będzie jeszcze dziwniej.
Dziękuję za skopanie tyłków w mojej obronie.
Powiedziała „tyłków”.
Musimy porozmawiać o Alfiem. Czego mi nie mówisz?
- To sprawa rodzinna, ale… - Po, jesteś rodziną.
Poradzę sobie.
Mamo, przepraszam.
Powinnaś była usłyszeć to ode mnie…
Nie możemy sprowadzić Alfiego.
Nie rozumiem.
To twój brat. Mój syn.
Musimy go uratować. Nie chcesz go z powrotem?
Niczego nie pragnę bardziej.
Ale Alfie chciał zniszczyć broń,
żeby armia nie została uwolniona.
Odzyskanie go może zniweczyć to, o co walczył.
Nie zrobię tego, choć bardzo chcę go odzyskać.
Trudno, jeśli mnie znienawidzisz.
Nie mogłabym tego zrobić.
Spójrz na mnie.
Zmusiłam cię do bycia silną.
Ale ty też cierpisz i to od lat.
Tym razem to ja będę silna.
Tam na dole.
- Zeszli tam! - Poszli tędy!
- Znaleźli nas. - Naprzód!
Gdzie my jesteśmy?
To nie wszystko.
Chodźcie!
Trzymaj.
Idź do kuźni.
A ty?
Dokończ to. Osłaniamy cię.
Smoczy Rycerze!
Mamo, daj mi miecz.
Ale…
Alfie… Nie chcę go oddać.
Rozumiem.
On… Miecz będzie ze mną bezpieczniejszy.
Tak. Bezpieczniejszy.
Chodź.
Czas porachować kości w katakumbach
Śpiewasz? Naprawdę?
Tak. Żeby nie wymiotować ze strachu.
Naprzód!
To Drake…
- Tak! - Co właściwie robisz?
Kung fu. Spodoba ci się.
Drake!
Zmiażdżył mnie
i uciekł!
Klinga.
Wyjątkowe.
Tam. Kuźnia.
- Do góry nogami? - To my jesteśmy.
Albo i nie? Ale musimy się tam dostać.
Czas dla rodziny?
Tym razem nie ucieknie. Podejdę bliżej.
Jak… Pochylę się.
Co to za miejsce?
Klingo! Za tobą.
Po!
Drake! Nie!
Nie! Odlatują.
Po! Zgarnij bronie!
Słyszeliście, drużyno.
Po skałach.
Złapmy stopa! Skaczcie.
W stronę broni.
Co to za czary?
Mamo, schowaj się.
Po zbiera broń. Chodźmy do kuźni.
Nie ruszać się.
Odłóż miecz.
Do tyłu.
Ursa Maior!
-Colin, użyj kręgu. - Jasne.
Oczywiście.
Ogarnę to.
To był strzał ostrzegawczy.
Odłóżcie broń.
To nie jest konieczne.
Zajmij się nimi, a przywrócę ci tytuł.
Dam ci nawet awans.
Rozejrzyj się.
To magiczna jaskinia, o której nie wiedzieliśmy.
Pod Londynem!
Broń trzeba zniszczyć.
Żałosne. Zrobię to sam.
Nie!
Colinie!
Colin!
To ja.
Cofnąć się,
wszyscy!
Trzeba było mnie słuchać!
Nie byłeś prawdziwym rycerzem.
Wara od niego.
Dobra. Ty pierwsza.
Puszczaj!
Sir Drake!
Kto mógł…
Tęskniliście?
Napisy: Jaśmina Dargiel