𝄆 Downloaded From BollyFlix 𝄇
Badadziang.
- Szybciej! Znajdźcie ich! - Nie mogą uciec!
- Uciekli tędy! - Oczy szeroko otwarte.
Rozdzielmy się.
Szybciej!
Znaleźć ich! Sprawdzić każdy kąt!
Właź i zamknij drzwi! Więzień uciekł.
Przeszukać wszystko!
Naprzód.
Pośpieszcie się.
Mglista mgła.
Mglista, mglista mgła!
Cicho, siostro!
Po 15 latach wreszcie jesteś wolna. Niech tak pozostanie.
Sir Alfred, nim go zabiłaś, miał jedną
z czterech broni.
Razem mogą uwolnić armię…
Słuchasz?
Słucham…
- Veruko! Z twoimi mocami… - Mocami?
Nie potrzebuję ich. Nie potrzebuję niczego!
Nikt nie przyszedł. Nikt!
To nie prawda.
Ja przyszedłem.
Bo wierzę w ciebie.
Zawsze.
Jak ty…? Co?!
KUNG FU PANDA SMOCZY RYCERZ
Proszę, proszę.
Cali i zdrowi.
Veruca Dumont.
Jak nas znalazłaś?
Podążyłam za rycerzami.
Są niezbyt subtelni.
Drugi raz nie daruję ci życia.
Przegadajmy to.
Tak!
Błagajcie o życie, a może wsadzę was do złotej klatki
w moim nowym imperium.
Okropna oferta, ale nie zaskakująca.
Posłuchaj, nie musimy walczyć.
Całe życie walczyłam o wszystko
i wszystko mi odebrano.
Raz, dwa.
Ale ten stary bóbr coś mi powiedział, nim zamknęłam mu usta na dobre.
Mój ród jest powiązany z tą bronią.
Tylko to mi zostało.
Jej magia pochodzi od Starożytnych Mistrzów.
To nie musi się tu kończyć!
Patrz na nas. Wszyscy coś straciliśmy.
A potem znaleźliśmy siebie i nowy cel.
Też możesz to mieć.
Ty…
Grasz na zwłokę.
Idźcie! Zatrzymam ją!
Mam dość biegania!
Ty możesz używać broni, a ja nie?
Pogadajmy o tym później!
Koniec drogi.
Ufacie mi?
Nie bardzo.
Złapcie się czegoś.
Drake, rycerze, Veruca.
Co będzie dalej? Gigantyczny potwór?
Nie kuśmy losu.
W lewo!
Do kuźni. Później zajmiemy się Verucą.
Co to było?
To Veruca!
Jak ona to robi?
Ciągnie całą wyspę, używając magii!
To oszustwo.
Rozdzielmy się!
Do kuźni. Zniszczcie broń za wszelką cenę!
OK. Niech będzie pod górkę.
Oczywiście, ściga nas!
Może ją zgubimy!
Chyba zadziałało!
Trzymaj się!
Nadchodzę!
Całe życie uwięziona w skałach?
Czy taki jest mój los?
Akno, gdybym kiedyś miała córkę…
Nic nie mów!
Daj skończyć.
Gdybym miała córkę…
Oby kopała szybciej niż ty!
Szybciej?
Akno!
Dzięki, skarbie.
Jak to robisz?
Były dwa Kręgi Burzy.
Sprytne.
- Luthero! - Naprzód, Mamo!
Klinga da sobie radę!
Veruca ma Krąg!
Świat się skończy przeze mnie! Jestem taka głupia…
Nie wariuj, mała.
Pomóżmy przyjaciołom.
Jak ich teraz dogonimy?
Podwieźć was?
Trudniej cię ubić niż karalucha.
Nie mogę umrzeć, póki nie dokończę roboty.
- Luthero… - Idź!
Chciałaś skrzywdzić moich przyjaciół. Dość tego.
Co do przyjaciół:
spowalniają cię!
Mamo!
Nie!
W końcu!
Nareszcie!
Arcymag powstał.
Czas na zjazd rodzinny.
Uwalnia Starożytną Armię.
Wciąż pragniesz śmierci, wartej opisania w piosence.
Ale jesteś nikim!
Zasługujesz tylko na nic nie wartą śmierć.
Jak twój brat,
którego zabiłam jego mieczem.
Mam genialny pomysł.
Alfie?
- Mój syn! - Alfie!
Kingo!
Mistrz Mastodon!
Dobrze cię widzieć.
Pomożesz pokonać Starożytną Armię?
To znaczy, że też do niej należysz?
Tak. Jesteś ze Starożytnej Armii. Czaję.
Mistrzu! To ja, Po.
Twój ulubieniec!
To ja. Lulu, twoja młodsza siostra.
Nie będę walczyć.
Zły wybór!
Czekaj.
Przestań!
Miałem uwolnić twoją duszę, żebyś mógł odpocząć
i nadal taki jest plan, ale…
Daj mi uratować Klingę.
Damy radę. Pomóż Klindze.
Nadchodzę, Klingo!
Alfie, proszę.
To ja.
Ależ zabawa!
Niechętnie ją skończę.
Żartuję!
Proszę!
Tak, jęcz i błagaj!
Co powiedziałaś, gdy zabiłaś Klausy'ego?
„Chcę, żebyś poczuła stratę”.
Teraz ty ją poczujesz.
Klaus żyje!
Co?
- Czemu przestał? - Nie rusza się już.
Nie.
Zabiła go. Widziałam.
Dała mu odejść po tym, jak go porzuciłaś.
Mój tata spotkał go na wyspie magów.
Nie chciał mieć z tym nic wspólnego.
Klaus wie, że broń trzeba zniszczyć.
Nie.
Klausy przyszedłby po mnie. Zawsze przychodził!
Zawsze!
Jeśli kłamię, skąd wiedziałem o wyspie?
Jeśli Klinga zabiłaby Klausa tym mieczem…
- Nie. - Wyszedłby na twoje wezwanie.
Nie. Nie!
Nie!
Gdy mówiłem, że nie jest za późno,
mówiłem serio.
Nadal tak jest.
Dość tego.
Miecz. Gdzie jest…
Lulu!
To ja.
To ja, Alfie. Obudź się.
Przepraszam. Proszę, obudź się!
- Zasłużyłem na to. - Alfie!
Moje dzieci!
Tak.
Witaj w domu, bracie.
Ktoś ty?
Zrobił to.
Mogę jej powiedzieć.
Veruca.
Akna!
Alfie!
Też tu jesteś!
Musiałam pomóc twojej siostrze.
Sir Alfredzie. To…
zaszczyt poznać cię osobiście.
Mówiłem, że się uda.
Fakt.
Wybacz, że cię tak potraktowałem.
Zdarza się.
Co się im stało?
Ich umysły i ciała były uwięzione w tej broni.
Gdy ją zniszczymy, będą wolni.
Ja też.
Nie zostaniesz tu?
Mógłbym, ale…
Chcę odpocząć.
Zobaczyć innych mistrzów, gdziekolwiek trafię.
Po.
Wiem o waszych podróżach.
Dzięki, że byłeś bratem Lulu, gdy ja nie mogłem.
To był zaszczyt.
Zniszcz to.
Mieliśmy nadal trzymać się razem, ale…
Rodzina cię potrzebuje.
To, co powiedziałeś, że każdy może znaleźć nowy cel…
Byłam zagubiona, zanim cię poznałam.
Ursa Maior.
Ursa… Maior.
Alfie.
Co robisz?
Mogę to naprawić, Lulu.
Mogę wam zapewnić bezpieczeństwo.
Mogę ocalić świat
przed nim samym.
Wielu nas zawiodło.
Od starożytnych mistrzów
po angielskich rycerzy.
Nasi przywódcy, nasi bohaterowie, chronią tylko swoich.
Veruca i magowie, Zuma i Tikal.
Wszędzie pełno konfliktów i cierpienia.
Nawet bez tej broni.
Z bronią naprawię to,
co zniszczyli Mistrzowie
i posklejam świat.
Pangea.
Daj spokój! On przecież nie…
To tylko…
Prawda?
Napisy: Jaśmina Dargiel