𝄆 Downloaded From BollyFlix 𝄇
‎สกาดู๊ช
‎- เร็วเข้า ค้นทุกซอกทุกมุม ‎- อย่าให้มันหนีไปได้ ทางนี้
‎- เร็วเข้า มันไปทางนี้ ‎- คอยมองดูให้ทั่ว เร็วเข้า
‎เราจะไปทางนี้ พวกเจ้าไปทางนั้น
‎เร็วเข้า
‎หาให้เจอ หาทุกซอกทุกมุม
‎กลับเข้าไปและล็อกประตู มีนักโทษหลบหนี
‎พลิกหาทั้งแผ่นดิน!
‎มาเร็ว
‎เร็วหน่อยได้ไหม
‎หมอกจ๋า หมอก
‎หมอกจ๋า หมอกจ๋า หมอก
‎เงียบหน่อย เจ๊
‎ติดคุก 15 ปี ในที่สุดก็ได้ออกมา ‎ก็ให้มันเป็นอย่างนี้ต่อไปนะ
‎อาวุธของเซอร์อัลเฟรด ก่อนเจ้าจะฆ่าเขา
‎มีอยู่สี่ชิ้น
‎และพอรวมกันจะปลดปล่อยกองทัพ…
‎ฟังอยู่หรือเปล่า
‎ฟังอยู่…
‎- เวรูก้า ด้วยพลังของเจ้า… ‎- พลังเหรอ
‎ข้าไม่ต้องการมัน ไม่ต้องการอะไรเลย ไม่เอา
‎ไม่มีใครมา ไม่มีเลย
‎ไม่จริง
‎ข้ามา
‎เพราะเชื่อในตัวเจ้า
‎เสมอ
‎ได้ไง… อะไรเนี่ย
‎(กังฟูแพนด้า อัศวินมังกร)
‎แหม ดูพวกเจ้าสิ
‎อยู่ครบ 32
‎เวรูก้า ดูมอนต์
‎หาเราเจอได้ยังไง
‎ก็แค่ตามฝูงอัศวินมา
‎หากันเอิกเกริกมาก
‎ครั้งก่อนข้าไว้ชีวิตเจ้า ครั้งนี้ข้าจะไม่พลาดอีก
‎เดี๋ยว เรามาคุยกันก่อน
‎ใช่
‎คุกเข่าร้องขอชีวิต ‎ข้าอาจจะขังพวกเจ้าไว้ในกรงทอง
‎ตอนสร้างอาณาจักรใหม่ก็ได้
‎ข้อเสนอน่าขนลุก แต่ก็ไม่แปลกใจ
‎เวรูก้า เราอย่าสู้กันเลย
‎ข้าสู้มาทั้งชีวิต เพื่อทุกสิ่งที่มี
‎แต่แล้วก็ถูกช่วงชิงเอาไป
‎ซ้ำๆ
‎และก่อนที่ข้าจะปลิดชีวิตเขา ‎เจ้าบีเวอร์แก่ขึ้นรานั่นก็บอกว่า
‎สายเลือดข้าเกี่ยวพันกับอาวุธ
‎มันคือสิ่งที่ข้าเหลือ
‎เวทมนตร์ของนาง ‎ก็มาจากอาจารย์ในตำนานเหมือนกัน
‎แต่มันไม่จำเป็นต้องจบที่นี่
‎ดูเราสิ ดูข้าสิ เราต่างก็สูญเสีย
‎แต่เราก็พบกันและกัน แล้วก็พบเป้าหมายใหม่
‎ใครๆ ก็มีได้ แม้แต่เจ้า
‎เจ้า…
‎เจ้าถ่วงเวลา
‎ไป ข้าจะรั้งนางให้
‎ข้าเบื่อจะวิ่งหนีแล้ว
‎สรุปว่าเจ้าใช้อาวุธได้ แต่ข้าห้าม
‎ไปเร็ว ค่อยคุยเรื่องนี้ทีหลัง
‎ทางตัน
‎ทุกคน ไว้ใจข้าไหม
‎ไม่ค่อย
‎หาอะไรจับไว้
‎ตอนแรกก็เดรก อัศวิน แล้วก็เวรูก้า
‎ต่อไปอะไร ปีศาจยักษ์เหรอ
‎นี่ อย่าทักดีกว่า
‎หักซ้าย!
‎ไปที่โรงหลอมโลหะ ค่อยจัดการเวรูก้าทีหลัง
‎ว้าว อะไรน่ะ
‎ฝีมือเวรูก้า
‎นางทำแบบนั้นได้ยังไง
‎นางใช้คาถาบังคับต้นไม้ ลากเกาะทั้งเกาะ
‎โกงชะมัดเลย
‎ทุกคน แยกย้าย
‎ไปที่โรงหลอม แล้วทำลายอาวุธที่ตัวเองถือซะ
‎ได้ จะเอาใช่ไหม
‎แหงล่ะ ว่าต้องตามเรามา
‎อาจสลัดให้หลุดได้นะ
‎ได้ผลแฮะ
‎อดทนไว้ รุกมินี
‎เดี๋ยวไปช่วย
‎ดวงข้านี่มีแต่จะติดใต้ก้อนหินเรอะ
‎ฟ้าลิขิตใช่ไหม
‎อั๊คน่า ถ้าข้ามีลูกสาว…
‎อย่าพูดแบบนั้นนะ
‎ฟังให้จบก่อน
‎ถ้าข้ามีลูกสาว…
‎ข้าคงอยากให้นางขุดเร็วกว่าเจ้า
‎ขุดเร็วกว่าเหรอ
‎อั๊คน่า
‎ไปก่อนนะจ๊ะ
‎เจ้าทำได้ยังไง
‎ลืมแล้วเหรอว่ากงล้อวายุมีสองอัน
‎ฉลาดแท้ๆ
‎- ลูเธียร่า ‎- ไปต่อ ท่านหญิงแม่
‎เบลดเอาอยู่ เชื่อในตัวนาง
‎เวรูก้าเอากงล้อไป
‎ถ้าโลกล่มสลาย ‎ก็เป็นความผิดของข้า ข้านี่ไม่ไหวเลย
‎เลิกโวยวายได้แล้ว เจ้าหนู
‎เชิดหน้า แล้วไปช่วยเพื่อนเรากัน
‎แล้วเราจะไล่ตามพวกนั้นได้ยังไง
‎พวกเจ้าดูจะอยากให้ไปส่งนะ
‎เจ้าตายยากกว่า แมลงสาบบางตัวที่ข้ารู้จักอีก
‎ข้าตายไม่ได้ เพราะหน้าที่ยังไม่เสร็จสิ้น
‎- ลูเธียร่า… ‎- ไป ท่านแม่
‎เจ้าทำร้ายเพื่อนข้า มาหลายหนแล้ว พอกันที
‎ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับเพื่อน
‎พวกมันเป็นตัวถ่วง
‎ท่านแม่
‎ไม่
‎สักที
‎ในที่สุด
‎จอมเวทย์ผงาด
‎ได้เวลาครอบครัวพร้อมหน้า
‎นางปลดปล่อยกองทัพโบราณแล้ว
‎ดูเข้าสิ สู้เอาเป็นเอาตาย
‎แต่เจ้ามันไร้ค่า
‎และเจ้าก็ควรตายอย่างไร้ค่า
‎เหมือนกับพี่ชายเจ้า
‎ตอนที่ข้าใช้ดาบเขาปลิดชีพเขา
‎ข้าเพิ่งปิ๊งไอเดียเด็ดๆ
‎อัลฟี่
‎- ลูกข้า ‎- อัลฟี่
‎เบลด
‎อาจารย์มาสโตดอน
‎ดีใจจังที่ได้เจอท่าน
‎ท่านพอจะช่วยเรากำจัด ‎กองทัพโบราณพวกนี้ได้ไหม
‎แสดงว่าท่านก็อยู่ กองทัพโบราณด้วยสินะ
‎โอเค ท่านอยู่กองทัพโบราณ รับแซ่บ
‎อาจารย์ ข้าเอง โป
‎ศิษย์คนโปรด
‎ข้าเอง ลูลู่ น้องท่านไง
‎ข้าจะไม่สู้
‎คิดผิดแล้ว
‎เดี๋ยว
‎อัลฟี่ หยุดเถอะ
‎ข้าควรจะปลดปล่อย วิญญาณท่านให้ไปสู่สุคติ
‎ข้าตั้งใจอย่างนั้น ข้าแค่…
‎ท่านต้องให้ข้าช่วยเบลด
‎เราจัดการเอง เจ้าไปช่วยเบลด
‎ข้ามาแล้ว เบลด
‎อัลฟี่ ขอล่ะ
‎ข้าเอง
‎สนุกจัง
‎ไม่อยากให้จบเลย
‎แหย่เล่นจ้ะ
‎ขอล่ะ
‎ครวญครางขอร้องสิ
‎เจ้าพูดอะไรกับข้าตอนที่ฆ่าเคลาซี่
‎"จงลิ้มรสความสูญเสีย"
‎เจ้าจะได้ลิ้มรสบ้าง
‎เคลาส์ยังไม่ตาย!
‎อะไรนะ
‎- ทำไมเขาถึงนิ่งล่ะ ‎- อย่างกับหมดพลัง
‎ไม่
‎นางฆ่าเขา ข้าเห็นกับตา
‎นางปล่อยเขา หลังจากเจ้าทอดทิ้งเขา
‎แล้วพ่อข้าก็ไปเจอเขาเข้า ‎บนเกาะของจอมเวทย์
‎เขาไม่อยากจะยุ่งเกี่ยว กับเรื่องนี้อีกแล้ว
‎ขนาดเคลาส์ยังรู้ว่า ควรทำลายอาวุธพวกนี้
‎ไม่
‎เคลาซี่ต้องกลับมาหาข้าแล้ว ‎เขากลับมาหาข้าเสมอ
‎เสมอไป
‎ถ้าข้าโกหก ข้าจะรู้เรื่องเกาะจอมเวทย์ได้ยังไง
‎เวรูก้า ถ้าเบลดใช้ดาบนั้นฆ่าเคลาส์…
‎- ไม่ ‎- เขาต้องออกมาแล้วตอนเจ้าปลดปล่อย
‎ไม่ๆ
‎ไม่
‎ไม่!
‎ก่อนนี้ที่ข้าบอกว่ายังไม่สายไป
‎ข้าพูดจริงๆ
‎ยังคงคิดอย่างนั้น
‎พอสักที
‎ดาบ หายไป…
‎ลูลู่
‎ข้าเอง
‎ข้าเอง อัลฟี่ ฟื้นสิ
‎ข้าขอโทษ ฟื้นเถอะ
‎โอ๊ย
‎- ควรจะโดนแล้ว ‎- อัลฟี่
‎เอ่อ…
‎ลูกรักของแม่
‎ขอรับ
‎ขอต้อนรับกลับ เฮีย ขอต้อนรับกลับ
‎เจ้าเป็นใคร
‎เขาทำสำเร็จ
‎ยังไม่สายที่จะบอกนาง
‎เวรูก้า
‎อั๊คน่า
‎อัลฟี่!
‎ไม่อยากเชื่อว่าเจ้าก็มาด้วย
‎ข้าต้องช่วยน้องสาวท่านอยู่แล้ว
‎เซอร์อัลเฟรด ถือเป็นเกียรติ…
‎ที่ได้พบท่าน
‎บอกแล้วว่าเราทำได้
‎จริงของเจ้า
‎ขอโทษที่เมื่อกี้ ต้องมีตุ้บตั้บกันหน่อย
‎เรื่องปกติ
‎แล้วพวกเขาจะเป็นยังไงต่อ
‎ร่างกายและจิตใจพวกเขา ‎ติดอยู่ในอาวุธมานานนับร้อยปี
‎แต่หลังจากทำลายอาวุธ พวกเขาจะเป็นอิสระ
‎ข้าก็เช่นกัน
‎สรุปท่านจะไม่อยู่เหรอ
‎ก็อยู่ได้ แต่ว่า…
‎ข้าขอไปพักดีกว่า
‎เจ้าไปหาอาจารย์คนใหม่ ‎ในภายภาคหน้าก็แล้วกัน
‎โป
‎ลูลู่เล่าให้ฟังว่าพวกเจ้า ผจญภัยด้วยกันมา
‎ขอบใจที่เป็นพี่น้องให้นาง ยามข้าไม่อยู่
‎ถือเป็นเกียรติขอรับ
‎ท่านควรเป็นคนที่ทำลายอาวุธ
‎ข้ารู้ว่าเราควรอยู่ด้วยกัน หลังจากนี้ แต่…
‎ครอบครัวรอท่านอยู่
‎เจ้าพูดก่อนหน้านี้ว่า ‎ไม่ว่าใครก็มีเป้าหมายใหม่ได้
‎ข้าหลงทางก่อนจะได้เจอกับเจ้า โป
‎ดาวหมีใหญ่พิฆาต
‎ดาวหมีใหญ่… พิฆาต
‎อัลฟี่
‎ท่านจะทำอะไร
‎ข้าแก้ไขได้ ลูลู่
‎ข้าจะปกป้องเจ้าและทุกคนให้ปลอดภัย
‎ข้าช่วยโลกนี้
‎จากตัวมันเองได้
‎หลายคนทำร้ายโลกใบนี้
‎ตั้งแต่อาจารย์ในตำนานเก่าก่อน
‎จนถึงอัศวินที่อยู่คู่เมืองอังกฤษ
‎ผู้นำ วีรบุรุษ สุดท้ายแล้วก็คิดถึงแต่ตัวเอง
‎เวรูก้ากับจอมเวทย์ ซูม่ากับทิคัล
‎ไม่มีที่ไหนหลุดพ้นความขัดแย้ง ‎และความทุกข์ทรมาน
‎แม้จะไม่มีอาวุธพวกนี้ก็ตาม
‎ด้วยอาวุธพวกนี้
‎ข้าจะกอบกู้สิ่งที่ อาจารย์ในตำนานทำลาย
‎และกอบกู้โลกให้เป็นดังเดิม
‎แพนเจีย
‎ปัดโธ่ เขาจะไปทำได้ไง
‎อำกันเล่นใช่ปะ
‎ใช่ไหม
‎คำบรรยายโดย วิชุพร กุลมงคล