𝄆 Downloaded From BollyFlix 𝄇
Badadziang.
Wieżą tak nie wolno.
To czemu królowa ograła moją ciotkę?
Bo twoja ciotka nie umie grać.
Złaź! Łapy precz!
Uważaj!
Przestańcie!
Nadszedł czas pokoju.
Brak tolerancji dla nieporządku.
Przemoc zostanie wyeliminowana.
Nie! Pomocy!
Pomóż mi.
Jesteś rycerzem, prawda?
Proszę.
Nie walczyliśmy.
Żartowaliśmy.
KUNG FU PANDA SMOCZY RYCERZ
Idę do Tikal, żeby znaleźć Aknę
I sprowadzić ją z powrotem
Smoczy Rycerze będą walczyć
Tu się rozejdziemy. Omówimy plan jeszcze raz?
Nie trzeba. Śpiewam o nim bez przerwy.
Idziemy do Tikal, żeby…
Mówię poważnie.
Akna i Rukhmini powinny być już w Chinach.
Straciliśmy dużo czasu. Trzeba działać raz raz.
Śpieszmy się, raz raz
Dobry wynik osiągnąć już czas
Bo stawka jest…
Wysoka.
Miło, że znów masz dobry humor.
Choć jest irytujący.
Powodzenia z Akną.
Wzajemnie
Tylko z Rukhmini.
Do zobaczenia w Chinach!
Przybij. Raz raz…
Idę ci na spotkanie
Czeka mnie długie wędrowanie
Nie lubię tego.
Proszę, proszę. Kakao, zieleń.
A wcześniej był tu tylko piach.
Kakao.
Cztery razy kakao.
Musze nadrobić.
- Po! - B'ah! Stary!
Wioska wygląda świetnie.
Tak! Jest… wspaniałe.
Gotowe.
Zagramy w pok-ta-pok jak kiedyś?
Jasne.
Mam wzdęcie.
Przyniosę.
Cofnij się.
Spokojnie.
Patrzy, czy nie jesteśmy zbyt agresywni.
Pok-ta-pok to sport kontaktowy. Ostatnio złamałem żebro.
Tak.
Ale nie wolno nam już tak grać.
Nowe zasady.
Wybacz. Mogłem ci powiedzieć.
Spoko. Muszę tylko znaleźć…
Akna! Jest tam!
Zaczekaj!
Pangea.
Za dużo chodzenia.
Rukhmini!
Hej!
Woda śmierdzi.
Serio? Nie poczułam. Co tu robisz?
Ja? Co ty tu robisz?
Miałyście być już w Chinach!
Miałam dużo na głowie.
Wiemy, jak pokonać Alfiego. Jak to naprawić.
- Ale musisz… - Wchodzę w to.
Tak? Gładko poszło.
Spodziewałeś się oporu?
Tak.
Ale przyznam, że mi ulżyło.
Podrzucę to i możemy ruszać.
Akno!
Ty… nie jesteś Akną.
Niestety nie.
Hej, Po!
Pelpel! Ładne wieże kakaowe. A może raczej „kakaowieże”?
Nie ma takiego słowa, ale OK.
Stój, wielkoludzie.
Spokojnie. Zero problemu.
Czy on czasem luzuje?
Nie. Obserwuje nas. Chyba nawet nie mruga.
Nie mruga?
Jeszcze…
Plus jest taki,
że zmiana klimatu przyniosła nam deszcze.
Robimy wszystko, żeby to wykorzystać.
Nadwyżki plonów
ślemy tym, którzy mają gorzej.
A gdzie Akna? Nie widziałem jej, odkąd tu dotarłem.
Akna? Nie jest z tobą?
Odeszła miesiące temu, żeby wam pomóc.
Mówisz, że się nie zjawiła? Ona by nie…
Chyba że… Chyba nie sądzisz, że…
Ona nie żyje?
- Trochę przesadzasz. - To jedyne wytłumaczenie.
Akna!
Akno.
Byłaś małą, ale wielką przyjaciółką.
Mam dla ciebie pieśń.
Szedłem do Tikal, żeby cię znaleźć
I sprowadzić z powrotem
Halo?
Jest tu kto?
Akna?
Nie. Akna…
Akny tu nie ma.
Czekaj.
Akno, to ja! Po!
To mi nie szło…
Daję radę!
Tak!
Halo?
Niespodzianka!
- Sto lat! - Co?
Dobrze, że nie czknąłeś. Zaskoczyliśmy ją.
Starałem się.
Sto lat?
Zmiana planów. Ruszymy po przyjęciu.
Mówisz poważnie?
Miałyśmy wyruszyć od razu! Misja czeka.
To niech jeszcze poczeka.
Z wami to zawsze koniec świata.
To jest koniec świata.
Pięć miedziaków. Dziękujemy za…
- W nogi! - Ratuj się kto może!
Przepraszam. Tylko przejdę.
Nie wstawajcie. Zmieszczę się.
Wciąż się uczę. Uwaga!
Przepraszam.
Akno, poczekaj!
Przepraszam.
Puszczaj!
Spokojnie. Zaraz sprowadzę pana na ziemię.
Akno, porozmawiajmy!
Nie mogę. Mam alergię.
Na rozmowę?
Świetna impreza!
Do zobaczenia!
Do widzenia!
Koniec imprezy.
Wręczamy prezenty?
Nie ma urodzin bez prezentów.
Potem wyruszamy.
- Miałyśmy iść po imprezie. - Zapomniałam o prezentach.
Daruj mi. Nie imprezowałam od 30 lat.
Po prezentach ruszamy.
Przestaniesz psuć nastrój?
Choć udawaj, że się dobrze…
bawisz!
Będziemy patrzeć, jak Rukhmini otwiera prezenty?
Nie. Będziemy patrzeć, jak je daje.
Mamy tak wiele,
że obdarowujemy innych.
Wszystkich.
Choć to może potrwać.
Zaczekaj!
Akno!
Czemu uciekasz? Przyjaźnimy się!
To ja, Po!
Akno, zwolnij.
W porządku?
Nie. Nie bez powodu ukrywałam się pod wulkanem.
Przed czym?
Nie kłóciliśmy się.
Przyjaźnimy się.
Moja bransoletka!
Szukałam tych kolczyków
- Proszę. - Dziękuje!
Co? To moje. Myślałem, że mi ukradli.
Dlatego prezent jest wyjątkowy.
Nie ma to jak znalezienie zguby.
Oddawacz z Raipur znów uderza!
To już ostatni. Wracajmy.
Ugotowałam Rukhmini kolację.
Kolację? Obawiam się, że nie możemy…
Odmówić kolacji najlepszej szefowej kuchni.
Po niej ruszymy.
Nie! Już dawno miałyśmy to zrobić.
Udawałyśmy, że świat się nie kończy, żebyś mogła świętować.
Ale już dość.
Nie wiesz, o co mnie prosisz.
Proszę, żebyś nie była egoistką.
Chodź! Zrobiliśmy urodzinowe barfi.
Uwielbiam to!
Stój za…
Mną.
Takiego dnia się nie spodziewałam.
Nadchodzę, Akno!
Nie walczcie, bo przyjdą po was.
Wy parszywe duchy potworów, zrujnowaliście moją ulubioną grę!
Nie dotykaj mnie.
Co jeśli wyrwiesz mi skrzydło?
- Będę latać tylko w kółko. - Muszę ci pomóc.
Lubię cię.
Alfie też mnie lubił.
Tak myślałam.
Dałam mu Krąg Burzy, a on mnie wykorzystywał.
Byłam głupia.
Zgadza się.
Ludzie są nieprzewidywalni.
Ale czasem to dobrze.
Nie sądziliśmy, że Pelpel i B'ah się na niego rzucą,
ale pomagają, bo im na tobie zależy.
Tak jak i mnie.
Alfie zrobił, co zrobił.
A my musimy iść naprzód.
Pomóż nam.
Zaufasz mi?
Sport kontaktowy!
Co?
Rozgnietli go na pył.
- Dzięki za pomoc. - Jest ich więcej.
Nie martw się, bo coś na to zaradzimy.
Do boju.
Przepraszam.
Zanim zjemy, chcę coś powiedzieć.
Zwróciłaś dziś wiele rzeczy.
Pierścionki, wazony, posągi i to tylko Jayeshowi.
Fakt. Sporo mi zabrała.
Ale najcenniejszą rzeczą, którą nam zwróciłaś, jesteś ty.
Dzięki za bycie partnerką mamy
i moją mamą.
No już.
Toast.
Za moją ulubioną ciocię.
Powiedziałam, że wyruszymy po kolacji.
Przepraszam…
To ja byłam samolubna.
To twoja rodzina.
Nie odbiorę cię im.
Są moją rodziną.
I dlatego pójdę z tobą.
Bo teraz mam kogoś, dla kogo warto walczyć.
Jest i jubilatka.
Szukałam cię.
Nie śpiesz się.
Diyo, ja…
Wiem. Wiedziałam, gdy tylko się zjawiła.
Jak na złodziejkę i oszustkę, okłamywanie mnie idzie ci słabo.
Postarałaś się, żeby nasz
ostatni dzień razem był idealny.
I…
Mam ostatnią niespodziankę.
Wszystkiego najlepszego.
To nie jest nasz ostatni dzień razem.
Wrócę do domu, do ciebie.
Jak zawsze.
Na początek.
Spóźnione sto lat,
Rukhmini!
Jesteście mi jeszcze winni prezenty ślubne.
Przejdźmy do planu. Oto i on.
Chwila.
To ja i Długozęba.
Dobra, mam.
Podobno starożytni mistrzowie nie umarli.
Zamknęli swoje dusze w żywiołach i wciąż tu są.
Mogą użyć magii,
żeby zniszczyć broń i powstrzymać Alfiego.
Gdzie te dobre pomysły?
Jak mamy się skontaktować z bandą duchów?
Liczyłem, że złodziejka i geniuszka
to rozgryzą.
OK.
Mistrzowie są zamknięci w żywiołach, tak?
Zamek najlepiej otwierać kluczem, nie młotkiem.
Potrzebny ktoś wewnątrz.
Gdy Mastodon użył swoich mocy mówił,
że łączy się z żywiołami.
Bez przerwy.
Duncan i Veruca mieli tę magię, jako
potomkowie Starożytnej Armii.
Magia żywiołów. To jest to.
Ale kto nam pomoże? Mastodont jest w armii Alfiego.
Duncan i Veruca nie żyją.
Została ostatnia gałąź drzewa genealogicznego.
Klaus?
- Myślisz, że jest kluczem? - Może.
Tylko że jemu nie można ufać.
Nie musimy mu ufać.
Musimy ufać sobie.
Napisy: Jaśmina Dargiel