𝄆 Downloaded From BollyFlix 𝄇
Badadziang.
Po, kontroluj się! Wszyscy są głodni.
To nie ja. Tym razem.
To ten dziwny nowy.
Nieprawda.
- To ten drugi nowy. - Nic podobnego.
Dobra. To byłam ja.
To ja.
Ale tamto nie. Nie patrz tak na mnie.
Możemy wrócić do sedna?
Nadal nie rozumiem, czego ode mnie chcecie.
To proste.
Starożytni Mistrzowie są w żywiołach,
a żywioły nas otaczają.
Jeśli ktoś się z nimi połączy
i obudzi mistrzów z duchowej drzemki,
to oni zniszczą broń.
Tym kimś jesteś ty.
Co?
Mówiłem, że nie mam żadnych mocy.
Może z nich nie korzystałeś.
Magię masz we krwi. Odnajdź ją, stary.
Albo ty znajdź innego Dumonta, stary.
To Veruca…
Padam z głodu. Przepraszam.
Wszyscy są źli i głodni.
Potrzebujemy trochę R i R.
- Co to jest? - Ryż i rzepa.
Klaus i ja popracujemy nad odblokowaniem mocy,
a wy znajdziecie szamę.
Zgoda. Tu się spotkamy.
Do dzieła,
Klausie Dumont.
Pomogę ci.
Gdzie najbliższa wioska?
Mama musi zjeść.
Nigdzie się nie idziemy, póki ściga nas armia.
Zbierzemy jedzenie.
Nigdy więcej nie zjem mchu.
Chyba widziałem na wzgórzu dzikie jagody.
- Czy to by ci odpowiadało? - Wiadomo. Jesteśmy głodni.
Załatwię to.
Chwila.
Tak?
On się w tobie zabujał.
Dopiero zauważyłaś?
Co? Nie.
Nie wiem, o czym…
Gadał o tobie cały czas.
Ma obsesję.
Przesadzasz.
Nie uciekaj.
Zostaw moją piracką żonę!
Dobra robota.
A ty nie piszesz wierszy o mnie?
Chyba widziałem na wzgórzu dzikie jagody.
- Czy to by ci odpowiadało? - Wiadomo. Jesteśmy głodni.
Załatwię to.
O, nie.
KUNG FU PANDA SMOCZY RYCERZ
Nogi na kokardę…
To świetna miejscówka.
Dużo lepsze. Całkowita izolacja i cisza.
Tak. Znalazłeś jaskinię. Niesamowite.
Co dalej?
Gdy ja nie dostrzegałem własnej mocy,
mój mistrz Oogway pokazał mi,
że droga nie zaczyna się przed nami,
tylko w nas.
Co to znaczy?
Że ty i ja wejdziemy
do twojego umysłu.
Gdzie nie ma zakłóceń.
Udamy się do twojej próżni.
Będziesz w moim umyśle?!
Robiłeś to już?
Robił to Oogway i mało kto oszalał.
Krok pierwszy.
Bądź pustą filiżanką, wypełnioną tylko sobą.
Co?
Dobra, jesteś początkujący.
Zamknij oczy i podążaj za mną.
Zaczniemy od medytacji.
Nie słyszę oddechu.
Dobrze się czujesz?
Dorastałem na ulicach Londynu.
Jestem chronicznie flegmatyczny.
Wchodzimy coraz głębiej w siebie,
aż zacznie otaczać nas nicość…
Co? Gdzie ja jestem?
To esencja tego, kim jesteś.
Tu możemy odnaleźć twoje moce.
Znasz tego gościa od lalek.
Dokąd idziesz?
Co? Gdzie ja jestem?
- Miałeś myśleć o nicości! - Jak myśleć o niczym?
Oczyść umysł ze wszystkich starych…
Czekaj.
Tak.
Wciągnąłeś nas we wspomnienie.
Spróbujmy jeszcze raz.
Jak to „wspomnienie”?
Chwila.
Pamiętam dźwięk tych kroków.
To Bazyli Rzeźnik! Kryć się!
Możesz się skupić?
To była ona.
To ten dzień.
Który?
- Zobacz, co mam! -To jest mała wersja!
Nim wzięli nas magowie,
mieszkaliśmy na ulicy.
Pamiętam, że tu byłem.
I co powiedziałem.
Veruko! Zwariowałaś?
Okradłaś Bazylego Rzeźnika!
Wiem, ale spójrz ile mam.
Nie powinniśmy tu być. Wracajmy do próżni.
Byliśmy nie do zatrzymania.
Bo mieliśmy siebie.
Nie możemy tu zostać.
- Czemu mnie tam zabrałeś? - Nie zabrałem!
Miałeś oczyścić umysł, nie wspominać.
Kazałeś mi być filiżanką!
To miało ci pomóc. Spróbujmy jeszcze raz.
Nic z tego. Nie chcę jej widzieć takiej.
Gdy medytujesz, mogą cię najść natrętne myśli i wspomnienia.
Wiesz co?
To umysł chce zamglić ścieżkę, do twojego pełnego potencjału.
Spróbuj się przebić przez tę mgłę.
Idźmy ścieżką.
Zgoda.
Spróbuję jeszcze raz.
To nie może być prawda.
Jest strasznym
nudziarzem!
A nawet jeśli…
Nie mamy na to czasu.
Skup się na misji.
Kto to postawił?
Wciąż jest nudziarzem?
Myślę, że się zmienił. Próbuje pomóc.
Jestem Changpu
Uwielbiam grzyby Uwielbiam grzyby
Witajcie wojowniczki. Żerujecie w naszych lasach.
Poczęstujecie się?
Tylko nie to. Co my tu robimy? Mamy być w twojej próżni.
Tej nocy Bazyli Rzeźnik i jego banda porwali Verucę.
Musiałem…
Musiałem ją znaleźć.
Skup się,
bo nie dotrzemy do próżni i…
Klausy.
Powiedzieli, że wyślą mnie do Australii!
Czekaj. Jak ty…
Kto cię wypuścił? Wracaj do skrzyni!
- Nie dotykaj nas! - Wyślę cię do…
Kto to zrobił?
Chyba ja.
Jak…
Po prostu to poczułam.
Veruco, jesteś niesamowita!
To może zmienić wszystko!
Tak?
Klaus? Misja. Wracajmy do próżni.
Nie mogę oczyścić umysłu,
bo zawsze byliśmy we dwoje!
A teraz ona…
To tu. Nasze małe tymczasowe gospodarstwo.
Pięknie pachnie.
To nasza popisowa zupa grzybowa.
Uwielbiamy ją.
Jest przepyszna.
Grzyby rządzą.
Usiądźcie i odprężcie się.
Nie tęsknimy za pragnieniami z przeszłości.
Czyli za czym?
Kiedyś na manowce sprowadziła nas fałszywa proroczka.
Kazała nam robić różne niesmaczne rzeczy.
I trochę smacznych!
Fakt. Niektóre były bardzo smaczne.
Ale ujrzałyśmy światło i zmieniłyśmy postępowanie!
Jakie to były pragnienia?
- Właściwie to… - Tu jesteście.
Jagody były trujące,
ale natknąłem się na dzikie zioła i…
Przyjaciółki?
- W końcu! - Jest prawdziwy?
To cud!
Pachnie pysznie!
Pięknie pachnie.
To pewnie oregano i tymianek.
Duży jesteś.
Staram się ćwiczyć górne partie ciała.
Rozumiem. Musisz tu zostać.
- Koniecznie! - Proszę, zostań!
Zrób coś. Podoba im się!
Niech go biorą.
Drogie panie, dajcie mi odetchnąć.
- Oddaj! - Z drogi!
Zauważyłam to pierwsza!
Desperatki.
Czy one zachowują się dziwnie od przyjścia Colina?
To ja.
To przeze mnie!
Nakładłem jej bzdur do głowy!
- Klaus. - Wiem, co powiesz!
Jestem katastrofą. Nic nie odblokowaliśmy.
Moje głupie, bezużyteczne wspomnienia
wszystko psują.
- Klaus. - Nie wiem, czemu o niej myślę!
Muszę oczyścić umysł, skupić się, ale…
Jak znalazłeś Verucę tamtego dnia?
Ja… Tylko…
Nie wiem. Dlaczego?
Mgła się rozprasza, tu jest ścieżka.
Wejdźmy głębiej.
Chcesz wejść do wspomnienia?
Zapnij pasy i lecimy.
W ostatnim wspomnieniu wiedziałeś, gdzie ona jest!
Zdarzyło ci się już coś takiego?
Gdy aresztowali ją za zabicie Alfreda, szukałem jej.
Przez 15 lat nie znalazłem nic.
Aż do tego dnia.
U kresu sił dotarłem do lasu i…
Mój umysł się wyciszył.
A potem po prostu… poszedłem.
Wtedy ją znalazłem.
Więc jak…
Stój!
Wiedziałem, że tam jest…
Nie wiem skąd.
Klaus? Klausy?
Klaus!
Ale wiedziałem.
Odpowiedź przyszła sama.
Nie rozumiesz?
Już wtedy miałeś moc, tylko o tym nie wiedziałeś!
Mam… listną magię?
Nie, magię wiatru! Nie widziałeś jej, bo jest niewidzialny.
Bo ty stałeś się niewidzialny.
Skupiłeś się na Veruce,
co przyćmiło twoją wyjątkowość.
Colinie! Czas na nas.
Nie zjadłem jeszcze zupy!
Ale może lepiej…
- Colinie! - Co się dzieje?
Wciąż tylko grzyby. Mamy dość grzybów!
Nie myliłam się.
Cofnąć się! On jest mój.
To znaczy nasz!
On jest… nasz.
Dziewczyny, spokojnie. Temu odpuścimy.
Zaliczyłyśmy wpadkę. Jest OK?
Czy on ma brata?
Było blisko!
Jestem cały!
Idziemy.
I zabieramy to!
Wybacz, że chciałyśmy zjeść ci faceta.
On nie jest moim…
Jestem facetem i należę do tej grupy,
więc w pewnym sensie jestem twoim facetem.
Dasz radę.
Skup się na tym, co doprowadziło cię do Veruki.
Niech wiatr rozwieje mgłę i poprowadzi cię do mistrzów.
Bądź filiżanką, jak chcesz.
Robisz to! Wybacz, żadnych zakłóceń.
Starożytni mistrzowie. Jesteście tam?
Jeśli mnie słyszycie,
wzywamy twórców Broni Tianshang.
Wasza moc jest potrzebna raz jeszcze.
Ależ to fajne!
Nie słyszę cię.
Mamy tam iść? O to chodzi?
Wybacz. Jestem za słaby.
Żartujesz?!
Nie mogę oddychać!
Pamiętasz, gdy to nie byłem ja?
Teraz to ja!
Co się wam stało?
Jedzcie.
Nie teraz. Nic nie mów.
Mogę podziękować za ratunek?
- Dobrze. - Dobrze.
Dziękuję.
To było niesamowite.
Napisz o tym wiersz.
Może to zrobię.
Mamy dobre wieści.
Pod moją opieką,
Klaus odblokował moc.
- Brawo! - Super.
Dobra robota!
Minie trochę czasu,
zanim przywrócę starożytnych mistrzów.
Nieprawda. Długozęba pokazała, dokąd mamy iść.
Tak?
Jeśli nie masz dość magii,
trzeba wspomóc się czyjąś.
Nasz stary kumpel, Skamieniały Dziad.
Co takiego?
Nie ma mowy, żebym do niego wróciła.
Jeśli do niego nie wrócimy,
świat może przestać istnieć.
Napisy: Jaśmina Dargiel