𝄆 Downloaded From BollyFlix 𝄇
Skaduş.
Po, mideni kontrol et. Hepimiz açız.
Ben değildim.
Bu defa.
Kesin tuhaf, yeni adamdır.
Hiç de bile.
-Diğer tuhaf, yeni adamdır. -Bunu üstüme alamam.
Tamam. Bendim.
Tamam, bu benden.
Diğeri değildi. Şüpheli gözlerle bakmayın öyle.
Devam edebilir miyiz?
Hâlâ benden ne istediğinizi anlamış değilim.
Basit.
Kadim Ustalar hâlâ elementlerin içindeler
ve çevremiz bu elementlerle dolu.
Yani biri elementlerle bağlantı kurarsa
o kişi Kadim Ustaları ruhani uykudan uyandırarak
silahları yok edebilir.
Bu kişi de sensin.
Ne?
Ayrıca size güçlerimin olmadığını söyledim.
Belki de henüz ulaşamadın.
Sihir kanında var. Sadece bulman lazım.
Belki de yanlış Dumont'u yakalamışsınızdır.
Asıl bunu Veruca… Ne?
Çok açım. Affedersiniz.
Tamam, herkes gergin ve "açıkmış."
Biraz P ve T gerekiyor.
-P ve T nedir? -Pirinç ve turp.
Biz Klaus ile bu güçleri açacağımız bir yer bulurken
siz de yemek bulsanıza.
İyi. Burada buluşuruz.
Her şey sana bağlı
Klaus Dumont.
Seni anlıyorum.
E, en yakın kasaba nerede?
Bu hanımın karnı aç.
Ordu peşimizdeyken gidemeyiz.
Yemek arayacağız.
Hayır. Tekrar yosun yemem, asla.
Geçtiğimiz tepede yabani yemişler görmüştüm.
-Hoşuna gider mi? -Evet. Tabii. Hepimiz açız.
Tamam. Bana bırak.
Bekleyin biraz.
Ne oldu?
Galiba Colin sana yanık.
Şimdi mi fark ettin?
Ne? Hayır.
Neden bahsettiğinizi…
Yolculuk boyunca sürekli senden konuştu.
Kafayı takmış.
Ben… İşi tuhaflaştırıyorsun.
Kaçmanı istemiyorum.
Korkutucu korsan karımdan uzak dur.
Tebrikler Colin.
Benim hakkımda şiir yazmadığın ne malum?
Geçerken şu tepede yabani yemişler görmüştüm.
-Hoşuna gider mi? -Evet. Tabii. Hepimiz açız.
Tamam. Bana bırak.
Olamaz.
KUNG FU PANDA EJDERHA ŞÖVALYE
Tamam. Bağdaş kuralım…
Harika bir nokta. Burası iyi.
Çok iyi. Tamamen izole. Süper sessiz.
Evet. Bir mağara buldun. İnanılmaz.
Bu nasıl işliyor?
Tıkanıp güçlerimi göremediğim zaman
ruhani rehberim Usta Ugvey bana
başlangıcın uzakta olmadığını gösterdi.
İçinde başlıyor.
Peki bu ne demek?
Bunun anlamı, sen ve ben
zihninde bir yolculuğa çıkacağız.
Dikkat dağıtıcı ve ses olmadan.
İçindeki boşluğa yolculuk edeceğiz.
Zihnime mi gireceksin?
Bunu daha önce yaptın mı?
Hayır ama Ugvey'i izlemiştim, deliren olmadı.
Tamam. İlk adım.
Boş bir çay fincanı ol, sadece kendinle dolusun.
Ne?
Farkındalık konusunda bir acemisin.
Tamam. Gözlerini kapat ve takip et.
Meditasyonla başlayacağız.
Nefesi duyamıyorum.
Sen iyi misin?
Londra sokaklarında büyüdüm. Kronik balgamım için özür dilerim.
Her nefeste daha derine dalıyoruz,
ta ki hiçlikle çevrelenene kadar…
Ne? Neredeyim?
Burası senin kimliğinin özü.
O güçleri bulacaksak burada bulacağız.
Şu tuhaf bebeği sen de tanıyormuşsun.
Nereye gidiyorsun?
Ne? Neredeyim?
Hiçliği düşün demiştim!
Hiçliği nasıl düşünürsün?
Zihnindeki şeyleri boşaltırsan…
Dur…
Evet.
Bizi hafızaya getirmişsin. Acemi işi.
Sorun yok. Deneyelim.
Hafıza mı? Hafızadan kastın ne?
Bekle.
Bu ayak seslerini hatırlıyorum.
Bu Kasap Basil! Saklanmalıyız!
Odaklanmayı denesen mi?
Bu oydu.
O gün.
Dur. Hangi gün?
-Klausy, bak ne buldum! -Küçük hâli!
Büyücüler almadan önce
kardeşimle sokaklarda yaşardık.
Hatırlıyorum, burada, bu sokaktaydım.
Ne dediğimi hatırlıyorum. Veruca! Aklını mı kaçırdın?
Az önce Kasap Basil'i soydun!
Biliyorum ama baksana, ne çok şey aldım.
Klaus, burada olmamalıyız. Boşluğuna dönmeliyiz.
Durdurulamazdık.
Çünkü bir aradaydık.
Özür dilerim, kalamayız.
-Neden orası? -Ben yapmadım!
Sana zihnini boşalt dedim, anılarda gez demedim.
Bana çay fincanı ol dedin be!
Bu sayede odaklanacaksın. Denemeye devam.
Tekrar yapmam. Onu bir daha öyle görmek istemiyorum.
Bak, meditasyon yaparken davetsiz düşünce ve anılar olabilir.
Bak…
Bu, tüm gizli gücünü bulma yolunda zihninin sislenmesi.
Sis tamamen kaybolmaz ama öteleyebilirsin.
Hadi, o yolu yürüyelim.
Tamam.
Tekrar deneyeceğim.
Bu gerçekten yaşanıyor olamaz.
Ancak tam bir
mıymıntı!
Ayrıca hoşlansa da…
Bunun için vaktimiz yok.
Göreve odaklan, dikkat dağıt…
Bu ağacı kim koydu?
Hâlâ mıymıntı biri mi?
Gerçekten değişmiş gibi. Sonuçta bize yardım ediyor.
Ben Changpu la la
Mantar severim
La la, mantar severim
La la
-Mantar severim, la la -Mantar, mantar
Mantar severim
Selam savaşçı dost kadınlar. Ormanımızda yemek arıyormuşsunuz.
Hasattan alır mısınız?
Hayır, yine aynı şey. Burada ne arıyoruz? Boşluğuna gitmeliydik.
Bu, Kasap Basil ve çetesinin Veruca'yı yakaladığı gün.
Mecburdum,
onu bulmalıyım.
Dikkatin dağılırsa
boşluğuna gidemeyiz ve gücünü asla…
Klausy.
Seni Avustralya'ya göndereceğiz, dediler!
Tamam, dur. Bunu nasıl…
Seni kim bıraktı? Sandığa geri dön!
-Bize dokunma! -Buraya gel.
Bunu kim yaptı?
Galiba ben yaptım.
Sen nasıl…
Bilmiyorum. Sadece hissettim.
Veruca. Sen harikasın.
Bu her şeyi değiştirecek!
Olabilir mi?
Klaus, görev. Boşluğuna gitmeliyiz.
Biliyorum ama zihnimi boşaltamıyorum
çünkü her şey gitse de onunla hep birlikteydik.
Şimdi ise o… O…
Şu tarafta. Geçici, küçük konutlarımız.
Amanın! Nefis kokuyor.
Bu bize özel mantar çorbamız.
Mantar çorbasını ne çok severiz.
Çok doyurucu.
Mantarlar.
Dinlenmez misiniz?
-Geçmiş tutkularımızı artık özlemiyoruz. -Teşekkürler.
Neydi ki?
Düzenli orman komünümüz sahte bir elçi tarafından ayartılmıştı.
Bize her türlü çirkin şeyi yaptırdı.
Bazı güzellikler de!
Doğru. Bazı güzellikler de yaptırdı.
Ancak aydınlandık ve yolumuzu değiştirdik.
Ne tutkusuydu tam olarak?
-Aslında… -Hanımlar! Demek buradasınız.
Neyse, yemişler meğer ölümcülmüş
ama yabani otlara takılıp da rastlayınca…
Arkadaşlar…
-Uzun zaman oldu! -O gerçek mi?
Bu bir mucize!
Çok nefis kokuyor!
Ne?
Çok güzel kokuyor.
Evet, muhtemelen mercanköşk! Kekik de olabilir.
Ne heybetlisin.
Gün aşırı üst gövde çalışıyorum, anlarsınız.
Kesinlikle anlarız. Burada kalmalısın.
-Mutlaka! -Lütfen kal!
Elini çabuk tut. Pek sevildi.
Alabilirler.
Hanımlar, hava almama izin verin.
-Bana ver! Önce ben gördüm. -Çekil yolumdan!
Tamam, bu azıcık aşırı kaçtı.
Colin geldiğinden beri size de tuhaf görünen bir şey var mı?
Bendim.
Ben sürükledim!
O saçmalıkları kafasına ben doldurdum!
-Klaus. -Ne diyeceğini biliyorum!
Bu bir felaket. Felaketim. Hiçbir şeyi açmamalıydık.
Aptal, faydasız anılar araya giriyor, her şeyi mahvediyor.
-Klaus. -Neden onu düşündüğümü bilmiyorum.
-Zihnimi boşaltıp odaklanmalıyım ama… -Klaus!
O gün koca Londra'da Veruca'yı nasıl buldun?
Ben… Şey…
Bilmiyorum. Neden?
Sis dağılıyor dostum ve yol açıldı.
Derine inmeliyiz.
Anıma mı gitmek istiyorsun?
Kemerini bağla. Oyun vakti.
Son anında, onun nerede olduğunu biliyor gibiydin!
Böyle bir an daha oldu mu?
Veruca, Sör Alfred'i öldürdüğü için tutuklandığında aradım.
15 yıl boyunca bir şey bulamadım.
O güne dek.
Yolun sonunda ormana geldim ve…
Zihnim birden sustu.
Sonra sadece yürüdüm.
İşte, onu o zaman buldum.
Peki bunu nasıl…
Dur! Sen!
Orada olduğunu biliyordum.
Nasıl olduğu muamma.
Klaus? Klausy?
Klaus!
Ancak biliyordum.
Cevap bana gelmişti.
Klaus! Anlamıyor musun?
Gücünle zaten bağın varmış, sadece farkında değildin!
Bende yaprak sihri mi var?
Hayır, rüzgâr sihri! Göremiyorsun çünkü o görünmez.
Onu sen görünmez yapıyorsun.
Veruca'ya odaklanmışsın ve seni özel kılan şey sisle örtülmüş.
Colin! Gitme vakti.
Daha çorbamı içemedim!
Ancak belki yola devam…
-Colin! -Ne oluyor?
Mantar, mantar. Mantardan sıkıldık!
Tuhaflaşıyor demiştim.
Geri çekilin! O benim.
Yani, bizim!
O… O bizim.
Kızlar, geri çekilin. Sevgilisi varmış.
Ufak bir aksaklık, iyi misiniz?
-Erkek kardeşi var mı? -Evet.
Çok yakındı!
Ben iyiyim!
Gidiyoruz.
Bunu da alıyoruz!
Erkeğini yemeğe çalıştık, affedersin.
O benim…
Yani, bir erkeğim, bu grubun da bir parçasıyım,
bir bakıma senin erkeğin oluyorum.
Bu içinde var.
Seni Veruca'ya götüren o hisse odaklan.
Bırak rüzgâr sisi dağıtsın ve seni Kadim Ustalar'a götürsün.
Yardımı olacaksa çay fincanı ol.
Yapabiliyorsun! Affedersin, dikkat dağılmasın.
Kadim Ustalar. Orada mısınız?
Beni duyabiliyorsanız
Tianshang Silahları'nın demircilerini çağırıyoruz.
Gücünüze yeniden ihtiyaç duyuluyor.
Çok havalı!
Ne dediklerini duyamıyorum.
Oraya mı gitmeliyiz? Öyle mi diyorlar?
Özür dilerim. O kadar güçlü değilim.
Şaka mı yapıyorsun?
Nefes… Nefes alamıyorum!
Hani o guruldama sesi benden gelmemişti ya.
Şimdi benden!
Size ne oldu arkadaşlar?
Yiyecek. Yiyin.
Colin, şimdi değil. Bir şey söyleme.
Teşekkür de mi etmeyeyim?
-Peki. -Peki.
Teşekkür ederim.
Heyecan uyandıran bir histi.
Şiirini yazarsın.
Belki yazarım.
Bizim de iyi haberlerimiz var.
Ustalık eğitimimle Klaus gücünü açığa çıkardı.
-Tebrikler. -Aferin.
Aferin tuhaf çocuk.
Evet, biraz zaman alacak.
Kadim Ustalar'ı çağırana kadar ancak ustalaşırım.
Hayır, nereye gideceğimizi gösterdiler.
Gösterdi mi?
Yeterli sihre sahip değilsen
faydalanacağın sihirli bir yere gideceğiz.
Eski dostumuz Kaya Canavarı.
-Kaya Canavarı mı? -Ne?
Dünyada hiçbir güç beni o canavara geri götüremez.
O canavara gitmezsek
geride bir dünya kalmayacak.
Alt yazı çevirmeni: Cansu Solmaz