𝄆 Downloaded From BollyFlix 𝄇
สกาดู๊ช
เสียงรบกวนจนไม่มีสมาธิ
เราปล่อยให้เขาใช้สมาธิดีไหม
- ข้าไม่ได้ส่งเสียงนี่ - โธ่
เอาเถอะ
หือ
เราจะให้เขานั่งญาณ หานครที่สาบสูญเหรอ
นครที่สาบสูญ เมืองต้องสาปนั่นขโมยข้าไปครึ่งชีวิต
โป ข้ายังเห็นด้วยกับเจ้า
แต่ถ้าเคลาส์หานครไม่เจอ หรือติดต่ออาจารย์ในตำนานไม่ได้
หรือทำลายอาวุธไม่ได้ เราจะทำยังไง
ถ้าเป็นอย่างนั้น เราก็คงต้องสู้กับอัลฟี่กันเอง
ข้าทำไม่ได้
ได้สิ ท่านแกร่งจะตาย ข้ายังกลัวเลยที่ท่านแกร่งมาก
ท่านต้องเชื่อในตัวเอง
มันไม่ใช่แค่การเชื่อ
เขาเกือบฆ่าข้าในเมืองโบราณ ข้าได้แต่แข็งทื่อ
ข้าสู้พี่ไม่ได้
ต่อให้เราจำเป็น จะต้องให้เจ้าสู้ก็ตามเหรอ
ชกหน้าข้าสิ
- จะบ้าเหรอ - ชกเร็ว
- อะไร ไม่ - เร็วชกเลย ขอแบบเน้นๆ
พอ ข้าไม่ชกท่านหรอก ท่านเป็นเพื่อนรักข้า
โอเค เข้าใจแล้ว
นี่เหมือนในการ์ตูน เรื่องตำนานเหนือกาลเวลา
อาจารย์ในตำนานจะปรากฏ ในยามที่เราต้องการพวกเขาที่สุด
เราจะต้องหาพวกเขาให้พบ
อย่ามาจ้องได้ไหม
(กังฟูแพนด้า อัศวินมังกร)
แรงสั่นเมื่อกี้มันอะไรกัน
ท่านไม่ต้องห่วงหรอก
ตามมา เข้ามาช่วยข้าหน่อย
เจ้าให้ข้าหาอะไร ที่นี่คือที่ไหน
ท่านใช้เวลากับลูลู่และเพื่อน
รู้วิธีการคิดของพวกเขา ว่าอาจวางแผนอะไร
ท่านคิดว่าพวกเขา จะพาพังพอนนั่นไปที่ไหน
ข้าคิดไม่ออกแม้แต่นิด
เพราะข้าอยู่แต่กับเจ้า
ข้าอยากรู้ว่าพวกเขา วางแผนอะไร ช่วยข้าหา
เดี๋ยว ข้าสัมผัสบางอย่างได้
ตามข้ามา
ไปก่อนเลย
หรือไม่ต้อง
ไม่ ทางนี้
ไปเร็ว ถ้าไม่อยากถูกทิ้งไม่เห็นฝุ่น
ฝุ่น เก็ทไหม
เซ็งที่เก็ท
ข้าวิ่งได้ทั้งวัน ขอแค่หิมะไม่ตก
เยี่ยม เยี่ยมไปเลย
เคลาส์ ใช้พลังเป็นเส้นตรงไม่ได้เหรอ
ชักจะมึนแล้ว
รู้ได้ไงว่านี่เป็นวายุเวทย์ ไม่ใช่ลมธรรมดา
ถึงแล้ว
ถึงไหนนะ
มีนักพเนจรมากมาย ร่อนเร่ผ่านดินแดนนี้
แต่ไม่มีใครเห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้า
ปีศาจที่ทำจากหินยักษ์กับเวทย์ลึกลับ
มันสกัดกั้นสินค้าและเสบียงของเรา
แต่เราก็ไม่อยากเข้าใกล้
เพราะรู้ว่าปีศาจหินตัวนี้
จะขยี้เราแหลกเป็นผุยผง
บทกวีอันแสนไพเราะ
เอ่อ… เจ้าเป็นใคร
สวัสดี
ขนมปังอร่อยดี เมื่อกี้พูดถึงปีศาจหินเหรอ
ตอนแรกจู่ๆ แม่น้ำก็เหือดแห้ง ตอนนี้มีไฟป่าอีก
เสบียงเราเริ่มจะร่อยหรอ
และตอนนี้ปีศาจนั่นยังมาขวาง เส้นทางสินค้าเส้นสุดท้ายอีก
เจ้าควรจะฟังที่เคมานซี่เล่า และอยู่ห่างๆ
อย่าเข้าใกล้เกิน เดี๋ยวปีศาจจะคลั่ง
ไม่เป็นไรหรอก เราแค่อยากให้มันหม่ำเรา
เจ้าอยากถูกกินเหรอ
บางตัวก็ไม่อยาก
ใช่ ข้ากับเบลดเคยถูกกินมาก่อน พวกเราก็ไม่เป็นไรนะ
รุกมินีอยู่ในนั้นมาหลายปี
ท่านเคยอยู่ในนั้นเหรอ งั้นข้าก็คงเคยได้ยินเรื่องของท่าน
เยี่ยมมาก เคมานซี่ ไปกัน
ข้าน่าจะขยับมันจากภายในได้
ถ้าเจ้าไม่กลับมา ข้าจะเล่าขานเรื่องของเจ้า
เราจะต้องทำตัวให้ดูน่าหม่ำที่สุด
ดูนี่สิ ตุ๊ต๊ะปุ้มปุ้ยน่าหม่ำ
โป ระวัง
- ท่าทางมันจะไม่หิว - ยังมีทางเข้าอื่น จำได้ไหม
เท้า
ข้าใช้นิ้วโป้งของถุงมือวู่เกา ระเบิดเข้าไป
อะไรนะ
ไปๆ
ระทึกจังเลย
จะว่างั้นก็ได้
นี่ ที่เป็นแบบนี้ ก็เพราะพวกเจ้าทุกตัวไม่น่าอร่อย
ข้าทำตัวน่าอร่อยคนเดียวไม่ไหวนะ
รอด้วย
ลุกขึ้น ยัยหนู ใกล้จะถึงแล้ว
ใช่แล้ว เจ้าหิน ข้ากลับมาแล้ว
มันรู้จักท่าน
เร็วเข้า
รู้สึกไหมว่าพอเข้ามา พลังงานก็เปลี่ยนไปเลย
ก็แค่กลิ่นมอสชื้น ดมให้ชินซะ
น่าอัศจรรย์ใจจัง
ท่านติดอยู่ที่นี่เหรอ
เวลาหลายปีที่ข้าเสียไป
หลายสิบปี ที่ควรจะได้อยู่กับเหล่าคนที่ข้ารัก
ใจเย็น
ไม่มีแส้พวกนี้ก็สิ้นฤทธิ์
ไร้ฤทธิ์เดชเหรอ
อันนี้รู้อยู่แล้ว
อย่างที่พูดบ่อยๆ ยิ่งเร็วก็ยิ่งดี
ได้เวลาอัญเชิญอาจารย์ในตำนานแล้ว
ใช่หรือเปล่า
นั่นสิ ใช่หรือเปล่า
ที่นี่มีพลังไม่มากพอ
- ต้องใช้มากกว่านี้ - มากกว่าอยู่ในปีศาจวิเศษเหรอ
- เจ้านี่ตัวถ่วง - เจ้านั่นแหละถ่วง
- เจ้านั่นแหละ - ข้ารู้ว่าต้องไปไหน
ที่ที่อาจารย์เขี้ยวยาว ซ่อนแส้เอาไว้
ที่ที่ข้าพบเจ้า
อยู่ข้างบนนั้น
ข้างรูปปั้นผู้สาบสูญ
ข้าบินได้ แต่พวกท่านจะข้ามยังไง
ใช่แล้ว ครั้งก่อนที่เรามา เราโหนเถาวัลย์ข้ามไป
ใช่ ข้าทำพังเอง
หรือเราจะหาทางทำสะพานดี
ไม่ ไม่มีทางข้ามแล้ว
เราต้องออกจากถ้ำกรังๆ นี้ได้แล้วล่ะ
ดูสิทุกคน เราไปต่อได้แล้ว
ขอบคุณจักรวาล ที่โยนโอกาสก้อนโตมาให้
ไปกัน
โชคดีเสียจริง
รุกมินี บรรดาเพื่อนมอสของท่านไง
ท่านทำเหรอ น่ารักจัง
น่ารักเหรอ มันคือสิ่งที่ทรมาน ตอนข้าอยู่ในถ้ำนี่
ไอ้อสูรกายไร้ค่า หน้าโง่
มันทำอะไรน่ะ
ไม่ได้ทำอะไร มันเป็นแค่กองหินที่ไร้ประโยชน์
ข้าว่าท่านทำร้ายความรู้สึกมันนะ
มันไม่มีความรู้สึก
รุกมินี หยุด
ท่านขอโทษหน่อยดีไหม
ก็ได้ ข้าขอโทษ
ท่านต้องพูดจากใจจริง
ข้าไม่ได้ตั้งใจ ข้าแค่ล้อเล่น
ใจเย็น
เรื่องบังเอิญแหงๆ
เลิกลบหลู่เมืองนี้ และพาเราไปที่รูปปั้นเสียที
ที่ที่มีเวทย์เข้มข้น ให้เจ้าดึงพลังออกมาใช้ได้
น่าจะเป็นตรงนี้
รูปปั้นผู้สาบสูญ
ลงมือให้จบๆ เสียที
ได้ผลไหม
ใครปลุกเหล่าอาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ จากการหลับใหล
ท่านอาจารย์ในตำนาน ไม่ได้ลบหลู่นะ
ท่านเก่าแก่สำหรับเรา แต่ยังดูดีอยู่
ไง โปขอรับ เป็นอาจารย์มังกร
ถือเป็นเกียรติอย่างยิ่ง ข้ามีคำถามมากมาย
อาจารย์มังกรเหรอ ทำไมไม่เรียกอาจารย์แพนด้า
ไม่เคยนึกถึงเลยแฮะ
- โป - อะไร
- ไว้ก่อน - ใช่ เรียงตามความสำคัญ
ข่าวร้ายก่อน
จำศาสตราวุธเทียนชางที่ท่านสร้าง และพยายามซ่อนได้ไหม
คือ…
เหมือนเดิม ว่างเปล่า
ข้ามีพลังสะท้านโลกาขนาดนี้ ถึงกระนั้น…
อะไรน่ะ
โฆษณาร้านก๋วยเตี๋ยวน่ะ
ซื้อสองชาม
ชามที่สามลด 50% อะไรประมาณนั้น
อาจารย์เขี้ยวยาว
อาจารย์ในตำนานกลับมาแล้ว
ท่าน
ท่านเข้าข้างนาง
อย่าไร้สาระ เจ้าเป็นลูกข้าทั้งคู่
- ข้าไม่เลือกข้าง - ไปชงชาเสีย ท่านแม่
อัลฟี่ พูดจาไร้สาระ…
ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้นะ
อาจารย์ในตำนาน
แย่แล้วล่ะ
อาวุธไม่ได้สร้างเพื่อ รวมทวีปไว้ด้วยกัน
พี่ชายเจ้าทำให้ธาตุรับไม่ไหว
ดาวดวงนี้อาจล่มสลายได้ทุกเมื่อ
ท่านหมายถึงดาวทั้งดวงเลยเหรอ
ผ่านไปหลายชั่วอายุคน
แต่กระนั้น
เรื่องผิดพลาดของเรา ก็ยังตามมาหลอกหลอน
เราน่าจะโยนออกอวกาศตั้งแต่แรก
- แผนนั้นมันไม่ได้เรื่อง - เราทำสิ่งที่ต้องทำ
- เราทำตามเจ้าบอกต่างหาก - อ๋อ ดีจริง
ท่านทำลายอาวุธได้หรือเปล่า
ธาตุที่เราอัญเชิญมาทำอาวุธ
น่าจะเพียงพอกับการทำลาย
ดี จบปัญหา
แต่
ต้องใช้เราสี่คนจึงจะทำได้
เราต้องใช้อาจารย์มาสโตดอน
ปัญหาใหม่สินะ
ข้ารั้งไว้ไม่ไหวแล้ว
ปลดปล่อยมาสโตดอน และเราจะทำลายอาวุธตลอดกาล
ขอโทษ ข้ารั้งไว้ไม่ไหว
ให้มันได้อย่างนี้สิน่า
เบลด รอก่อน
ไม่เอาน่า เบลด
เดี๋ยวสิ
เดี๋ยวเราก็ช่วยกันหาทางได้
เสียใจด้วยเรื่องภารกิจ
ข้าบอกว่าไง เสียเวลาที่มีค่าเปล่าๆ
ไม่เสียเวลาสักหน่อย
ข้ามองหาเรื่องราว เพื่อเคลื่อนย้ายปีศาจนี้ แล้วก็พบ
เรื่องของท่าน
เห็นแก่ตัวเอง แล้วย้ายไปไกลๆ มันเท่าที่จะทำได้
ท่านขยับได้
ได้โปรด เพื่อคนของข้า
นี่ เจ้าหิน
ลุกขึ้น
ข้าบอกแล้ว
ได้ผล
แม่จ๋า
ช่วงที่ท่านอยู่ข้างในไม่เสียเปล่า
- วู้ - ไชโย
พวกเขาทำได้
หมู่บ้านเรารอดแล้ว
มันเรียกเจ้าว่าแม่เหรอ
โจรติดอยู่ในปีศาจหิน
นางใช้ชีวิตอยู่ในนั้นจนแก่เฒ่า
โดดเดี่ยวอยู่ราว 30 ปี
แต่ก็ไม่เคยเสียความมุ่งมั่น
และเมื่อโชคชะตาบีบให้นางกลับมา นางก็มาดมั่น แม้ลึกๆ จะกังวล
ภูเขาแยกออกเป็นคลื่น
แม้นางจะหวั่น แต่ก็ยืนหยัดอย่างกล้าหาญ
งดงามมาก
ตลอดมา ข้าไม่คิดเลยว่า ท่านจะเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุด
มีนักปราชญ์เคยบอกข้าว่า
บางครั้งทางออกทางเดียวก็คือทะลุไป
ข้าบอกแล้วว่า ข้าสู้กับพี่ชายข้าไม่ได้
เหมือนที่เจ้าไม่ยอมสู้กับข้า
โอ๊ย
อะไรน่ะ
ท่านเป็นเพื่อนรักข้า อัลฟี่เป็นพี่ชายท่าน
แต่เพื่อช่วยโลก ท่านจะต้องสู้กับเขา
เราคุยเรื่องนี้กันแล้ว ข้าสู้ไม่…
ฟังข้าก่อน
อัลฟี่ต้องใช้อาวุธทั้งห้า เพื่อควบคุมกองทัพโบราณใช่ไหม
ถ้าเราแย่งอาวุธมาสักชิ้น
มาสโตดอนก็จะเป็นอิสระ และอาจารย์ในตำนาน
ก็จะทำลายอาวุธได้
ข้าต้องส่งสาส์นถึงเตี่ย
ข้าไปส่งให้เอง
เจ้าต้องการเพื่อน
งั้นทางออกเดียวที่มี
ก็คือทะลุไป
(ระลึกถึงวิล รูซิกก้า)
คำบรรยายโดย วิชุพร กุลมงคล