‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(อดีตกาล ณ มหาสมุทรต่างถิ่นห่างไกล ‪กะลาสีไล่ล่าฉลามเจเบิลยักษ์))
‪(เรืออับปางบ่อยครั้ง ‪ในยุคที่การเดินเรือแสนอันตราย)
‪(เรือเหล่านั้นได้ชื่อว่าผ่าน ‪ "การเดินทางเลวร้าย")
‪(เส้นทางมรสุม)
‪ธานาพอด ด้านตรงข้ามกับลม!
‪ฉันเชื่อว่านี่เป็นวิธีเดียวที่ยุติธรรม
‪มาเร็ว เซิร์ท
‪หยิบเลย
‪อย่าเพิ่งไปไหน
‪ขอบใจ คุณเมลิส
‪ขอบใจ เซอร์วาล
‪เมื่อเราเลือกผู้นำแล้ว
‪ฉันจะเลือกคนที่จะไป
‪ก็ได้
‪พวกนายไม่ต้องลงไม้ลงมือกับฉันอีก
‪ฉันจะไปแต่โดยดี
‪ฉันจะมารายงานสิ่งที่เห็น
‪ใช่
‪อย่างนั้นแหละ
‪โชคดีนะ
‪โชคดีกับผีสิ
‪เกาะเฟเด้น
‪ว่าไงนะ
‪พาข้าไป
‪ข้ากินเนื้อ
‪- พระเจ้า ‪- ข้ากินเนื้อ
‪แน่นอน
‪แต่ก่อนอื่น นายกับฉันต้องตกลงกันเรื่องหนึ่ง
‪ที่สำคัญที่สุดคือฉันคือช่างคนเดียวบนเรือลำนี้
‪ตัวฉัน นายห้ามแตะต้อง
‪ห้ามกิน
‪เข้าใจไหม
‪ดี
‪ทีนี้ มีอีกอย่างที่นายมี
‪ซึ่งฉันจะขอ
‪หวัดดี
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ทอร์ริน
‪ฉันเจรจาด้วยสิ่งนี้
‪ทีนี้นายต้องมากับฉัน
‪ฟังให้ดี ฉันไม่มีอารมณ์จะพูดซ้ำ
‪- สิ่งนั้นพูดได้ ‪- นายคุยกับเจ้าปูยักษ์เหรอ
‪ซึ่งฉันไม่ใจเย็นพอจะอธิบาย ‪นอกเหนือจากบอกว่ามันอยากให้เรา
‪พามันไปเกาะที่ใกล้ที่สุด
‪เราเห็นแล้วว่าสัตว์ร้ายตัวนี้ทำตามใจชอบ
‪นายอยากให้เราเชื่อว่านายจะต่อต้านมันเหรอ
‪ที่จริง เราพามันไปส่ง ‪เพราะหวังว่ามันจะไว้ชีวิตเรา
‪แต่เราไม่มีอาหารพอป้อนมัน ‪และมันก็อยากลิ้มรส...
‪งั้นเขาเป็นไง เขาก็ใช้ไม่ได้ครึ่งตัวอยู่แล้ว
‪จริง ดูป่วย
‪ครึ่งเดียวของเขายังคึกคักมากกว่าคนอื่น
‪ที่จ้องจับผิดพี่ชายฉันซะอีก
‪พอแล้ว!
‪เราตกอยู่ในสถานการณ์เลวร้ายด้วยกัน
‪ซึ่งพาเรากลับสู่จุดเริ่มต้น
‪- เหรอ ‪- แต่ ชอนเทรอะ นายพูดถูก
‪เราพบว่าตัวเราเผชิญหน้ากับ ‪การตัดสินใจที่โหดร้าย
‪เว้นแต่ว่า
‪เราตัดสินใจกันไปแล้ว
‪นั่นแหละ
‪เคี้ยวให้ละเอียดนะ
‪เกาะเฟเด้น
‪มันอยากให้เราพาไปที่นั่น
‪ขนาดมีกระแสลมหนุน ‪ เรายังต้องใช้เวลาอีกวันครึ่ง
‪และการส่งธานาพอดขึ้นฝั่ง
‪ก็หมายถึงปล่อยมันไปกิน ‪พลเมืองบนเกาะเฟเด้นที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่
‪ฟังดูดีนะ
‪เคยเจอมาแล้ว ชาวเกาะไม่เป็นมิตรกับคนนอก
‪ฉันเคยเจอ
‪สองครั้ง
‪แต่ฉันขอเสนออีกหนทาง
‪หมู่เกาะไร้ชื่อที่อยู่ไกลออกไปเหล่านี้ถูกทิ้งร้าง
‪เราพาปีศาจตัวนี้ไปที่นั่นได้โดยที่มันไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ
‪วิธีนี้เป็นโอกาสไว้ชีวิตผู้บริสุทธิ์นับไม่ถ้วน
‪ได้ เราจะลงคะแนนเสียงตัดสิน
‪ทุกคนจะมีเสียงเท่ากัน
‪เป็นการโหวตแบบลับๆ ‪ไม่มีใครรู้ตัวเลือกของคนอื่น
‪แต่ละคนแยกย้ายกันเขียนและพับกระดาษนี้
‪แล้วส่งคืนให้ฉัน
‪วงกลมบอกว่าตกลง ‪ที่จะแล่นเรือขึ้นฝั่งบนเกาะร้าง
‪แม้ว่าจะเสี่ยงภัย
‪และกากบาทคือเลือกล่องเรือ ‪ระยะสั้นกว่าไปที่เกาะเฟเด้น
‪กากบาทแปลว่าเราจะทำตามสิ่งที่เจ้าตัวนั้นขอ
‪ให้จิตสำนึกนำทางเรา
‪ฉันจะเริ่มด้วยคำสารภาพ
‪มุมที่พับตรงนี้ และมุมเบี้ยวบางแผ่น
‪เป็นเครื่องหมายที่ฉันจงใจทำ ‪ไว้บนใบลงคะแนนโดยไม่มีใครรู้
‪หลังจากบรรจงยื่นใบลงคะแนน ‪ให้แต่ละคน ก็เป็นหน้าที่ฉัน
‪ที่จะเปิดเผยว่าฉันพบตัว ‪คนขี้ขลาดในหมู่พวกเราแล้ว
‪- เขาพูดว่าไงนะ ‪- มีคนขี้ขลาด
‪คนขี้ขลาดที่ยินดีทรยศคนแปลกหน้า
‪ถ้าเพื่อให้ตนเองรอด
‪คนขี้ขลาดสองคนที่โหวตให้เรา ‪ผลักภาระเลวร้ายนี้
‪ไปยังชายหญิงและเด็ก ‪ผู้ป้องกันตัวเองไม่ได้บนเกาะเฟเด้น
‪- คุณเมลิส ช่วยขยับไปทางขวานายหน่อย ‪- ว่าไงนะ
‪- เขาบอก "ขยับไปทางขวานาย" ‪- โอเค
‪ดีมาก ขอบใจ
‪เรียบร้อย ไม่ค่อยน่าดูแต่ก็จำเป็น
‪ในที่สุดพวกเราก็เป็นเอกภาพ ‪ทั้งจิตวิญญาณ เป้าหมายและจุดประสงค์
‪คุณซูพริน ช่วยเปลี่ยนเส้นทางด้วย
‪เพิ่มอาหารให้แล้ว ‪ขอเวลาเพิ่มสองเท่าด้วยละกัน
‪หวังว่านะ
‪เดี๋ยวนะ ขอร้อง
‪พวกเขาบังคับฉัน
‪ทอร์ริน
‪เรียกฉันเหรอ
‪เกาะเฟเด้น
‪ใช่
‪ช่วยอดทนหน่อย เรากำลังไป...
‪หิว
‪แน่นอน
‪มีหลายชีวิตให้เลี้ยงดู
‪ต้อง รีบ กิน
‪เรา ต้อง กิน
‪เกาะเฟเด้นอยู่นั่นไง
‪ใกล้นิดเดียว
‪ฉันยินดีจะมองว่าการพยายามคิดฆ่าฉัน
‪เป็นการแสดงจิตใจต่ำทราม
‪แต่ฝันร้ายนี้ใกล้จบแล้ว
‪สาบานได้
‪แล้วพรุ่งนี้ล่ะครับ ถ้าเพื่อนข้างล่างเกิด...
‪รักษาทิศทางเรือไว้
‪และปลุกฉันด้วยเมื่อถึงเวลา
‪อะไรนะ
‪ฉันไม่ยอมร่วมมือน่ะ
‪ซึ่งฉันขอขอบใจ
‪เพื่อเห็นแก่ความยุติธรรม
‪ก่อนหน้านี้ฉันโกหก
‪ที่จริงฉันไม่ได้ทำเครื่องหมายบนบัตรหรอก
‪ฉันไม่ต้องทำเลย
‪ทุกคนกากบาท
‪เรามาถึงแล้ว
‪ออกมาสิ
‪เกาะเฟเด้น
‪ใช่
‪อย่างที่รู้
‪ฉลามเจเบิลไม่ค่อยมีอะไรให้กินมากนัก
‪เนื้อมัน
‪มีแต่ไขมัน
‪ส่วนหนังของมัน
‪ก็หยาบมากจนทำเสื้อผ้าไม่ได้
‪แต่ที่มันมีเหลือเฟือ
‪คือน้ำมัน
‪เปลือก ป้องกัน
‪ไม่ใช่สำหรับแก
‪คำบรรยายโดย เพียรพิไล ธรรมลิขิตชัย