‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(ชีพจรของเครื่องจักร)
‪- ถึงเวลาเรากลับไปที่ยานได้แล้ว ‪- เอาน่า เบอร์ตัน อีกแค่กิโลเดียว
‪นี่เป็นเส้นทางใกล้ที่สุด ‪ที่เราจะไปแดดาลัส พาเทรา
‪เราเลยขีดจำกัดของ ‪รถสำรวจแล้ว เธอก็รู้ว่า...
‪ฟังนะ เราแค่หย่อนเครื่องเซนเซอร์
‪ถ่ายภาพนิดหน่อย แล้วก็ไป โอเคนะ
‪โอ๊ะ เดี๋ยวนะ ฉันอ่านเจออุณหภูมิที่พุ่งสูงจุดนึง
‪ฉันขอดูเซนเซอร์ด้านหลังหน่อย ‪อาจจะมีซัลเฟอร์เดือดจนปะทุ
‪(ระวังอุณหภูมิ)
‪บ้าเอ๊ย
‪เบอร์ตัน รัดเข็มขัด!
‪เบอร์ตัน
‪เบอร์ตัน ได้ยินไหม
‪อดทนไว้
‪โอเค
‪บ้าจริง
‪ฉันมาร์ธ่า คิเวลสัน
‪จากภารกิจสำรวจไอโอ
‪ได้ยินไหม ออร์บิทัล
‪ตอบด้วย ออร์บิทัล
‪ระบบเชื่อมการสื่อสารขาดหาย ‪ระบบจะเปิดเชื่อมกับออร์บิทัลในอีก 12 ชม.
‪บ้าเอ๊ย
‪(ค้นหายานลงจอด)
‪ห่างออกไป 41 กิโลเมตร
‪- อะไร ‪- ระดับออกซิเจนต่ำ
‪- ซวยแล้ว ‪- ตรวจพบความเสียหายในระบบ
‪เหลือหกนาทีก่อนที่ระดับ ‪คาร์บอนไดออกไซด์เข้าขั้นวิกฤติ
‪เหลือหนึ่งนาทีก่อนที่ระดับ ‪คาร์บอนไดออกไซด์เข้าขั้นวิกฤติ
‪ระดับออกซิเจนคงที่
‪ขอโทษนะ เบอร์ตัน
‪จริงด้วย
‪คำเตือน ยานี้อาจเกิดผลข้างเคียง ‪และร่างกายสูญเสียการควบคุม
‪- ประสาทหลอน เคลิ้ม... ‪- ถ้าฉันไม่รอด ขอเมายาตายดีกว่า
‪(คำเตือน ฉีดยา)
‪หวัด ดี
‪ออร์บิทัล
‪ตอบด้วย ออร์บิทัล
‪(ช่องเชื่อมต่อถัดไป 9)
‪หวัด ดี
‪โอเค
‪แค่จะ...
‪ดูให้แน่ใจ
‪มาร์ธ่า คิเวลสัน
‪เธอตายไปแล้ว เบอร์ตัน หยุดสักทีน่า
‪ไม่ใช่เบอร์ตัน
‪ฟังนะ ฉันไม่มีเวลาคิด
‪ว่าปมขัดแย้งในใจอะไร ‪ที่ทำให้เกิดสิ่งนี้ไม่ว่ามันเรียกว่าอะไร
‪ฉันต้องตั้งสติไว้
‪ประสาทหลอนบ้าบอ
‪ตื่นสิ
‪ตื่น
‪บ้าเอ๊ย
‪- สามสิบสาม... ‪- ฉันเดินช้าไป
‪"โอ้ การนอนหลับ เป็นความ ‪อ่อนโยนที่ทั่วหล้าหลงรัก" คอเลริดจ์
‪ร่ายกวีตอนนี้เรอะ
‪บอกแล้วไงให้หุบปาก
‪"ผู้โปรยดวงดาวดารดาษทั่วฟ้า ‪ดุจฝุ่นพริบพราย ดุจหมู่เมฆส่องแสง
‪ผู้เททางช้างเผือกสดใสลงในชามลึกใบใหญ่"
‪ไม่เห็นเหรอว่าฉันจะตายมิตายแหล่อยู่แล้ว
‪เห็นสิ ฉันพยายามจะสื่อสาร
‪"ฉันคือโลกที่ฉันเดินอยู่ สิ่งที่ฉันเห็น
‪สิ่งที่ฉันได้ยินหรือรู้สึกล้วนมาจากตัวฉันเอง"
‪วอลเลซ สตีเวนส์
‪พยายามดีนี่
‪อะไรวะเนี่ย
‪มาร์ธ่า
‪โอเค
‪อีกก้าว
‪อีก...
‪- เหลืออีก 14 กิโลเมตร ‪- ให้ตายสิ ฉัน...
‪ฉันไปไม่ถึงแน่
‪บ้าเอ๊ยๆ ฉันต้องทำ
‪คำเตือน การผสมยานี้กับเคมีชีวภาพปัจจุบัน
‪อาจส่งผลให้เกิดอาการหวาดระแวง ‪จิตเภท และกระวนกระวาย
‪ไอโอมีแกนเป็นแร่เหล็ก ‪และไอรอนซัลไฟด์ ฟังแล้วนึกถึงอะไร
‪ชั้นของก้อนหินที่หลอมละลายบางส่วน ‪ไอโอคือดวงจันทร์ที่อุดมด้วยแร่เงิน
‪- ฟังแล้วนึกถึงอะไร ‪- ฉันไม่มีเวลาคิดเรื่องนี้
‪แกนโลหะของไอโอก่อให้เกิดสนามแม่เหล็ก
‪เชื่อมแกนแม่เหล็กของตนเองกับของดาวพฤหัส
‪ฟังแล้วนึกถึงอะไร
‪- ภูเขาไฟบนไอโอปล่อยก๊าซซัลเฟอร์ได... ‪- หุบปาก!
‪- และออกซิเจน ฟังแล้วนึกถึงอะไร ‪- ให้ตายสิ หยุด!
‪สนามแม่เหล็กหมุน แม็กนีโตสเฟียร์
‪ซัลเฟตไอออน วงโคจร
‪ฟังแล้วนึกถึงอะไร
‪ฟังแล้ว...
‪นึกถึง...
‪เครื่องจักร
‪ใช่ๆ เครื่องจักร
‪ใช่ เครื่องจักร ฉันคือเครื่องจักร
‪(แสดงผล สเปกตรัมแม่เหล็กไฟฟ้า)
‪มองฉันสิ
‪เธอจะบอกว่าดวงจันทร์ ไอโอนี้ เป็นเครื่องจักร
‪และเครื่องจักรนี้คือเธอ
‪"และตอนนี้ฉันมองด้วย ‪ดวงตาสงบนิ่ง เห็นชีพจรของเครื่องจักร"
‪เวิร์ดสเวอร์ธ
‪สมองของเบอร์ตันเชื่อมต่อกึ่งหนึ่ง ภาษาคือข้อมูล
‪วิทยุเป็นสื่อกลาง
‪ซัลเฟอร์คือไตรโบอิเล็กทริก
‪รูนี่...
‪เหมือนเส้นทาง...
‪ในสมองของเธอ
‪ฉันแค่...
‪ฉันไม่สามารถ...
‪ใช่ๆ "ตัวบ่งชี้สภาพจิตใจที่อยู่กับร่องกับรอย
‪กำลังเดินทางไม่สิ้นสุด ‪ผ่านไอออนประหลาดของความคิด
‪ตามลำพัง"
‪ระดับออกซิเจนวิกฤติ
‪(ค่าอุณหภูมิ)
‪ไอโอ
‪อยู่หรือเปล่า
‪อยู่
‪เบอร์ตันล่ะ
‪อยู่ในนั้นใช่ไหม
‪ใช่
‪หนึ่งนาทีถึงระดับคาร์บอนไดออกไซด์วิกฤติ
‪กระโจนลงไปสิ
‪ระบบทางกายภาพจะถูกทำลาย
‪ระบบประสาทอาจจะยังอยู่ได้
‪อาจจะตาย หรือมีชีวิตก็ได้
‪มาอยู่กับฉันสิ
‪ไอโอ
‪ถ้าเธอเป็นเครื่องจักร
‪งานของเธอคืออะไร
‪รู้จักเธอ
‪ฉันอาจจะมีชีวิตอยู่ไปตลอดกาล
‪หรือนี่อาจเป็นฝันครั้งสุดท้าย
‪ก่อนตาย
‪สถานีโลก
‪ตอบด้วย
‪ฉันมาร์ธ่า คิเวลสัน
‪คำบรรยายโดย เพียรพิไล ธรรมลิขิตชัย