‎(มีนาคม ปี 1979 ‎มิดเดิลทาวน์ รัฐเพนซิลเวเนีย)
‎ไม่มีการอพยพ ‎กรุณาอยู่ในบ้านของท่านและปิดหน้าต่าง
‎เธอฝันเหรอ
‎ฝันว่าอะไร
‎เรื่องเกาะทรีไมล์
‎(ซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)
‎ผมนั่งคิดเรื่องนี้อยู่หลายปีหลังจากนั้น
‎ถึงจะผ่านไป 40 ปีแล้ว ‎มันก็ยังแสดงให้เห็นความเลวร้ายของมัน
‎มันคือระยะแรกในฝันร้ายนิวเคลียร์
‎ความล้มเหลวในระบบ ‎ของโรงไฟฟ้าปรมาณูที่เพนซิลเวเนียวันนี้
‎คืนนี้มิดเดิลทาวน์ รัฐเพนซิลเวเนีย ‎ตกอยู่ในความวิตกกังวล
‎ทางหลวงหลายสายรถติดหนัก ‎และโทรศัพท์ก็ใช้งานไม่ได้
‎อุบัติเหตุที่เกาะทรีไมล์ในปี 1979
‎เป็นอุบัติเหตุนิวเคลียร์ที่เลวร้ายที่สุด ‎เท่าที่เคยเกิดขึ้นบนผืนแผ่นดินอเมริกา
‎เจ้าหน้าที่โรงไฟฟ้าบอกว่าอุบัติเหตุไม่ร้ายแรง
‎พวกเขาต้องการปิดบังข้อมูลไม่ให้ประชาชนรู้
‎แถลงการณ์ของบริษัท ‎ยังไม่ตอบคำถามสำคัญๆ หลายคำถาม
‎พวกเขาต้องการปิดบังเรื่องนี้
‎มีกัมมันตภาพรังสี ‎รั่วไหลออกมาจากโรงไฟฟ้ามากแค่ไหนแล้ว
‎อยู่แต่ในบ้าน
‎ปิดหน้าต่างและประตูทุกบาน
‎แต่คนทั้งโลกต้องรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่เกาะทรีไมล์
‎แล้วเกิดอะไรขึ้นในความฝันของเธอ
‎ผู้คนเริ่มย้ายออกไปและมีรถเยอะมาก
‎แล้วจู่ๆ…
‎มันก็ระเบิด
‎(ระเบิด "ปรมาณู" ถล่มญี่ปุ่น)
‎มันเป็นความรับผิดชอบอันเลวร้ายที่เกิดขึ้นกับเรา
‎สถานีพลังงานนิวเคลียร์ ‎ที่อุทิศให้กับความสงบสุข
‎พลังงานนิวเคลียร์ทำงานได้อย่างมหัศจรรย์
‎มอบโลกที่มีความสุขยิ่งขึ้นให้กับมนุษยชาติ
‎นี่คืออนาคตของพลังงาน ‎หรือสูตรสำหรับหายนะนิวเคลียร์
‎(มิดเดิลทาวน์ รัฐเพนซิลเวเนีย)
‎เกาะทรีไมล์อยู่ตรงข้ามบ้านที่ฉันอยู่ตอนเด็กๆ
‎สิ่งเดียวที่แยกมันจากกันคือน้ำ
‎รางรถไฟ
‎และถนนสองช่องทาง
‎และมันก็เป็นเหมือนสิ่งประดับที่ติดตั้งไว้ในชุมชน
‎พื้นที่มิดเดิลทาวน์เป็นที่ที่เหมาะจะสร้าง ‎โรงไฟฟ้านิวเคลียร์แห่งนี้
‎เพราะแม่น้ำซัสควีฮานนาอยู่ตรงนั้น
‎ซึ่งเป็นแหล่งสำหรับน้ำหล่อเย็นของโรงไฟฟ้า
‎เครื่องปฏิกรณ์หน่วยที่ 1 เริ่มใช้งานในปี 1974
‎และหน่วยที่ 2 เริ่มใช้งานเชิงพาณิชย์ ‎ในเดือนธันวาคม ปี 1978
‎เครื่องปฏิกรณ์หมายเลขสองบนเกาะทรีไมล์
‎เพิ่งเริ่มให้บริการเชิงพาณิชย์เมื่อสามเดือนก่อน
‎เมื่อหอสูงพวกนั้นถูกสร้างขึ้นในชุมชนของเรา ‎มันแสดงให้เห็นถึงความเจริญ
‎ฉันเป็นแม่บ้านที่มีความสุขมาก
‎ฉันทำธุรกิจเล็กๆ ‎ฉันเปิดสถานรับเลี้ยงเด็กตอนกลางวัน
‎สามีฉันทำงานบริษัทรถไฟ
‎ฉันเห็นหอสูงพวกนั้นได้จากหน้าต่างห้องครัว
‎แต่ฉันไม่รู้ว่าพลังงานนิวเคลียร์คืออะไร
‎โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ ‎จริงๆ แล้วเป็นแค่กาต้มน้ำชาใบใหญ่
‎เชื้อเพลิงนิวเคลียร์ ‎และปฏิกิริยาลูกโซ่ก่อให้เกิดความร้อน
‎ความร้อนเปลี่ยนน้ำเป็นไอน้ำ ‎ไอน้ำทำให้กังหันหมุน
‎กังหันผลิตกระแสไฟฟ้า
‎พลังงานนิวเคลียร์ ‎ถูกยกระดับให้เป็นสิ่งที่ดีรองลงมา
‎มันจะทำให้คนมีงานทำ และมันก็จะราคาถูกมาก
‎ไม่มีความคิดเรื่องรังสี ‎หรืออันตราย หรืออะไรทั้งนั้น
‎ฉันไม่เคยคิดเรื่องนั้นเลยด้วยซ้ำ
‎สำหรับชุมชนอย่างชุมชนของเรา
‎ที่รู้สึกถึงผลกระทบด้านลบ ‎ของการสิ้นสุดทั้งถ่านหินและเหล็ก
‎คุณมีอุตสาหกรรมเข้ามาสู่ชุมชนของเรา
‎ที่จ้างงานผู้คนมากมาย ให้ค่าจ้างสูง…
‎เจ้าของรถยนต์ทั่วประเทศ
‎กำลังประสบปัญหาการขาดแคลนน้ำมัน
‎การพึ่งพาน้ำมันจากต่างประเทศ ‎คุกคามความเป็นอิสระทางเศรษฐกิจของเรา
‎ถ้าคุณมองสิ่งที่เกิดขึ้นในประเทศ ‎นิวเคลียร์ดูเหมือนจะเป็นคำตอบ
‎นี่คือพลังและสัญญาของปรมาณู
‎ตอนที่โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ออกสู่ตลาด
‎มันคือคำมั่นสัญญาแห่งอนาคต
‎ไม่มีใครสนับสนุน ‎การใช้พลังานนิวเคลียร์มากไปกว่าผม
‎ใช่ครับ ผมทำงานที่โรงไฟฟ้าทั่วประเทศ
‎และลงเอยที่โรงไฟฟ้าในมิชิแกน
‎ซึ่งเหมือนกับที่เกาะทรีไมล์
‎โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ทั้งหมดถูกออกแบบมา ‎เพื่อทำให้เครื่องปฏิกรณ์เย็นอยู่ตลอด
‎และเจ้าหน้าที่ปฏิบัติการ เมื่อเกิดอุบัติเหตุขึ้น
‎ก็สามารถหยิบกล่องอาหารกลางวันกลับบ้านได้
‎และโรงไฟฟ้าก็ปลอดภัย
‎ผลที่ตามมาคือ ‎ทำให้เกิดความเชื่อทั่วทั้งอุตสาหกรรมนี้
‎"อุบัติเหตุครั้งใหญ่ไม่มีทางเกิดขึ้นได้"
‎ผมเองก็เชื่ออย่างนั้น
‎แต่ผมคิดผิด
‎(เวลา 3.59 น.)
‎(เวลา 4.00 น. ‎28 มีนาคม ปี 1979)
‎ผมรู้จากประสบการณ์ส่วนตัว
‎ตอนตีสี่เป็นช่วงเวลาที่แย่ที่สุดของวัน
‎คุณพยายามฝืนตัวเองไม่ให้หลับ ‎ไม่สนว่าคุณจะทุ่มเทแค่ไหน
‎เจ้าหน้าที่ปฏิบัติการนั่งอยู่ตรงนั้น ‎อ้วน ทึ่ม และมีความสุข
‎แล้วก็ตูม
‎สัญญาณเตือนภัยทุกตัวดังขึ้นพร้อมกัน
‎กังหันทำงานผิดพลาด ‎เครื่องปฏิกรณ์หยุดทำงาน
‎ปั๊มน้ำหล่อเย็นของเครื่องปฏิกรณ์ทำงานอยู่
‎แล้วเจ้าหน้าที่ปฏิบัติการพวกนี้ก็พูดว่า ‎"ให้ตายสิ เกิดอะไรขึ้น"
‎เราไม่ได้รับน้ำสำรองฉุกเฉิน
‎พวกเขาเดาเหตุการณ์ ‎ตามข้อมูลที่มีน้อยมากอยู่ชั่วโมงกว่า
‎ตัวบ่งชี้บนเครื่องสร้างความดัน ‎บอกว่ามันเต็มเกินไป
‎ตอนนั้นอุณหภูมิในเครื่องปฏิกรณ์สูงขึ้น
‎แม้ว่าระดับน้ำจะยังคงบ่งชี้ว่ามันเต็ม
‎ปิดปั๊มน้ำหล่อเย็นของเครื่องปฏิกรณ์
‎พวกเขาเลยตัดสินใจ ‎ปิดปั๊มน้ำที่ทำให้ระดับน้ำสูงขึ้น
‎แต่มันไม่ใช่
‎คุณจะปิดน้ำหล่อเย็นแกนปฏิกรณ์ไม่ได้
‎พวกเขาต้องทำให้เครื่องปฏิกรณ์นั้นเย็นลง
‎พวกเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ‎และมันก็ทำให้พวกเขากลัว
‎ผมรับโทรศัพท์ตอนประมาณตีห้า
‎มีคนบอกผมว่าเครื่องปฏิกรณ์หน่วยที่ 2 ปิดแล้ว
‎และผู้อำนวยการสั่งให้ผมไปที่โรงไฟฟ้าทันที
‎ผมทำงานที่เกาะทรีไมล์ตั้งแต่ ‎เครื่องปฏิกรณ์หน่วยที่ 1 เปิดใช้งานครั้งแรก
‎แต่ตอนนั้นเครื่องปฏิกรณ์หน่วยที่ 2 ‎เพิ่งเปิดใช้งานแค่ประมาณสามเดือน
‎ผมเลยไม่รู้ว่าควรจะคาดหวังอะไร
‎(เวลา 5.32 น.)
‎ตอนนั้นเจ้าหน้าที่ปฏิบัติการในห้องควบคุม
‎กำลังพยายามวิเคราะห์การไหล ‎แรงดัน อุณหภูมิ
‎และปัญหาสำคัญอย่างหนึ่งคือ
‎ไม่มีน้ำใหม่ไหลผ่านระบบ
‎ไม่มีน้ำไหลผ่านแกนนั่น
‎น้ำจึงยังคงอยู่ตรงนั้นและร้อนขึ้น
‎ในที่สุด หัวหน้ากะที่ทำงานอยู่ ‎ก็รู้ว่าวาล์วระบายปิดค้างอยู่
‎น้ำกำลังรั่วไหลออกมา
‎นั่นคือสิ่งที่เป็นปัญหา
‎ณ จุดหนึ่งในช่วงที่เกิดอุบัติเหตุ
‎วาล์วระบายเปิดออกขึ้นระบายแรงดัน
‎วาล์วนั้นเปิดค้างอยู่
‎น้ำไม่ไหลเวียนอยู่ในแกนอีกต่อไป
‎และไม่ว่ากรณีใดๆ
‎ระดับน้ำควรจะลดลงมาอยู่ใต้แกน
‎เพราะมันจะกลายเป็นสิ่งที่ควบคุมไม่ได้ ‎ง่ายมากทีเดียว
‎(เวลา 5.58 น.)
‎เราจึงปิดวาล์ว ‎และมุ่งความสนใจไปที่เครื่องปฏิกรณ์
‎มันหยุดสถานการณ์ที่พวกเขาประสบอยู่
‎แต่พอถึงตอนนั้น เครื่องปฏิกรณ์ก็ร้อนจัดแล้ว
‎ขณะที่อุณหภูมิเพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง ‎แกนจะหลอมละลาย
‎และทำให้เกิดปฏิกิริยานิวเคลียร์ขึ้น
‎กัมมันตรังสีที่อันตรายที่สุด
‎ณ จุดนั้น คุณตกอยู่ใน ‎สถานการณ์ที่ไม่เคยประสบมาก่อนเลย
‎อุณหภูมิสูงขึ้นภายในเตาปฏิกรณ์
‎บ่งชี้ถึงความเป็นไปได้ ‎ของการหลอมละลายทางนิวเคลียร์
‎ฉันได้ยินเสียงดังมากจากโรงไฟฟ้า
‎มันเป็นสิ่งที่ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อน
‎นี่คือบ้านที่ฉันเติบโตมา
‎ป้ายรถเมล์อยู่ตรงหัวมุมถนนหน้าบ้าน
‎มันอยู่ตรงข้ามกับตรงนั้น
‎ตอนอายุหกขวบ ฉันไม่เข้าใจมัน
‎แต่ถามว่า "ทำไมเราถึงได้ยินเสียงนั้น ‎นั่นมันเสียงอะไร"
‎คนก็บอกฉันว่า "ไม่เอาน่า ใจเย็นๆ"
‎"ทุกอย่างจะดีเอง"
‎ฉันเลยออกไปข้างนอก ‎รอรถบัสมารับไปโรงเรียน
‎แต่ฉันกลัว
‎ฉันไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นที่ฝั่งตรงข้าม
‎(เวลา 6.57 น.)
‎ในช่วงเวลาที่ผมกำลังติดตาม ‎ระบบตรวจสอบรังสีอยู่นั้น
‎จู่ๆ ผมก็ได้ยินสัญญาณเตือนภัยรังสี
‎ผมเดินตามทางเดินไปยัง ‎อาคารคลุมเครื่องปฏิกรณ์ทันที
‎ช่างเทคนิคสองคนไปกับผม
‎เราจะได้เข้าไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น
‎(อาคารจัดการเชื้อเพลิง ‎ห่างจากอาคารคลุมเครื่องปฏิกรณ์ 200 ฟุต)
‎ไม่มีอะไรที่เราระบุได้ง่ายๆ เลยว่า ‎เป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดรังสี
‎แต่ผมสังเกตเห็นเร็วมาก ‎ว่าค่าอ่านบนมาตรวัดสูงขึ้น
‎และที่อยู่เหนือหัวผมคือ ‎ท่อของเหลวที่ไม่มีอะไรปิดคลุม
‎ซึ่งมาจากระบบเครื่องปฏิกรณ์หน่วยที่ 2
‎มีกัมมันตรังสีสูงมาก
‎ตอนนั้นเองที่ผมรู้ว่า ‎เรามีปัญหาใหญ่ในหน่วยที่ 2
‎เราออกจากพื้นที่ทันที
‎ช่างเทคนิคคนหนึ่งวิ่งเข้าไป ‎ในอาคารเสริมของหน่วยที่ 2
‎เพื่อออกไปจากอาคาร
‎ผมวิ่งไปที่ห้องทำงานแล้วใช้ระบบเสียงตามสาย
‎เราสูญเสียเชื้อเพลิงเร็วมาก ‎ประกาศภาวะฉุกเฉิน
‎(เวลา 7.24 น.)
‎นี่คือไมค์ พินแซ็คจากห้องข่าวเคบีโอ
‎เจ้าหน้าที่บริษัทเม็ตเอ็ดต้องปิด
‎สถานีพลังงานนิวเคลียร์เกาะทรีไมล์ ‎หมายเลขสองเมื่อเช้านี้
‎หลังจากเกิดอุบัติเหตุในระบบกังหันของโรงไฟฟ้า
‎เจ้าหน้าที่กล่าวว่าไม่มีอันตรายต่อประชาชน
‎และควบคุมสถานการณ์ได้
‎ผมยังนอนอยู่บนเตียง โทรศัพท์ดังขึ้น ‎ผู้ว่าการรัฐธอร์นเบิร์กโทรมา
‎เขาพูดว่า "คริตช์ มีเหตุฉุกเฉินที่เกาะทรีไมล์"
‎ผมพูดว่า "ท่านผู้ว่าการรัฐ" ‎ผมถามว่า "เกาะทรีไมล์คืออะไร"
‎เราเพิ่งจะเริ่มงานใหม่ได้ไม่นาน
‎เราเพิ่งเข้ารับตำแหน่งเมื่อ 72 วันก่อน
‎เหตุการณ์นี้ทำให้เราตกใจมาก
‎เพราะเราไม่ได้คาดคิดว่าจะเกิดอะไรแบบนั้นขึ้น
‎หลังจากการแถลงข่าวครั้งแรกสามหรือสี่นาที…
‎มีข้อมูลน้อยมาก รู้แค่ว่าเกิดเหตุการณ์ขึ้น
‎เราเริ่มโทรหาเมโทรโพลิตัน เอดิสัน
‎บริษัทที่เป็นเจ้าของเครื่องปฏิกรณ์ ‎"เกิดอะไรขึ้น นี่มันหมายความว่าไง"
‎จากที่เราได้ยินมาจากเม็ตเอ็ด ‎สิ่งต่างๆ โดยทั่วไปคงที่
‎ไม่ใช่เรื่องร้ายแรงอะไร
‎เราไม่ได้ข้อมูลมากนัก
‎แต่พวกเขาพูดว่าพวกเขารู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่
‎และควบคุมทุกอย่างได้
‎(เวลา 10.55 น.)
‎บริษัทเมโทรโพลิตัน เอดิสันแจ้งเราว่า
‎เกิดเหตุการณ์ขึ้นที่ ‎เครื่องปฏิกรณ์หน่วยที่ 2 บนเกาะทรีไมล์
‎และควบคุมทุกอย่างได้
‎ไม่มีและไม่เคยมีอันตราย ‎ต่อสุขภาพและความปลอดภัยของประชาชน
‎เมโทรโพลิตัน เอดิสัน
‎ตรวจสอบอากาศในบริเวณใกล้เคียง ‎โรงไฟฟ้าอย่างต่อเนื่องตั้งแต่เกิดเหตุ
‎ไม่พบการเพิ่มสูงขึ้นของระดับรังสีปกติ
‎คุณระบุรังสีได้ยังไง
‎คุณรู้ได้ยังไงว่าพื้นที่ไหนถูกปนเปื้อน ‎และพื้นที่ไหนปลอดภัย
‎- บิล คุณ… ‎- เอ้อ…
‎นี่ใครครับ
‎วิศวกรนิวเคลียร์ ‎จากกระทรวงทรัพยากรและสิ่งแวดล้อม
‎เมโทรโพลิตัน เอดิสัน ‎ส่งคนไปยังเขตพื้นที่โรงไฟฟ้า
‎และไปที่โกลด์สโบโรทันที
‎เพราะลมพัดไปทางนั้น เพื่อตรวจหาค่ารังสี
‎ก่อนที่เราจะมาที่นี่ ‎ผมมได้ข่าวว่าพวกเขาตรวจพบ
‎กัมมันตรังสีไอโอดีนเล็กน้อยบนพื้นดิน
‎- อะไรนะ ‎- กัมมันตรังสีไอโอดีนบนพื้นดิน
‎ไอโอดีน
‎เราทุกคนแปลกใจ
‎นั่นเป็นช่วงเวลาแรก
‎ที่มีคนบอกว่ามีกัมมันตรังสีถูกปล่อยออกมา
‎ผมโกรธมากเลย
‎เพราะผมขึ้นไปบนนั้น
‎ยืนยันว่าสิ่งที่เมโทรโพลิตัน เอดิสันพูดนั้นถูกต้อง
‎เจ้าหน้าที่
‎ผู้มีหน้าที่ตรวจสอบบรรยากาศอยู่ไหนครับ
‎เตรียมพร้อมอยู่ที่ออฟฟิศของเรา
‎ทำไมพวกเขาไม่ไปอยู่ที่โรงไฟฟ้า
‎เพราะเราต้องใช้เครื่องมือของบริษัท
‎ฉันสับสนค่ะ ‎คุณแค่รับฟังสิ่งที่พวกเขาบอกคุณเหรอคะ
‎ใช่ครับ
‎มีคนส่งเสียงดังในชุมชน
‎เพราะเพื่อนบ้านบางคนของเรา ‎มีเครื่องรับสัญญาณวิทยุตำรวจ
‎และพอลล่าเพื่อนบ้านฉันโทรมา
‎บอกว่ามีคนพูดเกี่ยวกับว่า
‎มีอุบัติเหตุเกิดขึ้นบนเกาะ
‎ฉันพูดว่า "คุณแน่ใจเหรอ
‎หรือพวกเขาเข้าใจผิดเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น"
‎เธอพูดว่า "ไม่ ตำรวจถูกเรียกไปที่นั่น
‎และอาจมีเจ้าหน้าที่ดับเพลิงไปด้วย"
‎ลูกๆ ของฉันไปโรงเรียน
‎ลูกคนเล็กของฉันเล่นอยู่นอกบ้าน
‎พวกเขาบอกเราว่าควบคุมทุกอย่างได้
‎และฉันก็เชื่อพวกเขา
‎ไม่มีเหตุผลที่ฉันจะไม่เชื่อ
‎นั่นคือตอนที่เราเริ่มเห็น
‎นักข่าวเข้ามาในชุมชน และถามคำถาม
‎ฉันพูดกับตัวเองว่า "เกิดอะไรขึ้นที่นั่นกันแน่"
‎โรลลิงสโตนโทรหาผม
‎ถามว่าผมอยากทำข่าวอุบัติเหตุที่เกาะทรีไมล์ไหม
‎ผมตอบว่า "เยี่ยมไปเลย วิเศษมาก"
‎ผมอายุ 25 ปี ‎และตอนนั้นมันก็เป็นโอกาสครั้งใหญ่
‎ผู้คนหวาดกลัวอันตรายที่อาจเกิดขึ้นได้ ‎จากพลังงานนิวเคลียร์
‎เพราะในตอนนั้น
‎ทุกคนจะได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับ ‎เดอะไชนาซินโดรม
‎ซึ่งเป็นหนังใหญ่ในตอนนั้น ‎ที่ออกฉายก่อนเกิดอุบัติเหตุ 12 วัน
‎เดอะไชนาซินโดรม
‎วันนี้มีแค่ไม่กี่คนที่รู้ว่ามันหมายถึงอะไร ‎และพวกเขาก็กลัว
‎ฉายแล้วตอนนี้ ทุกโรงภาพยนตร์
‎หนังเรื่องนี้ทำนายสิ่งที่ ‎เหมือนกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นบนเกาะทรีไมล์
‎ซึ่งน่ากลัวสุดๆ
‎- เกิดอะไรขึ้น กังหันทำงานผิดพลาดเหรอ ‎- ใช่
‎มันเป็นหนังเกี่ยวกับโรงไฟฟ้านิวเคลียร์
‎ที่อุบัติเหตุทำให้เกิดสิ่งที่เรียกว่าไชนาซินโดรม
‎ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ‎เราก็ใกล้จะเกิดไชนาซินโดรมแล้วละ
‎อะไรนะ
‎ถ้าแกนปฏิกรณ์ไม่มีการป้องกัน ‎ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร
‎เชื้อเพลิงร้อนเกินกว่าที่ ‎แกนจะทนได้ในเวลาไม่กี่นาที
‎และหลอมละลายทะลุใต้โรงไฟฟ้า ‎ตามทฤษฎีแล้วไปถึงประเทศจีนได้เลย
‎แต่มันระเบิดขึ้นสู่ชั้นบรรยากาศ ‎และส่งเมฆกัมมันตรังสีออกมา
‎ทำให้พื้นที่ขนาดเท่าเพนซิลเวเนีย ‎ไม่สามารถอยู่อาศัยได้อีกเลย
‎ความจริงที่ว่าเราอยู่ในเพนซิลเวเนีย
‎ที่โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ตอนที่มันเกิดขึ้น
‎ผู้คนไม่เข้าใจว่ามันช่างบังเอิญขนาดนั้นได้ยังไง
‎หนังเรื่องนั้นเป็นคำทำนาย
‎และมันนำแนวคิดเรื่อง ‎การหลอมละลายของแกนมาสู่ภาษาพูดประจำวัน
‎แนวคิดที่ว่าเครื่องปฏิกรณ์ไม่เสถียร
‎ผู้คนไม่เคยได้ยินแบบนั้นมาก่อน
‎เมื่อเดอะไชนาซินโดรมออกฉาย
‎ก็มีเสียงดังมาจากอุตสาหกรรมนิวเคลียร์
‎ว่าเรื่องนี้ไม่มีทางเกิดขึ้นได้
‎และภายใน 12 วัน ผู้คนก็พบว่ามันเกิดขึ้นได้
‎(เวลา 13.50 น.)
‎มีเสียงดังโครมในห้องควบคุม
‎และในขณะเดียวกัน ความดันใน ‎อาคารคลุมเครื่องปฏิกรณ์ก็เพิ่มสูงขึ้น
‎แต่มันก็ลดลงเลย
‎ไม่มีความเข้าใจมากนักว่ามันคืออะไร
‎แต่ปฏิกิริยาแรกที่มีต่อมัน
‎คือดูว่ามีอุปกรณ์ปฏิบัติการอะไร ‎ในอาคารนั้นหยุดทำงานบ้าง
‎การตรวจสอบของเจ้าหน้าที่ปฏิบัติการ ‎ระบุว่าทุกอย่างทำงานปกติ
‎"ไม่มีเหตุผลที่ต้องกังวลกับมันแล้ว ‎ทำงานกันต่อเถอะ"
‎ภายในหนึ่งชั่วโมงต่อมา ‎กัมมันตรังสีก็เข้ามาในห้องควบคุม
‎ทุกอย่างแย่ลงเรื่อยๆ
‎ผู้คนต้องสวมหน้ากาก
‎เพราะมีการปนเปื้อนโบรอนสูงขึ้น
‎มันเป็นสถานการณ์ที่วิบัติมากในห้องควบคุม
‎ตอนนั้นผมสนใจแต่ว่า
‎"เรากำลังปล่อยกัมมันตรังสี ‎ออกไปสู่ประชาชนหรือเปล่า"
‎แต่เราไม่รู้เลย
‎มีการบันทึกกัมมันตรังสีได้ ‎ห่างจากเกาะทรีไมล์ถึง 16 ไมล์
‎แม้เจ้าหน้าที่ตรวจสอบของรัฐบาลกลางยืนยันว่า
‎ระดับไม่สูงพอที่จะคุกคามสุขภาพของมนุษย์
‎อย่างไรก็ตาม เจ้าหน้าที่กังวลว่าปริมาณสูงขึ้น
‎ที่บันทึกได้ที่ประตูทิศเหนือ ‎ของโรงไฟฟ้าอาจเป็นอันตรายได้
‎ทำไมการแจ้งชุมชนให้รู้ว่ามีปัญหา ‎ถึงได้ล่าช้าขนาดนั้น
‎(แจ็ค เฮอร์ไบน์ ‎รองประธานเม็ตเอ็ด)
‎ผมไม่คิดว่ามีความล่าช้า…
‎มันเกิดขึ้นตอนตีสี่ ‎แต่พวกเขาได้รับแจ้งตอนเก้าโมง
‎ผมไม่คิดว่าประชาชนทั่วไปตกอยู่ในอันตราย
‎ตลอดภาวะหัวเลี้ยวหัวต่อที่เราประสบเมื่อเช้านี้
‎จากที่เราเห็น ‎ความปลอดภัยของโรงไฟฟ้านั้นเพียงพอแล้ว
‎เราใช้เครื่องมือที่มีความไวสูง ‎ตรวจวัดรังสีในบริเวณนั้น
‎และ ณ จุดนั้นเรา…
‎เราไม่เห็นอะไรเลย
‎เราประชุมกันในห้องทำงานของผม
‎กับคนของเมโทรโพลิตัน เอดิสันและคุณเฮอร์ไบน์
‎และมันเป็นการประชุม ‎เพื่อหาทางแก้ปัญหาที่เผชิญอยู่
‎ผมพูดว่า "เกิดอะไรขึ้น"
‎คำตอบคือ "ใช่ เราปล่อยกัมมันตรังสี"
‎"ทำไมคุณถึงไม่บอกเรื่องนี้ให้เรารู้"
‎เขาตอบว่า "ก็ไม่มีใครถามผมนี่"
‎ซึ่งมันทำให้ผมอึ้งไปเลย
‎มันเหมือนกับนี่คือคนที่พูดว่า ‎"นี่เป็นเรื่องของเรา ไม่ใช่เรื่องของคุณ"
‎เรารู้ตั้งแต่ตอนนั้นว่า ‎พวกเขาไม่ใช่แหล่งข้อมูลที่เชื่อถือได้
‎(เวลา 16.34 น.)
‎นี่คือความคืบหน้าของเหตุการณ์
‎ที่โรงไฟฟ้านิวเคลียร์เกาะทรีไมล์วันนี้
‎สถานการณ์ซับซ้อนกว่าที่บริษัทพูดชักนำให้เราเชื่อ
‎เจ้าหน้าที่เม็ตเอ็ดยืนยันว่า ‎นี่ไม่ใช่อุบัติเหตุร้ายแรง
‎แต่พวกเขายอมรับว่า ‎รังสีรั่วไหลออกไปสู่สิ่งแวดล้อม
‎บริษัทไฟฟ้าบอกว่าสถานการณ์อันตรายแค่ไหน
‎(โรเบิร์ต รีด ‎นายกเทศมนตรีเมืองมิดเดิลทาวน์)
‎พวกเขายืนยันกับผมว่าไม่มีอะไรต้องกังวล
‎คุณพอใจกับคำตอบนั้นไหมครับ
‎ผมคิดว่าเราจะได้คำตอบที่ดีกว่านี้
‎คุณเห็นความจำเป็น ‎ในการอพยพคนออกจากพื้นที่นั้นไหมคะ
‎เราไม่เห็นความจำเป็นครับ
‎หลังจากที่ฉันกลับถึงบ้าน
‎เราก็นั่งดูทีวีและดูสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น
‎บนถนนที่เลยบ้านฉันไป
‎ฉันจำได้ว่าพวกเขาพูดถึงรังสี
‎ไอน้ำกัมมันตรังสีรั่วไหลออกไป ‎สู่บรรยากาศและถูกตรวจพบ
‎ฉันไม่เข้าใจมัน
‎แต่สิ่งที่บ่งบอกฉันคือ ‎มันอาจเป็นอันตรายกับฉันได้
‎คุณมีครอบครัวอยู่ที่นั่นและทุกอย่างที่คุณรัก…
‎เราต้องการคำตอบที่แท้จริง
‎และเราอยากรู้ว่าอนาคตของเราจะเป็นยังไง
‎ยังคงมีคำถามมากมายที่ต้องตอบ
‎อะไรทำให้เกิดเหตุร้ายวันนี้
‎และเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ ‎จะถูกปิดการใช้งานนานแค่ไหน
‎จะระบุสาเหตุได้ก็ต่อเมื่อพ้นขีดอันตรายแล้ว
‎สำหรับตอนนี้ ‎ปัญหาสำคัญคือการทำให้โรงไฟฟ้ามีเสถียรภาพ
‎เพราะสถานการณ์ ‎อาจเลวร้ายกว่านี้ได้มากทีเดียว
‎ในห้องควบคุม คนต้องใส่เครื่องช่วยหายใจ
‎จนกว่าสัญญาณเตือนจะเงียบลง
‎เราใช้เวลาอยู่พักหนึ่ง ‎จากการวัดปริมาณรังสีหลายครั้ง
‎จนถึงจุดที่เรารู้สึกสบายใจ ‎ที่จะไม่ต้องใส่เครื่องช่วยหายใจ
‎แต่แรงผลักดันทั้งหมดในตอนนั้นคือ
‎"เราจะเข้าสู่สภาวะที่มีเสถียรภาพได้ยังไง"
‎เห็นได้ชัดว่าเราต้องทำให้
‎ปั๊มน้ำหล่อเย็นของเครื่องปฏิกรณ์ ‎หนึ่งเครื่องหรือมากกว่านั้นใช้การได้
‎ซึ่งเป็นแหล่งน้ำหลักที่ไหลเวียนผ่านแกน
‎แต่เราก็กังวลว่ามันจะทำลายปั๊มหรือไม่
‎และทำให้มันเสียหายมากขึ้น ‎ด้วยการพยายามสตาร์ทมัน แทนที่จะไม่ยุ่งกับมัน
‎ห้องควบคุมได้ทำการทดสอบ
‎เปิดใช้งานปั๊ม บังคับให้น้ำไหลผ่านแกน
‎และมีการถอนหายใจ ‎ด้วยความโล่งอกในห้องควบคุม
‎เมื่อแรงดันลดลงสู่ระดับปกติ
‎และนั่นคือสิ่งแรกที่บ่งชี้ถึงความมีเสถียรภาพ
‎มันหยุดความหายนะที่กำลังเกิดขึ้นในขณะนั้น
‎พนักงานหลายสิบคน ‎ตรวจสอบตัวอย่างอากาศตลอดทั้งคืนเพื่อหารังสี
‎ใกล้จุดเกิดเหตุที่เกาะทรีไมล์
‎ตัวอย่างอากาศที่คุณตรวจสอบ ‎นอกเครื่องปฏิกรณ์ไม่อันตรายเหรอครับ
‎ไม่ครับ มันไม่อันตราย ‎ขอโทษนะครับ ผมต้องไปแล้ว
‎คุณกลัวรังสีหรือเปล่าครับ
‎ไม่ครับ ไม่กลัว ผมต้องไปแล้ว ขอโทษนะครับ
‎ระดับรังสีนอกโรงไฟฟ้าอยู่ในระดับต่ำ…
‎(วอลเตอร์ ครีตซ์ ‎ประธานเม็ตเอ็ด)
‎และมันก็ไม่เป็นอันตรายต่อผู้คนในพื้นที่
‎อย่าลืมว่าในประเทศนี้ ‎เรามีเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ 72 เครื่อง
‎มันยังเปิดใช้งานอยู่ ‎บางเครื่องก็ใช้มาตั้งแต่ปี 1974
‎และเรายังไม่ได้ทำให้ประชาชน ‎ได้รับอันตรายเลยสักคน
‎และผมก็คิดว่ามันสำคัญ
‎ไม่มีเทคโนโลยีที่มนุษย์เคยเกี่ยวข้อง
‎ตั้งแต่ครั้งแรกที่เขาเริ่มใช้ไฟ
‎ที่สามารถอ้างสถิติแบบนั้นได้
‎(วันที่สอง ‎29 มีนาคม ปี 1979)
‎ผมไปถึงโรงไฟฟ้าในเช้าวันที่เกิดอุบัติเหตุ
‎และ 30 ชั่วโมงต่อมา ผมก็ยังอยู่ที่นั่น
‎เราไม่รู้แน่ชัดว่าเชื้อเพลิงอยู่ในสภาพไหน
‎แกนไม่มีอะไรป้องกันหรือเปล่า ‎แกนเสียหายไหม
‎นั่นคือเหตุผลที่เราต้องการตัวอย่างโบรอน
‎โบรอนมีความสำคัญมากในระบบหลัก
‎เพราะโบรอนควบคุมปฏิกิริยาที่อยู่ในเตาปฏิกรณ์
‎เราต้องทำให้แน่ใจว่ามีโบรอนในระบบมากพอ
‎ที่จะปิดเครื่องปฏิกรณ์ได้
‎ไม่มีใครขออาสา
‎เอ็ดอาสาทำมัน ‎เขาเป็นช่างเทคนิคคนหนึ่งของผม
‎ฉะนั้นสิ่งที่เรากังวลคือ ‎ต้องไม่มีการสัมผัสรังสีโดยไม่จำเป็น
‎สำหรับทุกคนที่เกี่ยวข้อง
‎เราเตรียมทุกอย่างไว้แล้วว่าจะทำมันยังไง
‎ใครต้องทำอะไรบ้าง ‎ไม่ให้เสียแรงและเสียเวลาเปล่า
‎พวกเขาคือผู้ที่เหมาะสมกับการทำมัน
‎(ห้องปฏิบัติการเคมี ‎อาคารจัดการเชื้อเพลิง)
‎มีรายงานที่ยังเขียนไม่เสร็จ ‎แก้วกาแฟวางอยู่ตรงนั้น
‎แซนด์วิชที่มีรอยกัด
‎มันเหมือนมีการรับขึ้นสู่สวรรค์เกิดขึ้น
‎มีเครื่องตรวจวัดรังสีที่ส่งสัญญาณดังอยู่
‎เราปิดเสียงมัน
‎เครื่องตรวจวัดรังสีค่าขึ้นสูงมาก
‎เป็นเรื่องที่น่ากังวลมากทีเดียว
‎มีคนตามบ้านเรือนที่พึ่งพาคุณอยู่
‎เราตัดสินใจว่าจะเก็บตัวอย่าง
‎และจะรีบทำมันอย่างรวดเร็ว
‎ตอนนั้นเองที่ผม…
‎ปนเปื้อนรังสีเยอะมาก
‎ในแต่ละสัปดาห์ คุณมีปริมาณรังสีได้ 0.3 เรม
‎ตอนเครื่องตรวจวัดบนตัวผม ‎ค่ามันสูงถึง 2.8 เรม
‎เกือบร้อยเท่าของปริมาณรังสีที่คุณมีได้
‎ผมอาบน้ำนานหลายชั่วโมง ‎เพื่อขจัดรังสีที่ปนเปื้อนตัวผม
‎และมันก็ไม่ได้ผลสักเท่าไหร่
‎ตอนกลับบ้าน ผมยังปนเปื้อนรังสีอยู่
‎ผมไม่แตะต้องลูกๆ ของผม
‎แต่…
‎ขอโทษครับ
‎มันยังเป็นแค่การคาดเดา ‎ว่าเขาโดนรังสีมากแค่ไหน
‎เขาควรได้รับการชมเชยอย่างมาก
‎เพราะเขาทำมันด้วยความเต็มใจ
‎และตัวอย่างก็ยืนยันว่า ‎ความเข้มข้นของโบรอนต่ำมาก
‎โรงไฟฟ้าอยู่ในสภาพที่ไม่เสถียร
‎ก่อนหน้านี้ในวันนี้ มันร้อนมาก ‎และมีกัมมันตรังสีในโรงไฟฟ้า
‎ที่มากกว่าปกติหนึ่งล้านเท่า
‎โรงไฟฟ้าไม่เย็นลง
‎เร็วอย่างที่คาดไว้ตามปกติ
‎มันเป็นเรื่องที่น่าเศร้ามาก ‎ที่รู้ว่ามันอันตรายแค่ไหน
‎แต่เราก็ได้รับข้อมูลที่ขัดแย้งกันอย่างมาก
‎และฉันก็ไม่อยากเชื่อว่า ‎มีนักข่าวมากมายจากทั่วโลก
‎เข้ามาในเมืองเล็กๆ ของเรา
‎และพวกเขาหลายคนก็รู้สึกเหมือนที่ฉันรู้สึก
‎"พวกเขาไม่ได้บอกความจริงเรา" ‎หรืออย่างน้อยก็ความจริงทั้งหมด
‎พอถึงวันที่สอง
‎ผู้คนก็รู้ว่าการแถลงข่าวเป็นเรื่องเหลวไหล
‎คุณกำลังบอกว่าไม่มีความเป็นไปได้ ‎ที่จะเกิดไชนาซินโดรมเหรอ
‎ผมกำลังบอกว่าไม่มี ‎ความเป็นไปได้ที่จะเกิดไชนาซินโดรม
‎กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ‎ที่เกาะทรีไมล์ในสองวันที่ผ่านมา
‎ตอนนั้นทุกคนเลยกลายเป็นนักข่าวสืบสวน
‎ทำไมประชาชนต้องเชื่อ
‎ว่าเรื่องแบบนี้จะไม่เกิดขึ้นอีก
‎พวกเขาอยากตามล่าพวกเขา
‎แกนไม่มีการป้องกันนานแค่ไหน
‎เรื่องนั้นเราไม่รู้ครับ
‎แล้วคุณมีอำนาจอะไรที่มาบอกเรา
‎ว่าเราจะไม่เจอกับสิ่งที่ร้ายแรงกว่านั้นได้
‎มีหลายประเด็นที่ไม่มีอะไรรับประกันได้
‎ไม่มีอะไรรับประกันได้ว่า ‎พรุ่งนี้คุณจะไม่โดนอุกกาบาตตกใส่
‎และถ้ามีข้อบกพร่องด้านความปลอดภัย ‎ให้ถามคณะกรรมาธิการกำกับดูแลนิวเคลียร์
‎ผมมั่นใจว่าพวกเขาจะดำเนินการ
‎เพื่อดูแลให้สิ่งเหล่านั้นได้รับการแก้ไขทันที
‎ไม่งั้นโรงไฟฟ้าจะถูกปิด
‎(คณะกรรมาธิการ ‎กำกับดูแลนิวเคลียร์สหรัฐอเมริกา)
‎ตอนเกิดอุบัติเหตุเกาะทรีไมล์
‎ผมอยู่ในสำนักงานใหญ่เอ็นอาร์ซีในวอชิงตัน
‎และหน้าที่ของ ‎คณะกรรมาธิการกำกับดูแลนิวเคลียร์
‎คือควบคุมอุตสาหกรรมพลังงานนิวเคลียร์
‎เพื่อให้แน่ใจว่าสุขภาพ ‎และความปลอดภัยของประชาชนได้รับการดูแล
‎คณะกรรมาธิการกำกับดูแลนิวเคลียร์ ‎กำลังติดตามสถานการณ์
‎ที่สำนักงานใหญ่ของพวกเขาในวอชิงตัน
‎เรารู้ว่ามีรังสีถูกปล่อยออกไปหลายระดับ
‎แต่ในวันแรกและวันที่สอง
‎การสื่อสารที่บกพร่องมาก
‎เริ่มจากข้อมูลที่บกพร่องมากๆ
‎ปล่อยให้ผู้คนไม่ได้รับรู้ข้อมูลอะไรเลย
‎พนักงานบอกว่าระดับรังสียังไม่อันตราย
‎สมาชิกรัฐสภากังวลใจมากเกี่ยวกับอุบัติเหตุ
‎สงสัยว่าเรื่องแบบนี้ ‎จะเกิดขึ้นในเขตของตัวเองได้หรือไม่
‎วันนี้จึงมีการไต่สวน
‎(โจเซฟ เฮนดรี ‎คณะกรรมาธิการกำกับดูแลนิวเคลียร์)
‎เรารู้ว่ามันร้ายแรงมาก ‎แต่ในความบ้าคลั่งของสื่อ
‎มันเป็นสถานการณ์เลวร้ายที่สุด ‎ของข้อมูลที่คนเข้าใจผิดและถูกนำไปใช้ผิดๆ
‎สิ่งต่างๆ มันเลยบ้าคลั่งได้
‎เราเข้าใกล้การหลอมละลายของแกน ‎เข้าใกล้ไชนาซินโดรมแค่ไหน
‎มันอาจเกิดขึ้นได้ไหม
‎ผมว่าไม่นะ ผมคิดว่าเราไม่ได้เข้าใกล้มันเลย
‎ทุกคนเคยดูไชนาซินโดรม
‎มันถูกสื่อออกมาทันทีว่าเป็น ‎"การหลอมละลายของเจน ฟอนดา"
‎ซึ่งถูกแยกออกจากสิ่งที่เกิดขึ้นในความเป็นจริง
‎เราจะมุ่งเน้นที่พลังงานนิวเคลียร์ ที่เกือบ…
‎ดังนั้นความกลัวในชุมชนจึงไม่ควรเกิดขึ้น
‎เอ็นอาร์ซีบอกคณะกรรมาธิการรัฐสภา
‎ว่าอันตรายต่อประชาชนไม่เคยร้ายแรง
‎นี่อาจเป็นข้อสังเกตเชิงลบ ‎สำหรับอุตสาหกรรมนิวเคลียร์
‎ในฐานะพลังงานทางเลือก ‎ที่เป็นไปได้สำหรับอนาคต
‎ฝ่ายบริหารของคาร์เตอร์ ‎ให้ความหวังกับพลังงานนิวเคลียร์
‎เพื่อเติมเต็มช่องว่างของพลังงาน ‎ในช่วงหลายปีข้างหน้า
‎ตอนนี้มีคำถามเกิดขึ้น
‎จะเกิดอะไรขึ้นกับการใช้ปรมาณูอย่างสันติมากขึ้น
‎(เวลา 22.00 น.)
‎ตอนนั้นสี่ทุ่ม ผมอยู่ในห้องทำงานของผม
‎มีคนโทรเข้ามา
‎เป็นหนึ่งในผู้ตรวจสอบของเอ็นอาร์ซี ‎ที่ผมเจอตอนกลางวัน
‎เขาพูดว่า "ผมโทรจากห้องพักของผมที่โรงแรม"
‎"อย่าใช้ชื่อผมนะ แต่ผมอยากบอกให้คุณรู้ว่า
‎ผมคิดว่าคุณถูกทำให้เข้าใจผิดนิดหน่อยเกี่ยวกับ
‎สิ่งที่เกิดขึ้นในโรงไฟฟ้า"
‎"ที่จริง สิ่งต่างๆ มันเลวร้ายกว่า ‎ที่คุณอาจถูกทำให้เชื่อมากทีเดียว"
‎"แกนปฏิกรณ์เสียหายหนักกว่านั้นเยอะ
‎และผลที่ตามมาอาจยาวนานมากได้"
‎"ถ้าไม่หลายปีก็หลายเดือน"
‎แล้วเขาก็วางสาย
‎นั่นเป็นต้นเหตุของสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น
‎เพราะตอนนี้เราเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่า ‎เจ้าหน้าที่เอ็นอาร์ซีที่มาที่โรงไฟฟ้า
‎พูดความจริงกับเราหรือเปล่า
‎(วันที่สาม ‎30 มีนาคม ปี 1979)
‎ภายในโรงไฟฟ้าเกาะทรีไมล์
‎เจ้าหน้าที่ของเมโทรโพลิตัน เอดิสัน ‎เจ้าหน้าที่ปฏิบัติการ
‎และคณะกรรมาธิการกำกับดูแลนิวเคลียร์ ‎จากรัฐบาลกลาง
‎กล่าวว่าระดับรังสีสูงมาก
‎ที่อยู่ในอาคารของโรงไฟฟ้า
‎และพวกเขายืนยันว่า ‎มีการปล่อยก๊าซกัมมันตรังสีอย่างต่อเนื่อง
‎ในรถตู้ที่อยู่ใกล้ๆ
‎นักวิทยาศาสตร์กำลังวิเคราะห์รังสี ‎จากตัวอย่างอากาศ น้ำ และพืช
‎ณ จุดนี้ หลังจากผ่านไปสามวัน
‎มีรังสีที่ถูกปล่อยสู่สาธารชนเพิ่มขึ้น
‎และมันก็เพิ่มมากขึ้นตามกาลเวลา
‎ไม่มาก แต่ก็มากพอที่จะทำให้วิตกกังวล
‎ระดับรังสีนอกเกาะทรีไมล์
‎ไม่สูงกว่ารังสีที่ใช้ในการเอกซเรย์ฟัน ‎ตามที่เจ้าหน้าที่รัฐเพนซิลเวเนียบอก
‎ซึ่งพวกเขาบอกว่าเป็นเหตุผลที่ทำให้ ‎ตัดสินใจไม่อพยพคนออกจากพื้นที่รอบๆ
‎มันเป็นความรับผิดชอบของเอ็นอาร์ซี
‎ที่ต้องให้คำแนะนำว่าควรมีการอพยพหรือไม่
‎เรากำลังมองหาสิ่งที่อาจเป็นจุดที่ควรดำเนินการ
‎หรือสิ่งสำคัญบางอย่างที่จำเป็นต้องให้มีการอพยพ
‎ตอนนั้นผมจึงทำการวิเคราะห์
‎ตามการคาดคะเนรังสีที่ถูกปล่อยออกไป
‎ผมพบรังสี 1,200 มิลลิเรมต่อชั่วโมง ‎ซึ่งเป็นระดับที่สูงมาก
‎แต่ถ้าระดับสูงขนาดนั้น ‎นั่นอาจเป็นเหตุผลที่ต้องให้มีการอพยพก็ได้
‎(เวลา 8.01 น. ‎130 ฟุตเหนือหอระบายความร้อน)
‎มันสูงขึ้น
‎บินขึ้น!
‎ตรวจพบรังสีในระดับที่ ‎สูงถึง 1,200 มิลลิเรมต่อชั่วโมงในเมฆก๊าซ
‎ผมตกใจมาก
‎เฮลิคอปเตอร์ ‎รายงานว่า 1,200 มิลลิเรมต่อชั่วโมง
‎และบรรยากาศของห้องก็เปลี่ยนไป
‎เม็ตเอ็ดไม่เห็นด้วยกับ ‎การประเมินว่าเครื่องปฏิกรณ์ควบคุมไม่ได้
‎การหารือในสำนักงานใหญ่วอชิงตันกลายเป็นว่า
‎"นี่สมควรให้มีการอพยพจริงๆ เหรอ"
‎ถ้าคุณอพยพ คุณทิ้งเมือง ทิ้งธุรกิจ
‎ทิ้งบ้านให้ว่างเปล่า ไม่ได้รับการป้องกัน
‎โอกาสในขโมยทรัพย์สินคงมีสูงมากทีเดียว
‎แม้แต่ในการอพยพตามแผน ก็มีผู้คนเสียชีวิต
‎เด็กๆ อยู่ในตู้อบ ‎คนชราต้องใช้เครื่องช่วยหายใจ อุบัติเหตุ
‎โอเค มีรายงาน…
‎การอพยพ
‎สวัสดีครับ หัวหน้า
‎มันเป็นเรื่องใหญ่มากเพราะเราต้องคิดว่า
‎"เราจะบอกอะไรประชาชนได้บ้าง"
‎วันนี้มีการพิจารณา ‎ที่สำนักงานผู้ว่าการรัฐเพนซิลเวเนีย
‎ถึงความเป็นไปได้ ‎ในการอพยพคนเกือบหนึ่งล้านคน
‎ที่อาศัยอยู่ในแฮร์ริสเบิร์กและเมืองอื่นๆ ‎หมู่บ้านและฟาร์มในพื้นที่
‎ฉันรับโทรศัพท์
‎"คุณมัวทำอะไรอยู่ คุณต้องออกไปจากที่นั่น"
‎รองประธานของเมโทรโพลิตัน เอดิสันกล่าวว่า
‎"ชาวเมืองไม่มีอะไรต้องกังวล"
‎ฉันโกรธมากที่เป็นไปได้ว่า
‎จะไม่สามารถตัดสินใจอะไรที่ดีๆ ‎จากสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นได้
‎สิ่งที่เรารักมาก ‎อยู่ที่นี่ใต้หอระบายไอน้ำพวกนั้น
‎คนในพื้นที่รัศมีสิบไมล์ของเกาะทรีไมล์
‎ได้รับการแจ้งเตือนแล้ว
‎สำหรับความเป็นไปได้ที่อาจมีการสั่งอพยพ
‎มันเงียบจนน่าขนลุก
‎แต่แล้วก็มีรถดับเพลิงหรือรถตำรวจที่มีโทรโข่ง
‎ให้ข้อมูลที่ขัดแย้งกันกับเรา
‎ปิดหน้าต่างและประตูทุกบาน
‎พวกเขาบอกว่า "ถ้าคุณอยู่ในบ้าน ‎ที่สร้างด้วยอิฐ ให้เปิดหน้าต่างไว้"
‎แล้วก็บอกว่า "ปิดหน้าต่างบ้านคุณซะ"
‎พวกเขาปั่นหัวประชาชนให้สับสน
‎แบบว่า "คุณอาจต้องหนีนะ" ‎"เอ้อ คุณไม่ต้องหนีก็ได้"
‎ตอนนี้ยังไม่มีการอพยพ
‎พวกเขาทำได้แค่ ‎ทำให้คนที่อาศัยอยู่ในพื้นที่สับสน
‎มันแย่กว่าที่พวกเขาบอกเราเยอะ โกหกทั้งเพ
‎พวกเขาควรจะปิดโรงไฟฟ้านิวเคลียร์พวกนั้น
‎ถ้าพวกเขามาบอกความจริงตอนนี้ล่ะ
‎พวกเขาต้องปกปิดอะไรบางอย่างแน่
‎แล้วจู่ๆ…
‎เสียงไซเรนก็ดังไม่หยุด
‎คุณไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‎ตอนนั้นผู้ว่าการรัฐธอร์นเบิร์กถามเอ็นอาร์ซีว่า
‎"เราควรอพยพไหม"
‎เขาพูดกับกลุ่ม…
‎แต่มีความขัดแย้งกัน ‎ในคณะกรรมาธิการกำกับดูแลนิวเคลียร์
‎ว่าพวกเขาตัดสินใจถูกต้องหรือไม่
‎ผมขอพูดตรงๆ นะ ‎ไม่เคยมีโรงไฟฟ้าตกอยู่ในสภาวะแบบนี้
‎ไม่มีโรงไฟฟ้าที่ถูกทดสอบ ‎หรือถูกวิเคราะห์ในสภาวะแบบนี้
‎ผมคิดว่าเราควรอพยพผู้คน
‎แต่ยังก่อน ผมไม่คิดว่า…
‎พวกเขามีเวลาเตรียมตัวสองวัน ‎และพวกเขาก็กลัว
‎รัฐบาล เอ็นอาร์ซี
‎เจ้าหน้าที่สาธารณูปโภค ‎ไม่มีใครสนใจความปลอดภัยของประชาชน
‎อนาคตของพลังงานนิวเคลียร์
‎และชีวิตของผู้คนหลายล้านคน ‎ขึ้นอยู่กับสถานะของเครื่องปฏิกรณ์นั้น
‎ตรงจุดนี้ผมไม่รู้ว่าเรากำลังปกป้องอะไรอยู่
‎ผมคิดว่าเราควรอพยพผู้คน
‎คำบรรยายโดย ชายมาศ สายน้ำผึ้ง