EEN NETFLIX-DOCUMENTAIREREEKS
Op basis van advies van de voorzitter van de NRC…
…adviseer ik eenieder…
…die bijzonder ontvankelijk is voor de effecten van straling…
…oftewel zwangere vrouwen en kinderen onder de schoolleeftijd…
…om het gebied binnen een straal van 8 km…
…van de centrale op Three Mile Island voorlopig te verlaten.
DAG 3 30 MAART 1979
Deze en andere voorzorgsmaatregelen…
…zijn gebaseerd op mijn overtuiging dat extreme voorzichtigheid het beste is.
Blijf binnen. Sluit alle ramen en deuren.
Dit is slechts een voorzorgsmaatregel.
Bedrijven zijn dicht omdat eigenaars en werknemers het gebied verlaten.
Scholen binnen 8 km van de kerncentrale zijn voor onbepaalde tijd gesloten.
Ik weet nog dat het erg chaotisch was in de klas.
De leraren kwamen bijeen in de gang.
Als kind van zes ben je gewoon nieuwsgierig, punt uit.
Je kon aan de gezichten zien dat het absoluut onrustbarend was.
Ik weet dat m'n moeder de school meermaals belde…
…maar er niet doorheen kon komen.
Ik weet nog dat ze zeiden dat we weer moesten gaan zitten…
…en dat ze ons kalm en bezig probeerden te houden.
Ze zeiden dat de bus ons naar huis zou brengen.
Als je uit het raam keek…
…zag je alleen maar rijen auto's die de stad uit wilden.
Het claxonneren was oorverdovend.
Je wilde je handen gewoon over je oren leggen.
Ik zag mensen in witte pakken heen en weer lopen over straat.
Ik dacht: wauw, dit lijkt op Star Wars. Op stormtroopers, dus.
Maar ik begreep niet waarom ze er waren.
'Wat gaat er gebeuren?'
De burgerbescherming in de vier naburige county's…
…heeft evacuatiecentra geopend voor iedereen die wil vertrekken.
En bewoners binnen een straal van 15 km moeten voorlopig binnen blijven.
Sluit alle ramen en deuren.
Zet de radio of televisie aan en wacht op nadere instructies.
Thornburgh benadrukte meermaals…
…dat nog niemand een evacuatie had afgekondigd…
…maar gaf toe dat het mogelijk wel ging gebeuren.
We vragen iedereen om klaar te zijn om zich te verplaatsen…
…maar zich nog niet te verplaatsen. Niemand is op dit moment in gevaar.
De gouverneur zei heel specifiek:
'Dit is uit voorzorg en alleen uit voorzorg.'
Maar wat het veroorzaakte, was wat we probeerden te vermijden.
Paniek.
Waar gaat u heen?
Naar m'n moeder. Ik kan nu nergens anders heen.
Ik ga hier weg. Ik kom niet terug.
Gelukkig was m'n man die dag thuis.
We hadden een peuter thuis. Ik zei tegen hem: 'We moeten echt gaan.'
Iets wat ik moeilijk vond, was kiezen wat je meeneemt.
Ik wilde de geboorteakten van onze kinderen hebben…
…zodat ik als we werden gescheiden, god verhoede…
…kon bewijzen dat het mijn kinderen waren. Dat is iets waar ik over nadacht.
En toen we van die oprit wegreden…
…keek ik om naar alles wat ik liefhad en vroeg ik me af of ik zou terugkeren.
Heel moeilijk.
Wat dacht u toen u het laatste nieuws hoorde?
Ik wilde vluchten.
Toen m'n kleintjes thuiskwamen, wilde ik ze niet angstig maken.
Dus zei ik: 'We gaan naar oma en opa voor een kleine minivakantie.'
M'n doel was de kinderen hierbij weghalen. Bij wat dit monster ook was.
De bewoners wachten niet tot ze officieel moeten evacueren.
Bijna de halve bevolking is weg.
Zoveel mensen verlieten Middletown…
…dat de politie een avondklok van 21.00 tot 7.00 uur heeft ingesteld…
…om mogelijke plunderingen te voorkomen.
Het is nu duidelijk dat het nucleaire ongeval van woensdag…
…veel gecompliceerder en ernstiger was dan het publiek eerder te horen kreeg.
Toen we van huis weggingen, begreep ik niet wat er gaande was…
…maar ik wist wel dat er iets mis was.
Ik dacht: kunnen we ooit nog terugkomen? Zal m'n huis er nog staan?
Ik denk aan de gezichten die ik zag van mensen in hun auto's.
INWONER MIDDLETOWN
Mensen waren bang.
Vandaag werd bekendgemaakt dat de straling in de koepel…
…is vastgesteld op 30.000 rem per uur.
Dat is 75 keer de fatale dosis voor een mens…
…en 3000 keer zo veel als een kernreactor die normaal werkt.
De pluim, dat is de radioactieve wolk die op de wind wordt meegevoerd.
Die ging in noordelijke richting, precies waar wij aan het evacueren waren.
U moet proberen te voorkomen dat dit spul op u komt.
Als u naar buiten moet en het op u krijgt…
…moet u weer naar binnen gaan, zich uitkleden, uw kleding wassen…
Toen we bij m'n schoonouders kwamen, lieten ze ons…
…onze kleren uittrekken, douchen en schone kleren aantrekken.
Ik weet nog dat ik toen dacht: ik voel me een melaatse.
Op deze bizarre derde dag van het ongeval…
…hingen verwarring, tegenstrijdigheid en vragen…
…in de lucht als atoomdeeltjes. Medewerkers van…
Toen we naar Walter Cronkite op het landelijke nieuws keken…
…waren de meesten van ons geschokt…
…dat ons kleine stadje iets dergelijks was overkomen.
Maar niet iedereen ging weg. Sommigen zeiden dat ze zouden blijven.
We peinsden er niet over om weg te gaan.
Als ik jong was en kinderen had, was het anders.
Mensen die ervoor konden kiezen om weg te gaan, gingen weg.
Maar veel mensen hadden die optie niet.
Er was het besef dat de gemeenschap echt nooit meer hetzelfde zou zijn.
De huidige metingen zijn niet hoger dan ze gisteren waren.
We gingen naar het huis van m'n oma.
Dat was maar 15 km verderop, in Harrisburg.
Ik was erg nieuwsgierig…
…dus ik luisterde naar wat de volwassenen over de situatie te zeggen hadden.
De situatie hier wordt met de dag verwarrender…
…sinds de eerste vrijlating op woensdagochtend…
Volgens het bedrijf lekt er geen straling meer.
Volgens toezichthouders lekt er nog steeds straling.
Het was gewoon overweldigend.
Heeft de gouverneur een persoon of een taakgroep aangesteld…
…voor het toezicht op de verschillende gevolgen?
Ik denk dat hij overweegt om een taakgroep op te zetten.
Het managen van informatie…
…bleek een van de grote uitdagingen van deze crisis.
Er waren talloze geruchten en tegenstrijdige informatiebronnen.
We moesten zorgen dat de mensen een echt betrouwbare bron kregen.
Dus belde gouverneur Thornburgh de president.
Ik was op dat moment de contactpersoon voor de president over het ongeluk.
De gouverneur vroeg president Carter…
…om één persoon die de situatie ter plaatse zou managen…
…en als enige met de pers zou praten.
De president werd erbij gehaald omdat het een tijd was…
…waarin het energiebeleid constant tot kopzorgen leidde.
Er was zeker het gevoel dat we kernenergie nodig hadden.
Maar hij was ook opgeleid als nucleair ingenieur.
Hij was nucleair marinier geweest.
Meneer Carter is bekend met ongevallen in kerncentrales.
Hij heeft verteld hoe hij begin jaren 50 als nucleair ingenieur in opleiding…
…een groep van 22 mariniers naar de kern van een reactor in Chalk River leidde…
…waar een kernsmelting had plaatsgevonden. De president hielp 89 seconden…
…met het ontmantelen van die reactor.
Hij was dus erg overtuigd van de zuiverheid van de technologie.
De president heeft z'n vertegenwoordiger…
…meneer Harold Denton, het hoofd van de NRC, gestuurd…
…om mij en onze experts te ondersteunen…
…bij het monitoren van de situatie en het informeren van het publiek.
Harold Denton werd binnen de NRC beschouwd…
…als een van de meer deskundige mensen die ter plaatse waren.
Hij vertegenwoordigde Jimmy Carter…
…op Three Mile Island om de situatie in de centrale in te schatten…
…en hem informatie te verschaffen over wat er daadwerkelijk gebeurde.
We zijn bezorgd over de status van de brandstof in de kern.
Er zit ook een bel in het reactorvat.
Veranderingen in de hydraulica van de kern moeten worden gemonitord…
Denton zei tegen ons: 'Er zit een waterstofbel in de reactor…
…die, als we er niets aan doen, kan ontploffen.'
En voor het eerst sinds dit was begonnen…
…werd ik bang. Dat geef ik toe.
Omdat de gevolgen van een waterstofbel potentieel rampzalig waren.
CBS Reports met Gevaar op Three Mile Island.
De situatie binnen de kernreactor is momenteel stabiel, maar vol gevaren.
Boven in het reactorvat is een bel van radioactief gas ontstaan.
Er was een nieuwe fase van het ongeval begonnen.
Een bel van waterstofgas vormde zich in het hart van een kerncentrale…
…met onbekende gevolgen.
Waterstof ontploft en daarom…
…was het mogelijk dat er een explosie in de reactor zelf zou plaatsvinden.
Dat is wat er in Tsjernobyl gebeurde.
Een waterstofgasexplosie knalde het hele dak van de reactor open…
…wat ervoor zorgde dat er straling in de omgeving kwam.
Dat ongeval gebeurde in 1986…
…en delen van dat gebied rond Tsjernobyl zullen eeuwen afgegrendeld blijven.
De bel in het reactorvat is voornamelijk waterstof.
Als er zuurstof en een ontstekingsbron bij komen, kan hij ontbranden.
Toen ik over de waterstofbel hoorde…
…besefte ik dat er zo'n grote kans was dat we alles zouden kwijtraken.
Alles waar we ooit voor hadden gewerkt. Alles zou verloren gaan.
…actueel over het probleem op Three Mile Island.
Hoe gevaarlijk is het?
Lopen we risico op het Chinasyndroom?
Kan het een ramp worden? Is die kans gering? Onmogelijk?
Een Chinasyndroom is altijd mogelijk. Dat is meegenomen in alle berekeningen.
We hebben het hier over de catastrofe van een grote kernsmelting…
…en tienduizenden doden, honderdduizenden gevallen van kanker…
…en de vervuiling van tienduizenden hectaren grond.
Doctor Lapp? -Wat is gezegd…
Ik was extreem angstig…
…omdat er in heel Central Pennsylvania geen plek veilig was.
De kans dat we het, zelfs op 65 km afstand, zouden overleven…
…kon in gevaar zijn.
Iedereen was bang voor kernenergie…
…tegen de tijd dat ze hoorden over de bel die de reactor kon opblazen.
De Nuclear Regulatory Commission…
…en het bedrijf verknoeiden het volledig qua communicatie.
Onderling, maar ook naar de mensen.
Ze lieten de mensen in angst leven terwijl zij iets probeerden te beslissen.
We hebben te maken met de kleine maar zeer echte mogelijkheid…
…van een kernsmelting in de centrale op Three Mile Island.
DAG 4
Ik laat het personeel nog steeds kijken naar de vraag…
…hoelang het duurt tot detonatie en of de temperaturen…
Die zaterdag was een heel erg zenuwslopende dag.
Wetenschappers concludeerden dat de reactorbrandstof van 315 graden…
…hoog genoeg was om de gasbel te laten ontploffen.
We hadden een probleem dat bijna pure wiskunde was…
…en we moesten wachten terwijl de experts probeerden te bepalen…
…of we een echt gevaarlijke bel hadden.
De duizend kernwetenschappers en technici…
…die trachten de reactor te redden moeten nog een aantal problemen oplossen.
Ze haalden overal ingenieurs vandaan.
'Hoe gevaarlijk is dit? Hoe maak je het onschadelijk?'
De toekomst van kernenergie stond op het spel.
Volgens een overheidsonderzoek zouden in zo'n geval…
…45.000 doden en een kwart miljoen gewonden vallen.
Door die mogelijkheid overwegen de autoriteiten een evacuatie.
En op het hoogste niveau…
…werd inderdaad gepraat over het evacueren van miljoenen mensen.
We maakten het worstcasescenario mee.
Zowel bedrijf als overheid noemen de situatie stabiel.
Ze zien vitale feiten wel anders.
De experts kunnen geen zinvolle conclusies trekken…
…over de grootte van de waterstofbel.
Ik wist dat er binnen een deel van de NRC meningsverschillen waren…
…over wat er in hemelsnaam gaande was.
'Het kan ontploffen.' En: 'Moeten ze gaan?'
Ik werd gebeld door familieleden in Philadelphia.
'We zitten benedenwinds. Moeten we naar familie in New York gaan?'
Ik zei: 'Rustig aan.' Weet je?
De nucleair wetenschappers kunnen de gevaarlijke gasbel niet verwijderen…
…zonder op z'n minst enig risico op een kernsmelting.
We deden analyses, werkten aan het probleem…
…en probeerden het als relatief risico te verwoorden.
Maar het wordt een enorm emotioneel risico…
…en de boel kan helemaal doorslaan, vooral in de publieke media.
Onder de huidige omstandigheden stroomt er mogelijk zuurstof naar de bel.
Hoe meer zuurstof, hoe meer risico op een waterstofexplosie.
Twee gevaren blijven. Het ene is die opgesloten gasbel.
Het andere is de toename van radioactief materiaal in de koepel.
Op zaterdagavond was er een nieuwsitem. Het stond als onderschrift op het scherm.
'Waterstofbel in reactor vertoont tekenen van toenemend ontploffingsgevaar.'
…vertoont tekenen van toenemend ontploffingsgevaar.
De voorzitter van de NRC zei:
'Wellicht is het wijs om mensen daar te evacueren.'
Op dat moment vielen 25 verslaggevers m'n kantoor binnen.
'Moeten we vertrekken?' Ze schreeuwden tegen me.
Een van hen huilde zelfs.
De paniek werd voelbaar.
Terwijl de onrust toeneemt, gaan veel mensen naar schuilplaatsen.
Een daarvan is deze sporthal, op 17 km van de centrale.
Ik begreep het niet, maar vroeg: 'Wat gebeurt er? Gaan we dood?'
Het was als leven op het randje. Je klampte je versteend van angst vast.
Wat gebeurt er met deze centrale? Ontploft hij zoals een atoombom?
Wat houdt een kernsmelting echt in?
De angst werd groter, omdat het de angst voor het onbekende was.
Misschien komt het nu niet uit, maar wat als over 25 jaar blijkt…
…dat er blootstelling was?
Ik had een vrouw die zwanger was.
Ik ging naar het evacuatiecentrum met de gouverneur en m'n gezin.
We wilden de geruchten stoppen die mensen van slag maakten…
…die alleen maar meer angst opwekten.
Kunt u zeggen welk gevaar er nog is? Hoe gevaarlijk is het?
Alleen als onze huidige inspanningen tevergeefs zijn…
…moeten we andere opties kiezen.
Vanwege de toenemende zorgen over de waterstofbel…
…zei Thornburgh tegen de president:
'Ik wil graag een aanbeveling van de landsregering.'
Moest hij de evacuatie buiten de oorspronkelijke 8 km uitbreiden…
…en een algemene, grootschalige evacuatie afkondigen?
Maar de blijvende impact op de kernindustrie was zorgwekkend.
Dit is een erg moeilijke beslissing…
…als je geen duidelijke informatie hebt om je op te baseren.
Dus besloot de president zaterdagavond laat…
…dat een bezoek aan de reactor het beste was dat hij kon doen…
…om de angst onder het volk te sussen.
DAG 5
We gaan bidden tot God om voor ons te zorgen te midden van alle verwarring…
…en onzekerheid in deze tijden.
We vertrouwen erop dat de Heer verder niets zal laten gebeuren.
Toen president Carter arriveerde, was alles nog steeds een chaos.
Er was de mogelijkheid dat de waterstofbel zou ontploffen.
Maar dat de president naar Three Mile Island kwam…
…bevestigde voor de kernindustrie: 'Jongens, ik sta aan jullie kant.'
Het liet zien dat kernenergie niet slecht was.
De voornaamste taak die president Carter op Three Mile Island had…
…was het Amerikaanse volk ervan verzekeren dat ze niets te vrezen hadden.
M'n bezoek ging mij voornamelijk…
…om als president zoveel mogelijk te weten te komen…
…over de problemen in de kerncentrale op Three Mile Island.
En om de mensen hier ervan te verzekeren…
…dat al het mogelijke wordt gedaan…
…en zal worden gedaan om deze problemen aan te pakken.
President Carter deed z'n best om uit te leggen:
'We weten wat we doen. We zorgen voor u. Er is geen gevaar.'
Toen de president was vertrokken…
…namen de medewerkers van Harold Denton alle berekeningen door.
Ze bleven twijfelen over de resultaten…
…maar uiteindelijk vonden ze een fout in de berekeningen…
…waarmee eindelijk werd bevestigd dat de waterstofbel…
…geen ernstige dreiging vormde.
Zijn mensen in de omgeving in gevaar?
Er is vandaag geen dreigend gevaar. De situatie is stabiel geworden.
Maar het is erg belangrijk dat ze de kern veilig afkoelen met de bel…
Ik was zo opgelucht.
We hadden het doorstaan zonder dodelijke slachtoffers.
Voor mij was het geen acute crisis meer.
Dit nucleaire ongeval baart ons uiteraard allemaal zorgen.
U verdient een volledige verantwoording en zult die krijgen.
Ik heb een onafhankelijke commissie van experts laten oprichten…
…om de oorzaken van dit ongeval te onderzoeken en aanbevelingen te doen…
…over hoe we de veiligheid van kerncentrales kunnen verbeteren.
DAG 7
Vandaag een week geleden begon het ongeval…
…in de kerncentrale op Three Mile Island in Pennsylvania.
Er lekt nog steeds een beetje straling uit de beschadigde centrale.
Overheidswetenschappers maten vanochtend in helikopters hoeveel straling er lekt.
Ze moesten de waterstof uit de reactor krijgen.
Dus ze bedachten een methode…
…waarmee ze edelgassen en al het andere konden afvoeren.
Dat zou de druk verlagen.
De verwachte vrijlating van straling hier bij de kerncentrale…
…heeft tot een reeks gevolgen geleid.
Maar elke keer dat ze die ventielklep openden…
…was er een onbeheerste vrijlating van straling in de omgeving.
Ze hadden geen keus. Ze moesten het doen.
GEVAARLIJKE WATERSTOFBEL VERDWIJNT
Waar zijn m'n kinderen en ik aan blootgesteld die drie dagen?
HOORZITTING PRESIDENTIËLE COMMISSIE
De onverantwoordelijkheid van Met-Ed en de onverantwoordelijkheid van NRC…
Hoe heeft dit kunnen gebeuren?
En…
Ik hoop dat we geen statistiek worden…
…over tien, 20 of 30 jaar, maar ik weet gewoon van wel.
Kent u iemand die aan kanker is gestorven? Ik wel.
Als m'n zoon, m'n vrouw of ik eraan doodgaan, vind ik dat erg verkeerd.
Het kostte ons veel tijd om vast te stellen hoeveel straling…
…er daadwerkelijk nog in de lucht kwam.
In een busje gebruikte een wetenschapper een computer…
…om de straling in lucht, water en vegetatie te analyseren.
Maar het peil, zeiden ze ons, was niet significant…
…voor de gezondheid van de omwonenden.
Volgens de hele gevestigde medische orde kan men in Harrisburg gerust ademhalen.
We verwachten geen toename in de sterfgevallen door kanker…
…onder de bevolking door de blootstelling aan straling vandaag.
Volgens een nucleair specialist…
…hebben de alarmerende berichten meer psychologische schade aangericht…
…dan de straling in de afgelopen week van spanning.
Het is een feit dat een verscheidenheid aan tests op geen enkel moment…
…besmettingsniveaus heeft aangetoond die schadelijk zijn voor gezonde mensen.
De industrie haastte zich om zichzelf direct erna van blaam te zuiveren.
En ons beste meetinstrument is helaas de mens.
Als je niet zoekt, vind je niet. En een aantal monitors…
…was niet in staat om de hoeveelheid ontsnapte straling waar te nemen.
Elke dosis straling is een overdosis.
Een beetje van die straling doet een beetje kwaad, meer doet meer kwaad.
Niemand weet echt hoeveel straling er vrijkwam…
…omdat we de cijfers niet hebben.
De schattingen van de schade door straling op Three Mile Island…
…verwaarlozen allerlei variabelen.
Dus iedereen die stelling zegt hoeveel straling er vrijkwam…
…liegt of is een dwaas.
In melkmonsters uit de omgeving zijn sporen van radioactief jodium gevonden.
Hershey gebruikt sinds het ongeval geen melk…
…en test z'n producten op radioactiviteit.
Waar afvalwater werd gedumpt is ook radioactief jodium aangetroffen.
Toen we na de evacuatie terugkwamen, wilde ik naar de steiger gaan.
Ik vond het altijd leuk om daar steentjes te keilen.
Maar ik herinner me dat ik heel veel dode vissen zag.
Over beide oevers.
Ik weet nog dat ik bedacht dat er iets was vrijgekomen…
…dat krachtiger was dan ze ons lieten weten.
Mensen waren nog steeds wantrouwig over wat er was gebeurd.
Voor het eerst in tien dagen hief de gouverneur al z'n bevelen…
…over het ongeval op.
De scholen konden weer open…
…en zwangere vrouwen mochten terug naar hun huis binnen 8 km van de centrale.
Het ziet er normaal uit, lijkt normaal…
…maar we kwamen terug en alles verkeerde nog steeds in het ongewisse.
Ik was in de buurt van de centrale en op sommige dagen…
…had je een metaalsmaak in je mond.
In de paar dagen dat we er vlakbij waren, kregen we keelpijn.
En iedereen in de omgeving had keelpijn.
M'n zoon zei: 'Mam, ik heb overgegeven.' Het was een onvoorstelbaar groen slijm.
Ik vond het echt beangstigend.
Ik belde de kinderarts meteen en hij zei: 'Joyce, ik weet het echt niet.'
Een meisje dat op de middelbare school zat…
…was op woensdag, donderdag en vrijdag buiten geweest.
Ze had de hele dag door Middletown gefietst.
Zij kreeg blaren op haar huid.
Als je dieper graaft en met de gemeenschap spreekt…
…hoor je over een metaalachtige smaak, geïrriteerde ogen, diarree, overgeven.
Allemaal dingen die samenhangen met blootstelling aan straling.
En straling heeft langdurige negatieve effecten op de gezondheid…
…wat kanker kan veroorzaken.
De 11.000 inwoners van Middletown…
…hebben ernstige zorgen over hun gezond- en veiligheid.
Voor het ongeval leefde ik in m'n eigen wereldje.
Ik dacht nooit aan straling of de gevaren of wat dan ook. Niets.
Neem een flyer mee over lage hoeveelheden straling.
Maar als jou iets dergelijks overkomt, waardoor je alles kunt kwijtraken…
Het leven van je kinderen was in gevaar.
Ik wist dat ik moest stoppen met in dromenland leven.
Het was tijd om mezelf te onderwijzen om te leren wat er echt was gebeurd.
BEGRAAF MET-ED, NIET ONS SLUIT T.M.I.
In Harrisburg staat een grote menigte voor het parlementsgebouw.
Ze vinden het tijd om de centrale op Three Mile Island voorgoed te sluiten.
Mensen zeiden opeens: 'Geen kernenergie.'
Dat zou je onder normale omstandigheden nooit horen in onze gemeenschap.
Voor een gemeenschap zoals de onze is dat deel van het probleem.
Niemand stelde vragen over kernenergie toen die hier kwam.
Three Mile Island Alert heeft deze demonstratie gepland.
Three Mile Island Alert werd opgericht in 1977…
…uit bezorgdheid over kernenergie. We waren een randgroep.
Maar niets werkt zo goed als een ongeval, een kernsmelting…
…om je van een verstoteling in een messias te veranderen.
Er was een tijd waarin ik beambten geloofde.
Nu wil ik niet eens dat ze dat van me vragen.
Dit is waarom we hier zijn.
Ik besloot naar de buurtbijeenkomsten te gaan.
De NRC zou erbij zijn.
Om te beginnen zeiden ze: 'De straling die jullie kinderen binnenkregen…
…was niet meer dan als je een sigaret had gerookt…
…of een wijntje had gedronken.'
In de staat Pennsylvania mag je kinderen geen wijn of sigaretten geven.
Waarom mag je me dan wel die hoeveelheid straling geven?
Meer dan 300 inwoners confronteerden de gemeenteraad.
We gaan al die dingen in overweging nemen.
Maar op een gegeven moment besefte ik bij de bijeenkomsten…
…dat er soms een vraag werd gesteld waar de NRC antwoord op gaf…
…maar dat ze er bij een andere bijeenkomst een totaal ander antwoord gaven.
Beambten hielden vol dat de inwoners zich geen zorgen hoeven te maken.
En ik dacht: of ze liegen tegen ons, of ze weten niet waar ze mee bezig zijn.
De angst heeft geleid tot het ontstaan van een sterke antikernwapenbeweging.
Ban de bom.
De echte boodschap van The China Syndrome…
…is dat als we onze gezond- en veiligheid in handen blijven geven…
…van elektriciteitsbedrijven die alleen maar meer winst willen…
…we meer Harrisburgs zullen zien…
…en een toename in de kankerepidemie die al om zich heen grijpt in dit land.
Ik herinner me de middelbare school in 65. De Vietnamoorlog in volle gang.
Ik was zo tegen de demonstranten.
Mensen die over Pennsylvania Avenue lopen en onze overheid bekritiseren.
Hoe durven ze?
De roze bril werd van m'n gezicht gerukt.
Ik bedoel, het heeft me veranderd.
Ik ging van huisvrouw naar activist.
Ik marcheerde zelf ook over Pennsylvania Avenue…
…om te vechten tegen wat Three Mile Island ons had aangedaan.
Wat we hier vandaag doen, is belangrijker dan racisme aanpakken…
…dan seksisme aanpakken, dan honger aanpakken…
…want ik kan honger voelen. Ik kan oorlog zien. Ik kan racisme voelen.
Ik kan straling niet zien. Ik kan straling niet ruiken.
Op een dag kijk ik om me heen en ben ik gedoemd.
Het ongeval op Three Mile Island…
…had het debat over de veiligheid van kernenergie direct verscherpt…
…en dit kon de hele toekomst van de kernenergie in twijfel trekken.
OKTOBER 1979 ZES MAANDEN NA HET ONGEVAL
De presidentiële commissie over de kerncentrale op Three Mile Island…
…heeft haar rapport gepresenteerd.
Alle sleutelfiguren kwamen naar de zitting.
Onder hen ook de mannen die dienst hadden toen het ongeval begon.
Ieder werd gevraagd om te vertellen hoe hij het ongeluk had verergerd.
Ik ben degene die de koelpompen in eerste instantie uitschakelde.
Wat mij betreft is het niet beseffen dat er een veiligheidsventiel was…
…dat nog deels of helemaal open was waarschijnlijk de grootste gebeurtenis.
Mensen dachten vóór Three Mile Island altijd:
een operateur zal je altijd helpen bij problemen.
We ontdekten dat de operateurs…
…die hun acties met de beste bedoelingen uitvoerden…
…eigenlijk iets deden dat erg nadelig was voor het koelen van de kern.
Ik heb de hogedrukinjectie ook gesmoord.
Ze waren in een situatie waar ze nooit voor waren getraind…
…en er waren veel gevallen van miscommunicatie en misverstanden.
Dus ze waren een beetje de weg kwijt.
Maar op dat moment probeerde iedereen te doen wat ze de juiste aanpak leek.
De meeste fouten die zijn gemaakt, waren menselijke fouten.
Van de zes dingen die fout gingen, waren er 4,5 menselijke fouten.
Eén was een storing in de apparatuur en één was misschien een ontwerpfout.
De voorzitter van de commissie was geschokt door één getuigenverklaring.
Voor het ongeval op Three Mile Island waren er meermaals problemen…
…met de veiligheidsventielen van Babcock & Wilcox-reactors.
Dit had een waarschuwing voor een potentieel ongeluk moeten zijn.
In het verleden is binnen de NRC een bepaalde filosofie ontwikkeld…
…over reactorveiligheid: dat zulke ongevallen onmogelijk waren.
Jim Creswell was een NRC-inspecteur…
…die werd gestuurd om onderzoek te doen naar de reeks gebeurtenissen…
…die had plaatsgevonden bij de Davis-Besse-kerncentrale in Ohio.
Zij hadden niet daadwerkelijk een ongeval…
…maar kwamen dichtbij genoeg om zorgen te wekken.
Creswell vroeg om een afspraak met mij om de ventielproblemen te bespreken.
We zagen elkaar slechts zes dagen voor het ongeval op Three Mile Island.
Ik vond duidelijk dat ze ernstig waren.
We werkten een memo uit…
…met het verzoek dat men er bij de NRC met enige urgentie naar zouden kijken.
KERNCENTRALE EXTREEM MOEILIJK TE BEHEERSEN
Maar helaas kregen we op de tweede dag van het ongeval de reactie:
'Maak je geen zorgen over deze reeks gebeurtenissen.'
ER WAS GEEN NIET-GEÏNSPECTEERD VEILIGHEIDSPROBLEEM.
De Davis-Besse-gebeurtenis is iets waarvan de NRC en eigenlijk iedereen zou willen…
…dat het breder was verspreid en begrepen vóór Three Mile Island.
Hoewel er een onderzoek werd uitgevoerd…
…nam de NRC de zorgen van Jim Creswell volgens bronnen niet serieus…
…en deed men het onderzoek niet om een probleem op te lossen…
…maar om Creswell stil te krijgen.
Slechts dagen voor de kernsmelting op Three Mile Island…
…trok Jim Creswell aan de alarmbel, maar niemand luisterde.
…dat zulke ongelukken niet konden gebeuren.
Three Mile Island was vermijdbaar. Het ongeval had niet hoeven gebeuren.
Als de NRC en de industrie maar naar hun personeel luisterden.
Misschien is er na TMI een andere filosofie.
Maar er is geen cultuur van veiligheid.
Er is een cultuur van resultaten. Het komt neer op:
'We moeten dit tegen elke prijs winstgevend maken. Het moet slagen.'
Dus in werkelijkheid was het onderzoek…
…naar de ernst van het ongeval op Three Mile Island…
…door de presidentiële commissie een vergoelijking.
Heel erg bedankt.
De commissie vond zeer ernstige tekortkomingen…
…in de manier waarop zowel de overheid als nutsbedrijven…
…kernenergie reguleren en beheren.
Maar we kunnen de deur niet dichtgooien voor kernenergie voor de Verenigde Staten.
Het is vrij duidelijk dat de commissie ons en het Amerikaanse volk…
…een simpele boodschap over kernenergie geeft.
'Ga door, maar ga voorzichtig door.'
Mensen die dicht bij de locatie wonen, kunnen het moeilijk verkroppen.
Het bewees dat ze heel ver weg waren…
…van inzien wat de werkelijkheid voor onze gemeenschap was.
Lokale bewoners en ambtenaren onthaalden de commissieleden met woede.
Je kon de woede en de frustratie voelen.
Waar tellen wij mee bij het nemen van deze beslissingen?
Tellen we überhaupt wel?
Als je het hebt over de toekomst en de levens van je kinderen…
…je kleinkinderen, je toekomstige achterkleinkinderen…
Het is onrechtvaardig.
Uit een vandaag gepubliceerd onderzoek bleek dat het Three Mile Island-ongeval…
…44.000 mensen uit hun huizen verjoeg…
…en 18,2 miljoen dollar kostte aan evacuaties en loonderving.
Als de brand en de orkanen voorbij zijn…
…kun je terugkomen en herbouwen.
Wij kwamen terug en het probleem was er nog.
Ik kon accepteren wat ze zeiden en met de stroom meegaan…
…of ik kon m'n eigen lot bepalen. En ik wilde de waarheid weten.
Zelfs nadat president Carter kwam, na de waterstofbel…
…had het hele ongeval-scenario dat plaatsvond op Three Mile Island…
…een enorme impact op de nucleaire industrie.
Maar niemand wist zeker hoeveel schade de reactor had opgelopen.
JULI 1982 DRIE JAAR NA HET ONGEVAL
Tot op heden konden experts alleen maar gissen…
…naar de ware schade aan de kerncentrale op Three Mile Island…
…maar vandaag krijgen technici direct bewijs…
…van wat er echt in de reactorkern is gebeurd.
In juli 1982 voerden we een procedure uit die we 'snelle blik' noemden.
We stuurden stralingsmetende apparatuur…
…en een camera de kern in, waar we de schade konden ramen.
Er was een groot technologisch debat over de hoeveelheid schade aan de kern.
We hadden livebeelden en liveaudio terwijl hij het erin liet zakken…
…en het was volkomen stil in de kamer.
Beide kabels dalen af.
We zijn nu 60 cm in de kern.
We naderen de 120 cm.
Eén meter 20. Mensen zeiden: 'Lieve help.'
Hij zit op 150 cm. Ga daar langzaam. Zien of we dat erop krijgen.
Goed. Ik zal hier trager gaan. -Gewoon langzaam…
We hebben zoveel licht. Kunnen we…
Prachtig beeld, Norman. -Ik wil maar wat graag weten wat het is.
We ontdekten dat de bovenste helft van de kern…
…letterlijk gewoon was ineengestort. Het was een gesmolten puinhoop.
Er was veel meer schade aan de kern dan iemand had verwacht.
Wie dan ook.
We hebben het over enorme kernschade.
Toen ze koelwater verloren…
…was de kern blootgelegd en vervolgens gesmolten.
Dat betekent dat we op misschien een minuut of 30 van een catastrofe waren…
…waarbij een stoomexplosie de hele reactor zou hebben opgeblazen.
Dertig minuten. Ik besefte niet dat het 30 minuten was.
Lieve God…
Het was een meltdown.
Het ongeval op Three Mile Island…
…was het ergste nucleaire ongeval ooit op Amerikaans grondgebied.
We hadden geen idee dat er nog een scenario op de loer lag…
…dat potentieel veel gevaarlijker was dan het ongeval.