EEN NETFLIX-DOCUMENTAIREREEKS
MAART 1983 VIER JAAR NA HET ONGEVAL
Ik ben in m'n leven soms behoorlijk bang geweest.
Die keer was dicht bij de top.
Je wordt in het nauw gedreven.
Je kunt niets anders doen dan vechtend ten onder gaan.
En daarom nam ik de beslissingen die ik nam.
Na alles wat me op Three Mile Island was overkomen…
…was ik ervan overtuigd dat de kerncentrale de potentie had…
…om nog een ongevalsscenario te veroorzaken…
…dat niet alleen de kernindustrie zou vernietigen, maar mogelijk ook mensen.
Er stonden miljoenen levens op het spel.
Ik woon in Oost-Texas.
Ik ben opgegroeid in Missouri in het Vietnam-tijdperk.
Zoals alle jonge mannen in die tijd…
…wist ik dat ik de dienstplicht niet zou overleven.
Op een avond was het dan inderdaad zover. M'n vrouw zat aan tafel.
Ik kon zien dat ze had gehuild. Ze gaf me m'n opkomstbrief.
Ik ging de volgende ochtend meteen naar de lokale werver van de marine…
…maar het enige wat beschikbaar was, was het kernenergieprogramma.
Dat was zes jaar dienstneming.
Ik accepteerde het.
De komende zes maanden zijn jullie in een prototype kerncentrale.
Toen ik naar de school ging, stond er een bord.
'Wie hier binnenkomt, krijgt een opleiding van 50.000 dollar.'
Een van m'n klasgenoten schreef daar op een nacht bij:
'Met een stuiver per keer in je kont gestopt.' Weet je?
Je leerde van alles, van alle scheikunde…
…tot metallurgische aspecten van reactors, reactorfysica, pomptheorie…
…elektrotechniek, noem maar op.
Ik was een van de weinigen die niet al een graad had.
Dus ja, ik moest keihard werken.
M'n zoons werden allebei geboren terwijl ik bij de marine zat.
Ik mocht niet naar huis om ze te zien.
Iedereen aan boord van het schip is verantwoordelijk voor de veiligheid.
In de marine heb ik zeker een liefde ontdekt die nieuw voor me was…
…want kernenergie was het gewoon echt voor mij.
VOORZICHTIG STRALINGSZONE
Maar ik had nooit meegemaakt dat iemand…
…zulke hoge verwachtingen had van m'n prestaties…
…als de admiraal.
Dit is de reactor van de eerste onderzeeër op kernenergie, de Nautilus.
Admiraal Rickover wordt beschouwd als vader van de nucleaire marine.
Hij creëerde een reactor in een onderzeeër die zorgde dat een onderzeeër…
…een echte onderzeeër, nooit boven water zou hoeven komen.
Ik zou de hel bestormen met een emmer zand als die man m'n aanvoerder was…
…want hij maakte de wereld van kernonderzeeërs veilig.
Dit is net zo veilig als de centrales in de Atomic Energy Commission.
De admiraal gaf me een professionele code waar niets tegenop kan.
'Wees verantwoordelijk.' Dat was z'n filosofie.
Elke beslissing die je nam, moest verantwoordelijk zijn.
1980 ÉÉN JAAR NA HET ONGEVAL
Het ongeval bij de kerncentrale op Three Mile Island in Pennsylvania…
…schokte het hele land, dat naar kernenergie keek…
…om minder afhankelijk te zijn van buitenlandse olie.
Maar in de nasleep van TMI is de bouw van 51 nieuwe kerncentrales geannuleerd.
Tegenstanders van kernenergie die alle reactors willen sluiten…
…denken simpelweg niet aan onze toekomstige behoeften.
Maar voorstanders van kernenergie die doen alsof er niets is veranderd…
…door onze wake bij Three Mile Island, verkeren in een droomwereld.
WIJ OVERLEEFDEN TMI
Het ongeval stak een spaak in het wiel…
…van de algemene acceptatie van stroom die in kerncentrales was opgewekt.
We moeten nu beginnen aan de lange en mogelijk zware taak…
…van vaststellen wat op lange termijn de gevolgen van deze gebeurtenis zijn.
Maar ik geloof in de belofte van kernenergie.
Dus toen ik de unieke kans kreeg om Three Mile Island te helpen saneren…
…greep ik de kans met beide handen aan, omdat ik me kon richten…
…op het veilig maken van de toekomst van de hele kernindustrie.
Ik regelde alles en maakte alle plannen die ik moest maken.
Een paar weken voor ik me moest melden om op Three Mile Island te beginnen…
…verongelukte m'n vrouw.
Er was een ongeluk toen ze uit een café kwam…
…en ze overleefde het niet.
Ik wil er niet over praten.
Dus dat was het.
In juni 1980 begon ik aan m'n werk op Three Mile Island.
Ik kwam met m'n twee zoons.
Het opruimen van het ongeval op Three Mile Island…
…heeft een nieuwe industrie voortgebracht.
Meer dan 1000 overheidsmedewerkers zijn nu ter plaatse.
In 1980 werd ik gestuurd om feitelijk…
…de leider van de afdeling van NRC op Three Mile Island te zijn…
…en de algemene gezond- en veiligheid van de sanering te garanderen.
De radioactiviteit is zo hoog…
…honderd keer de dodelijke dosis binnen dit afgesloten gebied…
…dat er een enorme sanering nodig is.
Goed, de sanering is totaal geen korte klus.
We waren in een situatie die nooit eerder was voorgekomen.
Niemand had een intern gesmolten kern gehad. Al die schade en radioactiviteit.
Dus je hebt de stabilisatiefase, de eerste paar maanden.
Het jaar daarop moet je de kern demonteren…
…om de brandstof in speciale vaten te kunnen afvoeren.
De kosten van wat men 'een historische sanering' noemt…
…zijn zo hoog vanwege de extreem gevoelige en gevaarlijke aard van het ongeval.
De totale kosten worden geschat op 1 miljard dollar.
Three Mile Island kostte 700 miljoen dollar om te bouwen…
…en was minder dan 90 dagen operationeel. We zitten dus opeens in deze situatie.
Waar gaan het geld en de technologie vandaan komen?
Dus de eigenaars van de centrale besteedden dat uit aan Bechtel.
BECHTEL GAAT KERNCENTRALE REPAREREN
Bechtel was als de 51e staat, de nucleaire staat.
Een totaaloplossing voor nucleaire saneringen.
Bechtel was vanaf de eerste dag bij de kernindustrie betrokken.
Ze waren de grootste particuliere bouwonderneming ter wereld.
Met zeer goede politieke connecties.
Ik, Ronald Reagan, zweer plechtig dat ik het ambt…
Toen Ronald Reagan alle hoge pieten ontmoette…
…om te zorgen dat hij zich in 1980 in de verkiezingsstrijd zou werpen…
…was Steve Bechtel een van de mensen die erbij was.
Welke contracten hebben we?
Je hebt mensen als Caspar Weinberger en George Shultz…
…in hun raad van bestuur en het is een machtsspel.
De sanering was groter dan Three Mile Island.
Het ging om het voortbestaan van de kernindustrie.
Bechtel werd de grote aannemer die de reactorkern zou ontmantelen.
We wisten dat we het veilig moesten doen.
Maar er zat ook veel urgentie achter.
Hoe langer het opruimen duurt…
…hoe groter de kans is dat er nog iets mis kan gaan.
Er werden grote mijlpalen voor de sanering afgesproken met het management.
Er stond drie meter zeer radioactief water in de kelder.
Dat moesten we weghalen.
Dan besmette materialen verzamelen, met als uiteindelijk doel…
…de gesmolten brandstofkern in het reactorvat zelf.
Dat was het doel.
Maar in de eerste plaats moest je het insluitingsvat ontluchten.
Het kan wel een maand duren…
…om radioactief kryptongas de lucht in te dwingen…
…vanuit de beschadigde kernreactor op Three Mile Island in Pennsylvania.
De kwestie van geloofwaardigheid is vaak ter sprake gekomen…
…sinds het ongeval vorig jaar.
Mensen waren doodsbang.
We zijn al blootgesteld. Onze kinderen, onze gezinnen.
Iedereen is blootgesteld aan god weet hoeveel.
En dan willen ze ook nog ontluchten.
Het gevoel van de mensen werd erg snel samengevat.
Klap als u voor het vrijlaten van krypton bent.
Als u tegen het vrijlaten van krypton bent…
Voordien stelde ik nooit vragen…
…en nu stel ik overal vragen bij.
Volgens de onderdirecteur van het elektriciteitsbedrijf…
…hoeven de bewoners zich geen zorgen te maken.
Dan zeg ik niet dat er verder geen materieelproblemen zullen zijn…
…maar er is geen reden tot bezorgdheid.
Dat maakte me woedend, want ik zag het als een poppenkast.
Dit is het echte leven. Dit maken wij mee.
We willen antwoorden over wat onze opties zijn…
…wat we kunnen doen en wat jullie gaan doen om ons te beschermen.
Joyce Corradi kocht deze auto met dubbele tank om snel te kunnen gaan.
Ze is een van de mensen die niet nog meer angst kan verdragen.
Het is zwaar om hier te wonen in de weet dat je bij een sirene…
…hoopt dat er brand is bij vrienden in plaats van een probleem op het eiland.
Dat is een zwaar leven.
Ondanks garanties besloten mensen uit de buurt om te vertrekken.
We evacueerden. We waren weg tijdens het ontluchten.
Het is het gewoon niet waard.
M'n gezin is te belangrijk. Ik zou vandaag liever thuis zijn, maar…
Kunnen Metropolitan Edison en de Nuclear Regulatory Commission…
…de angsten van de bewoners ooit wegnemen?
We hadden afgesproken met Lake Barrett, hoofd van de NRC op het eiland.
Ik zei tegen hem: 'Ik wil dat je me aankijkt…
…en ik wil dat je onthoudt…
…dat er bij elke beslissing die jij over kernenergie neemt…
…mensen als ik zijn…
…die jij erbij betrekt…
…en je moet rekening houden met ons.'
De gemeenschap was erg bezorgd over al het nucleaire dat er gaande was.
Er hing een sfeer van wantrouwen.
Mensen zeiden van alles. 'Ze misleiden' en zo.
Ik heb geen tijd voor drama in m'n leven, oké?
En emotie… Ik respecteer de emoties van mensen.
Ik respecteer Joyce en die mensen heel erg.
Maar ik ben zo bedroefd…
…dat ze nog meer zijn getraumatiseerd door sensatieverhalen in het nieuws.
De NRC hield deze bijeenkomst om uitleg te geven…
…over het door Met-Ed voorgestelde plan om kryptongas vrij te laten.
Hou je krypton.
Het zijn hysterische, betekenisloze argumenten.
Met de komst van het ongeval…
…kwam er twijfel over de toekomst van de hele kernindustrie.
Dus kwam er een impuls van de politieke kant…
…en de industriële kant om de sanering te versnellen.
En mijn ervaring op Three Mile Island was…
…dat ze alle sluiproutes namen die maar mogelijk waren.
STEVE BECHTEL JR. BESTUURDER BECHTEL
Bechtel had de reputatie van een bedrijf dat de klus hoe dan ook zou klaren.
Om te beginnen had Bechtel besloten om voor het ontluchten…
…een enorme reeks van filters te bouwen.
Daar zouden ze alle radioactieve gassen uit pompen.
Nou, in het proces plakten ze er ducttape op.
Ducttape is voor veel dingen goed. Dat kun je elke redneck vragen.
Zij kunnen alles met ducttape en paktouw.
Maar radioactiviteit stop je er niet mee.
Een kleine hoeveelheid radioactief gas…
…dreef door een filter via de koepel de lucht in.
De ontluchting is om 8.04 uur gestopt. Er was een alarm in de koepelmonitor.
Het vrijlaten van kryptongas uit het insluitingsgebouw…
…is pas het begin van de sanering.
Als dat allemaal gedaan was, moesten we een schild ontwerpen…
…om de mensen in de reactorruimte te beschermen…
…tegen blootstelling aan straling.
Bechtel vroeg mensen om er vrijwillig in te gaan om het te laten overkomen…
…alsof je echt iets geweldigs bereikte voor de mensheid.
Ik weigerde om het reactorgebouw in te gaan…
…omdat je niet weet waar je in loopt.
Mensen waren beperkt tot hooguit een paar minuten in het reactorgebouw.
Dit kostte maanden en we waren nog niet begonnen met het verwerken…
…van ook maar enig zeer radioactief afval van het ongeval.
Men is bezorgd over hoe traag de sanering van de kerncentrale verloopt.
Sommigen geloven niet dat de medewerkers weten waar ze mee bezig zijn.
Het bedrijf zegt dat de sanering zal worden afgerond in 1983.
De NRC zegt dat het minstens heel 84 zal duren.
Maar de twee partijen zijn het eens dat de kosten de pan uit rijzen.
Een deel is niet zo snel gevorderd als we zouden willen.
Wel zal hij uiteindelijk weer werken.
Ik richt me persoonlijk op garanderen dat we die gelegenheid zullen krijgen.
De sanering was boven budget en achter op schema.
Dus de eigenaar van de centrale, GPU, vestigt een mijlpaalschema.
Er zou geen extra geld aan Bechtel worden vrijgegeven…
…voor elke mijlpaal was bereikt.
Dus hoe dichter we bij een mijlpaal kwamen…
…hoe meer Bechtel ons onder druk zette om het schema te bereiken.
Er stonden miljoenen dollars op het spel.
En rond die tijd werd Larry King ingehuurd.
De onderdirecteur was ontevreden met de voortgang die werd gemaakt.
Dus besloten ze mij in te huren, omdat ze dachten dat ik kon helpen.
En ik ging slecht van start met Bechtel, omdat ze probeerden om het snel te doen.
Larry toonde aan dat zijn houding was: 'Doe het de eerste keer meteen goed.'
De mijlpaal waar de heisa mee begon, was de loopkraan in het reactorgebouw.
Dat werd het enige van belang om aandacht aan te besteden.
LOOPKRAAN IN REACTORGEBOUW EENHEID TWEE
Het ongeval veroorzaakte smelting in de kern.
Op de bodem van de reactor lagen gesmolten splijtstofelementen en resten.
Wij zouden de kop van het reactorvat optillen met de loopkraan…
…om al dat spul eruit te halen.
Maar het ongeval…
…in combinatie van het vrijlaten van al dat radioactieve water en stoom…
…had de loopkraan aan straling blootgesteld.
We moesten er een gloednieuwe kabel en gloednieuwe remmen op zetten.
Alles moest piekfijn in orde zijn zodat werken met de loopkraan veilig was.
MAXIMALE CAPACITEIT 170 TON
Daarom ging ik de documentatie controleren van alle wijzigingen…
…die aan de loopkraan waren aangebracht. Er was geen documentatie.
NIET BEOORDEELD
De locatiemanager van Bechtel wilde het geld niet uitgeven.
Hij wilde dat het sneller ging.
Parks ontdekte dat Bechtel de reparaties provisorisch had gedaan.
Ze lieten onderdelen weg die er voor het ongeval wel waren.
Ik dacht: dit is een ernstige situatie.
Dit is niet het moment voor geklooi of broddelwerk.
Direct daarna kwam Ed Gischel…
…die als ingenieur voor me werkte tegen me zeggen:
'We moeten die kraan niets laten hijsen tenzij ze hem eerst testen.'
Dus toen ze allebei bij mij kwamen, besloot ik: ik ben het hiermee eens.
We gaan de reactorkop niet optillen en ik teken het niet af.
Dus ik ging een stap verder en belde de onderdirecteur van GPU.
Ik weet nog dat hij erg kwaad op me werd…
…omdat ik hem zei dat hij dan wel wist wat er gaande was en het negeerde…
…dan wel niet wist wat er gaande was. Beide gevallen waren problematisch.
Ik, Ed Gischel en Larry King…
…wisten dat er allerlei aanpassingen waren gedaan…
…maar konden niet uitvinden hoeveel.
Waar kwam het materiaal vandaan? Wie verifieerde het?
Niets.
Het management van Bechtel was…
'Nee. We moeten dit doen. Doe het gewoon. Doe het nu.'
Organisaties rotten van boven af, niet van beneden naar boven.
Als het management de controleparameters niet vestigt…
…waaraan iedereen zich hoort te houden in een kerncentrale…
…flirt je met het kietelen van de buik van de draak.
En de potentiële gevolgen met een reactor…
…zijn verdomd gevaarlijk.
Je kunt op een situatie stuiten waaraan je niet kunt ontsnappen.
IN REACTOR EENHEID 2
Er is nog steeds meer dan 450 kg…
…zeer radioactieve kernbrandstof…
…diep in de reactor op Three Mile Island.
Als er iets fout zou gaan met de loopkraan in het reactorgebouw…
…terwijl we bezig waren met het verwijderen van die kop…
…was er de zorg dat de kop zou vallen…
…en zo een breuk in het reactorvat zou veroorzaken…
…waarbij we een Chinasyndroom zouden kunnen benaderen.
We konden die brandstof zo verstoren dat die in superkritische fase zou komen.
Op dat punt zou het massa's radioactief materiaal uitstoten…
…of door de bodem van de reactor branden.
En als het kapot ging, konden wij de kern niet bedekt houden.
We zouden dat reactorgebouw generatieslang niet kunnen betreden…
…omdat de ontsnappende stralingsniveaus afschuwelijk zouden zijn.
Je zou heel het oosten van Pennsylvania evacueren.
Mogelijk helemaal tot Washington, DC.
In die tijd woonden er 2 miljoen mensen binnen 80 km van Three Mile Island.
Als Bechtel de loopkraan had gebruikt…
…zoals ze in maart 1983 van plan waren…
…hadden die mensen geen kans gehad.
We zouden ze potentieel hebben gedood. Punt uit.
MAART 1983 TWEE WEKEN VOOR HIJSEN MET LOOPKRAAN
Om 4.00 uur 's ochtends op 28 maart 1979…
…begon het ongeluk in de tweede reactor van de kerncentrale op Three Mile Island.
Later zeiden overheidsonderzoekers…
…dat de reactor binnen 30 tot 60 minuten van een kernsmelting was gekomen.
Het kostte al bijna drie jaar om fase één van de sanering te voltooien…
…maar het precairste gedeelte moet nog beginnen: het werk aan de reactor zelf.
De gemeenschap richt zich op twee problemen.
Ten eerste krijgen we te maken met de impact van de sanering van TMI…
…en daarnaast was eenheid 1, de reactor waar geen ongeval was…
…uitgeschakeld tijdens het bijvullen.
Mensen vreesden dat de centrale weer zou worden opgestart.
Eenheid 1 ligt stil sinds het ongeval van drie jaar geleden.
De eigenaars, General Public Utilities…
…hebben de NRC toestemming gevraagd om eenheid 1 te herstarten.
En op dit punt…
…is het aanzien van GPU, Bechtel en Met-Ed binnen de gemeenschap erg laag.
Bij een lokaal referendum bleek met meer dan twee tegen één…
…dat mensen in het gebied tegen heropening van de kerncentrale zijn.
Dat was het heersende publieke gevoel.
'We willen niet dat hij wordt heropend.' En de tegenstanders verenigden zich.
Vette pech, we gaan niet weg.
Toen ik ontdekte dat ze eenheid 1 wilden herstarten…
…ging ik met m'n vriendin Paula bij een groep…
…die PANE heette, 'People Against Nuclear Energy'.
Heren, wij leven dagelijks met de weerslag van dit ongeval.
Dagelijkse ontluchtingen, de opslag van radioactief afval op dat eiland…
…en de absolute incompetentie van GPU.
Elke zondag ging ik naar het eiland.
Ik stond bij de poort met een bord om te voorkomen dat eenheid 1 aan ging.
Geen herstart.
Nadat we actief waren geworden in de gemeenschap…
…zag ik overheidsauto's die de kentekens noteerden…
…van mensen die naar de bijeenkomsten kwamen.
GEEN KERNWAPENS
Ik zei heel naïef tegen Paula: 'Wat doen zij hier?'
Ik zei: 'Joh, je doet paranoïde. Wij zijn onbeduidend voor ze.'
Zo naïef.
Ik vond het echt eng.
Dus belde ik Eric Epstein in Middletown op hun hoofdkwartier.
Ik zei: 'Eric, hoor je dat?'
Hij zegt: 'Ja, Joyce. Onze telefoons worden afgetapt.'
De voornaamste drijfveer hier is nog steeds geld verdienen.
Die bedrijven gingen echt tot uitersten om te zorgen dat eenheid 1 zou herstarten.
GOD HOEDE ONS
Ik wilde niet dat m'n kinderen aan nog iets werden blootgesteld.
Ik wilde niets liever dan dat de centrale dicht bleef.
Dat was de drijfveer voor ons allebei.
Ik wilde echt in staat zijn…
…om m'n kinderen aan te kijken en te zeggen dat ik m'n best had gedaan.
Dat ik echt had geprobeerd om te zorgen dat ze veilig waren.
Dat was voor mij het belangrijkste.
Is het mogelijk dat u hier straks een mausoleum van een miljard hebt?
De mensen in dit gebied zijn terecht erg sceptisch over deze kerncentrale.
En de bewijslast ligt bij diegenen… Een buitengewoon zware bewijslast…
…ligt bij diegenen die hem willen activeren.
Voordien dacht ik dat mensen die met hun armen stonden te zwaaien…
…en 'geen kernwapens' zeiden erg slecht geïnformeerd waren…
…over hoe veilig de kerncentrale was.
Maar ik begon van gedachten te veranderen door m'n ervaringen op Three Mile Island.
En toen ik in Middletown woonde…
…vond ik de mensen daar onder de aardigste mensen die ik kende.
Ik werd voorgesteld aan Betty Quackenbush en we kregen een relatie.
Haar dochter stond op de bus te wachten op de ochtend van het ongeval.
Ze was op minder dan 900 meter van eenheid 2.
Daar. Dat ben ik.
INWONER MIDDLETOWN
M'n moeder ontmoette Rick Parks toen ik tien, bijna 11, was.
Foto's van Rick en m'n moeder.
Ik mocht hem meteen.
Hij had een accent dat ik leuk vond.
Die neusklank. Dat zei ik: 'Je praat nasaal.'
Jeetje. Het is zo lang geleden.
Hij kwam in ons leven…
…en maakte ons het gezin dat ik altijd had gewild.
Nikki was haast als een dochter voor me.
Dus probeerde ik zoveel mogelijk een vader voor haar te zijn.
Ik wist dat Rick op Three Mile Island werkte.
En een van de dingen waar ik echt naar terugging…
…is dat ik terugkerende nachtmerries had.
Nikki vertelde me veel over haar angsten over Three Mile Island.
Op een keer zei ze tegen me dat ze niet meer zo bezorgd was…
…omdat ze wist dat ik voor ze zou zorgen.
Dat herinnerde me er weer aan. 'Wees verantwoordelijk.'
Je moest de bevolking een onverflauwde bescherming tonen.
En in die tijd werkte Bechtel door met de loopkraan.
Ik, Ed Gischel en Larry King…
…vroegen ze om alles te controleren met het oog op de algemene veiligheid.
Maar Bechtel wilde er niets van horen. Dus zei Larry: 'Nou…
…zeg het tegen de NRC.'
Dus dat deed ik.
Parks vond dat ze de procedures niet goed volgden…
…dat er een explosie kon komen, dat het niet veilig was…
…dat er slechte dingen zouden gebeuren met die kraan.
Ik denk dat ik ernaar keek en het niet met hem eens was.
En als de verdiensten van het argument geen daden billijken, ben ik er klaar mee.
Het hoofd van de NRC ter plaatse, Lake Barrett, liet ze ermee wegkomen.
Hij zei: 'We gaan dit doen met Bechtel…
…en de Nuclear Regulatory Commission kan stikken in hun domme regeltjes.'
Wat hij me ook zei, ik ging er overduidelijk niet in mee.
Hij vond het misschien niet leuk. Hij zei: 'Vanwege die en die procedure…'
Ik ging niet mee in het drama en de soap over wier procedures de betere waren.
We willen zeker dat ze hun zegje doen.
Maar we analyseerden wat hij te zeggen had.
Ik vond de kraan veilig genoeg. Is er nul risico? Het is nooit nul.
Oké? Was het een acceptabel risico om door te gaan met ruimen? Ja.
Dus keurde ik het goed.
Ik vroeg hem om vertrouwelijkheid.
Maar Lake Barrett liet aan Bechtel weten wie ik was.
Opzettelijk.
Nee, dat deed ik niet. Het is er klein.
Mensen wisten dat hij er een probleem mee had.
Was het een geheim dat hij mij vast was komen opzoeken? Vast niet. Oké?
Als het hoofd van de NRC…
…onder één hoedje speelt met de aannemer en ze hun gang laat gaan…
…hoe kun je de NRC dan vertrouwen?
Alleen met een camera op hun beide mondhoeken…
…zou je kunnen ontdekken uit welke ze logen.
De NRC als toezichthouder bij kerncentrales…
…is als een vos die toezicht houdt op het kippenhok.
Ze reguleren de industrie niet.
Ze gaan hand in hand met dat verdomde Bechtel.
LET OP BESMET GEBIED
Toen kwam Bechtel naar mij over het gebruik van de loopkraan.
Waar maakte ik me druk om? De NRC zegt dat het mag.
'Teken het af.'
Ik weigerde om het af te tekenen. Dus ik was daadwerkelijk…
…de voortgang aan het hinderen. Ik voorkwam dat ze hun geld kregen.
Ze ontsloegen hem.
Zo gaan ze om met afwijkende meningen.
Er waren ook intimidatiefactoren bij Gischel.
Toen hij het probleem met de loopkraan had geïdentificeerd…
…wilden ze van hem af.
Ze dwongen Ed Gischel om een psychologische evaluatie te doen.
Hij mocht niet terugkomen op de werkplek tot hij 'de evaluatie had gehaald.'
Dat klinkt als de stalinistische tactieken waar ik als geschiedenisstudent over las.
MOET ZICH MELDEN VOOR EVALUATIE
Ik wist dat m'n dagen geteld waren.
Stond de volgende ochtend op om naar het werk te gaan.
M'n busje wilde niet starten.
Ik kijk naar de accukabels en jazeker, de negatieve kabel zit een beetje los.
Dus ik pak m'n gereedschapskist van onder de passagiersstoel…
…en wat tref ik aan?
Een zak marihuana.
Ik bedoel, er is een kerstman…
…maar hij heeft me nooit wiet gebracht met kerst…
…en het was geen kerst.
Dus ik ging naar binnen en spoelde de wiet door.
En ja hoor, zo gauw ik het eiland op rijd, word ik staande gehouden.
Ik was nog nooit gecontroleerd. Nooit.
Ze wilden me erin luizen om me te ontslaan…
…zonder me uitwegen te geven.
Op diezelfde dag…
…werden al m'n autoriteitsposities betreffende de loopkraan…
…van me afgenomen door het management van Bechtel.
Dus ik had niet langer iets waarmee ik ze kon stoppen.
Ik was degene die het gevaar vormde…
…omdat ik op schrift aan de NRC had gesteld…
…dat dit een ongecontroleerde kernveiligheidskwestie was.
Toen ik die dag van het werk wegging, was ik bang.
Toen ik thuiskwam, wierp Betty één blik op me en zei ze:
'Wat is er mis?'
Ik zei: 'Ik denk dat ik een advocaat nodig heb.
Ik zit in de knoei op het werk.'
17 MAART 1983 VIJF DAGEN VOOR HIJSEN MET LOOPKRAAN
Ik was nog laat aan het werk en werd gebeld.
Ik nam op. 'Hallo, Government Accountability Project.'
De stem aan de lijn zei: 'Ik ga niet zeggen wie ik ben.'
Hij zei dat hij aanzienlijke problemen had bij een kerncentrale.
Hij wilde niet zeggen welke centrale. Maar hij had hulp nodig.
Indertijd was GAP, het Government Accountability Project…
…de toonaangevende organisatie voor klokkenluiders in de kernindustrie…
…en ik maakte aan hem duidelijk dat ik hem voor zulke grote problemen…
…nog die avond zou ontmoeten.
Hij gaf me de naam van een café. Hij zou aan de bar zitten…
…in een donkerrood leren jack…
…en een koker met technische tekeningen hebben.
Ik stelde me voor en toen zat ik daar gewoon een tijdje.
Hij zei niets.
En ik dacht: oké.
Dit gaat niet goed.
Billie was m'n eerste contact bij het Government Accountability Project.
Ik weet dat ik gesloten tegen haar was, want voor zover ik weet…
…ben je misschien wel een enorm antinucleaire organisatie…
…en ga ik je hier iets geven dat een klap voor de kernindustrie is.
Hij was ongelooflijk nerveus.
Maar toen z'n bier op was, zei hij:
'Laten we praten.' We gingen naar een zitje.
Het duurde niet lang voor ik ontdekte dat zij ook een klokkenluider was.
In mijn geval dreigde m'n baas te zorgen dat ik m'n kinderen zou kwijtraken…
…als ik ooit zou onthullen wat hij had gedaan.
En het gebeurde. Ik was de voogdij een jaar kwijt.
En ik denk: deze vrouw is iemand om respect voor te hebben.
Iemand om te bewonderen.
En ik waagde het erop.
Rick rolde de tekeningen uit en begon aan me uit te leggen…
…wat had moeten worden geïnspecteerd…
…om er zeker van te zijn dat de loopkraan al die jaren had overleefd…
…in een zeer radioactieve omgeving en nog zou werken.
De documenten bevatten niet alleen bewijs van een potentieel probleem…
…maar ook het bewijs dat z'n managementteam ervan wist…
…en vastbesloten was om toch door te gaan.
Het is het document waarvan je zegt: 'Hiervoor gaat iemand de bak in.'
Ik legde uit dat onze tijd begon op te raken.
'Als we dit verpesten…
…krijgen we geen tweede kans.'
De commissarissen van de NRC zouden de week erop stemmen…
…over het al dan niet laten doorgaan van de sanering.
We hadden vijf dagen.
Dus ik probeer duidelijk te maken dat hij meer moest doen dan alleen mij spreken.
Het is geen gelukkig bestaan wanneer je je aan mensen bekendmaakt…
…en een zeer negatief licht op hun daden werpt.
Mensen zijn geneigd achter je aan te komen met wat krenking in hun ogen.
Het was een legitieme angst in hun besluitvormingsproces…
…over al dan niet doorgaan.
Minstens de helft van de werknemers die ik heb vertegenwoordigd…
…vanuit de kernindustrie zegt al vroeg tijdens hun onthullingen:
'Ik wil niet de volgende Karen Silkwood worden.'
Karen Silkwood was in november 1974 een 28-jarige vakbondsactivist…
…die bij de Cimarron-kerncentrale van Kerr-McGee als laborant werkte.
Karen Silkwood werkte bij een kerncentrale in Oklahoma…
…en rapporteerde over de nalatigheid in het veilig houden van de arbeiders.
Silkwood kwam om bij een auto-ongeluk…
…op weg naar een gesprek met een New York Times-reporter.
Ze had zorgen over buitenmatige straling.
Toen ze op weg was naar een afspraak met een journalist…
…om bewijs van haar aantijgingen te geven, kwam ze om bij een auto-ongeluk.
Een eenzijdig auto-ongeluk.
Wijlen Karen Silkwood was besmet met plutonium.
Er waren sporen van stralingsziekte in haar bloed.
Haar medestanders zeggen dat ze van de weg is gereden…
…en de documenten zijn verdwenen.
Je vraagt het je wel af.
Of ze nou is vermoord of niet, haar dood voedt een kwestie…
…die controversieel blijft in dit land.
De veiligheid van kerncentrales.
Er waren veel mensen die werden bedreigd en geïntimideerd…
…door verscheidene elektriciteitsbedrijven in het land.
Het kan je je leven kosten.
Over de zaak van Karen Silkwood werd nog geprocedeerd…
…en het was nog steeds een prominente discussie.
Het spookbeeld van de dood van Silkwood creëerde een cultuur van angst.
18 MAART 1983 VIER DAGEN VOOR HIJSEN MET LOOPKRAAN
De ontmoeting met Billie was een waas.
Maar ze wist me genoeg gerust te stellen om me bereid te maken…
…om met Tom Devine te praten, de juridisch directeur van GAP.
Bij het Government Accountability Project steunden we…
…klokkenluiders in ongeveer 8000 zaken.
Rick was een bijzonder geval omdat de inzet hier veel hoger was.
Er was een groter gevoel van urgentie dan bij alles wat ik ervoor had gedaan.
Bechtel had het hijsen van de kop gepland…
…voor vijf dagen na m'n ontmoeting met Rick.
Als de loopkraan de reactorkop op de verkeerde plek liet vallen…
…zou er een kernsmelting komen…
…die Philadelphia, New York City en Washington DC kon wegvagen.
De oostkust van de Verenigde Staten zou langdurig onbewoonbaar zijn.
We stonden op de rand van een apocalyps.
We begonnen aan de beëdigde verklaring en werkten er dat weekend non-stop aan.
Non-stop.
We voltooiden de verklaring voor de Nuclear Regulatory Commission.
Maar voor Rick was niet duidelijk wat er vervolgens zou gebeuren.
Tom zegt: 'Ik vind dat je moet overwegen om deze informatie openbaar te maken.'
Het zou de ondergang van de kernindustrie hebben ingeluid.
Dat was de grote ironie.
Rick geloofde echt in kernenergie.
Hij werd juist gedreven door zijn loyaliteit aan de technologie.
Door z'n onthulling zou de kernindustrie hem permanent op de zwarte lijst zetten.
Zo reageren organisaties op klokkenluiders.
Ze zijn een bedreiging die moet worden vernietigd.
Bechtel en General Public Utilities…
…zouden alles doen om hem het zwijgen op te leggen.
Ik heb me afgevraagd: waarom heb ik dit gedaan?
Is het me m'n carrière waard?
Is het het waard om het openbaar te maken?
Ik was erg ongerust. Bezorgd.
Toen ik aan Betty probeerde uit te leggen wat er op het werk gaande was…
…en dat ik overwoog om het openbaar te maken…
…was het een erg gespannen en moeilijke discussie…
…omdat ze bang was.
Ze wilde dat ik gewoon ontslag nam en erbij wegliep.
Het lukte me maar niet om aan haar duidelijk te maken…
…wat de potentiële betekenis was van wat er kon gebeuren.
Je kon het voelen wanneer er een beetje spanning was…
…maar ze zeiden nooit exact wat er aan de hand was.
We voelden ons altijd veilig…
…en we hadden het gezin dat we allemaal wilden.
En toen…
Toen dingen begonnen te veranderen, gold dat ook voor het gezin en de relatie.
Ik hield van haar. Ik wilde haar niet kwijtraken.
En ik hield absoluut van de kinderen.
Dus ik haalde m'n zoons op en kwam thuis.
Toen we naar m'n appartement liepen…
…zag ik dat de deur op een kier stond.
Hij was van het slot. Hij stond open.
Toen wist ik dat er iemand in m'n appartement was geweest.
Daarom liet ik m'n zoons beneden wachten bij m'n buur.
Ik ging naar m'n kamer omdat ik m'n wapens daar had.
Ik liep door de gang naar de badkamers en onze slaapkamers.
Ik trapte de deuren open om te zien wat er binnen was.
Ondertussen wist ik dat het leeg was. Er was niemand binnen.
Het leek er niet op dat er iets was ontvreemd.
De tv was er nog, de stereo ook.
Maar ze hadden door de kast gezocht waar ik m'n papieren bewaarde.
Het was overduidelijk dat ze alleen maar interesse hadden in documenten.
Als ik de documenten had achtergelaten die ik in Washington aan Tom Devine gaf…
…had ik niets kunnen bewijzen.
Ik sprak de dame beneden.
Ze had inderdaad iemand in m'n appartement gehoord.
De avond ervoor, toen ik weg was en m'n zoons van huis waren.
Daardoor ging ik vrezen voor de levens van m'n gezin.
Nadat er bij me was ingebroken.
Ik vatte dat op als de boodschap:
'Je zoons zijn kwetsbaar en via hen nemen we jou te grazen.'
Dat is precies hoe ik dat opvatte.
En dat maakte me een vijand voor het leven.
Want je bedreigt m'n zoons niet.
Dat is een stap te ver.
Ik zou voor ze doden…
…zonder te aarzelen.
Ik wist dat ze bloed wilden zien en niet zouden stoppen.
Ik was vastbesloten om ze er niet mee te laten wegkomen.
Ik wist niet wat ik anders kon doen.
Ik zou de wereld vertellen…
…wat ik vond dat ze moesten weten voor zij het gingen doen.
Ik maakte het openbaar.