NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Dobry piesek!
Kto jest dobrym pieskiem?
Wendy?
Co robisz?
Dobrze spałaś?
Dzisiaj...
Dzisiaj będziesz negocjować w sprawie sprzedaży hotelu, tak?
Jadę z Helen.
Pomóc wam?
Wiesz co...
bardzo byś pomógł, zajmując się
ludźmi... osobą od REO Speedwagon.
Nazywa się Dickey.
Szkoda.
Wiesz, w nocy...
krzyczałaś przez sen.
Co?
Krzyczałaś: „Nie mogę”.
Jak twój były?
Wciąż w szpitalu?
Owszem.
Czuje się tak, jak powinien.
A jak ty i Marty?
Dobrze. W porządku.
Po prostu...
chwilowo się dystansujemy.
Tak samo było z nami.
Kiedy prześcignęłam go zawodowo,
przestałam być dla niego atrakcyjna.
Ja nie prześcignęłam Marty’ego.
- Błagam. - Nie...
To wszystko jego zasługa.
Mało kto przyciąga uwagę mojego klienta jak ty.
Powinnam się martwić?
Jego uwagą?
Tylko jeśli coś zjebiesz.
Oto i ono.
Wciąż tak samo brzydkie.
Nikt nie straci pracy.
Wciąż będziecie otrzymywać wynagrodzenie,
a po powrocie podejmiecie pracę
w lokalu o podwyższonym standardzie i w lepszych warunkach.
Dobre warunki, dobra płaca, dobre dodatki.
Co ty sobie wyobrażasz?
Składam wam obietnice.
A ja dotrzymuję swoich obietnic.
Zwracamy się do naszych pracowników w naszym kasynie.
Zamykacie je.
Umówiliśmy się,
że kupimy kasyno i hotel, ale nie sprzedaliście hotelu.
Czy możecie zebrać swoje rzeczy i ostrożnie...
opuścić łódź? Dziękuję.
To była umowa ustna.
Cóż, to niczego nie zmienia.
Kasyno bez hotelu nam się nie przyda.
A wam nie przyda się hotel bez kasyna.
Stracicie fortunę, zamykając interes.
Zwłaszcza w lecie.
Stać nas na to.
- Prawda, Helen? - O tak.
Stać nas na to.
Jesteśmy większe, wredniejsze i nie przegrywamy.
Więc...
może po prostu sprzedacie hotel?
Miejcie to z głowy.
W takim razie bardzo mi przykro.
KASYNO MISSOURI BELLE
Cześć.
Spędzę tu trochę czasu, więc chcę się tu czuć jak w domu.
To jest Jeff.
A to...
jestem ja.
Agentka Maya Miller.
Marty Byrde.
Oprowadź mnie.
Wpadnij posłuchać REO Speedwagon.
Kupię bilet. Lubię REO.
REO, ELO, R.E.M.
M.I.A...
TLC.
Pozwól, że wszystko ci wyjaśnię, żeby nie było wątpliwości.
Moi audytorzy śledczy obserwują stoliki,
żeby oszacować liczbę żetonów w obiegu.
N.W.A.
Co godzinę będziemy porównywać szacunki z rachunkami
i sprawdzimy kasetki.
Chcesz zastosować rozkład Benforda,
żeby stworzyć przewidywalny wzór?
To pomaga wykryć nieprawidłowości.
Tyle że wpłyniesz na dane.
Sama obecność twoich agentów
zniechęci część moich klientów.
Margines błędu wynosi 3%.
Pasuje ci to?
Będę tak nienachalna, jak tylko mogę.
Ale potrzebuję danych.
Jeśli po naszej kontroli dochody nagle wzrosną,
przyjdzie kolejna kontrola.
I zaczniemy od początku.
Mogę?
Słuchaj, ta...
Ta nowa agentka FBI jest dobra.
Nie wiem, jak będziemy tu teraz prać.
To mi chciałeś powiedzieć?
Po to mnie tu ściągnąłeś?
Poza tym nie powinienem na ciebie krzyczeć
za to, że pomogłaś Wendy.
No nie mów.
Sprawy za szybko się rozwijały.
Nie jestem pieprzoną terapeutką dla par.
Próbuję cię przeprosić.
Dobra.
No i?
Przepraszam.
Dobrze? Zapomnijmy o tym.
Musisz przemycić kasę do nowego kasyna z Frankiem juniorem i jego ekipą.
Wendy mówi, że nowy lokal ma być czysty.
Nie musi wiedzieć.
Czyli będziesz prał kasę w nowym kasynie
i prosisz, żebym nie mówiła twojej żonie?
W skrócie.
Przeszkadzamy wam?
Nie, ani trochę.
Przyszliśmy po klucze do motorówki.
Jasne.
Pasuje ci ten kolor.
Szary?
Powinniśmy coś razem porobić.
Wkręcasz mnie?
Mówię poważnie.
Bawcie się dobrze.
Proszę. Dziękuję.
Byle bezpiecznie.
Przemyśl to.
Odjebany świrus.
To prawda.
Zdołasz przenieść 250 000 $?
Tak.
Z pięcioma albo sześcioma gośćmi...
- nie będzie problemu. - Dziękuję.
Kurwa.
Cześć, Ruth.
Świetnie się, kurwa, dogadałeś z żoną.
Zamknęła całe kasyno.
O czym ty mówisz?
Lokal jest pusty i zamknięty na cztery spusty.
Marty?
- Cześć. Dickey Elston. - Cześć.
Tu są wymagania zespołu.
Ruth, porozmawiamy, kiedy przyjedziesz.
Weź ty się, kurwa, ogarnij.
Pozwól, że na to zerknę, Dickey.
Same podstawowe rzeczy.
Butelkowana woda, zimna płyta, xanax, crudité, ulung.
Żartuję.
O ulungu.
Tata to przysłał.
Wymagania zespołu.
Pamiętaj, że jesteś dziś umówiona z panią Shelby.
To pewnie nic dobrego.
Twój mąż tu jest?
Nie ma go.
Musisz wystarczyć.
Frank, pamiętasz moją córkę?
Cześć.
Zamknęłaś nowe kasyno.
W tym tygodniu mieliśmy zaczynać.
Słucham?
Nie zrobiliśmy...
tego, co zrobiliśmy...
z dobroci serca.
Mogłabyś zrobić mi kawę?
Pewnie.
Czemu mam wrażenie,
że nie masz pojęcia, o czym mówię?
Bo nie mam.
- Porozmawiaj z mężem. - Zrobię to.
Za ten miesiąc.
Według nowej stawki...
ustalonej dla Missouri Belle.
Powiedz proszę,
skąd wiedziałeś o zamknięciu kasyna?
Ta blondynka.
Złośnica.
Pojechała tam z ekipą mojego syna.
W sprawie szmuglowania pieniędzy.
Od teraz...
w tej sprawie ja decyduję.
Wisi mi to.
Dopóki dostaję kasę.
TERAPIA O 17
Proszę cię o pomoc.
Wcale nie.
Działasz za moimi plecami,
żeby robić dokładnie to, czego nam nie wolno.
Bo mi nie pomagasz.
Nie widzisz tu schematu?
Od samego początku negujesz ten projekt.
A teraz chcesz mieć pełny dostęp
do czegoś, co cały czas sabotowałeś.
Ja nie chcę dostępu, ja go potrzebuję.
Potrzebujemy go.
Złożyliśmy akcjonariuszom obietnice w sprawie tego kasyna.
Chyba nie chcemy ich zirytować.
Co mam zrobić?
W tej chwili nie mam ochoty ci pomagać.
Właśnie odbyłam ciekawą rozmowę z Frankiem.
Z Kansas City.
Tak?
Czy ty...
zdajesz sobie sprawę,
jak niebywale głupią
i niebezpieczną rzecz zrobiłeś w Kansas?
Prosiłem cię: „Nie rób tego.
Nie mieszaj nas w to”. Pamiętasz?
A gdy nie dostałeś tego, co chciałeś, sabotowałeś mnie.
Próbowałem chronić naszą rodzinę. To wszystko.
To taka...
- To niebywale wyświechtana wymówka. - Tak? Dobra.
Tak. Wiesz, o co ci chodzi? O kontrolowanie rodziny.
Kurwa, proszę cię o pomoc w rozwiązaniu twojego problemu,
a ty nie pomagasz.
To cała historia.
Według ciebie.
Zatrzymajmy się tutaj.
- Marty. - Tak?
Jakby to wyglądało, gdybyś miał osiągnąć cel,
nie mieszając się w projekt Wendy?
Myślę, że to by przypominało śmierć.
Ale tak naprawdę?
- Naprawdę jak śmierć. - Dobrze.
Marty, moja mama mawiała:
„Podstawą obiadu jest zasmażanie,
a podstawą małżeństwa zaufanie”.
Działanie za plecami Wendy
w sprawie projektu, który tyle dla niej znaczy,
niszczy to zaufanie.
Wendy jest silną kobietą,
a ty masz obowiązek pielęgnować tę siłę, Marty.
A nie tłamsić ją.
Co to miało być?
Hej, Sue.
Co to było?
Miałam dać jej czasem wygrać.
Przy drobiazgach.
- Drobiazgach. - Moim zdaniem miała rację.
Gówno mnie to obchodzi.
Krzyczysz na mnie.
Jestem zdenerwowany, jasne?
Tak, Marty...
jesteś.
Tu chodzi o bardziej złożoną kwestię.
Wierzę, że ty i Wendy możecie być szczęśliwi...
jeśli pozwolisz mi pomóc.
Daruj sobie. Nie po to cię przekupuję.
To co dzisiaj robiliście?
No dobrze.
Ja zacznę.
Jonah zabrał mnie do jaskiń.
Skakał do wody.
Pozwoliłeś mu skakać w jaskini?
Kto miał mnie powstrzymać?
I jak było?
Niezbyt fajnie.
Było strasznie i obrzydliwie.
Ktoś tu zna jakieś żarty?
Muszę odebrać.
Upiekło ci się.
Farciara jedna.
Halo?
Przeszkadzam ci.
Nie, ani trochę.
Tak, przerywam ci kolację.
Nie, żebym cię szpiegował, po prostu...
Teraz jest u was pora kolacji, prawda?
Tak.
Gotowałaś?
Tak.
Dobrze.
Co przygotowałaś?
Kurczaka.
Pieczonego kurczaka z warzywami.
Pewnie dobrze sobie radzisz w kuchni, co?
Wkrótce dopniemy sprawę hotelu.
Wendy, moja dziewczyna urodziła dziecko.
Santiago.
Została nazwana po dziadku.
To cudownie.
Piękne imię. Wyraża...
Wyraża siłę.
Za każdym razem jest inaczej, ale...
zawsze czuję to samo.
Chcę, żeby miały lepiej ode mnie. Wszystkie.
To możliwe.
Ale zamknęłaś nowe kasyno, Wendy.
Mam plan.
Plan? Tak.
Twój plan mnie kosztuje. Codziennie.
Do tej pory mi ufałeś.
Nie ufam ci.
Ufam opinii, którą o tobie mam.
Kiedy znowu będziemy rozmawiać,
chcę usłyszeć, że dopięłaś tę sprawę, więc...
Cóż, jeśli nie wyjdzie po dobroci, to...
Tak?
...będziesz musiała użyć siły.
W torbie na podłodze jest pół miliona.
Są twoje, o ile natychmiast wyjedziesz.
Pieniądze to jedyny język, jaki rozumiecie.
Czyli zgadzasz się?
Wyjedź ze mną.
Nie.
Proszę.
Nie mogę.
Jego nie pyta się dwa razy o to samo.
Ja nie zadaję pytania, ja ci mówię,
jako ktoś odpowiadający za te finanse,
że potrzebujemy tymczasowego rozwiązania.
A ja, jego prawniczka, mówię, że on chce, żeby nowy biznes był czysty.
Znajdź inny sposób.
Powiedz, to życzenie klienta czy Wendy?
Czemu pytasz?
Bo chyba nie rozumiesz jej zaangażowania w sprawy klienta.
Co to ma znaczyć?
Słuchaj, nie możemy prać w Missouri Belle
z powodu kontroli, którą ściągnęła nam na głowy.
- Niech pogada z Navarrem. - Nie.
Przez jej obsesję rozwoju mamy przejebane.
To przez ciebie mamy przejebane, Marty.
Widziałam nakaz. Kontrola to nie wina Wendy.
To twoja wina, bo wysadziłeś kasyno.
Zaryzykowałeś i przegrałeś.
Nie mam zamiaru wnikać w to głębiej.
Chcę, żebyśmy ruszyli dalej.
Zakładam, że to nie problem.
- Czy to problem? - Nie.
Wyjdź, zanim wróci moja córka.
Pani Byrde?
Pani Byrde.
Przepraszam.
Strasznie się zamyśliłam.
Sam często tak mam.
Dziękuję, że przyszedłeś. Wiem, że nasze...
relacje nie były przyjazne.
Można to tak ująć.
Nie chcę was doprowadzić do bankructwa.
Bardzo to chrześcijańskie.
- Kawy? - Poproszę.
Dziękuję bardzo.
Pewnie.
Czego tak naprawdę chcesz?
Miło byłoby zachować godność.
To zrozumiałe.
W domu chyba nie możesz na to liczyć.
Od jak dawna jesteś żonaty?
Od 44 lat.
A przez ile z tych 44 lat sprawiała, że czułeś się nieważny?
Posłuchaj...
kiedyś zajmowałam się domem.
Naprawdę.
Wychowywałam dzieci.
Robiłam zakupy, woziłam dzieci, sprzątałam.
To szlachetne.
Naprawdę. Ale...
nie tego chciałam.
Więc...
odzyskałam swoje życie.
Teraz odpowiadam tylko przed jedną osobą.
Przed sobą.
Brzmisz jak swój mąż.
W jaki sposób?
Powiedział mi, że moje pragnienia zbyt długo były na drugim planie.
To przez niego wycofałem się z umowy.
Cóż...
Mój mąż miał rację.
Jeśli nie sprzedacie nam hotelu,
czeka was bankructwo.
Musisz przekonać żonę, żeby zrobiła to, co należy.
Inaczej będzie ci to wypominać do końca życia.
Czy tego właśnie chcesz?
- Nie. - Nie.
Nawet jeśli to jej wina,
myślisz, że będzie tak na to patrzeć?
- Nie. - Nie.
Więc nie pozwól na to.
Nie sądzę, żebym mógł wygrać to starcie.
Do końca życia, Carl...
dzień w dzień,
będziesz słyszał, że zawiodłeś.
Jesteś mądrym facetem.
Może ona tego nie widzi, ale ja tak.
Jeśli postawisz na swoim po dobroci,
zrób to siłą.
Rozmawiałeś ostatnio z Wyattem?
Nie róbmy tego.
Ja pierdolę, to proste pytanie.
Tak.
A powiesz mi, kurwa, co u niego?
A powiesz mi, co między wami zaszło?
Więc nie powiem ci, kurwa, co u niego.
Kurde.
Po chuja żeś tu przylazła?
Zawsze taka szczera.
Cześć.
Wszystko gra?
Tak.
Chciałam ci złożyć kondolencje z powodu ojca.
Co ty nie powiesz.
Straciłam tatę w podobnym wieku.
Zamordowano go?
Nie.
Co robił twój tatko?
Był chirurgiem.
Wcale nie.
Naprawiał lodówki.
Zmarł na zawał. Miał 61 lat.
Moja matka była nauczycielką.
Wciąż żyje, bo jest zbyt wredna, żeby umrzeć.
A twoja mama?
Nie żyje.
Przykro mi to słyszeć.
To było dawno temu.
Dość już pogadałyśmy?
Ostatnio bardzo się przysłużyłaś firmie.
To chciałam powiedzieć.
Dobra.
Pomysł z automatami
uratował ostatnią transakcję.
W porządku.
Zaimponowałaś mi talentem
i swoją lojalnością.
Przez to nowe kasyno
Marty będzie miał więcej obowiązków.
Na przykład?
Musi popracować przy księgach, zadbać o bezpieczeństwo.
Chodzi o rozkręcenie biznesu.
Jasne.
Mogłabyś kierować Missouri Belle, gdyby Marty’ego tam nie było?
Tak, mogłabym.
Na to liczyłam.
Miłego dnia.
O kurwa.
Gliniarze od łódek?
Jest coś takiego?
Proszę wyłączyć silnik.
Lepiej, żebym ja z nimi gadał.
Masz 14 lat.
Trochę was poniosło, co?
Szeryfie Nix, to ja, Jonah Byrde.
O, cześć, Jonah.
Nie poznałem cię.
A kim jest twój znajomy?
To mój wujek Ben.
Dobra. W porządku, wujku Benie.
Możecie od teraz pływać trochę wolniej?
Tak zrobimy.
Dobra.
Pozdrów ode mnie rodziców, dobrze?
- Dobrze. - Dobra.
Co się właśnie stało?
Powinienem sterować z powrotem.
Marty.
- Hej, Marty. - Tak.
- Ogłuchłeś? - Jestem zajęty, Ruth.
Dlatego nie mówiłeś, że mam kierować tym lokalem,
- kiedy będziesz rozkręcał Big Muddy? - O czym mówisz?
Helen przyjechała spytać, czy dam sobie tu radę,
bo ty będziesz im potrzebny tam.
Co jej powiedziałaś?
Że dam radę. A co, kurwa, myślałeś?
Co?
Ona tylko...
bada grunt.
W jakim celu?
Na wypadek, gdyby zrobili ze mną coś niespodziewanego.
Wszystko gra.
Co...
Niby, kurwa, jak gra?
Powinnam wiedzieć,
że ta pierdolona suka coś knuje.
Co zrobimy?
Muszę wymyślić, jak prać dalej.
Zrujnują nas.
Na co nam to?
Żebyśmy nie mieli dachu nad głową,
ale mogli mówić, że wygraliśmy?
Nie rozumiem, czemu mnie nie popierasz.
Musimy być rozsądni.
Stać ich na to, żeby nas przeczekać.
Co ty możesz o tym wiedzieć?
Nie ustąpię.
Mnie nie ustąpisz.
Wobec mnie będziesz twardy,
ale przy tych dwóch blond dziuniach nie miałeś nic do powiedzenia.
To nieuczciwe.
Nie mów mi o uczciwości.
Czy to uczciwe,
że musiałam wyjść za najgorszego biznesmena w Missouri?
Wszystko, co o tobie mówili, było prawdą.
Przez ciebie kasyno zeszło na psy.
I wiesz, co jeszcze?
Mogłam wyjść za twojego brata.
- Był siedem centymetrów wyższy... - Dość!
- Halo? - Mamy hotel.
Szybko poszło.
Zmienili zdanie.
To dobrze.
Czy dzwonisz, żeby zaoferować mi pomoc?
Dzwonię, żebyś był na bieżąco.
Jasne, w porządku.
Jestem na bieżąco. Porozmawiamy później.
Cześć, mamo.
Jonah?
Tak?
Odbiorę Zeke’a pani Snell.
Czy to na pewno dobry pomysł?
Tak.
Fajnie.
Kim jest Zeke? Psem?
Nie.
Dzieckiem.
- Twoim dzieckiem? - Nie.
Muszę powiedzieć...
że żyjesz w skomplikowanym świecie, Wen.
Kasyna...
dzieci.
Twój syn wymigał się od mandatu na jeziorze.
Jonah przekroczył prędkość?
Nie, ja.
Daj spokój.
Podobało mu się.
To mój ulubiony krewny.
Jest małą, chłopięcą wersją ciebie.
Nikt wcześniej tak nie mówił.
No to...
pozwól, że podsumuję.
- Urodziłaś dziecko. - Nie.
Urodziłaś i wyniosłaś się do Missouri.
Kupiłaś kasyno...
oraz miejscową policję wodną.
A potem kupiłaś kolejne kasyno, a...
między tobą i Martym jest super.
Nie urodziłam dziecka.
Były problemy z pieniędzmi...
w Chicago, a poza tym...
niezależnie od tych problemów...
miałam romans.
Wszyscy to wiedzą.
Marty wie.
Dzieci...
Dzieci wiedzą.
Przeprowadziliśmy się tu,
żeby zacząć od nowa.
Nie było łatwo.
Krótko zajmowaliśmy się dzieckiem, ale to...
Jaki był ten romans?
Był do dupy.
Jego koniec był do dupy.
- Marty chce, żebym wyjechał. - Wcale nie.
Kazał mi wyjechać.
No dobrze, chce, żebyś wyjechał.
Z kim miałaś romans?
Z takim jednym.
No to...
Jak chcesz odzyskać to dziecko?
Pobiję się z wieśniaczką.
Poważnie?
A co Marty o tym myśli?
Gówno mnie obchodzi, co on myśli.
Przed państwem Wendy Davis.
Tak jest!
Proponuję, że wypożyczymy wam sprzęt.
Możemy wam ze wszystkim pomóc. Wszystko przejdzie przez nas.
Pojedynczy kredytodawca przysłuży się tutejszej gospodarce.
No nie wiem.
Zespoły się denerwują, kiedy im podmieniasz sprzęt.
- Tak? - Tak.
Cóż...
Dickey, czy...
Czy złagodzilibyśmy te obawy...
dokładając dodatkowe sto tysięcy?
Czy to pomoże?
To...
To rozsądne.
Tak myślałem.
- Muszę zadzwonić do chłopaków. - Jasne.
- Daj mi chwilę. - Proszę.
Jeśli to miałoby pomóc,
ten sam pośrednik zająłby się sprzedażą gadżetów.
Gdyby tak było łatwiej. Wystarczy podpisać parę faktur
- i rachunków. - Kev? Tak.
Posłuchaj, gość chce, żebyśmy pomogli mu wyprać pieniądze.
Tak. Dodatkowe sto tysi.
Jakiś ty słodki.
Skarpetka prawie ci spadła.
Głuptasku.
Chce pani miodu, pani Byrde?
Mam propozycję.
Dzień dobry.
Cześć, Wyatt.
Pracujesz tu?
Jak możemy pomóc?
Kupiliśmy nowe kasyno.
Jesteśmy gotowi zaoferować ci duże udziały.
Wystarczy, że zrzekniesz się praw rodzicielskich.
Co ty mówisz?
Proponuję ci pieniądze za Zeke’a.
To chyba nie najlepsze miejsce na tę rozmowę.
Powinien dorastać w miłej, młodej rodzinie.
Prawda, Wyatt? A nie u podstarzałej wdowy.
Chce cię wkurzyć.
To najlepsza opcja. Jacob by się zgodził.
Nigdy więcej o nim nie mów.
Uspokójmy się.
Nikt nie zaprzeczy, że zasługuje na więcej
niż stoisko na bazarze i mamę ze wsi.
Powinno wystarczyć.
- Wynoś się! - Przestań.
- Wynoś się, zanim cię zabiję! - Przestań.
Będzie chciała zabrać mi dziecko.
- Nie zabierze go. Obiecuję. - Nie mogę go stracić.
- Nie mogę. - Będzie dobrze.
- Zabiję ją. - Nie zrobisz tego.
Wrócimy do domu, żebyś odpoczęła,
- a ja się nim zajmę. Dobrze? - Tak.
Mogę zadać osobiste pytanie?
Kiedy założyłeś dzieciom fundusz na studia?
Kiedy szły do przedszkola.
Dobrze.
Dziękuję.
Wiem, że agent Evans naciskał, żebyś zeznawał przeciwko Navarrowi.
Rozumiem to.
Podręcznikowy chwyt.
Traktuje to osobiście. Agent Petty też tak wszystko traktował.
Ale...
jest opcja, w ramach której nie zeznawałbyś...
i nie musiałbyś korzystać z programu ochrony świadków.
Nikt w moim zespole nie potrafi robić tego, co ty.
Za to ty...
Oferujesz mi pracę w FBI?
Gdybyś przyznał się do innego przestępstwa.
Wyłudzenia, czegoś związanego z kasynem.
Odsiedziałbyś 18 miesięcy, a Navarro wiedziałby, że nie sypnąłeś.
Jasne.
Po 18 miesiącach...
byłbyś wolny.
O ile zgodziłbyś się pomagać mi łapać takich jak ty.
Myślisz, że zwariowałam, ale tak nie jest.
Byłbyś podwykonawcą zatrudnianym przez rząd
jako osoba prywatna.
Jest taka możliwość.
Ale oferta wygaśnie,
jeśli agent Evans złapie cię pierwszy.
Przemyśl to.
Wyraźny obraz, prawda?
Mamy komplet odcisków, gdybyś się zastanawiał.
Więc...
powiem ci, co się stanie.
Chcemy Marty’ego Byrde’a.
Jesteśmy pewni, że rozmawiał o tej robocie z twoim szefem.
Pomóż nam go dopaść,
a twoi kumple będą mogli spać spokojnie.
Jeśli nie...
wtedy wszyscy będziecie mieć problemy.
Rozumiesz?
Zrobię, co mi każesz.
Dobrze.
Co się stało?
Naprawdę chcesz wiedzieć?
Oczywiście.
Wpadłam na drzwi.
Pobiłaś się z wieśniaczką.
Owszem.
Jestem z ciebie dumny.
Zostań.
Co? Nie.
Nie chcę, żeby zrobiło się dziwnie.
Powinieneś zostać.
Skąd ta zmiana?
Chcę, żebyś tu był.
Tak?
Tak.
Żebyś się nie spaliła.
Pójdę sobie, zanim przyjdą twoi znajomi.
Moi znajomi są w Chicago.
No dobrze.
Słyszałaś coś?
O tym, kto pobił tatę?
Powiem ci, gdy się dowiem.
Dobrze wyglądam?
Wyglądasz świetnie.
Dobrze.
W razie czego zadzwonisz?
Tak.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Wendy Byrde.
Może nie powinnam dzwonić.
Oczywiście, że powinnaś.
Mamy hotel.
Dobrze.
Nie wątpiłem w to.
Więc...
powiedz mi...
jak możemy ci pomóc?
- Kolejny hotel? Kasyno? - Nie.
A może masz inne plany?
Halo, jesteś tam?
Rozłącz się. To połączenie nie jest bezpieczne.
Do jakiej chodzisz szkoły?
Do Woodlands.
Fajnie.
Jak masz na drugie imię?
Marie.
Wolałabyś być rozstrzelana czy utonąć?
Jonah, przestań zachowywać się jak wariat.
Co tam, dziewczyny?
Jak leci, mały?
Tak sobie myślałem.
Może popływacie z nami?
Mamy wódę i widoki.
Charlotte, prawda?
Tak.
Ładna opalenizna.
No chodź.
Dobra!
Możesz popilnować naszych rzeczy?
Witamy na pokładzie.
To twojego taty?
Tak, pożyczyłem ją.
Dobra, płyniemy.
Pomóc ci w czymś?
Zaklepać ci tam miejsce?
No chyba, kuźwa, nie.
To może zaproszę cię jutro na kolację?
Lunch?
Śniadanie?
Przekąskę?
Szklankę wody?
Szklanka wody wygrywa.
Jutro.
Witajcie!
Co za widownia!
Czy może są wśród was jacyś dentyści?
Osiemnaście miesięcy?
O ile zgodzisz się pracować z FBI.
W porządku.
- Tak? - Tak.
Dokąd, kurwa, idziemy?
Nie muszę tam wsiadać.
Napisy: Krzysiek Ceran