NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
- Co ty odpieprzasz? - Dzwonię po gliny.
Nie rób tego!
Co to za ludzie, do diabła?
Zapytaj swoją siostrę.
Nie miałam z tym nic wspólnego.
- I tak byś mi nie powiedziała. - To nie ja.
Bałam się, że do tego dojdzie.
Widziałam tylko tego z pistoletem.
Było ich czterech.
Kierowca i trzech, którzy wpakowali go do auta.
Opisz tego, który im rozkazywał.
Mały gość, wredne spojrzenie.
Taki łysiejący.
Kurde.
Nie chciałam ci o tym mówić.
Bo zawsze wszystko pieprzę?
Bo to niebezpieczne.
Musisz mi powiedzieć, co tu się, kurwa, dzieje.
- Nie mogę. - Wendy...
Nie mogę.
To poważna sprawa. To bardzo niebezpieczni ludzie.
Wiem, że są, kurwa, niebezpieczni!
Przyjedź jak najszybciej.
Sprawy się komplikują.
Pracuję dla kartelu.
Co?
Ja pierdolę!
Kurwa.
Wiem, że możesz zadzwonić do Navarra.
Nie mówię, że nie mogę.
Mówię, że to byłoby nierozsądne.
Nie wiadomo, jak zareaguje.
Skąd masz ten numer?
Wyłączył go.
Kiedy ostatnio go używałaś?
Wczoraj.
- W jakim był nastroju? - Normalnym.
Co robimy?
Czekamy.
Kto tu jest?
Kto tam?
Tak.
Dziękuję.
Ja tylko... realizuję plan.
To dobry plan. To pański plan.
Rozumiem, że...
nie pierzemy tyle, ile pan by chciał,
ale zmagamy się z ciągłymi naciskami FBI.
I to...
To po prostu nie jest bezpieczne.
Przez ostatnie trzy tygodnie
zdołaliśmy wyprać...
znaczną sumę pieniędzy.
Tylko w zeszłym tygodniu była to sześciocyfrowa kwota.
Wykorzystaliśmy...
koncert REO Speedwagon.
Czego ty chcesz, Marty?
Nie rozumiem pytania.
Czekajcie!
Moment.
Nie wiem, czy...
zdołam kierować lokalem bez Marty’ego.
Bo on...
odwala takie akcje...
które mnie przerastają.
A to potrafisz?
Przepraszamy za spóźnienie. Musieliśmy odstawić Erin.
Alergie mi dokuczają.
No dobrze.
- Dziękuję, że zaprosiliście Erin. - Pewnie. Fajna jest.
Jak było na jeziorze?
Zajebiście.
Gdzie tata?
Załatwia interesy w Kansas City.
- Tego nie było w harmonogramie. - Nagła sprawa. Powinniście iść spać.
Dobranoc.
Czy mama nas właśnie okłamała?
Tak.
Stało się coś złego.
Powinnam wracać do domu.
Jeśli do rana nie będzie wieści, zastanów się, co powiedzieć dzieciom.
Halo?
Mogę jakoś pomóc?
Ty jesteś Ruth Langmore.
Maya Miller.
Widziałaś Marty’ego?
Miał się ze mną spotkać.
Marty musiał wyjechać. Będę go zastępować.
Dokąd pojechał?
Do Kansas City.
Nic nie wspominał.
W takim razie zaczynajmy.
Dzień dobry.
- Tacie nic nie jest? - Są wieści z kartelu?
Nie wiem, co słyszeliście...
ale...
wasz ojciec pojechał do Meksyku.
Porwali go?
Pojechał porozmawiać z naszym szefem.
Nic mu nie jest.
Wkrótce wróci.
Skąd wiesz?
Bo taki jest plan.
I tak to zawsze działa.
Na pewno niedługo się odezwie.
Masz chwilę?
- Coś ty sobie, kurwa, myślał? - A ty? One tyle wiedzą.
Wiem, co wiedzą. To moje zmartwienie, nie twoje.
Kuźwa, mało, że ty się w to wpakowałaś,
- ale żeby wciągać w to dzieci? - To nie twój problem!
Zajmij się swoim życiem, zanim wtrynisz się w moje!
W tym momencie twoje życie to moje życie!
Jak to przyjęły?
Lepiej niż ja.
Są już dojrzałe. To...
dziwne.
Jezu.
Tkwisz w gównie po uszy.
Mamo.
Helen Pierce tu jest.
Marty żyje.
To wszystko, co zdołałam z niego wyciągnąć.
Wciąż nie rozmawiałam z klientem.
A ty?
Skąd to wiesz?
Od Jorge Mendozy.
Tego „małego gościa o wrednym spojrzeniu”.
Nie dzwoniłby po to, żeby dać znać, co z Martym.
Nie.
Zadzwonił z wiadomością. Z góry, jak sądzę.
„Pracujcie normalnie”.
Sprawdza nas.
Tak, a jeśli nam się uda...
To by mogło oznaczać, że Marty jest...
zbędny.
A jeśli zawiedziemy?
Wtedy my możemy takie być.
Na półce stoi 99 butelek piwa
Całe 99 butelek
Weź jedną, podziel się
Na półce stoi 98 butelek piwa
Całe 98 butelek
Weź jedną, podziel się
Na półce stoi 97 butelek piwa
Na półce stoi 96 butelek piwa
Całe 96 butelek
Weź jedną, podziel się
Na półce stoi 95 butelek piwa
Całe 95 butelek
Weź jedną, podziel się
- Na półce stoją 94... - Marty.
Nie pomagasz, wiesz?
Przepraszam, mamo.
Kup sobie jakąś przekąskę.
Tak!
POGROMCA BESTII
Tak!
Twoja kolej, mały.
Powodzenia.
Chodź.
Na kolana. Już.
Kochasz ją?
Tak.
Ufasz jej?
Ufam.
Więc czemu ją szpiegujesz?
Czemu podsłuchujesz jej rozmowy?
Żeby ją chronić.
Przede mną?
Boisz się jej.
Tak.
Boisz się, bo jej nie rozumiesz.
A ty tak?
Wendy dokładnie wie, czego chce.
A czego chce?
Wszystkiego.
Chce mieć wszystko.
A zatem...
Czego ty chcesz?
Chcę ją znowu zobaczyć.
Chcę znowu zobaczyć dzieci.
„Chcę zobaczyć żonę i dzieci”.
Jesteś kłamcą, Marty.
Okłamujesz...
swoją żonę.
Okłamujesz mnie.
I okłamujesz siebie.
Zatem...
proszę...
jeszcze raz.
Czego...
ty chcesz?
Każdy z was będzie dostawał 9000 dziennie.
Ta liczba jest tu kluczowa.
Ponad 10 000 należy zgłaszać.
Będziecie wymieniać forsę na żetony.
Macie przegrać parę rund dowolnie wybranej gry,
a potem wypłacicie sobie swoją działkę. Po 1000 dolarów.
Wszystko jasne?
Jeśli coś umiem, szefowo, to przegrywać w karty.
Słuchajcie...
gdy tacy jak wy zjawią się ze zwitkami banknotów,
przyciągną uwagę.
Każdy musi mieć historyjkę.
Na przykład:
„Wygrałem w bingo na zjeździe weteranów”.
Albo: „Stara ciotka idiotka zostawiła mi kupę kasy,
kiedy padła trupem”, itepe.
Nie obchodzą mnie te gówniane historyjki, ale macie je mieć.
Nie kupujcie żadnych silników do łodzi.
Nie w tym miesiącu.
Zrozumiano?
Sekundkę.
Wszystko gra?
Wszystko gra.
Mieli założyć najlepsze ubrania.
Patrzysz na nie.
Nie.
Potrzebujemy zaufanych ludzi.
- Co, nie ufasz swojemu bratu? - Nie chcę go w to wciągać.
Potrzebujemy ludzi.
Słuchaj, będę go miała na oku.
Obiecuję.
Dobra! Stawać mi tu jednym rzędzie!
Właśnie przyszły do podpisania.
Dorzuć je na stertę.
Charlotte?
Wiem, że martwisz się o tatę. Jeśli mogę jakoś pomóc...
Dzięki.
Ile wiesz?
Wszystko?
Erin nie może się dowiedzieć.
Wyciągnę konsekwencje wobec każdego, kto powie jej prawdę.
Rozumiesz mnie?
Rozumiem.
I co?
Na razie dobrze.
Ruth przygotowała ekipę.
Jesteś pewna, że da radę?
Ruth? Ufam jej.
Na jakiej podstawie?
Na takiej, że Marty jej ufa, a ona jest mu oddana.
A jeśli nie jest dość oddana?
Zmierzymy się z tym w swoim czasie.
KASYNO MISSOURI BELLE
Kończymy obstawiać.
Czerwona 19.
Przykro mi.
Rozdająca ma królową.
Przykro mi.
Do diabła. Dość tego.
Szesnaście.
Przekroczył pan 21.
- Cześć. - Cześć.
Już go karmiłam.
Wyglądał na głodnego.
Dziękuję.
Obsługa Missouri Belle jest tutaj, żeby pomagać.
A skoro o tym mowa, czy masz...
Wieczorne przychody oraz suma z ostatniej godziny.
Dziękuję.
Czyli Marty wyjechał?
Tak.
Dokąd?
Do Kansas City.
Odzywał się?
Nie.
Co?
Wyniki z rana są wyższe niż wczoraj.
Jest lato.
Nad jeziorem zawsze jest wtedy ruch.
Tak by się wydawało, ale...
liczba klientów wydaje się taka sama.
Właściwie to dziś rano było o 5% mniej graczy.
Sporo bogatych ludzi przyjeżdża tu na lato.
Bogaci lubią hazard. Stać ich na to.
Przejdę się po sali.
- Pójdę z tobą. - Nie trzeba.
Ty jesteś Ben Davis.
Brat Wendy Byrde.
Kiedy chciałaś pokazać mi odznakę?
Założyłam, że to rozmowa na luzie.
Nie wyglądasz mi na kogoś na luzie.
W takim razie oficjalnie...
Co tu robisz?
Uprawiam hazard. To kasyno.
Kasyno twojej siostry.
Wszystko zostaje w rodzinie, nie?
Jak zarabiasz na życie?
Jestem zastępcą nauczyciela.
Tak dobrze wam płacą?
Płaca jest gówniana.
Mam bogatą siostrę.
Twój szwagier wciąż jest chory?
Nie jest chory.
Jest w Kansas City.
Przepraszam.
Muszę poprosić, żebyś nie zaczepiała graczy.
Zobaczymy się jutro.
I pojutrze.
I popojutrze.
Marty.
To przekręt.
Ten gość ma najwyższy wynik.
Gra fenomenalnie.
Ale żeby wygrywać dalej,
musiał wrzucać kolejne monety. Uwierzysz?
Nie da się przejść gry na jednej monecie.
Można wygrać, tylko mając dość pieniędzy...
Cholera jasna, nie stać nas na jedzenie, a co dopiero na gry!
Czego, kurwa, chcesz?
Powiedz, czego ty chcesz?
Teraz ja cię spytam.
Chcesz mnie złamać?
O to ci chodzi?
Mam ci powiedzieć prawdę? Przyznać się?
Nie ufam żonie,
a boję się ciebie.
Przerażasz mnie. Oboje mnie przerażacie
tym pomysłem na legalne kasyno.
Byłem mu przeciwny od samego początku.
I wiesz, co jeszcze?
Kibicuję temu drugiemu. Modlę się, żebyś przegrał wojnę
i żeby ujebali ci łeb.
Dobry początek.
Co?
Pierdol się!
Cześć.
Dziękuję.
Boże, dziękuję.
Co?
O co chodzi? Powiedz.
Chodzi o Helen.
Wie, że ja wiem o tacie.
Bardzo mi przykro.
Nie chciałam nic mówić.
To nic.
Nie jesteś pierwszą osobą, którą przechytrzyła, więc...
nie obwiniaj się.
Są takie chwile,
kiedy musisz sobie powiedzieć...
„Zjebałam sprawę”.
A potem musisz działać dalej.
Bóg jeden wie, że zrobiłam to wiele razy.
Znasz tego mężczyznę?
Nie.
Nazywa się Jorge Mendoza.
Pracuje dla kartelu Navarra.
Był wśród publiczności, kiedy zniknął Marty.
Marty jest w Kansas City.
- Kiedy z nim rozmawiałaś? - Tamtego wieczoru.
To znaczy...
Kłóciliśmy się. Potem nie rozmawialiśmy.
Więc nie możesz być pewna, że jest w Kansas City.
Pewnie nie.
Wendy, moim zdaniem,
a także zdaniem FBI, twój mąż jest w niebezpieczeństwie.
Mów dalej.
Według nas Mendoza porwał wtedy Marty’ego.
Zabrał go do Meksyku prywatnym samolotem.
Tak działa kartel.
Prawdopodobnie go torturują.
Może testują jego lojalność.
Navarro toczy dużą wojnę.
Sytuacja w Meksyku jest napięta.
Cokolwiek za tym stoi...
przykro mi to mówić,
ale nie wiem, czy zobaczysz jeszcze męża.
Sądzisz, że możesz coś dla mnie zrobić?
Jeśli kartel porywa amerykańskiego obywatela na terenie USA,
mamy powód, żeby działać w Meksyku.
Możemy go ścigać.
Możemy ścigać Omara Navarra.
Marty pojechał w interesach do Kansas City.
Kiedy skończy, wróci do domu.
Zadzwoń.
Gdy będziesz chciała.
W dzień czy w nocy.
Mogę pomóc.
Przestańcie!
Ruth?
Nic, kurwa, nie rozumiem. To te konta w Panamie.
- Nigdy nie było z nimi problemów. - Co się stało?
Robiłaś codzienne przelewy i co dalej?
Tak jak każdego pierdolonego dnia. Bez żadnych czerwonych flag.
- Czemu akurat to konto? - Kurwa, nie wiem!
- Co to za czerwona flaga? - Konto zamrożono,
bo federalni podejrzewają, że ktoś popełnia przestępstwo.
- Że niby ja. - Mówiłaś, że dasz radę...
Robiłam to, czego mnie nauczył!
Ile mamy czasu? Naprawisz to?
- Jej dobre chęci nas zabiją. - Nie wiem jak!
Kiedy Navarro się dowie?
Kiedy banki się otworzą.
- Co teraz? - Nie wiem.
Gdyby kiedyś zadzwonili w mojej sprawie...
dałbyś mi znać?
Tak.
Pomyślałem, że...
sprawdzę, co u ciebie.
Wszystko gra.
Pewnie powinieneś wyjechać.
Moja siostra powiedziała to samo.
Jej mąż też.
Wkrótce zrobi się nieprzyjemnie.
„Nieprzyjemny” to moje drugie imię.
Właściwie to na drugie mam Jude.
Na cześć świętego Judy...
patrona beznadziejnych spraw.
Dzięki, mamo i tato.
Chciałem...
przeprosić, że moja rodzina wciągnęła cię w to gówno.
Tkwiłam w gównie,
już zanim ich poznałam.
Wciąż jest mi przykro.
Nie wyjadę, dopóki nie będziesz bezpieczna.
Widzimy się jutro, Jude.
Gdzie moja kasa?
- Kazałeś im prać beze mnie. - Tak.
A teraz musisz to naprawić.
Masz czerwoną flagę
na panamskim koncie.
To się zdarza.
Teraz wystarczy...
zdublować zablokowane konto,
wykorzystując preautoryzowane...
hasło dostępu.
A potem
trzeba przenieść historię operacji,
żeby ukryć...
przelew wewnętrzny.
Potem dwa razy zmieniasz hasło,
żeby obejść automatyczne zabezpieczenia.
I gotowe.
Wstawaj.
Nie, przecież zrobiłem to!
Zrobiłem to, dupku!
Właśnie to, kurwa, zrobiłem!
Zrobiłem to, skurwielu!
Naprawiłem to!
Wygrałem, skurwysynie!
Spójrz na mnie, pierdolcu!
- Cześć. - Przepraszam.
Nie chciałam ci przeszkadzać.
To nic.
Nie zarywaj nocy.
Dobrze.
Trzymasz się?
Tak.
- Dobranoc. - Dobranoc.
AGENTKA SPECJALNA MAYA MILLER, FBI
Wen...
No już.
Wiem, czego chcę.
Czego?
Chcę prać tylko wtedy, kiedy powiem, że to bezpieczne.
A kiedy to będzie?
Kiedy skorumpuję agentkę FBI.
„Skorumpujesz”?
Zwerbuję ją.
Za parę miesięcy będzie pracować dla mnie.
Wtedy będziemy bezpieczni.
I to jest to?
To wszystko, czego chcesz?
Może mi podziękujesz?
Może powiesz mi: „Dziękuję”?
Stać cię na to?
Napisy: Krzysiek Ceran