NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Sue?
To ja, Marty.
Sue?
Sue, jesteś tu? To ja, Marty.
Halo?
Sue, jesteś tam?
WIZYTY MARTY I WENDY BYRDE, OD 9 DO 10
Nie rozumiem, czemu mamy pracować społecznie.
Bo aresztowano was i skazano.
Sędzia i tak był łagodny.
Nie możesz się tym zająć?
I przekupić sędziego, żeby oszczędzić wam prac społecznych?
Powiedz mu tylko, kim jesteś.
Przedstawisz się. To nie łapówka.
Oboje wiecie, że musimy mieć czyste ręce.
Nie możemy przyciągać w ten sposób uwagi.
Obiecuję, kiedyś nie będziecie musieli tak uważać.
Na razie musimy sprawiać wrażenie, że przestrzegamy prawa.
Choć tak nie jest.
WYDZIAŁ PRAC SPOŁECZNYCH HRABSTWA CAMDEN
Do dzieła.
Cześć.
Musimy pogadać.
O małżeństwie?
O współpracy.
- Naszej. - Dobra.
Marty dzwonił rano.
W drodze do pracy zatrzymał się u naszej terapeutki.
Nie było jej w domu.
Owszem, nie było.
- Zajęliśmy się nią. - Czyżby?
Bo kiedy mijałam dom,
ten pierdolony mclaren wciąż tam stał.
- To nie jest powód… - Ależ jest.
Gdy podejmujesz decyzje bez nas,
narażasz wszystko, co tu budujemy.
No tak. Wasza marka.
To ty i Marty narażacie markę,
a ja mam dość sprzątania waszego bajzlu.
Nasza współpraca…
nie wypali, jeśli będziesz mnie pomijać. Proste.
Chcesz, żeby to było proste? Proszę.
Ta jutrzejsza impreza inauguracyjna
i cała ta fundacja?
Lepiej, żeby okazała się owocna,
bo nienawidzę imprez.
Wszystko w porządku?
Przecież się nie połamię.
A jeśli ja tak?
Za dużo gadasz.
Dzień dobry.
Cześć.
Wiesz co?
Wiesz, że wracam już do pracy, więc nie musisz…
Nie musisz tu zostawać,
jeśli nie chcesz.
Za dużo gadasz.
Rick i Marilyn Culver. Pomagają…
Pomagają osobom z zagrożoną hipoteką.
To mili ludzie.
Oszukują starszych ludzi. Zwłaszcza takich z problemami poznawczymi.
W ostatnich latach kilka spraw przeciwko nim upadło,
bo ich klienci nie pamiętali, co podpisali.
Smutna historia.
I to bardzo. Trzeba coś z tym zrobić.
Ja się tym nie zajmę.
No tak.
Wiem. Dlatego przeprowadziłem własny audyt śledczy ich działalności.
I czego tutaj nie ma.
Znalazłem zagraniczne konta oszczędnościowe,
podejrzane polisy na życie.
Rodzinny fundusz powierniczy na Kajmanach.
Jeśli złożysz te dowody, wpadną za przekręty podatkowe.
Nie musisz się zająć kasynem?
Albo praniem pieniędzy?
Chciałaś zakończyć moją sprawę. A ja miałem pomagać.
Mówiłam też, że to tak nie działa.
Żeby wilk był syty, ty musisz pójść siedzieć.
Urocze.
Marty, rozumiesz, o co mnie prosisz?
Żebyś walczyła o sprawę.
Prosisz, żebym była kimś, kim nie jestem.
I to całym sercem.
Daj spokój. Proszę.
Nie chcę tego robić.
Chcę wykonać swoją pracę,
a potem móc na siebie patrzeć.
Dobra.
Wiem tylko,
że było mi miło, gdy FBI zajęło się Blink Check.
I z tym też tak będzie.
Wszystko gra?
Nic mi nie będzie.
Do zobaczenia.
Przekąski mają zostać zabrane
- 20 minut przed przemową. - Dobrze.
A potem trzeba będzie rozlać więcej szampana.
- Dziękuję. - Czemu bogacze potrzebują takiej pompy,
zanim w ogóle rozważą datek charytatywny?
To bardzo dobre pytanie.
- Witaj z powrotem. - Na pewno dasz radę?
Możesz jeszcze odpocząć.
Oczywiście. Jeśli tego potrzebujesz.
Nic mi nie jest.
Naprawdę.
- Tak? - Chcę pracować.
Dobra.
To świetnie, bo jest dużo pracy.
Gotowa?
Porozmawiaj z wypożyczalnią limuzyn.
Żeby nikt nie czekał na lotnisku.
Oni twierdzą, że wystarczy pięć aut.
A ja nie wiem.
Tępa pała myśli, że 30 minut starczy na przejazd.
Co jeszcze?
Kilku pracowników restauracji musi obsługiwać imprezę.
Przejrzysz ich harmonogram?
Żeby Sidney i Diane nie próbowały usidlić bogatego męża?
Dokładnie. A kiedy skończysz, zajmij się tym.
Pogadaj z cateringiem, potrzebujemy kieliszków do szampana.
Te wyglądają, jakby je piaskowali. Kiepsko.
- Dobrze? - Tak.
Jasne.
Benjamin Davis do Franka Cosgrove’a juniora.
Pan Cosgrove nadal jest nieosiągalny.
Niech pan więcej nie przyjeżdża.
Skąd wiesz, że jest nieosiągalny?
Dzwoniłeś do jego biura?
Ben Davis.
- Pan Cosgrove jest nieosiągalny. - Pieprz się!
Proszę pana…
Przedarł się.
Cholera.
Cholera!
I oto jesteśmy.
Kiedy wszyscy będą na miejscu,
powiem coś słowem wstępu, a ty wejdziesz na scenę.
Jak zareagowała druga strona?
Dobrze.
Namierzyliśmy darczyńców, których zirytował Charles Wilkes.
Więc będzie tu dużo ludzi.
Wiesz, prowadziłam wiele kampanii.
Z czasem odkryłam, czego ludzie naprawdę chcą.
Czego?
Odwagi.
Odwagi…
dla dobra rodziny, stanu i kraju.
Bez odwagi nie masz szans.
Czy to wyzwanie?
W pewnym sensie.
Mam coś, o czym powinieneś wspomnieć w przemowie.
To może być wspólna inicjatywa obu partii.
Chodzi o fundusz pomocy dla zagrożonych hipotek.
Powinieneś wiedzieć, że pokazaliśmy to agentce FBI, która nas audytuje.
Myśleliśmy, że to ich zainteresuje,
ale zasadniczo kazała nam spierdalać.
Jak ona się nazywa?
Miller.
Agentka Maya Miller.
Prace społeczne były obrzydliwe.
- Znalazłem pieluchę dla astronautów. - Jezu.
Na pewno dla astronautów?
Miała napis „NASA”.
No tak.
A ja znalazłam to.
- To praca, nie poszukiwanie skarbów. - Nie chcesz?
No proszę.
Dziękuję.
Przy okazji,
za to zbieranie śmieci obwiniam mamę.
Możemy rozmawiać o mamie. Wciąż jesteśmy rodziną.
Oboje uznaliśmy, że powinniście to zrobić.
Czy ty i mama…
weźmiecie rozwód?
Nieważne, co się stanie,
nadal będziemy rodzicami.
Wciąż będziemy was kochać i będziemy współpracować.
Prace społeczne was nie ominą.
A co z terapią?
Obiecaliście chodzić.
Obiecaliśmy,
ale ta terapeutka nie była najlepsza.
Więc…
Wasz szef wie, że jesteście w separacji?
Nie zdenerwuje się?
Nie przejmuj się tym. Serio.
Dobrze pracujemy. Jest zadowolony.
Wyluzujmy.
Jest miło, jemy rodzinną kolację.
Tak, bez mamy.
Charlotte.
Hej, mogę zobaczyć listę whiskey?
Oto one.
Jeszcze piwo, proszę.
Proszę single malt. Byle z Highlands.
I wodę, oczywiście.
Ładny krawat.
Dzięki.
Byłem sarkastyczny.
Ja też.
Dajcie spokój, dobra?
To naprawdę zajebisty krawat.
Masz problem?
Ładny krawat, skurwysynu!
Marty?
Nie, to ja. Twoja wspólniczka.
Jest druga w nocy.
Właściwie to prawie trzecia.
Jestem przed komisariatem w Kansas City,
gdzie mam być prawniczką twojego brata, który kogoś pobił.
I który powiedział policji, że jestem, cytuję:
„prawniczką rodziny”.
Kurwa.
Właśnie.
Postawiono mu zarzuty.
Zakłócanie spokoju pod wpływem alkoholu.
No i zignorował wezwanie sądu w Karolinie Północnej,
gdzie dokonał napaści i zniszczył mienie.
Wiedziałaś o tym?
Dzięki za pomoc. Zajmę się tym.
- Czyżby? - Tak.
Myślisz, że nie wiem, co robiłeś w Kansas City?
Nie tknąłem go.
Nie, ale skopałeś nieznajomego.
Przepraszam.
Wkurzyłem się.
A on był fiutem.
Masz szczęście, że cię wyciągnęli.
Ktoś powinien skopać tego gnoja.
- Nie wierzę, że nie chcesz go zabić. - Chcę.
Ale nie chcę, żebyś zginął ty ani ja,
ani Marty i Wendy.
Wciąż się nimi przejmujesz, choć nic z tym nie zrobili?
Zerwali współpracę z mafią.
I to ci wystarczy?
Nie.
To za mało, ale…
nic więcej nie mam, więc zamknij się
i obiecaj, że to się nie powtórzy. W porządku?
Dobrze.
Przepraszam.
Wendy nie zawsze była miękka.
Nie była.
Jako dziecko walczyła z każdym, kto się do mnie zbliżył.
Wybiła zęby smarkowi, który nazwał nas biedakami.
Powinna znaleźć sposób, żeby sukinsyn wylądował w szpitalu.
Tej samej nocy.
Mówię ci, zmiękła po ślubie z Martym.
Twoja siostra nie jest miękka.
Uwierz mi.
Tak? Co takiego widziałaś?
Dużo.
Na przykład?
To bez znaczenia. Odpuść.
Serio, Ruth?
Nie jest taka, jak myślisz.
Dobrze?
Twoja siostra nie jest miękka.
Pracuje dla pieprzonego kartelu.
Myślisz, że nie była w stanie zrobić krzywdy Frankowi juniorowi?
Robiła to wcześniej…
kiedy jej to pasowało.
Po prostu…
tym razem nie chciała.
A Marty nie jest w stanie powstrzymać twojej siostry.
O czym ty mówisz, Ruth?
Co ona ci zrobiła?
Nic.
Zamknij się i daj mi prowadzić.
- Potrzebujesz mnie? - Tak.
Helen jest niezadowolona.
Nie dziwię jej się.
Mówiła, że ty się tym zajmujesz. Co to znaczy?
Że się tym zajmuję.
Powiesz mi jak? Bo nie jest dobrze.
Nie musisz mi mówić. Mówiłam, że to naprawię.
Wyświadcz mi przysługę i wyłóż mi to.
Jeśli nie mówisz mi, co robisz,
jeśli nie rozmawiamy, nie mogę ci pomóc.
Wal się z tą swoją pomocą. Zajmę się tym.
Wendy.
Jak?
Jak tu skończę, pojadę do Ruth.
Namówię go, żeby zaczął brać leki.
Już tego próbowałaś.
- Nie mam wyboru. - Masz.
Mamy.
Gdybyśmy dziesięć lat temu nie zawieźli go do szpitala,
byłby dziś martwy.
- Nie wiemy tego. - Wiemy.
Helen wyciągnęła go z więzienia.
Możemy zawieźć go gdzieś, gdzie mu pomogą.
Nie zrobię mu tego.
To by go zabiło.
- Wtedy też tak mówiłaś. - Przez to się zmienił. Nie wróci tam.
Nie może o tym decydować.
- A ty możesz? - Tak myślę.
Właściwie to już podzwoniłem. Jest tu prywatna placówka.
Wystarczy, że go tam zawieziemy.
„My” nic nie robimy. Sama to robię.
Byłoby fajnie, gdyby tak było.
Mam dość twojego pieprzonego brata. Od zawsze sprawiał problemy.
No to gratuluję. Już nie jest twoim problemem.
Są podstawy co najmniej do oskarżenia o wyłudzenie,
naruszanie ustawy o pożyczkach i kradzież tożsamości.
Może nawet o przestępczość zorganizowaną.
Możemy zostać same?
Żona Marty’ego Byrde’a, Wendy, stała się przeszkodą…
Nie chodzi o twoją kontrolę.
Senator z Missouri podsunął nam dowody
na przestępczą działalność w branży chwilówek.
Dobrze.
Pochodzą od anonimowego źródła.
To źródło twierdzi, że oferowało je tobie, ale odmówiłaś.
To prawda.
To wiarygodny materiał.
Dobre dowody. Czemu ich nie chciałaś?
Bo tym źródłem jest Marty Byrde.
No i?
Szczerze mówiąc, czułam…
że zgadzając się, łamałabym swoje zasady.
Twoje zasady?
Ktoś popełnia przestępstwo.
A ty masz tropić przestępców.
Postanowiłaś to zignorować.
Tyle, jeśli chodzi o zasady.
Kiedy wygaśnie nakaz dotyczący kasyna, wróć do Waszyngtonu.
Wrócisz do audytów śledczych na pełen etat.
Latami walczyłam, żeby pracować w terenie.
Ja też, agentko specjalna.
Dawaj.
Powiedz, jakim jestem pierdołą. Jakim zawsze byłem.
Nie złość się na mnie.
Nie jestem na nikogo zły.
Ale wiem, dokąd to zmierza.
Doprawdy? Dokąd?
Jak to się skończy?
Jak to się zwykle kończy?
Nie przyjechałam, żeby cię gnoić.
To po co przyjechałaś?
Żeby ci powiedzieć, że twoja obecność wszystkim zagraża.
Zwłaszcza gdy się tak zachowujesz.
Chciałem dopaść Franka juniora, bo wy nic nie robicie.
Zrobiliśmy, co się dało.
Ruth jest bezpieczna. Wie o tym.
Ruth mówi, że mogłaś coś zrobić,
ale nie chciałaś.
Co to, kurwa, znaczy?
Co mogłaś zrobić?
Ile, Ben?
Ile to będzie kosztować,
żebyś wyjechał?
Żebyś mógł odbudować swoje życie?
Moje życie…
Moje życie jest teraz tutaj.
Nie, nie jest.
Pierdol się.
Ben!
Kurwa.
Darlene?
Chwileczkę.
Wiesz, że biorą 1000 dolarów od osoby?
Stać nas.
Po co tam idziemy? Przecież nie znosisz takich rzeczy.
Jedna trzecia tej maszkary należy do mnie.
Stoi na mojej ziemi.
A poza tym…
zapłaciłabym sto tysięcy…
żeby zobaczyć minę Wendy Byrde, kiedy przyjdziemy.
Nie wstydzisz się tego, że cię ze mną zobaczą?
W życiu.
KASYNO MISSOURI BELLE
Proszę, bawcie się dobrze.
Napijcie się, zjedzcie, co tylko…
Zobaczmy, jak to wyjdzie,
zanim zaczniemy wznosić toasty, dobrze?
Erin wygląda ślicznie.
Twoje dzieci też.
Czemu musimy być na scenie?
Bo to Fundacja Rodziny Byrde’ów.
Jesteśmy jej częścią.
Będzie dobrze. Nie martw się.
A ona co tu, kurwa, robi?
Każdy mógł kupić bilet.
Cześć, Ruth.
Ładnie wyglądacie.
Dziękuję.
Ty też.
Wyatt mówił…
że praktycznie kierujesz tym szkaradztwem.
- Cóż… - Cieszę się.
To dobrze, że w moim kasynie jest ktoś tutejszy.
- Bawcie się dobrze. - Dzięki.
Żebyś wiedziała.
- O co poszło? - Cześć.
W sumie to kiepska sprawa.
Być może przesadziliśmy.
Zabierają jej naszą sprawę i ściągają z powrotem do Waszyngtonu.
- Odkręć to. Nie możemy jej stracić. - Wiem.
Witajcie. Dobry wieczór.
Jestem Marty Byrde. Niektórzy z was już mnie znają.
Widzę znajome twarze.
Założę się, że wszyscy tu zebrani znają moją żonę, Wendy Byrde.
To ona tak naprawdę
jest siłą napędową…
Cieszę się, że w końcu osiągnęła cel i…
Cóż…
Widzę, że patrzą na mnie z tym „tato, za dużo gadasz” w oczach.
Już kończę, przywitajmy Wendy Byrde.
Dziękuję wam za przybycie.
Ta fundacja jest moim marzeniem
od bardzo dawna, kiedy pracowałam przy…
kampanii pewnego senatora w Illinois.
Fundacja charytatywna bez ukrytego celu,
bez politykowania, z prostym założeniem:
aby uczynić świat lepszym.
Wiem, że to brzmi naiwnie.
Ale wiem też, że możemy zrobić coś dobrego,
tutaj, w naszym własnym ogródku.
Możemy uczynić naszą okolicę lepszym miejscem do życia.
Może być bardziej sprawiedliwa,
lepsza dla naszych dzieci, naszych rodzin, dla nas samych.
Zanim przedstawię główny temat…
muszę podziękować jednej osobie.
To mój mąż,
Marty Byrde.
Bez którego nie byłoby mnie tutaj.
Nie będę dłużej przeciągać.
Naszą pierwszą inicjatywę przedstawi senator stanu Missouri, Andrew Wade.
„Uczynić świat lepszym”.
Brzmi jak mrzonka.
Brzmi jak coś, co polityk mówi, żeby udobruchać wyborców.
Coś, co moja 93-letnia babcia nazwałaby,
przepraszam za wyrażenie,
wielką kupą gówna.
Mawiała również:
„Słowa są tanie, liczą się czyny”.
Więc chcę zacząć działać.
Opowiem wam nie o jednej, ale o dwóch inicjatywach
finansowanych przez tę fundację.
Pierwsza weźmie na cel oszustów od chwilówek.
Druga zajmie się oszustami od hipotek.
Obie są…
Musimy porozmawiać.
Właśnie prowadzę imprezę.
Co się stało z partnerem Marty’ego w Chicago?
- Porozmawiajmy na dole. - Nie.
Porozmawiamy tu i teraz.
Sprawiliście, że zniknął,
czy takie akcje zaczęły się dopiero tutaj?
- To kiepski moment… - To?
Przecież to pieprzona ściema. Kłamstwo.
Myślisz, że się nie zorientują?
To twoja choroba.
Weź głęboki oddech.
Nie waż mi się tego, kurwa, robić.
Nie traktuj mnie z góry,
jakbym ja był chory, a ty nie.
Możemy o tym porozmawiać,
ale nie w tej chwili.
- Pomówmy o tacie Ruth. - Mów ciszej.
Nie będę, kurwa, cicho!
Cześć, Ben. Wszystko gra?
Nie, Marty. Nic nie gra.
Musisz się uspokoić…
Pieprzony kłamca!
Wszyscy jesteście kłamcami!
Sami jebani kłamcy!
Bez wyjątku!
Ja też tego nie chcę, ale wiesz, że nie mamy wyboru.
Nie mamy?
Nie ma dobrych opcji.
Więzienie albo szpital.
To go zabije.
Więzienie też.
Szeryf Nix czeka w biurze.
Szeryf się zgodził.
Poprosi o przeniesienie do szpitala stanowego.
Do szpitala stanowego?
Zamiast więzienia.
Nie możemy…
Nie możemy wysłać go do prywatnej placówki?
Znaleźliśmy już bardzo dobrą. Jest niedaleko.
Przykro mi, takie jest prawo.
Potrzeba twojej zgody. Jako krewnej.
Zgadzasz się?
Dobrze. Muszę iść do klienta.
Masz szczęście.
Marty nie wniesie oskarżenia.
Szeryf jest skłonny uznać to za kłótnię rodzinną,
a nie naruszenie warunków zwolnienia, więc nie pójdziesz siedzieć.
Trafisz do regionalnego centrum terapii behawioralnej.
Nie.
Tak.
Zostaniesz tam na czas nieokreślony.
Nie.
Nie!
Wendy!
Nie!
Wendy!
Nie chcę! Nie chcę tam jechać!
Co z Benem?
Chyba dobrze.
Tata napisał, żeby się nie martwić.
Niech ta afera nie będzie tym, co zapamiętasz z tego dnia.
- O co ci chodzi? - O ciebie i Erin.
Zapamiętaj to.
To nic wielkiego.
Wprost przeciwnie.
Dziewczyna cię pocałowała. Jasna cholera.
Pamiętaj o tym, wspominając ten dzień.
Zrobiła to, nie?
Ruth Langmore?
To ja.
Możesz go odwiedzić.
Jestem jego siostrą.
Tylko ją chce widzieć.
Daj mu to. Jego kapcie, szlafrok…
Tu nie można nosić szlafroków.
To jego kapcie…
i Vonnegut.
Lubi Kurta Vonneguta.
- Dobrze. - I powiedz mu, że go kocham.
I że to jest tymczasowe. Póki nie wyzdrowieje.
Jakieś ostre przedmioty? Długopisy, ołówki, klucze, spinki?
Tylko klucze.
Musisz je zostawić. Mogę zajrzeć do torby?
Tak.
Dobrze.
Nie wierzę, że to zrobiła.
Razem z tą pieprzoną prawniczką.
Co się wczoraj stało?
Czemu przyszedłeś taki wściekły?
Wszystko rozgryzłem.
To ona zabiła twojego tatę, prawda?
I tego agenta FBI. Jego też?
Petty’ego nie, tylko…
Przykro mi.
To skomplikowane. On był…
Mogłam ci o tym nie mówić.
Obiecała mi, że już nigdy tego nie zrobi.
To miejsce to śmierć, Ruth.
Ono mnie zabije.
Ona wie, że tu nie wytrzymam.
Co szalonego zrobiłem, że trzeba mnie tu zamykać?
W jakiej sprawie się mylę?
W żadnej.
To niesprawiedliwe.
Ani trochę.
To, co ci się stało, nie jest w porządku.
Wiem.
Kurwa.
Przepraszam.
To te pieprzone leki…
Co mogę zrobić?
Wyciągnij mnie stąd.
Nie wytrzymam w tym pierdolniku.
Musisz mnie stąd wydostać.
Proszę.
Mam obawy co do naszych partnerów.
Wyjaśnij.
Mają problemy z praniem nawet małych sum.
Starania z agentką specjalną stanęły w miejscu.
A wczorajsza impreza charytatywna nie poszła najlepiej.
Czemu to moje zmartwienie?
Może nie są tacy, jak myśleliśmy.
Rób, co musisz.
- Cześć. - Cześć.
Co…
Co u niego?
Kiepsko.
Szeryf umieścił go na obserwacji, żeby się nie zabił.
On jest w takim…
okropnym miejscu.
Nazywają je
ośrodkiem terapii behawioralnej,
ale to dziura dla świrów.
Nie wierzę, że go tam wsadzili.
Nie powinien być w takim miejscu.
Muszę…
Muszę go stamtąd wyciągnąć.
Darlene mogłaby pomóc.
Nie pogrywaj ze mną. Wsadziłeś go tam. Możesz go wyciągnąć.
Nie pogrywam, Darlene. Próbuję strzec prawa.
A jeśli go wypuszczę,
a on zacznie strzelać w barze?
Nie zrobi tego. Ma dzisiaj wyjść.
Znasz sędziego, który go tam wsadził?
Który podpisał nakaz?
Masz do niego natychmiast pojechać
i przekonać, żeby podarł nakaz.
Jak mam to zrobić?
Powiedz, że się myliłeś.
Powiedz, że nie miałeś wszystkich dowodów.
Gówno mnie obchodzi, co mu powiesz.
Po prostu to zrób.
Dobrze.
Jeśli to zrobię,
ty zrobisz coś dla mnie.
Stawiasz żądania?
Nie. Proszę.
Jeśli to zrobię,
znajdziesz kogoś innego do sprzedawania towaru.
Zgoda.
CENTRUM TERAPII BEHAWIORALNEJ
Wypisany?
Kto go wypisał?
Nie wiem.
Może Darlene poprosiła o przysługę.
Po cholerę miałaby się w to mieszać?
Bo nas nienawidzi.
Bo dyma Wyatta.
A on jest kuzynem Ruth.
- Wiesz, dokąd jedzie? - Nie. Wsiadł do taksówki.
Może do Ruth…
Albo tutaj.
Jadę do Ruth. Jestem bliżej.
Jak to szło?
„Jestem samodzielną osobą”.
Tak powiedziałaś.
- Skoro ty tak… - Tu jesteś.
- Hej! - Tak?
Daruj sobie. Szeryf mnie wyciągnął.
- Do tyłu. - Mamo?
Wiesz, jaką suką jest twoja matka?
Myślisz, że jest prawniczką? Wcale nie!
Jest pieprzonym potworem.
Moja siostra jest potworem, jej mąż też jest potworem.
Wiesz, co naprawdę robią, dla kogo naprawdę pracują?
Piorą pieniądze z handlu narkotykami.
Z handlu narkotykami.
Dla kartelu Navarra!
Dość. Odwróć się i odejdź stąd.
Pierdol się.
Co ja sobie myślałem?
- To prawda? - Nie.
Co ja sobie myślałem?
Nie jesteś…
Nie jesteś moją prawniczką.
Nie jesteś żadną prawniczką.
Jesteś jebaną agentką kartelu!
Sprzedajesz heroinę.
Każesz zabijać ludzi. Torturować ich.
Torturowałaś Ruth!
Zabiłaś jej ojca? Czy tylko to zleciłaś?
- Mamo… - Twoja mama!
Twoja mama zleca morderstwa i tortury na rzecz kartelu!
Wiesz, co jest najbardziej popierdolone?
Pamiętasz atak na ciężarówkę?
Toczą wojnę z innym kartelem!
To mógł być twój jebany dom.
Dosyć!
Wynocha!
Wszystko w porządku?
- Już dobrze. - Dlaczego tak mówi?
Bo jest chory.
Powinien być w szpitalu psychiatrycznym. Nie wie, co mówi.
Napisy: Krzysiek Ceran