SERIAL NETFLIX
Boże, kocham jego głos.
Przygotowaliśmy wszystko dla FBI.
To miło.
Jak są nastawieni?
Czy kiedykolwiek są szczęśliwi?
Przyjdą tak czy inaczej.
To prawda.
Jeszcze 48 godzin.
Dzwonię dziś do firmy przeprowadzkowej.
Jak chcesz. My jesteśmy spakowani.
Za wcześnie?
- Tak. Zdecydowanie. - Dobra.
Znaleźliśmy stare banknoty z Niebieskiego Suma.
Naprawdę?
Zostawiliśmy je. Ktoś je znajdzie.
Schowane w Biblii.
W takim razie będą tam długo leżeć.
Jakie są zyski z Belle?
Fantastyczne. Podwoiliśmy liczbę stolików, żeby pomieścić wszystkich gości.
Nie musisz przychodzić, jeśli nie chcesz.
- Tato! - Marty!
Możesz się tym zająć?
Jesteście celebrytami.
Jak to?
Amerykańska armia wzięła szturmem kompleks Lagunasa.
Dzięki wam moc amerykańskiego rządu uderzyła w ich wroga.
Salud.
Wujek mówi, że jesteście z Chicago.
Mam nadzieję, że miasto się nie zmieniło.
Wyprowadziliśmy się jakiś czas temu.
Wendy, Marty, to jest Javier.
Javi. Synek mojej siostry.
Studiował w szkole biznesowej w Chicago.
Loyola.
Dobra szkoła.
Jest w porządku.
Najważniejsze, że była w centrum.
Tęsknię za nim.
Wkrótce lecę do Chicago w interesach.
Jeśli przez interesy masz na myśli dobrą obsługę i łatwe kobiety…
Złożę ci sprawozdanie.
A ta…
Darlene Snell.
Co zamierzacie?
To znaczy?
- Nie przekręciłem imienia, prawda? - Nie.
Hodowczyni maku…
która zabiła Dela i zatruła nasz towar, choć była naszą partnerką.
Nie przekręciłeś imienia, ale nie wiem, co masz na myśli.
Zanim zginęła,
Helen powiedziała, że ta kobieta chce ponownie obsiać swoje pola.
Obok naszego kasyna.
Takie drobiazgi drażnią mojego siostrzeńca.
Miałem dobrego nauczyciela.
Mawiał, że zniewaga jest gorsza od śmierci.
I dlatego Marty ma ją powstrzymać, prawda?
Tak. Pracujemy nad tym.
Zakończymy to.
Dobrze. A teraz wybacz,
ale musimy omówić kilka spraw.
Salud.
Proszę.
Mój siostrzeniec jest niecierpliwy.
Całe jego pokolenie takie jest.
To całe zamieszanie z Darlene, możemy je zignorować, bo…
Nie. Musisz się tym zająć.
Najgorsze zagrożenia zawsze są wewnętrzne. Nie zapominaj o tym.
Szkoła biznesowa miała nauczyć go rozwagi,
ale on mi się stawia,
szuka słabych punktów.
Jeśli jakieś znajdzie,
wykona swój ruch.
Jaki ruch?
Zabije mnie.
I ciebie.
Każdego, kto według niego jest dla mnie ważny.
I dlatego nie może wiedzieć, co teraz omówimy.
Pewne rzeczy Bóg jeden wie, Wendy.
Wykorzystacie swoje wpływy, żeby pozwolić mi się wycofać.
Co to właściwie znaczy?
Wycofam się z interesu.
Uwolnię się od groźby aresztowania lub zabójstwa.
I będę mógł swobodnie poruszać się między Meksykiem i USA,
gdzie założycie imperium biznesowe moich dzieci.
Przykro mi, to niemożliwe.
- Nie używaj tego słowa. - Jakiego miałabym użyć?
Myślę, że…
Wendy chce powiedzieć, że…
FBI nie przystaje na żadne…
układy, które nie są dla nich korzystne.
Wiem, że będę musiał pójść na ustępstwa.
- Ustępstwa? - Tak.
Ustępstwa.
Czy sama nie zrobiłaś tego samego, Wendy?
Ze swoją fundacją?
Z marką?
Co? Sama przemienisz się w ważną osobę z socjety,
ale nie zrobisz tego dla mnie?
Gwoli ścisłości, nie jesteśmy znanymi na całym świecie
przywódcami kartelu, figurującymi na listach poszukiwanych.
Cóż. Zróbcie to, a uwolnicie się od zobowiązań wobec mnie.
Przepraszam, to…
To jest…
niewykonalne.
To dlaczego wciąż żyjesz?
Tego właśnie chcę.
Dlatego was wybrałem.
Idźcie, zabawcie się.
Wydałem ponad 10 000 $ na same kraby.
Mogę w czymś pomóc?
Nie, ja tylko na kogoś czekam.
Kiedyś byłaś tu pokojówką.
A potem mnie wypierdoliłaś. I nie zapłaciłaś.
A ty okradłaś połowę moch gości.
Powinnam ukraść ci makijaż.
Oszczędziłabym nam obu niezręcznej sytuacji.
Dzwonię po szeryfa.
Panie Benton.
- Panna Langmore? - Tak. Cześć.
Stan Benton. Lorna, pójdziemy do twojego biura, dobrze?
Oczywiście.
Próbuję to sobie poukładać.
Jasne, rozumiem.
Chce pani kupić ten motel za 450 000 $?
Jak pan widzi, mogę wziąć kredyt
z banku Osage.
To dobra oferta.
To bardzo dobra oferta.
I co?
O Boże.
Nagle naszło mnie tyle wspomnień.
Rozumiem.
Moje dzieci biegały tymi korytarzami, dorastały tu.
No tak.
Patrzyłem też, jak dorastają tu dzieci Lorny.
Na pewno wyrosły na piękne okazy ludzkiego gatunku…
ale recesja zagląda panu w oczy,
a ja oferuję 110% ceny rynkowej.
Wiem. Po prostu…
To może tak?
Zrezygnuję ze wszelkich inspekcji i dobijemy targu.
Czemu?
Czemu chce pani kupić Lazy-O?
Bo jestem sentymentalna?
Bo mam zaburzenia uwagi i potrzebuję czymś się zająć?
Czy to ma znaczenie?
Trochę ma.
Chcę mieć kawałek tej miejscowości.
Kiedy miastowi przyjadą na wakacje, chcę, żeby to moją twarz widzieli.
Chcę nas reprezentować.
Interesy z panem to przyjemność.
A, Lorna, złotko,
wypierdalaj.
Jebany Lazy-O!
Przekonałam go, że motel naprawdę coś dla mnie znaczy.
Chryste.
Pamiętasz te pieprzone szopy, które mieszkały pod maszyną do lodu?
Powiedziałam mu, że chcę pokazać turystom,
jacy jesteśmy wyjątkowi.
Musiałem codziennie używać dmuchawy, nawet kiedy nie było liści.
Chyba rok dmuchałem te same dziesięć liści z miejsca na miejsce.
Chyba trochę za wami nie nadążam.
Co tak naprawdę skłoniło cię, żeby kupić jakiś zapyziały motel?
Musimy jakoś prać pieniądze.
Nie, kotku.
To nie problem. Mamy własny system.
Z tego, co wiem,
Jacob miał koleżeńską umowę
z Henrym z banku Osage.
Nie możemy na tym polegać.
Mogę założyć anonimowe konta za granicą.
A motel kupiłaś na siebie?
Różni właściciele chronią farmę przed powiązaniem z praniem pieniędzy.
Ale to rodzi pytanie o naszą współpracę.
Chyba powinniśmy porozmawiać o procentach.
Nie musimy rozmawiać o pieniądzach.
Nie. Ruth ma rację. Lepiej mówić wprost i jasno.
Wydaje mi się, skoro to twoja farma, że sprawiedliwie będzie,
jak ty dostaniesz 50%, a ja i Wy podzielimy się resztą po 25%.
Twoja działka brzmi uczciwie.
Wyatt i ja podzielimy pozostałe 75% po równo między siebie.
Tyle dobrych wieści!
Przyniosę szampana.
Kurwa.
Cześć.
To ty powinnaś je mieć.
To prochy Bena.
Kochał cię.
Ciebie też kochał.
Nie powinnaś już pracować dla moich rodziców.
Nie pracuję.
Odeszłam.
Czemu tak mówisz?
Czemu nie powinnam dla nich pracować?
Bo to moja mama zaaranżowała śmierć Bena.
Czyli wiesz?
Dzięki.
Odwiedzaj go czasem.
Gdy tylko chcesz.
Widzisz tę kanapę?
Uwielbiał ją.
Twoi rodzice wiedzą, że zabrałeś prochy?
Są w Meksyku.
Kurwa.
Jebany złom.
Co tu robisz?
Marty prosił, żebym go zastąpiła, póki nie wróci.
Wstawaj.
- Charlotte, o co chodzi? - Wstawaj, do kurwy nędzy.
Kenny!
Nie musisz tego robić.
Rozmawiałam z rodzicami, zanim wyjechali.
I dlatego to ja ich tu zastępuję.
Kenny, ona musi stąd zniknąć, ale już.
Wyprowadź ją i upewnij się, że nie wróci.
- Tak jest. - No…
Dobra.
Niech będzie.
Wyjdę.
Wendy?
Charlotte?
Jonah?
Wszystko w porządku!
Nic nam nie jest.
Co się stało?
Mamy pewne problemy.
Co się stało, do diabła?
Powystrzelałem szyby.
Czemu powystrzelałeś szyby?
Byłem zły, bo mama zabiła Bena.
Powiedz, że się mylę.
To nie takie proste.
Helen mówiła co innego.
Helen się myliła.
Tak? Zadzwonię do niej. Zobaczymy, co powie.
Helen nie żyje.
Czyli…
Ben nie musiał umrzeć?
Jonah, posłuchaj…
Nie, jeśli Helen i tak miała zginąć,
to nie było powodu, żeby zabijać Bena.
Świat tak nie działa, młody.
Spodziewacie się gości?
- O co chodzi? - Marty Byrde?
W czym mogę pomóc?
Nazywam się Mel Sattem. Jestem prywatnym detektywem z Chicago.
Cześć.
Krótko mówiąc, szukam Helen Pierce, twojej partnerki biznesowej.
Zdaje się, że wyparowała.
Szukam jej, bo musi podpisać jakieś dokumenty.
- To kiepski moment. - W skrócie…
Jej mąż chce przyspieszyć rozwód, żeby wziąć kolejny ślub.
Miłość, co nie?
Nie mam pojęcia, gdzie jest. Kochanie, mówiła ci coś?
Nie.
Zamierzała wrócić do Chicago. Myślałam, że tam jest.
Powinniśmy się martwić?
Nie, to pewnie taka zagrywka.
Kruczki prawne, brzydki rozwód.
Ale muszę mieć jej podpis, żeby wypełnić zadanie,
bo kiedy nie mogę wypełnić zadania, robię się nerwowy.
Ale to nie wasz problem.
- Szkoda, że nie możemy pomóc. - Jasne.
Porozmawiaj z jej córką, Erin.
Może ona coś wie.
Tak zrobię. Dziękuję.
Zostaw wizytówkę, jeśli się odezwie, dam ci znać.
- Dobra. - Świetnie.
- Doceniam to. - Nie ma sprawy, Mel.
Posprzątaj tu.
Dobrze się czujesz?
To pewnie przez szampana.
Jesteś szczęśliwy?
Jasne, że tak.
Nie musiałaś tego robić, wiesz?
Z działkami.
- Cicho bądź. - Dobrze.
To, co moje, jest i twoje.
Ale…
dzięki, że przyjęłaś Ruth.
Nie mogło być inaczej.
Założyłem nową kłódkę na szafce z bronią,
a pociski schowałem w sejfie.
Źle, że na niego naskoczyłam.
Tak, ale on strzelał w domu.
Mimo to…
Może trochę mu odpuść, biorąc wszystko pod uwagę.
Jak to wytłumaczyć nastolatkowi,
który przecież ma cię nienawidzieć?
Jonah niczego nie nienawidzi.
Naprawdę. On tylko potrzebuje chwili spokoju.
Jest mądry.
Zrozumie, że musimy…
przez to wszystko przejść,
a potem będziemy wolni od kartelu
i będziemy mieć takie wpływy w polityce,
żeby móc pomagać ludziom, Wendy.
Nie przegram.
Wierzę ci.
W jaki sposób nie przegramy?
W jedyny sposób, który każdego ochroni przed przegraną.
Potrzebujemy dużych ilości pieniędzy, dzięki którym wszystkich przekupimy.
Porozmawiam z Jimem Rettelsdorfem.
Dobrze.
A potem musimy zrobić z Omara Navarra przykładnego obywatela.
Tak.
A potem musimy przekonać Darlene Snell, żeby zwinęła swój biznes.
Oczywiście.
Siły specjalne USA zaatakowały kompleks wraz z meksykańskimi służbami.
Członkowie kartelu Lagunasa odpowiedzieli ogniem.
Zginęło czterech członków kartelu, w tym trzecia osoba w łańcuchu dowodzenia.
Skonfiskowaliśmy heroinę wartą 350 milionów dolarów,
a także gotówkę i broń.
Agentce Miller zawdzięczamy informacje, które to umożliwiły.
Oto podsumowanie tego, czego się dowiedzieliśmy.
Przeczytajcie je przed kolejną odprawą.
Dziękuję.
Moment, agentko Miller.
Wiem, ile dla ciebie znaczy działanie w terenie.
Zostań w Jefferson City. Masz być blisko Ozark.
Po urlopie macierzyńskim
nie wrócisz do księgowości dochodzeniowej.
Gratulacje.
Dziękuję.
Świetnie. Dzieci miały czas.
Zaczynamy?
Nie bez naszej partnerki.
Partnerki?
Kurwa mać, Kenny, mam tam być!
Panie Byrde.
Może wejść. Dziękuję.
Dziękuję, Kenny.
A ta wasza prawniczka? Czekamy na nią?
Nie czekamy.
Możemy zaczynać.
Pierzesz im pieniądze?
Dlatego próbowałaś ukraść programy Marty’ego.
Sama nie dasz rady, tak?
To co to za ważne wieści z Meksyku, przez które nas tu ściągneliście?
Kartel Navarra został poinformowany, przez ciebie, Darlene,
że zamierzasz wznowić produkcję heroiny.
Poinstruowali nas, żeby cię ostrzec, żebyś tego nie robiła.
To nie żart.
- Nie? - Nie.
Darlene i Jacob prowadzili uprawę na długo przed waszym przybyciem, więc…
Tak, ale przybyliśmy tu. Świat się zmienił. To fakt.
Faktem jest też to, że mam w dupie,
co wy i wasi Meksykanie macie do powiedzenia.
Jeśli się nie podporządkujesz,
ich reakcja będzie szybka i brutalna.
My tylko przekazujemy wiadomość.
Jasne.
Bo sami nic, kurwa, nie robicie. Tak?
- Od tego są inni. - To nic osobistego. To poważna sprawa.
Wiem, że to zajebiście poważne.
Nie wiesz.
Helen dziesięć lat pracowała dla kartelu.
Odstrzelili jej łeb o krok od nas.
Wyciągaliśmy sobie z włosów kawałki Helen.
To jest poważne.
Sumienie kazało nam przekazać wam tę wiadomość.
Twoje życie jest zagrożone. Wyatta też, Zeke’a też.
Moja rodzina to moje zmartwienie. Dzięki.
Chyba, że chcecie powiedzieć coś jeszcze?
To wszystko.
Ruth.
Przekonaj ją.
Nie daj się zabić.
Jakby ci, kurwa, zależało.
Oczywiście, że mi zależy.
Daj spokój. Sama tego chciała.
KASYNO MISSOURI BELLE
Ruth.
Zignoruj ich. Już dla nich nie pracujesz.
Myślałam o Helen jako o pierdolonej maszynie,
jebanym kombajnie czy coś.
Nie sądziłam, że można ją kropnąć.
Nie martw się. Darlene to załatwi.
Muszę iść.
Nie, Wendy ma rację.
Mam przejebane.
Potrzebuję programów Marty’ego.
Wiem, jak się zarządza systemem.
Ale nie wiem, jak się go, kurwa, buduje.
- Coś wymyślisz. Jestem pewien. - Mówię serio.
Ja też. Wierzę w ciebie.
Czemu?
Bo jesteś zajebistą Ruth Langmore!
Od dwóch dni nie oddzwania.
Obawiam się, że pierwszy raz słyszę coś na ten temat.
Więc wrócimy do tematu za 48 godzin,
wtedy uznam ją za zaginioną.
Wiem. Ale może w międzyczasie mógłby pan…
sprawdzić jej dom, zobaczyć, jak to wygląda,
czy nie ma śladów włamania, wie pan?
Po szeryfowemu.
Szczerze, nie wiem, co sprowadziło Helen Pierce do Ozark,
i nie chcę wiedzieć.
Co to znaczy?
Nic.
Potrzebny mi tylko podpis.
Proszę.
Zostawiłem w Chicago kocicę, nazywa się Loretta Lynne.
Odgryzie sobie łapę, jeśli szybko nie wrócę.
Niech mi pan pomoże, a dam panu spokój na zawsze.
Przykro mi, ale to brzmi jak sprawa rozwodowa.
Żona nie chce, żeby mąż ją znalazł.
Nic mi do tego.
No tak.
Cóż…
Gdyby zmienił pan zdanie.
Nie powinnam z tobą rozmawiać. Będziesz przesłuchiwany.
No tak. Zasady tyle dla ciebie znaczą.
Nie moja wina, że cię prześwietlają.
Zgłosiłaś mnie!
Bo świadomie przyjąłeś fałszywe zeznanie.
- Wiedziałeś, że ktoś może zginąć. - Ty…
Harowałem 15 lat.
Próbowałem usunąć narkotyki z ulic. Próbowałem ratować ludzi.
Tak jak ty. Przez 15 lat.
- Czego chcesz? - Chcę…
Chcę, żebyś to zrozumiała, zanim staniesz przed komisją
i wszystko przekręcisz.
Chcesz usłyszeć prawdę?
Bez kitu?
Bez kitu.
Mam w dupie to, co tobą kierowało.
Liczy się tylko to, co zrobiłeś, a zrobiłeś coś złego.
- A teraz mnie zostaw. - Widzisz…
To tak nie działa.
Nie możesz zadzierać nosa,
tarzając się w tym samym błocie, co my.
- Wiesz, co myślę? - Co?
Że jestem hipokrytką?
Purystką, która idzie na kompromisy?
Że inni agenci myślą, że dostałam wyróźnienie
za bycie pionkiem agenta kartelu,
więc jak mogę mówić, że świat jest czarno-biały?
Tym chcesz mnie zaskoczyć?
Wracaj do domu.
Nie powinni cię tu widzieć, jesteś zawieszony.
Dziękuję za posprzątanie.
A miałem wybór?
Nie, ale i tak to doceniam.
A właśnie, dziękuję, że zajęłaś się Ruth w kasynie.
Jasne.
Co zrobiła Ruth?
Próbowała ukraść oprogramowanie finansowe,
które napisałem dla firm wydmuszek.
Czy w ogóle mogłaby uzgodnić konta,
bez dostępu do zagranicznych serwerów?
Rzecz w tym…
że ona już nie jest jedną z nas.
Jeśli zbliży się do kasyna lub do naszego domu,
nie zadawajcie się z nią i dajcie nam znać.
Rozmawiałam z Mattem z ochrony. Dał znać wszystkim zmianom.
Dobrze.
Rozmawiałeś już z Mayą?
Nie oddzwania.
Niedobrze.
To miał być koniec ingerencji FBI.
Będziemy potrzebować pomocy Mayi,
bo poproszono nas o…
zasadniczo o wypranie Omara Navarra.
- To niemożliwe. - Wcale nie.
Co to znaczy, że macie go wyprać?
Chce swobodnie podróżować z Meksyku do USA i z powrotem,
w zamian za to, że…
nie wiem, pomoże rządowi w razie potrzeby.
- To niemożliwe. - To możliwe.
Liczy się to, że jeśli wszystko się uda, obiecał nam,
że to koniec naszych zobowiązań.
Za pół roku możemy być wolni.
Dobrze?
W trzeciej klasie uczyliśmy się o Świątyni Nieba w Pekinie.
Jej teren to jakieś 240 hektarów, jest tam taki budynek,
nazywa się Pawilon Modlitwy o Urodzaj.
Otacza go takie coś, co nazywają Murem Echa.
Wystarczy.
- Rozumiemy. - Nawet kiedy ludzie szepczą,
ciągle słyszysz te same słowa, powtarzane raz po raz…
Dość.
Chcesz się wymądrzać?
Chcesz mnie nienawidzić? Proszę.
Ale twój ojciec mówi prawdę.
A dzięki naszej fundacji
wszystko, co poświęciła nasza rodzina,
wszystko,
umożliwi nam robienie tylu dobrych rzeczy, ile będziemy chcieli.
Możemy być najpotężniejszą rodziną Środkowego Zachodu.
Z pełnym poparciem cholernego FBI.
Ludzie odkryją, skąd mamy pieniądze.
Musisz dorosnąć. To Ameryka.
Ludzi nie obchodzi, skąd masz pieniądze,
a po kolejnych wyborach
to będzie tylko taki mit.
Plotka.
Pieprzona anegdotka na imprezie.
Chyba macie popsuty dzwonek.
Jezu Chryste, to znowu on.
Jemy kolację.
To zajmie tylko chwilkę.
Posiłki są dla nas badzo ważne.
To ty, prawda?
W domu Helen?
Byłem zły. Zamknęła mojego wujka w psychiatryku.
Jonah, cicho.
Obejrzyj resztę, a zobaczysz, że żyła, kiedy wychodziłem.
Dość.
Czemu myślisz, że nie żyje?
Skąd to masz? Miałeś nakaz?
Na widok zdjęcia swojego syna grożącego strzelbą twojej partnerce
martwisz się tym, czy miałem nakaz?
To sprawa rodzinna, jasne?
Potrzebuję tylko podpisu…
Dziękuję za informację. Dobranoc.
Potrzebuję tylko podpisu!
No dobrze. Myślę, że w tym momencie
musimy wszyscy pilnować się, żeby nie stracić głowy.
- Co ty odpierdalałeś? - Wendy.
Poszedłem ją zastrzelić, zanim zabije nas wszystkich.
Wtedy powiedziała, co zrobiłaś Benowi.
Wiedziałaś o tym?
Nie o tym.
- Nie odchodź. - A ty dokąd?
- Na zewnątrz. - Nie.
Mówię serio. To bardzo skomplikowane.
Musimy to omówić całą rodziną.
Nie wyjdziesz z domu!
Możesz się uspokoić? Niech wszyscy się uspokoją.
Ja jestem spokojny.
Tak? Absolutnie spokojny.
Nie powstrzymasz mnie.
Gówno prawda!
- Masz szlaban. - Możesz trochę odpuścić?
Usiłowanie zabójstwa to za mało na szlaban?
Mam klucz. Nie musicie na mnie czekać.
Cicho!
Przepraszam, pójdę sobie.
Nie, mówiłam poważnie.
Gdy tylko chcesz.
Masz. Łap.
Wiesz, mam własne oprogramowanie.
Do prania pieniędzy.
Wprowadziłem poprawki do wersji taty.
Konta działają już od jakiegoś czasu i…
Możesz je wziąć, jeśli chcesz.
Czemu to robisz?
Dzięki.
Powinieneś wiedzieć, że pracuję z Darlene.
Wiem, że coś tam między wami zaszło,
ta sprawa z twoimi włosami.
Pasuje ci ta fryzura.
Wiesz…
Wiesz, że ona jest szalona?
No tak.
Ale kto, kurwa, nie jest?
A tak przynajmniej pracuję z Wyattem.
Te konta naprawdę działają?
Oflagowali cię kiedyś?
Nie.
Może ty byś prał pieniądze dla mnie?
Wiesz, kupiłam motel Lazy-O.
Tam nas okradłaś.
Jest idealny do prania.
Słuchaj, nie…
Nie jestem pewien.
Nie, jasne.
Chodzi o to, że…
Poważnie, zapomnij o tym.
Możesz zostać, ile chcesz.
MARTY BYRDE DZWONI
Cześć, Maya. Tu znowu Marty.
Proszę, oddzwoń, gdy będziesz mogła. To naprawdę ważne.
To ważne dla mnie,
dla…
dla FBI.
Oddzwoń, gdy będziesz mogła. Dziękuję.
Cześć.
- Hola. - Cóż za niespodzianka.
Byłem w Chicago z powodu pracy.
Muszę polecić tobie i Wendy kilka nowych restauracji.
Dziękuję.
Pomyślałem, że przyjadę zobaczyć operację.
- Pięknie tu. - No tak.
Dużo szykowniej, niż myślałem.
Tak?
W stylu nowoorleańskim.
Owszem.
No to powiedz mi.
Ta jebana wieśniaczka.
Wciąż myśli, że może sprzedawać heroinę na naszym podwórku?
Wiesz co?
Roiło się tutaj od federalnych.
Chyba nie powinno cię tu być.
Masz rację.
Pójdziemy do ciebie.
Do mnie?
Możemy kupić ciastka.
Gdzie wczoraj byłeś?
A co? Powiesz rodzicom?
Nie, martwię się o ciebie.
Jeździłem na rowerze po okolicy.
Musisz się ogarnąć. Zaczynasz mnie przerażać.
Ich plan to fantazja.
- Musimy dać im więcej czasu. - Już go mieli.
Mamie zależy tylko na naszym bezpieczeństwie.
Zabiła Bena. To jakbyś ty zabiła mnie. Wyobrażasz to sobie?
To co innego. Ben był chory psychicznie.
To nie jest odpowiedź.
Mama ma rację. Musisz dorosnąć.
A ty musisz wyrobić sobie własne zdanie.
Javi zastanawiał się, co z Darlene.
Przyniosłem ciastka.
To bardzo miło z twojej strony.
Tak.
Powiedziałem mu, że odbyliśmy bardzo…
owocne pierwsze spotkanie.
Zgadza się.
Musimy działać bardzo ostrożnie,
bo ona kontroluje tutejszego szeryfa.
Nie chcemy, żeby kazała mu się nam przyjrzeć.
- Ale robicie postępy? - Tak.
Znaczne postępy.
Miejmy, kurwa, nadzieję. Gracias.
Czy…
Musisz wracać dziś do Meksyku?
Pomyślałem, że zostanę tu dzień albo dwa.
Zrelaksuję się trochę. Odpocznę.
To miło. Gdzie się zatrzymasz?
U Helen.
W końcu nie korzysta z tego domu.
Gracias.
Muszę wam coś wyznać.
Kiedy wujek powiedział mi o waszym zatargu z Helen,
głosowałem, żeby was zabić.
Bez urazy.
Oczywiście.
Brakuje mi Helen.
Była seksowna.
Jak straszna, złośliwa nauczycielka.
Mój wujek ewidentnie wam ufa.
W końcu załatwiliście mu kasyno i interwencję amerykańskiego rządu.
Nie wychylamy się i pilnie pracujemy.
Jak wam idzie przygotowywanie zasobów dla jego dzieci?
Dobrze. Ale to Helen zajmowała się kwestiami prawnymi.
Racja.
Miło, że mogliśmy to zrobić.
Gracias.
Dupek!
Ruth, kopsniesz piwo?
Tak.
Cześć.
Chcę to zrobić.
Będę ci prał pieniądze.
W takim razie…
posadź tyłek przy basenie.
BĄDŹ, KURWA, SZERYFEM… PROSZĘ
Szukam Helen Pierce.
Jestem jej przyjacielem.
Pilnuję domu pod jej nieobecność.
Wszystko w porządku?
Jak mogę się z nią skontaktować?
Pan jest szeryfem.
Jak…
Jak w westernie.
Zgadza się. To ja.
Rany.
Muszę się z nią skontaktować.
Momencik. Przyciszę muzykę.
- Powiedział ci, gdzie był? - Mówił, że jeździł na rowerze.
Wierzysz mu?
Zwykle nie kłamie.
Myślę…
Myślę, że musimy się postarać, żeby mówić jednym głosem. Dobrze?
- Wiem. - Tak.
Po prostu myślę, że…
Nie możemy sobie nawzajem przeczyć przy dzieciach.
Powinniśmy zmierzać w jednym kierunku.
Masz rację.
Byle naprzód.
Rozwiązałem wasz problem.
Zobaczcie.
Macie krematorium.
Prawda?
Napisy: Krzysiek Ceran