SERIAL NETFLIX
Wydział narkotyków, funkcjonariusz O’Lansky.
Nie wiem. Ponury syf.
Zafiksowałem się, wiesz?
Kiedy byłeś na spotkaniu?
Jestem tu sześć dni w tygodniu po 15 godzin.
W niedziele odsypiam.
Rozwiązałem dwa morderstwa, przydzielono mi trzy.
Policz sobie.
- I nienawidzę tych spotkań. - O to chodzi, Mel.
Słyszałeś o przeciwnym działaniu?
Daj spokój. Nie zaczynaj.
Ludzie tacy jak my powinni robić przeciwieństwo tego,
na co mają ochotę, a będzie dobrze.
Niestety.
Po co żyć, jeśli wszystko, na co masz ochotę, jest złe?
Dobre pytanie. Kiedy ostatnio pisałeś listę wdzięczności?
Kiedy ostatnio byłem wdzięczny.
Zastanawiam się, czemu alkoholicy, tak ogólnie,
chcą, żeby im płacić, kiedy dostają prezent?
Chciałem coś z tobą przegadać.
Tak?
Pomyślałem, że oddam kota znajomej.
Sprzedam wszystko, co mam.
Kupię kupę kraku…
zaciągnę zasłony
i będę palił, aż zdechnę.
Dobra, rozważmy to.
Sprzedasz wszystko, tak?
Kupisz kupę kraku, zaciągniesz zasłony.
Wypalisz wszystko, ale nie umrzesz.
I co ci wtedy zostanie?
Kurwa.
Mel, słyszysz?
Mel.
Mel, słyszysz mnie?
Nie tak się umawiałyśmy.
Już mówiliśmy, że to tymczasowe rozwiązanie.
Potrzebujemy mleczka makowego, a to jest sproszkowana heroina.
Może nie być dość czysta.
Nie wiem, ilu ludzi będę musiała przekupić,
żeby to się nie wydało.
Nie martw się, jest czysta.
Kto to właściwie jest?
Ktoś, z kim dużo pracowaliśmy.
Znasz wielu dilerów jak na filantropkę.
Navarro wznowi dostawy, gdy tylko Javi się uspokoi.
Twój przyjaciel Javi kosztował mnie tydzień produkcji.
Zrobiłam projekcje. Apteki czekają na dostawy 1 października,
jeśli spóźnię się choć o jeden dzień,
akcjonariusze się zbuntują, akcje spadną,
a ja ogłoszę jebane bankructwo.
Ile ona ma lat, 16?
Pozory mylą.
Ty musisz być Clare.
Ruth Langmore.
Jak się masz?
Masz próbkę? Gdzie ją sprawdzę?
W łazience.
Jak ci się podoba w Ozark?
Umowa stoi?
Czego, kurwa, chcesz?
Obserwowałam cię,
kiedy twój tata zrywał naszą umowę.
Też ci się to nie podobało.
Jeśli się mylę, pójdę.
Nie rozmawiam o rodzinie z obcymi.
Jesteś obcy we własnej rodzinie.
Stary dał ci pozycję, a potem ją odebrał.
Niby cię to obchodzi?
Masz rację, nie obchodzi.
Odstrzeliłam ci fiuta.
Przepraszam za to.
Poszłam nawet kupić ci kartkę.
Nie ma kartek na takie okazje.
Czego, kurwa, chcesz?
Żebyś przyjął moje przeprosiny.
Nie.
Słyszałam, że doktor spisał się na medal.
Mówią, że teraz jest więcej do kochania.
Mam tego mnóstwo. Gotowe do transportu.
Kiedy?
Gdy tylko zechcesz.
Możesz narzucić marżę tysiąc za kilo.
Albo trzy tysiące. Jak chcesz.
Zwracam ci twoją pozycję.
- Czemu? - Czemu nie?
Widzę, że serce ci znowu zabiło.
Nie daj nic uszczknąć tacie.
Zyskasz kilkaset tysięcy. Milion, jeśli to mądrze rozegrasz.
A słyszałam, że jesteś mądry.
Od kogo?
Senator Schafer chce jutro porozmawiać.
To dobrze czy źle?
Dobrze. Chyba.
Przyjedzie tutaj.
Czyli rozważa dołączenie do zarządu.
Co robisz?
Czego się spodziewałaś?
ZAGINIONY BEN DAVIS
Tam jest kolejny.
JEŚLI COŚ O NIM WIESZ, ZADZWOŃ
Czy ktoś był dzisiaj w mieście?
Autem?
Albo rowerem?
Co chciałeś osiągnąć?
- Może skupmy się na jedzeniu. - Nie, naprawdę chcę…
Naprawdę chcę wysłuchać Jonaha.
Chciałeś nas skrzywdzić?
Narazić nas?
To nie ja kazałem je powiesić.
Dobrze? To Darlene.
Darlene.
Może to dobrze.
Czemu?
Widać, że nam zależy.
Charlotte.
Jak egzamin?
Co?
Wyszłam w trakcie.
Czemu to zrobiłaś?
Bo na co mi to, jeśli nie idę na studia?
Wiedziałaś o tym?
Za kilka miesięcy kończy 18 lat. Może sama decydować.
Chodźmy porozmawiać w sypialni.
Nie każdy idzie na studia.
Co? Możesz zamknąć drzwi, proszę?
Proszę. Dziękuję.
Posłaliśmy ją do szkoły przygotowującej do egzaminów…
W Chicago.
No. Słyszałaś kiedyś o wspólnym froncie?
To podstawa rodzicielstwa.
Charlotte nie jest jak inne dzieci.
Wiedzie inne życie.
- Czy to dobrze? - Tak już jest.
A niby od kiedy ty chcesz tak współpracować?
Bo nie pytałeś mnie,
czy mamy kupić tonę narkotyków od Ruth.
To nam uratowało tyłki, a ty byś się nie zgodziła.
I dlatego nie mówiłam ci o Charlotte.
Przestań. To co innego.
A żeby było jasne,
twój brat nie zaginął, dobrze?
On nie żyje.
Może czujesz się lepiej, udając,
ale ten jeden problem nie…
Wiesz…
Nie zniknie, Wendy.
Masz chwilę?
Możemy nie rozmawiać o studiach?
Tak. Obiecuję.
Kiedy ostatnio rozmawiałaś z Wyattem?
Boże. Jeszcze zanim zapadł się pod ziemię.
Wiem, że to…
Przepraszam, ale…
Mogłabyś z nim porozmawiać,
może przekona Darlene, żeby zdjęła plakaty.
Wiem, że to trudna sprawa, ale…
Mama wie, że o to pytasz?
W tej chwili nie wie.
Dobrze?
Tak?
Dobrze. Dziękuję.
Nie kładź się późno.
Jest jeszcze kawa?
- Tak. - Proszę? Dziękuję.
O której spotykasz się z Schaferem?
- Dzień dobry. - O 9.
- Dziękuję. - A ty z Ruth?
Też o 9.
Przepraszam za najście.
- Helen Pierce się odzywała? - Nie. Przykro mi.
Jakby co, nie jestem gliniarzem. Nie wnoszę oskarżeń.
Jak zdobędę podpis, znikam stąd.
- Spieszymy się. - Przejdę do rzeczy.
Nie widzieliśmy jej od miesiąca.
Bo nie żyje?
Co takiego?
Powiem wam, co myślę.
Myślę, że twój brat Ben ją zabił, a teraz go chronicie.
Skąd ten pomysł?
To przez nią trafił do szpitala.
A kiedy wyszedł, pewnie był zły.
Już wcześniej miewał napady agresji, a teraz ona zaginęła…
I on też. W policyjnym żargonie nazywamy to pewu.
Czyli PW, przekonujące wyjaśnienie.
Muszę powiedzieć, że tracę cierpliwość.
Nie zrozumieliśmy się. Szukam Helen.
Potrzebny mi jej podpis lub zwłoki.
Gdybym dostał anonimową wskazówkę,
zamieniłbym się w słuch, stracił mowę i przestał was nękać.
Dobra. Rozumiem. Dziękuję.
Dobra. Powinienem ci powiedzieć,
że byłem w Karolinie Północnej.
Gadałem z Nathanem Davisem. Twoim tatą.
Myśli, że Ben mógł pojechać do Knoxville w Tennessee.
Ma tam znajomych.
Więc…
Nie wiem, dostaliście jakąś pocztówkę z Knoxville?
Muszę iść do pracy.
Przykro mi, że nie możemy pomóc.
Już mam.
Mam ich w aucie z 500, więc…
- Miłego dnia. - Nawzajem.
Nienawidzę go.
Ja też.
W czym możemy pomóc, senatorze?
Twoja fundacja współpracuje z FBI w sprawach o korupcję, tak?
Zgadza się.
Mam pewien problem w rodzinie.
Federalny system wykrywania oszustw bankowych
w Illinois, Wisconsin i Minnesocie.
Mój syn jakoś w to wpadł.
Niepotrzebnie.
Ten, który jest sędzią federalnym?
Właściwie to jego syn, mój wnuk, Liam.
Bardzo zdolny dzieciak.
Właśnie założył firmę.
Produkują maszyny do głosowania, sami je opracowali.
Być może jacyś ludzie dowiedzieli się o tym przed emisją akcji
i zarobili na tym.
Mój syn był jednym z nich.
Sędzia federalny.
Może to nieco wątpliwa kwestia.
Przecież to oczywiste, że ojciec chce inwestować w syna.
Nie miał żadnych informacji niejawnych.
Mamy to wyjaśnić Komisji Papierów Wartościowych?
Nie proszę, żebyście się za mną wstawiali,
nie chodzi o nic takiego.
Ale chcę zobaczyć te akta.
Jeśli mój syn jest celem tego śledztwa,
będzie musiał szybko i po cichu się tym zająć,
a jeśli nie jest,
nie będzie zwracał na siebie uwagi.
To nie ma związku z miejscem w naszym zarządzie?
Trudno myśleć o zajmowaniu miejsc w zarządach,
gdy coś takiego wisi nad moją rodziną.
Ale gdybym wiedział, co wiedzą federalni,
poczułbym się bardziej swobodnie.
Zobaczę, co da się zrobić.
- Dziękuję za rozmowę. - Do usług.
Senatorze.
Marty zadzwoni do agentki Miller.
Jeszcze coś…
ten gość koło nas węszy.
Chciałabym, żebyś mu się przyjrzał.
Dobra.
Była tutaj partia towaru. Gdzie jest?
Pani Snell kazała ją rano załadować.
I co dalej?
Rozeszła się. A co?
Miałam pomysł, jak ją sprzedać, to wszystko.
Parę godzin temu sprzedałam ją Frankowi Juniorowi.
Jakim, kurwa, cudem?
Chyba wykorzystałam swój urok.
Odstrzeliłaś mu fiuta, Darlene.
Mam dużo uroku.
Nie, dzięki.
Dałaś mu na kredyt?
Nie, zapłacił za wszystko.
A kiedy miałaś zamiar mi powiedzieć?
Gdy cię zobaczę. Widzę cię teraz.
A co ty chciałaś zrobić z tą partią?
Teraz to, kurwa, nieistotne, co nie?
- To ona? - To nie ona.
Ma pięć minut, potem nie ręczę za siebie.
- Cześć. - Maya musi dla nas zdobyć
akta obław na oszustwa bankowe w Illinois, Minnesocie i Wisconsin.
To ważne. Jedź do Jeff City.
Teraz nie mogę, mam handlować narkotykami,
ale Ruth się spóźnia.
Bez tego nie skaptujemy Schafera.
Możesz poprosić Mayę, żeby odłożyła nam te akta?
Ja je odbiorę.
I tak jestem w Jeff City. Zrobisz to?
- Teraz? - Tak, zaraz.
Pa.
Możemy porozmawiać?
- Tak. - Żadnego szeptania na boku.
Mamy problem. Ktoś ją, kurwa, zabrał.
Naszą heroinę?
Zabrał?
Kupił.
Sprzedałaś naszą heroinę?
Nie, kurwa, nie sprzedałam.
Zaraz. Kto ją kupił?
Frank Junior.
Kto?
Jest z mafii z Kansas City. W porządku. Zadzwonię do niego.
Ilu pieprzonych dilerów znacie?
Tylko trójkę.
Może powinnam wrócić do Tasmańczyków.
Zapłacisz cztery razy więcej. Nie martw się. Załatwię to.
Jeśli ją zanieczyszczą, to koniec.
- Rozumiesz? - Tak.
Napraw to.
Robi się.
Dobrze? Obiecuję.
Jak nie będzie heroiny,
nie będzie waszych pieniędzy.
Nie będzie Ricka Bowlsby’ego, Johna Pittmana ani Eda Markhama.
Czyli waszej jebanej fundacji też nie będzie.
Rozumiemy się?
Tak.
Jeśli zniszczysz moją firmę,
pociągnę cię na dno razem z nami.
Zadzwonisz do Franka Juniora. Natychmiast.
Nie tak szybko. Nie pracuję już dla ciebie.
To, że ta pizda trzyma cię za jaja,
nie znaczy, że możesz łapać moje.
Rozumiemy się?
Tak.
Zadzwoniłam do Franka.
Oddał towar dwóm innym typom. Już mu zapłacili.
Zaraz. Jest dwóch różnych nabywców?
- Żartujesz sobie, Ruth? - Mówiłam ci, to skomplikowane.
Miałam obawy. Wyraziłam je.
Ale ty mnie błagałeś, no i, kurwa, proszę!
Dobra. Zadzwoń do niego. Wynagrodzę mu to.
Dam mu dodatkowe sto tysięcy,
pozostałym dwóm nabywcom też, dobrze?
Mi też dasz sto tysięcy.
Co takiego?
Powiedziałam, że mi też dasz sto tysięcy.
Słyszałem cię.
Więc to, kurwa, powtórz.
Dostaniesz sto tysięcy.
Jest piękny.
A usypiałam go tylko 45 minut.
Nie martw się, będzie łatwiej.
Wszyscy tak mówią.
Chciałabym w to wierzyć.
Co cię sprowadza do Jeff City?
Spotkanie w Kapitolu.
Z kim?
Lubisz być grubą rybą w małym stawie.
Lubię osuszać jedno bagno po drugim.
No tak.
Jakie jest aktualne stanowisko FBI wobec Navarra?
Przejęcia zadowoliły FBI.
Dla mnie najważniejsze jest to, czy zgodzi się na więzienie.
Ponad sto spraw oszustw.
Marty będzie wielki, jeśli je rozgryzie.
Jeśli nie chce pracować za darmo lub na pół etatu,
załatwię mu odznakę.
Przekażę mu.
- Byłby w tym świetny. - Wiem.
Dziękuję za akta.
Słuchaj, pójdę po żarcie.
Chcesz coś?
Krem.
- Smacznego! - Dzięki.
Cześć.
Jasne.
Jak się masz?
Chyba całkiem nieźle.
Jestem szczęśliwy.
Życie jest…
Życie jest dziwne.
Dobrze wyglądasz.
Ty też.
Przepraszam, że tak jakby
- zostawiłem cię na lodzie… - To nic.
- Dużo się działo. - Wiem.
Nie musisz przepraszać, to…
Wiem, że moja rodzina sporo popsuła. Przykro mi.
Wiem, że Darlene nas nienawidzi.
Nie chcę teraz tego rozgrzebywać.
Ale chcę poprosić o przysługę.
I to dużą.
Brakuje ci tego, Ruth?
Tego, że prosisz, żebym pomogła ci przesunąć kanapę,
a potem mówisz, że mam przestawić resztę mebli?
Nie brakuje mi tego.
A…
jak radzi sobie Jonah?
- Dobrze. - Tak?
Naprawdę dobrze.
Ma 14 lat i jest taki dobry.
Kiedy będzie w twoim wieku, zostawi cię daleko w tyle.
Po prostu… miej na niego oko, dobrze?
Proszę.
ZAGINIONY PROSIMY O INFORMACJE
Cieszę się, że to robisz.
Ludzie już dzwonili.
Ludzie?
Informatorzy.
Ponoć go widzieli.
A zatem…
Złożymy dwa wnioski,
stanowy i federalny.
Stanowy u mnie,
federalny w Krajowym Centrum Informacji.
Przekażą go do pozostałych 49 stanów.
A w razie potrzeby za granicę.
Bardzo się pani angażuje.
Dziękuję bardzo.
Czemu nie zrobiłaś tego wcześniej?
No…
To była sprawa rodzinna.
Nie chcieliśmy marnować czasu policji i…
Ale teraz…
Tak mi go brakuje.
No to znajdźmy twojego brata.
BIURO SZERYFA HRABSTWA CAMDEN
Darlene.
Tu Wendy.
Chciałam…
wyrazić swoją wdzięczność.
Jonah mówił, że zadałaś sobie trudu,
żeby rozwiesić te plakaty i billboardy.
To bardzo pomoże mojej rodzinie.
Chętnie się dorzucę.
Poza tym zgłosiłam zaginięcie w biurze szeryfa, więc…
trzymaj kciuki.
Darlene?
Cieszę się, że mogłam pomóc.
Melduje się pan?
Tak, dzwoniłem. Nazywam się Sattem.
No proszę. Pokój hawajski czeka.
Co takiego?
Jest koło basenu.
Proszę bardzo.
Nie ma minibaru,
ale ma pan małą lodówkę, a na rogu jest sklep,
sprzedaje piwo i wino…
Nie piję.
Może pan zabrać tę lodówkę?
Jasne.
Jak się pan dowiedział o Lazy-O?
Z internetu, od znajomego?
Jonah Byrde tu pracuje?
Jest pan przyjacielem Jonaha?
Przyjacielem rodziny.
Co on tu robi? Sprząta czy coś takiego?
Nie, zajmuje się naszymi finansami.
Chce pan z nim porozmawiać?
Nie.
Nie teraz.
Dobrze. Miłego pobytu.
To ten drugi gość?
Kurwa, co jest, John?
Mojej ekipie się to nie podoba i mnie też nie.
John. Dorzucają ci sto tysięcy za ten zwrot.
Kupiłem twój towar, a ty go odkupujesz?
Nie podoba mi się to.
Posłuchaj. Coś im się popieprzyło i tyle.
Chcą go odzyskać za dodatkową opłatą.
Moja ekipa podjeżdża,
a ty czekasz z gliną, żołnierzem i cheerleaderką?
Bądź rozsądny, John.
Jestem zadowolony z naszej transakcji.
I tyle.
Nie mogę tam pojechać.
To daj mi jego pieprzony adres.
Tyle możesz dla mnie zrobić.
Nie chcesz tam jechać.
Nie chcę, kurwa, ale muszę.
Niech Marty się pieprzy. Dostał połowę heroiny.
Zapłaci mi kolejne sto tysięcy. Mam zamiar je dostać.
Dopilnuj, żeby ten komandos nikogo nie zastrzelił.
Jak kogoś postrzeli i mój tata się o tym dowie…
Nie martw się.
Będzie dobrze.
Źle zrobiłem, że cię tak skatowałem.
Przepraszam.
Pewnie się wkurzyłaś, że mnie nie zabili.
Chyba źle zrobiłam, wyrzucając cię za burtę.
Do dzieła.
Jak leci?
Mamy drobny problem. Pewnie przegapię kolację.
Możesz rozmawiać?
Niespecjalnie.
Dałam Schaferowi akta, był zadowolony.
Mamy go?
Mamy z nim potem spotkanie. Mam też coś o Melu.
Tak? Co takiego?
To były detektyw policyjny z Chicago.
Stracił odznakę.
Miał problem z kokainą. Z policyjnego magazynu.
Był dobry w swojej pracy?
Podobno bardzo dobry.
To nieustępliwy pracoholik.
Niedobrze.
Faktycznie.
Dostanę jeszcze dwa słoiki Kwiatu Jabłoni?
Zna pani Imbirowego Misia?
Jest dobry?
Proszę się przekonać.
Dziękuję.
Mam czeki do podpisania.
Co powiedziałeś matce o tych plakatach?
Co? Nic.
Myślała, że to ja je powiesiłem. Powiedziałem, że nie.
I że ja to zrobiłam.
To miała być tajemnica?
O naszych ośrodkach odwykowych też jej powiedziałeś.
Nie zrobiłem tego.
Co jeszcze mówisz o mnie mamie i tatusiowi?
Nic.
Nic. Słowo.
Powiem ci bez ogródek, żebym nie musiała się powtarzać.
Nie mów nikomu o tym, co robimy.
Rozumiesz?
- To tylko dzieciak… - Nie przerywaj mi!
Rozumiesz mnie?
Bo mogę obciąć dużo więcej, niż tylko twoje włosy, mały.
Przepraszam.
„Przepraszam” nic mi nie da.
Potrzebuję lojalności.
- Jesteś lojalny? - Oczywiście.
To może powiesz mi coś o swoich rodzicach,
na przykład co zrobili mojemu szeryfowi.
Wiem, że wiesz.
Nie chcesz wiedzieć, co zrobię,
jeśli pomyślę, że coś ukrywasz.
Pozbyli się jego ciała w krematorium.
Tylko tyle wiem. Słowo.
Dobra.
Daj mi czeki.
Założę się, że to dom z przybudówkami i kamerami.
Z quadami na podjeździe i jebaną motorówką na przyczepie.
Infiltrowałem już takie kompleksy.
Niby jakie? Przecież gówno widać.
Zaufaj mi. Wchodzę, trzy strzały, wychodzę.
Nie będziemy zabijać. Dobijemy targu.
I tak nie wiesz, gdzie jest heroina.
Nie mieli kiedy jej ukryć.
Niczego nie ukradniemy. Zapłacimy.
Czyli ja pójdę.
Nie.
Ty tam pójdziesz, Marty?
Albo pan Służbista Komandos?
Bo jak ty nie idziesz i on nie idzie,
- to kto niby, kurwa, pójdzie? - Nie ty. Dobrze?
Płacisz mi sto tysięcy czy nie?
Płacę.
Więc ja tam, kurwa, pójdę.
Stój.
Rzuć torby.
Chcemy dobić targu, dobrze?
Zapłacimy z naddatkiem.
Nie jesteśmy glinami
i mamy gotówkę.
Chcę pogadać z twoim szefem.
Kto z tobą jest?
Ci sami goście, co na torze.
Gdzie są?
Na końcu drogi.
Odsuń się od toreb.
Sprawdź ją.
Nic nie ma.
Idź.
Towar nie może zawierać żadnych dodatków.
Czas leci. Może trzeba to rozegrać agresywnie.
Nie możemy tego zrobić.
Zabiją ją.
- Mówiąc „agresywnie”… - Mam na myśli ofiary.
Daj ją na głośnomówiący.
- Dasz ją na głośnik? - Mam pozwolenie?
Hej, Clare, chcę z tobą porozmawiać.
Włącz głośnik. Clare!
Daj go.
Dziękuję.
Słuchaj…
Ruth zna tego typu ludzi.
Więc daj jej jeszcze pięć minut.
Tylko o to proszę.
Pięć minut. Potem zadzwoń do mnie.
Dziękuję.
Powiedzmy, że nie jesteś gliną.
Choć jesteś. Co dalej?
Ty mi powiedz.
Zostaw kasę. Zadzwonię rano.
Jaja sobie robisz.
I tak zostawisz kasę. A może ocalisz życie.
Nie wyjdę stąd bez heroiny.
No to masz problem.
I tak nie miała tu trafić.
Nie fikaj, blondyno.
Słuchaj, pracuję dla Omara Navarro.
Wiecie, kto to?
Skoro tak, to po co ci heroina?
Muszę ją odzyskać.
Dla mojego kolegi.
Którego? Gliny czy żołnierza?
- Żołnierza. - Kto to?
- Ma na imię Connor. - Jaki Connor?
Kurwa, nie wiem.
Connor z gotówką.
Co cię to, kurwa, obchodzi?
Bardzo mnie to obchodzi.
Ten gość…
Ten gość, którego masz za glinę,
jest wspólnikiem Navarra.
I co jeszcze?
Rozumiem, jesteś zaniepokojony.
Ale to cię będzie kosztowało sto tysięcy.
Suko.
Nie mów mi, jak mam, kurwa, robić interesy!
Minęło sześć minut. Czy mogę działać?
Siedem.
Nie wiem, co robić.
Twój tata powiedziałby, żebyś słuchała instynktu.
- Dobrze. - Czyli mam działać?
Nic nie zrobisz.
Oddzwonię później.
Nic nie zrobisz.
Osiem minut temu zgodziliśmy się poczekać pięć.
Po prostu poczekaj w aucie. Ona przez ciebie zginie.
Sam zaraz zginiesz.
Nie podchodź, mówię serio…
- Cholera. - Usiądź w aucie.
Kurde.
Posadź dupę w aucie!
Czy ktoś mi może, kurwa, pomóc?
Witam, senatorze.
Spisaliście się na medal.
Czego się napijecie?
Burbona.
Może być.
Dla mnie też.
Dzięki.
Jesteś w lepszym nastroju.
Nic tak nie cieszy,
jak odkrycie, że twoje obawy były płonne.
Dziękuję.
Czy możemy założyć,
że będziesz członkiem zarządu Fundacji Byrde’ów?
Owszem, możecie.
Dziękuję, że pomogliście mi się uspokoić.
A zatem…
Czemu mam wrażenie, że tu nie chodzi tylko o obrót akcjami?
Ryzyko związane z ingerencją w śledztwo federalne
jest dużo większe, niż gdy ojciec kupuje akcje firmy syna.
Być może trzeba było się zająć sygnalistą.
Jakim sygnalistą?
Inżynierem, który coś wiedział.
Co wiedział?
Zadajesz dużo pytań.
Tylko jedno.
Mój wnuk stworzył system komputerowy,
który jest bardziej dokładny i użyteczny od konkurencji.
W ramach tego śledztwa
jeden z inżynierów mógł rozważać ujawnienie szczegółów tej technologii.
Mógł.
Już tego nie rozważa.
Do czego służy ta technologia?
Nie może być kontrolowana z zewnątrz,
choć wydaje się, że nic nie ukrywa.
Liczy się to,
że bardzo się przysłużyliście mojej rodzinie.
Dziękuję wam, Jim, Wendy.
Te maszyny mogą unieważniać głosy.
Tak.
Jezu.
Będą ustawiać wybory.
Nie będą ich ustawiać dla was.
Przyszło mi na myśl…
że ta strona internetowa i plakaty to może być przesada.
Ruth może być przykro.
Ruth nic nie jest.
Wie, co robię.
Ale chyba już wystarczy.
Może je zdejmiemy?
Kto cię prosił?
Nikt nie prosił.
Na targu.
Zapomniałeś o moim kremie.
Mam tylko jedną zasadę.
Nie okłamuj mnie. Rozumiesz?
A ty, kurwa, co za jeden?
Rudy powiedział, że mogę tu poczekać.
To chyba nic złego? Mel Sattem.
Mąż Helen Pierce wynajął mnie, żebym ją znalazł.
Co, jesteś detektywem?
Tak. Możemy o tym porozmawiać w środku? Zamarznę tu.
Nie, kurwa, nie możemy.
Słuchaj, nie chcę cię męczyć.
Potrzebuję, żeby ktoś dał mi wskazówkę.
Mogę wziąć ciastko?
Skończyły się.
Ludzie ze słoikami na ciastka
zwykle mają ciastka.
Ja nie mam. W porządku?
Jasne.
Czemu miałabym, kurwa, wiedzieć, gdzie jest Helen?
Może twój chłopak Ben wie.
To już przeszłość.
To pewnie drażliwy temat. Przepraszam.
Wiesz, gdzie może być?
Słuchaj…
Uderzył cię kiedyś? Pytam, bo miał problemy z narkotykami.
Nie miał problemów z narkotykami.
Myślałem, że miał.
A nie miał.
Znasz dobrze Marty’ego i Wendy Byrde’ów?
Myślałam, że szukasz Helen.
Potrzebuję tylko jej podpisu.
Albo zwłok. Mam w dupie to, czy ktoś zrobił coś złego.
Wiesz co?
Jestem bardzo zmęczona.
Zwykle kładę się wcześniej.
Jeśli coś sobie przypomnisz…
Nie przypomnę sobie.
Dzięki za rozmowę.
Wendy?
Tak?
Cześć.
Jezu. Wszystko w porządku?
- Wszystko gra. - Co się stało?
Dobiliśmy targu.
Ale tkwiłem pod kryjówką dilera i zostałem skopany, potrzebuję prysznica.
Jak poszło z Schaferem?
Dobiliśmy targu.
Dobrze.
Wiesz, powinnaś iść na studia.
Powiem ci czemu.
To tylko kwestia czasu, zanim nawalisz,
a ona się wkurzy i cię zwolni.
I co ci wtedy zostanie?
Praca za 8,60 $ za godzinę w Walmarcie?
Trochę późno, prawda?
Chcę pogadać o moim szeryfie.
Co?
Wiem, że pozbyliście się ciała Nixa.
Nieważne, że nie mam dowodów.
Ważne, że twój własny syn cię wsypał.
Nie wiem, o czym mówisz.
Ale dzięki za te wszystkie plakaty.
Może moglibyśmy ci zapłacić?
Bardzo nas tym ujęłaś.
Nie pieprz.
Nie bierz tego do siebie, Darlene,
ale chyba nie potrafisz przyznać,
jaką jesteś troskliwą osobą.
Troskliwą.
I pomocną. Pozwoliłaś nam pracować z Ruth.
O czym ty mówisz?
Sprzedałaś heroinę Frankowi Juniorowi,
a on odsprzedał ją nam, a my…
W każdym razie bardzo nam pomogłaś.
Za to też dziękujemy.
Miałaś ciężki dzień?
Wyglądasz na zmęczoną.
Trzymaj Charlotte z dala od Wyatta.
Słyszysz?
Przyjaźnią się od dawna. Nie mam takiego zamiaru.
- Wiesz co? - Co, Darlene?
Co?
Zabijesz wszystkie ładne dziewczyny w Ozark?
Wezwij, kurwa, karetkę.
Pogotowie, o co chodzi?
Napisy: Krzysiek Ceran