SERIAL NETFLIX
Dobra, to będzie proste. The Chronic.
„Intro” i „Fuck Wit Dre Day”.
Sticky Fingers.
„Brown Sugar”. Illmatic.
„The Genesis”.
The White Album.
„Back in the U.S.S.R.”. The Black Album.
„Interlude” i „December 4th”.
Red.
A weź się wal.
No co?
Nie wiesz?
Red? Album Taylor Swift?
Po raz pierwszy, po raz drugi…
„State of Grace”.
Czuję, jakby… język mi zdrętwiał.
Język ci zdrętwiał?
Tak sobie myślę, że można by postawić przed domem
takie wielkie głośniki.
Wiesz, jak na festiwalach.
I domek dla gości,
żebyśmy nie musieli się użerać z kimś,
z kim nie chcemy.
A tam damy taki okrągły podjazd,
żeby nie trzeba było cofać.
A tam wykopiemy basen.
A na chuj nam basen?
- Trzeba mieć basen. - Bo co?
Bo to duży dom, więc musi być i basen.
Na cholerę nam basen, skoro mamy jezioro?
Nie masz bladego pojęcia, co to znaczy być w chuj bogatym.
A że ty niby masz?
Nie.
Nie mam.
Nie mógłbyś już więcej spać tu na górze.
Wiem.
Powiedzieć ci coś?
Mam straszny lęk wysokości.
Ale że jak?
Co ty pierdzielisz?
Przecież włazisz tu co noc.
Wiem.
Powalone, co nie?
Kurwa mać!
Musisz coś dla mnie posprzątać i przyjechać do Chicago.
Dobra, ale powiesz mi, o co chodzi, Javi?
Umówiłem na jutro spotkanie w Shaw.
Chcę renegocjować warunki umowy.
No dobra. A o co chodzi z tym sprzątaniem?
Co mam sprzątnąć?
W końcu zająłem się tą wieśniarą.
Wow. Poważnie?
Po jaką cholerę?
Wujek powinien był to zrobić, kiedy zabiła Dela.
Ogarnąłem to.
Sprzątnij ten syf i widzimy się w Chicago.
Tak jest.
Mamy sprzątnąć miejsce zbrodni i przyjechać do Chicago
na spotkanie z Clare z rana w Shaw.
Nie powiedziałeś mu o Ruth?
A niby po co?
Przecież ona chce go zabić.
Jeśli mu o tym powiem, niepotrzebnie ją narażę.
A utrzymanie go przy życiu dla dobra rodziny to kiepski powód?
Znasz go. Zabiłby ją za sam ten pomysł.
Nie nasza sprawa.
Właśnie że nasza.
To nic osobistego.
Chodzi o Ruth.
Pozwolisz mi i tacie to omówić?
Nie. A co wy jeszcze chcecie omawiać?
Ona chce zabić człowieka.
Próbuję zapewnić nam bezpieczeństwo.
- Zawieziesz mnie do motelu? - Jonah, proszę.
- Jasne. - Daj nam chwilę.
Jonah!
Mam rację.
Wcale nie. Kierują tobą emocje.
Żartujesz sobie?
Przepraszam.
- Zaraz wyrwę ci ten język! - Przepraszam.
- Mną? Emocje? - Podejdźmy do tego praktycznie.
Właśnie to robię.
Jeśli Javi zginie, kartel nas wykończy.
- Nie zginie. - Będzie po nas.
Sam ciągle gadasz o bezpieczeństwie.
Dla bezpieczeństwa trzeba mu powiedzieć o Ruth.
- Czemu nie przyznasz mi racji? - Bo pleciesz głupoty.
Myślisz o fundacji, nie o bezpieczeństwie.
Zrobisz wszystko, żeby nie narazić interesów z Clare.
Czy chcę, żeby Javi zginął
i żeby całe nasze poświęcenie poszło się jebać?
Nie.
Tym bardziej trzeba go ostrzec.
Nie pozwolę jej zabić. Rozumiesz?
Sama prosi się o śmierć.
Wiem, że ci na niej zależy.
Możesz mi nie wierzyć, ale mnie też na niej zależy.
Tyle że ona nie myśli o tym, co może nas spotkać.
Głowę zaprząta jej zabójstwo kuzyna.
Do jasnej cholery, przecież ona chce go zabić.
Nawet nie wie, jak on wygląda.
Niby jak ma go znaleźć?
A nawet jeśli, to jak do niego dotrze?
Jezu.
Po tym wszystkim nadal nie doceniasz ludzkiej zawziętości?
Muszę wiedzieć, gdzie jest ten cały Javi.
Nie wiem.
Raz zatrzymał się u Helen, ale właściciele już wrócili.
Cholera jasna, powiedzcie mi cokolwiek.
Nie chcę, żebyś oberwała.
Koleś zabił Wyatta.
Wiem.
Potrzebuję pomocy.
Jakiejkolwiek.
Proszę.
Błagam.
Czego się tak na nią gapisz?
Co wiesz?
Proszę.
Podobno zależało ci na Wyatcie.
Ma się spotkać z rodzicami jutro w Shaw Medical w Chicago.
Nie znam godziny.
Dzięki.
To on.
Zdjęcie z kroniki szkolnej.
ABSOLWENT JAVI ELIZONDRO
Nic mi nie będzie.
Chcesz mnie zabić?
Wiedz, że przemyśleliśmy to i…
Jesteśmy ci dłużni.
Co ty pierdzielisz?
Nie staniemy ci na drodze, jeśli chcesz go zabić.
Czyli wydacie mi go?
Właśnie jest w drodze do Meksyku.
Nie zobaczymy się przez parę miesięcy.
Kiedy wróci i nadal będziesz tego chciała, to ci pomożemy.
Bo jesteście mi dłużni?
Zgadza się.
Ile miesięcy?
Tego nie wiem.
Może trzy.
Obiecujesz?
Będę cię trzymać za słowo.
Dobrze o tym wiem.
Daję słowo.
No dobra.
Pierdolona kłamczucha.
Rezerwacja na dwie noce, zgadza się?
Tak jest.
A czy penthouse jest dostępny?
Apartament burmistrzowski dostępny jest za 1300 $ za noc.
Zmienić rezerwację?
Raz się żyje.
Przepraszam. Praca.
Mam nadzieję, że nie pojawiły się problemy?
Jestem właśnie na farmie Snellów.
Roi się tu od glin.
Gotowe, proszę pana.
Przyjedź do Chicago z dokumentacją finansową moich kuzynów.
Jakiś problem?
Skąd.
- Coś jeszcze? - Nie.
To wszystko.
ODRZUCONO
Potrzebna mi broń.
Dopiero co sama wybiłaś mi to z głowy.
Myliłam się.
Komu mam dziękować za pozbycie się Darlene?
Lepiej, żebyś nie wiedział.
Jest czysty.
Nikogo nie wkopiesz.
Tylko wyrzuć go po wszystkim.
Dobra.
Nie myśl za dużo.
Po prostu to zrób.
Naciśnij spust, jakbyś brała wdech.
Kiedy wrócisz, stawiam drinka.
Spadamy stąd!
Sprawdzasz mnie?
Wendy już kazała mi wyluzować. Pomożecie mi w swoim czasie.
Upewniam się tylko, czy wszystko gra.
Dzwoniła szeryf Guerrero. Podobno zgłosiłaś znalezienie ciał.
Nie zrobiłabym tego, gdybym miała w planach jakieś głupstwo.
Pytała, czy wiem, gdzie jesteś.
I co powiedziałeś?
Że nie mam pojęcia, ale dowiem się.
Mogę ci pomóc podtrzymać alibi.
Tylko powiedz, co mam mówić.
Po prostu udawaj głupiego.
Wydawała się zaniepokojona.
Niedługo do niej podjadę.
No i…
ja też się trochę martwię.
Daj mi trochę czasu. Muszę się ogarnąć.
I tylko o to chodzi?
Ruth?
Tak.
Wszystko w porządku?
Pytasz w imieniu swoim czy tej pieprzonej fundacji?
Swoim. Chcę wiedzieć, jak się trzymasz.
W porządku.
O mnie się nie martw.
Cześć, mamo. Jak ci tam jest?
- W porządku? Dobrze cię traktują? - Tak.
Wszyscy już wiedzą, że wujek dał mi swoje błogosławieństwo?
Tak. Ale martwię się.
Przyjadę za dwa dni.
W dwa dni wiele się może wydarzyć, synku.
Nie stracę mojego imperium.
Będę pojutrze.
No dobrze.
Ogarniam teraz interesy, którym twój brat nie podołał.
Nie uganiasz się za kobietami?
Bez obaw.
Będziesz ze mnie dumna, mamo.
Obiecuję.
Gdzie jesteś?
Wszystko dobrze?
Jak do tego doszło?
Nie wiem.
Nic z tego nie rozumiem.
Wiem.
Gdzie jesteś, co?
Ruth?
Co mówią gliny?
Ty wiesz, kto za tym stoi, nie?
Pojechałaś tam?
Proszę, wróć do domu.
Niedługo wrócę, obiecuję.
Wyatt byłby temu przeciwny.
Proszę cię.
Kocham cię.
Ruthie, gdzie one są, do cholery?
Wiem, że zabrałaś mi fajki.
Słyszysz?
Wiem, że nie śpisz.
Na pewno mnie słyszysz.
Powiedz tatusiowi, gdzie je schowałaś.
SPAWACZ LANGMORE
Naprawdę myślisz, że dobrze mi się mieszka na złomowisku?
No tak, bo u siebie miałaś lepiej.
W sumie fakt.
Kolejny dupek i kolejna nora.
Co ty odpierdalasz? Chłopcy śpią.
Teraz się martwisz?
Ktoś musi.
A kiedy ja jestem w pracy,
to ty zostawiasz ich samych i szwendasz się gdzieś.
Wtedy też się martwisz?
Zamknij mordę.
Bo co, łajzo? Popłaczesz się jak dziecko, bo żaden z ciebie facet?
To na pewno.
- Hej, Wyatt. - Jesteś nikim.
Spierdalam stąd.
Droga wolna.
Wypierdalaj i więcej tu nie wracaj, suko.
Poproszę drugą na wynos.
Proszę bardzo.
Pracownicy go nienawidzą.
- Wiem. - Klienci też.
Koleś idzie na całego.
- Tak jest. - To prawda.
Wiecie…
- Jest z Florydy. - Owszem.
- Ogarnia inny temat. - I nie płaci podatków.
I to rozumiem.
Przepraszam, chciałam powiedzieć, że uwielbiam twoją muzę.
Miło mi. Dzięki.
Dobra, nieważne.
Czego słuchasz?
Jakichś starych kawałków.
Dobrze prawi.
Za każdym razem wyczuwam u niego niechęć, a zarazem tęsknotę.
A ma zaledwie 20 lat.
Zawsze kiedy go słucham,
to widzę Manhattan, mimo że pochodził z Queens.
To z jednej strony daje nadzieję, ale z drugiej jest strasznie okrutne.
A zastanawiałeś się, czy ten album by się tak sprzedał,
gdyby on nie przeżył tego wszystkiego?
Skoro nasuwa się takie pytanie…
Nie powinnaś pić tyle kawy.
Ja?
W sumie…
- Ja nie sypiam. - Czemu?
Dobrze wiesz.
Shaw Medical Solutions, słucham.
- Chcę mówić z Clare Shaw. - Chwileczkę.
Tu Clare Shaw.
Dzień dobry. Mówi Charlotte Byrde.
Marty i Wendy Byrde są umówieni. Chciałam potwierdzić godzinę.
O dziesiątej.
O dziesiątej. Bardzo dziękuję.
Proponuję długofalową współpracę.
Gotów jestem zawrzeć umowę na pięć lat
przy 20-procentowej zniżce.
Kwestie dotacji na organizację polityczną można negocjować osobno.
Wyczuwam jakiś haczyk.
Ależ skąd.
To należyte wynagrodzenie.
W zamian chciałbym mieć możliwość wykupienia udziałów w Shaw Medical.
Obawiam się, że to niemożliwe.
Wtedy cały ten układ wyszedłby na jaw.
A na to nie możemy pozwolić.
Ta współpraca jest dla was ważna, prawda?
Owszem.
Jest istotna.
Myślę, że powinniśmy dać sobie czas.
Wrócisz do Meksyku i ogarniesz tam swoje interesy.
Clare na pewno potwierdzi, że niełatwo przekształcić rodzinny biznes.
Udziały będą na moją mamę.
Nie jest poszukiwana. To przeciętna obywatelka.
Tyle że siostra i matka szefów kartelu narkotykowego.
Clare chodzi tylko o to, że…
Jaką rolę w firmie miałaby mieć twoja matka?
No wiesz…
Kiedy firma sprzedaje komuś udziały,
udziałowcy zwykle mają jakieś wyjaśnienie.
Udziałowcy ucieszą się z sukcesów firmy.
Percepcja jest zmienna.
Podobnie jak władza.
Podam przykład. W szkole biznesowej
miałem wykładowcę, który zawsze traktował mnie
nieco gorzej niż innych studentów.
Teraz zaprosił mnie na kolację, żeby pomówić o dotacji.
Najwyraźniej znalazł sposób, żeby moja firma glazurnicza
wpisała się w plany dotacyjne.
A właśnie, macie dokumentację finansową legalnych firm wujka?
Chcę je przepisać na mamę.
Należą się dzieciom twojego wujka.
Jesteśmy rodziną.
Ktoś się nimi zajmie.
Kurwa mać! Złaź z ulicy, kobieto!
No dobrze.
- Obie kwestie są istotne. - No tak.
Ty pierdolona trzęsidupo!
Kurwa mać! Kurwa!
Boże.
Czego?
„Czego”? Poważnie? Coś ty sobie myślała?
Już nieistotne. Nie byłam w stanie. Sparaliżowało mnie.
I bardzo dobrze, Ruth.
Kiedy chcesz kogoś zabić, to nie do końca.
To znaczy, że zależy ci na własnym życiu.
Nie chcesz go zmarnować, zabijając Javiego.
Wal się, doktorku.
Mówię poważnie.
Jestem do niczego.
Wcale nie. Jesteś… dobrym człowiekiem. Tylko czujesz się do dupy.
Wendy mnie okłamała. Obiecała, że mi go wystawicie.
Chciała dać ci czas na ochłonięcie.
Gówno prawda!
Chciała chronić wasze pieprzone rodzinne kółko wzajemnej adoracji
czy cokolwiek to jest.
I wiesz, że mam rację.
Wystarczyło, żebym nacisnęła spust.
Ale nie zrobiłaś tego, a to już coś znaczy, co nie?
To znaczy, że do niczego się nie nadaję.
Jedź do domu, dobra?
Poważnie, to już koniec. Wcale tego nie chcesz.
Wróć do domu, słyszysz?
Tak.
Cześć, tu Wyatt. Zostaw wiadomość.
Oglądają te pierdolone biura, Wy.
Oglądają biura,
chodzą na te jebane spotkania biznesowe
i robią interesy.
Cześć, tu Wyatt. Zostaw wiadomość.
Budują sobie życie, które to my mieliśmy mieć.
Tak naprawdę cała oświata dostała po kieszeni.
Niestety nam oberwało się najbardziej.
Kiepska reklama dla szkoły biznesowej.
Ja mam szczęście.
Firma glazurnicza nie ucierpiała przez recesję.
Właściwie to rozszerzam zakres działalności.
Inwestuję w branżę farmaceutyczną,
a w planach są również kasyna i hotele.
Obiecujące.
A więc to idealny moment, żebyś wsparł i naszą szkołę.
Oczywiście anonimowo.
A skąd ta pewność?
No wiesz…
chcę cię chronić przed ludźmi żądnymi dotacji.
Mogę być szczery?
No jasne.
Kiedyś myślałem,
że nie przekonują pana moje poglądy na temat biznesu.
Jeszcze kiedy studiowałem.
Miałem wrażenie, że jesteś…
bardzo skryty.
Byłem jedną z bardziej otwartych osób na roku.
To znaczy, że źle cię oceniłem.
Dziękuję, panowie.
Por favor.
Proszę.
Skoczę do łazienki.
Przepraszam.
Coś się stało?
A gdybym zaproponował dwa miliony
w zamian za moje nazwisko na budynku?
Chyba że…
spiorę panu mordę,
a wtedy dotacja byłaby anonimowa.
Co takiego?
Słyszał pan.
Ale dlaczego tak?
Każę wypisać czek.
- Mieszkaliśmy w tej normalnej okolicy. - O tak.
- Ludzie mieli konie… - Jak było w Iowa?
Rachunek.
- Bosko. - Tak?
Cudownie. Ja zapłacę.
- Uwielbiałam Iowa. - Nigdy nie byłem.
- Masz coś do Iowa? - Ależ skąd.
To dość górzysty stan.
Zapłacone?
Pojedziemy do jej gabinetu.
Chwileczkę. Co to ma znaczyć?
Mówiłaś, że poleciał do Meksyku.
Skłamałam.
Nie rozumiem. Co tu się dzieje?
Przecież mówię,
że jedziemy do twojego gabinetu.
Najpierw oczekuję wyjaśnień.
Mówiłaś, że wrócisz do domu.
Nie.
To ty mi kazałeś wrócić.
A to duża różnica.
Czy ktoś mi wyjaśni, o co tutaj chodzi?
Nie dam się tak po prostu zastraszać.
Każcie jej zabrać nas do gabinetu,
bo inaczej sprzedam jej kulkę w łeb.
- Dzwoń do gnoja. - Do kogo?
Wcale tego nie chcesz.
Doprawdy, Marty?
To może powiesz mi więcej o tym, czego chcę, a czego nie?
Czy ktoś wyjaśni mi cokolwiek?
- Javi zabił jej kuzyna. - Dzwoń.
Posłuchaj. Rozumiem, że cierpisz,
ale w ten sposób narażasz nas wszystkich.
Jonah też na tym ucierpi.
Jej to wisi.
Ruth.
Spójrz na mnie.
Kiedy bałem się, że nas zabiją,
to ciebie poprosiłem, żebyś zajęła się dziećmi.
Bo jesteś dobrym człowiekiem i ci ufam.
Znam cię.
Ty wcale tego nie chcesz.
Boże.
Kiedyś naprawdę lubiłam cię słuchać.
Mogę ci zapłacić.
Ile chcesz? W gabinecie są sejfy.
Tylko podaj kwotę.
Zamknij mordę, zdziro.
Ruth, proszę cię.
Jeśli Javi zginie, cały nasz wysiłek pójdzie na marne.
Jak w moim popieprzonym świecie.
Wiesz, z kim robisz interesy?
Doprowadzą do ruiny wszystko, na co pracowałaś,
a ty nadal będziesz mieć nadzieję, że następnym razem będzie inaczej.
Będziesz chciała wierzyć.
Będziesz mieć wrażenie, że im zależy.
Ale Wendy…
to bezduszna zdzira.
Gotowa jest wyrwać ci serce,
byleby dopiąć swego.
Jest jak drapieżnik, który już nawet nie wie, po co zabija.
A Marty…
On tylko udaje, że mu zależy.
A tak naprawdę jest wyzuty z emocji
albo tak dał się owinąć suce wokół palca, że już sam nie wie, kim jest.
Naprawdę myślisz,
że robisz to wszystko, żeby chronić rodzinę?
Naprawdę jesteś aż tak ograniczony?
Oni kradną ludziom firmy.
Wciągają dzieci w handel narkotykami.
Każą zabijać ludzi.
Naprawdę wierzysz w te ich bajeczki?
Już wystarczy.
Javi, mówi Wendy Byrde.
Wiem, że już późno, ale jesteśmy u Clare.
Przekonaliśmy ją do sprzedaży udziałów.
Właśnie przygotowuje dokumenty, więc gdybyś wpadł,
mógłbyś je mieć jeszcze przed wylotem do Meksyku.
Znakomicie.
Do zobaczenia.
Schłodzimy szampana.
Nie musisz tego robić.
Możesz postąpić inaczej.
Wie, co robi.
Wybacz, że cię zawiedliśmy.
Gratulacje. Proszę.
Co z tego było prawdą?
Musimy wszystko zmyć.
Napisy: Krzysztof Łuczak