SERIAL NETFLIX
Powiesz coś?
Czemu inni są dla ciebie ważniejsi niż rodzina?
To wcale nie tak.
Tak bardzo chcesz być bohaterem.
Nie sądziłem, że go zabije.
Straszny z ciebie kretyn.
Wiedziałeś, po co przyjechała do Chicago.
Ale to ty zadzwoniłaś po Javiego.
Nie ja.
Bo nie miałam wyjścia.
Mogłem ją jeszcze od tego odwieść.
Chyba w to nie wierzysz?
I jeszcze się kajasz.
Niby dlaczego?
Straciła całą rodzinę.
Całe jej życie legło w gruzach,
bo poznała…
nas.
I o tym mówię. Bez przerwy to robisz.
Ale co?
Ciągle szukasz powodów, żeby się katować.
Przecież to bez sensu.
Wiem.
To zdumiewające.
Jak można brać odpowiedzialność za wszystkich, tylko nie za siebie?
Nie mam zielonego pojęcia, przed czym tak uciekasz.
Przed szczęściem?
Sukcesem? Sama nie wiem.
Mam już dość rozlewu krwi.
Tobie to nie przeszkadza?
Sam chciałeś takiego życia.
To było dawno temu.
Lepiej niż ja wiedziałeś, z czym to się wiąże.
Patrzyłeś, jak wydłubywali człowiekowi oczy.
Tak, ja nas w to wpakowałem.
A ty nas z tego wyciągniesz.
Ale…
razem dokonaliśmy wyboru.
Nikt cię nie zmuszał. Podobał ci się ten pomysł.
Kusząco go przedstawiłeś.
No tak.
Pragniesz tak wiele.
Co cię zadowoli?
To, co mieliśmy.
Jeszcze pięć godzin temu.
Zaprzepaściłeś to.
Byliśmy czyści.
Prawie się wywinęliśmy.
Jeszcze nam się uda.
I co nam zostanie?
Życie.
Jakiś ty szlachetny.
Nie zostawiaj mnie teraz, kiedy zbliżamy się do końca.
Nie rób mi tego.
Wendy.
Proszę cię, bądźmy realistami.
Nie.
Musimy być ambitni.
Bez Javiego nie załatwimy narkotyków dla Clare.
Fundusze fundacji skończą się, zanim znajdziemy darczyńców.
Coś tu trzeba odpuścić. Musimy dać sobie spokój.
Z Chicago, z polityką.
Nie możemy mieć wszystkiego.
Nie wiemy, jak jest w Meksyku.
Co nas czeka? Czego od nas chcą?
To się dowiedzmy.
Najpierw ogarnijmy ochronę.
Nie poddam się tylko dlatego, że spieprzyłeś sprawę.
- Możesz nie mieć wyboru. - Nie.
Nie odpuszczę, dopóki nie uznam, że nie ma szans.
Jeśli mnie kochasz, zrobisz to samo.
Trochę wiary, do cholery.
Uwierz choć trochę.
Zrobiłaś to?
Jak się masz?
A ty?
Nie przyszła dziś do biura.
Wszystko dobrze? Nie odbiera telefonów.
A czego się spodziewałaś?
Nadal możemy załatwić wszystko zgodnie z umową.
Przekaż jej to.
Wracaj do domu.
Sytuacja się skomplikowała.
Co wie pan o pracy żony?
Jest prawniczką. Nic ciekawego.
Wychodzi na to, że jednak tak.
Przykro mi, że muszę o tym mówić,
ale mój kontakt z FBI twierdzi, że Helen
pracowała dla kartelu.
Co? Niemożliwe.
Myślą, że zaginęła,
bo prawnikom karteli często się to zdarza.
- Myślą, że nie żyje? - Tak.
No i…
ja również.
Tak mi przykro. Naprawdę…
nie spodziewałem się tego.
Liczyliśmy się z tym, że coś mogło się stać, ale…
Kiedy zaczęła pracować dla kartelu?
Dowiem się, ale jedna rzecz.
Nie wiem, czy to było w Meksyku.
Jakieś 15 lat temu poleciała tam sama.
Nagle zaczęły się cotygodniowe wycieczki. O niczym nie chciała mówić.
Jestem w stanie zdobyć odpowiedzi. Potrzebuję tylko dwa, trzy tygodnie.
Nie, tato.
Miałaś siedzieć w pokoju.
Jeśli mama pracowała dla kartelu, to może być niebezpieczne.
Tyle że nie mam pewności, że to sprawka kartelu.
Jej wspólnicy z Ozark coś ukrywają.
Ta sprawa zaginionego brata…
Wcale nie musimy wiedzieć, tato.
Może tak będzie lepiej.
To mogłoby pomóc przyspieszyć rozwód.
Nie ma pośpiechu.
Olivia odeszła.
Cholera. Przykro mi.
Ale millenialsi są zmienni.
Może wróci. I co wtedy?
Nici z oświadczyn.
Ale mniejsza o to.
Coś się stało Helen.
Mogę zdobyć dowody, które pozwolą uwolnić jej środki.
Tato, odpuść. Proszę cię.
Bardzo panu dziękuję za ten wysiłek.
- Jeśli zmienicie zdanie… - Nie.
Jak poszło?
Ruth zabiła Javiego.
Widziałaś Jonaha?
- Nie. - Nie?
Powiedział Ruth, gdzie jesteśmy.
- A co z nią? - Żyje.
Nie wierzę, że to zrobił.
To niepojęte.
Mamo.
Nie.
- Charlotte! - Przepraszam.
Nie chciałam.
Dlaczego to zrobiłaś?
Zdołowała mnie śmierć Wyatta, a Ruth…
Nie myślałam trzeźwo.
- Ruth była wściekła. - Chciałaś pomóc.
Nie myślałam, że to zrobi.
W ogóle nie myślałaś!
Mamo.
Przepraszam.
Przyjechało FBI.
Idź już.
Samolot nie wyleciał, a ubrania zostały w pokoju hotelowym.
Wspominał cokolwiek podczas spotkania w Chicago?
Nie. Nie rozmawialiśmy zbyt długo.
Szukał porady w kwestiach finansowych,
a my byliśmy w Chicago w innej sprawie…
Był umówiony na kolację ze swoim byłym wykładowcą.
Jak to wpłynie na naszą umowę?
Nie ma umowy.
Państwa ułaskawienie zależne było od pana Elizondro.
Skoro go nie ma, to wracamy do początku.
Nadal mam dostęp do przydatnych informacji.
Mamy dość poufnych informacji.
Radzę myśleć trzeźwo.
Ta śmierć wywoła niestabilną sytuację w kartelu Navarra.
Państwo jako ostatni widzieli Javiego. To niezbyt sprzyjające.
Mogę państwu pomóc.
Jeśli złożą państwo zeznania przeciwko Omarowi Navarro,
zapewnię państwu ochronę świadków.
Tego nie chcemy.
Jeszcze 24 godziny temu mieliśmy umowę, która odpowiadała wszystkim.
Jak do tego wrócić?
Niestety uniemożliwiły to działania agentki Miller.
A co z ekstradycją?
Jeśli ściągniemy Navarra do Meksyku, będzie mógł wykupić się z więzienia.
Znów będzie szefem kartelu,
a my będziemy mogli wrócić do planu.
Przecenia pani swoje możliwości.
Navarro zawsze bardziej się nadawał.
Jest stabilniejszy.
Zna ten kartel na wylot.
To prawda.
Nawet gdyby udało nam się uzyskać ekstradycję,
Navarro jest na czarnej liście obywateli.
Skoro jest na liście,
to uzyskanie ekstradycji byłoby niezwykle trudne.
Na pewno można go jakoś oczyścić.
Można, ale to wymaga wprawnych manewrów politycznych i czasu.
Nim to nastąpi, w kartelu wybuchnie konflikt.
A po co nam Navarro bez władzy?
Po prostu uwolnilibyśmy barona narkotykowego.
A jak można by udowodnić FBI, że on nadal ma władzę?
Pieniędzmi.
Jeśli uda się państwu utrzymać konfiskaty,
przekonam szefostwo, że warto zaryzykować,
choć to nie jest dobry plan.
Muszę pogadać z Navarrem.
Wendy.
Zdają sobie państwo sprawę z zagrożenia?
Ochrona świadków to najbezpieczniejsze wyjście.
Chcę się z nim zobaczyć.
Dobrze.
- Zostań. - Dobra.
Jak tu weszliście?
Pani Shaw, reprezentuję firmę Javiego Elizondro.
Proszę ich odesłać do auta.
Zastanawiam się,
czy widziała się z nim pani po wczorajszym spotkaniu.
Niestety. Przykro mi.
Co się stało?
Jest pani pewna?
Pisał wczoraj w nocy, że załatwił pewien bonus do umowy.
Rozmawialiśmy przez telefon.
Prosił o udziały dla matki. Potwierdziłam, że się zgadzam.
A co z nim?
Nie widzieliście się?
To było wczoraj. Pamiętałabym.
Jakby co, proszę o kontakt.
Nie wyjadę, póki się nie znajdzie.
W porządku?
Każ zmienić kod do bramy.
Hej, kotku.
Stęskniłem się.
Mel Sattem.
Dzień dobry. O co chodzi?
Jasne.
Oczywiście, że jestem zainteresowany. A kiedy?
Idealnie. Jeszcze dziś mogę być w Ozark.
Prześlę adres.
Wybacz, kiciu.
Muszę uciekać.
Czemu niańczę zaginionego dzieciaka?
Media o tym huczą.
To dziecko pani Snell i twojego kuzyna?
Na litość boską, nie mogą znaleźć u mnie zaginionego dziecka.
Wybacz, nie wiedziałam.
Dzięki, że się nim zajęłaś.
Jak się trzymasz?
Przetrwasz to.
Jak my wszyscy.
Cześć, Zeke.
- Pa. - Uważaj na siebie.
Powiesz mi, gdzie byłaś przez ostatnią dobę?
Proszę pomóc temu dziecku.
Nie może trafić w ręce Wendy Byrde.
Zasługuje na dobrą rodzinę.
Gotowa jesteś złożyć zeznania?
Już mówiłam przez telefon. Nic nie widziałam.
Tylko ich znalazłam.
Poszłam z prezentem ślubnym.
A widziałaś go wcześniej?
Nie zaprosiła mnie na ślub.
Gdzie udałaś się po telefonie?
Nigdzie.
Próbowałam pozbierać myśli.
Przepraszam za Zeke’a.
Nie śledziłam wiadomości.
Wiem, że pracowałaś dla Darlene.
Zginęła przez narkotyki?
- Nic o tym nie wiem. - Nie kłam.
Nie kłamię.
Z kim miała spór?
Ty wiesz, kto za tym stoi.
Nie wiem.
Myślisz, że jesteś taka bystra.
Nie jesteś.
Coraz bardziej wyglądasz mi na podejrzaną.
Każdy wierzy w to, co chce.
Nie zrobiłam tego. Nie wiem, kto to był.
Jeśli mam odkryć prawdę, nie możesz milczeć.
Możemy cię chroni, ale musisz dać coś od siebie.
Coś jeszcze?
Skoro tego chcesz.
Nawet nie próbuj ciągnąć interesów Darlene.
Rozumiesz? Nie wchodź mi w paradę.
Proszę się o mnie nie martwić.
Ma pani gościa.
Dziękuję.
Naprawdę niezły zespół.
Wyglądasz jak wrak. Co się stało?
Nie słyszałaś?
Ostatnio nie jestem na bieżąco.
Nie zwolnią mnie, ale mogą mnie wykluczać.
Przykro mi.
Wcale nie.
Siostrzeniec Navarra nie żyje.
No i?
Jakiś czas temu proponowałaś mi układ.
Mógłby zapewnić mnie i rodzinie…
ochronę.
Pójdę za kratki na 18 miesięcy, tak jak chciałaś.
Będę dla was pracował.
Żartujesz sobie?
Wiesz, że jestem w tym dobry.
Nawet gdyby mi choć trochę zależało, Wendy by na to nie poszła.
Koniec z kasynem, notowany mąż,
żegnaj, wielka rodzinna fundacjo.
Nie jesteśmy bezpieczni.
To już wasz wybór.
Nie musieliście aresztować Navarra.
Dość.
Kiedyś oferowałam pomoc, ale to nieaktualne.
Jesteś teraz zwykłym przestępcą.
Wynoś się z mojego gabinetu.
Masz gościa.
O co chodzi, Wendy?
Widziałam się rano z FBI.
Twój siostrzeniec zniknął. Podejrzewają, że ktoś go zabił.
Kto?
Tego nie wiedzą.
Ale ty wiesz.
Nie.
To dla ciebie okazja.
Masz realne szanse na ekstradycję.
FBI jest za.
Wystarczy usunąć cię z czarnej listy
i pokazać, że nadal masz władzę.
Zabiłbym cię, gdyby nie te kajdanki.
- Nie słuchasz mnie. - Nie.
To ty nie słuchasz.
Mój siostrzeniec nie żyje.
Nie masz kompletnie nic.
Ty, twój pożal się Boże mąż
i te twoje żałosne dzieci jesteście już martwi.
Siedzisz w izolatce.
Jakoś się z kimś skontaktuję.
Nic z tego. Nie pozwolę na to.
Jak myślisz, kto mnie tu wpuścił?
Są mi posłuszni.
Wynoś się, zanim skręcę ci kark.
Oferuję ci pomoc.
Uparłeś się, żeby odmówić?
Wypierdalaj!
Zabiję cię, Wendy. Jeszcze znajdę sposób!
Nie…
Pierdol się!
Razem z FBI!
Hej, Nathan. Jak się jechało?
Długo.
Dzięki za pomoc.
To ja dziękuję.
Nie lubię odpuszczać, gdy jestem tak blisko.
I na tym nam zależy.
Będę z tobą szczery, Nathan.
Zwykle detektywi nie przynoszą dobrych wieści.
Rozumiem, że chcesz poznać prawdę, ale musisz być na nią gotowy.
Udźwignę, cokolwiek Pan na mnie sprowadzi.
Szczęściarz.
Dziadku, to ty?
Jonah Byrde?
Jak dobrze cię widzieć.
Rany, ale wyrosłeś.
Jakby co, jestem w pokoju 143.
- Co ty tu robisz? - Szukam twojego wujka.
Mam do pomocy moją grupę kościelną.
No to super.
Wspaniale.
Pracujesz tutaj?
Tak jakby. Zatrzymałem się tu na chwilę.
Mama też tu mieszka?
Nie, tylko ja.
Potrzebowałem przestrzeni.
Musisz mi o tym opowiedzieć.
Jak tam poranek, pani Byrde?
Jest chętny.
Doprawdy?
Tak. Ale w obecnej sytuacji oczekuje jakiegoś dowodu zaufania,
żeby zacząć działać.
Jakiego?
Musi wrócić do aresztu prewencyjnego.
Mogę to zrobić.
- Jest pani pewna? - Całkowicie.
Musi wiedzieć, że to my go wyciągnęliśmy.
Musi o tym wiedzieć.
Dobrze.
Jeszcze dziś go przeniosę.
Znakomicie. Dziękuję.
Jak poszło? Nie odbierałaś.
Jest chętny.
Poważnie? Dobra.
Czekaj. To wspaniale.
Jak się ma?
Jest wściekły.
Ale ma swój rozum i potrafi poznać dobry układ.
Mamy inny problem.
Przyjechał twój tata.
Szuka Bena.
Nie o to mi chodzi.
To miło, że przyjechałeś.
A co miałem robić? Mój syn zaginął.
A ty się nie odzywasz.
Wybacz, tato, ale…
Nie było żadnych wieści.
Poza tym więcej niż szeryf nie jesteś w stanie zrobić.
Zatrudniliśmy detektywa.
To były glina z Chicago.
Mel Sattem?
Znacie go? Wyśmienicie.
Tak, znamy.
A wiesz, czemu odszedł?
Przyłapano go na kradzieży koki z dowodów.
To narkoman.
No cóż…
Ma znakomite referencje, więc pewnie sobie z tym poradził.
Jakiś ty wyrozumiały.
Każdy zasługuje na drugą szansę.
Może nie podoba wam się, że przyjechałem,
ale wierzę, że Pan sprowadził mnie tu, żebym znalazł Bena i pomógł rodzinie.
Na to już za późno.
Są jeszcze wnuczęta.
Spotkałem dziś Jonaha. Wysłaliście go do motelu?
Tymczasowo. Przechodzi okres buntu.
A gdzie Charlotte? Tańczy na rurze w klubie ze striptizem?
Nie ruszę się stąd, póki nie znajdę Bena i nie zadbam o dzieci.
Jakby co, będę z wnukiem w Lazy-O.
Co za bogobojny pierdoła.
Cześć, Harry.
Mam tu ciało, z którym nie wiem, co zrobić.
Czyje?
Wyatta Langmore’a.
Zostawiłem Ruth pięć wiadomości, ale nie oddzwania.
To nie jest normalne.
Tak, to może…
ja z nią pogadam.
Poczekaj, dobra? Na razie nic z nim nie rób.
Nie mam zamiaru.
Na razie.
Muszę pogadać z Ruth. Do kostnicy trafiło ciało Wyatta.
W porządku?
Nie mogę go tam zostawić.
Harry próbował się dodzwonić.
Przysłali nam ciało Wyatta.
Muszę wiedzieć, co planujesz.
Czego chciał Wyatt?
Myślisz, że osiemnastolatek miał jakiś plan?
No cóż…
To…
Wcale nie ma wiele decyzji.
Możemy to wszystko ogarnąć.
Zajmę się tym, jeśli chcesz.
Dopilnuję, żeby wszystko było jak należy.
W porządku, Ruth?
Dobra.
Cześć, Clare. Tu Wendy.
Rozumiem, że jesteś zdenerwowana,
ale fundacja nadal czeka na kolejną ratę,
a nie chcę, by się rozniosło,
że Shaw Medical nie dotrzymuje obietnic, tak że…
Oddzwoń, proszę.
Myślisz, że nacisk to dobry pomysł?
Nie wiemy nawet, czy przewieziemy towar przez granicę.
To się załatwi.
A Rettelsdorf?
Też nie odbiera telefonu.
Ogarniam po jednym problemie naraz.
Nakryjcie na dwie osoby. Ja wychodzę.
Dokąd?
Na kolację z dziadkiem i jego dziewczyną.
Dobra, dobra.
Dobry Pasterz może coś zorganizować, chyba że macie inne plany.
Jeszcze nie.
Prasa musi o tym mówić.
Ludzie mają krótką pamięć.
Chcemy opłacać Sattema tak długo, jak damy radę.
Poznałem dziś panią szeryf.
Wspomniała mi o tej parze, która ogarniała plakaty Bena.
Co za tragedia.
Wyatt to nasz przyjaciel.
Był kuzynem dziewczyny Bena, Ruth.
Wiadomo, kiedy pogrzeb?
Dziś zacząłem zajmować się organizacją.
Chcemy pomóc.
To okropne.
Tak stracić przyjaciół.
Strasznie mi przykro.
Na szczęście Nathan wam pomoże.
Już tak nie przesadzaj, Annalise.
Jestem tu zbyt krótko.
Ale chcę to zmienić.
Widzę, ile czasu zajmują wam te wasze interesy,
a do tego jeszcze musicie dbać o rodzinę.
To naprawdę ciężka praca.
Chcę wam pomóc.
Dziękujemy.
Nathan bardzo mi pomógł,
kiedy moja córka miała kłopoty.
Choć to nie było nic poważnego.
Oczywiście.
No cóż, mam doświadczenie.
Mama opowiadała wam kiedyś, jak uciekła z domu?
Ile miałaś wtedy lat? Z dziesięć?
Jakoś dostała się do autobusu do Kingsport,
bo to brzmiało elegancko.
Cała Wendy.
Wszędzie dobrze, gdzie nas nie ma, co? Zawsze tak uważałaś.
Całą noc szukaliśmy jej z waszym wujkiem.
Nie przestawał płakać.
Nie był w stanie. Pamiętasz?
Byłam w drodze.
Biedak błagał, by została.
Kiedy wyjechałaś do Chicago, Ben też bez przerwy płakał.
Chłopak cię ubóstwiał.
Chyba będziemy się już zbierać.
Muszę wcześnie wstać. Bawcie się dobrze.
Do widzenia.
- Dobrze się czuje? - Tak.
Iść z wami?
Nie, zostań. Tylko odstaw łódkę.
Annalise, było miło.
My płacimy za kolację.
Mimo swoich problemów
Ben i tak był bardziej stabilny emocjonalnie.
Nastawi ich przeciw nam.
Nie pozwolimy.
Wiesz, którą część tej historii pomija?
Po powrocie tak mnie zlał, że przez dwa dni nie mogłam chodzić.
Dlatego Ben płakał.
Przykro mi.
Robiliśmy gorsze rzeczy.
Wcale nie.
Zrujnowaliśmy dzieciom życie.
Widziałeś wzrok Charlotte, kiedy wychodziliśmy?
Jakby świat stanął przed nią otworem.
Nie chodzi tylko o to, byśmy przeżyli.
Nie oczyścimy nazwiska, to nam nie wybaczą.
Muszę ci coś powiedzieć.
Chcę wierzyć, że jeszcze może być jak dawniej
i że możemy się z tego wygrzebać, ale boję się.
No i?
Poszedłem dziś do Mai zapytać o nasz układ.
Sądziłem, że zyskamy ochronę.
Co powiedziała?
Zbyła mnie.
Wybacz, że nie powiedziałem wcześniej.
Nie szkodzi.
Mówisz mi teraz.
Ona kłamie.
Kiedy Ben wyjechał z Ozark, Wendy Byrde wynajęła to auto.
Robi się.
Namierzyłem je przy autostradzie 44, ale straciłem sygnał za Rollą.
Lokalne władze za żadne skarby nie pomogą detektywowi.
Tęsknię za odznaką.
To jak, pomożesz?
W końcu masz chody w FBI.
Zdziwiłbyś się.
Nie każdy popiera to, co zrobiłam.
Żartujesz? Niemożliwe.
Skomplikowana sprawa.
Zobaczę, co da się zrobić.
I proszę o to samo.
Jeśli dowiesz się czegoś o Fundacji Byrde’ow, daj znać.
To zróbmy tak.
Jeśli coś znajdę, stawiasz kolację.
Jeśli ty znajdziesz coś pierwsza, stawiam ja.
Podrywasz mnie?
Owszem.
Jak mi idzie?
Okropnie.
Bez jaj. Zajebiście.
Wracasz do ogólnego.
Muszę zadzwonić.
Wszystko dobrze?
Marty.
Cześć. Nie spodziewałem się ciebie.
Dzieci mnie zaprosiły.
Potrzebowały odrobiny wsparcia.
No tak, jasne.
Nie ma Wendy?
Nie, pracuje.
O Boże.
- Proszę, nie tutaj. - Spokojnie.
Chcemy tylko pogadać.
Ojciec Benitez. Raz już prawie się spotkaliśmy.
Nigdy nie zdarzyło się, by zmienił zdanie w takiej sprawie.
A przez lata próbowałem go odwieść od wielu rzeczy.
Gdzie tkwi sekret?
Przedstawiłam mu tylko fakty.
Naprawdę wierzysz, że możesz go wyciągnąć?
Chcę spróbować.
Jesteś pewna?
Nie rozumiem.
Wierzysz w Boga, Wendy?
Trochę za wcześnie na wykład z teologii.
Ale wychowano cię w wierze?
Wydaje mi się,
że aresztowanie Omara to szansa dla was wszystkich.
Powinniście ją wykorzystać.
Rzadko kiedy członek kartelu ma okazję pojednać się z Bogiem.
Mogę ci pomóc się odnaleźć.
Już dawno się z nim pojednałam.
Zaraz, zaraz, Wendy.
Nie ma pojednania bez żalu za grzechy, spowiedzi, rozgrzeszenia i pokuty.
Chyba o tym wiesz?
Doceniam starania.
Ale nie trzeba mnie ratować.
Poradzę sobie.
Próbuj.
Spotka się z wami jutro.
Omar wie, że chce go ksiądz za kratkami?
Wie, że go kocham.
Obyś odnalazła Boga.
Zebraliśmy się tu dziś, by pożegnać Wyatta Langmore’a.
W imieniu rodziny Wyatta dziękuję wszystkim za przybycie.
Po śmierci Wyatta doświadczamy nie tylko własnego poczucia straty…
Nie!
Przepraszam!
…co przypomina nam, że ludzkość spowił cień.
Św. Paweł pisał: „Przez jednego człowieka grzech wszedł na świat,
a przez grzech śmierć, a śmierć przeszła na wszystkich ludzi”.
Ale śmierć nie tylko przypomina nam
o uniwersalnych problemach ludzkości.
Bóg nie zostawił nas w dolinie ani w cieniu.
Wiemy, że Bóg ma rozwiązanie,
i to dużo większe niż to bolesne przypomnienie.
Bóg działa we własnym imieniu
i odpowiada na nasze potrzeby.
W Księdze Psalmów tkwi cenna wiedza.
„Chociażbym chodził ciemną doliną,
zła się nie ulęknę”.
- O rany. - Lubił się zjarać.
I uwielbiał blondynki.
Czyli co, zioło i blondynki?
To był dobry kumpel.
Nie raz dawał mi zioło po taniości.
Po prostu brał kasę.
- Tak. - Często to powtarzałem.
Wyatt zawsze leciał na blondyneczki.
Chyba mu się podobałam.
Raz złapały go gliny.
- Może i dostał paralizatorem. - Raz?
- No dobra. Wiele razy. - O tak.
Twierdził, że nie narobił w gacie,
ale po paralizatorze każdy robi w gacie.
Fakt.
Kontynuujcie.
Nie przerywajcie sobie.
Kiedy poznałam Wyatta,
zepchnął mnie z łódki.
Pamiętam, prowadziłem ją.
- Klasyk. - Byłam tam.
Ale za drugim razem przywaliła mu w ryj.
Co?
Nie mówił ci, ale prawie stracił przytomność.
Raz pobił dzieciaka, który mnie nękał.
Powiedział, że tak to działa.
No tak.
Dla mnie tak nie robił.
O rany.
Nie mogę stąd prowadzić operacji.
A przez komórkę?
Możemy zdobyć zgodę FBI, prawda?
Chyba tak.
A strażników też przekupicie? Sprawdzają nas codziennie.
A jeśli to się nie uda, nie chcę oddać FBI gotowego podsłuchu.
A twój ksiądz? Może przychodzić codziennie.
Pewnych wiadomości nie przekaże.
To może przeniesienie?
Chociażby do szpitala?
Nie mamy czasu.
Jeśli ma się udać,
musimy natychmiast zapewnić mi władzę.
To może ja pojadę do Meksyku?
FBI nie obchodzi, kto się tym zajmie.
Dla nich ważne jest, że kontrolują kogoś,
kto zadba o przepływ gotówki, a to mogę być ja.
Polecę do Meksyku i przywrócę ci władzę.
Wiesz, że nie przyjmą cię ot tak.
Chyba że mnie poprzesz.
Wiedzą, że to my pozbyliśmy się Lagunasa,
a to znaczy, że mamy tu władzę.
Daj mi spróbować.
To może się udać.
Ale nie będzie łatwo.
Chwilowo moi ludzie nie uznają mojej władzy.
Muszę zacząć działać.
Powiedzmy, że ja zabiłem Javiego.
Przekaż im tę wiadomość.
Choć nie każdy przyjmie ją dobrze.
Co powinienem wiedzieć?
No dobra.
Halo?
Czy mieszka tu Ruth Langmore?
Halo?
Czego drzesz mordę?
Możesz zejść?
Potrzebny mi towar.
Mieliśmy umowę z człowiekiem, którego zabiłaś.
Musisz przejąć pałeczkę.
A niby dlaczego?
Mamy nagrania, na których strzelasz mu w łeb.
I co z tego?
No dobra.
Nie warto szantażować kobiety, która na waszych oczach zabiła człowieka.
Co nie?
Odłóż broń.
No już, odłóż ją.
Nie chodzi mi o szantaż.
Nie grożę ci.
Chcę dobić targu.
Obie możemy na tym skorzystać.
Masz nazwisko?
Kim Reddick.
Biuro szeryfa w Marion.
Lubisz tajskie żarcie?
Nie pogardzę.
Clare?
Wendy.
Dziękuję, że odebrałaś. Mam dobre wieści.
Niedługo dotrze kolejna dostawa, więc wstrzymaj się…
Proszę, daruj sobie.
Odebrałam, żeby powiedzieć ci, że umowa jest nieaktualna.
Nie dzwoń więcej.
Clare.
Bez nas twoja firma nie przetrwa.
Potrzebujesz naszego wkładu i dobrej woli.
To się jeszcze okaże.
MIEJSCE ZBRODNI – WSTĘP WZBRONIONY
Nie możemy zaczekać?
Charlotte.
Tato, proszę. Ostatnim razem prawie cię zabili.
Tym razem będzie inaczej. Teraz ja rządzę. Będzie dobrze.
A jeśli uznają, że ty zabiłeś Javiego?
Nie uznają. Dzięki.
- Tego nie wiesz. - Charlotte.
Musimy ogarnąć sytuację. Tata robi to dla rodziny.
Raczej dla ciebie.
Ja to wezmę.
Dzięki.
Mogę o coś zapytać?
Pewnie.
Wiedziałaś, że cię nie zabije?
Kiedy?
Wyciągnięcie go z izolatki to odważny krok.
W końcu groził ci śmiercią.
Macie jaja. Może uda wam się z tego wykręcić.
To był pomysł Wendy.
Ma dobrą intuicję.
Napisy: Krzysztof Łuczak