SERIAL NETFLIX
Furgonetki nadal w gotowości w Chicago?
Jedna jedzie do Bostonu, a druga do Nowego Orleanu.
Boston odwołujemy. Nowy Orlean zostaje.
Navarro chce jak najszybciej wrócić do docelowego planu.
Jeśli nie ma pytań, to dziękuję.
Dzień dobry.
Mogę mieć do pana prośbę?
Jasne.
Chcę zobaczyć Omara.
Jest ranny. Nie powinien być sam, tylko z rodziną.
Tak, tylko… to może być trudne.
Ale nie jest niemożliwe.
Proszę.
Ma pan koneksje w kręgach politycznych.
Tak…
Zobaczę, co da się zrobić, dobrze?
Dziękuję.
Gdzie są pieniądze, Wendy?
Też się cieszę, że cię widzę.
Czy wyglądam, jakby mnie to bawiło?
Ludzie do mnie wydzwaniają. Wyścigi wiszą na włosku.
- Pieniądze będą do końca tygodnia. - Niby skąd?
Podobno Shaw Medical cofnęło dotację.
To drobne nieporozumienie.
Przestań mydlić mi oczy tymi bredniami.
Co się dzieje, do cholery?
Nie do twarzy ci z taką paniką.
Gwarantuję ci, że jakoś zdobędziemy pieniądze.
Jakieś postępy w sprawie OFAC?
Owszem, były, ale pojawiły się obawy co do jawności.
Sprawy się komplikują, bo meksykańscy prawnicy konspirują,
żeby utrzymać go na liście.
- Od kiedy? - Od wczoraj.
Do tej pory wszystko jest poufne,
ale jeśli to wyjdzie na jaw, zanim on zniknie z listy,
trudno będzie wykonać jakikolwiek krok.
Rozumiem.
Zajmę się tym.
- Ciepły ręcznik? - Nie trzeba.
Ciepły ręcznik?
- Ciepły ręcznik dla pana? - Poproszę.
Ciepły ręcznik?
Bardzo chętnie. Dziękuję.
- Ja też poproszę. - Proszę bardzo.
Mogę znów zobaczyć koronkę Chantilly?
I może śnieżną i alpejską… Dziękuję.
I alpejską biel.
Która mi się podobała? Szary szyk?
Czy grecka willa? Chyba grecka willa.
To była ta. Waniliowy sen.
Dobrze.
Wszystkie te szmaty są białe.
Ruth?
Muszę ją porwać na chwilę.
Przykro mi, ale ustalamy wystrój mojego salonu.
To będzie najnudniejszy salon na tym chujowym świecie.
Po co tu przylazłaś?
Przepraszam, tylko…
Proszę zaczekać.
Postanowiłam zajrzeć do raju. No wiesz, dosiąść delfina i te sprawy.
Poza tym mam do ciebie interes.
Nie widziałyśmy się od ponad roku.
Czyli że pofatygowałam się tutaj,
a ty gardzisz hajsem, który mogę ci ogarnąć?
Jonah przyjdzie?
Pisałam do niego, ale nie odpisał.
Trudno…
Dziękuję.
Jak tam było? Nic ci nie jest?
Tym razem było inaczej. To ja miałem władzę.
Mówiłam Charlotte, że w tej chwili kartel to wyłącznie banda korposzczurów.
A ja odparłam, że to brednie.
W sumie przez większość czasu przeglądałem ich rozliczenia.
Straszna nuda.
A przyznałbyś, gdyby było źle?
- Jasne. - Nie.
Powiedziałbym ci.
Po południu dzwoniła Ruth.
Prosi o spotkanie jutro rano.
Liczę, że ją spławiłaś.
Twierdzi, że nie możecie odmówić.
Chodzi o fundację.
Mówiła coś, że jest gotowa współpracować.
O co chodzi?
Zostawić to spotkanie?
Zostaw.
Jak spotkanie z Schaferem?
Skomplikowane.
Ktoś w Meksyku naciska na OFAC, żeby Navarro został na liście.
Nie słyszałeś tam nic na ten temat?
Jesteś pewien?
Tylko Camili wspominałem o tym, że chcemy go usunąć z czarnej listy.
Ma dobre kontakty z prawniczką Javiego.
To…
To musiała być ona.
Jezu, to wszystko jej sprawka.
Że niby ona zleciła napaść?
Jest przekonana, że Navarro zabił jej syna.
Ma powód, żeby chcieć go dopaść.
A ja… nie zauważyłem tego, do cholery.
To nie twoja wina.
Zabiłem niewinnego człowieka.
Nieprawda.
Właśnie że tak. Byłem tam.
To Navarro go zabił.
Navarro jest w śpiączce.
A ty miałeś zachować się dokładnie tak jak on.
To nie byłeś ty.
Popatrz na mnie.
Skupmy się na tym, nad czym mamy kontrolę.
Zdobycie dotacji i usunięcie Navarra z listy. Przed siebie.
To jedyne wyjście.
Przed siebie.
Jonah.
Cześć.
Hej, Nathan.
Dzień dobry.
- Hej, tato. - Cześć.
Co tam?
Wszystko dobrze?
Tak.
Po prostu…
chciałem cię zobaczyć.
No dobra.
To ja nie przeszkadzam. Wpadnij, jak wrócisz ze szkoły.
Super.
Spędzasz sporo czasu z dziadkiem, co?
Tak. Jest wporzo.
Nie jest taki zły, jak twierdzi mama.
Jak było w Meksyku?
W porządku.
Sorki, że nie wpadłem na kolację.
No tak…
Wolę trzymać dystans.
Rozumiem.
Potrzeba ci czegoś? Pieniędzy?
Zrobić ci zakupy?
Nie trzeba.
No dobra.
Byłem w drodze do pracy
i pomyślałem, że może przyda ci się podwózka do szkoły.
Co ty na to?
Pojadę rowerem.
Dobra.
Tęsknię za tobą.
Brakuje mi ciebie w domu.
Ja też tęsknię.
To dobrze.
Jakby coś się działo, dzwoń.
Proszę.
Ja pierdolę, to kasyno na wodzie.
A wiesz, co to było jeszcze w Cape Girardeau?
Wielka kupa złomu.
Ale odpicowaliśmy je.
Gotowa?
Tak.
Mogłaby chociaż przyjść punktualnie.
- Co ona tu robi? - Zaprosiłam ją.
Pięknie tu. Przeszliście samych siebie.
Cześć. No proszę.
- Cześć. - Dobrze cię widzieć.
Wzajemnie.
Co u ciebie?
Właściwie to naprawdę dobrze.
Tak? Cieszę się. Gdzie cię wywiało?
Prowadzę knajpę na południu Miami.
Powiedzmy, że trzymam się korzeni.
Przejdźmy do rzeczy.
Jasne.
Chcę wykupić to kasyno.
Dostaniecie kasę dla fundacji od Shaw, a ja przejmę Belle.
Ależ oczywiście.
Dlaczego?
A czemu nie? Prowadziłam to kasyno i znam je lepiej.
Jesteś notowana. Licencja nie może być na twoje nazwisko.
Dlatego moją wspólniczką będzie Rachel.
Wszystko będzie na nią.
W końcu to ziemia Darlene, więc powinni zarządzać nią miejscowi.
Przecież mówiłaś, że mieszkasz w Miami.
Wiesz, co tu robimy.
Nie możemy sprzedać wszystkich udziałów.
To co proponujecie?
Damy 10%. Twoje nazwisko nie trafi na licencję.
Zostanie to między nami.
Nie ma mowy. Mogę rozważyć 85%.
Ja będę wszystko ogarniać, ale w papierach będzie jej nazwisko.
Jakim cudem cię na to namówiła?
Zaproponowała ci kasę?
- Narkotyki? - Już nie biorę.
Gratulacje.
Założę się, że Ruth nie powiedziała ci wszystkiego.
Wspominała, że ma kasę ze sprzedaży heroiny od Darlene?
Owszem, ale już z tym skończyła.
A mówiła, że niedawno zabiła człowieka?
A akurat ten człowiek był szefem kartelu, więc mogą ją ścigać.
Jej nie chodzi o interesy.
Chce nas ukarać.
Obwinia nas za śmierć Wyatta i Bena.
Powinnaś wiedzieć, w co się pakujesz.
Miło było was zobaczyć.
A teraz wypierdalać.
Kim jest Ben?
Dlaczego nie rozważysz tej opcji?
Ruth ma w nosie kasyno. Chce zwrócić twoją uwagę.
Nie obchodzą mnie jej pobudki. Kumple Schafera chcą forsy.
- Mamy ją na tacy. - Jakiś ty naiwny.
Wynegocjuję z nią 25%. Nadal będziemy mieć kontrolę.
Nie oddam kasyna w ręce tych wiejskich Thelmy i Louise.
Odzyskam dotację z Shaw.
- Posłuchaj. - Nie.
Clare obiecała udziały matce Javiego. Wykorzystajmy to.
Zmusimy Clare do wznowienia dotacji.
Ale…
Camila zbyt długo nie pożyje, kiedy Navarro pozna prawdę.
Prawda poczeka. Oddać mu ją można w każdej chwili.
A skąd wiesz, że nie spróbuje ponownie?
- Bezpieczniej wziąć kasę od Ruth. - Nie.
- Nie? - Nie.
Mówiłaś, że są praktycznie gotowi do wyjazdu do Chicago.
Jeszcze się nasłuchałam od Wendy.
- O wszystkim bym ci powiedziała. - Tylko kiedy?
Kiedy byłoby za późno, bo kasyno byłoby już na mnie?
To wcale nie tak.
Chyba… za dużo czasu spędzasz z Martym.
Tak sądzę.
Przepraszam, dobra?
Znajdziemy inny sposób, tylko nie wystawiaj mnie.
Nie masz bladego pojęcia, z jakiego dna musiałam się podnieść.
A teraz ciągniesz mnie tam z powrotem.
Nie dam rady.
To co teraz?
Wrócisz na Florydę i do końca życia będziesz sprzedawać rolety?
Miło było cię zobaczyć, Ruth.
Zgubiłeś się?
Chyba…
mieszkasz tu, więc niekoniecznie.
Spróbujmy jeszcze raz.
- Po cholerę tu przylazłeś? - No wiesz.
W tej samej sprawie.
Mam nowego szefa.
Ojca twojego chłopaka.
Mam go znaleźć.
Pięć minut. Mam sporo roboty.
Uzupełniłaś już zapasy?
Mogłeś zabrać własne przekąski. Do rzeczy.
A więc…
jak pewnie wiesz, Ben Davis opuścił miasto z własnej woli.
Zgadza się?
O ile mi wiadomo.
Zdjęcie z punktu poboru opłat w St. Louis.
Dwa dni po tym, jak wyszedł z psychiatryka.
Rozmawiałem z policjantką,
która znalazła ich tego ranka śpiących na parkingu.
Parę godzin później stanęli, żeby zatankować.
Ponoć Wendy była zła, bo Ben kupił jednorazowy telefon.
Potem zgłodnieli.
Zatrzymali się w knajpie. Do środka weszli razem.
Ale wyszło tylko jedno.
Ci cali…
Byrde’owie.
Byli dla ciebie dobrzy, wzięli cię pod skrzydła.
Pewnie wielokrotnie pomogłaś im się wykaraskać.
Czy tym razem też pomogłaś Wendy?
Helen miała podejrzanych klientów.
Ben też się w to wplątał?
Ben chciał się wynieść na farmę i hodować kozy.
Nie mieszał się w to bagno.
Czy Wendy go ukrywa?
Otwarte.
Hej.
Przyniosłem arkusze.
Zaczekasz chwilę na zewnątrz?
Pewnie.
Bez pośpiechu.
Schowaj je.
Był zżyty z Benem. Nie chcę, żeby je oglądał.
Posłuchaj…
wiem tylko tyle,
że Ben odbierał ode mnie telefony,
a pewnego dnia przestał.
Chciałabym powiedzieć więcej.
Powiedziałaś mu coś?
Coś ty. Nie paplam przed obcymi.
Nie mów nic dziadkowi.
To by go zabiło.
Navarro się obudził.
Prosi o spotkanie.
Kiedy może pan być?
Mogę ruszyć od razu.
Znakomicie.
Proszę jutro przyjechać do Chicago.
Kiedy kolejny transport?
Furgonetka jedzie do Nowego Orleanu.
Powinna dotrzeć o 7 rano. Przesłałem już szczegóły.
Jak zareagowali na pana jego porucznicy?
Robili, co kazałem.
Jeśli Navarro nie stanie na nogi, może…
mógłby pan się tym zająć na stałe?
Stanie na nogi, tak że…
No dobrze… Porozmawiamy później.
Navarro się obudził i chce się spotkać.
Musimy mu powiedzieć o Camili.
- Jest półprzytomny. - Wendy.
Zaraz. Naprawdę chcesz mu powiedzieć,
że kropnęliśmy złego człowieka, a siostra chce go zabić?
Nie możemy tego zataić. Nie wiemy, co ona knuje.
To mu nic nie da. Tylko wpadnie w szał.
Musi uwierzyć, że dajemy sobie radę.
Musimy nad nim panować.
Ale tak nie jest.
Jak się czujesz?
Zawsze kiedy odetną mi jedną kończynę,
w jej miejscu rośnie druga.
Jak u mnie w domu?
- Słuchają mnie. - Dobrze.
Niełatwo być na moim miejscu.
Każdy oczekuje odpowiedzi,
wścieka się, jeśli nie pójdzie po jego myśli.
Jak siostra przyjęła wieści o Javim?
Stosunkowo dobrze.
A moi ludzie?
Miałeś rację.
Jeden z nich próbował wykorzystać sytuację.
Cabrera.
Zająłem się tym.
Cabrera.
Nie sądziłem, że ma takie jaja.
Zwiększcie ilość pieniędzy pranych w kasynie.
Ci lojalni zasłużyli na nagrodę.
Marty.
Kiedy dowiedziałeś się, że to Cabrera mnie zdradził…
zawahałeś się?
Nie.
To dobrze odegrałeś moją rolę.
Cześć.
Co jest?
Macie gościa.
Dzień dobry.
Jak tam mój brat?
Przytomny. Szybko dochodzi do siebie.
Zadzwoniłam do Camili.
Pojedziemy z tobą do Chicago.
Spotkamy się z Clare w sprawie udziałów, które obiecała Javiemu.
Dziękuję, że dbacie o moje interesy.
Udało się załatwić spotkanie z Omarem?
Niestety nie.
Proszę próbować.
To ja już pójdę.
- Dziękuję za wino. - Proszę bardzo.
- Odprowadzę panią. - Dziękuję.
To najmądrzejsze zagranie.
Ona chce go zajebać.
Pomoże nam odzyskać dotacje od Clare.
Chodzi ci tylko o to, żeby nie brać kasy od Ruth.
Nie. Ruth to chwilowe rozwiązanie długofalowego problemu.
Clare może zapewnić fundacji pieniądze na lata.
- Nie możemy ufać Camili. - Nie muszę jej ufać!
Wystarczy, że ją wykorzystamy.
Uda się.
- Jesteś na mnie zła? - Tylko składam ręcznik.
Sorki, że nie ogarnąłem tego szeryfa.
Nie radzę sobie z funkcjonariuszami.
Przypominają mi o matce.
- Wiem, pracuję nad tym. - To się przyłóż.
Ruth, masz chwilę?
Wybacz, jeśli Mel cię przycisnął.
Wydaje mu się, że wiesz więcej, niż mówisz.
Niestety. Przykro mi.
Jonah mówi, że ty i Ben byliście dobraną parą.
Podobno widziałaś w nim te dobre strony.
Nie chcę ci przysporzyć kłopotów. Ja tylko szukam syna.
Czasem żałuję, że tu przyjechał.
To nie było miejsce dla niego.
Kłóciłaś się z Wendy przy stoisku z ciastem.
A do tego to spięcie między nią a Jonahem.
To raczej coś więcej niż młodzieńczy bunt.
Dałaś Jonahowi pracę, żeby chronić go przed moją córką?
Dałam mu pracę, bo to mądry i pracowity dzieciak.
No cóż, przynajmniej ktoś o niego dba.
Dziękuję.
Cześć, Ginny.
Boże drogi!
- Zawołam go. - Dobra.
Hej, młody.
Cześć.
U mnie dobrze, a u ciebie?
- Też dobrze. - Świetnie.
- Dzięki, Ginny. - Dziękuję, mamo.
Jak tam w Niebieskim Sumie?
Już tam nie pracuję.
Jak to?
Po otwarciu kasyna ludzie przestali przychodzić.
Nie wpisywali mnie w grafik, więc odszedłem.
Co takiego?
Czemu mi nie po… Marty o tym wie?
Nie chciałem zawracać mu głowy.
To gdzie teraz pracujesz?
Nigdzie. Nie mam szczęścia.
Jak długo zostajesz?
Dziś wracam.
Szkoda.
Pokazałbym ci nowe łowiska, które znalazłem.
Tak?
- A co teraz bierze? - Wszystko.
Sumy,
okonie,
bassy niebieskie.
Prosiłam cię tylko o jedno.
Jedno!
Wiesz, że Tuck odszedł z Niebieskiego Suma?
Nie, nie wiedziałem.
Obiecałeś, że się nim zaopiekujesz.
Został bez pracy.
Przepraszam cię, byłem… naprawdę zajęty.
Gdybym wiedział, raz-dwa bym mu coś załatwił.
Pierdol się, Marty! Każdy z nas jest zajęty.
Ja na przykład byłam na odwyku i ogłaszałam bankructwo
pierdolonej knajpy kawał drogi stąd.
A ty siedziałeś tu na dupie.
Przykro mi.
Po cholerę ci zaufałam?
Zawsze byłeś samolubną gnidą,
tylko teraz masz większą łajbę.
Posłuchaj…
Cholera jasna.
Posadził derenie tam, gdzie powinien być bukszpan.
O tak, totalny bajzel.
No dobra, dawaj znać.
Nie cierpisz, kiedy projektant nawali, co?
Po co tu przyjechałaś? Nie robimy już interesów.
My nie, ale ty i Javi tak.
No i jego matka, Camila, której obiecałaś udziały.
Przyjechała po nie z samego Meksyku.
Javi nie żyje. Nie jestem jej nic winna.
Clare.
Mowa o siostrze szefa kartelu. Trochę szacunku.
Widzimy się o 13.
Jak tam Navarro?
Dzień dobry.
Jakoś się trzyma.
Trochę czasu minie, nim stanie na nogi, ale…
A jak było w Meksyku?
Grał pan w golfa?
Zwiedzał piramidy?
Czy ja o czymś nie wiem? Jest pani wściekła.
Dzwonił do mnie dowódca sił specjalnych.
Furgonetka do Nowego Orleanu, którą nam pan wystawił,
była pusta.
Wyjaśni mi pan, o co chodzi, do cholery?
Jasne.
Posłuchałem rozsądku.
Zanim wsiadłem do samolotu, kazałem im wysłać tam podpuchę.
Nie pan powinien decydować.
Nie, ale spędziłem tydzień w Meksyku,
próbując zdobyć zaufanie kartelu, więc jeśli chce pani powiedzieć szefostwu,
że wolałaby pani oddać to za jedną konfiskatę, to proszę.
Mam być jak Navarro? Proszę mi na to pozwolić.
Nasza umowa
zależy od tego, czy dotrzyma pan słowa.
Dostanie pani pieniądze, kiedy już będzie bezpiecznie.
I to podwójne.
Więcej dać nie mogę.
Przy takich udziałach będą zyski,
a zarząd mnie nie zlinczuje.
Uczciwie.
A co z drugą umową?
Nie ma drugiej umowy.
Syn dość jasno mówił mi
o pięcioletniej umowie na dostawę surowych materiałów.
Oraz 150 milionach dotacji na rzecz Fundacji Byrde’ów.
Oczywiście.
Nie spisaliśmy tego.
Ale syn twierdził, że się pani zgodziła.
To było ostatnie, co mi powiedział.
Mówiłam już pani Elizondro,
że Shaw Medical to również rodzinna firma.
I jak w każdej rodzinie należy dotrzymywać zobowiązań.
No dobrze.
Kiedy brat ma wysłać kolejny transport?
Connor się z wami skontaktuje.
Jeszcze jedno.
Po południu chcę mieć na koncie oryginalną kwotę dotacji.
Co do reszty, uzgodnimy dogodne raty.
Jak bardzo zależy ci na kasynie?
Cholernie.
Zabiłaś kogoś z kartelu?
Tak.
Gościa, który kropnął Wyatta.
Szukają cię?
Byrde’owie mnie nie wydadzą, bo sami będą mieć kłopoty.
Będziesz sprzedawać towar Darlene?
Nie.
Tu mówiłam szczerze.
Po co to robisz?
I nie wciskaj mi kitu, tylko mów jak przyjaciółka.
Albo to zrobię, albo wlezę do tej przyczepy
i już z niej nie wyjdę.
Chcę pokazać Byrde’om, gdzie ich miejsce…
ale jeśli mam się zgodzić…
masz być ze mną całkowicie szczera.
Jasne?
Dobra.
To dobrze, bo niezbyt cieszyłam się na powrót na Florydę.
Ciągle trafiałam tam na wężolubów.
Nie czaję tego.
To z iloma takimi wężolubami się spotykałaś?
- A trzech to już dużo? - Tak.
No to z dwoma.
Jaki masz plan?
Cholera wie.
Przemyślałaś to sobie.
Darlene miała udziały w kasynie.
Twój kuzyn był jej mężem.
Wyatt spisał testament?
Jadł spaghetti z puszki, a auto odpalał śrubokrętem.
Jak myślisz?
Gadałaś z prawnikiem?
Nie. Ostatnia prawniczka próbowała mnie podtopić.
Nie mój typ.
No cóż…
może Byrde’owie nie będą ci potrzebni.
Hej.
Przekonałam Clare.
Tak? To świetnie. A gdzie Camila?
Poszła po kawę. Co się dzieje?
Transport, który wydałem FBI, okazał się być podpuchą.
Nie rozumiem.
Wydałem rozkaz prawniczce Javiego,
a potem widziałem, jak rozmawiała z Camilą.
Ona próbuje się nas pozbyć.
Co na to Clay?
Jakoś się wybroniłem.
Ale musimy uwolnić się od Camili.
To nie takie proste.
Właśnie że proste. Powiedzmy prawdę. Navarro się tym zajmie.
- Nie możemy. - Możemy.
Obiecałam, że się z nim spotka.
Ja pierdolę…
REBECCA LUKER ADWOKAT
W związku z tym, że została pani prawnym opiekunem kuzyna,
jest też pani jego spadkobierczynią.
To wiążący testament.
To znaczy, że mam prawo do majątku Darlene?
Śmiem twierdzić, że do połowy, jeśli nie do całości.
Ale kasyno to co innego.
Wpisanie pani do licencji zależy od stanowej komisji hazardowej.
Co pani proponuje?
Jeśli ma pani znajomości, to czas je wykorzystać.
O cholerka! Jonah Byrde?
Tuck miał rację. Naprawdę wyrosłeś.
Chodź tutaj.
Co słychać?
Co tu robisz?
Pomaga mi przejąć udziały Darlene w kasynie.
Super.
Wiesz, na kogo naciskali twoi starzy,
kiedy otwierali kasyno?
Sporo różnych… polityków i członków zarządu kasyna.
Mama gadała głównie z Charlesem Wilkesem.
Ma w garści połowę polityków w stanie.
Tyle że niełatwo załatwić spotkanie.
Trzeba się najpierw umówić,
a jeśli uzna, że warto, zaprosi was do siebie.
To jak ogarnąć takie zaproszenie?
Podajcie się za Mike’a Fleminga.
Co jest grane?
Chodzi o Bena.
Musimy porozmawiać.
To może ja was zostawię. Weź torby, a ja…
Charlotte, chodź ze mną.
Kiedy ostatni raz widziałaś Bena?
Gdy trafił do zakładu.
Zdjęcie z punktu poboru opłat w St. Louis.
Dwa dni po wyjściu Bena.
Ma też wasze zdjęcia ze stacji i spod knajpy.
Mogę porozmawiać z tatą na osobności?
- Niepotrzebnie go zatrudniłeś. - Mogłaś być ze mną szczera.
Ben nie zaginął, prawda?
Od początku kłamałaś. To ty pomogłaś mu uciec.
Chroniłam go.
Wiesz, dlaczego go zamknęłam?
Wszczął bójkę w barze.
Tylko tak mógł uniknąć zarzutów.
Pamiętasz, co było na pierwszym roku?
Tym razem było gorzej. Kiedy wyszedł, był na mnie wściekły.
Nie chciał wrócić ani zostać tutaj, więc zawarłam z nim układ.
Miałam zabrać go do Memphis, do przyjaciół,
a on miał się zgłosić do kliniki i znowu brać leki.
Ale nie dotarliście do Memphis. Mam rację?
Mel twierdzi, że zostawiłaś go w Kentucky. Dlaczego?
Pokłóciliśmy się.
Kazał mi odejść.
Parę godzin czekałam na poboczu na telefon, ale nie zadzwonił.
Wiesz, że wydano nakaz aresztowania?
To zbieg.
Nie chce, by go znaleziono.
- Czemu wcześniej nic mi nie mówiłaś? - A co miałam powiedzieć?
„Ben jest poszukiwany”?
Twoi kościelni przyjaciele by się pomodlili?
Chciałem poznać prawdę, a ty ją ukrywałaś.
Nie chodziło ci o prawdę.
Wcale tak dobrze mnie nie znasz.
W Boone robiłem wszystko, żeby się w nic nie wplątał.
Dzięki mnie podjął wiele dobrych decyzji.
Brał leki, robił kursy pedagogiczne.
Starałem się dla was obojga.
Upokorzyłeś mnie i wywaliłeś mnie z domu.
Nie tak łatwo cię kochać.
Jak poszło w Chicago?
W sumie nie…
Nie było źle.
Coś kiepsko wyglądasz.
Tak?
Niech zgadnę.
Chodzi o mamę?
Czemu tak myślisz?
Proszę cię, od paru tygodni jest z nią ciężko.
Ta cała sprawa z Jonahem i Ruth. Kazała mi wybierać, a ja…
Chce dobrze.
Tak twierdzi.
Wiem, że pojechałeś do Meksyku, by ją zadowolić.
No tak. Wiesz…
twoja mama chce być u steru i nie ma w tym nic złego.
Robię, co mogę, żeby ją w tym wspierać, tylko że…
ona prowadzi nas prosto w stronę klifu, do cholery.
No i…
mówiłem, że w Meksyku wszystko poszło dobrze, ale… kłamałem.
Zająłem miejsce Navarra i popełniłem błąd.
Naprawdę duży.
Wróciłem do domu, a ona mnie dobiła,
nawiązując współpracę z siostrą Navarra,
która zleciła jego zabójstwo w więzieniu.
Do tego jeszcze ten cały pierdolnik z Benem.
Czegokolwiek nie zrobię, wychodzę na straszną dupę.
Nieważne, co powiem… co zrobię.
Wkurza się niezależnie od tego,
czy wchodzę jej w drogę, czy nie. Zawsze znajdzie…
jakieś ale, rozumiesz?
No ale…
wybacz, nie ty powinnaś się o mnie martwić.
Ale dziękuję.
Może znowu powinniście pójść do tej terapeutki?
Przeszła na emeryturę.
To już…
nie wchodzi w grę.
Jeannie, wracaj. Gdzie jesteś?
Chcę to natychmiast wyjaśnić.
Cześć, skarbie.
Jak poszło z Wendy?
Nadal wszystko zwala na mnie.
W końcu się ogarnie.
„Córeczka i tatuś
może nie zawsze się zgadzają, ale zawsze jakoś się dogadają”.
Widziałam taki napis na koszulce.
W porządku?
Wiesz co? Chyba nie.
Chyba muszę się pomodlić.
- Mam zwołać ludzi? - Nie ma co ich fatygować.
Chciałbym zostać chwilę sam.
Jasne.
Widzimy się rano.
Panie Jezu,
przynieś pokój Nathanowi i jego rodzinie.
Namaść go, proszę, olejkiem swej miłości. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.
O co chodzi?
Mike Fleming.
Nie wiem, kim jesteście ani w co pogrywacie,
ale mam robotę.
Zanim zatrzaśniesz nam drzwi,
poznaj przyszłą właścicielkę większości ziemi w Ozark.
Z twoją pomocą mogę mieć większość udziałów w Missouri Belle.
Dzięki.
Skąd to masz?
Z kamer, gdzie ostatni raz był Ben Davis.
Poskładałem klocki, gdy pod ich domem zobaczyłem tego gościa.
Wiesz, kto to jest?
To goryl z kartelu Navarra.
Jesteś pewna?
Założył mi worek na głowę i zawiózł na prywatne lotnisko.
Jestem pewna.
To było, zanim poszłaś na całego?
Liczę na jakieś wskazówki. Powiedz coś.
Zwalniam czy przyspieszam?
- Idę w dobrym kierunku? - Zdecydowanie.
Na pewno?
W ósmym miesiącu postawiłam swoje życie na szali.
Naraziłam własne dziecko.
Chcą mnie odciąć? Proszę bardzo. Ale ty nie pracujesz dla nich.
Więc tak, to kurewsko dobry kierunek.
Camila.
Co oni ci zrobili?
Bardzo cię boli?
To chwilowe.
Jestem spokojny ze świadomością, że winny…
skończył gorzej.
Jak tam moje dzieci?
Santiago zaczął raczkować.
Zanim stąd wyjdę, pewnie już będzie biegał.
Nie trać nadziei.
Z tego, co widzę, Marty i Wendy są w stanie przenieść góry.
Odeślą cię do domu.
Sí.
A skoro o domu mowa…
Może Camila zajęłaby miejsce Marty’ego w Meksyku?
Marty mógłby pomóc tutaj w usunięciu cię z czarnej listy.
Camila może swobodnie podróżować, zna branżę,
no i cieszy się szacunkiem.
Zrobię wszystko.
Byle ci pomóc.
Sí.
Marty, co ty na to?
To twoja siostra. Ludzie jej ufają.
W porządku.
Tak będzie lepiej.
Zrobiłam to, żebyś nie musiał tam wracać.
Nie.
Nie. No chyba żartujesz.
- Nie ma mowy. Wracaj. - Marty. Wpuść go.
W czym problem?
Jedź, proszę.
Pojadę za tobą.
Dobrze, pojadę za nim. No co za chujek.
Camila nam ufa.
Nie stracimy kontroli.
Chcesz mnie zagłuszyć?
Naprawdę cudownie. Jakie to dojrzałe.
Okropna ta piosenka.
Na litość boską. No co za pojeb.
No czego? Gdzie niby mam jechać?
Skręć, Marty.
Skręcić? Gdzie? W to auto czy w tamto?
Może pojadę w górę, co?
I to ma być ten twój skrót?
No dobra, dość tego.
Marty!
Koleś, wysiadaj z auta i powiedz mi, o chuj ci chodzi.
Marty?
- Wendy. - Co robisz?
Choć raz posłuchaj. Do auta.
Wysiadaj.
Masz zamiar go pobić?
Może tak. Jakiś problem?
Naucz się jeździć, koleś.
- Że co? - To mnie naucz.
- Morda w kubeł i do auta. - Dajesz.
- Morda, suko. - Co?
Jeszcze raz tak się do niej odezwiesz, a każę cię kropnąć.
Co ty pierdolisz?
- Słyszałeś. Powtórzyć? - Do auta.
Ssij, zdziro.
Pierdol się, gnoju!
- Marty! - Kurwa.
- Powaliło cię? Co ty wyprawiasz? - Jasna cholera, co za gnój.
Boże drogi! Co ty…? Zostaw go! Złaź z niego!
Spieprzaj, gnojku!
- Puszczaj! - Nie!
Nie! Przestań!
Nie!
Łapy precz!
Napisy: Krzysztof Łuczak