SERIAL NETFLIX
Bardzo ci dziękuję.
Wszystko gra?
Tak, tylko mam lekkiego kaca.
Nie mam się z kim spotkać w pracy, dlatego wczoraj…
wypiłam pół butelki wina i zasnęłam, oglądając jakieś badziewie.
Jesteś jakiś zmęczony.
Musiałem wyrównać zyski i straty
na 11 panamskich kontach jeszcze dziś przed otwarciem.
No i musiałem odrobić lekcje.
20 tysięcy.
Dziękuję.
Naprawdę.
Nie możesz milczeć wiecznie.
Po prostu… nie rozumiem.
Miejmy oko na Camilę i zajmijmy ją czymś,
a trudniej będzie jej wykonać następny krok.
Jak mam wydać transporty w ręce FBI, żeby nie zauważyła?
Z Javim dawałeś radę.
Tak, ale ledwie. Na dłuższą metę to nie działa.
Powiedzmy, co zrobiła. Navarro się nią zajmie.
W swoim czasie.
Jezu Chryste.
Idź umyć tę rękę. Weź prysznic.
Zadzwonię do Jima.
Niech zadba o wycofanie zarzutów.
Nie wiem, co we mnie wstąpiło.
Ja dobrze wiem.
Tak?
Wiem, niełatwo mnie kochać.
To nieprawda.
Już tak niewiele brakuje.
Kiedy to się skończy
i wyrwiemy się stąd…
zrozumiem, jeśli mnie zostawisz.
- Tego chcesz? - Nie.
Ale zrozumiałabym to.
Mówiłem ci, że mogę odkryć coś, czego wolałbyś nie wiedzieć.
Przykro mi to mówić, ale chyba nigdy nie znajdziesz syna.
Ale jak to?
Kiedy twoja córka zostawiła Bena w knajpie,
pojawił się ten gość.
To zabójca z meksykańskiego kartelu.
Nie rozumiem.
Zapewne przyjechał tam po Bena.
Czemu…
Czemu Ben miałby się mieszać w interesy z kartelem?
FBI podejrzewało twoją córkę i jej męża
o pranie pieniędzy.
No tak.
To jej sprawka.
Nie postawiono im zarzutów.
Boże drogi.
Mogę przekazać te informacje lokalnym władzom.
Muszę się chwilę zastanowić.
Jasne.
Bardzo mi przykro.
Zjebali życie tobie, jej i całej mojej rodzinie.
- Muszą dostać za swoje. - Proszę.
Przekonałyście mnie już samą zemstą na Wendy.
Zrobię, co trzeba, żeby wam pomóc.
Mogę nawet sprzedać wam swoje udziały w Belle.
Z udziałami Darlene i twoimi możemy przejąć kasyno.
Usiądźmy.
- Cholerka. - Dobre, co?
No dobra.
Więc… są dwie możliwości.
Najłatwiej byłoby przepisać wszystko na panią Garrison.
Sprzedać jej kasyno i pomóc je prowadzić.
A trudniejsza opcja?
Jak nasrane masz w papierach?
- Trzy przestępstwa, cztery wykroczenia. - Głównie za młodu?
Da się to ogarnąć.
- Co? - Wyczyścić ci kartotekę.
Znam sędzię, która mogłaby to zrobić.
Ile to będzie kosztować?
To tak nie działa. Mogę załatwić spotkanie.
Wstawię się za tobą.
Możesz też przekazać jakąś darowiznę,
ale decyzja należy do sędzi.
Nie mogę po prostu sypnąć kasą?
Proszę cię.
Odziedziczyłaś fortunę,
a teraz planujesz przejęcie nowego kasyna w Missouri.
Aż tak jawnie
nie będzie działał nawet najlepiej opłacany sędzia.
Ja też nie.
Chwileczkę.
Czyli jest szansa, że będzie czysta?
Przy dobrym nastawieniu i odrobinie szczęścia.
Musisz spróbować.
Boisz się być moją wspólniczką?
Nie, ale wiesz…
To odmieni twoje życie.
Czysta kartoteka? Takim jak my rzadko się to trafia.
Musisz spróbować.
Sama nie wiem.
Jestem w ich systemie, odkąd miałam trzy lata.
Dla tatusia wkradałam się drzwiczkami dla kotów.
Sędzia spojrzy na mnie i od razu mnie pozna.
Połowa ziem w hrabstwie jest twoja.
Prowadzisz nieźle prosperujący motel. Jesteś przykładem sukcesu.
Przynajmniej spróbuj.
Pięć pokoleń żaden Langmore nie był czysty.
Pieprzyć to.
Tak.
- Do dzieła. - Świetnie. Umówię spotkanie.
Ale jedna ważna rzecz.
W rozmowie z sędzią Mayhew
zawsze mów: „Tak, proszę pani” i „Nie, proszę pani”.
- Się rozumie, Charlie. - Dobra.
Amen.
Dziękuję wam, że przyszliście. Było wspaniale.
Sam?
Jak ci się podobało czytanie?
Było naprawdę fajnie. Trochę jak w szkółce niedzielnej.
Nie wiem, czemu przestałem tam bywać.
Wielu ludzi tak mówi.
Często mówią jeszcze coś.
Sama tak mówiłam, gdy się stoczyłam.
Mówiłam sobie, że jestem samotna.
Choć wcale nie byłam.
Przepraszam na chwilę.
Zrujnowałem sobie życie.
Przegrałem spadek w kasynie, straciłem dziewczynę.
Bądź za to wdzięczny.
Pokłóciłem się z mamą. To przeze mnie wbiegła pod auto.
A diament z jej prochów przegrałem.
Przerobiłeś prochy mamy na diament?
Tak.
To naprawdę piękny gest.
Naprawdę?
Sam.
Jesteś ochrzczony?
Cześć, dzieciaki.
Dziadek.
Mam propozycję. Posłuchajcie.
Za parę dni stąd wyjeżdżamy.
Chciałbym, żebyście pojechali z nami
i zamieszkali ze mną.
Nie odpowiadajcie naraz.
- Czemu wyjeżdżacie? - Rezygnujemy z poszukiwań wujka.
Nie sądzę, żebyśmy go znaleźli.
Zaskoczeni?
Słuchajcie.
Wiem, że przez ostatnie lata nie było mnie przy was,
ale to nie był mój wybór.
Teraz mogłem spędzić z wami czas i poczułem, jakbym dostał drugą szansę.
Nie będę kłamał.
Myślę, że nie jesteście tu bezpieczni.
I wy chyba też tak sądzicie.
Wiem. To poważna decyzja.
Zastanówcie się.
Charles to mój przyjaciel, ale to nie znaczy, że zgodzę się ot tak.
Rozumiem.
Proszę pani.
Twoja rodzina od dawna sieje spustoszenie w Missouri.
Tak, proszę pani.
Taką historię… czasem trudno odkręcić.
Zmieniłaś się?
Tak, proszę pani.
Po śmierci taty zeszłam ze złej drogi.
Osiągnęłam coś, czego sama się nie spodziewałam.
Prowadziłam kasyno.
Mam własny motel.
Widzę.
Ostatnio przygarnęłaś sporą sumkę. Masz szczęście.
Niekoniecznie. Dostałam pieniądze po śmierci kuzyna.
Przykro mi.
Jeśli wyczyszczę twoją kartotekę, już zawsze będziemy powiązane.
Twoje wybryki odbiją się na mnie.
Nie planuję wybryków.
Pani…
Proszę pani…
Pani sędzio.
To dla mnie całe życie.
W porządku.
Zrobimy tak.
Przejrzę każdy nakaz aresztowania, każdy raport policyjny,
każdy strzępek informacji na twój temat.
Może znajdę też coś, co władze pominęły.
Jesteś na to gotowa?
- Na pewno? - Tak, proszę pani.
Jeśli nie znajdę nic zaskakującego, to wpadnę z niespodziewaną wizytą.
W porządku.
Będzie z tym jakiś problem?
W żadnym wypadku, proszę pani.
Co to?
Wniosek o opiekę nad Jonahem i Charlotte.
Powinnaś to przeczytać i podpisać.
Nie ma mowy.
Chcą jechać ze mną. Z tobą nie są bezpieczni.
Niczego nie podpiszę.
W takim razie widzimy się za trzy dni w sądzie.
- Nie chcesz tego. - Ty też nie.
Mój detektyw gotów jest zeznawać.
Dobrze wiesz, co na ciebie ma. Podpisz.
Chcą mieszkać ze mną.
Wypierdalaj z mojego domu!
- Wiedziałaś, że nas pozwał? - Nie.
Proponował wam wyjazd?
Obojgu?
Tak.
Co powiedzieliście?
Zgodziliśmy się.
Tak niewiele nam brakuje.
Lada moment będzie po wszystkim. Rozumiesz to?
Nie znikamy na zawsze.
Chcecie wyjechać?
Po prostu…
Dziadek nie wyjedzie ot tak.
Dużo wie i…
Jak mamy was chronić, jeśli zostaniemy tutaj?
Ja zajmę się dziadkiem.
Nie pozwolę im wyjechać.
Wiem.
Nie do tego domu. Nie z tym człowiekiem.
Tylko co mamy zrobić?
Próbuje nas nastraszyć.
Wie, że nie pozwolimy Melowi zeznawać.
Właśnie tak.
Musimy mieć pewność, że Mel nie stawi się w sądzie.
Jakiś problem?
Postanowiłem przyjechać osobiście.
Mamy podejrzanego o zabójstwo Wyatta.
Kogo?
Timothy Wheeling. Pochodzi z Hastain.
Pracował na polu dla Darlene. Znasz go?
Skąd wiecie, że to on?
Pokażę ci coś.
Czy to… należało do Wyatta?
Szukałam jej.
Wheeling zastawił ją dwa dni przed zabójstwem
razem z trzema błyskotkami Darlene.
Pewnie zauważyła ich brak i oskarżyła go.
Koleś ma bogatą kartotekę.
Napady z bronią, włamania, posiadanie broni.
Mogę ją zatrzymać?
To dowód.
Ale oddam ci ją, jak tylko będę mógł.
Czemu nagle jesteś dla mnie taki miły?
Jechałeś tak daleko.
Kiepsko zaczęliśmy tę znajomość.
Mam teraz nową posadę.
Jest ci przykro?
Czy usłyszałeś o spadku?
Może teraz zaznasz spokoju.
Chcemy, by czym prędzej wrócił do policji.
Jest czysty, skończył z narkotykami.
Jako detektyw działa bez zarzutu.
To kiedy miałbym to zrobić?
Chcemy, by jeszcze dziś dostał stosowną propozycję.
Skoro prosicie mnie, żebym pomógł detektywowi,
to czuję, że ktoś tu ma kłopoty.
Mam się martwić?
Skąd.
Cóż, pociągnąłem już za wszystkie możliwe sznurki w OFAC.
Tym razem pieniądze nie wystarczą.
Czego potrzebujesz?
Jest jedna pilna kwestia.
- Maszyny do głosowania mojego wnuka. - Nie.
Wasi ludzie w Wisconsin i Michigan mogliby pomóc
postawić je przed wyborami.
Nie możemy tego zrobić.
Nie ma mowy.
No cóż, musicie dokonać wyboru.
Nie jestem na wasze zawołanie.
Zdecydujcie się.
Albo usunięcie Navarra z listy, albo przywrócenie Mela Sattema do policji.
Dajcie znać, co postanowicie.
Jezu. Nawet ja nie zdecydowałem się na oszustwo przy wyborach.
Serio o to poprosił?
Owszem.
Nie mogę tego zrobić.
Wiem.
Jeśli Schafer pomoże nam przywrócić Mela do policji,
musimy znaleźć kogoś innego, kto usunie Navarra z czarnej listy.
Nie będzie łatwo.
Ale jest to możliwe, co?
Potrzeba z pięć innych osób, by wywrzeć taki wpływ jak Schafer.
I ktoś musi go zastąpić w zarządzie.
Najlepiej ktoś, kto zminimalizuje szkody, w razie gdyby Schafer poczuł się urażony.
Mogę znaleźć wam parę osób, ale trochę to zajmie,
zanim je przekonamy.
Jak tam cierpliwość Navarra?
- Kiepsko. - Wytrzyma.
Ogarnij ludzi.
Dzięki, Jim. Damy znać, kiedy masz zacząć działać.
- Dobra. - Dzięki. Pa.
Dzieci nie mogą wyjechać z moim ojcem.
Mówi Wendy Byrde. Proszę z senatorem Schaferem.
Sprawdziłem gościa.
Zanim ukradł kokę, był całkiem niezłym gliną.
Tak jak mówiliśmy.
No tak, ale potem ukradł tę kokę.
Jak ten stek?
Wyborny.
Sprawa wygląda tak.
Wy lubicie tego ćpuna, ja lubię Schafera, a on was.
Dlatego rozmawiamy.
Wiemy, że policja w Chicago ostatnio kiepsko wypada w mediach.
Pomyśleliśmy, że może dotacja…
na rzecz policji byłaby dowodem naszej dobrej wiary.
To byłby miły gest.
Jak szybko mam się tym zająć?
Dziś.
- Nie dziś? - Nie o to chodzi. Przepraszam.
Od dziecka marzyłem o tym,
żeby przepłynąć do Wisconsin przez jezioro Michigan.
To…
brzmi cudownie.
Tyle że nie mam łodzi.
Co ty odpierdalasz?
Zmieniam wystrój.
Mogłabyś to robić, kiedy mnie nie ma?
Co jest grane?
Aresztowali podejrzanego o zabójstwo Wyatta.
O cholera.
Co zamierzasz zrobić?
Trudno będzie wyjaśnić, skąd wiem, że to nie on,
jeśli nie chcę spędzić reszty życia w pierdlu.
I chyba żaden sędzia nie ogarnie już,
jak mnie z tego oczyścić.
Ja pierdolę.
Co wiesz o tym kolesiu?
Niewiele.
Zrobił parę rzeczy dla Darlene.
Ale nie zabił jej.
Co mam robić?
O nie.
Nie patrz tak na mnie. Ja…
spieprzyłam praktycznie każdą…
w sumie to każdą ważniejszą decyzję w moim życiu, tak że…
Mam ci coś poradzić?
Nie słuchaj moich rad.
- Chcesz spróbować? - A to pomaga?
Zajebiście.
Widzę, że nie marnujesz czasu.
Do drugiej w nocy przeglądałam rachunki z motelu.
Ładnie tutaj, co?
Tylko te wszystkie graty psują widok.
Co tam się stało?
Robota ojca.
Przejrzałam twoje akta.
Przy każdym aresztowaniu byłaś z ojcem lub innym członkiem rodziny.
Tak było.
Sprowadzili cię na złą drogę?
Nie.
Sama to sobie zrobiłam.
Oni już nie żyją.
Widziałam.
Czemu Charlie Wilkes wstawił się za tobą?
Nie wiem.
Poprosiłam go o radę, kiedy dowiedziałam się o pieniądzach.
Może wpadłam mu w oko, kiedy pracowałam w kasynie.
Wcale…
nie mam pretensji, że pani we mnie wątpi.
Rozumiem to. Naprawdę.
Ale obiecuję,
że jeśli mnie pani oczyści, zrobię wszystko, by tak zostało.
Proszę.
Możesz wrócić do policji, pod warunkiem, że zrobisz to natychmiast.
- Wiem, co to jest. - Okej.
Naprawdę sporo nas to kosztowało.
Przestań.
Przecież jutro mam zeznawać.
Obawiam się, że jesteś natychmiast potrzebny w Chicago.
No tak.
Jesteście naprawdę nieźli.
Jezu Chryste.
Dicicco.
Ten tłuścioch. Co mu obiecaliście?
Samochód? Łódź?
Jako glina możesz zrobić wiele dobrego.
Nie mów takich rzeczy.
Przez ostatnie cztery lata chciałem wrócić do policji.
- Teraz masz szansę. - Wal się.
Ja wiem, wydaje ci się, że odkryłeś coś na nasz temat.
Jakieś mroczne tajemnice. Ale prawda jest taka, że jesteś w błędzie.
I gwarantuję ci, że nie dowiesz się już nic więcej o moim bracie.
Wykorzystaj tę szansę i zrób coś dobrego,
bo tutaj możesz jedynie zniszczyć rodzinę.
Widzieli, jak pracuję.
Wiedzą, że jestem dobry.
Może po cichu wierzą, że bardziej przydam się w policji.
Tylko komu?
To bardzo źli ludzie?
Nie wiem.
W skali od jednego do dziesięciu…
jakieś dziewięć, dziewięć i pół.
Ale mogę odzyskać dawne życie.
Wiem. Cholernie trudna sprawa.
To jak?
Moralność nakazuje wysłać ich do diabła.
Tyle że od czterech lat marudzisz mi o tym,
że chciałbyś wrócić do policji, a ja zawsze mówię ci to samo.
„Los odkryje nowe karty”.
Może to ten moment.
Wola Boga objawia się na różne sposoby.
Co chcesz powiedzieć?
Wycisz się i wsłuchaj w swój wewnętrzny głos.
Chyba że już to zrobiłeś.
Samuel Eugene Dermody.
Zboczyłeś z boskiej ścieżki, co przyniosło ci cierpienie.
Jesteś gotów przyjąć Pana Jezusa jako swego zbawiciela?
Jestem.
W takim razie…
niech spojrzy w te piękne oczy.
Ja ciebie chrzczę w imię Ojca…
i Syna…
i Ducha Świętego.
Brat Sam!
Jestem z ciebie dumna.
Wspaniale.
Nie do wiary.
Gratulacje, Sam.
Niech światło Pana zawsze nad tobą świeci.
Powinniśmy pobierać opłaty za nawracanie w basenie.
Skoro wyjeżdżasz, pomyślałam, że może będziesz chciał je zabrać.
Nie chcesz… sobie trochę zostawić?
Nie wiem, czy byłby zadowolony, że dzielimy się nim jak cukrem.
Przyjdziesz jutro do sądu?
No jasne.
Powiedzieć ci coś szalonego?
Nie jestem już notowana.
- Serio? - Tak.
Dziesięć minut temu dostałam maila.
Jak ci się to udało?
Znam gościa, który zna sędzię.
Wilkes wstawił się za mną.
Czadowo.
Jak się czujesz?
W sumie…
to sama nie wiem. W końcu…
słowa tego nie oddadzą.
Co mu powiemy na temat czarnej listy?
Że proces trwa.
- Ale nie trwa. - Trwa, tylko jest opóźniony.
Jeśli będziemy za długo szukać zastępcy Schafera,
Camila zyska czas na swój ruch.
Powiem Jimowi, żeby się pospieszył,
ale może Camila utonie w obowiązkach i nie zdąży nic zrobić.
Nie spodziewałem się ciebie tutaj.
Omar uznał, że to istotne.
Jakiś problem?
Jak tam sprawa czarnej listy?
- Proces trwa. - Doszły mnie inne słuchy.
Poprosiłam prawniczkę, żeby po cichu to sprawdziła.
Podobno nie wpłynął żaden wniosek.
- Nadal negocjujemy. - A ja siedzę w kiciu.
Musimy prać więcej forsy.
Pierzemy tyle, co do tej pory.
I o tym właśnie mówię.
Musimy rozprowadzić więcej gotówki w Meksyku.
Potrzebujemy też czystych pieniędzy dla urzędników,
którzy wyciągną brata z więzienia, gdziekolwiek by nie trafił.
Wystarczą nam obecne kwoty.
Mamy też szansę na rozwój.
Skoro mamy nową umowę,
potrzeba więcej towaru, a przez to większego terenu.
Potrzebuję też pieniędzy dla poruczników.
Muszą być spokojni i zadowoleni.
No tak.
Będę prał więcej.
Dobrze.
Wendy, kiedy usuniesz mnie z listy?
- Realnie za parę miesięcy. - Nie.
Nie miesięcy.
Ani tygodni.
Za parę dni. Jasne?
Bierzemy się do roboty.
- Zadzwonię do Jima. - I co mu powiesz?
Że zamiast czterech miesięcy ma cztery dni?
Wiesz, że rozdaje kasę, żeby zdobyć zaufanie poruczników.
Wiem.
Doprawdy? Musimy natychmiast usunąć go z listy i powiedzieć mu,
co się święci, żeby się nią zajął.
Kurwa mać!
Mówi Wendy Byrde. Poproszę z senatorem Schaferem.
Dziękuję.
Wendy Byrde.
Powiedz, że masz dobre wieści.
Załatwimy, co trzeba, w Michigan i Wisconsin.
A coś ty za jedna?
Pam cię przysłała?
Nie znam żadnej Pam.
To może prawnik?
Gitara, którą ukradłeś, była mojego kuzyna.
Widziałam cię u Snellów.
Kiedyś tam pracowałam.
Co cię łączyło z Darlene Snell?
Dwie lesby się dobrały?
Czemu ukradłeś tę gitarę?
Skoro to była gitara twojego kuzyna,
znaczy, że to jego kropnęli.
Czemu o to nie pytasz?
Nie zrobiłem tego.
Czemu podpierdoliłeś tę gitarę?
Żeby mieć na dragi.
Ja pierdolę.
A niby po co się kradnie?
Skąd jesteś?
Z Jadwin.
A ty?
Z Osage.
Jak się nazywasz?
Ruth Langmore.
Znam tę rodzinkę.
Russ Langmore to twój ojciec?
Straszny był z niego gnój.
To był mój wujek.
Kipnął, co?
Przez te dwa lata straciłem obu braci.
Pieprzone dupki.
Obaj.
Dzięki za rozmowę.
Po co w ogóle tu przylazłaś?
Chciałam cię zobaczyć.
Słyszałaś, co mówiłem. Nie zrobiłem tego.
Na pewno coś odjebałeś.
Mój sponsor mówi, że taka jest wola Boga.
To po co ze mną rozmawiasz?
Byłem naprawdę dobrym gliną.
- Nadal jesteś. - Jasne.
Pomagam temu, kto da więcej, by wymigać się od alimentów.
Za każdym razem kiedy tak się katuję przy podejmowaniu decyzji,
to tak naprawdę wiem, co powinnam zrobić,
ale potrzebuję kogoś, kto powie, że nie muszę.
Ale ja ci tego nie powiem.
Znienawidzisz siebie.
- Tego nie wiesz. - Wiem.
Przerabiałam to.
A jeśli nie jestem jak ty?
To nie chcę cię więcej widzieć.
Choć liczę, że tak nie będzie.
Cześć, Maya.
O co wam chodzi?
Widzicie, że komuś się układa, więc knujecie, jak spieprzyć mu życie?
Nie wiem, o czym mówisz.
Byłam na kawie z Melem Sattemem.
To dorosły facet. Może robić to, co kocha.
O proszę, mamy całą grupę ekspertów.
Powiem wam coś, tak z głębi serca.
Nawet jeśli wam się uda, to Bóg wszystko widzi.
Nie uciekniecie.
Mel wraca do Chicago?
Nie, walczy o swoje człowieczeństwo.
Wyjaśniłabym wam to, tylko po co?
Marty, jesteś tam?
Tak.
Miałeś wybór.
Nadal czekamy na pana Sattema?
Tak, Wysoki Sądzie.
Kiedy możemy się go spodziewać?
Lada moment. Dzwoniłem, ale nie odbiera.
Zapewne jest już w drodze.
Proszę zadzwonić jeszcze raz.
Daję mu jeszcze dziesięć minut.
- Mam pełną wokandę. - Jasne.
Uwielbiałem, kiedy grali to w kościele.
Przyjąłem wczoraj Jezusa jako mojego zbawiciela.
Tak, widziałem.
- Gratuluję. - Dzięki.
Chcę się wymeldować.
Wpadniesz jeszcze kiedyś?
Raczej nie.
Przykro mi.
Nie ma powodu. Tu nie chodzi o was.
Chciałem zapytać o AA. Uważasz, że to ci pomogło?
Myślałem, żeby pójść do Anonimowych Hazardzistów.
Wszystko, co mam, zawdzięczam AA.
- Miłego dnia. - Wzajemnie.
Panie Davis, chce pan kontynuować bez świadka?
Wszelkie informacje…
Zadałam panu proste pytanie.
Uważam, że moje wnuki nie są bezpieczne.
Panie Davis.
Nie, Wysoki Sądzie.
W takim razie sąd wyda teraz wyrok.
Jaki wyrok? Przecież rozprawa się nie odbyła.
Ale wpłynął do mnie wniosek
i mam świadomość niestabilnej sytuacji,
w jakiej żyją te dzieci.
Jonah Byrde mieszka w motelu,
a jego rodziców niedawno aresztowano.
Wysoki Sądzie, nie postawiono nam zarzutów.
Biorąc pod uwagę, że za parę miesięcy Charlotte kończy 18 lat,
sąd jest zdania, że sama powinna zdecydować,
co dla niej dobre.
Jonah ma 15 lat.
Sąd jest również zdania, że skoro Jonah może mieszkać w motelu,
to nie ma przeszkód, by wyjechał do Karoliny Północnej,
gdzie zamieszka z dziadkiem.
Jonah, Charlotte. Jesteście w takim wieku, że sami możecie decydować.
Następny.
Ta decyzja była trochę…
pochopna i chyba…
Spokojnie, bez pośpiechu.
O co tu chodzi?
Jonah?
Jedziemy z dziadkiem.
- Dajcie spokój. - Chyba żartujecie.
- Oboje? Serio? - Przykro mi.
Co wam nagadał?
- Nic. - Nagadał wam coś.
Mówiłaś, że nie chcecie.
- Nic takiego nie mówiłam. - Mówiłaś…
- Usłyszałaś, co chciałaś. - Pogadajmy w domu.
- Tato. - Prześpijcie się z tym.
- O czym tu rozmawiać? - O wszystkim.
Ty ciągle tylko gadasz.
Nic się nie zmienia.
Myślisz, że w ogóle raczyłaby nas wysłuchać?
Nie macie pojęcia, na co się piszecie.
- Wasz dziadek to zły człowiek. - Mama ci tak powiedziała.
- Nieprawda. - Robisz, co ci każe.
- Wcale nie. - Sam mi to powiedziałeś.
- Co? - Ona robi, co chce.
To jedna wielka ściema.
Nie mówiłem o dziadku.
Wcale mu na was nie zależy.
Nie masz 18 lat i daleko ci do tego.
Pomyśl, gdzie się wprowadzasz i z kim będziesz mieszkać.
Tato.
Proszę cię, tato.
Nie zabieraj ich.
Nie odbieraj mi ich.
Zrobię wszystko. Co tylko zechcesz.
Powiedz mi, co mam zrobić.
Co mogę ci dać? Powiedz mi.
Powiedz, czego chcesz. Dam ci wszystko.
Przestań, Wendy.
Tato, błagam.
Nie odbieraj mi ich. Zrobię, co tylko zechcesz. Proszę.
Przepraszam.
Wybacz mi, proszę.
Wybacz, że tak trudno mnie kochać. Nie panuję nad tym.
Wybacz, że wyjechałam i przyniosłam ci wstyd.
Przepraszam.
Tylko nie zabieraj mi moich dzieci!
Nie robię ci na złe.
Chcę tylko chronić moje wnuki.
Pozwól mi je zatrzymać. Nie zabieraj mi ich, proszę.
Już będę grzeczna.
Zrobię, co tylko zechcesz. Powiedz mi tylko, co mam zrobić. Proszę!
Wstań i przestań się wygłupiać, Wendy Marie.
Nikt się na to nie nabierze.
W końcu zrozumieją, jaka jesteś naprawdę,
i już nigdy do ciebie nie wrócą.
Napisy: Krzysztof Łuczak