SERIAL NETFLIX
Ruth.
Wisi mi, kogo jeszcze na mnie naślesz. Nie będę prać forsy.
Mam to gdzieś. Już tego nie potrzebuję.
Widzisz, że mam tu zapierdol.
A rączki wystarczająco już ubrudziłaś?
Mów wprost, o chuj ci chodzi.
Pomóż mi odzyskać dzieciaki.
Boże, no chyba sobie żartujesz.
Nie żartuję.
Matka Javiego wie, że to nie Navarro zabił jej syna.
Pomóż mi odzyskać dzieciaki, bo inaczej pozna prawdę.
Widzę, że naprawdę chcesz się mnie pozbyć.
Nie ja zabiłem Javiego.
A czemu ja mam odpowiadać za twoją rodzinę?
Bo już nie wiem, co mam robić.
Wendy zgłosiła się do zakładu, w którym siedział Ben.
Nie wyjdzie, póki nie odzyska dzieci.
- Nie mój interes. - A jednak.
Zabiłaś Javiego, nie chcesz prać, przekabaciłaś Jonaha,
przez co teraz słucha wyłącznie ciebie.
Więc tak, to twój interes.
A jeśli mnie nie posłucha?
A bo ja wiem? Porwij go, do cholery.
Albo zabij ojca Wendy. Jeden chuj.
Ale jeśli moje dzieci wyjadą, matka Javiego pozna prawdę.
To twój pomysł?
Czy Wendy?
Gdzie Wendy? Wszystko w porządku?
Tak, ale jest mnóstwo rzeczy do przygotowania na galę,
więc podzieliliśmy się obowiązkami.
A więc to tak?
Teraz jestem twoim obowiązkiem?
Jak tam dzieci?
- Nadal nie wróciły? - Nie.
Możemy mówić swobodnie?
Tak, tak.
To lista kont numerycznych.
Masz do nich dostęp ty,
ale też każdy, komu musisz zapłacić, by dotrzymać umowy.
A co z moim bratem?
FBI zgodziło się go przenieść bez zawiadomienia.
Gdyby cokolwiek mu się przytrafiło
w trakcie przeniesienia do nowego miejsca,
gdyby został zastrzelony podczas próby ucieczki,
na przykład…
uznano by, że tak miało być.
Nie zacznę działać, póki nie porozmawiam z FBI
i nie dostanę bezpośredniego zapewnienia.
Tego samego oczekiwał twój brat.
Był dobrym szefem.
Już załatwiam spotkanie.
Opowiedz mi o dniu, kiedy zginął mój syn.
Nie wiem, co jeszcze mogę ci powiedzieć…
Mieliśmy z rana owocne spotkanie z Javim.
Pracowałem z Wendy nad przenosinami do Chicago.
Wieczorem byliśmy na kolacji z Clare, a potem pojechaliśmy do hotelu.
Następnego dnia wróciliśmy do domu.
- Masz wątpliwości? - Nie.
To dobrze.
Pojedyncza surykatka przypomina trochę wiewiórkę.
Mierzy zaledwie 30 centymetrów i waży niecały kilogram…
Przepraszam, pani Byrde. Ma pani gościa.
Musiałam sprawdzić, co jest ściemą, a co nie.
- Przynajmniej naprawdę tu siedzisz. - Cieszy cię to, co?
Musi wam wystarczyć, jeśli zrobię, co w mojej mocy.
Nie zmuszę ich, żeby z wami zostali.
O czym ty mówisz?
Marty groził mi, że jeśli nie powstrzymam dzieciaków przed wyjazdem,
powie matce Javiego, że ja go zabiłam.
Szczęśliwa, co?
Czego ode mnie chcesz?
Oczekuję…
że obiecasz mi,
że jeśli zrobię swoje, to dotrzymacie słowa.
Jesteś ich matką.
Skoro nie chcą z tobą być, to ich nie zmuszę.
Ale jeśli spróbuję, powiesz Marty’emu, żeby spławił tę narko-sukę.
Obiecuję.
Swoją drogą, twój ojciec to niezłe ścierwo. Przykro mi.
Współczuję ci twojego.
Jak źle tutaj jest?
Źle.
Ale do zniesienia, co?
Wszystko da się znieść.
Miałaś rację.
Gdybym go tutaj zostawiła,
nadal by żył.
Rodzice próbowali ściągnąć cię na galę?
Wiedzą, że wyjeżdżamy wcześniej.
Tak, ale pomyślałem…
To ważne wydarzenie. I po części też twoja zasługa.
To nic złego, że chciałbyś pójść.
Wcale nie chcę.
Dzień dobry.
Pomyślałam, że możemy się napić,
skoro jutro wyjeżdżacie.
Nie za wcześnie na to?
Za Bena.
Co takiego masz w sobie, że Ben jednak poleciał na blondynkę?
Sama nie wiem.
Poszczęściło mi się.
W końcu to małe miasteczko, więc wybór niewielki.
Zarzucałem mu, że lubi rozwiązłe kobiety.
Nie popierałem tego.
Ale też nie miałem pretensji. W końcu był młody.
Fakt.
Ciężko też czepiać się chłopaka,
kiedy jego rodzona siostra…
Nie musisz się hamować, mówiąc o Wendy.
Powiedzmy, że wyrobiła sobie reputację.
Ale ty ją pobiłeś.
Jak to?
Wygrałeś. Jonah i Charlotte jadą z tobą.
No tak.
Masz rację.
Kiedy ja zbierałam bęcki od tatusia, to od razu wiedziałam,
że to moja wina.
Przydaliby nam się tacy jak ty w zgromadzeniu.
Obecnie Pismo Święte interpretuje się bardziej liberalnie.
A czy…
Benowi się obrywało?
Oboje wiemy, jaki był.
Przyniósł wstyd rodzinie.
Choć nie z własnej winy. Był chory.
Najgorzej jest,
kiedy jedno dziecko przynosi ci hańbę,
więc pokładasz nadzieje w drugim, rzekomo lepszym,
które okazuje się gorsze.
No dobra…
Powiedz mi,
co zrobisz, kiedy okaże się,
że Jonah jest jak mały Marty, a Charlotte to pieprzona kopia Wendy?
Ustawię ich sobie.
A potem się wyprowadzą?
Tak to jest z rodzicielstwem.
Tak naprawdę masz ich w dupie, nie?
- Pilnuj języka. - Wisi mi to.
Uraziłem cię w jakiś sposób?
Nie, ale taka jest prawda.
Jonah i Charlotte tak naprawdę chuj cię obchodzą.
Nie pozwolę tak do siebie mówić jakiejś…
No komu?
Tobie.
A teraz wyjdź już, proszę.
Pójdę sobie.
Tylko powiedz mi, po chuj walczyłeś o dzieciaki, których nie chcesz.
Powiem tak.
Niech się pierdoli.
Taki język rozumiesz?
To zwykła zdzira.
Przyniosła mi hańbę.
Zasłużyła na to, żeby poczuć wstyd, który czułem ja.
Życzę ci w chuj miłego dnia.
Co ty wyprawiasz?
Powiesz Jonahowi i Charlotte, że nie mogą wyjechać z tobą.
Nie ma mowy.
No już.
Zaraz tu będą. Kiedy pojawią się w drzwiach,
powiesz im dokładnie to samo, co mnie przed chwilą,
bo inaczej dostaniesz kulkę w tę chujową główkę.
O tę, tutaj.
Dziadku.
Co się tu dzieje, do cholery?
Rzeczy z kieszeni do pudełka. Buty na półkę.
Wiesz, że narobiłaś syfu?
Wiem.
Może i przyszliśmy tutaj, ale to nie znaczy, że zostaniemy.
Wiem.
Proszę was.
Wcześniej, kiedy przyszła Ruth…
przyznała, że to przez nią zginął Ben.
Powiedziała, że nadal by żył, gdyby go tutaj zostawiła.
I…
zapewniam was, że wiem, że się grubo myli.
To moja wina.
Wszystko.
Sama już w końcu nie wiem,
co jeszcze mogłam zrobić.
Myślałam o tym setki razy.
Przez niego wszyscy byśmy zginęli.
Ale w ogóle nie powinno do tego dojść.
Tak naprawdę Ben nie żyje…
bo jestem egoistką i chciałam go zatrzymać.
Wiedziałam, jak żyjemy i jaki on jest.
Mogłam pozwolić mu wyjechać.
Taki miał zamiar, ale poprosiłam, by został,
bo chciałam, żeby był przy mnie.
Chciałam wierzyć, że może być inaczej.
Nawet teraz ściemniam.
Byłam wściekła na waszego tatę.
Miałam przy sobie Bena…
a to dawało mi kontrolę.
I…
was też próbowałam kontrolować.
Dlatego…
zrobicie, co uważacie za słuszne.
Próbowaliśmy z tatą stworzyć dom dla nas wszystkich,
ale obiecuję, że nie będę was w nim więzić.
Nie będę kłamać.
Naprawdę chcę, żebyście zostali.
Tak bardzo tego chcę, że aż mnie nosi, ale…
jeśli chcecie wyjechać…
to proszę…
jedźcie.
Obiecuję, że nadal będę was kochać.
I jak poszło?
Nie musiałeś grozić Ruth.
Nie powiem, żebym kochał cię bezwarunkowo,
ale miewaliśmy problemy w różnych warunkach,
a mimo to nadal jestem.
OSAGE BEACH SERCE JEZIORA OZARK
Boże, kocham jego głos.
Jutro mamy spotkanie z FBI.
Przecudownie.
Jak są nastawieni?
Czy kiedykolwiek są zadowoleni?
Tak czy inaczej tam będą.
To prawda.
Jeszcze 48 godzin.
Zamówię dziś firmę do przeprowadzki.
Jak chcesz. My jesteśmy spakowani.
Za wcześnie?
O wiele.
Znaleźliśmy stare banknoty w Niebieskim Sumie.
Zostawiliśmy je. Ktoś je znajdzie.
Są schowane w Biblii.
No to nieprędko ktoś je znajdzie.
A jak tam sytuacja w Belle?
Świetnie. Podwoiliśmy liczbę miejsc, żeby pomieścić wszystkich gości.
Nie musicie iść, jeśli nie chcecie.
- Tato! - Marty!
Jak tam? W porządku?
Jesteś cały? Powoli.
- Nic ci nie jest, skarbie? - Nie.
Powoli.
Ostrożnie.
Wendy?
Wendy? Słyszysz mnie?
Cholera.
Wendy?
Słyszysz mnie? Cholera jasna.
Pomóżcie mi!
Zaczekaj.
Słyszysz mnie?
Jesteś cała? Podaj mi rękę.
Powoli, delikatnie.
Bez pośpiechu.
Nic ci nie jest?
Pomóżcie mi wyjąć nogę.
Nie ruszaj się. Oprzyj się o auto.
Wszystko w porządku?
Tak.
Dzień dobry.
Idźcie do domu.
Połóżcie się. Zaraz przyjdę.
Wszystko dobrze?
Tak.
Mieliśmy mały wypadek.
Ale jesteście cali?
Tak, tylko trochę poobijani.
Jesteśmy roztrzęsieni, ale cali i zdrowi.
Navarro was wzywa.
Nelson zaginął.
Zaginął? Jak to?
To nie w jego stylu.
Omar jest tym zaniepokojony.
Wie, że pewnych wiadomości nie przekażę.
Poprosił, żebym po was przyjechał.
Jasne… żaden problem.
Muszę tylko najpierw coś załatwić.
Niedługo wrócę, dobrze?
To niezdrowe aż tak otaczać się śmiercią.
Mamy się naprawdę dobrze.
Okłamujesz samą siebie.
Przegina ksiądz.
Znowu.
Ile razy Bóg ma ci dać znak, żebyś to zauważyła?
Wydaje mi się, że ten wypadek to już ostatnie ostrzeżenie.
O nie.
To dowód na to, że wyjdziemy z tego żywi.
Cześć.
Czego?
Przyznaj się. Zakopałaś Nelsona na dnie basenu?
Kurwa mać.
To nie twój problem.
A właśnie że mój, Ruth. Ty jesteś moim problemem, do chuja.
A więc tak.
Navarro wie, że Nelson nie żyje, rozumiesz?
A przynajmniej tak podejrzewa.
Tyle że tak naprawdę niedługo będziemy mieć Navarra z głowy…
Zaraz, jak to z głowy?
Po prostu z głowy. Daj mi dokończyć.
Nie będzie mógł się odegrać. Będziesz bezpieczna.
Ale rozumiem, że możesz mi nie ufać,
więc jeśli chcesz, znam detektywa, który załatwi ci nową tożsamość.
Masz forsę. Możesz zacząć od zera.
Lubię to nazwisko.
Ja też.
Na pewno mamy Navarra z głowy?
Plan jest w trakcie realizacji.
Jeszcze jedno.
Jutro mamy spotkanie z FBI. Potrzebują zapewnienia,
że będą mogli prać pieniądze poprzez kasyno.
Te pizdy z FBI?
Tak, te pizdy z FBI.
Ale przy ich aprobacie to nie jest przestępstwo.
Możesz jutro spotkać się z nimi i wysłuchać ich?
Dla władz zawsze znajdę czas.
Świetnie.
Jonah i Charlotte…
wrócili do domu.
Dziękuję za pomoc.
No wiesz…
inaczej byś mnie zabił, tak że…
Tak czy siak…
z nim wcale nie mieliby lepiej niż z wami.
Dziękuję, że przyjechaliście tak szybko.
W końcu to nagła sytuacja.
Wydaje mi się, że to siostra zleciła zamach na mnie.
Skąd ten pomysł?
Odwiedziła mnie.
Zaczęła opowiadać o przeszłości.
Przywoływała wspomnienia…
jakby się żegnała.
- Być może to nic takiego. - To moja siostra. Znam ją.
To co mamy z tym zrobić?
Zadzwońcie pod ten numer.
To gość z Chicago. Zajmie się tym.
Przykro mi.
Mnie też.
To moja siostra i bardzo ją kocham.
Słyszeliście o Nelsonie?
Stąd wiem, że to sprawka Camili.
Zleciła pierwszą napaść,
a teraz pozbyła się Nelsona, żeby spróbować ponownie.
Jak wam idzie uwolnienie mnie?
Dobrze.
Forsa wyprana?
Zapłacimy każdemu, komu trzeba w Meksyku.
A czarna lista?
Wszystko gotowe.
Będziesz musiał znów zająć moje miejsce w Meksyku, sí?
Jasne.
Dobrze.
Spokojnie. Wierzy nam.
Staruszką jestem
Imię po matce mam
A facet mój
Dużym dzieckiem jest
No proszę, któż to zaszczycił nas swoją obecnością.
Marzenia to błyskawice…
Uwaga!
Grzmot to pożądanie…
Poderżnę ci gardło, gnoju.
Ten stary dom już by spłonął
Dawno temu
Zamknijcie te mordy.
Obaj. To jest piękne.
Pieprzony Boyd.
Aniołem uczyń mnie
Który z Montgomery leci
Zrób dla mnie plakat
Ze starego rodeo
Choć jedną rzecz mi daj
Której trzymać mogę się
Bo wiara w to życie
To bardzo trudna sprawa
Kiedy młoda jeszcze byłam…
Naprawdę się budujesz.
Jak ci się podoba?
Nie wiem. Dziwnie jakoś.
Ale pozytywnie?
Po prostu dziwnie.
Z kim rozmawiasz?
Z nikim.
Gadasz z Wyattem, co?
Tak.
Jest tu teraz?
Jest.
Mogę dołączyć?
Pewnie.
…trudna sprawa
Jak ci się podoba? Dziwnie?
Po co nam basen?
Trzeba mieć basen.
Przecież mamy jezioro.
Nie masz bladego pojęcia, co to znaczy być bogatym.
To mi wyjaśnij.
Której trzymać mogę się
Bo wiara w to życie
To bardzo trudna sprawa
Sama nie wiem, Ruth.
Przecież chodziło o to, żeby skończyć z praniem.
Zacząć od nowa.
No wiesz, robimy to dla FBI, więc to nie jest przestępstwo.
Masz dużo większe zaufanie do tych gnojów niż ja.
Kolejni goście potwierdzają obecność. Załatwisz stoły?
- Pewnie. Dam je po lewej. - Cudownie.
Te łajzy mają szczęście, że mam wrodzoną etykę pracy.
Musimy ich tylko wysłuchać.
Albo…
możemy stąd spierdolić.
Już o tym rozmawiałyśmy.
Jak szybko odkryją prawdę?
Nikt nie znajdzie ciała.
Poza tym Marty mówi, że jeśli się zgodzimy,
Navarro nie będzie mógł już o nic pytać.
Kiedy…
Kiedy pociągnęłam za spust,
spojrzał na mnie, jak gdyby nic nie miało już sensu.
I dobrze. Mam nadzieję, że cierpiał.
To nie to samo, co zabić zwierzaka.
Koleś był ścierwem.
To nic.
Zabił mojego ojca i Bena.
I tak zabiłam człowieka.
Wcale nie.
Nie było cię tam.
Dzień dobry. Pewnie na spotkanie?
Wszyscy czekają…
Dzień dobry.
Wszyscy czekają już w salonie, tak że zapraszam…
Poznajcie się. Camila Navarro Elizondro, agentka specjalna Clay
i asystent, dyrektor Graves.
Wie pani, że dziś wieczorem pan Navarro zostanie przeniesiony?
Cześć, Harry.
O proszę, Ruth.
Widzę, że to spotkanie jest dość… eklektyczne.
Wszystkie te chujki już tu są?
Nie nazwałbym ich tak, ale…
Tak.
To Rachel Garrison i Ruth Langmore.
Agenci Clay i Graves oraz Camila Elizondro.
Ruth i Rachel przejmą operację w Missouri Belle.
Są wtajemniczone w naszą misję.
Sam wdrażałem Ruth w cały protokół.
Zanim zaczniemy,
zaznaczę tylko, że ostatnim razem agent FBI
dał mojej wspólniczce popalić.
Wtedy zaczęła ćpać.
Dlatego…
oczekujemy przeprosin, zanim usiądziemy do jakichkolwiek rozmów.
W imieniu Federalnego Biura Śledczego
pragnę przeprosić za to, jak panią potraktowano.
Dziękuję. Doceniam to.
Te dokumenty gwarantują,
że nie będą panie ścigane
z uwagi na współpracę.
Pani Elizondro.
Nasza umowa będzie ustna, ale jak najbardziej wiążąca.
Może usiądziemy?
Jeszcze nie świętujmy.
Sam? Co ty robisz?
No cóż…
- Jadę do Karoliny Północnej. - No właśnie widzę.
Annalise mi to zasugerowała.
Nauczy mnie wdzięczności.
Zapewne chętnie nauczy cię dużo więcej.
No dobrze…
Wygląda na to…
Że czas się pożegnać.
Tak.
Dziękuję za wsparcie.
Gratuluję sukcesu z Samem.
Zdołaliście uratować jedną zagubioną duszę.
Czego chcesz, Wendy?
- Nie chcę się kłócić. - To o co chodzi?
Fundacja przekazała hojny datek na stronę poświęconą poszukiwaniom Bena.
Zebrała się spora sumka
zamrożona do czasu jego odnalezienia.
Chcę, żebyś ty ją przejął.
Będziesz mógł kontynuować swoje działania.
Albo jakiekolwiek inne działania.
Do widzenia, Wendy.
Bezpiecznej drogi.
Masz to, czego chciałeś.
Jesteś ojcem w żałobie.
Masz forsę.
Pozycję w kościele.
Ale nie zdołałeś mnie zranić.
Pewnie jesteś z siebie dumna?
Wcale nie.
Cześć.
Hej.
Pięknie wyglądasz.
Obróć się.
Hej, mamo.
Cześć.
Przebiorę się.
KASYNO MISSOURI BELLE
Przepraszam.
Ładna frekwencja.
Gratulacje.
Ktoś się wycofał?
Nikt się nie wycofał. Co więcej, nadal spływają prośby.
Unosi się tu zapach świeżo bitych monet.
Ostatni goście to miejscowi?
Kilkoro.
Mamy też sporo gości z terenu pasa rdzy.
Rzuć parę nazwisk, żeby podkręcić emocje.
DeGroot, Bedwell, Militti, Findley.
Nikt nam nie podskoczy.
To praktycznie koronacja.
Jest Schafer?
Tak, na dole. Próbuje szczęścia w blackjacku.
Mogę cię porwać na chwilę?
Sugeruję ci angielskie wyjście.
O czym ty mówisz?
Kazaliśmy ludziom w Michigan i Wisconsin
usunąć te maszyny do głosowania.
Nie możecie.
To już załatwione.
Muszę być w zarządzie,
jeśli nie chcecie, by fundacja padła jeszcze w powijakach.
Proszę cię, Randall.
Byłeś na górze?
Musisz wiedzieć, że rozmawialiśmy z naszymi przyjaciółmi z FBI.
Nawiązaliśmy współpracę antykorupcyjną.
To się odbije na tobie.
Zostawiliśmy cię w tyle.
„Zmianę trzeba zacząć od siebie”.
„Trzeba ogarnąć własne podwórko”. Takie tam.
Wiesz, jak jest.
Wcale tego nie chcesz.
Wręcz przeciwnie.
Beze mnie nie macie szans, żeby usunąć kogokolwiek z czarnej listy.
Wiem o tym.
Wstawaj.
Co się dzieje?
Przenoszą cię.
Ale dokąd?
Przenoszą i już.
Dawaj ręce.
Dokąd idziemy?
Ruchy.
Chcę wiedzieć, dokąd idziemy.
- Proszę. - Dzięki.
Jak tam?
Będziesz tęsknić?
Za jaskiniami.
No i może świerszczami.
I za Buddym też.
A ty będziesz tęsknić?
Jeśli mam być szczera…
nie wierzę, że to koniec.
Kiedy wrócimy do Chicago,
pójdziesz ze mną do Portillo’s na shaki?
Nawet nie musisz pytać.
Jack, daj mi kilka limetek dla Jenny.
Cholera jasna, Jonah.
Wyglądasz jak dorosły kawaler w tym garniaku.
Gdybyś chciał, zawsze znajdę ci tu robotę.
Myślę raczej o czymś legalnym.
Przynajmniej póki się uczę.
Proszę, Ruth.
No cóż…
jest to jakiś plan.
Gdzie zamieszkacie w Chicago?
Myśleliśmy o przedmieściach na północy…
- Ona myślała… - Tu jesteście.
- Cześć. - Wypada pogratulować.
- Tak. - Nam wszystkim.
Zdrowie.
Imponujące.
To tylko początek.
Dobrze, że panią widzę.
Coraz częściej myślę o dniu, kiedy zginął mój syn.
Próbuję to jakoś zrozumieć.
Pamięta pani coś dziwnego z tamtego dnia?
Nic sobie nie przypominam.
Pytam o to,
bo kiedy wspomniałam o synu u pani w biurze,
wyczułam u pani stres.
Naprawdę?
Ależ skąd.
Widzieliście się wtedy po południu?
Z rana.
Dzwonił do mnie wieczorem. Mówił, że załatwił udziały.
Tak było.
Potrzebowałam czasu na zastanowienie, więc zdzwoniliśmy się wieczorem.
A gdzie pani była?
Na kolacji z Martym i Wendy. Potem wróciłam do domu.
Zadzwoniła pani po kolacji?
Owszem.
Mnie powiedział, że jedzie do pani.
Nie, na to było już za późno.
Sugeruje pani, że kłamał?
Ależ skąd. Zapewne doszło do nieporozumienia.
No tak.
Proszę posłuchać.
Lada moment przejmę interesy po moim bracie.
Pewnie to panią przeraża.
Jeśli wie pani cokolwiek na temat śmierci mojego syna
i przemilczała to pani,
to wybaczę pani…
ten jeden raz.
Ale jeśli w późniejszym czasie dowiem się, że coś pani zataiła,
to…
każę panią pociąć od krocza aż po szyję.
To Ruth Langmore.
Tamta dziewczyna? Z kasyna?
Javi zabił jej kuzyna.
Poszła za nim do mojego biura i zastrzeliła go.
Przepraszam.
Nie wiedziałam, co mam robić. Kazałam…
Kazałam ochroniarzowi pozbyć się ciała.
Przepraszam.
Wiedzieliście?
- Nikomu nie mówiłam. - Nie.
Byłam przerażona i…
Byłam pewna, że zginę.
Jesteście z nią blisko.
Widzisz tę blondynkę przy barze?
Jeśli ją ostrzeżecie…
Jeśli wyczuję, że ktoś mnie śledzi…
zabiję was wszystkich.
No dobrze…
Widzisz tamte dzieciaki?
Jeśli ich rodzice chociaż spojrzą na tę blondynę…
Przykro mi.
- Co teraz zrobimy? - Nie wiem.
Dobra.
Jakoś to załatwimy.
Ogarniemy. Mamy od Navarra numer do zabójcy.
Każemy zabić Camilę.
To na nic. Navarro zginie przy przeniesieniu.
To poprośmy FBI o wstrzymanie przenosin.
I co potem? Bez Schafera nie usuniemy Navarra z listy.
Marty.
Mam to powiedzieć?
Cokolwiek zrobimy, to będzie samobójstwo.
Tu jesteście. Ludzie was szukają.
Idziemy.
- Dzięki. - Proszę.
Chyba zmyję się stąd, zanim zaczną się te przemówienia.
Tylko nie ruszaj mojej zimnej pizzy, bo cię znienawidzę.
Luzik.
Jedź bezpiecznie.
Dziękujemy.
- Widzisz go gdzieś? - Spójrz na mnie.
Mów do mnie.
Boję się, że cię stracę.
Nie stracisz.
A jeśli to nas przerośnie?
Nie przerośnie.
Dokąd jedziemy?
Muszę się odlać.
Odlej się i za mnie.
Wysiadaj.
Auto już czeka.
Niecały kilometr od drogi.
Zabierze cię do samolotu.
Ruchy.
Wszystko gra.
Tu funkcjonariusz Silva.
Funkcjonariusz nie żyje. Więzień próbował uciec.
Halo?
Skąd się dowiedziałaś?
Od Clare Shaw.
Nie jest mi przykro.
Twój syn był pierdolonym mordercą.
Teraz już wiem, po kim to miał.
No dalej.
Sprzedasz mi tę kulkę czy nie?
Kocham cię.
Też cię kocham.
Marty?
Wybaczcie to włamanie.
Musiałem znaleźć koleżkę.
Ale jak tylko go znalazłem, wyszedłem na zewnątrz.
By się nie narzucać.
Ważny wieczór, co?
Czego chcesz?
Nie mogłem tak pracować.
Przez ostatnie cztery lata marzyłem o tym,
żeby wrócić do policji w Chicago,
ale ciągle myślałem tylko o was.
Zacząłem się zastanawiać…
nad tym koleżką.
Czemu nigdy nie było w nim ciastek?
I po co dawać go dziecku?
Ale zaraz.
On kochał twojego brata.
Twój brat chciał uciec, hodować kozy, więc postanowiłem…
za wszelką cenę dowiedzieć się, co jest w środku.
Skoro nie ciasteczka.
I wiecie, co znalazłem?
Dowody.
DNA. Jakieś szczątki,
kości, może nawet zęby.
Musicie mieć naprawdę spore krematorium.
- Zapłacimy ci. - Ile zechcesz.
Nie chcę forsy.
Powiedz ile.
Odmienisz swoje życie. Albo życie kogo tylko zechcesz.
Wasza forsa jest toksyczna.
Nie będzie nasza.
Będzie twoja.
Pochodzenie forsy jest nieważne.
Nie rozumiecie, co?
Nie wygracie.
Nie nazywacie się Koch czy Kennedy.
Nie jesteście szychami, za które się uważacie.
Świat tak nie działa.
Od kiedy?
Napisy: Krzysztof Łuczak