Nie do wiary, że znów go zobaczymy!
Koncert dopiero za kilka miesięcy, ale mamy najlepsze miejsca.
Jesteś niesamowity.
- Dzięki za ten dzień. - Nie ma za co.
- Zasługujesz na nagrodę. - Hej!
No co?
Chcesz uprawiać ze mną dziki seks?
Zedrzesz ze mnie ciuszki.
- Zębami. - Właśnie.
Potem przyjdą nasze dzieciaki i całkowicie zepsują tę chwilę.
- Pogłośnij! - Dobrze.
- Uwaga! - Auto!
Nie!
Kochanie, odezwij się.
Simón!
Proszę.
Skarbie!
Proszę, pomóżcie!
Spokojnie, wyciągniemy was.
- Mój mąż. - Tak, tak.
- Spokojnie. - Wyjdź.
- Chodź. - Ale mój mąż.
Spokojnie.
Dokąd mnie zabieracie?!
Nie! Simón! Nie!
Simón!
- Nie! Puśćcie mnie! - Uspokój się!
Simón!
Nie!
Puśćcie mnie!
Szefie, może pan otwierać szampana. Mamy dawczynię.
Uspokój się.
SERIAL NETFLIX
CZTERNASTY MARATON KRAJOWY
Mamo!
Brawo!
Mamo!
- Czas! - Dwie godziny, 50 minut i 10 sekund.
Nie pozwólmy, by obrosła w piórka!
Musimy to uczcić!
O nie!
Przepraszam. Spóźnię się na moje wesele!
Oszalałaś, Camilo? Wiesz, która godzina?
Przepraszam, mamo, ale maraton się opóźnił.
Nie biegaj!
Są dwa rodzaje wesel: udane i odwołane.
Który to przypadek?
U mnie nie ma miejsca na przypadek. Wszystko jest zaplanowane.
Oby tak było, bo ten garnitur sporo mnie kosztował.
Umyjesz mi auto? Musi wyglądać idealnie na ślub.
- Mamo. - Włóż buty!
Już idę.
- Mamo. - Oszalałaś.
- Już dobrze. - Weź bukiet i pokaż się.
Pokaż usta…
Wszystko jest dobrze.
Zacarías zaraz dostanie zawału.
Wszystkie panny młode się spóźniają.
- O nie. - Co się stało?
- Aparat został w aucie. - Tu też są aparaty.
Ale ja wolę mój.
Obiecaj, że mi go przyniesiesz.
Obiecuję.
Wyglądasz ślicznie.
Spóźniona i olśniewająca. Wiedziałem, że tak będzie.
To nie chcesz mnie już poślubić?
A mam wybór?
Zacznijmy, zanim zmienię zdanie.
Spokojnie, synu.
Według ekspertów
małżeństwo jest niczym sztuka: wymaga wielkiej dozy cierpliwości.
W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.
Camilo, co się dzieje?
Co się stało? Cami!
Camilo, co z tobą?
Co ci jest?
- Wezwijcie karetkę! - Szybko!
Zabierz ją do samochodu.
Już dobrze.
Nie do wiary, ile wciąłeś tego mięsa.
Odezwała się weganka.
Przesadzasz, mamo. Nie zjadł dużo.
Zjadł chyba pół krowy. Chcesz więcej?
- Nie, dziękuję. - Dobrze.
Pomóżcie mi z zadaniem z literatury.
Chwila prawdy.
Mam wymyślić jakąś historyjkę.
Ale jestem w tym tragiczna…
- Mamo! - Skarbie.
Śmiejcie się, ale nie przydarzyło mi się nic,
co nadawałoby się do opowiedzenia.
Dlatego pomyślałam, że może wy mi coś podpowiecie.
Wiem! Jak się poznaliście?
My?
Dobry pomysł! W końcu wnosisz coś do tej rodziny.
- Spokojnie. - Żadnych kłótni przy stole.
Dobrze.
- To było tak… - Pozwól mi.
Moja wersja będzie ciekawsza i bogatsza w zwroty akcji.
- Wybacz, mamo, ale on ma rację. - Właśnie.
Nie do wiary, że…
Przeszkadza panu hałas?
Tak, o to chodzi.
Co poradzę?
Mam jutro ważne przesłuchanie i muszę ćwiczyć.
Przepraszam.
Jest tylko jedno rozwiązanie.
Zaprosi mnie pani na przesłuchanie,
a jeśli wszystko się uda, moglibyśmy…
wziąć ślub albo…
Odważniak z niego.
Typowy podrywacz.
Gdybym tak nie powiedział, nie byłoby was na świecie.
I co było dalej?
Wasza mama zaprosiła go na przesłuchanie.
Nie!
- Nie odpuszczał. - Przez trzy miesiące.
Być może.
Ale był bardzo miły, więc nie miałam wyboru i za niego wyszłam.
Nie miałaś wyboru? Chodź tu.
Trzeba szybko zrobić przeszczep.
Serce Camili długo nie wytrzyma.
Zrobiliśmy wszystko, co się dało.
Czekamy na dawcę dla Camili już od trzech lat.
Doktorze, jest pan potrzebny.
Proszę wybaczyć.
Przepraszam.
Za to, że zepsułam nasz ślub.
To teraz nieważne.
Co powiedział lekarz?
Umrę?
Dożyję do wystawy moich zdjęć?
Będziesz żyła.
Dopilnuję tego.
Kochanie.
Naprawdę myślałeś, że odrzucę twoje oświadczyny?
Ty, niezwyciężony?
Ten, który umie zrobić z człowieka prezydenta?
Łatwiej zdobyć poparcie narodu niż serce kobiety.
Mam złe wieści.
Wybrałeś najgorszą z nich.
Lubisz poniżać mnie przy innych?
To wzmacnia twoją samoocenę? Dzięki temu czujesz się lepszy?
Brawo! Świetna robota.
W takich chwilach przypominam sobie, jakim jesteś draniem!
Tato.
Tak?
- Teraz twoja kwestia. - No tak!
„Nie mogę znieść tej twojej pogardy.
- Myślałem, że masz…” - „…głowę na karku”.
Rozgrzałeś drugi piec?
Prosiłem cię…
Teo, na dwójkę!
…o pomoc, bo jutro mam casting.
Trzeba tylko poczytać.
Ale jeśli dostaniesz tę pracę, to chyba nie zostawisz pizzerii?
Skądże!
To zacznij wyjmować pizzę.
Zaraz się przypali!
Tak jest!
Dobry wieczór wszystkim!
Tak, dobry wieczór.
Pora uczcić urodziny kobiety,
która została stworzona,
by uszczęśliwić wszystkich wokół.
Mam przyjemność dzielić się z nią
rachunkami, hasłem do Wi-Fi.
- Słabymi żartami. - Wieloma.
- Prawda! - Tak.
I wspaniałymi chwilami w życiu.
Chciałbym wznieść toast.
Za twój zły gust, bo mnie wybrałaś.
Za dwójkę naszych ślicznych dzieci.
A przede wszystkim za…
ten piękny uśmiech, który jest radością mojego życia.
Zdrowie.
Kocham cię.
Dziękuję!
Sto lat, sto lat
Niech nam żyje Valeria
Sto lat niech żyje nam
Tak jest!
Muszę przyznać, że to szczęście nieco mnie przeraża.
Moja mama mawiała:
„Szczęście nie jest trwałe,
bo zawsze coś je psuje”.
Dziękuję, że wszyscy zadaliście kłam tej teorii.
Kocham was nade wszystko!
Twój ulubiony piosenkarz, najlepsze miejsca.
- Nie wierzę! - Ależ tak.
- Nie. - Tak.
Kocham cię!
Valerio.
Valerio!
Szefie, może pan otwierać szampana. Mamy dawczynię.
Dawczynię? Czego wy chcecie?
- Stul pysk, suko! - Puszczaj!
Cholera.
Nie, skąd.
Nic jej nie jest. Jest w idealnym stanie.
Jestem w tym najlepszy.
Dam znać, gdy przesyłka będzie gotowa.
Valerio!
Powiedzcie, czego chcecie.
Chodzi o forsę? To porwanie?
To poważniejsza sprawa. Znacznie głębsza.
Domyślasz się?
Na świecie jest wielu schorowanych bogaczy.
Ty natomiast jesteś zdrowa.
Masz tak wielkie serce, że nam je oddasz.
Nie, proszę!
Mówisz poważnie? Mam dwójkę dzieci!
Proszę!
Ucisz ją, Garabato.
Wystarczy.
Nazywam się Simón Duque i stoję na obwodnicy.
Hej!
Proszę posłuchać.
Miałem wypadek.
Gdy się ocknąłem, moja żona zniknęła.
Pospieszcie się.
Dziękuję.
URZĄDZENIA VALERIA
Hej!
Pomocy!
Pomóżcie.
Może on kupi nam gorzałę?
Dasz kasę czy będziesz się stawiał?
Co ci odbiło?
Czy Braulio Cárdenas to idiota?
Tak.
Zatem w czym problem?
Zrobiłem prezydentów z pięciu idiotów w trzech różnych krajach.
Tym razem też mi się uda.
- Zrobimy to razem! - Oczywiście.
- Zwłaszcza w tym kraju idiotów. - Jest dzikusem, ale…
Przepraszam.
Saúlu, mamy już wyniki?
- Można je publikować. - Idealnie.
Co tam?
Znaleźliśmy dawcę.
Jak?
Przecież byłam nisko na liście oczekujących.
Twoja mama miała rację.
Cuda się zdarzają.
Ale muszę wrócić do domu, żeby ściągnąć zdjęcia.
To bardzo ważne.
- Na wystawę… - To musi być teraz.
Twoje serce nie może czekać.
Nerwy to coś normalnego, córeczko.
Wiesz, że zwykle jestem optymistką.
Ale nie codziennie
ktoś otwiera ci klatkę piersiową i wymienia serce na nowe.
Dziś narodzisz się na nowo.
Myśl tylko o tym.
Mamo, chciałabym na chwilę zostać sama. Poczekasz na dole?
Cześć.
Co wam to tyle zajmuje?
Wydzwaniam do was obojga.
Wszystko…
Wszystko jest w porządku.
Wkrótce zadzwonię i ci wyjaśnię.
Ogłosi pan alarm?
Nie chce pan nawet numeru tablic?
Marnujecie tylko czas!
Jeszcze raz podniesiesz głos, a pójdziesz siedzieć za jazdę po pijaku.
Cholera, kontrola.
To jakaś pokazówka.
Spluwy w pogotowiu.
Wyluzujcie i uśmiechajcie się.
A ty zamknij jadaczkę, bo inaczej umrzesz.
Uśmiechajcie się.
- Dobry wieczór! - Dobry wieczór.
Dokąd jedziecie?
Do domu.
Rano idziemy do pracy.
Proszę wysiąść z auta.
Proszę pana.
Szybciej.
- Zimno. - Przeszukamy was.
Daj spokój, człowieku.
Suka uciekła!
Zacaríasie, wszystko gra?
Czemu wyszedłeś?
To dziś, Marcelo.
To dobre wieści, prawda?
- Tak. - Jak się ma Camila?
Ona biega w maratonach.
Nie możemy jej stracić.
Gdzie, do diabła, jesteś?
Myślisz, że nam uciekniesz, suko?
Oni na ciebie czekają!
Kurwa.
Tam jest!
Potrzebujemy wsparcia.
Przyślijcie dostępne jednostki.
Otoczyć okolicę!
Valerio!
Bądź trzeźwa dla córki, Greto.
To tylko coś na ukojenie nerwów.
Martwisz się tym przeszczepem?
Czy czegoś nie wiem?
Wszystko pod kontrolą. Nie przejmuj się.
Nie sądziłam, że się tego doczekam.
Aparat?
Poważnie?
Nie będziesz mogła go użyć.
Nie ruszam się bez niego.
- Jedźmy, bo lekarz czeka. - Dobrze.
Wiemy, kto jest dawcą?
Mówiłem ci, że tego nie podają.
Coś nie tak?
Jestem teraz przerażona.
On nie pozwoli, by coś ci się stało, prawda?
Jeśli dostanę nowe serce, to nadal będziesz mnie kochał?
Chodź tu. Spokojnie.
Nie umieraj.
Kurwa, policja.
Gaz do dechy!
Mariachi.
Ona gaśnie.
Kurwa, nie może umrzeć.
- Jasna cholera. - Zjedź z drogi i zgub ich!
Jak umarła?
Kto?
Jak to kto?
Ta osoba, od której dostanę serce.
Kochanie, nie nalegaj. Mówiłem, że nic nie wiem.
- Powiadomiłaś mojego brata? - Oczywiście.
Jest w drodze.
Chcę go zobaczyć.
Nigdy nie wiadomo.
Mogę umrzeć na sali operacyjnej.
Nikt dziś więcej nie umrze.
W końcu jesteście!
Ręce do góry!
- Słucham? - Masz broń?
Tak, ale nie moją.
- Rzuć ją! - Co?
Rzuć broń!
Spokojnie!
Co robicie? Porwano moją żonę!
Proszę mnie wysłuchać. Mówię prawdę!
Puśćcie mnie!
Porwano moją żonę! Proszę pana!
Już prawie pora. Wkrótce trafisz na salę operacyjną.
- Wszystko będzie dobrze? - Tak, nie przejmuj się.
Doktor Carrasco jest specem od szczęśliwych zakończeń.
Wszystko będzie dobrze.
Oddaję się w pańskie ręce.
I w ręce Boga.
Boję się.
Nie ma czego.
Ciesz się, że dostaniesz to nowe serce.
W twoim przypadku takie okazje są rzadkie.
A teraz wybaczcie.
- Do zobaczenia. - Dziękujemy.
Skarbie.
To musi się udać.
Przypominam, że jest to najbardziej skomplikowana procedura
w świecie medycyny.
- Tu chodzi o moją przyszłą żonę. - Tak, wiem.
I wszystko powinno się udać.
Serce, które dostanie, będzie idealnie pasować.
Ale podczas operacji wszystko może się zdarzyć.
Wykluczam to.
Lepiej zadbaj o to, by nie było opóźnień po drugiej stronie.
Dawczyni wkrótce się zjawi.
Nie obchodzi mnie, co musicie zrobić!
Mam to w dupie!
Płacę wam kupę forsy!
Żadnych numerów!
Dobra, Rojo. Zanieś ją.
Chodź.
Garabato, ostrożnie!
Chodźcie!
Boże, spójrzcie na nią.
- Wchodź. - Chodź.
- Schrzaniłeś sprawę. - Nie chciała współpracować.
Marna wymówka!
Teraz daj mi pracować.
A ty przestań zrzędzić.
Świetnie. Wszystko jest przygotowane.
- Teraz? - Tak.
Dostaniesz serce, na które zasługujesz.
Zgadza się.
- Kocham cię. - I ja ciebie.
Uwaga na kroplówkę.
- Dobrze. - Gotowa?
- Gotowi? - Tak.
Co się stało?
Co tutaj robicie?
Co się stało?
- Cześć. - Cześć, wujku Julio.
Jak się masz?
Musimy natychmiast wyciągnąć serce.
Mózg tej biedaczki już umarł.
Spokojnie, skarbie. Będzie dobrze.
Bez obaw. Uda się.
Podać znieczulenie.
Dziwny odczyt.
Widzicie to?
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz