Ona żyje. Nie można wyjąć jej serca.
- Doktorze, co pan robi? - Przyspieszam sprawę.
Ona i tak nie przeżyje, a może uratować czyjeś życie.
Jest pan pewien?
Przykro mi.
SERIAL NETFLIX
Kod 10-37 w magazynie w San Camilo.
Zrozumiałem. Jedziemy tam.
Co się stało?
Namierzyli podejrzany pojazd.
Pospieszcie się!
Możliwe, że…
To mogą być oni. Szybciej.
Otoczyć okolicę.
A pan dokąd?
To moja żona, inspektorze.
Czysto!
Valerio!
Czysto. Fałszywy alarm.
Chodźmy.
Już jedziecie?
Nie przeszukacie dokładniej?
Wszystkie jednostki są w pogotowiu, panie Duque.
Przypominam, że to miasto to labirynt.
Pańska żona może być wszędzie.
Albo nie żyje?
Proszę wrócić do domu i nie korzystać z telefonów.
Nadal nie wiemy, czy to porwanie, czy coś innego.
Ci ludzie w każdej chwili mogą zażądać okupu za pańską żonę.
Mam pytanie.
Czy macie jakichś wrogów?
Może ktoś chce odzyskać dług?
Wrogów?
Moja żona gra na trąbce.
A ja robię pizzę.
Spróbujemy zlokalizować ich pojazd.
W takich chwilach trudno być ateistą.
Bardzo ci zależy na tej kobiecie.
Posunąłem się bardzo daleko, żeby ratować jej życie.
Nie rozumiem.
MARIACHI: CZEKAMY NA TOWAR. WSZYSTKO GRA.
Popuść, Feliso.
Nożyczki.
Ssak.
Nożyczki.
Taca.
Udało się.
Wyjąć organ.
Co za pieprzona robota.
Powinni nam płacić za czekanie.
Prawie skończyliśmy, Mariachi.
Dzięki.
Patrz, to przypomina sześciopak piwa.
Skup się.
Na dziś wystarczy waszych błędów.
I zajmijcie się ciałem dawczyni.
Pieprz się, Garabato. Jedziemy.
Nadal pijesz?
Moja przyjaźń z alkoholem trwa od wielu lat.
A nie lubię tracić przyjaciół.
W szpitalach czas płynie tak wolno.
Owszem.
To takie stresujące.
Zacaríasie.
Camila zasługuje na szczęście.
Na to, by żyć.
Szczęście trudno osiągnąć, Greto.
Nigdy ci się nie odwdzięczymy za to, co zrobiłeś, by uratować jej życie.
Podobno szuka pan serca.
Bardzo ciężko znaleźć zdrowe i zgodne serce.
Za kogo pan mnie ma? Mam wezwać policję?
Wiem, że dla pana
forsa to nie problem.
Zamknij się.
Spokojnie.
Przy tak delikatnych sprawach lepiej nie zwracać na siebie uwagi.
Ma pan moje dane kontaktowe.
On ureguluje rachunek!
Na razie.
Zacaríasie.
Coś nie tak?
Cześć!
Znalazła się?
Tato!
Wszędzie jej szukają.
Uprowadzono ją? Porwano?
Ja…
- Tato! - Nie mam pojęcia.
Co się stało?
Gdzie ona jest?
Nie martw się.
Zacaríasie, chcę ci coś wyznać.
Ja umrę.
Niedługo.
Moje serce nie funkcjonuje.
Uszkodziło się w trakcie produkcji,
a zwrotów nie przyjmują.
Nie rozumiem.
Kardiomiopatia rozstrzeniowa.
Taki już mój los.
Jedynym ratunkiem dla mnie jest przeszczep, ale…
Tak, wiem.
Czemu ci nie powiedziałam, gdy się poznaliśmy?
MAM TROFEUM. BĘDZIEMY ZA 10 MINUT.
Kleszczyki.
- Funkcje życiowe? - Stabilne.
Podać heparynę.
I przygotujcie ją pod płuco-serce.
Robles, wiesz, co to jest metafora?
Nigdy nie byłem dobry z literatury.
W literaturze jest pełno odniesień do serca.
Marni poeci i kochankowie…
nadużywają go, aby opowiadać o miłości.
Podobno kiedy kochasz,
robisz to z głębi serca.
Oczywiście…
I ponoć ten 270-gramowy workowaty mięsień
jest źródłem wszystkich naszych uczuć.
W tym nienawiści.
Wiesz, czemu kazałem zbudować tu tę kaplicę?
Żeby oczyścić wasze sumienia?
Rzadko się to udaje.
Jest coś nieznośnie smutnego w usuwaniu serca z ciała.
Czemu tak mówisz?
Bo to jakby ktoś umierał dwa razy.
Tam, gdzie było serce, jest teraz dziura.
Pustka między płucami i klatką piersiową.
Serce to niesamowita maszyna.
Można wznieść toast?
Mieliśmy masę problemów.
- Powiedz mu. - Bez szczegółów.
Ważna chwila, szefie.
Nie chcę was więcej widzieć.
Kawa dla wszystkich.
To będzie długa noc.
Nie chciał spać.
Zasnął, ale prosił, żebym przy nim był.
Biedny Lucas.
Tak kocha swoją mamę.
Nie rozumiem, czemu nie dzwonią z żądaniem okupu.
A jeśli ona nie żyje?
Nie.
Valeria niebawem się tu pojawi.
Doktorze, serce dawczyni jest gotowe.
Gotowe?
Musimy się spieszyć. Mamy mało czasu.
Odłączyć płuco-serce.
Odłączone, doktorze.
Nie reaguje.
Brak reakcji.
Miligram adrenaliny. Natychmiast.
- I jak? - Brak reakcji, doktorze.
Sprowadzić doktora Mejíę! Szybko!
Boże!
Coś się stało?
- Nie mogę rozmawiać. - Coś nie tak?
- Śpieszę się. - Co się stało?!
Dobry Boże.
Moja córka nie może umrzeć.
Camila nie może umrzeć. Zabroniłem jej.
To biznes jak każdy inny.
Choć nasz cel jest bardziej szlachetny.
Ratujemy życie.
Wiedział pan, że w 2012 roku wiceprezydent USA Dick Cheney
musiał czekać na przeszczep aż dwa lata?
Żeby ten biznes się kręcił,
musimy mieć dużą ilość surowca.
To nasze główne zapasy magazynowe.
Chce pan powiedzieć…
Jeśli potrzebuje pan serca, żeby ocalić życie narzeczonej,
to mamy tu duży wybór.
Nasz personel medyczny oceni sprawę
i znajdzie serce zgodne z sercem pańskiej narzeczonej.
To wszystko.
Ale to żywi ludzie, Sarmiento.
Jeszcze raz.
Ładowanie. Uwaga.
No dalej, Camilo.
Uwaga!
Ostatnia próba.
Camilo.
Uwaga.
Mamy ją.
- Gratulacje. - Brawo.
- Funkcje życiowe? - Stabilne.
Dobrze.
Brawo, doktorze.
- Świetna robota. - Dziękuję.
Kiedy zaczęłam spisywać tę historię, miałam inne serce.
Ale nie miałam pojęcia, co taka zmiana oznacza.
W wieku 28 lat możesz uczyć się jazdy na rowerze.
Nauczyć się tańczyć.
Upić się, nie przynosząc sobie wstydu.
Ale czy można nauczyć się żyć z sercem innej osoby?
Coś jest nie tak.
Mam w ciele gościa i nic o nim nie wiem.
Ani jednego szczegółu.
Można ich wykorzystać.
To skazani na śmierć mordercy i inni przestępcy najgorszego sortu.
Przegrane sprawy.
Ale mają szansę zrobić choć jedną przyzwoitą rzecz,
nim wydadzą ostatnie tchnienie.
To jak, panie Crespo?
Mamy też świetny plan B.
Ale wtedy cena jest wyższa.
Zac.
Twojej kobiecie już nic nie grozi?
Jej życie zawsze będzie zagrożone.
Jak twoja kandydatura.
Musisz mnie słuchać.
Dlatego mnie wynająłeś.
Wynająłem cię, żebyś zrobił mnie prezydentem.
Świetnie.
Dlatego musisz zrozumieć, że warto zachować dyskrecję.
Co takiego?
Od zawsze żyję na całego.
Whisky, pieniądze, kobiety.
To…
symbol bogactwa.
A czego chcą ludzie?
Bogactwa.
Ludzie chcą bogactwa pomysłów, nie rozpusty.
To najnowsze sondaże.
Streść mi.
Ludzie biznesu mają cię za parweniusza.
Biedota uważa, że się popisujesz.
Dlatego musisz mnie słuchać.
Inaczej przegramy.
Pańskie codzienne wizyty nie sprawią, że żona wróci szybciej.
Minęło sporo czasu, panie Rentería.
- Robimy, co do nas należy. - Doprawdy?
I co z tego?
Rozpłynęła się w powietrzu?
Nasi ludzie wszędzie jej szukają.
Dziś dostanę nowy raport z granicy.
Sprawdziliśmy szpitale, kostnice.
Spójrzcie.
Pokażę wam, co wrzuciłem do sieci.
ZAGINIONA VALERIA DUQUE
Nagrywasz mnie? Po co to robisz?
Muszę zdobyć obserwujących.
Co robicie?
W takim razie chcę powiedzieć wszystkim widzom…
Urocza.
…że nagrywają mnie bez mojej zgody dwie osoby, które kocham całym sercem.
- Filmik wyszedł świetnie! - Fajnie zagrała, co?
Patrzcie!
Czy moja mama wróci?
Oczywiście, skarbie.
Boję się.
Wiem.
Nadzieja i strach idą w parze.
Chodź do mnie.
Ciągle robisz ten sam błąd.
Idziesz na całość i szybko się męczysz.
Dziś dotrzymam ci kroku.
Nie sądzę.
Zawiodłem cię kiedyś?
Goście przy ósemce są już zdesperowani.
Chyba nie znają znaczenia tego słowa.
To tylko głodne dzieciaki.
Słucham?
Nie wie pan, kto dzwonił?
To była najkrótsza rozmowa w moim życiu.
Ale może to był fałszywy alarm.
Co pan myśli?
Na świecie jest wielu idiotów.
Chcesz usłyszeć swoje nowe serce?
Proszę.
Załóż to.
Słyszysz?
Mocno bije, prawda?
To muzyka.
Ty żyjesz.
Nic nie brzmi lepiej.
Ale bitwa dopiero się zaczęła.
Musimy bacznie obserwować, jak będzie reagować twoje ciało.
Przypominam, że to serce jest w idealnym stanie,
ale jest nowym mieszkańcem w twoim ciele.
Do końca życia będziesz musiała przychodzić na kontrole, badania krwi,
biopsje i elektrokardiogramy.
Będę pilnować, żebyś o niczym nie zapomniała.
Ostrzegam.
Nie będę niewolnicą tego serca.
Ono musi się do mnie dopasować.
Dobrze.
Dzień dobry.
Pan mnie śledzi?
- Jest sobota. - Chciałem tylko porozmawiać.
Widuję syna co dwa tygodnie.
Przepraszam, ale to zajmie tylko chwilę.
Czemu wycięli jej serce?
To dla mnie niezrozumiałe.
Nie ma wielu powodów.
Może chodziło o jakiś satanistyczny rytuał.
Albo o handel narządami.
- Handel? - Rzadko się o tym mówi, ale on istnieje.
To dochodowy interes różnorodnych mafii.
Niska podaż, duży popyt.
Najcenniejszym narządem jest nerka,
ale na czarnym rynku krążą także rogówki, płuca, wątroby.
I oczywiście serca.
Zatem…
twierdzi pan, że ją porwali i zabrali jej serce,
żeby ktoś inny mógł żyć?
To możliwe.
To znaczy, że…
Pańska żona nie została wybrana przypadkowo.
Teraz musisz wykazać się swoim talentem aktorskim.
Udawaj, że żyjesz.
Że jesteś szczęśliwy.
Dla siebie i swoich dzieci.
Mam udawać?
Tak robią aktorzy.
Nie wiem, czy dam radę tak grać.
Nie wierzę ci.
Potrzebuję czasu.
Czasu? Na co?
Żeby czegoś się dowiedzieć.
Tego, kto zamordował Valerię i kto ma jej serce.
Valerię zabito, żeby ktoś inny mógł żyć.
Zemsta to kiepski interes.
Interesy zawsze kiepsko mi szły, więc teraz nie będę tego zmieniał.
Wspaniały Álvaro Padilla!
Skąd ta wesołość?
Co u ciebie?
Wspaniale wyglądasz.
Postanowiłam posłuchać głosu mojego serca.
Mam tu twojego ulubionego hamburgera,
frytki i napój.
Do rzeczy, panie dziennikarzu.
Co mam zrobić?
Chcę się dowiedzieć, do kogo należało moje nowe serce.
Dlaczego?
Jak to „dlaczego”?
Chcę znać jej imię,
wiedzieć, czym się zajmowała, co lubiła.
Dzięki komu to serce bije.
„Dzięki komu ono bije”.
Wiem, to takie ckliwe. Moja wina.
Ale mówię serio.
Chcę wiedzieć,
komu zawdzięczam życie.
- Ale… - Mówię serio.
Tego się nie ujawnia.
Jeśli zaczniesz drążyć,
sprawy tylko się skomplikują.
Właśnie.
Dlatego tu jestem
i rozmawiam z moim największym sojusznikiem.
Tak, z oregano.
Specjalność zakładu. Smacznego.
Koncert wam się spodoba.
Mam wejściówki dla VIP-ów.
Zdrowie.
Tato!
Obejrzysz z nami film?
Musisz zadowolić się towarzystwem brata.
Mam coś do załatwienia.
- Mam oglądać tylko z Lucasem? - Tak.
- Dobry żart. - Tak?
- Mówisz serio? - Tak.
Przynajmniej rozwinąłeś nowy rodzaj poczucia humoru.
- Bez spóły! - Daj jedną.
Proszę.
Jeszcze raz!
Brawo. Baw się dobrze.
Kocham cię.
Są takie historie miłosne, w których ktoś kradnie ci serce.
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz