Chodź.
SERIAL NETFLIX
Ona tam jest.
- Jest tam. Odszukaj ją. - Nie.
Proszę, poszukaj jej. Ona tam jest!
Camilo, wystarczy.
Chodź, Camilo!
Ona tam jest!
Stój!
Uspokój się.
Spokojnie!
Uspokój się!
Śmiało, strzelaj, dupku!
No dalej, spróbuj szczęścia!
Chcę tylko pogadać!
Oboje tu umrzemy, dupku!
Uspokój się. Spokojnie.
W porządku?
Wystarczy.
Uspokój się.
Zostaw mnie, morderco!
Spójrz na mnie!
Jestem Simón Duque, mąż kobiety, którą wrzucono do jeziora!
To ja.
To ze mną rozmawiałaś.
Uspokój się.
Skąd znasz moje imię i gdzie pracuję?
Od twojej koleżanki z kręgielni.
Potrzebuję informacji,
które tylko ty masz.
Muszę zakłócić pana spokój. Przepraszam.
W czym mogę pomóc?
Pana telefon.
Nikt nie może go tknąć.
Twój wierny piesek musi tu poczekać.
Spokojnie.
Cholera.
Już dobrze. Wybacz.
Odbierz, do cholery.
- Tu Zacarías… - Do diabła!
Cami, wszystko dobrze?
Pokaż.
To może być coś ważnego.
Niech nikt się nie przyzwyczaja do korzystania z pańskiej pomocy.
Dziś człowiek jest, ale jutro…
kto wie?
Chodźmy.
Idź.
Dzwoń do doktora Carrasco.
- Cami. - Dzwoń do niego.
Camilo. Dobry Boże.
Nie umieraj. Cholera, Camilo!
Dziadku, nie denerwuj się. Chyba uratowałam mu życie.
Samantho, dobrze zrobiłaś.
Przywieź motocykl i odwiozę cię do domu.
Spokojnie, dziadku.
Pojadę do domu i jutro przywiozę motocykl.
Kocham cię. Pa.
Jesteś przyjaciółką albo krewną pacjenta, który właśnie przyjechał?
Tak, jestem jego znajomą. Co z nim? Już lepiej?
Próbujemy uratować mu życie.
Prawdopodobnie przedawkował kokainę.
Jeśli znasz jego rodzinę,
to lepiej szybko do nich zadzwoń.
Dobrze.
Muszę ich znaleźć.
Chcesz, by zginęło więcej osób?
Dlaczego więc do mnie zadzwoniłaś?
Sumienie to skurwysyństwo.
Co się zmieniło?
Oni podpalili mój dom.
Z moją mamą w środku.
Musiałam zacząć nowe życie.
I rzucić pracę.
Przeniosłam się do tej dziury!
Tak wygląda nienawiść.
Nadal cenię sobie życie.
Nie wyjdę stąd,
póki nie powiesz mi, co wiesz.
Zacarías Cienfuegos.
Wielki strateg.
Manipulator opinii publicznej.
Mózg stojący za wieloma skorumpowanymi ludźmi.
Z kim mam przyjemność?
Nie cieszysz się, mogąc znów mnie zobaczyć?
Napijesz się?
Nie, dziękuję.
To klasyczny spór.
Co jest piękniejsze?
Kobiece ciało…
czy moje skromne malowidła?
Piękno może być zaczątkiem innego piękna.
Żona na mnie czeka. To był długi dzień, a sztuka mnie nudzi.
A mnie męczą ludzie tak zarozumiali jak pan.
Idealnie.
Tym bardziej wolałbym już pójść.
Jesteśmy do siebie bardzo podobni.
Doprawdy?
Ty handlujesz ludzką nadzieją.
A nasza organizacja handluje oczami, wątrobami, nerkami.
Sercami.
I również dajemy nadzieję wielu ludziom.
Nadzieją w dosłownym znaczeniu.
- Nie taką… - Do rzeczy, Sarmiento.
Czy Camili spodobał się nasz towar?
Pogratuluj jej udanej wystawy.
Jest świetną fotografką. Utalentowaną.
Czego chcesz?
- Ona wie, że sztuka cię nudzi? - Czego chcesz?
Nasza organizacja chce zawrzeć z tobą sojusz.
A co za tym idzie,
także z kolejnym prezydentem tego kraju.
Nie ruszaj się.
Chcę zapalić. Mogę?
Lepiej nie.
To źle wpływa na płuca.
Płuca, które kiedyś mogłyby się przydać komuś innemu.
Nie wiem, jak mielibyśmy współpracować.
Nasza organizacja sięga dalej, niż ci się wydaje.
Mamy koneksje,
szeroki zasięg działania
i portfolio klientów…
URZĄDZENIA ZACARÍAS
…gotowych zrobić wszystko,
aby ich tajemnice nie wyszły na jaw.
Takich jak ty.
Co dokładnie proponujesz?
Kiedy Cárdenas zostanie prezydentem,
musi przymknąć oko na nasze działania.
I zdusić projekt ustawy wymierzonej w handel organami.
Nie chodzi o nas.
Proszę pomyśleć…
o tych wszystkich ludziach,
którzy dostali drugą szansę na życie.
Wezwali mnie w ostatniej chwili,
bo ich pielęgniarka nie mogła.
Pracowałaś tam wcześniej?
Nie.
Kiedy po przyjeździe zobaczyłam, że to nielegalna sala operacyjna,
zrozumiałam, że coś nie gra.
Cała procedura była dziwna.
Dawczyni była w tragicznym stanie.
Zszokowało mnie to, gdy się obudziła
i spojrzała na mnie.
Myślałam, że jej mózg umarł, ale tak nie było.
Miała ranę postrzałową, była w krytycznym stanie.
Ale żyła.
A kiedy lekarz to zauważył…
dał jej zastrzyk, który wywołał śmierć mózgową.
Jakby umarła dwukrotnie.
Trzeba podać jej kroplówkę i zrobić pełne badania krwi.
- I toksykologię. - Tak jest.
Gdzie Zacarías?
Wydzwaniam do niego, ale ma wyłączony telefon.
Proszę zaczekać na zewnątrz.
I natychmiast skontaktować się z Zacaríasem.
- Czy Cami z tego wyjdzie? - Proszę wyjść.
Gdzie tak się spieszysz?
Wszedł na imprezę na krzywy ryj.
Ciota.
Nauczymy go dobrych manier.
Spokojnie, spokojnie.
Tutaj jest pełno kretów.
Moi ludzie na nie polują.
Sarmiento.
Sarmiento!
A jeśli ten sojusz nie wypali?
Pytasz, jakie będą tego konsekwencje?
Katastrofalne dla ciebie i twojego kandydata.
Nie wspomnę nawet o reakcji Camili na wieść,
jak zdobyłeś serce, dzięki któremu żyje.
Nie lubię być szantażowany, Sarmiento.
Ja też wiele wiem.
Wiem, jak wyglądają twoi ludzie.
Wiem o waszych zbrodniach i…
nie zapominaj, kim jestem.
Zastanów się.
Nam się nie spieszy, ale tobie tak.
Twój kandydat tragicznie wypada w sondażach.
Ale my możemy wam pomóc naprawić ten niewielki problem.
Masz tydzień. Mój szef nie będzie czekał dłużej.
Twój szef?
Nasza organizacja jest jak Hydra.
Mitologia też cię nudzi?
Trochę.
To taki wąż z wieloma głowami.
Kiedy odcinasz jedną, w jej miejscu wyrastają dwie.
Kiedy myślisz, że ją wykańczasz, ona staje się silniejsza.
Są w niej głowy, których nie widać.
Wolą działać w ukryciu.
Ty głupku.
WSZYSTKO WIDZIMY O WSZYSTKIM WIEMY
Kim jesteś?
Co?
Co się stało?
Nie wiem.
To pewnie kara niebios za zamówienie pizzy z ananasem.
Dostarczyłam ci pizzę
i zastałam cię nieprzytomnego, leżącego w kałuży krwi.
Wezwałam karetkę.
Nie ma za co.
Przedawkowałeś.
Chyba upadłeś i uderzyłeś się w głowę.
Ponoć masz szczęście, że żyjesz.
Dzięki.
Lepiej zapłać za pizzę.
Zrobię to, jak tylko będę mógł.
Mam kogoś powiadomić? Kogoś z rodziny?
Mojego dziadka.
Dobrze.
Przekażę im, że się obudziłeś.
Zaprowadź mnie do tej szopy.
Odbiło ci.
Mówiłam ci, że tam są groźni ludzie…
Czemu do mnie zadzwoniłaś?
Już ci mówiłam.
Chcieli spalić mnie żywcem!
Nie drąż tego.
Inaczej to pochłonie ciebie i twoją rodzina…
Mam to gdzieś.
Znajdę tego skurwiela, który wyrwał serce mojej żonie.
Więc wkrótce zginiesz.
Czemu nie powiadomisz glin?
Mam gdzieś gliny! To moja sprawa.
Gaby, jestem teraz zajęty.
Zadzwoń później.
To ważniejsze od Lucasa?
Zanosi się płaczem.
Zasnął po posiłku i miał koszmar o Valerii.
To było straszne, tato.
Mały, ja…
Mówiłem ci, że mama patrzy na ciebie z nieba.
To dlaczego mam te koszmary?
Synku.
Kiedy to znów się wydarzy…
pomyśl o niej i jej głosie.
O jej muzyce.
Kocham cię.
Zabiorę cię tam.
Ale jest późno. Przyjdź jutro.
Potem nie chcę cię więcej widzieć.
Nie ma go?
- Nie. - Nie ma ciuchów. Uciekł?
Co się stało? Dobrze się czujesz?
Tak, już mi lepiej.
Bez obaw. Polepsza się jej.
Gdy tu przyjechała, miała mdłości, odwodnienie i wysokie ciśnienie.
Jak to?
Kochanie, co się stało?
Jej stan to następstwo…
zażycia ayahuaski.
Piłaś to gówno?
Nie pojechałaś do Taty?
Gdzie twój zdrowy rozsądek?
Odurzyłaś moją żonę?
Tata nie ma z tym nic wspólnego.
Problemem są substancje halucynogenne zawarte w tej roślinie.
Mogą one wpłynąć na poziom leków Camili.
Dobry Boże. Camilo, cóż za nieodpowiedzialność.
Trzeba ci przeszczepić mózg, żebyś to zrozumiała?!
Zacaríasie…
A ty się nie odzywaj, bo na pewno też maczałaś w tym palce.
Jesteś niemiły. Uspokój się.
Wszyscy się uspokójmy. Proszę.
Dobry Boże.
To, co zrobiła Camila, było niemądre.
W tym się zgadzamy.
Ale zajmujemy się tym, Zacaríasie.
Będzie musiała zostać na noc na obserwacji.
- Serio? - Oczywiście.
Posłuchaj, Camilo.
Największym zagrożeniem jest to,
że twoje ciało odrzuci obce serce.
To nieustanne ryzyko.
A to, co zrobiłaś, tylko je zwiększyło.
Hej!
Co robisz?
Mieliśmy zobaczyć się jutro.
Karlo!
Odpowiedź leży w pamięci kosmicznej.
Byłaś tam.
Nie zapomnij tego widoku.
Wewnątrz ciebie żyje ktoś, kto chce się wydostać.
To walka między twoimi emocjami, uczuciami i twoim nowym sercem.
Organy także mają swoją pamięć.
- Ale… - Tak, wiem.
Chcesz wiedzieć, do kogo ono należy.
Kiedyś się dowiesz.
Czemu czasami czuję się tak dziwnie?
Jakbym była zagubiona?
Nie na swoim miejscu?
Ponieważ to serce nie powinno być twoje.
- Cześć. - Cześć.
Najpierw kawa.
Potem cała reszta.
Dzięki.
No i?
Co zrobisz, kiedy odnajdziesz zabójców twojej żony?
Myślałeś o tym?
Codziennie o tym myślę.
I?
Skończyłaś?
Chcę tam już jechać.
Tata nie wrócił na noc?
Zadzwonił, że musi pomóc koledze.
Koledze?
Powiedział któremu?
Wydzwaniam do niego cały dzień. Nie odbiera.
To się tutaj wydarzyło. Mówiłam ci…
Simón!
To na pewno tutaj?
Tak.
Byłem tu z policją.
Czyli…
to tutaj zabito Valerię.
Salę operacyjną urządzono w jednym z kontenerów.
Wywieźli nas ciężarówką, żeby policja nas nie znalazła.
Po tym, jak ją zabili,
zaczęli wycinać jej serce.
Serce i ciało oddali jakimś typkom.
Nie wiem, czemu ich śledziłam.
Wrzucili ciało do jeziora.
Wiesz, kto jest biorcą jej serca?
Nie wiem.
Ale wiesz, kto ją zabił.
Karlo.
Powiedz, kto to.
Nikogo nie znałam.
Oprócz lekarza, który mnie zatrudnił.
To doktor Jacinto Robles.
Skasowałam jego numer, żeby o nim zapomnieć.
Ale…
wiem, gdzie jest jego gabinet.
Jak się czujesz, Camilo?
Mamo.
Zacaríasie, mogłeś mi powiedzieć. Jestem jej matką.
Prosiłam go, żeby ci nie mówił. Już mi lepiej.
Nic jej nie dolega. Jest w świetnym stanie.
Naćpała się,
wpadła do jeziora, miała atak konwulsji
i zwymiotowała to, co wypiła, ale nic jej nie jest.
Skąd ta próba samobójcza?
- Samobójcza? - Właśnie.
Próba samobójcza.
Dość tego. Proszę.
Jeśli chcesz umrzeć, powiedz. Zorganizuję czuwanie przy zwłokach.
Żyję, żeby cię rozpieszczać.
Miłej zabawy.
Dobry Boże.
On tak cię kocha, że to aż przeraża.
Doktor jest dziś niedostępny.
Jak mogę się z nim zobaczyć? To pilne.
Jutro przeprowadza dwie operacje.
Ale wątpię, by przyjął pana bez wcześniejszego umówienia się.
Mogę dostać jego numer? To ważne.
Oczywiście.
To numery do naszej przychodni.
Można umówić się teraz albo przez stronę.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Jesteś taka samolubna.
Ty i ta twoja głupia obsesja na punkcie serca!
Ostatnio wszystko, co robię, uważasz za głupie.
Powiedzieć ci, czyje ono jest?
Powiem ci.
Jest twoje.
Bije w tobie, więc jest twoje.
- Wiesz, co powiedział szaman? - Kto?
Ten oszust, który niemal cię zabił?
Odpieprz się!
Chodź tu.
Puść mnie!
Co powiedział?
„To serce nie powinno być twoje”.
To jego słowa.
Nie wspomniałam mu o przeszczepie.
To niesamowite, że jesteś taka inteligentna,
a wierzysz w takie bzdury.
Mam dość tego, że mnie nie rozumiesz.
Odchodzę od zmysłów, a ty chcesz, żebym zachowywała się jak robot,
byś nadal mógł wieść żywot guru,
kreować prezydentów, narajać im żony!
Uspokój się.
Co Cárdenas ma z tym wspólnego?
Zależy ci tylko na jego prezydenturze.
Moje problemy tylko ci ciążą!
Gdyby nie ja…
nie byłoby cię tutaj.
Byłabyś prochem, trupem.
Hej, Simon.
Pijesz rum z samego rana?
Ona żyła.
Żyła, ale…
była nieprzytomna.
I w pewnym momencie…
otworzyła oczy i spojrzała z przerażeniem.
A te skurwysyny wstrzyknęły jej coś, po czym jej mózg umarł.
Do jeziora.
Wrzucili ją do jeziora.
Zabili moją żonę…
i mojego syna.
Dość! Wystarczy!
Rozumiecie?!
Spokojnie.
Gdzie twój kierowca?
Miał wypadek. Ma wolne.
Ona tu jest?
Zaraz poznasz swoją przyszłą żonę.
Gretę Volcán,
ikonę piękna tego kraju.
Miss Universe.
- Nasza pierwsza. - To tylko początek.
Najbardziej imponujący jest…
jej umysł.
To dla mnie zaszczyt.
Zacaríasie, spisałeś się.
Z tą kobietą u boku zawojuję świat.
Spokojnie.
Musi mnie pan przekonać do oddania na siebie głosu.
To najważniejsze.
Uwierz mi, Greto.
Kiedy jest się tak bogatym jak ja, nikt ci się nie postawi.
Zawsze znajdzie się ktoś bogatszy.
I dlatego chcę być prezydentem.
Wspaniale.
Ten mariaż jest bardzo groźny.
Masz łaskotki?
Potrzebują się nawzajem.
Nie tak szybko.
Jak się dogadają, będą zgraną parą.
To dziwne wybierać kogoś, by zmienić jego los.
Tu jest wszystko.
Ostatnie wyniki badań. Cała dokumentacja medyczna Camili.
Wspaniale.
Nadal trzymamy się ustaleń.
Jeszcze jedno.
Zapłacę każdą cenę, by Camila nie dostała serca
od mordercy albo innego więźnia.
Oczywiście.
Wystarczy, że pan ma serce mordercy.
Lepiej nie łączyć dwóch takich ze sobą.
Załatwcie jej serce młodej kobiety.
Pięknej kobiety.
Jak to bywa w życiu, za taki wybór trzeba dużo zapłacić.
To nie problem.
Spróbujemy spełnić pańskie życzenia.
Nie będzie łatwo.
Macie zdobyć to serce za wszelką cenę.
Znam cię. Martwisz się.
Muszę zająć się czymś, co uznałem za zakończone.
Wolisz wódkę czy whisky?
Cześć.
- Gotów do lekcji? - Tak, a ty?
- Tak. - Pomogę.
Dobrze.
Nie bój się. Tak jest.
Proszę, trochę…
Jest niemal tak przeźroczyste, że widzisz, co jest po drugiej stronie.
Ja widzę ciebie, a także to, że jesteś świetną uczennicą.
Tak jest.
Dobra?
No dobra.
Robiłem lepsze.
Czego najbardziej nie cierpisz?
Czego nie cierpię?
Tego, że nienawiść istnieje.
Jakiś ty głęboki.
- A ty? - Ja?
Bycia kontrolowaną.
Tak? Myślałem, że jesteś wolnym duchem.
- Coś w tym stylu. - Tak?
Czemu więc wolny duch ma męża?
Często mnie to zastanawia.
Oby moja mama tego nie słyszała, bo uwielbia wesela.
Dlaczego?
Powiedzmy, że lubi żyć przeszłością.
Rozumiem.
W jaki sposób nią żyje?
To Greta Volcán.
- Co? - Miss Universe.
Nie śmieję się.
Znam ją, ale nie myślałem…
Że to moja mama?
- To w sumie widać. - Dzięki.
Mama jest piękna.
Ale nie jest łatwo być córką tak pięknej kobiety,
otoczonej starymi zdjęciami,
wspominającej jej wielki dzień i to, jakie mogła wieść życie.
Ale ona taka już jest.
Ojej!
- O nie! - Chodź!
Doris Valera, lat 28, biolog,
zawodowa pływaczka, wielbicielka zwierząt, stan wolny.
Isabel Zabala, lat 30, artystka, weganka.
Od trzech lat w związku, ale jest bardzo zdrowa.
Valeria Duque, lat 36, zamężna, dwójka dzieci.
Trębaczka, biega w maratonach.
Ta.
Gratulacje.
Wybrał pan świetne serce dla żony.
Nie uważasz,
że deszcz zawsze idealnie komponuje się z drzewami?
Mam pewną teorię.
Wino…
idealnie komponuje się z deszczem, drzewami i dobrym towarzystwem.
Też prawda.
Lubię twoje towarzystwo.
Ja twoje też.
- Serio? - Tak.
Pyszne wino.
Prawda?
Oprócz bycia świetnym kucharzem…
Dziękuję.
…jesteś też aktorem?
- Opowiedz. - Niby o czym?
Nie jestem prawdziwym aktorem.
Od dawna nie grałem w teatrze.
To taki mój… nałóg, który ukrywam.
- Wyrecytuj jakiś monolog. - Słucham?
Jakiś krótki tekst, po którym dostałbyś owację na stojąco.
Proszę, coś niedługiego.
- Dobra. Gotowa? - Tak.
Nie mogę. Musiałbym się całkowicie upić.
- Możemy to załatwić. - Jak? No dobra.
Do dna.
Ostrożnie.
Mój aparat.
Ta ulewa nie ustaje.
Czasami dobrze jest nieco zwolnić.
I poczekać bez pośpiechu.
Prawda?
Mogę ci coś wyznać?
Co takiego?
Dawno nie czułem czegoś takiego.
Spokoju, ukojenia, pokoju ducha?
Tak, tego wszystkiego.
- To zabrzmi głupio. - Co?
Czuję dokładnie to samo.
Dziwne, prawda?
Ta chwila była silniejsza od nas.
Rozsądek i przyzwoitość poszły w kąt.
W tamtej chwili wpadliśmy w pułapkę, którą zastawił na nas los.
Nie było odwrotu.
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz