- Simónie. - Ani słowa!
- Oczekuję wyjaśnień. - Dość tego!
Simón.
Ja wszystko rozumiem.
Po człowieku zawsze widać, że cierpi.
Nie wyobrażam sobie, przez co pan przeszedł.
Ta tragedia…
Radzę mnie nie dotykać i nie robić sobie problemów.
Rodríguez.
Na pana miejscu zareagowałbym podobnie.
Dla żony zrobiłbym wszystko.
Ale nie rozumie pan, że to niesprawiedliwe?
W przypadku przeszczepów
nie wolno zdradzać tożsamości dawcy.
Wie pan o tym, prawda?
To jakiś absurd.
To naprawdę nierozważne z pana strony obarczać mnie i żonę
winą za śmierć pańskiej żony.
Zarysuję panu sytuację.
- Rocznie wykonuje się 8000 przeszczepów. - Tak, wiem.
Wasze spotkanie to niefortunny zbieg okoliczności.
Nie wierzę w zbiegi okoliczności.
Dość tego. Wyprowadzić go. Nie pozwolę się tak oskarżać.
Proszę ją rozkuć.
Rodríguez.
Dziękuję.
SERIAL NETFLIX
Przecież nie umiesz…
Tomás?
Czemu się nie odzywałeś?
Możesz przyjechać?
Nie, tata wyszedł. Nie mogę zostawić brata.
Na pewno wszystko gra?
Tak, wszystko w porządku.
Tylko…
Uciekaj!
Widać nie chcecie po dobremu.
Wiesz, kto mówi?
Nie jesteś bezpieczna!
Mamy coś do załatwienia.
Broniłam się. On chciał mnie zastrzelić.
Celował we mnie.
Masz tu być za godzinę.
Chyba że chcesz, żeby twój chłopak zginął?
Uciekaj!
Jeśli pójdziesz na policję, wybiję twoją rodzinę.
Dziękuję. Wszystkiego dobrego.
- Dziękuję. - Proszę.
Zleciłem przeniesienie Camili.
- Karetka jest w drodze. - Dobrze.
Ale mamy teraz kolejny problem.
Musimy działać, i to szybko.
Wiem.
To, co pan mówi, jest naprawdę poważne.
Ma pan dowody?
Ze sobą?
Musimy potwierdzić wiarygodność doniesień.
„W państwie celów wszystko ma swoją cenę lub godność”.
Tak mawiał Kant.
Wybitny filozof.
Mam dowody,
które nie tylko usuną z drogi Cienfuegosa i jego marionetkę,
ale wręcz dadzą pani przepustkę do prezydencji.
Przyszedłem negocjować,
ile jest pani w stanie zapłacić.
Będzie można ją przesłuchać, gdy jej stan będzie stabilny.
Do pana też mam parę pytań.
Jasne, jestem do usług.
Ja ratuję życie, a nie je odbieram.
Wszystko gotowe, doktorze.
Świetnie.
Jestem politykiem, ale to nie znaczy, że nie mam sumienia.
To już ostatnia prosta wyborów.
To wasza decyzja.
Czego chce pan w zamian?
Kilku drobnych przywilejów dla mojej organizacji.
Politycy potrafią się dogadać i z Bogiem, i z diabłem.
O wilku mowa…
Proszę usiąść, pani prezydent.
Czy nazywać panią „prezydentką”?
Zakochałem się bez opamiętania.
Nie wiem, jak cię chronić.
Nie w ten sposób!
Nie przeżyję, jeśli coś ci się stanie.
Już się stało.
- Lucas. - Co?
Muszę pilnie wyjść.
Ciocia z wujkiem już idą.
Będą źli, że mnie zostawiłaś.
Jesteś już duży, wytrzymasz sam dziesięć minut, co?
KLINIKA CENTRALNA
Dzień dobry.
I jak?
Wyniki nie wskazują na odrzucenie narządu.
- Wyjdzie z tego? - Tak.
Nie trzeba robić biopsji serca.
Jest szansa, że dziś ją wypiszemy.
Ten dupek, Checo, nigdy nie odbiera.
Niby bezrobotny, a ciągle jest czymś zajęty.
Dziwne.
- Mariachi już jedzie. Musimy coś ogarnąć. - Co z nim zrobimy?
Zaczekamy na dziewczynę.
Nie będziesz cierpiał zbyt długo.
Nie mam tyle czasu.
Ale…
jeśli nie przyjdzie…
ty za to zapłacisz.
Zacaríasie.
Co z Camilą? Co mówi lekarz?
Nie odrzuca przeszczepu.
A możemy ją zobaczyć?
Tak, chodźmy.
Biedna ta moja pasierbica.
Chyba lubi szpitalne jedzenie.
Albo trafiło jej się kiepskie serce.
Nie widzę już w tobie chęci upokorzenia mnie.
Inaczej ci z oczu patrzy.
Jesteś pod ścianą.
Braulio…
przepraszam za to, co mówiłem.
Byłem zestresowany. Przepraszam.
I takiego cię lubię.
Spokojnego i pokornego.
Z podkulonym ogonem.
Rozumiem, że nie chcesz ze mną pracować.
Jak mógłbym odmówić twojej teściowej?
Wstawiła się za tobą.
Ona cię ubóstwia.
Tak już jest, Zac.
W najlepszych rodzinach zdarzają się problemy.
Chodź tu.
Uściskaj przyszywanego ojczyma i przyszłego prezydenta.
Chodź tu.
Cześć.
Hej, Sami. Co tam?
Nie dasz dziadkowi buziaka?
Dam.
- Gdzie tata? - Nie wiem.
Pomyślałam…
że może przyda ci się pomoc…
z dostawami.
Pewnie, pizze czekają przy kasie.
Zabrać je?
Tak, proszę. Grazie.
Dobra.
Douglas, nie rób jej nic, proszę.
Pogadajmy.
Załatwmy to między nami.
Co ty sobie myślisz?
Że to jakaś terapia? Morda w kubeł.
Garabato.
Co to ma być?
To chłopak laski, która zabiła Roja.
Robi za przynętę. Nieźle, co?
Wiesz, jaka jest sytuacja,
a bawisz się w osobistą zemstę?
- Zabierz go stąd! - Ona zaraz przyjdzie.
Ogłuchłeś?
- Ile on ma lat? - Około 20.
A dziewczyna?
Młoda. Może z 18.
No proszę!
Szef potrzebuje zdrowej wątroby.
Mariachi, jesteś genialny.
Kiedy przyjdzie, pobierz jej krew dla Monteja.
Jeśli badania wykażą zgodność,
może pójść pod nóż.
Skoro zabiła Roja,
niech cierpi.
Ruchy.
Tak jest.
No dobra.
Wstawaj. I na dół.
Myślałem, że już więcej nie będziesz nas tak straszyć.
Musisz robić wokół siebie tyle szumu?
To ty jesteś ulubieńcem mamy. Muszę jakoś zwrócić jej uwagę.
Lucho.
Może przyniesiesz siostrze coś porządnego do jedzenia?
Chce pogadać na osobności.
Pójdę, bo jestem ulubieńcem.
Zacarías prosił, żebym ci to przyniosła.
Jakim cudem znalazłaś się w szpitalu tak późno, półnaga i z obcym mężczyzną?
Nie pytaj.
Jest tak, jak myślisz.
Jakaś ty bezpośrednia.
I tak się dowiesz, więc od razu powiem ci wszystko.
Na imię ma Simón.
To mąż Valerii Duque…
do której należało to serce.
Spałaś z wdowcem po niej?
On wie.
Domyśla się.
Wie, że przeze mnie zamordowano jego żonę.
Policja będzie mnie przesłuchiwać.
Nie umiem kłamać.
To co zamierzasz? Doniesiesz na Zacaríasa?
Jeśli to konieczne, trzeba kłamać i niszczyć ludzi.
Czy choć raz możesz zachować się jak matka?
Potrzebuję wsparcia.
Raczej rozsądku.
Zapomnij o nim.
Zacarías uratował ci życie.
Teraz ty uratuj jego.
Proszę cię.
Kiedy wykonał pan przeszczep serca Camili Duarte?
To było 15 marca.
Tego samego dnia zginęła Valeria Duque.
To tragiczny zbieg okoliczności.
Panie doktorze.
Jesteśmy już na to za starzy.
Nie wierzę, żeby przy tym przeszczepie popełniono przestępstwo.
Musi pan wiedzieć, inspektorze,
że takie operacje mają restrykcyjny protokół.
Kto powiadomił pana o dawczyni?
Kto wyciął serce Valerii Duque?
Kolega, doktor Montejo.
Jeśli chcą państwo dowiedzieć się więcej o pochodzeniu tego serca,
proszę rozmawiać z nim.
Gdzie możemy go znaleźć?
- Doktor Carrasco? - Tak.
Pan jest tym rzeźnikiem, który przeszczepił serce Camili?
Proszę spojrzeć mi w oczy.
- Proszę puścić! - Simón!
Co ty tu robisz?
Chcę wiedzieć, co powiedział lekarz.
Trzymaj się z dala od doktora Carrasco
i każdego, kto ma związek ze sprawą.
Daj nam pracować. Musimy namierzyć tego drugiego lekarza.
- Idziemy. - Doktora Montejo?
Wiem, gdzie go znaleźć.
Widzę, że masz się lepiej.
Tak, chcę stąd wyjść.
Co robiłaś u Simóna Duque?
Wiesz, kiedy poczułem się upokorzony?
Kiedy pielęgniarka powiedziała mi, że przyjechałaś w szlafroku.
Czemu z nim spałaś?
Zadałem ci pytanie.
A pomyślałeś może, że to nie ja z nim spałam?
Może to ona?
Valeria.
Nie rób ze mnie idioty.
Nie po tym wszystkim.
- Mówię poważnie. - Ja też.
Nie pozwolę ci się wymigać
jakimiś metafizycznymi bredniami.
Czym zasłużyłem sobie na zdradę?
Kocham cię i szanuję. Dla ciebie splamiłem sobie ręce krwią.
Może nie jestem już kobietą, którą znałeś.
Zmieniłam się.
Nie chowaj się za kimś, kto nie żyje.
Nie żyje przez ciebie.
Ale ty żyjesz dzięki mnie.
To bez znaczenia?
Czemu nie zapytałeś?
Nie mogłeś zapytać?
Dlaczego?
Czemu nie zapytałeś o zgodę?
To nie takie proste.
Tu nie chodzi o wybór restauracji czy mieszkania.
No właśnie.
Tu chodzi o ludzkie życie.
To nie było twoje życie.
Za kogo ty się masz?
Za Boga? Ty decydujesz, kto ma żyć?
Widzisz?
Gdybym cię zapytał…
naskoczyłabyś na mnie i nie przeżyłabyś.
Podjęcie takiej decyzji wymaga zimnej krwi.
Trzeba liczyć się z konsekwencjami.
Z piekłem, jakim jest poczucie winy.
Dlaczego?
Dlaczego mnie zdradziłaś?
Już mnie nie kochasz?
O to chodzi? Przestałaś mnie kochać?
To już nie ma znaczenia.
Powiedz mi, co z nami będzie.
Pewnie nas zamkną, co?
Nie ma dowodów, że wiedzieliśmy, skąd jest to serce.
Doprawdy?
A jeśli policja złapie morderców?
Proszę wybaczyć, że nie odbierałem.
Miałem ważne spotkanie.
Pojawił się mąż Valerii Duque. Wie za dużo.
A więc pora zacząć działać.
Postanowił pan zakończyć współpracę z organizacją.
Nie rozumiem, jak się to ma do moich interesów.
Przy przesłuchaniu mógłbym wspomnieć o paru osobach.
Bądź o ich działalności.
W tej chwili potrzebujemy…
Spokoju.
Proszę przyjechać, omówimy szczegóły.
López, Jiménez, idźcie z Bracho na górę.
Patrole 1 i 2, zabezpieczyć teren.
Powtarzam, zabezpieczyć teren.
Nikogo tu nie ma.
Sukinsyn najwyraźniej nam zwiał.
Bijesz brawo?
Czujesz się winna?
Też jestem tu ofiarą.
Ale nadal żyjesz.
Jak tam moje serce?
To sen, prawda?
Albo koszmar.
Zależy.
Simón mnie nienawidzi.
A zarazem kocha.
Wszystko gra?
Spokojnie.
Nie bój się.
Nie mógłbym cię skrzywdzić.
Wiem.
Chcę tylko zapytać, czy serce, które masz,
należało do mojej żony.
Chciałbym wiedzieć,
kiedy postanowiłaś namieszać w moim życiu.
To jakiś makabryczny plan?
Nie.
Jak możesz tak myśleć?
Trzeba być chorym, żeby mieszać się w życie mojej rodziny.
Przez ciebie uwierzyłem, że cię kocham, a moje życie może się odmienić.
Coś ty sobie myślała?
Kiedy cię poznałam, nie wiedziałam.
Uwierz mi, proszę.
Kiedy poznałam tę okropną prawdę,
setki razy próbowałam ci powiedzieć.
Kiedy się dowiedziałaś?
To, co było między nami, było szczere.
Od początku znajomości chciałam być przy tobie.
Rozmawiać z tobą, chodzić do twojej pizzerii.
Przy tobie czułam spokój.
I w tym jest największy problem.
Największe szaleństwo.
Nie wiem już, czy to są moje uczucia.
Czy może jej.
Co ty bredzisz?
Nieustannie myślę o tym,
że może wszystkie moje uczucia
i to, że na twój widok moje serce ma ochotę wyskoczyć,
to tak naprawdę ona i jej próby kontaktu z tobą.
To serce nie należy do ciebie, rozumiesz?
Nie.
Nie oceniaj mnie, proszę.
Nie każ mnie za to. To niesprawiedliwe.
Nie? To co proponujesz?
Mam winić twojego męża?
Powiesz policji, że to jego sprawka?
To nie takie łatwe.
Nie.
Racja, to nie jest łatwe.
Śmierć nie jest łatwa.
Jest wieczna i ostateczna.
Mam dwójkę dzieci.
Mam zadzwonić i wyjaśnić im,
że ich mamie wyrwano serce?
Przepraszam.
Proszę wyjść, bo wezwę ochronę.
Dbaj o nie.
Simónie.
Simónie!
Simónie.
Oskarżenia pana Duque to jakiś absurd.
Nie ma dowodów na to, że to prawda.
Ale czy to nie ogromny zbieg okoliczności,
że Valerię Duque zamordowano
w dniu przeszczepu pańskiej żony?
Lekarz potwierdził już,
że przestrzegał protokołu.
Skoro doktor Carrasco o niczym nie wie,
to tym bardziej mój klient.
Chciałbym tylko, by pan Cienfuegos wyjaśnił…
Mój klient już wszystko wyjaśnił.
Co więcej…
jeśli nie mają państwo nakazu,
to nic tu po nas.
Pójdziemy już.
Proszę nie opuszczać miasta.
Kocham to miasto.
Pozwolą państwo.
Drzwi.
Spadaj stąd.
Uciekaj.
Cześć!
Cześć.
- Jak tam? - Dobrze.
Jak tam Camila? Lepiej?
Tak, lepiej.
- A Samantha? - Niedawno wyszła.
- Pomożesz mi z sałatką? - Nie.
Jakiś ty już duży!
Co się stało?
Camila miała przeszczep.
A wiesz, czyje ma serce?
Valerii.
Co?
Niemożliwe. Jesteś pewien?
Tak, potwierdziła to.
Ale nie chce się przyznać przed nikim, bo chroni męża.
Ten skurwysyn, Zacarías, jest odpowiedzialny za śmierć Valerii.
Ty już wiesz, co dziś jemy.
Grilowanego kurczaka.
- I co jeszcze? - Mnóstwo jabłek.
Zgadza się.
Czego znowu, Consuelo?
Tu Simón Duque. Macie Monteja?
Nie było go tam.
Wspaniale, bo Zacarías i Camila już pewnie kupują bilety na Alaskę.
Bez dowodów nie można oskarżyć żadnego z nich
o kupienie serca twojej żony.
Zadzwonię, jeśli dowiem się więcej.
Świetnie. Chcą dowodów.
- Już wiem, kto zabił Valerię. - Co?
Zajmij się dziećmi!
Co takiego? Simón, wracaj!
Jak tam, kotku?
Dobrze.
W porządku.
Co słychać?
No to czadowo.
Idź stąd. Rób, co mówię. Uciekaj.
Co ci zrobili?
- Jak mogli ci to zrobić? - Uciekaj.
Uciekaj stąd.
Cicho, bez ciebie się nie ruszam.
Tak, rozumiem.
Chwila.
Trzymaj.
Tomás.
Kluczyki, szybko.
Gdzie kluczyki?
- Szybko. - Nie mogę ich znaleźć.
Czekaj.
Jeśli nas złapią, już po nas. Streszczaj się.
Mam.
W nogi.
Uciekasz bez pożegnania, gnojku?
I to z gościem honorowym?
Nie aresztują cię za coś, czego nie zrobiłaś.
Mam w sobie narząd ofiary.
To Zacarías odpowiada za jej śmierć, nie ty.
Camilo.
Przemyśl dobrze, co zamierzasz.
Wyznanie prawdy to nie przelewki.
Stoi za tym duża szajka i możesz się jej narazić.
Chyba nie mam odwagi donieść na Zacaríasa.
A masz odwagę nadal z nim być?
Czy go zostawisz?
Jak mogę zostawić człowieka, który zabił, by mnie ratować?
A co z Simónem?
Nienawidzi mnie.
Myśli, że jestem współwinna.
Utrzymywałam z nim kontakt, nawet kiedy już znałam prawdę.
Odwiedzałam go, zaprzyjaźniłam się z jego dziećmi.
Ma mnie za potwora.
I słusznie.
Tak naprawdę jesteś tu ofiarą.
Chcę stąd wyjechać.
Przysięgam.
Teraz nie da rady.
Popełniono przestępstwo.
Ty na tym skorzystałaś.
Niech mnie zamkną i zabiorą to serce!
Już dobrze.
Dłużej już nie wytrzymam.
Podobno jestem ekspertem,
dżinem z butelki, który ma na wszystko rozwiązanie.
ale tym razem…
Tym razem nie.
Spokojnie.
Po kolei. Camila.
Camila.
Mamy na głowie policję. Nie wiem, czy mogę na nią liczyć.
Ważne, żeby nie doszło do przesłuchania przed wyborami.
Jeśli Cárdenas wygra…
„Kiedy” Cárdenas wygra.
Właśnie.
Kiedy Cárdenas wygra, załatwi ci immunitet.
Z żoną wyjedziecie na placówkę dyplomatyczną.
Dlatego się z nim pogodziłem.
Myślę o przyszłości.
Chwilowo najważniejsze jest, żeby Camila milczała
i nie popełniła błędu.
Kiedy wraca?
Odbiorę ją po debacie. Ogarnę to.
Każę cię operować twoim własnym nożem.
Co?
O czym on mówi?
Ocalisz czyjeś życie…
oddając wątrobę.
Co takiego?
Odlot, co nie?
Jak to?
Nie.
Proszę, nie!
Nie ruszaj się.
Zapamiętaj swoje dwa postulaty.
- Nie zbaczaj z tematu. - Dobra.
Bogactwo jest złe. Koniec z przywilejami ludzi u władzy.
Przecież zajebiście jest być bogatym.
Pośmiejemy się po debacie.
Spokojnie.
Dam popalić tej niedoruchanej i pretensjonalnej intelektualistce.
Najgorsze, co można zrobić, to źle traktować kobietę.
- Nie pomogą nawet płatki… - Róż.
Właśnie. Poza tym jest brzydka jak noc.
- Nawet nie chce mi się z nią gadać. - Dobrze.
- Nie daj się jej. - Dobra.
Wspomni o tym, że ma doktorat.
Ty masz wykształcenie podstawowe. Trzymaj się swoich postulatów.
- Czym jest dla ciebie doktorat? - To…
Ci wszyscy doktorzy wyniszczają ten kraj.
Idealnie.
Jesteś strasznie poważny. Co jest?
Żona ma się dobrze.
Stresuję się innymi rzeczami.
Doktor Julia Moncada, miło mi.
Piękna jak nigdy.
Cárdenas.
Odpuśćmy sobie komplementy.
No i kwiatek się nie przydał.
Cóż.
Coś nie tak?
Nadal palisz?
Trzeba walczyć z nałogami.
Krążą o tobie okropne plotki.
Mogłyby zrujnować twoją karierę,
szanse Cárdenasa, całe twoje życie.
Jestem prawą ręką przyszłego prezydenta tego kraju.
Nie będą mi sypać kwiatków.
To dużo bardziej skomplikowane.
Prawda?
To tutaj.
Zostań tu.
Stój na czatach.
Co od niej bierzemy? Wątrobę? Nerki?
Weźmy nerki i rogówki.
Tak?
Zaraz ją przywiozę.
Dobre wieści.
Twoja krew sprawdzi się idealnie.
- Nie. - To koniec, gołąbeczki.
- Na pomoc! Wypuśćcie mnie! - Uspokój się.
Jest 9.15.
To zaszczyt znów gościć wielkiego stratega.
Widziałem debatę Braulia z Moncadą.
Sprawiał wrażenie mądrego.
Stworzył pan świetną iluzję.
Teraz mam gdzieś politykę. Mamy problem do rozwiązania.
Co proponuje nasz wielki strateg?
Żeby policja nie odkryła więcej,
nie możemy pozwolić, żeby dotarła…
do waszego chirurga.
Mamy pozbyć się doktora Montejo?
Tak będzie dla nas lepiej.
To pan wie najlepiej, co robić i jak.
Mam pilne zlecenie dla Monteja.
Potem zobaczymy.
To przykre, że stworzył pan zagrożenie dla nas wszystkich.
Nie wiem, jak on znalazł moją żonę, ale musimy coś z tym zrobić.
Rozumiem, że w związku z pańską prośbą
wracamy do naszych planów z Cárdenasem?
Podobno kontaktował się pan z Moncadą.
Sztuka negocjacji wymaga tego, by mieć różne opcje.
Ostrożnie, Sarmiento.
I wzajemnie.
Zrobimy, co będzie trzeba.
Bylebyśmy z żoną zostali oczyszczeni z zarzutów.
To może warto pozbyć się oskarżyciela?
Simóna Duque.
Sukinsyn.
Nie ma nic gorszego w szachach
niż ciche zagrożenie ze strony pionka.
Co tylko trzeba.
Byleby nie można było mnie z tym powiązać.
Simón prowadzi…
- Pizzerię? - Tak.
Skąd wiesz?
Stoją za tym niebezpieczni ludzie.
Znałam tylko lekarza, który mnie zatrudnił.
- To doktor Jacinto Robles. - Znaleźliśmy Roblesa.
Nie żyje. Jego ciało leżało w polu.
Mam rozkaz od Zacaríasa Cienfuegosa.
Radzę ci się do niej nie zbliżać.
Karla od dawna była ich celem.
Ciekawe, co z Zacaríasem.
Dziwne, że mnie nie odebrał.
Owszem, ale zależało ci, żeby wyjść jak najszybciej.
Pewnie chce dopilnować, żeby nie było afery.
Muszę przywyknąć, że jestem żoną przestępcy.
Nie bądź niewdzięczna. Próbuje ratować was oboje.
To marnuje czas.
Już zdecydowałam.
Nie mogę żyć z tą winą.
Ale dzięki temu sercu możesz żyć.
Jak możesz być tak cyniczna?
Wyrwałabym je, gdybym mogła.
Powtarzam.
Powiem policji wszystko, co wiem.
Kolego, przecież to Checo.
- Nie możesz obijać mordy każdemu. - Widziałem, jak węszy.
Pilnuj swoich ludzi.
Raczej ty pilnuj swoich.
Czemu nas podsłuchiwał?
Garabato, zabierz go do środka.
Nie dam temu gnojkowi sobą pomiatać.
Jak tam nasze zlecenie?
Klient się niecierpliwi.
Wszystko załatwione.
Ta sikorka, która zabiła Roja, nadaje się idealnie.
Pájaro już z nią jedzie.
Znakomicie.
- Odpraw tego idiotę. - Tak jest.
- Masz wolne, Checo. - Nie ma mowy.
Spieprzaj, do cholery.
Idź, ja zajmę się tą laską.
Na razie.
Proszę bardzo.
Nie słyszałeś? Idź sobie.
No już.
Weźmiemy od niej wątrobę.
No już, spadaj.
Wypuśćcie mnie.
Przysięgam, ja się tylko broniłam.
Napisy: Krzysztof Łuczak