SKRADZIONE SERCE
Co to za typ?
Mój teść.
Opuść broń, Sofía.
Opuść broń.
Napad na bank?
Rozum ci odjęło?
Ani drgnij, bo odstrzelę ci łeb.
Wychodzimy, Tomás. Teraz!
Kto miał zamknąć drzwi?
Ty miałaś to zrobić? Jazda!
Wszystko spieprzysz. Wyjdź.
Zamknąć się.
Ty!
Co tam robisz? Wyłaź.
Co to?
Masz pojęcie, w co się pakujesz? Policja zaraz tu będzie.
Ten dupek włączył alarm!
Na litość boską, przestańcie!
Jeśli masz trochę rozumu, uciekaj, póki czas.
Samantha nie ma czasu. Nie wyjdę stąd bez kasy.
Szybciej! Dawać forsę!
Cały szmal! Podaj mi torbę, Polo.
Sukinsyny.
Pakuj kasę do torby albo cię odstrzelę.
Właśnie tak.
Kurwa!
Dzień dobry.
Jakiś problem, panie władzo?
Nie wie pan, że tutaj nie można parkować?
Naprawdę?
Rany, ale ze mnie kretyn.
Nie zauważyłem.
Proszę pokazać dokumenty i wysiąść z auta.
Perrote wpadł.
- Wszystko się zesrało! - Polo!
Spokojnie! Zabierz im telefony.
Słyszeliście? Oddawać telefony!
Tylko grzecznie. Dawać je.
Usiądź tutaj. Nic ci nie jest?
To pan?
Pan Duque?
Dlaczego pan to robi? Bo odmówiliśmy panu pożyczki?
Nie mam z tym nic wspólnego.
Gość pojawia się znikąd i zna kierownika?
To podejrzane.
Dawać kasę, bo was powystrzelam.
Tak chcesz pomóc Samancie?
Tak? Przecież ona umrze na zawał, gdy cię zobaczy.
Popełniłeś największy błąd w życiu.
Utknąłeś tu razem z nami, tatuśku.
Nie myśl, że nie strzelę. Komórka.
- Ocknij się! Zbieraj forsę. - Druga też.
Nie wydasz nas policji. Nie ma mowy.
Dawać kasę.
Wszystko, do cholery!
- Proszę, nie zabijaj mnie. - Wszystko!
Camila dzwoni. Odbierzmy.
Hej! Ani kroku.
Jesteś teraz zajęty, dupku. Cofnij się.
Spokojnie, Sami.
Simón na pewno jest już z Tomásem.
To dlaczego nie odbiera?
Musisz zachować spokój.
Stres dodatkowo osłabia twoje serce.
Muszę się dodzwonić do Tomása. Teraz.
Nie chcę cię zostawiać, ale muszę jechać po Lucasa i twoje rzeczy.
Dobrze, jedź.
Obiecaj, że się uspokoisz.
- Spróbuję złapać twojego tatę. - Dobrze.
Ale nie denerwuj się. Dla własnego dobra.
Dawaj znać.
Nie stracę córki po raz drugi.
Ostrzegam cię.
Skoro się o nią boisz, załatw jej psychiatrę.
Jest jej potrzebny.
Pomówienia, że uszkodziłem serce córki gościa od pizzy, to przesada.
A ty w to wierzysz?
To niedorzeczne, Greta.
Wiesz, na czym polega twój problem?
- Wiem, do czego jesteś zdolny. - Dla twojej córki? Do wszystkiego.
Nawet do zabójstwa.
To się nie zmieniło.
Wybaczyłbym jej zdradę.
Oszustwo.
Nawet sfingowanie własnej śmierci.
To nie jest miłość, wiesz?
Myślę, że to tobie przydałaby się wizyta u psychiatry.
Teraz widzę, po kim jest taka niewdzięczna.
- Obowiązki wzywają. - Zacarías.
Zawsze byłam po twojej stronie,
ale Camila to moja córka.
Nadal mam skrupuły, nawet jeśli je ukrywam.
Jeśli ją narazisz…
stanę się twoim najzagorzalszym wrogiem.
Ja to nie Braulio.
Nie lekceważ mnie.
Stara suka.
Stałeś się
Częścią mojej duszy
Nic już nie przynosi ulgi mi
Jeśli nie ma cię
U mego boku
Za twoimi ustami
Kryją się słońce i gwiazdy
Jesteś tak daleko
Ukochany
Mój
Dziękuję wam wszystkim.
Poproszę piwo. Zaschło mi w ustach.
Tak duży talent to wręcz grzech.
Ciekawy początek rozmowy.
To twój szczęśliwy dzień.
Tak?
Jestem Troconis.
Willie Troconis.
Łowca gwiazd.
Parasz się też astronomią?
Piękna, zgrabna i obdarzona poczuciem humoru.
Istny skarb.
Jestem managerem muzycznym.
I zrobię z ciebie gwiazdę.
Managerem?
Wierz lub nie,
ale odkryłem już niejedną sławę.
Shakira, Maluma, Karol G,
Becky G.
Ciebie nazwalibyśmy Nicky G.
Masz rację, brzmi nieźle.
Posłuchaj. Twoje talenty tylko się marnują
w takiej dziurze jak ta.
Zabiorę cię w podróż.
Uwielbiam podróżować.
Opowiedz mi więcej o tym, gdzie chcesz mnie zabrać.
Ale najpierw…
postaw mi piwo.
Mogę ci kupić trzy.
Dwa.
Szybciej!
Otwórz skarbiec, bo zginiesz.
Opuść broń!
Opuść.
Odwal się, bo też oberwiesz.
Twardziel z ciebie? To strzel mi w głowę.
Nie zrujnujesz życia Tomásowi.
- Myślisz, że nie strzelę? - Hej!
Żadnego strzelania. Odłóż broń.
Tomás!
Odłóż broń.
Zaraz popełnisz przestępstwo, Tomás.
Żeby sfinansować twoje przestępstwo. Nie moralizuj.
Roztrząsajmy to dalej, a Samantha umrze.
Otwórz skarbiec!
- Otwieraj. - Już!
Ruchy! Śpieszy nam się!
Szybko, skurwielu.
OKRADAJĄ BANK. POMOCY!
Czym się pan zajmuje, panie Jiménez?
Ja? Ciężko pracuję.
Tu i tam. Jak to w życiu.
Przeszukamy samochód, dobrze?
Jasne. Róbcie swoje.
Proszę odjechać!
Policja już tu jest! Musicie się poddać. Szybko!
- Kurwa! - Szybko.
Pewnie, poddajmy się.
Powiemy im, że to był tylko taki żarcik.
- Jaki jest plan, Polo? - Nie ma planu!
To cholerne żółtodzioby! Ocknij się!
Daj mi broń.
Hej!
Nie ruszaj się!
Stój! Ty skurwielu!
Wszyscy awansowaliście!
Na zakładników. Ty też.
- Dołączysz do nich! - Na podłogę!
Tomás!
Zabezpieczyć teren. Snajperzy na dachy.
Otoczyć budynek. Nikt nie może przejść. Zrozumiano?
Pomóż mi z kasą.
- Wkładaj ją tutaj. - Tomás!
Pilnuj zakładników, Polo.
Kurwa.
Oddziały A i B za mną.
Szybciej.
Spokojnie.
Panowie, mam dla was wieści!
Mam dziś dobry humor, więc dam wam dwie opcje!
Opuścicie bank w kajdankach
albo w workach.
Wybierajcie.
Cholera!
Słyszeliście? Jeszcze możecie ocalić głowy.
Nie ty, skarbie. Ty zostajesz z nami.
Racja. Jesteś zakładnikiem albo wspólnikiem.
Odejdź od okna.
Ruszaj się!
Wszyscy, odsunąć się od okien!
Szybciej.
Dobra, będę wspólnikiem. Przestańcie!
Pogadam z policją.
Powiem im, że wam odbiło,
ale nikomu nie zrobicie krzywdy.
Durny jesteś? Wyjdziesz, to dostaniesz kulkę.
Uparty jesteś jak cholera!
Chcę wiedzieć, ilu ich jest i kim są.
- Nie ruszać się. - Samantha nas potrzebuje.
Nie ruszać się.
Nikt nie strzela bez mojego wyraźnego rozkazu.
Niech snajperzy obserwują bank.
Napad na bank?
Zabijcie tych dupków.
Ale uważaj, Fausto,
nie chcę żadnych dramatów w telewizji.
To dogadani.
Jesteś nareszcie!
Co się stało?
Co to za mina?
Camila żyje.
Moja pierwsza dama oszalała.
Mówię poważnie.
Camila żyje.
Powiedz mi, Greta.
Byłaś u medium?
Wiem, że to, co spotkało Camilę, było tragiczne, ale…
Posłuchaj mnie, Braulio.
Rozmawiałam z nią.
Camila upozorowała własną śmierć, żeby…
uwolnić się od Zacaríasa.
- Ale… - Musiała stąd uciec.
Ale teraz wróciła.
Czy ta dziewczyna zgłupiała?
Nie mogła się rozwieść jak normalny człowiek?
Co mam powiedzieć?
Sama jeszcze tego nie pojmuję.
Co pomyślą moi krytycy?
Że pomogłem jej zniknąć. To pewne.
Że odesłałem ją samolotem pełnym dolarów.
I tego typu bzdury.
I będą mieli, kurwa, prawo!
Tylko ktoś, kto zrobił coś strasznego, udaje własną śmierć.
- A Zacarías? - Co z nim?
Wie, że jego żona zmartwychwstała?
Wie.
Powiadomię Lucha.
Do zobaczenia.
Obietnica sławy brzmi pięknie, ale jednocześnie kłamliwie.
Więc kawa na ławę.
Chcesz mnie przelecieć czy zrobić ze mnie gwiazdę?
Nigdy nie mieszam interesów z przyjemnościami.
Szkoda. To dobre połączenie.
Sława wymaga poświęceń.
Ja wymagam jedzenia, bo popadnę w depresję.
Wolałbym, żebyś rozdawała autografy.
Wybieraj.
Zabiorę cię do najgorętszego miejsca. Jest boskie. Ekskluzywne i nowoczesne.
Tam występują tylko najlepsi.
Naprawdę? Na przykład kto?
Ty.
Ja?
Zabiorę cię na przesłuchanie.
Jeśli cię wezmą, a zrobią to, bo jesteś ze mną,
zarobisz dziesięciokrotnie więcej niż w tej dziurze.
To jak będzie?
Im więcej o tobie wiem, tym bardziej cię lubię.
- Proszę. - Dziękuję.
A jej szczoteczka do zębów?
- Też. Do tego pasta i mydło. - Jasne.
Poczta głosowa.
Simón, proszę odbierz.
Samantha jest kłębkiem nerwów. Ja też.
Oddzwoń, proszę.
Dziękuję.
Sądzisz, że zdobędzie pieniądze?
Pan Duque nie ma środków ani przyjaciół, którzy mogliby pomóc.
Ma Camilę.
Ale zadbaliśmy o to, żeby miała ograniczone możliwości.
Dla gościa robiącego pizzę taka kwota jest nieosiągalna.
Przejdzie większą gehennę niż ja.
Nie radzę lekceważyć jego instynktu przetrwania.
Ktoś w jego położeniu może zareagować…
przesadnie lub nieobliczalnie.
A osoba publiczna, taka jak pan, musi tego unikać.
Pilnuj swojego rzeźnickiego interesu.
Ja zajmę się resztą.
Nadal uważam,
że twoje powiązania z tymi ludźmi,
to niepotrzebne ryzyko.
Gra jest warta świeczki.
Jest w niej coś ekscytującego.
Chyba prezydent na ciebie czeka?
Mam inne priorytety.
Panie sekretarzu.
Camacho, masz zlikwidować tych złodziei.
Z rozkazu prezydenta.
To nierozsądne. W środku są zakładnicy, a na zewnątrz dziennikarze.
Słuchaj, mądralo, mam w dupie dziennikarzy.
Masz pokazać tym dupkom,
że prezydent nie będzie tolerować takich zagrożeń w swoim kraju.
Sofi, nie możesz tutaj tego brać. Koniec z tym.
Naprawdę myślałeś, że taka głupota mogła się udać?
Może w jakimś filmie.
Na zewnątrz czekają media.
W mgnieniu oka trafisz do wiadomości.
Masz przesrane.
Perrote nie odbiera.
- A jeśli go dorwali? - Nie.
- Co teraz? - Nie wiem.
Zakładnicy to nasza jedyna szansa.
Przygotuj snajperów. Zdejmujemy ich.
Masz informacje, o które prosiłem?
- Żwawo! - Pracuję nad tym.
Jesteście otoczeni.
Wszędzie są policjanci i snajperzy.
To już koniec!
Wasza jedyna szansa to odłożyć broń
i wyjść po dobroci.
Gwarantuję, że uszanujemy wasze prawa.
Za moimi plecami widać mrowie policjantów, a kolejni są już w drodze.
Złodzieje wciąż są w banku.
Akcją dowodzi inspektor Camacho. Poprosimy go o komentarz.
Inspektorze!
Tego brakowało.
- Proszę o chwilę! - Daj nam pracować, Portillo.
- Szybkie pytanie. - Nie pogarszaj sprawy.
- To moja praca. - Pracuj gdzie indziej.
W porządku?
- Zaraz wracam. - Jasne. Dziękuję.
W telewizji nie leci nic ciekawego.
Złodzieje wzięli dziesięciu zakładników, pracowników banku.
W mediach społecznościowych pojawiło się zdjęcie
zrobione przez jedną z zakładniczek.
Widać na nim dwóch mężczyzn i kobietę.
Wszyscy są członkami gangu.
Ale macie miny.
Tomás i tata…
napadli na bank.
Z tego, co wiemy…
To jakaś pomyłka.
Wiedziałam. Tomás był jakiś dziwny.
Kazałam tacie go znaleźć, a teraz…
Teraz ich zabiją.
Samantha, uspokój się. Nikt nie zginie.
To tylko głupia pomyłka.
Nie denerwuj się.
Dowiedz się, czy Suárez nawiązał z nimi kontakt.
I zidentyfikujcie ludzi ze zdjęć.
Gdzie pracują, skąd są i czy mają rodziny.
Ale mamy przesrane!
- Co jest? - Ktoś wrzucił nasze zdjęcie.
- Co? - Kto to zrobił?
Kto z was jest kablem? Gadać, bo rozwalę wszystkich.
Kto to zrobił?
- Zacznę od ciebie. - Hej!
Nie wtrącaj się!
- To ty? Przyznaj się. - Nie!
To byłam ja.
Ty? Chodź tutaj.
Oddawaj telefon, suko.
Proszę, nie zabijaj mnie.
Ty suko!
Nie widzisz, że ona jest w ciąży?
Stul pysk, gnoju, bo zrobię ci dodatkowy otwór…
Miałaś jedno zadanie, Sofia! Pozabierać im telefony.
Wciągałaś coś i teraz wiedzą, kim jesteśmy.
Zamiast się kłócić, posłuchajcie policji.
Zamknij się!
Podczas skoku mieliśmy być czyści, a ty…
Wystarczy, stary.
- Odwaliło ci? - Nie wyjdę stąd bez kasy.
Nie pozwolę, żeby przez ciebie umarła Samantha.
Pomóż mi z pieniędzmi, dobra?
Zbieraj forsę.
Wścibski drań.
Ruchy.
Jak leci, brachu?
- Jak poszło z panną? - Wyśmienicie.
Wiesz, że żadna mi się nie oprze.
Trochę mi jej szkoda.
Szkoda? Dlaczego?
Wpadła ci w oko czy co?
Pięknie śpiewa.
Bardzo się ucieszyła.
„Pięknie śpiewa”.
Nie angażuj się, brachu.
W naszej branży to luksus, na który nas nie stać.
Dostanę piwo?
Zimne.
- Idę do szefa. - Dobra.
Jak się miewa moja chrześnica? Wiecie co? Poznałam managera!
Camacho.
- Nasz tata i Tomás obrabiają bank. - Że co?
Nawiązaliśmy kontakt z przestępcami, ale nie mogę podawać szczegółów.
- A czy… - Bez komentarza.
Przestępcy? Ja muszę tam jechać. Natychmiast.
Nigdzie nie pojedziesz! Nie denerwuj się. Dla własnego dobra.
Musisz się uspokoić. Dla Tomása i Simóna.
Pilnuj jej. Niech się uspokoi.
Czy ktoś mi wyjaśni, o co chodzi z Simónem, Tomásem i bankiem?
Ja też niczego nie rozumiem. Jadę tam.
Przypilnuj jej, proszę. Odezwę się, gdy tylko będę mogła.
Posłuchaj, Zac.
O co chodzi z tym, że Camila nie umarła, tylko miała urlop?
Braulio, sam najlepiej wiesz, jakie dziwactwa robią kobiety.
To prawda.
Faceci mają przesrane.
Ale wyjaśnij mi, co ją do tego skłoniło.
Po przeszczepie bardzo się zmieniła.
Stała się niestabilna.
Ale rozłąka dobrze jej zrobiła.
Wkrótce do siebie wrócimy.
Co powiemy ludziom?
„Żona doradcy prezydenta zmartwychwstała”.
Co za kanał.
Bez paniki, Braulio.
Nie będzie z tym problemów.
Pamiętaj, że jej śmierci nie nagłośniono w mediach.
Wyciszymy sprawę, żeby nie przeszkodziła ci w zwycięstwie.
Jeśli coś przede mną ukrywasz,
to powiedz mi teraz.
Braulio…
zawsze mówię szczerze.
Panie prezydencie.
Czym mogę służyć?
Przed bankiem są media.
Dlatego masz odwołać moje polecenie i załatwić to ostrożnie.
Kontroluj swoich ludzi.
Bez obaw, panie prezydencie.
Kazałem im wstrzymać ogień, jeśli na miejscu pojawią się media.
Co się dzieje?
Jakieś zbiry napadły na bank. Spójrz.
SFOTOGRAFOWANO DOMNIEMANYCH ZŁODZIEI
Tulio? Mówi Nicky. Oddzwoń jak najszybciej. Albo wcześniej.
Nie martw się, Lucas.
Nic im nie będzie.
Nicky? Dają tu okropne jedzenie. Przyniesiesz mi coś z kawiarni?
Oczywiście. Co chcesz?
Może lody. Ty wiesz, które lubię.
Pójdziesz po nie? Podzielimy się.
- Dobra, pójdę z Nicky. - Super.
Idziemy.
- Zaraz wracamy. Jakby co, dzwoń. - Jasne.
Chodź.
Od kilku godzin ten bank jest na ustach całego kraju.
Przepraszam.
Inspektorze!
Inspektorze! Ja muszę tam iść.
- Inspektorze! - Jest na linii.
Muszę z nim porozmawiać. Inspektorze!
Inspektor Tulio Camacho.
Granie na zwłokę nic wam nie da. Jesteście otoczeni.
Możecie wyjść po dobroci albo po was pójdziemy.
Proszę mi nie grozić.
Mogę zacząć zabijać zakładników. Nikt na tym nie zyska.
Dogadajmy się.
Myślisz, że to jakiś film?
Macie dziesięć minut, żeby się poddać.
- Najpierw ugoda! - Halo? Nazywam się Simón Duque.
Spokojnie.
Co?
Dobrze.
No i?
Niedobrze.
Nie będą negocjować.
Z nim jest coraz gorzej.
Uwolnij go. Uznają to za akt dobrej woli.
- Jak leci? - Wejdź, Greta.
Widzę, że Camili wciąż nie ma. Na własny ślub też się spóźniła.
Nie ma jej.
Świetnie, więc możemy pogadać.
Tata, jesteś jej najlepszą przyjaciółką. Musimy przemówić jej od rozsądku.
Jej obsesja na punkcie Simóna nie jest normalna.
- Jest niezdrowa. - Serce nie sługa.
- Herbaty? - Poproszę.
Nie rzucaj mi tu banałów. Za stara na to jesteś.
Dziękuję.
Sama już nie wiem. Cała ta sytuacja wydaje się prawie mistyczna.
Jakby uczuciami Camili
kierowało serce martwej kobiety, która chce być przy mężu.
W głowie mi się to nie mieści.
Oglądałaś dzisiaj wiadomości?
Daj spokój.
Te dziennikarskie sępy.
Tylko biadolą, że trwonię państwową kasę na biżuterię i buty.
Ale gdybym wyglądała jak bezdomna, to też by krytykowali.
Nie o to chodzi.
- To o co? - Patrz.
Policja zidentyfikowała przestępców,
którzy od kilku godzin przetrzymują zakładników w banku.
Są to Tomás Gómez, Polo Méndez, Sofía Larrea i Simón Duque.
Oglądajcie…
Simón Duque? Ten wdowiec?
- Ten od pizzy? - Tak.
Odbiło mu czy co?
Niektórzy mają już kartotekę. Drobne kradzieże.
- Jasne. - Posiadanie narkotyków.
Ten starszy gość może być ich szefem.
Przepraszam.
Samantha? Co ty tutaj robisz?
Muszę porozmawiać z Tomásem i tatą. To moja wina.
Niczemu nie jesteś winna.
Całą winę ponosi Zacarías.
Uspokój się.
Ucieczka ze szpitala nie pomoże.
- Muszę z nimi porozmawiać. - Zostań ze mną.
Policja cię nie przepuści. Muszę zadzwonić.
Nicky pewnie odchodzi od zmysłów.
Otoczyli nas. Stąd nie ma wyjścia.
Jego stan się pogarsza! Wypuśćcie go, bo będzie tylko gorzej!
Zamknij mordę!
Co się stało?
Mam nadciśnienie.
Muszę wziąć leki.
Są w samochodzie.
Nie pozwolę ci skrzywdzić niewinnych ludzi.
Proszę.
Zamknij drzwi na klucz.
Ponoć masz chłoptasia od pizzy w garści?
Taka była umowa. Dlaczego w takim razie napadł na bank?
Ostrzegałem, Cienfuegos.
Mówiłem, że pan Duque może być nieprzewidywalny.
No i proszę. Już robi głupstwa.
Napraw to natychmiast, Sarmiento.
Media o tym trąbią.
Prezydent też już wie.
To się nie skończy dobrze.
Mawia się, że pewnym można być tylko trupa.
Śmierć byłaby dla tego skurwiela zbyt łagodną karą.
Organizacja nie może narażać swojej anonimowości
z powodu pańskiej obsesji.
Pamiętaj, że istniejecie tylko dlatego,
bo tego chcę.
Sprowokuj mnie, Sarmiento, a zmiażdżę cię jak robaka.
Wszystko dobrze?
Tak.
Drogi przyjacielu, dobrze cię słyszeć.
Domyślam się, że słyszałeś o banku.
Musisz coś dla mnie zrobić.
Przepraszam.
Sami? Normalnie cię zabiję.
Dlaczego uciekłaś ze szpitala? Pomyślałaś o konsekwencjach?
Musiałam tu przyjść, a ty byś mnie nie puściła.
Tulio!
Przepuśćcie ją.
- Proszę przejść. - Dzięki.
Co tu robisz?
W środku jest chłopak mojej chrześnicy.
Pracownik banku?
Nie.
To jeden ze złodziei.
Chcesz powiedzieć, że znasz jednego z nich?
Tak.
Ale to nie wszystko.
Mój przyjaciel chciał powstrzymać chłopaka swojej córki
i teraz też jest w środku.
Simón Duque.
Tak.
Co z tobą? Najpierw temat handlu organami, a teraz to?
To jest ze sobą powiązane. Później ci wyjaśnię.
Ale Simón i Tomás
to dwóch zdesperowanych ludzi w trudnej sytuacji.
Pomóż mi, proszę.
Myślę.
Hej!
Wracaj tu!
- Dokąd to? - Proszę…
I co teraz?
Stój!
Przestańcie!
- Bierz go! - Dość!
Tato!
Pomocy! Dostał!
Został postrzelony!
Na pomoc!
Jest ciężko ranny!
Nie strzelać! Połącz mnie z nimi.
Jej serce tego nie wytrzyma.
Cała jesteś?
- Polo, ja… - Spokojnie.
Hej. Spójrz na mnie. Spokojnie.
Halo?
Co to był za wystrzał?
Samantha!
- Pozwólcie mi pogadać z Tomásem. - Zabrać ją!
- Jestem jego dziewczyną! - Chwila.
Przemówię mu do rozsądku.
- Halo? Tomás? - Samantha?
Nic wam nie jest? Skarbie, co ty wyprawiasz?
Przepraszam.
Posłuchaj, kochany.
Musisz to przerwać, rozumiesz?
Cały ten napad nie ma sensu.
Nie ma sensu fakt, że ty umierasz, a zwyrodnialcy żyją dalej.
Jak ci, którzy uszkodzili ci serce.
Zastanów się.
Chcesz, żebym cię odwiedzała w więzieniu?
Mam zostać ze wszystkim sama? Bez ciebie i taty?
A jeśli będę umierająca?
Nie będzie przy mnie żadnego z was.
Nie umrzesz. Nawet tak nie mów, Samantha.
Posłuchaj. Ty taki nie jesteś.
Zakochałam się w tobie, byłeś ze mną cały ten czas.
Trwałeś przy mnie.
Wiem, że teraz jest trudno, ale napad nie jest żadnym rozwiązaniem.
Kochany, narażasz też życie mojego ojca.
Mój brat nie może zostać sierotą.
Ja też nie mogę już nikogo stracić.
Błagam cię. Zrób to dla mnie.
Dobrze?
Chcę spędzić resztę moich dni z tobą i moim tatą.
Błagam cię.
Zakończ to, dobrze?
Proszę.
Dobrze.
Wkrótce będzie po wszystkim.
Daj inspektora do telefonu.
Kocham cię.
Kocham cię bardzo. I tatę też. Przekaż mu to.
Inspektor Camacho.
Dobra, ale nie róbcie nic głupiego.
- Nie pójdę siedzieć. - Dość!
Rzuć broń!
Rzuć, mówię!
- I co? - Udało się.
Tomás powiedział, że to zakończy.
Ale nie wiem, co zrobi. Nie mam pojęcia.
Myślałem, że się przyjaźnimy.
Bo tak jest. Nie wyjeżdżaj z takimi tekstami.
Robię to dla nas.
Simón? Obiecujesz, że go wyprowadzisz?
Macie moje słowo.
Zobacz.
Ona ma atak paniki, ten facet umiera, a tamten jest ranny.
Zobacz, co narobiliście!
Zabieram wszystkich z banku.
Simón, posłuchaj mnie. Weź broń albo cię zabiją.
- Spokojnie. - Zastrzelą cię!
Stul pysk!
Nie rób nic głupiego
Na podłogę.
Tomás.
Ja się tym zajmę.
- Daj kluczyki. - Dobra.
Idziemy.
Spokojnie, wychodzimy.
Już prawie jesteśmy.
Trzymasz się?
Chodźmy.
Nie mogę.
Spokojnie.
Nie dam rady.
Simón.
- Tato! - Simón!
Dawajcie tu media!
Portillo!
Jesteście na żywo.
Nazywam się Simón Duque!
Nie mam nic wspólnego z napadem!
Ci młodzi ludzie nie są przestępcami.
Popełnili ogromny błąd.
Jeden z nich nazywa się Tomás.
To chłopak mojej córki.
Podjął desperacką decyzję, żeby rozwiązać bardzo delikatny problem.
Moja córka czeka na przeszczep serca.
Nie macie pojęcia, co przechodzi człowiek,
który czeka na nowe serce, wątrobę czy nerkę.
To, przez co przechodzi moja córka, dotyka tysiące ludzi na całym świecie.
Na niekończących się listach ludzie czekają, aż wydarzy się cud.
Aż ktoś przekaże im swoje organy, by mogli żyć dalej.
Ci ludzie nie okradają banków.
Ci młodzi w środku
próbują zdobyć pieniądze, żeby opłacić gang kryminalistów
powiązany z rządem.
To gang, który zajmuje się handlem organami.
Ci ludzie bardzo chętnie oferują swoje usługi.
Ale ceną za to jest niewyobrażalna zbrodnia.
Co tam robi Camila?
Moja żona,
Valeria Duque,
została porwana i zamordowana.
Odebrano jej serce, by dać je komuś, kto go potrzebował.
Nie macie pojęcia, przez co przeszedłem.
Ale wiecie co? Oto jestem.
Wiem, że moja rodzina będzie teraz na celowniku.
Ale będę mówił.
Jestem gotów wymienić nazwiska ważnych osób.
Będziecie zaskoczeni.
Nawet nie wiecie, jak bardzo.
Proszę o pozwolenie na otwarcie ognia.
Odmawiam.
Niech nikt nie strzela.
Uwolnimy zakładników, ale proszę, nie używajcie siły.
Nie będzie oporu.
Sytuacja opanowana.
Słyszysz?
Twój teść podaje im nas na tacy.
Trafimy do pierdla.
Wszyscy.
Sofía, ja.
Pozwolisz swojej lasce umrzeć?
A mnie?
Wypuść mnie. Nie zrobimy nic głupiego.
Uciekniemy.
Jeśli wydasz nas policji, to nas zabiją. Proszę cię.
Tomás.
Wypuść nas.
Proszę.
Wypuść nas.
Kierownik banku choruje na nadciśnienie.
Jeden z ochroniarzy jest ranny i potrzebuje pomocy medycznej.
W środku są pracownicy
i matki, które nie zasługują na coś takiego.
Posłuchajcie, to był błąd.
Nic więcej.
To jeszcze, kurwa, nie koniec!
- Tomás! - Chcecie złapać przestępców?
Szukajcie tych skurwieli, o których mówił!
- Tomás… - To mordercy!
Mam uwolnić zakładników?
Najpierw przenieście Samanthę na początek listy.
Ma dostać pierwsze kompatybilne serce, jakie się trafi.
Jeśli nie, to własnoręcznie pozabijam ich wszystkich.
Łapiecie?
Nie!
Tomás, przestań.
Nie!
- Nie strzelać! - Tato!
- Simón!
Postąpiłeś słusznie, przyjacielu.
Simón! Przepuśćcie mnie, proszę!
Simón!
- Tato! - Simón!
Napisy: Konrad Tekliński