ŻADNYCH SKRÓTÓW
Juan!
Kochany!
Skarbie!
Simón.
To oni!
Trzej pielęgniarze.
Simón!
- Wyjmiemy… - Stać!
Zabieramy pacjenta na pilną operację.
Stać, mówię!
- Idziemy. - Cholerny dupek.
Pizduś.
Nie ruszać się!
SKRADZIONE SERCE
- Do środka. - Czujcie się jak w domu.
Do przesłuchania wrócimy.
Uwielbiam takie spotkania. A ty?
- Jesteś cały? - Wara ode mnie!
No co? Nic im nie powiedziałem.
Przez ciebie Perrote nie żyje!
Jak to miło, że się dogadujecie.
Nie będę wam przeszkadzać. Rozmyślajcie nad spieprzonym życiem.
Muñoz.
Czy wie pan coś o operacji mojej dziewczyny?
Co?
Coś jej się stało?
Tak mi przykro.
Sami tak się cieszyła.
Powiesz jej prawdę?
Nie musi znać szczegółów.
Zajrzę do niej.
- Iść z tobą? - Nie.
Co teraz?
Nie możemy się poddać.
Odebrano nam jedno serce,
ale może pojawi się inny dawca.
Zostawiłam telefon w aucie.
Simón Duque wysunął poważne zarzuty.
Mówił, że jego żonę zamordowano,
a szajka handlująca organami wycięła jej serce.
Podobno działają tuż pod nosem rządzących.
Jak pan to skomentuje?
Przeprowadzimy szczegółowe śledztwo, ale uważam, że to bzdury.
Duque wykrzykiwał te oskarżenia podczas napadu na bank.
Zakładnik był jego żywą tarczą.
Trudno brać go na poważnie.
A pańska żona, Camila Duarte? Od roku nikt jej nie widział.
Krążyły plotki o jej śmierci,
aż tu nagle pojawiła się przed bankiem razem z Simónem Duque.
Co pan na to?
Proszę pamiętać o spotkaniu gabinetu.
Moja żona zmagała się z problemami natury psychicznej.
Odkrycie tożsamości dawczyni jej nowego serca…
źle wpłynęło na jej stan.
Potrzebowała odpoczynku, a ja pracowałem wraz z prezydentem,
żeby opanować ten chaos zwany krajem.
Czas minął, Portillo. Musimy iść.
Przepraszam. Chodźmy.
Zapytam inaczej, panie Cienfuegos.
Czy Camilę Duarte i Simóna Duque łączy coś więcej?
Taka dziennikarka zapewne wie o przeszczepie mojej żony.
A kim była dawczyni?
Valeria Duque.
Żona Simóna?
Valeria Duque zgodziła się oddać swoje organy.
Jej serce trafiło do mojej żony legalnie.
Ta kobieta została zamordowana przez gang handlujący organami.
Mówiliśmy o tym.
Sugerujesz, że kazałem ją zabić?
Naprawdę jesteś aż tak bezczelna, Portillo?
Moja żona zdobyła to serce zgodnie z prawem.
Duque mówił też
o ujawnieniu ważnych nazwisk osób związanych z tą szajką.
Co pan o tym wie?
- Wiesz, dlaczego to powiedział? - Nie.
Chciał się wzbogacić na tej tragedii.
To poważne oskarżenie.
Próbował mnie szantażować.
Żądał ogromnych pieniędzy, żeby wyleczyć córkę.
Oczywiście odmówiłem.
Więc napadł na bank?
To dlaczego jest wolny?
Najwyraźniej ktoś z policji nie zna się na swojej robocie.
Sprawdzę, kto go wypuścił.
Co pańska żona, Camila Duarte, robiła przed bankiem?
Dlaczego wspierała Simóna Duque?
Jest wdzięczna ich rodzinie. Wie, przez co teraz przechodzą,
i chciała pomóc córce swojej dawczyni.
Brzmi racjonalnie, prawda?
Brzmi jak zbyt wiele zbiegów okoliczności.
I to okrutnych.
Życie bywa niesprawiedliwe.
Jasne, Tata. Zadzwonię później i wszystko opowiem.
Do usłyszenia.
Na pomoc!
Nie! Puszczaj!
Ratunku!
Pomocy!
Na pomoc!
Pomocy!
Na pomoc! Dokąd mnie zabieracie?
Wypuśćcie mnie!
Ratunku!
Jak twój teść im się wywinął?
Nie wiem.
Niech wyciągnie nas wszystkich.
Inaczej obiję ci twarzyczkę.
Grozisz mi, dupku?
Hej.
Cześć, tato.
Jak się czujesz?
Dobrze.
Czy to już czas?
Nie…
- Co się stało? - Bo widzisz…
Nie mamy dawcy.
Jak to nie mamy?
- Jego żona się rozmyśliła? - Nie.
Więc?
Jej mąż…
zmarł kilka godzin temu.
Poważnie?
Byłam idiotką, że uwierzyłam w cud.
Sam…
Samantha.
Znajdziemy ci inne serce.
Wątpię, tato.
To praktycznie niemożliwe. Ja umrę.
Hej.
Spójrz na mnie.
Masz przed sobą całe życie.
Mówiłaś, że zrobisz ze mnie dziadka.
Więc proszę…
nie rozpaczaj.
Żona denata nie wie, co znaczy ta wiadomość.
Bo nie jest skierowana do niej.
Tylko do Simóna Duque.
To jasne, że ktoś chciał uniemożliwić przeszczep.
Ci od handlu organami.
Pytanie dlaczego.
Załatwiliśmy staruszka.
Ale musieliśmy kropnąć też ochroniarza.
Jak dla mnie za dużo bałaganu, Fermín.
Cóż, stało się.
Ale od teraz będziemy działać ostrożniej.
Muñoz twierdzi, że ten inspektor…
jest zdeterminowany.
- Jest zbyt praworządny. - Tęsknię za Renteríą.
Z nim wszystko było takie proste.
Dowiedz się, na ile inspektor Camacho wycenia swoje ideały.
Zdaniem Muñoza jest nieprzekupny.
Każdy ma jakąś cenę, Fermín.
Dowiedz się jaką.
Dawno się nie widzieliśmy, kochana pasierbico.
Co to ma być?
Porywanie ludzi to nowe hobby prezydenta?
Nie miałem wyjścia.
Zmartwychwstałaś tak bez zapowiedzi.
Czego chcesz?
No mów.
Camila, musisz mi wyjaśnić, co się dzieje.
Twoja matka i twój mąż ciągle mnie zwodzą.
Nie udawaj przede mną niewiniątka.
Wiem, że twój rząd ma konszachty z kryminalistami Zacaríasa.
Z kryminalistami?
Tymi, którzy zabili Valerię Duque, żeby dać mi jej serce.
Poznałeś ich. Zacarías cię przedstawił.
W dniu wygranej zapoznał cię z szefem ich organizacji.
Gratulacje, Cienfuegos.
Wyśmienita robota.
To Juan Carlos Sarmiento.
Cieszę się, że będziemy współpracować, panie prezydencie.
Zabierz tego drania z mojego domu.
Braulio…
Zacarías współpracuje z takimi ludźmi?
Jeśli nie wiedziałeś, to zrób coś.
Powstrzymaj go.
Zacarías dał ci prezydenturę, ale to bagno może ci ją odebrać.
Martwiłem się. Coś się stało?
Jestem cała, Simón.
Mój drogi ojczym się za mną stęsknił.
Chciał pogadać.
Twierdzi, że nie wie, kto dla niego pracuje.
Spokojnie, niedługo wrócę.
Za chwilę się zbieram. Pa.
Pozwól, że coś ci przypomnę.
Winowajca jest równie winny zbrodni…
co ten, kto na nią przyzwala.
Pani Cienfuegos, prosimy o chwilę.
Nie udzieli pani komentarza dla mediów?
Tylko kilka pytań. To zajmie chwilę.
Prosimy o kilka słów.
Halo?
Tomás?
Daj słuchawkę.
Halo?
Gdy słyszę twój głos…
zapominam o wszystkim.
Jakim cudem do mnie dzwonisz?
Strażnik
okazał mi nieco współczucia.
Słyszałem, co się stało.
Wytrzymaj jeszcze trochę, dobrze?
Przypomnij sobie, o czym rozmawialiśmy. Przemyśl to.
Serce się znajdzie, bo nie odpuścimy.
Rozumiesz?
Bóg chyba tego nie chce.
Nie mów tak, Samantha.
Wszyscy tego chcą. Bóg, ja i twoja rodzina.
Zdobędziemy serce za wszelką cenę.
Dziś mnie wypisują.
To dobra wiadomość, kochanie.
Dbaj o siebie.
I nie rób nam więcej takich numerów.
Nie uciekaj ze szpitala pod rabowany bank.
Ty pouczasz mnie w takiej kwestii?
Tak bardzo chciałbym cię przytulić.
Ja oddałabym za to wszystko.
Dość tego romansidła.
- Hej. - Wystarczy.
- Nie bądź zazdrosny. - Idziemy.
Ruszaj.
Właśnie pytałem generała,
czy wie, kto wydał rozkaz uwolnienia Simóna Duque.
Pytałem, ponieważ chciałbym wiedzieć, kto przeszkadza mi w pracy.
Ja o to poprosiłem.
Zeznania świadków są jednoznaczne.
Pan Duque od początku był przeciwny kradzieży.
To on pomógł ochroniarzowi i uratował mu życie.
No to może wręczymy mu medal?
Zapominasz, co pan Duque powiedział przed kamerami?
Mówił o szajce przestępców,
którzy handlują organami.
Mówił o bestialskim morderstwie jego żony.
Zagroził, że poda nazwiska urzędników państwowych,
którzy są powiązani z tą organizacją.
A teraz pan Duque jest wolny i niepilnowany we własnym domu.
Nie sądzisz, że to podejrzane?
Fausto, ten człowiek nie popełnił przestępstwa.
Gdybyśmy go nie wypuścili,
w kraju podniósłby się lament,
że nie mógł zobaczyć się z córką w tak trudnym czasie.
To empatia.
Jestem Simón Duque. Cienfuegos mnie zna.
Nie odejdę bez rozmowy z nim.
Zacarías!
Przywiążę się do tej bramy i podpalę, jeśli nie porozmawiamy!
Przepraszam.
Simón Duque domaga się rozmowy z panem i rzuca groźby.
Przepraszam.
Zwykle nie jadam pizzy w pracy.
Ty sukinsynu.
Dlaczego zabiłeś tego chorego człowieka?
On był już trupem.
Skrócono jego męki.
I szanse mojej córki na przeżycie.
Takie rozwiązanie to łut szczęścia,
którego ja nie doświadczyłem.
Pamiętaj o najważniejszym, Simón.
Masz czuć to, co ja.
Mnie nikt nie pomagał.
Musiałem zabić, żeby zdobyć to, czego chciałem.
I wciąż zabijasz.
Od tego nie ma odwrotu.
Co ty masz w głowie, że postanowiłeś zniszczyć mi życie?
Nie wiń mnie za swoje błędy.
Czyli uważasz, że życie Camili to błąd?
Dobrze to ukrywasz.
Wiem, że życie cię nie oszczędziło!
Ale nie musiałeś zabijać mojej żony!
Nie musiałeś robić tego mojej córce!
Co ja ci zrobiłem?
Co ci zrobiła moja córka?
A jeśli Samantha umrze?
Czy wtedy wreszcie będziesz zadowolony?
Czy to, co zrobiłeś, pozwala ci w nocy zasnąć?
Od lat cierpię na bezsenność.
Mogę zasnąć tylko po lekach.
Zrujnowałeś życie mojej rodzinie.
Więc to ja jestem tym złym?
Potworem?
A ty jesteś ofiarą.
Biedny Simón.
Taki bohaterski.
Miłość życia Camili.
Stałem się cieniem samego siebie, byle tylko ją ocalić.
A ona zakochała się w tobie?
Mylisz się.
Nie mieliśmy wpływu na uczucie, które nas połączyło.
W tej historii nie ma miejsca na sentymenty.
Te bzdury, które wygadywałeś przed kamerami,
naraziły twoją rodzinę.
To w kwestii popełniania błędów.
Oto twoje rozwiązanie.
Sarmiento wręczył mi taką samą.
Otwórz.
ELIANA SALAZAR G. WIEK: 34 LATA
Młodzi,
zdrowi
i niewinni ludzie.
Wybierałem między nimi a życiem Camili.
W dniu, w którym wskazałem na zdjęcie twojej żony,
przypieczętowałem jej los.
Los Camili również.
- I swój. - Ty gnoju…
Pomogę ci.
Zapomnij o pieniądzach.
Sfinansuję to.
Ale rób tak dalej,
proś o pożyczki,
napadaj na banki
i wygaduj w telewizji wierutne bzdury,
a twoja córka umrze.
Zapłacę za jej serce.
- Nie jestem taki, za jakiego mnie macie. - Skąd.
Przejrzyj teczkę.
Przeczytaj imiona.
I wybierz jedno.
Weź odpowiedzialność za decyzję, które istnienie uratuje twoją córkę.
Nie jestem taki jak ty.
Życie pokazało mi, że zawsze jest inny sposób.
A my pokazaliśmy wam,
że zawsze jesteśmy o krok przed wami.
Zawsze.
Samantha nie ma za wiele czasu.
Podejmij decyzję, Simón, i skontaktuj się z organizacją.
Zacarías…
Sukinsyn!
Puść mnie, dupku!
Skurwysyn.
Skoro wypisali twoją chrześnicę, to znaczy, że z nią lepiej.
Nie wdawajmy się w szczegóły.
Jak teraz jej ojciec zdobędzie nowe serce?
Nie rozmawiajmy o tym.
Opowiedz o gościu z wytwórni.
- Przyjdzie? Nie żartujesz? - Nigdy nie żartuję.
Zrób się na bóstwo.
Twoim hasłem na dziś jest: „Marzenia są do spełnienia”.
Zapamiętaj to, dobrze?
Przepraszam. Czy Simón Duque to pani rodzina?
Pani jest tą dziennikarką sprzed banku.
- Laura Portillo, miło panią poznać. - Miło mi.
Simóna tu nie ma.
Widziała pani Camilę Duarte?
Zdaje się, że jest blisko waszej rodziny.
Jeśli ją pani widziała, to czy…
Chyba powinna pani zapytać mnie.
Byłam zaskoczona, gdy zobaczyłam panią przed bankiem.
Wokół pani zniknięcia pojawiło się mnóstwo spekulacji.
Niektórzy byli przekonani o pani śmierci.
Żyję, jak widać.
Pierwsza dama była ewidentnie zrozpaczona.
Mama uważa, że rozwód to tragedia.
Rozwiodła się pani z Cienfuegosem?
Nie będę rozmawiać o moim życiu prywatnym.
Przepraszam.
Chciałabym, żeby powiedziała mi pani,
co wie o zarzutach,
jakie wysunął Simón.
Oskarżył członków rządu o powiązania z szajką handlującą organami.
Co pani o tym wie?
Nie pracuję w rządzie.
Ale pani były mąż już tak.
- Proszę zapytać jego. - Już to zrobiłam.
Powiedział, że Simón Duque to kłamca, który próbował go szantażować.
A właśnie. Mam nagranie, które może panią zainteresować.
- Cześć. - Hej.
- Dzień dobry. - Simón.
Laura Portillo, pamięta mnie pan? Rozmawialiśmy o…
Pamiętam, ale nie mam czasu.
- Wypisują Samanthę. Idziesz? - Tak.
Szybko pana wypuścili.
- To dość nietypowe. - Miłego dnia.
Przepraszamy.
Zdajesz sobie sprawę, że zrobiłaś ze mnie idiotę?
Wiesz, że Zacarías ma ogromne ego.
Już teraz cię nie lubi. Lepiej nie pogarszać sprawy.
Sam kazał uwolnić więźnia,
a teraz zarzeka się przed Laurą Portillo,
że wszystko dokładnie zbada.
W co on pogrywa?
Nie szukaj spisków tam, gdzie ich nie ma.
Powiedz.
Przeleciałaś go już?
Co?
Nie odpowiem.
Nie wciągniesz mnie w swoją paranoję.
Zaczekaj,
bo sam już nie wiem.
Kim dla ciebie jestem?
Moim mężem.
Na dobre i na złe.
- Tak? - Tak.
Czekaj.
Czasem zastanawiam się, czy ty wciąż masz serce.
Czy wciąż jesteś w stanie kogoś kochać?
Nie myśl za dużo, Fausto.
Pewnych pytań sama sobie nie zadaję.
Ale niestety znam odpowiedzi.
Zostanę prezydentem tego kraju.
Z pomocą Zacaríasa lub bez niej.
Zdecyduj, po czyjej jesteś stronie.
Proszę pana?
- Ma pan gościa. - Nie ma mnie.
Lepiej przynieś mi kawę, Cienfuegos.
Choć o tej godzinie preferuję whisky.
Masz dwie minuty, Moncada.
Wiem, jak zdobyłeś serce dla swojej żony.
Ten facet przed bankiem mówił prawdę.
Znam kogoś, kto ma na to wszelkie dowody.
Ty też ją znasz.
Całkiem często gościsz w Edenie.
Czego, kurwa, chcesz?
Proponuję wotum nieufności wobec klauna, którego nazywamy prezydentem.
Mam dowody jego skorumpowania.
Ale potrzebuję poparcia, żeby to przegłosować.
Mam przekonać ludzi Cárdenasa, żeby usunęli go z urzędu?
Wystarczy, żebyś ty był przekonany.
Będę czekała na telefon.
Zrób na to okład, bo spuchnie.
Aloes też pomoże.
Nie do wiary, że taki geniusz jak Zacarías
jest uwikłany w tak szemrany interes.
Czasem geniusz i okrucieństwo idą w parze.
Braulio, kochanie,
jesteś prezydentem.
Nie możesz ufać nikomu.
Naprawdę?
Nawet tobie?
Dobrze wiesz, że jem ci z ręki.
Kochanie,
musisz się tym zająć, dobrze?
Wiele zawdzięczam Zacaríasowi.
Ale to ty jesteś moim mężem.
Bez obaw.
Zetnę głowę temu wężowi.
Uwielbiam, gdy jesteś taki asertywny.
Może przyniesiesz prezydencką szarfę?
Lubię ją zakładać, gdy się kochamy.
Czuję, jakbym pieprzył cały kraj.
Dobrze, przyniosę szarfę.
Świetnie.
Zrobić ci coś do jedzenia?
Nie jestem głodna.
Usiądź sobie.
Może zagramy? Dam ci wygrać.
Będziemy cię rozpieszczać. Korzystaj.
Jutro poczujesz się lepiej.
Nie poczuję się lepiej, dopóki Tomás jest w więzieniu!
Tato, pogadaj z tym, kto cię uwolnił.
- Może i jemu pomogą. - To był napad z bronią.
W telewizji pokazali, jak celował do ciężarnej.
Ale nikogo nie skrzywdził i niczego nie ukradł. Nie zawinił!
Po prostu się martwił. Tak jak ty i pozostali.
Porozmawiaj ze swoją mamą, Camila.
Ona mogłaby pogadać z prezydentem…
- Dobrze, obiecuję ci. - Błagam!
Posłuchaj. Zrobię, co będę mogła.
Ale musisz się uspokoić.
- Porozmawiaj z nią. - Zrobię to.
Dobrze.
Czyż to nie sławny Tacho Rentería?
Niech mnie szlag.
Widzę, że więzienie dało ci w kość.
Pan sekretarz.
Skąd ta wizyta?
Co byś powiedział, gdybym postanowił cię uwolnić?
Ale nie za darmo.
Spójrz na synka.
Santi.
Kiedy obchodzi urodziny?
A gdybyś tak
pojawił się na nich niespodziewanie z prezentem?
To byłaby piękna chwila.
Co ty na to?
Czego chcesz?
Valeria Duque. Chcę znać każdy szczegół jej sprawy.
Powiesz mi też, co łączy tę kobietę
z Zacaríasem Cienfuegosem.
Przyskrzyniłaś Renteríę i odeszłaś z policji. Dlaczego?
Dawali lepszą pensję i ładniejsze wdzianko.
No tak, urocze.
Więc czemu nie?
Simón Duque.
Powiedział, że za handlem organami stoją wpływowi ludzie,
ale teraz nie chce gadać.
Odeszłam ze służby, żeby nie tykać tego tematu.
Daj mi tylko nitkę. Sam dojdę do kłębka.
Co u twoich dzieci? Dobrze?
Nie rozgrzebuj tego gówna.
Wiem, co mówię.
Czemu są tacy potężni? Kto ich chroni?
Akta Valerii Duque są poszatkowane.
Przepadło wszystko, co miało związek ze sprawą.
Daj mi nazwisko, Bracho.
Jedno nazwisko i znikam.
Zacarías Cienfuegos.
Mój drogi prezydencie.
Wezwałeś mnie pilnie.
Zac.
Pasierbica powiedziała mi, w jakie bagno wpadłeś.
Dlaczego uwikłałeś się w coś tak makabrycznego?
Powiedz, Braulio. Byłeś zakochany?
Unurzałeś się w tym gównie dla kobiety?
- Z powodu kobiet wszczynano wojny. - Handel organami.
To ohydne.
Czy to prawda, że uszkodziłeś serce nastolatki,
żeby zemścić się na facecie, który ukradł ci żonę?
Nie upraszczaj tego. To dużo bardziej skomplikowane. Słuchaj…
Nie, to ty posłuchaj!
Nie pozwolę, żeby to szambo wylało się na mnie lub moją administrację.
Masz 72 godziny,
żeby pozbyć się tej cholernej organizacji
i ogarnąć bajzel, w jakim się znalazłeś.
Albo rzucę cię na pożarcie publicznej telewizji.
Nie martw się.
W swoim czasie zajmę się tą organizacją.
Zrobisz to, Zac?
A co będzie potem?
Skoro ja mogę ze sobą żyć, Braulio,
to i ty ze mną wytrzymasz.
Mnóstwo ludzi czeka, aż powinie ci się noga.
A ja jestem twoją podporą.
Pamiętaj o tym.
Przepraszam.
José Antonio Plaza.
Czterdzieści jeden lat, biznesmen.
Trójka dzieci.
Maribel Mejía.
Samotna. Jedno dziecko.
Simón? Czy to jest to, co myślę?
W ten sposób Zacarías wybrał Valerię.
Czasami…
zastanawiam się, jak wyglądało zdjęcie Valerii…
Nie wiem. Może…
Może nawet była na nim uśmiechnięta…
albo grała na trąbce w parku z dziećmi u boku.
Nie zrobisz tego.
Nie zrobisz.
Muszę wybrać między…
życiem obcej osoby a życiem mojej córki.
I nagle trudniej odrzucić taką ofertę.
Znajdzie się drugi dawca.
Trafił się jeden, będzie kolejny. Musi być inny sposób.
Niby jaki, co?
Ci dranie wszędzie mają dojścia.
Doniosę na nich, to zginą moi bliscy.
Wiesz, co Zacarías powiedział mediom?
Że chciałeś go szantażować,
gdy dowiedziałeś się, że mam serce Valerii.
Sukinsyn.
Wygrałeś, Zacarías.
Oto ja.
Wybieram zabójstwo, żeby ocalić córkę.
Oto wybieram ofiarę.
Cholera.
Któż to nas odwiedził.
- Zdrowie. - Zdrowie.
Na pewno wygrasz kiedyś nagrodę Grammy.
Mówię serio.
Jak zwykle przesadzasz.
A ty walisz prosto z mostu.
Jak znalazłaś to miejsce? Jest dość osobliwe, prawda?
Zasługa mojego managera.
- Managera? - Tak.
Ledwo wróciłaś i masz managera?
Sława przyjęła ją z otwartymi ramionami.
Nicky…
Lekcja numer jeden,
supergwiazdy nigdy nie piją drinków z obcymi.
Znam go. I to jeszcze jak…
Tulio Camacho.
Inspektor Tulio Camacho.
Willie Troconis.
Musimy pogadać.
Daj mi chociaż opić sukces.
Zdrowie.
Ten cholerny glina siedzi nam na karku.
Właśnie stało się coś wspaniałego, Fermín.
Odkryliśmy piętę achillesową naszego nieprzekupnego inspektora.
To pani Nicky Guerra.
Biedna kobieta.
I wierz lub nie, ale Tulio jest wybitnym policjantem.
Pracuje nad pewną sprawą i jeśli ją rozwiąże,
to go awansują.
Tak, ale to poufne.
Spokojnie, możesz mu zaufać.
Manager jest jak członek rodziny.
No tak.
Na mnie już pora.
Rób to, co potrafisz najlepiej.
Wiesz, że nie tylko w tym jestem najlepsza.
Cześć, Willie.
Cześć, Camacho.
Jezu, Nicky. Policjant?
Potrzebujesz lepszych przyjaciół.
Czasem zastanawiam się, czy gdybym wybrał jakiegoś kryminalistę…
to czułbym się mniej winny.
Każdy ma prawo do życia.
Dałbyś córce serce jakiegoś mordercy?
Serce to tylko mięsień, który pompuje krew, Camila.
Bardzo się mylisz.
Serce Valerii mnie odmieniło.
Inaczej myślę, inaczej czuję.
Lekarze mówią, że to kwestia mojego podejścia.
Poczucie winy ocalałego.
Tak to nazywają.
Kto tego nie doświadczył, nie zrozumie.
Jak myślisz, ile z Valerii jest w tobie?
Też się nad tym zastanawiam.
Ale oto jestem.
Szaleję za tobą.
To ona czy ja?
Może obie?
Czy mogłabym tak pokochać ze starym sercem?
I czy ciebie?
Nie dowiemy się.
Wiesz, co myślę?
Że to los nas tu sprowadził…
i że bardzo cię kocham.
Jeśli jest w tobie cząstka Valerii, to dobrze.
Ale to ciebie kocham.
A ja ciebie.
Tym pożyczonym sercem.
Dzięki za cynk.
Wiem, co robię.
Spokojnie.
Dzięki.
Kurwa.
Witam, panie Duque.
Zapraszam do stołu.
Dzieliliśmy się gorszymi rzeczami, prawda?
Wiem, skąd ta mina.
Za panem zapewne długa noc.
Wybrał pan dawcę dla swojej córki?
IRENE VALDEZ M.
WIEK: 46 LAT STAN CYWILNY: PANNA
Zdaje pan sobie sprawę, że od tego nie ma odwrotu?
Cienfuegos to potwierdzi.
Nie porównuj mnie do niego.
Ale pan to rozumie, prawda?
Właśnie wydał pan wyrok śmierci.
Napisy: Konrad Tekliński