Zostawisz tę kobietę w spokoju.
- Przestaniesz zabijać ludzi! - Simón, proszę!
- Dranie! - Przestań, Checo.
Zapłacisz za to, co zrobiłeś!
Wyprowadź ich. Nie toleruję przemocy.
Bezwstydny gnoju!
Proszę jechać po córkę.
Dziś będą miały miejsce dwie procedury. Ekstrakcja i przeszczep nowego serca.
Samantha nigdzie nie pojedzie.
Nie będzie ekstrakcji, przeszczepu ani śmierci.
Wskazana przez pana dawczyni umrze.
I to od pana zależy czy jej śmierć komuś się przysłuży, czy pójdzie na marne.
- Jedź po jego córkę. - On jej nie tknie!
Przywiozę ją.
Simón, nie.
Ma pan tu wrócić za dwie godziny.
Inaczej moi ludzie
zaczną jej szukać.
- Simón. - Dwie godziny.
- Przestań! - To się musi skończyć.
Puść go!
SKRADZIONE SERCE
Zamierzasz oddać Samanthę w ręce tych rzeźników?
Zabiorę ją w bezpieczne miejsce. Ukryję ją, ale jeszcze nie wiem gdzie.
Wezwijmy policję albo Cárdenasa. Niech przyśle wojsko.
Z tej sytuacji jest jedno wyjście.
Potrzebujemy pomocy.
Nikt nam jej nie udzieli.
Co planujesz?
Uwielbiam się z tobą śmiać.
Uwielbiam z tobą wszystko.
- Co jest? - Czekaj.
Co?
No co?
Ostatnim razem wylądowałaś przez to w szpitalu.
Nie śpieszmy się.
Na co mamy czekać?
Aż wyzdrowiejesz. Poczekam całe życie, jeśli będzie trzeba.
A jeśli na próżno?
Może teraz jest nasz jedyny czas?
Nie chcę go zmarnować.
Nie powstrzymuj się.
I cyk.
Na urodziny dostaniesz ode mnie dmuchaną lalkę.
Nie potrzebuję jej. Mam ciebie.
Dupek.
Chciałabym, żebyś nie błądził myślami, gdy ze sobą śpimy.
Co się dzieje?
Miałaś rację.
Sprawa z Camilą i chłoptasiem zaszła za daleko.
Ale nie ma już odwrotu.
Zaczynasz żałować?
Mam w sobie cząstkę,
której nienawidzę, a która nie odpuści.
Byłoby o wiele prościej, gdybyś zapomniał o Camili.
Nie jest wcale taka cudowna.
Nie dbam o twoje zdanie w tej kwestii.
- Problemem jest twoje ego. - Czyżby?
Rozpuszczony gówniarz, który ma się za boga.
Zamknij się.
Nie wyżywaj się na mnie, tylko coś wymyśl.
Cárdenas zna prawdę. Porzuci cię.
Jeśli to się wyda, skończysz w więzieniu.
Lepiej troszcz się o męża.
Powiedziałbym: „Wal się”, ale nie muszę, bo już masz przewalone.
Wszyscy cię podziwialiśmy.
Byłeś
uczciwy
i nieprzekupny.
Co się stało, że wszedłeś w układ z takimi ludźmi?
Oni handlują organami.
Gdy wezmą na cel twoją rodzinę, nic nie ma już znaczenia.
Czyli nie zawsze z nimi trzymałeś?
Chciałem, żeby te dranie zgniły w więzieniu.
Ale kiedyś zadzwonili do mnie z zoo, gdzie byli mój syn i była żona.
Grozili, że ich zabiją.
Czemu nic nie powiedziałeś?
Camacho,
ci goście mają wtyki nawet w policji.
Jeśli chcesz iść tą drogą,
to najpierw zadbaj o najbliższych.
Bo oni cię zniszczą.
Możesz być tego pewnym.
- Idziemy. Nie szarp się! - Spokojnie.
- Puszczajcie! Pomocy! - Cicho!
Hej!
Zamkniesz się sama albo uciszę cię na zawsze.
Proszę, proszę.
To miejsce też jest wasze?
- No jasne. - O tak.
Chętnie posłuchalibyśmy jeszcze jak sobie śpiewasz,
ale pukałaś do drzwi, do których nie powinnaś.
- Puść mnie. - Uśmiech do kamery.
Szeroko, od ucha do ucha.
- Komu je wyślesz? - Pięknie.
Komu wyślesz zdjęcie?
Wykorzystamy je jako tarczę przeciwko irytującemu gliniarzowi,
który wpieprza się w nie swoje sprawy.
- Rób swoje, Garabato. - Jasne.
Puść mnie.
Czego chcecie? Puśćcie mnie!
Idziemy.
Gala, co oni zrobią Nicky?
Nie bądź taki ciekawski, Willie.
Pomóż mi ją stąd wydostać.
Nie zasłużyła, żeby ją krzywdzić.
Proszę, Gala.
Skoro tak się o nią martwisz, to może chcesz do niej dołączyć?
Można pomyśleć, że prezydent miał jakiś związek z tym atakiem.
Nic z tych rzeczy.
Nie przyszłam tu rozmawiać o ataku na mnie.
Tylko o pani córce.
Mogę coś doradzić?
Zmianę nazwiska.
Proszę wyjechać najdalej jak się da i zacząć życie od nowa.
Pomyśli pani, że przesadzam, ale ludzie, którzy próbowali panią zabić,
są zdolni do wszystkiego.
Kim oni są?
Jeśli pani córka przed nimi uciekła i są tak niebezpieczni,
to czemu wróciła?
Jestem pierwszą damą.
Robię tu za ozdobę.
Ale jeśli jest pani mądra, to wie pani, że życie jest najcenniejsze.
Życie bliskich również.
Mamo!
Mamo, potrzebuję…
Kochanie, wejdź.
Pani właśnie wychodziła.
Cóż za zbieg okoliczności.
Tak się składa, że chciałam z panią porozmawiać.
To dzięki pani Tomás Gómez jest wolny?
Miłego dnia, Portillo.
Chyba tak.
Dzięki za radę.
- Proszę. - Miło było cię widzieć.
Czemu życie jest niesprawiedliwe?
Nagle pojawił się dawca,
jakby za sprawą cudu.
Do przeszczepu zostały godziny, wiesz?
Wiem. A te dranie go zabiły.
Zabiły? Jak to? Nie umarł na zawał serca?
Cześć.
Mówiłeś, że dawca zmarł na zawał, a on został zamordowany?
- Spójrz na mnie. - Więc?
- Pewnych rzeczy nie musisz wiedzieć. - To oni, prawda?
Chcą, żebym umarła, tato.
- Nie. - Tak.
Tak.
Chcą, żebym zrobił to, co Zacarías, żeby ocalić Camilę.
Ale zdobędę serce w inny sposób.
Musisz coś dla mnie zrobić. Spakuj siebie i brata.
- Zaraz wyjeżdżamy. - Znowu?
- Gdzie? Po co? - Bądź ostrożna.
- Ostrożna? - Gdzie twój brat i Nicky?
Lucas jest w kinie. Nicky wyszła wcześniej.
Zadzwoń do niej. Niech nie wraca do domu.
- Dlaczego? Co się dzieje? - Idź i zacznij się pakować, proszę.
Za pół godziny Camila zabierze cię do Taty.
- Ale dlaczego… - Pakuj się!
Powiedziałeś jej?
Przepraszam.
Ty też musisz coś dla mnie zrobić.
Zacarías oszalał!
A Simón nie powinien nikogo wybierać!
Ale rozumiem to. Dla dziecka człowiek zrobi wszystko.
Muszę pogadać z Cárdenasem.
Niech wezwie policję albo wojsko.
Wiem, gdzie organizacja trzyma tę biedną kobietę.
- A jeśli ją zabili? - Nie.
Czekają, aż Simón przywiezie Samanthę.
Ale to kwestia godzin.
Ci ludzie są bezwzględni. Mamo, jesteś żoną prezydenta tego kraju!
Kochanie, to nie jest dobry pomysł.
Sprawa jest delikatna.
Braulio jest prezydentem, ale Zacarías to jego prawa ręka.
Posunie się do wszystkiego.
Boję się, że wciągnie Braulia w to bagno.
Mamo, proszę.
Chcę ci pomóc, ale musi być inny sposób.
Dlaczego znowu mi to robisz?
Pomyśl o politycznych konsekwencjach uczestnictwa w handlu organami.
A co ty zrobiłaś, żeby znaleźć dawcę?
Skontaktowałam się z kilkoma osobami, ale to wymaga czasu.
To nie takie proste.
Kochanie.
Wiedz, że kiedy przyjdzie czas,
to weźmiemy serce, na które ktoś czeka.
Myślisz, że tego nie wiem?
Od tego nie ma już odwrotu,
ale to jedyny sposób, żeby ocalić Sami i powstrzymać organizację.
Proszę.
Wiem, że proszę o wiele,
ale błagam, pomóż mi.
Błagam cię.
Muszę porozmawiać z inspektorem Camacho. To pilne.
Inspektora nie ma. A o co chodzi?
Sprawa jest prywatna.
Gdzie go znajdę? To kwestia życia i śmierci.
Chodzi o jego przyjaciółkę, Nicky Guerrę.
Zapraszam. Ja się tym zajmę.
Wszystko w porządku?
Gdzie Camacho? Muszę z nim pogadać.
Nie ma go, ale przekażę pańską wiadomość.
Nicky jest w niebezpieczeństwie.
Trzymają ją w barze, gdzie pracuje.
Potrzebuje pomocy i to szybko.
A pan to kto?
Manager Nicky.
Będzie wiedział.
Odbierz, do cholery. No odbierz.
Poczta głosowa.
Połączenie na koszt dzwoniącego.
Camila.
Wiem, że masz mnie…
za potwora.
Myślisz, że za nic mam ludzkie życie, ale to nie tak.
Jesteś dla mnie najważniejsza.
Ostatnio powiedziałaś mi…
że to ja potrzebuję przeszczepu.
Bo moje serce…
przegniło.
Ale właśnie takim sercem…
kocham cię nad życie.
Dlaczego nie rozumiesz, że robię to wszystko dla nas?
Chciałem cię ukarać, żebyś zrozumiała.
Ale może to był błąd.
Nic nie boli bardziej niż porzucenie.
Porzuciła mnie matka, a teraz ty.
To niesprawiedliwe.
Niesprawiedliwe.
Zrobiłem to z miłości.
Ale przetrwamy to.
Bo miłość wszystkiemu wierzy.
Miłość we wszystkim pokłada nadzieję i wszystko przetrzyma.
Tak napisano w Biblii.
Opamiętaj się. Czekam na ciebie.
Bo potwór, którym jestem…
bardzo cię kocha.
Zacarías się sypie.
Problemy z byłą żoną go przytłaczają.
Myślę, że źle skończy.
Jak bardzo źle?
Trafi do paki.
To się odbije na tobie,
więc teraz mam cię ochronić.
Dobrze.
Nie potrzebuję mężczyzny do ochrony.
Zachowaj troskę dla roślin.
Ale wiem, kiedy nadchodzi czas, żeby zostawić coś…
lub kogoś.
Mówiłem ci.
Mówiłem, że kontakty z Cienfuegosem
to ogromne ryzyko.
Więc?
Co teraz zamierzasz?
Kiedy pacjentka tu dotrze?
Za kilka godzin, ale możesz zacząć od dawczyni.
Nie. Wolę przeprowadzić ekstrakcję z pacjentem w pobliżu.
To dość szybka procedura.
Teraz muszę jechać do szpitala.
W razie czego dzwońcie.
Teraz się zrelaksowałaś?
Co to ma być? Co zamierzacie?
Zrobić to, co należy. Bez względu na okoliczności.
Chcemy zdobyć pewne informacje.
Musimy się przygotować.
Twoje życie może ocalić innych.
Proszę, nie chcę umierać.
Nie ruszaj się.
- Co robisz? - No już.
Spokojnie.
- Do góry z nią. - Robi się.
- Proszę… - Szefie?
- Nie chcę. - Tak.
Już jedziemy.
Z życiem. Jedziemy po córkę Checo.
Szef mu nie ufa. Pospieszcie się.
Proszę, nie zostawiajcie mnie!
Nie zostawiajcie mnie.
- W drogę. - Cholera.
- Co? - Zostawiłem telefon w środku.
- No to szybko. - Zaraz wracam.
Garabato to głąb. Kiedyś łba zapomni…
Nicky!
Nicky.
Ty gnoju!
Oszukałeś mnie. Okłamałeś. Ty kłamliwy dupku!
Ciszej, bo zabiją nas oboje.
Wybacz. Popełniłem ogromny błąd, ale wyciągnę cię stąd.
Jesteś dobra. Nie zasłużyłaś na to.
Zawsze myślałem, że „miłość na zabój” nie istnieje.
Chyba się myliłem.
A to pech.
Zabiłeś go!
Oszalałeś?
Życie bywa krótkie, skarbie.
Szczególnie życie zdrajców.
Wieczny odpoczynek…
Poczta głosowa.
Nicky, to moja piąta wiadomość.
Pewnie masz próbę.
Oddzwoń do mnie.
- Camacho… - Pimentel, mamy kreta.
Skąd ten pomysł?
A kto dał nóż tej dziewczynie, żeby zabiła kolegę?
To ten drugi miał zginąć.
Tomás.
No tak, racja.
Słuchaj, był tu pewien gość. Ponoć jest managerem Nicky.
Troconis?
Czego chciał?
Mówił, że Nicky jest przetrzymywana w barze.
Że to sprawa życia i śmierci…
Biuro doradcy prezydenta.
Muszę porozmawiać z Zacaríasem. Mówi Julia Moncada.
Pana Cienfuegosa nie ma. Przekazać coś?
Powiedz szefowi, żeby pamiętał o naszych ustaleniach.
Liczę, że wszystko się uda,
ale czas już się kończy.
Panie prezydencie, mam wieści.
Znowu czerwony?
Nie.
Czarny.
Mów.
Chodzi o Zaca?
Mój szef spotkał się z Julią Moncadą.
Kurwa mać!
Szlag!
W porządku?
Kurwa!
- Kurwa! - Proszę się uspokoić!
Już.
Spokojnie.
Wszyscy powinni pamiętać…
że Zacarías Cienfuegos zawsze wygrywa.
Cienfuegos jest sprytny.
To najbardziej zaufany doradca prezydenta.
Cárdenas już mu nie ufa.
Może ma już dość swojego znamienitego doradcy.
Myliłaś się co do niego.
Gdy zaczęliśmy współpracę, tylko on mógł cię zrobić prezydentem.
To już przeszłość.
Teraz, żeby przetrwać,
musimy zerwać kontakt z Zacaríasem.
I go pogrążyć.
Jeśli to ty zdemaskujesz go przed partią i całym krajem,
będziesz bohaterem.
Żeby oskarżyć Cienfuegosa,
muszę mieć konkretny dowód.
Od czego masz mnie?
Zacarías twierdzi, że zawarte tu informacje
to tykająca bomba.
Nie przeglądałam ich,
ale miałeś tego nie zobaczyć.
Zobaczmy, co tu mamy.
Kurwa…
Jasna cholera.
Byłaś na tyle głupia, że dałaś się nagrać?
No tak.
Już rozumiem, skąd ten krzywy uśmieszek Zacaríasa,
gdy na mnie patrzy.
Pewnie myśli sobie:
„To ten idiota, któremu rżnę żonę”.
Naiwna idiotko.
Myślałaś, że masz na niego haka,
a tu proszę.
Zrobił z ciebie pośmiewisko.
Ten facet…
ma cię głęboko w dupie!
Nie dramatyzuj, Fausto.
Romans to nic nadzwyczajnego.
Myślisz, że nie wiem o twoich wyskokach?
Pamiętaj, że jedyne, co się liczy, to dopaść Zacaríasa.
Wciąż mogę zrujnować jego i Cárdenasa.
Ty, kochanie.
Ty będziesz prezydentem tego kraju.
Zapewniam cię.
Sprawdź na górze.
Ostrożnie.
Sprawdźmy, gdzie Checo schował dzieci. Garabato!
Tata.
- Dzięki za wszystko. - Nie musisz dziękować. Co dalej?
To skomplikowane.
Ta dziennikarka bada twoją śmierć.
To najmniejsze z moich zmartwień.
Co?
Powiedz mi prawdę.
Dlaczego znów uciekamy?
Gdzie tata i Tomás?
Wiem tylko, że robią coś dla ciebie, ale to wszystko.
Nie denerwuj się.
Proszę.
Ostatnim razem wylądowali w więzieniu. Powiedz mi prawdę.
Nic nie wiem.
Nie powiedziałabym, nawet gdyby było inaczej.
Przytul się.
Co zamierzasz?
Złe pomysły to moja działka.
Twoi znajomi nie byli święci.
To prawda.
Tutaj.
Wciąż nie rozumiem, jak to się stało.
Najwyraźniej policja dała Sofí nóż, żeby mnie zabiła,
a ten kretyn Polo…
mnie zasłonił.
Powinna zabić mnie.
Nie ufaj im. Organizacja ma dojścia wszędzie.
Sam się tym zajmę.
Nie wiem, co planujesz,
ale nie pójdziesz sam.
Czego chcesz?
Co się stało? Gdzie pańska córka?
Masz czekać na klienta, prawda?
Ostrzegam, Simón. Nie pogrywaj ze mną.
Przyprowadź Samanthę albo ją znajdziemy. Prędzej czy później.
To nie będzie konieczne. Już jedziemy.
Gotowy?
Tak.
Chodźmy.
Przepraszam, kto tu zarządza?
Ona?
Przepraszam.
Szukam Nicky Guerry. Gdzie ją znajdę?
Nie znam żadnej Nicky.
Jasne.
Chcę porozmawiać z właścicielem.
Szef nie przyjmuje gości o tej porze. Zwłaszcza niezapowiedzianych.
No tak.
Mam takie zaproszenie. Wystarczy, czy mam iść po nakaz?
Więc jak?
Proszę pana.
Inspektorze.
Asystentka powiedziała mi, że bardzo domagał się pan spotkania.
Mam jedno proste pytanie.
Ostrożnie. Czasem proste pytania,
kryją w sobie morze zawiłości.
Pani Guerry tu nie ma.
Ma wolne.
Ponoć pana asystentka jej nie zna.
To normalne. Każdy bywa czasem zapominalski.
Mamy wielu pracowników.
No tak.
Ale jedno mnie intryguje.
Manager Nicky powiedział, że jest tutaj przetrzymywana.
Wbrew jej woli.
Inspektorze,
moim skromnym zdaniem
to najbardziej podejrzanym w całej tej sprawie,
jest sam pan Troconis.
Jeden telefon.
Kwadrans później w tym barze zaroi się od policjantów.
Nie lubię nadużywania władzy.
Preferuję konwersacje.
Albo negocjacje.
Zapomni pan o wszystkim
i przestanie rozpytywać.
Wtedy pańska… dziewczyna?
Nie. Raczej ukochana!
Przeżyje.
- Chcesz mnie zastraszyć? - To ja tu rządzę.
I to ja wydaję rozkazy, Camacho.
Jeśli zobaczę tu choć jednego policjanta,
to pańska kobieta trafi do anielskiego chórku.
Myślisz, że nic z tym nie zrobię?
Skąd! Myślę, że bardzo się pan zmartwi.
Może nawet wścieknie.
Ale nic pan nie może.
Obserwują nas.
Jeden mój gest i Burza Tropików przepadnie.
Trafi pan do wyjścia?
Dziękuję.
Jak mogłaś dać się mu nagrać?
Puść to w niepamięć, kochanie.
Twoja życiowa szansa właśnie zapukała do drzwi.
Zapraszam.
- Witaj. - Wejdź.
Nie byłam przekonana do tej wizyty. Jesteś lojalna wobec Zacaríasa.
Mylisz się, Julia. Jestem lojalna wobec siebie.
Proszę, siadaj.
Dziękuję, ale mam mało czasu.
Mój mąż i ja mamy informacje,
które wiążą Zacaríasa z podejrzanymi interesami.
Wiesz, o czym mówię.
Słyszałam, co mu zaproponowałaś.
Ale wiedz,
że Zacarías tobą gardzi.
Uważa, że jesteś żałosna.
Jak wrzód w szpilkach.
Nigdy nie doczekasz się od niego telefonu.
Julia,
jeśli połączymy siły,
możemy pokonać Cárdenasa i Zacaríasa.
To utorowałoby mi drogę do prezydentury.
Należę do opozycji.
I planuję zostać pierwszą kobietą u sterów tego kraju.
- Piękna wizja. - O tak.
Ale bądźmy szczerzy. Nie masz szans.
Widziałeś ostatnie sondaże?
Twoja popularność w zasadzie nie istnieje.
Jeśli nas wesprzesz,
dostaniesz urząd, który sobie wybierzesz.
Interesuje mnie jedynie fotel wiceprezydenta.
Witamy w zespole,
pani wiceprezydent.
Proszę pana, na dole czeka ważny gość.
Jak leci, Zac?
Kto pije sam, umiera sam.
Czemu nie zadzwoniłeś? Przyjechałbym do gabinetu.
Panie prezydencie.
Co tu się stało?
Co cię sprowadza?
Jak się kształtują sondaże?
Chcę przeprowadzić referendum w sprawie zmiany konstytucji,
żeby zostać na stołku. Co myślisz?
Że jesteś typowym prawicowym reakcjonistą.
Chcesz pozostać przy władzy na zawsze.
Rzecz w tym, że władza jest bardzo upajająca, brachu.
Ale…
mam problem ze zdrajcami.
Z tymi, którzy knują za moimi plecami.
Zajmę się nimi.
To moja praca.
Fakt.
Jest kilka osób, które tylko czekają, żeby wbić ci nóż w plecy.
Wiem.
Jest jeden taki.
Fausto Benavides?
Owszem.
Ale nie tylko on.
Zajmę się tym jutro i ułożę odpowiednią strategię.
Za trzy miesiące kraj będzie cię błagał o zmianę konstytucji.
Zuch chłopak.
Posłuchaj, Zac.
Masz tu świetną miejscówkę na imprezę.
Zaprosilibyśmy parę dziewczyn.
Monogamia
nie wpływa dobrze na psychikę.
Bardzo chętnie.
A jak tam moja prośba?
Miałeś 72 godziny, żeby pozbyć się tej organizacji.
Minęły dopiero 24.
Nie chcę żadnych wymówek.
Czas na mnie.
Poczęstuję się.
Czołem. Spójrz.
Czekamy na twoją księżniczkę.
Co jest?
Uśmiechnij się. Zawsze chodzisz taki skwaszony.
Powinieneś się cieszyć. Córka dostanie nowe serce.
Właśnie. Gdzie ona jest?
W aucie.
- Ani drgnij! - Cisza, skurwysyny!
Słyszeliście?
Naprawdę tak ci śpieszno spierdolić sobie życie?
Gdzie jest ta porwana kobieta?
Pytałem o coś.
Rusz się, to rozwalę ci łeb.
Nic. Ma wyłączony telefon.
Coś się dzieje, a ty nie chcesz powiedzieć mi prawdy.
Twój ojciec niedługo wróci.
Pewnie padł mu telefon. Mnie też. Masz ładowarkę?
- Leży na biurku. - Pójdę po nią.
- A co z Nicky? - Nie odbiera. Ma wyłączony telefon.
Zupełnie jak tata.
Proszę.
Opuśćcie mnie.
Błagam.
Wypuśćcie mnie.
Nie wyglądasz jak oni.
Widzę to.
Masz rację.
Nie jestem jak reszta.
Jestem znacznie gorszy.
To pewnie burgery.
Zacarías!
Zacarías, nie.
Skoro Camili nie ma u niego, to znaczy, że jest tutaj.
Zmarli mają mało przyjaciół.
To pojebane, że wytną ci serce.
Wiesz co?
Szczerze mówiąc, byłbym szczęśliwy z taką kobietą.
Spokojnie.
Dojrzałą, zadbaną.
I do tego znającą się na kuchni.
Gdybyś jeszcze zdradziła mi, jaką pozycję w łóżku lubisz najbardziej,
to naprawdę bym się zakochał.
Nie szarpcie się.
Idziemy.
Co jest, Checo?
Zostaw ją.
Spójrzcie na siebie. Para przygłupów.
Daliście się zaskoczyć tym blondasom?
Jest jeden problem.
Jeśli ją zabiję, twoja córka umrze.
Ten dupek to tylko sługus. Nie może zabić tej kobiety.
Zabiłeś moją ciężarną żonę.
I tę pielęgniarkę, Karlę. Pamiętasz?
Próbowałeś zabić moją córkę.
To nic osobistego.
Tylko interesy.
Twoja żona walczyła jak wojowniczka.
Suka szybko biegała.
Ale to ty zabiłeś Karlę. Przez ciebie zaczęła za dużo mówić.
Rojo zginął przez twoją córkę.
Ma u nas dług.
Jak widzisz, nasze historie są dość podobne.
Nie zabijesz nikogo więcej.
Co chcesz zrobić?
Odłóż broń.
Odłóż broń i ich wypuść.
Uratujemy życie twojej córce.
No dalej.
Za każdą śmierć, jedna kula!
Popełniłeś najgorszy błąd w życiu.
Najgorszy.
Napisy: Konrad Tekliński