Długo czekałam, żeby cię poznać
i powiedzieć ci kilka słów.
Spójrz na mnie.
Patrz na mnie, draniu.
Nie cieszysz się na mój widok?
Jesteś za młoda, by pojąć niesprawiedliwość życia.
Jestem też za młoda, żeby umrzeć.
To nie wina życia.
To ty zniszczyłeś moją rodzinę.
Powiedz mi, co ci zrobiliśmy?
No słucham. Mów.
A może psychopaci jak ty nie mają sumienia?
Nigdy cię nie gryzie?
To ty zabiłeś moją mamę?
Lucas, wyjdź. Natychmiast.
- Lucas, wyjdź! - Samantha!
Wiesz, jaka jest jedna rzecz, która mnie pociesza?
Świadomość, że nie dostaniesz tego, czego chcesz.
Bo Camila cię nienawidzi.
Gardzi tobą.
Samantha, uspokój się.
Nie będę z tobą o tym dyskutował.
- Tak? - Tak.
Wszystko dobrze?
- Uspokój się. - Samantha.
Nie jest dobrze!
Bo umieram.
Umieram i to wszystko twoja wina!
Samantha, wystarczy. Przestań.
Tata, proszę.
Idziemy, Samantha.
Oby życie zgotowało ci piekło na ziemi.
Chodźmy.
Co ty tutaj robisz?
- Nagrałem wiadomość. - Słyszałeś Samanthę?
Przyjrzałeś się chłopcu?
Wiesz, ile cierpienia im przysporzyłeś?
- Zrobiłem to dla ciebie. - Bzdura.
Zrobiłeś to, bo jesteś cholernym, egoistycznym gnojem.
Ale to się na tobie zemściło, prawda?
Wszystko, co zrobiłeś,
oddaliło mnie od ciebie i przybliżyło do Simóna.
To nie ty go kochasz, tylko serce jego żony!
Możliwe.
Być może masz rację.
Ale nawet to jest twoja wina.
Powinnam umrzeć, ale przeżyłam,
bo tobie zachciało się bawić w Boga!
Zrozum wreszcie, Zacarías. Serce, które noszę, cię nie zna.
I nienawidzi cię za to, czego się dowiedziało.
Zabrałeś to, co było warte miłości!
Wbij to sobie do głowy!
Chciałem tylko, żebyś wróciła.
Tak bardzo się o to starałem,
że straciłem wszystko inne.
Co jest?
Nie możecie znaleźć jego córki?
To szukajcie dalej.
Ja też się rozejrzę.
Pan Duque będzie musiał zapłacić za to, co zrobił.
Dotrzymaj umowy. Potem zrobisz, co zechcesz.
Wiedziałaś, że twój ukochany zabił Mariachiego?
Co?
Masz pojęcie, w jakie gówno wdepnął?
Zacarías, proszę.
Simón zrobił to dla córki!
Poproś ich, żeby go oszczędzili!
Proszę cię. Błagam!
Niech nie robią mu krzywdy, proszę!
Zacarías…
Zacarías!
SKRADZIONE SERCE
Przypiąć ich!
Z życiem!
Szybko!
- Dupek. - Ani drgnij.
Simón?
Nicky!
Gdzie twoja córka?
Za granicą.
Lepiej powiedz, gdzie ona jest. Moi ludzie i tak ją znajdą.
Tknij ją tylko, to cię zabiję!
Będziesz musiał mnie zabić. Nic nie powiem.
Właśnie zgłosiłeś swoją przyjaciółkę na naszą kolejną dawczynię.
Rozbiję ci gębę, parszywy gnoju.
Jak?
Puść ją!
Gdzie jest twoja córka?
Nic mu nie mów, Simón.
Rob, co masz robić. No dalej!
Muszę odebrać.
Macie dwie minuty, żeby sobie przypomnieć.
Pamiętaj, że tu chodzi o jej życie.
Mamy problem ze znalezieniem biorcy.
Spokojnie, doktorze Carrasco. Przełożymy przeszczep na jutro.
- Wzywał mnie pan? - Zamknij lokal.
Południowe wyjście.
Wejdziemy tamtędy.
- Jak się nazywa ten lokal? - Eden.
Gdy już odbijemy zakładników,
macie zielone światło, żeby powystrzelać członków tej szajki.
Czy to jasne?
Tak jest.
Mamy nakaz od sędziego?
Nie, nie mamy jebanego nakazu.
To problem, Muñoz?
Ależ skąd.
Zróbmy ten nalot.
- Idziemy. - Jazda.
To był cios poniżej pasa.
Nigdy mi nie ufałeś, prawda?
Ja nikomu nie ufam.
- Lepiej już idź. - Pomogłam ci dopaść Camilę.
Wspierałam twoje intrygi w Stambule.
W Meksyku też.
I pomagałam ubijać interesy za plecami Cárdenasa.
- Tak mi się odpłacasz? - Grasz przede mną ofiarę?
Robiłaś to, żeby pomóc swojemu mężowi zostać prezydentem.
No i seks był niezły.
- Nie dbasz o mnie. - Najpierw…
chciałam, żebyś został doradcą Fausta.
Ale potem…
zakochałam się w tobie.
Twój intelekt uwiedzie każdą kobietę.
To cudowne narzędzie erotyczne.
Przyznaję.
Jesteś też jedynym mężczyzną, gotowym sprzedać duszę diabłu za kobietę.
Ona na ciebie nie zasługuje.
Jest jeszcze czas.
Możesz to naprawić.
Pomogę ci.
Wyjdź.
To była twoja ostatnia szansa, dupku.
Wchodzimy.
To wszystko.
Dzięki.
Cisza. Na ziemię.
- Na kolana. - Co jest? No dobra.
Nie ruszać się.
UCIEKAJCIE!
POLICJA TU JEST!
Wiedziałem, że jesteś kretem, draniu.
Szlag!
Co to było?
Wystrzał.
- Camacho! - Jestem.
- Co się stało? - To on był kretem.
A to skurwiel.
- Padnij! - Kurwa.
Zabić ich!
Camacho rzucił nam wyzwanie. To błąd.
Zabijcie piosenkarkę.
A Simón Duque?
Jego też.
Przyjdą nas wykończyć.
- Może to policja. - Myślisz?
Przyślijcie wsparcie!
- Osłaniaj mnie! - Rozkaz!
Biegnij!
Ej, posłuchaj.
Hej, tylko spokojnie.
Powiemy policji, że nam pomogłeś. Wtedy oni pomogą tobie.
Morda, gówniarzu.
Ty pierwsza, mała.
Twój policjant to twardziel?
Zobacz, gdzie skończyłaś.
Nie!
Ty skurwysynu!
Nikt cię nie ocali!
Pimentel, ściągnij ją!
- Łap za nogi. - Już.
- Wezwij karetkę! - Trzymaj się, Nicky.
Szybko!
Nie umieraj, Nicky.
Nicky!
Wynieśmy ją stąd.
TRANSPORT MEDYCZNY
Szybko!
Nie umrzesz.
Będzie dobrze.
Jeśli ona umrze, to ja też.
Wyglądasz pięknie.
To ja powinnam być martwa.
Ale żyję.
Bo chciałeś zabawić się w Boga.
Valeria Duque, 36 lat.
Ma męża i dwójkę dzieci.
Ona.
Wybrał pan dla żony znakomite serce.
Serce, które noszę, cię nie zna.
Nienawidzi cię za to, czego się dowiedziało.
Zabrałeś to, co było warte miłości!
Widzisz?
Camila też mnie porzuciła.
Policja zrobiła nalot na Eden.
Co z moją protekcją?
Nie mam pojęcia.
A Simón Duque?
Pewnie nie żyje.
W przeciwnym razie donosi na ciebie policji.
Skończmy to, co zaczęliśmy, Sarmiento.
Nie wierzę.
Simón.
Jesteś cały?
W porządku?
Tak się bałam, że cię stracę.
Jestem cały.
Spokojnie.
A Nicky?
Co z nią?
Lekarze walczą o jej życie.
- Boże. - Co z Samanthą?
Bałyśmy się, bo nie dawaliście znaku życia.
- Dałam jej coś na sen. - I?
Była przygnębiona, ale nie wie jeszcze o Nicky.
Nic ci nie jest?
Kulę udało się usunąć, ale straciła dużo krwi.
Najbliższe godziny będą decydujące.
Musimy czekać.
Nicky…
Nie do wiary.
Myślę, że ten dupek mnie zdradzi.
Poszedłem do jego domu, żeby go wyczuć.
Mówię ci, Greta. Mieszka w melinie.
Ja też u niego byłam.
Jedyne, co dostałam, to groźby.
Czym ci zagroził?
Tym nagraniem…
o Miss Orgazmu.
No kurwa mać.
Powybijam zęby temu dupkowi!
Nie, Braulio. Uspokój się.
Trzeba zneutralizować Zacaríasa bez wzbudzania podejrzeń.
Musimy zrobić wszystko, żeby nie mógł spełnić tej groźby.
Możesz dokończyć tort.
Późno wczoraj wróciłaś.
Gdzie byłaś?
Byłam w gabinecie. Czyściłam komputer.
Chciałam odzyskać pewne ważne dokumenty.
Czyżby?
Byłaś z nim.
Nie jestem w nastroju, Fausto.
Skupmy się na tym, co ważne.
Zorganizowałeś spotkanie partii?
Dziś zapoczątkujemy upadek Cárdenasa
i twojego kochanka.
Ten arogancki skurwiel
to nie kochanek.
Pan prezydent?
Gdzie Zac?
- Pewnie w drodze. - Chłopcy!
Co się dzieje? Co pan robi?
Rosita.
Koronka? Pikantnie.
Co się dzieje, panie prezydencie?
Zabrać komputery.
Niech haker sprawdzi chmurę, pocztę i cały ten syf.
Kiedy zdrajca tu dotrze, wyślij go do mojego biura.
Wzywam go pilnie.
Naprawdę ją kochasz?
Nie wiesz, jak żałuję,
że nie miałem jaj, żeby w porę odejść od żony.
Czasem mężczyźni to idioci.
Nigdy ci nie wybaczyła, wiesz?
Jest za dobra, żeby być tylko kochanką.
Mam tu całą górę dowodów,
którą zebrałam, pracując dla Cienfuegosa.
Dowodów na co?
Na niewłaściwe wykorzystywanie środków,
nieprawidłowości w przetargach
i przyjmowanie łapówek.
Do wyboru, do koloru, panowie.
Jeśli my czegoś z tym nie zrobimy,
to zrobi to ktoś inny.
Jedziemy na tym samym wózku.
Mam na myśli nas wszystkich.
Wejdź, Julia. Zapraszam.
Dziękuję.
Panowie.
Dzień dobry.
Mamy w ręku kompromitujące informacje,
ale te w posiadaniu pani Moncady,
są dużo gorsze.
Mam dowody na powiązania Cienfuegosa
z szajką handlującą organami na terenie naszego kraju
przy współudziale rządu.
Poważne oskarżenie.
Moja partia wniesie o proces przed senatem.
Proces polityczny.
Pozbędziemy się Cárdenasa.
Panowie, tutaj nie chodzi o walkę liberałów z konserwatystami.
Tylko o walkę ludzi uczciwych z kryminalistami.
Bo to właśnie nimi są Cienfuegos i Cárdenas.
To kryminaliści.
Chcecie się pozbyć szefostwa własnej partii?
Ja nie akceptuję takich przywódców.
Zwłaszcza że mamy alternatywę.
Człowieka, który poświęcił partyjne interesy
dla dobra kraju.
Chyba że wolicie obecne bagno.
Ma pan moje poparcie.
Dziękuję, generale.
Moje również.
Dziękuję, ministrze. Bardzo dziękuję.
Zdrowie.
- Zdrowie. - Zdrowie.
Ja również cię popieram.
Dziękuję.
Spóźniłeś się, Fausto.
Miałem problemy natury domowej.
Nic poważnego.
W czym mogę pomóc?
Właśnie podpisuję rozkaz
aresztowania Zacaríasa Cienfuegosa.
Za zdradę stanu.
Złapcie go, gdziekolwiek jest.
Czekasz na fanfary?
Do roboty.
Dalej, przeszukać każdy kąt.
Panowie, okażcie odrobinę szacunku.
- To dom doradcy prezydenta. - Raczej dom przestępcy.
I zdrajcy ojczyzny.
Gdzie jest Cienfuegos?
Nie wiem.
Wcześnie wyjechał.
Bez kierowcy?
Nie chciał, żebym jechał.
No tak.
Namierzcie samochód Cienfuegosa i jego telefon.
Wydajcie też zakaz opuszczania kraju.
Nie możemy pozwolić, żeby uciekł za granicę.
Tak, Tirso?
Policja przeszukuje pański dom.
Prezydent podpisał nakaz aresztowania.
Jedź pod umówiony adres.
Tylko bez ogona.
Więc Zacaríasowi udało się uciec.
Ale nie zdoła łatwo opuścić kraju.
Zapłaci za to, co zrobił Valerii i mojej córce.
Doktorze Centeno?
Tak.
Oczywiście, będziemy na pewno.
- Co? - Doktorze.
Dziękuję, z całego serca.
Co się stało?
Znaleźli dawcę.
Co?
To pewnie dzięki mojej mamie.
Pomogła nam.
Wszystko będzie dobrze.
Mamy serce.
Co?
Dzwonił doktor Centeno.
Zoperują cię dziś po południu.
Dzisiaj? Ale…
Tak zaraz?
Wiemy coś o dawcy? Kto to?
- Jak zginął? - Nie wiadomo.
Nie dowiemy się tego.
Wiedz tylko,
że zgłosił się dobrowolnie.
Dobrze.
Cokolwiek się stanie,
zawsze będę cię kochać.
Dobrze.
Spokojnie.
Bez obaw.
Będzie dobrze.
No dobrze, Samantha. Wszystko gotowe.
Za chwilę zaśniesz, dobrze?
- Tak. - Świetnie.
Mamo.
Cześć.
Mamo.
Zasługujesz na przyszłość, skarbie.
Masz przed sobą całe życie.
Boję się, mamo.
Dziś w twoim ciele zamieszka gość.
Naucz go, jak żyć z tobą w harmonii.
Zaakceptuj go.
I pokochaj życie, kochanie.
Jest piękne.
Przyjmij je.
Nie bój się.
Zawsze będę przy tobie.
Boję się, że Zacarías i Sarmiento przyjdą po Samanthę.
Tak się nie stanie.
Jest tu mnóstwo policjantów.
Sama mówiłaś, że Zacarías nie umie przegrywać.
- A policja go nie znalazła. - Też się boję.
Ale Samantha przechodzi teraz trudne chwile.
Musimy skupić się na niej.
Spokojnie.
Trudno mi zachować spokój, Sarmiento.
Cienfuegos już nas nie ochroni.
Bez obaw, przyjacielu.
Ta mała porażka wkrótce przejdzie do przeszłości.
Niedługo opuścimy kraj.
Czujesz już zapach pierwszego świata? To miejsce narodzin sztuki.
Sukinsyn!
Nie ruszaj się, draniu!
Nie ruszaj się!
Przemoc jest prostacka, inspektorze. Mogę jakoś pomóc?
Czeka cię długi wyrok za porwanie, morderstwo i handel organami.
Cóż za bohaterskie słowa.
Ale chętnie dam się wypuścić z braku dowodów.
Zeznania Camili Duarte i rodziny Duque to za mało?
To tylko słowa.
Bez dowodów, nie ma zbrodni.
Zacarías Cienfuegos.
Kojarzysz?
Dał mi aż nadto, żeby cię zamknąć.
W tym twój numer. Tak cię znalazłem.
Pocałujesz mnie, Camacho?
TRANSPORT ORGANU
Właśnie niosą nowe serce Samanthy.
Skalpel.
Tętno?
Podaj.
Ważne wieści z domu sekretarza spraw wewnętrznych,
Fausta Benavidesa, któremu towarzyszy żona, Lorena Williams.
Chodzi o oskarżenia, które naród powinien poznać.
O co chodzi?
O raka.
Raka etycznego, moralnego i narodowego.
Choć nie było to dla nas łatwe,
to mamy obowiązki wobec kraju, nie jego przywódców.
Dlatego zdecydowaliśmy się potępić
bezduszną administrację prezydenta Cárdenasa
i jego doradcę, Zacaríasa Cienfuegosa.
To najwięksi oszuści w naszej historii.
To, na co przeznaczali państwowe fundusze,
jest odrażające.
Wielka szkoda, że naszym krajem kierują ludzie tak przeciętni i amoralni.
Potrafią jedynie mamić naród populistyczną retoryką,
jednocześnie doprowadzając kraj do ruiny.
Ale nie to jest w tym najgorsze.
Najgorsze są haniebne konszachty,
jakie od lat miał rząd z szajką przestępców handlującą organami.
To czysta perwersja.
Nie zapominajmy o pierwszej damie, pani Grecie Volcán,
byłej królowej piękna, która, w czasie wyjazdów służbowych,
z rozmachem trwoniła pieniądze podatników.
Wydawała je na biżuterię i drogie kreacje.
A to pieprzona dziwka!
Sekretarz Benavides stwierdził, że poprze Julię Moncadę
i jej wniosek o wotum nieufności
wobec prezydenta Cárdenasa.
Pozwoliłoby to usunąć prezydenta z urzędu.
Co gorsza, właśnie dziś…
- Jak się wyłącza to gówno? - Daj.
Cholerni zdrajcy!
Mój prezydencie!
Widziałeś, co mówią w…
Przepraszam.
Panie prezydencie, czy słyszał pan…
Tak, prezydent wszystko słyszał.
Pierwsza dama też.
Więc jeśli zaoferował ci dom w zamian za numerek,
to dałaś się wydymać, Rosita.
Nie będzie domu, prezydenta, ani, kurwa, nic!
Pan wybaczy, prezydencie.
Nie mogło pójść lepiej.
Fakt.
Poświętujemy dziś.
Zostaniesz prezydentem.
Jest się z czego cieszyć.
O co chodzi?
Lorena Williams?
- Tak? - Mamy nakaz aresztowania.
- Ma pani prawo zachować milczenie… - Słucham? Co to ma być?
Trzymałaś się zbyt blisko Cienfuegosa. Wszędzie będą o tobie trąbić.
Naprawdę myślałaś, że wybaczę ci zdradę?
Że co?
Sugerowałbym dzwonić do kochanka,
ale raczej nie odbierze.
Dla niego…
jesteś zbędnym ogniwem.
- Zabrać ją! - Fausto, zapłacisz za to.
- Idziemy. - Beze mnie jesteś nikim!
Tylko głupcem i mizernym kochankiem. Ty dupku!
- No już. - Nie dotykaj mnie! Zabieraj łapy.
Idziemy.
Jeszcze wrócisz do mnie na kolanach!
- To inwestycja. - Palant!
Zostawcie mnie!
Puśćcie mnie, bo pożałujecie.
Z życiem. Już was tu nie ma.
MISS ORGAZMU SEKRETNA TAŚMA PIERWSZEJ DAMY
To ten fiutek, Zacarías.
Dzięki, że mnie uratowałeś, Tulio.
Chociaż w tym jednym cię nie zawiodłem.
Zaczynasz rozumieć, co?
Wciąż nie mogę uwierzyć, że występ w Edenie był pułapką.
Czułam się tam jak prawdziwa gwiazda.
Wszystko było kłamstwem.
Zawiesili mnie jak kawał mięsa.
W magazynie pełnym karaluchów.
Ale przez kilka nocy w Edenie…
byłam Burzą Tropików, jak zawsze marzyłam.
Kiedyś nią będziesz.
Mówię ci.
Przytul mnie.
Nie wykorzystuj chwili.
Żartowałam. Wykorzystuj.
Chyba właśnie poczuła mamę.
Valeria zawsze…
dotykała tak jej nosa.
Spokojnie. Dobrze zrobiłaś.
Muszę gdzieś jechać.
Co się stało?
Nic.
Cześć, piękna.
Hej.
Cześć.
Witamy z powrotem.
Tęskniłem za tobą.
Bardzo.
Każda moja nieprzespana noc nosi twoje imię.
Odkąd się poznaliśmy…
i fantazjowaliśmy o szczęściu.
Szczęściu, które…
nigdy już nie wróci.
Camila, w której się zakochałem, odeszła.
Zabiłem ją, gdy wybrałem serce Valerii, żeby cię ocalić.
Przez swoją obsesję, żeby udowodnić ci swoją miłość,
skrzywdziłem wielu ludzi.
Bez ciebie moje życie jest niczym.
Niczym.
Nie chcę przebaczenia.
Ani litości.
Ale chcę naprawić to,
co zniszczyłem.
Kiedy groziła ci śmierć…
chciałem oddać ci moje serce.
Ale nasza krew…
zbytnio się różni.
Podjąłem najgorszą decyzję.
Gdy wczoraj w nocy rozmyślałem o tym, co się stało,
sprawdziłem akta medyczne Samanthy.
Dowiedziałem się, że mógłbym być jej dawcą.
Wtedy mnie olśniło.
Zacarías…
Ot tak.
Życie ma…
okrutne poczucie ironii.
Chciałem śmiechu,
długich śniadań
i dzieci.
Chciałem z tobą wszystkiego.
Ale to niemożliwe.
Lecz wiem, czym jest miłość.
I za to ci dziękuję.
Kochałem cię miłością desperacką.
Wybacz mi.
Wybacz.
To przedawkowanie…
urojenia…
i obsesję.
Żegnaj, Camila.
Nie.
Zacarías…
Dlaczego?
Wyobrażasz sobie,
jak się czuję z wiedzą, że serce, które teraz…
ma moja córka, należy do Zacaríasa?
Może w ten sposób chciał być blisko mnie.
Samantha nigdy nie może się dowiedzieć, kto był dawcą.
Mówię poważnie.
Dla mnie najważniejsze jest teraz…
żeby moje dzieci żyły w szczęściu i w spokoju.
Żeby znów były sobą.
To dla mnie najważniejsze.
Samanthę uratowało serce człowieka, który zabił jej matkę.
Może to właśnie jest „poetycka sprawiedliwość”.
Tak czy inaczej,
teraz jest czas odbudowy.
Zapomnienia.
Czas by okiełznać wspomnienia, uśmierzyć ból.
I cieszyć się każdym dniem.
Nie wiem, czy ja i Simón jesteśmy gotowi, żeby być razem
po tym, co się stało.
Czy nadal będzie rozdzielać nas Valeria?
A może to ja rozdzielam ich?
Kto jest intruzem w tej historii?
Tak, jak mówiłam na początku.
Niekiedy miłość
może rozerwać serce na strzępy.
Napisy: Konrad Tekliński