‪(บ้านเมธูเอน ‪สถานสงเคราะห์เด็กหญิง)
‪อยากให้เธอเห็นสภาพตัวเองตอนนั้น
‪ยืนบนม้านั่ง ล่องลอยไร้สติ
‪ครูเดียร์ดอร์ฟตะโกนใส่เธอ
‪รู้สึกแปลกๆ
‪เชี่ย
‪คงฟินน่าดู
‪ทีนี้กลางคืนจะทำยังไง
‪ฉันจะถ่างตาตื่นให้นานที่สุด อ่านหนังสือ
‪ศึกษาการเปิดแบบซิซิเลียนดีเฟนซ์
‪มีคำอธิบายยาว 57 หน้า ‪เกี่ยวกับกลยุทธ์นี้ในหนังสือ
‪มีสถิติพรรณนาจากตำแหน่ง P ไป QB4 ‪ทั้งหมด 170 บรรทัด
‪ฉันจะท่องจำแล้วเล่นทั้งหมดในหัว
‪สงสารหัวเธอแท้
‪เด็กๆ จ๊ะ อย่าวิ่ง
‪อย่าผลักกัน
‪คุณไชเบลคะ
‪พวกเขาไม่อนุญาตให้หนูเล่นแล้ว
‪หนูถูกทำโทษ
‪ขอร้องล่ะค่ะ
‪คุณช่วยหนูได้ไหม
‪หนูยังอยากเล่นกับคุณอยู่นะคะ
‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ให้ตายสิ ทำไมยังไม่ลุกกันอีก
‪เดี๋ยวก็พลาดมื้อเช้าหรอก
‪อรุณสวัสดิ์ ยายเผือก
‪เธอไม่อยากพลาดอาหารเช้าอร่อยๆ ‪อีกมื้อหรอกใช่ไหม
‪ฝันถึงเลยล่ะ
‪มาอุปการะใครกันนะ
‪- หวัดดี เบธ ‪- หวัดดี เบธ
‪ตั้งใจจะยั่วโมโหครูเขาใช่ไหม
‪ก็ฉันต้องอาบน้ำ
‪เข้าไปสิ
‪เดี๋ยวก่อน
‪พวกเขาดูเป็นคนดี
‪เอลิซาเบธ ฉันได้ยินว่า ‪เธอเพิ่งอายุ 13 เมื่อเดือนที่แล้ว
‪จริงๆ แล้วหนูสิบห…
‪ใช่ค่ะ หนูอายุ 13
‪วัยกำลังน่ารักเลย
‪เอลิซาเบธเรียนเก่งทุกวิชาค่ะ
‪เธอได้ที่หนึ่งวิชาการอ่านและเลขคณิต
‪น่าประทับใจมากค่ะ
‪เบธยังเก่งวิชาวิทยาศาสตร์กับภูมิศาสตร์
‪และมีน้ำใจช่วยเหลือครูลอนส์เดลในโบสถ์น้อย
‪มาหลายปีแล้วค่ะ
‪เธอคือเด็กต้นแบบของบ้านเมธูเอน
‪เห็นก็รู้เลยค่ะ
‪ฉันจะให้พวกคุณได้ทำความรู้จักมักคุ้นกันนะคะ
‪ชื่อเอลิซาเบธเหรอ
‪หรือว่าเบ็ตตี้
‪ไปเก็บของซะ
‪ฉันหาหนังสือไม่เจอ
‪เล่มไหน เธออ่านเป็นร้อยเล่ม
‪การเปิดหมากสมัยใหม่
‪ฉันจะไปรู้ได้ไง
‪ฉันวางไว้ตรงนี้
‪- เธอไม่เห็นใช่ไหม ‪- จะกล่าวหาใครก็ดูหน้าคนด้วย
‪ฉันจะเอาหนังสือพรรค์นั้นไปทำอะไร
‪แต่เธอไม่ต้องใช้หนังสือหรอก
‪แค่พูดว่า "ค่ะ คุณพ่อ" และ "ค่ะ คุณแม่" ‪เท่านี้ก็ถมถืดแล้ว
‪บอกไปว่าเธอซึ้งใจที่ได้อยู่บ้าน ‪ของชาวคริสเตียนอย่างพวกเขา
‪พวกเขาอาจจะติดทีวีในห้องให้เธอด้วยซ้ำ
‪โจลีน
‪เสียใจด้วยนะ
‪เรื่องอะไร
‪ที่ไม่มีใครอุปการะเธอ
‪เชี่ย
‪ฉันอยู่ที่นี่ก็สบายดีอยู่แล้ว
‪เป็นเด็กดีนะจ๊ะ เอลิซาเบธ
‪ไปกันจ้ะ
‪เราดีใจมากที่ได้เด็กโตหน่อย
‪มาไหมจ๊ะ
‪บ้านแสนสุข
‪นั่นภาพเขียนของโรซ่า โบนเนอร์
‪ไม่ใช่ของจริงอยู่แล้ว
‪เธอชอบสัตว์ไหมจ๊ะ
‪ฉันรักสัตว์มากเลยล่ะ
‪แต่ออลสตันแพ้ขุยผิวหนังสัตว์แทบทุกชนิด
‪ฉันก็เลยไม่ได้รับอนุญาตให้…
‪ฉันว่าเธอคงอยากเห็นห้องตัวเองแล้ว
‪นี่ห้องนอนใหญ่ของฉันกับออลสตัน
‪ตรงนี้คือห้องน้ำ
‪ส่วนนี่คือห้องเธอจ้ะ
‪เธอไม่รู้หรอกว่า ‪เฟอร์นิเจอร์ไม้เมเปิลดีๆ นั้นหายากแค่ไหน
‪ทั้งหมดนี่ของหนูเหรอคะ
‪ใช่สิจ๊ะ
‪ทั้งห้องเลยเหรอ
‪ทั้งห้องเลยสิ
‪เอาละ
‪ฉันจะปล่อยให้เธอจัดของ ‪แล้วก็ทำตัวให้คุ้นเคยนะจ๊ะ
‪ถ้าอยากได้อะไรก็ตะโกนเรียกฉันแล้วกัน
‪บ้านแสนสุข
‪ฉันไม่เข้าใจ
‪มีอะไรให้ไม่เข้าใจด้วยเหรอ
‪- ทำไมเขาส่งคนอื่นไปไม่ได้ ‪- ก็แค่สองสัปดาห์
‪คุณเพิ่งกลับมาบ้านได้สองวันเอง
‪คุณจะได้มีเวลาทำความรู้จัก ‪เพื่อนแก้เหงาคนใหม่ไง
‪แต่คงไม่มีอะไรให้รู้นักหรอก
‪ยายเด็กนั่นดูเป็นคนปากหนัก
‪คุณต้องเอารถไปด้วยเหรอ
‪ผมจะไปไหนมาไหนได้ยังไงถ้าไม่เอารถไป
‪ไม่รู้สิ เช่าเอามั้งคะ
‪แล้วเหลือค่าคอมมิชชั่นแค่ครึ่งเดียวเนี่ยนะ ‪ยังไงคุณก็ขับรถแย่อยู่แล้ว
‪บ้านเราอยู่ไม่ไกลจากตัวเมือง
‪จำที่หมอพูดได้ไหม ‪ออกกำลังกายซะบ้างจะดีต่อตัวคุณ
‪ยังเช้าอยู่เลย แม่หนู
‪นอนต่ออีกชั่วโมงยังได้
‪คงตื่นเต้นที่จะได้ไปโรงเรียนวันแรกสินะ
‪คุณวีทลีย์ไปไหนเหรอคะ
‪ไปทำงานของเขาน่ะ
‪น่าสงสารเขาที่ต้องเดินทางบ่อยๆ ช่วงนี้ แต่…
‪แต่เขาชอบย้ำให้ฉันฟังว่า
‪เรายังมีหลังคาคุ้มหัวก็เพราะงานเขา
‪เลิกจ้องฉันซะทีได้ไหมจ๊ะ เธอทำให้ฉันประหม่า
‪คุณเล่นเก่งจัง
‪เปียโนของคุณยายจูน
‪ฉันเล่นตั้งแต่ฉันอายุน้อยกว่าเธอตอนนี้
‪ฉันเคยคิดเสมอว่า ‪สักวันจะได้เล่นในวงออร์เคสตรา
‪ตอนนี้ก็น่าจะยังเล่นได้นะคะ
‪โชคชะตามักเล่นตลก
‪เพราะฉันกลัวเวทีมากมาตั้งแต่เด็กอีกด้วย
‪ซึ่งเป็นลางร้ายสำหรับนักดนตรีที่มีพรสวรรค์
‪จากนั้นฉันก็ตั้งครรภ์
‪คุณมีลูกเหรอคะ
‪เคยมี ใช่จ้ะ
‪หิวไหม
‪เรามีแคสเซอโรลเหลืออยู่
‪เบธจ๊ะ
‪แน่ใจนะว่าไม่อยากให้ฉันไปเป็นเพื่อน
‪หนูไปเองได้ค่ะ
‪โอเคจ้ะ
‪เธอน่าจะได้เห็นครูฝึกคนนั้น
‪เห็นทรงผมกับรองเท้าหล่อนไหม
‪ไม่รู้สิ
‪เชยระเบิด
‪เชือกรองเท้าสีน้ำตาล ‪กับรองเท้าสีน้ำตาลเนี่ยนะ แบบ…
‪เงียบๆ ด้วย เริ่มเรียนกันได้แล้ว
‪สัปดาห์นี้เราจะเริ่มเรียนเกี่ยวกับทฤษฎีบททวินาม
‪มีใครรู้ไหมว่าทวินามคืออะไร
‪มีใครบ้างไหม
‪ว่าไงจ๊ะ
‪- ทวินามคือนิพจน์ทางคณิตศาสตร์… ‪- ลุกขึ้นพูดด้วยจ้ะ
‪ทวินามคือนิพจน์ทางคณิตศาสตร์ที่มีสองพจน์ค่ะ
‪X บวก Y คือทวินาม
‪เก่งมากจ้ะ
‪- เปิดไปที่หน้า 24 กัน ‪- เยี่ยม แม่งมีเด็กเรียนอีกคนละ
‪ความคิดดีนะเนี่ย โอ้ พระเจ้า
‪- ที่นี่มีชมรมหมากรุกไหม ‪- อะไรนะ
‪โรงเรียนนี้มีชมรมหมากรุกไหม
‪ฉันว่าที่นี่ไม่มีอะไรแบบนั้นหรอก
‪แต่เด็กสาวหลายๆ คนเข้าชมรมทางสังคม
‪ชมรมทางสังคมเหรอ
‪มีชมรมพายแอปเปิล
‪แล้วก็ชมรมเตรียมเดบูตองต์
‪- แล้วก็ชมรมสาวชาวเมือง ‪- พายแอปเปิล เป็นชมรมอบพายเหรอ
‪ไม่ใช่จ้ะ พายแอปเปิล ‪ค่าพายที่เป็นตัวอักษรกรีกไง
‪เธออยู่ชมรมพวกนั้นเหรอ
‪ต้องได้รับเชิญ
‪ถึงจะเข้าได้
‪เธอน่าจะลองไปคัดตัวเป็นเชียร์ลีดเดอร์นะ
‪เวรละ
‪สวัสดีค่ะ คุณวีทลีย์
‪หวัดดี… เบธ
‪คุณกลับมาแล้ว
‪ฉันนึกว่าคุณจะกลับมาอาทิตย์หน้า
‪ผมกลับมาแค่คืนเดียว ‪พวกเขาให้ผมดูทางเซาท์เวสต์ทั้งหมด ก็เลย…
‪- หวังว่าได้ขึ้นเงินเดือนด้วยนะคะ ‪- อย่าเริ่มน่ะ
‪จริงสิ ไปอาบน้ำอาบท่าก่อนสิคะ ‪ฉันจะเตรียมมื้อค่ำ
‪ผมขอเบียร์
‪ถ้ายังมีเหลือนะ
‪เธอเคยเปลี่ยนชุดบ้างไหม
‪หนูว่าเขาไม่ชอบหนูเท่าไหร่
‪ตรงกันข้ามเลย
‪เขาเป็นคนเสนอให้อุปการะเธอ
‪แต่เขาพูดถูกนะ เธอควรจะมีชุดใหม่
‪ขอโทษครับ
‪(ร้านเสื้อผ้าชั้นลอยของเบน)
‪มีชุดหมากรุกด้วย
‪ขากลับค่อยแวะแล้วกัน
‪ต่อไปก็หาเสื้อตัวใน
‪น่ารักเชียว
‪รองเท้าใหญ่ไปหน่อยนะคะ
‪ซื้อเผื่อโตไงจ๊ะ
‪ต่อก็ไปเสื้อโค้ท
‪ดูดี
‪ขยับมาตรงแสงไฟ ฉันจะได้เห็นเนื้อผ้าชัดๆ
‪ใช่ ตัวนี้แหละดี
‪ไม่ดูชุดหมากรุกเหรอคะ
‪ไว้คราวหน้าแล้วกันจ้ะ
‪สายมากแล้ว ฉันชักจะหิว
‪- แต่… ‪- ฉันจะให้เงินเธอสัปดาห์ละ 40 เซ็นต์
‪เก็บเงินซื้อกระดานหมากรุกเองแล้วกันนะ
‪เด็กสาวควรรู้จักอดออม
‪ร้ายนะเธอเนี่ย
‪- ครูมีหนังสือเกี่ยวกับหมากรุกไหมคะ ‪- หมากรุกเหรอ
‪ไม่แน่ใจนะ
‪ถ้าจะมีก็คงอยู่ตรงแถวสุดท้าย
‪ขอบคุณค่ะ
‪อาจจะมีหนังสือเก่า ‪ที่เป็นชีวประวัติของโฮเซ คาปาบลังกา
‪- ใครคะ ‪- โฮเซ คาปาบลังกา
‪เขาเคยเป็นแกรนด์มาสเตอร์ นานมาแล้วละ
‪แกรนด์มาสเตอร์คืออะไรคะ
‪ผู้เล่นอัจฉริยะ
‪(อาชีพการเล่นหมากรุกของผม ‪โดย เจ.อาร์. คาปาบลังกา)
‪โอเค ใช่
‪ฉันเห็นเธอ ฮาร์มอน
‪รองเท้าเธอน่ะ
‪ซื้อจากร้านเบน สไนเดอร์หรือไง
‪ต่อให้ตาย ฉันก็ไม่ยอมใส่ ‪ของจากร้านเบน สไนเดอร์หรอก
‪โรงเรียนเป็นยังไงบ้าง
‪สนุกดีค่ะ
‪จะไปไหนน่ะ
‪หนูจะทบทวนการแข่งหมากรุกในหนังสือเล่มนี้
‪- แต่เธอไม่มีกระดาน ‪- ทบทวนในหัวของหนูค่ะ
‪เป็นการออกกำลังสมองที่ดี
‪แต่ออกกำลังกายบ้างก็ดีนะ
‪ช่วยวิ่งไปร้านแบรดลีย์ให้หน่อยได้ไหม
‪ซื้อบุหรี่มาสามซอง
‪ได้ค่ะ
‪เอาจดหมายน้อยไปด้วย
‪เธอดูเด็กเกินกว่าจะซื้อบุหรี่สูบเอง
‪(เชสรีวิว ‪นิตยสารหมากรุกประกอบภาพ)
‪(แชมป์หมากรุกโซเวียต)
‪(พลังของเบี้ยในหมากรุก)
‪(โดย วาซิลี พานอฟ ‪เชสมาสเตอร์สากล)
‪(โลกของหมากรุก)
‪(ตารางการแข่งขัน)
‪สาวน้อย!
‪ถ้าไม่ซื้อก็วางคืนซะ
‪- แค่อ่านไม่ได้… ‪- อยากอ่านใช่ไหม อ่านป้ายสิ
‪(ถ้าอยากอ่านก็ซื้อ!)
‪ไม่ น้ำมันชนิดเดียวกัน แต่มีสามขนาด
‪ถ้าไม่ต้องใช้มาก ซื้อขวดนั้นก็พอ
‪เพราะเดี๋ยวมันจะเสีย แต่ขวดนี้คุ้มสุด
‪ถ้าคุณตัดสินใจไม่ถูก ซื้อขวดกลาง อย่าไปคิดมาก
‪ขอบใจจ้ะ
‪กาแฟสำเร็จรูปก็หมด
‪ฉันก็อยากออกไปซื้อของนะ ‪แต่ไม่รู้เงินไปไหนหมด
‪เดือนนี้ฉันไม่ได้ซื้ออะไรมากเลย
‪แต่ก็ยังเหลือเงินแค่เจ็ดดอลลาร์ ‪ทั้งๆ ที่ควรเหลืออย่างน้อย 20
‪เจ็ดดอลลาร์เหรอคะ
‪- พอไหมคะ ‪- สำหรับใช้ไปจนถึงสิ้นเดือนตุลาน่ะเหรอ
‪ไม่พอหรอก
‪ซื้อคอไก่กับโจ๊กยังแทบไม่ได้
‪เมธูเอนส่งเช็คมาให้คุณไม่ใช่เหรอคะ
‪แค่ 80 ดอลลาร์
‪และส่งมาแค่ปีแรก
‪อย่างกับว่าการรับเลี้ยงเธอ ‪มันไม่ต้องใช้เงินงั้นแหละ
‪ฉันเกรงว่าเราคงต้องงดให้ค่าขนมเธอ
‪จนกว่าออลสตันจะกลับมา
‪แล้วเขาจะกลับมาเมื่อไหร่
‪ใครจะไปรู้
‪ดูเหมือนเขาจะถูกกักอยู่ทางตะวันตก ‪อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
‪(20 - 22 ตุลาคม ‪การแข่งชิงแชมป์รัฐเคนทักกี)
‪หนูหางานทำก็ได้นะคะ
‪หางานเหรอ
‪ไปทำงานในร้านค้าหรือล้างจาน
‪ล้างจานเหรอ
‪หนูอยากหารายได้ค่ะ
‪อ้อ อยากซื้อเสื้อผ้าใหม่สินะ
‪หาเงินลงแข่งหมากรุกค่ะ
‪นี่ไงคะ
‪แต่ต้องจ่ายค่าสมัครห้าดอลลาร์
‪เด็กสาวอายุเท่าเธอที่ทำงาน ‪ก็มีแต่เด็กผิวสีเท่านั้นแหละ
‪ถึงคุณไชเบล
‪มีการแข่งหมากรุกที่นี่ ‪รางวัลที่หนึ่ง 100 ดอลลาร์
‪รางวัลที่สอง 50 ดอลลาร์
‪แล้วก็มีรางวัลอื่นๆ อีกด้วยค่ะ
‪ค่าสมัครห้าดอลลาร์ แต่หนูไม่มีเงิน
‪ถ้าคุณส่งเงินมาให้หนู
‪หนูจะจ่ายคืนสิบดอลลาร์ ‪ถ้าหนูชนะรางวัลอะไรก็ตาม
‪เบธ นั่นเธอเหรอ
‪ดูเหมือนฉันจะเป็นไข้หวัด
‪อีกแล้วเหรอคะ
‪ฉันดึงดูดไวรัส ไม่ก็…
‪ไวรัสดึงดูดฉัน
‪เอ้านี่
‪ไปรับยาให้หน่อย
‪และไหนๆ ก็ไปแล้ว
‪ซื้อโค้กให้ตัวเองสักขวด
‪ขอบคุณค่ะ
‪เดี๋ยวมา
‪ได้แล้ว
‪ยาระงับประสาทของฉัน
‪หมอทัลบอตต์วินิจฉัยว่า ‪ฉันต้องการความสงบมากกว่านี้ อีกเยอะเลย
‪- หยิบน้ำให้ฉันหน่อยได้ไหมจ๊ะ ‪- ได้ค่ะ
‪ทำไมได้ยามาแค่ครึ่งขวดนะ
‪อะไรของเธอยะ ฮาร์มอน
‪ไปตายซะ มาร์กาเร็ต
‪เบธ
‪มีจดหมายถึงเธอจ้ะ
‪ขอบคุณค่ะ
‪บอกอัลมาให้เพลาๆ หน่อย
‪เติมได้อีกแค่สามครั้งเท่านั้น
‪สำหรับการเดินทางที่ทำเนียบขาว ‪บอกว่าไม่เกี่ยวกับการเมือง…
‪เธอกลับบ้านช้า
‪ดูเหมือนเป็นการคุ้มกันทางการเมือง ‪ให้วุฒิสมาชิกสภาคองเกรส 17 คน
‪และคุณนายเคนเนดี้…
‪หนูไปเดินเล่นมาค่ะ
‪ซึ่งผู้คนให้ความสนใจในการมาถึง
‪โอเค ราตรีสวัสดิ์
‪ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
‪เธอยิ้มในแบบที่ไม่เคย…
‪พรุ่งนี้หนูจะกลับช้าอีกนะคะ ‪หนูมีกิจกรรมหลังเลิกเรียน
‪เข้าชมรมแล้วเหรอ
‪หนูลงแข่งหมากรุกอย่างที่เคยบอกไป
‪ฉันไม่เถียงหรอกนะว่าการขยายวงสังคมในชีวิต
‪เป็นเรื่องสำคัญสำหรับเด็กสาวในวัยเธอ
‪ฉันแค่สงสัยว่าชมรมเต้นรำหรือชมรมเด็กสาว
‪ไม่เหมาะกับการหาเพื่อนมากกว่าเหรอ
‪ฉันได้ยินว่าแฟร์ฟีลด์มีชมรมดีๆ เยอะเลย
‪ตอนคุณอายุเท่าหนู ‪คุณขยายวงสังคมในชีวิตคุณยังไงคะ
‪การแข่งขันมีจนถึงวันอาทิตย์ค่ะ
‪(โรงเรียนมัธยมปลายเฮนรี่ เคลย์ ‪บ้านของนกฮูกนักสู้)
‪(ยินดีต้อนรับสู่ ‪การแข่งชิงแชมป์รัฐเคนทักกี ประจำปี 1963)
‪- เธอมีนาฬิกาไหม ‪- ไม่มีค่ะ
‪เรามีระบบใช้นาฬิการ่วมกัน ‪ถ้าคู่แข่งของเธอไม่มีนาฬิกา
‪กลับมาใหม่ เราจะให้ยืม
‪การแข่งจะเริ่มในอีก 20 นาที
‪ระดับฝีมืออยู่ที่เท่าไหร่
‪ฉันไม่มีระดับฝีมือ
‪เคยลงแข่งมาก่อนหรือเปล่า
‪ไม่ค่ะ
‪- แน่ใจนะว่าอยากจะลงแข่ง ‪- แน่ใจ
‪เราไม่มีการแข่งสำหรับผู้หญิง
‪- งั้นลงประเภทมือใหม่แล้วกัน ‪- ฉันไม่ใช่มือใหม่
‪ไม่สำคัญหรอก
‪ถ้าเธอไม่มีระดับฝีมือ
‪เธอก็ต้องแข่งรวมกับพวกมือใหม่ ‪ที่มีระดับต่ำกว่า 1600
‪- มือใหม่ได้รางวัลเท่าไหร่คะ ‪- ยี่สิบ
‪- แล้วอีกรายการหนึ่งล่ะ ‪- รางวัลที่หนึ่งรายการโอเพ่นได้ 100
‪ถ้าฉันจะลงรายการโอเพ่น ผิดกฎข้อไหนไหม
‪- ก็ไม่ผิดหรอก ‪- ให้ฉันลงโอเพ่น
‪มีผู้เข้าแข่งชายสามคนที่ระดับสูงกว่า 1800
‪แถมเบลติกอาจจะโผล่มา
‪เธอแพ้ราบคาบแน่
‪"ฮาร์มอน"
‪(การจับคู่ รอบที่หนึ่ง ‪รายการโอเพ่น)
‪(ไม่มีระดับ)
‪เขาจับคู่แบบสุ่มเหรอคะ
‪โอ้ ไม่เลย
‪พวกเขาจับคู่จากระดับฝีมือในรอบแรก
‪หลังจากนั้นผู้ชนะแข่งกับผู้ชนะ ผู้แพ้แข่งกับผู้แพ้
‪โชคดีนะ
‪เช่นกันค่ะ
‪สวัสดีครับ
‪สวัสดี
‪- แอนเน็ตต์ แพคเกอร์ ‪- เบธ ฮาร์มอน
‪ฉันไม่เข้าใจเรื่องนาฬิกาจับเวลาหมากรุก
‪นาฬิกาที่อยู่ฝั่งเธอจะจับเวลาที่เธอใช้ในการเล่น
‪ผู้เล่นแต่ละคนมีเวลา 90 นาที
‪พอเคลื่อนตัวหมากแล้ว ก็กดปุ่มด้านบน
‪มันจะหยุดเวลาของเธอและเริ่มเวลาอีกฝ่าย
‪เธอเห็นธงเล็กๆ สีแดงเหนือเลข 12 ‪ในนาฬิกาแต่ละเรือนไหม
‪ธงของเธอจะตกลงมาเมื่อหมดเวลา 90 นาที
‪และถ้ามันตกลงมา
‪ก็แปลว่าเธอแพ้
‪แล้ว…
‪เอาไว้บันทึกการเดินของเธอ
‪อ้อ
‪- เริ่มจับเวลาได้แล้วครับ ‪- เธอเริ่มจับเวลาฉันได้
‪ทำไมพวกเขาจับคู่ให้ผู้หญิงแข่งกัน
‪จริงๆ ก็ไม่ควรหรอก…
‪แต่ถ้าเธอชนะ พวกเขาจะขยับเธอขึ้น
‪- อุ้ย ฉันทำผิดกฎจับตัววางตาย ‪- คืออะไร
‪จับหมากตัวไหนต้องเดินตัวนั้น
‪ถ้าจับแล้วก็ต้องขยับมันไปที่ไหนสักที่
‪โอเค
‪ไม่กดปุ่มนาฬิกาเธอเหรอ
‪โทษที
‪ต้องทำยังไงต่อคะ
‪แข่งจบแล้วเหรอ
‪ค่ะ ฉันชนะ
‪เร็วแฮะ
‪ต้องทำยังไงกับกระดาษนี่
‪วงชื่อตัวเองแล้ววางในตะแกรง
‪(การแข่งของผู้เล่นระดับสูง)
‪พวกเขาเป็นใคร
‪เบลติกกับคัลเลน
‪- เบลติกเป็นแชมป์ระดับรัฐ ‪- คนไหนเป็นคนไหน
‪- เบลติกคือคนที่เด็กกว่า ‪- เขาเป็นแกรนด์มาสเตอร์เหรอ
‪พยายามอยู่
‪ต้องใช้เวลา
‪ต้องแข่งระดับแกรนด์มาสเตอร์ถึงจะเป็นได้
‪ต้องใช้เวลาแค่ไหน
‪ช่วยเงียบได้ไหม
‪เสมอกันไหม
‪ไม่มีทาง
‪เจ๋ง!
‪(การจับคู่ รอบที่สอง)
‪นั่นเรียกว่ารุก
‪ผมรู้ว่ามันคืออะไร
‪เสมอกันไหม
‪คุณชนะ
‪ผมยอมแพ้
‪(ชนะรวด)
‪พักรับประทานมื้อเย็น
‪รอบต่อไปหกโมง แล้วก็พรุ่งนี้อีกสามรอบ
‪รอบชิงชนะเลิศ วันอาทิตย์ 11 โมง
‪ฮาร์มอนใช่ไหม
‪สู้เขานะ แม่หนู
‪ผมคิดว่าเขารู้แล้วว่าคุณฆ่าน้องชายเขา
‪- คุณเดือดร้อนแน่ ‪- ของกินอยู่ในเตาอบนะ
‪มีคนคอยมาเบียดผมเสมอ
‪- ไปแข่งมาเป็นยังไง ‪- หนูชนะสี่เกม
‪เก่งนี่ ดีแล้วละ
‪(เบลติก (2150) กับ โกลด์แมน (1900))
‪(ทาวส์ (1760) กับ ฮาร์มอน (ไม่มีระดับ))
‪ว่าไง ฮาร์มอน
‪คุณบอกว่ารายการนี้มีสามคนที่ระดับสูงกว่า 1800
‪- ใช่แล้ว ‪- ฉันนึกว่าจะได้แข่งกับหนึ่งในนั้น
‪ระบบมันเป็นอย่างนี้ ฮาร์มอน
‪โชคดีแล้วที่ไม่ได้แข่ง
‪ฉันอยากเล่นกับคนที่เก่งที่สุด
‪เธอต้องมีระดับฝีมือก่อนถึงจะแข่งได้
‪แล้วฉันจะได้ระดับได้ยังไง
‪เธอต้องเล่น 30 เกมในการแข่ง ‪ของสมาคมหมากรุกอเมริกา แล้วรอสี่เดือน
‪- แล้วเธอก็จะได้ระดับ ‪- นั่นนานไป
‪ฉันจะแข่งกับเบลติก
‪ถ้าเธอกับเบลติกชนะอีกสามเกม
‪ฉันจะชนะพวกเขา
‪ไม่ ฮาร์มอน เธอไม่ชนะหรอก
‪เธอต้องเล่นกับไซซ์มอร์หรือโกลด์แมนก่อน
‪เธอชนะพวกเขาไม่ได้หรอก
‪ไซซ์มอร์หรือโกลด์แมนเหรอ โหย
‪ทาวส์ คู่แข่งเธอตอนนี้ก็ไม่ธรรมดาหรอกนะ
‪เขาเป็นผู้เล่นที่ดีที่สุดของทีมมหาวิทยาลัย
‪และเดือนที่แล้ว เขาได้ที่ห้าในลาสเวกัส
‪มีอะไรในลาสเวกัส
‪การแข่งยูเอสโอเพ่น
‪ดูเหมือนเราจะคอยตามกันและกันอยู่นะ
‪อยากเริ่มจับเวลาฉันไหม
‪ขอโทษค่ะ
‪ให้ตายสิ ฮาร์มอน ‪เธอกำลังหยามเรือของฉัน
‪มันจะทรมานอีกไม่นานหรอกค่ะ
‪(ขาว: ทาวส์ ‪ดำ: ฮาร์มอน)
‪พับผ่าสิ
‪เธออายุเท่าไหร่
‪ช่างเถอะ
‪- อย่าตอบ ฉันจะยิ่งเครียดซะเปล่าๆ ‪- ฉัน 36 ค่ะ
‪ขอบคุณนะ
‪เธอไม่ธรรมดาจริงๆ รู้ตัวไหม
‪เราเอาผลไปส่งกันไหม
‪เชิญคุณก่อนค่ะ
‪ฉันขอศึกษากระดานนี้ต่ออีกหน่อย
‪ว้าว
‪ฉิบหาย!
‪ฉันแค่อยากบอกว่าฉันไม่เคยเห็นอะไรแบบนั้น
‪เธอมีนั่นไหม
‪นี่ครั้งแรกของฉัน
‪ใช้เป็นหรือเปล่า
‪คิดว่านะ
‪ฉันจะรอ เผื่อเธออยากให้ช่วย
‪เธอ…
‪เธอชนะรวดเลยใช่ไหม
‪ก็ยังไม่แพ้
‪แต่ไซซ์มอร์แกร่งพอสมควร
‪ขอบคุณนะ
‪ฉันไม่ได้…
‪ฉันแค่นึกว่า…
‪นึกว่าตัวเองจะอาเจียน
‪ครั้งแรกฉันอาเจียนเลยละ
‪ตอนนี้ก็มีอาเจียนบ้าง
‪จริงๆ แล้วอาเจียนทุกครั้ง
‪ฉันต้องกลับไปแล้ว
‪อ้อ จ้ะ
‪นี่เบธ
‪เอาชนะเขาให้ได้นะ
‪ฉันจะพยายาม
‪พร้อมไหม
‪หนูเริ่มมีประจำเดือนแล้ว
‪มาช้านะอายุขนาดนี้แล้ว
‪หนูต้องการผ้าอนามัย
‪อะไรสักอย่าง
‪ขึ้นไปที่ห้องของฉัน ดูในลิ้นชักชั้นบนสุดของตู้ไม้
‪แล้วหยิบของที่เธอต้องการ
‪อ้อ สาวน้อย
‪เป็นเด็กดีแล้วหยิบขวดยาเม็ดสีเขียว ‪ที่อยู่ข้างเตียงมาให้ฉันด้วย
‪จิตใจฉันต้องการความสงบอีกแล้ว
‪ขอบใจจ้ะ
‪เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่าคะ
‪เกิดอะไรขึ้นเหรอ
‪ฉันไม่ใช่อริสโตเติล แต่ใช่
‪ฉันคิดว่าเกิดเรื่องที่อาจตีความว่าไม่ดีขึ้นได้
‪ฉันได้รับข้อความจากคุณวีทลีย์
‪เขาว่ายังไงคะ
‪ดูเหมือนว่าคุณวีทลีย์…
‪จะถูกกักตัวอยู่ที่เซาท์เวสต์อย่างไม่มีกำหนดกลับ
‪ที่ไหนสักแห่งระหว่างเดนเวอร์กับบิวต์
‪แต่อริสโตเติลเป็นถึงปราชญ์ทางจริยธรรม ‪ส่วนฉันเป็นแค่แม่บ้าน
‪หรือเคยเป็นแม่บ้าน
‪พวกเขาพาฉันกลับไปได้ไหมคะ ‪ในเมื่อคุณไม่มีสามีแล้ว
‪พูดซะเห็นภาพชัดเชียว
‪ไม่หรอกถ้าเราโกหก
‪แบบนั้นง่ายนิดเดียวค่ะ
‪เธอเป็นเด็กจิตใจดี เบธ
‪ไปอุ่นไก่ในตู้เย็นกินเสียสิ
‪ตั้งเตาอบที่ 200 องศา
‪หนูใส่ผ้าอนามัยไม่เป็น
‪ถึงฉันจะไม่ใช่ภรรยาใครแล้ว
‪ยกเว้นแต่ในทางกฎหมาย
‪แต่ฉันเชื่อว่าฉันเรียนรู้ที่จะเป็นแม่คนได้
‪ฉันจะสอนให้จ้ะ
‪ถ้าเธอสัญญาว่าจะไม่ไปเฉียดใกล้เดนเวอร์
‪แม่คะ
‪หลับตาลงจ้ะ
‪โทษที
‪ต้องดื่มกาแฟเพิ่ม
‪แฮร์รี่ เบลติก เธอชื่ออะไร
‪เบธ ฮาร์มอน
‪เดี๋ยวกลับมานะคะ
‪ตั้งสติหน่อย นังผีบ้า
‪เธอเอาชนะ…
‪ไอ้เวรนั่นได้
‪- แม่งเอ๊ย ‪- ฉันคิดว่าจบแล้ว
‪- ไม่ ฉันยังหาทางออกได้ ‪- ไม่ได้หรอก
‪อาจจะ ถ้าคุณมาถึงตรงนี้ทันเวลา
‪ไม่ได้ผลหรอก
‪- ฉันไม่จำเป็นต้องใช้ควีน ‪- เดินสิ
‪- ฉันแค่ต้องกันด้วยบิชอปและ… ‪- เดิน
‪เห็นหรือยังล่ะ
‪หรือเราจะเล่นให้จบไปบนกระดาน
‪แม่งเอ๊ย
‪"โลกแห่งหมากรุกในรัฐเคนทักกี ‪ถึงกับต้องตะลึงในสุดสัปดาห์นี้
‪เมื่อเด็กสาวท้องถิ่นเอาชนะ ‪ผู้เล่นที่เก่งกาจทั้งหลาย
‪จนได้เป็นแชมป์ของรัฐเคนทักกี"
‪"เอลิซาเบธ ฮาร์มอน ‪นักเรียนโรงเรียนแฟร์ฟีลด์
‪แสดงฝีมือการเล่นหมากรุกเหนือสตรีใดๆ
‪จากคำพูดของแฮร์รี่ เบลติก
‪แชมป์ของรัฐที่คุณฮาร์มอนโค่นลงได้"
‪แถมได้เงิน 100 ดอลลาร์
‪เธอได้รางวัลมา
‪หนูอยากเปิดบัญชีธนาคาร
‪แต่คุณต้องไปกับหนู ‪เพราะหนูต้องมีผู้ปกครองไปด้วย
‪ฉันไม่รู้เลยว่าคนหาเงินได้จากการเล่นหมากรุก
‪มีการแข่งที่ได้เงินมากกว่านี้อีกค่ะ
‪มากกว่าแค่ไหน
‪หลายพันดอลลาร์
‪คุณพระ
‪วันนี้เราไปธนาคารกันหลังเลิกเรียนได้ไหมคะ
‪ได้สิจ๊ะ
‪(การเปิดหมากสมัยใหม่ ‪ปรับปรุงโดย วอลเตอร์ คอร์น)
‪เบธ ช่วยลงมาข้างล่างหน่อยได้ไหม
‪มีอะไรคะ
‪ฉันเปิดดูนิตยสารหมากรุกนี่
‪มันน่าสนใจมาก
‪มันบอกว่ามีการแข่งที่ซินซินแนติ
‪รางวัลที่หนึ่งได้ 500 ดอลลาร์
‪รถบัสเกรย์ฮาวด์ใช้เวลาเดินทางแค่สองชั่วโมง
‪ฉันโทรไปแล้ว
‪แล้วโรงเรียนล่ะคะ
‪ฉันจะเขียนใบลาป่วยให้ อ้างว่าเป็นโรคโมโน
‪โมโนเหรอคะ
‪โรคโมโนนิวคลิโอซิส
‪เป็นโรคฮิตของเด็กวัยรุ่น ‪ฉันอ่านเจอในนิตยสารเลดี้ส์โฮม
‪เราจะไปพักที่ไหนคะ
‪ที่โรงแรมกิ๊บสัน ห้องเตียงคู่ ‪คืนละ 22 ดอลลาร์
‪ตั๋วรถบัสราคาใบละ 11,80 ดอลลาร์
‪บวกค่าอาหาร
‪ฉันคำนวณไว้หมดแล้ว
‪แม้เธอจะได้รางวัลที่สองหรือที่สาม
‪เราก็ยังได้กำไร
‪หนูจะได้ที่หนึ่งค่ะ
‪ฉันมั่นใจมากเลยละ
‪คำบรรยายโดย ต้องตา สุธรรมรังษี