Ja kocham.
On kocha.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Ty kochasz.
My kochamy.
Jeszcze raz.
Świetnie.
Jeszcze raz.
Zaczekaj. Jak ci na imię?
Beth, ćwoku.
Beth Ćwoku, masz jakieś plany?
Na teraz.
Jesteś szachistką?
Owszem.
Mistrzynią USA?
Współmistrzynią.
Fajna sprawa.
Chyba tak.
- Grasz? - Nie, za dużo myślenia.
- Grywałem w Monopoly. - Nigdy w to nie grałam.
Robi z ciebie niewolnika kapitalizmu.
Do dziś marzę o wielkiej forsie.
Po co niewolnikowi kapitalizmu język rosyjski?
Chcę czytać Dostojewskiego w oryginale.
Podoba ci się moja figura?
Zjarałem się. Nie powinienem gadać w obcym języku.
Powinnam zadzwonić do domu.
Telefon jest w sypialni, za kuchnią.
Dzięki.
Halo?
Chciałam tylko powiedzieć, że jestem ze znajomymi.
Z rosyjskiego.
Idź spać, mam klucz.
Imprezujesz ze studentami?
Tak.
Dobrze.
Uważaj, co palisz.
Dobrze.
Do zobaczenia rano.
Poznałaś kogoś, z kim chciałabyś…
wymienić wieże?
Jezu.
Co to jest to płonące fioletowe?
Ty mi powiedz.
Długo jeszcze?
Jestem blisko.
Przepraszam, jestem upalony.
Ja też.
„Pojechaliśmy do Cincinnati na film.
Zostań, ile chcesz”.
Mogłaś zadzwonić.
Przepraszam. Nie chciałam cię budzić.
A powinnaś.
U mnie w porządku.
Jadę do Cincinnati…
na film.
Dziś też nie wrócę do domu.
Wrócę w poniedziałek.
Jesteś z chłopakiem?
Byłam w nocy.
Rety, Beth.
Wszystko gra…
Fajnie było.
Życie to nie tylko szachy.
- Ale… - Nie zajdę w ciążę.
Niejedna tak mówiła.
Elizabeth Harmon.
Gratuluję.
Jestem z ciebie dumna.
Śmiało, otwórz.
To Bulova.
OD KOCHAJĄCEJ MAMY
Cudowny.
Dziękuję.
Więc…
Zapewne będziesz hucznie świętować z absolwentami.
Nie.
Za dwa tygodnie gram w Meksyku.
Później mistrzostwa kraju.
A potem Remy-Vallon.
W Paryżu.
Paryż?
Zaprosili mnie.
Paryż.
O Boże!
Wiele będzie się działo.
Jeszcze cerveza, por favor.
- Co czytasz? - Analizę struktur pionów.
To chyba ciekawe.
Owszem.
Beth?
Muszę coś wyznać.
Wiesz, kto to listowny znajomy?
Ktoś, z kim często piszesz.
Właśnie.
- Pani piwo. - Dziękuję.
Cóż…
W szkole średniej dostałyśmy listę
chłopców z Meksyku uczących się angielskiego.
Wybrałam jednego i napisałam do niego.
Długo korespondowaliśmy. Nawet gdy byłam żoną Allstona.
Wymienialiśmy fotografie.
Ma na imię Manuel.
Odbierze nas z lotniska.
Spotkałaś go już?
Nigdy.
Przyznaję, że jestem nieco podekscytowana.
Dlatego chciałaś przylecieć wcześniej?
Chyba tak.
MIASTO MEKSYK 1966
Każdy znamienity człowiek w historii Ameryki Łacińskiej,
artysta czy polityk, choć raz odwiedził miasto Meksyk.
Nie dziwię się.
Jest uroczy.
Bardzo.
Mówię, że urodziłem się w Meksyku,
ale pochodzę z tego miasta.
Beth?
- Dziś przyleciałaś? - Kilka dni temu.
- Myślałam, że skończyliście z turniejami. - Mike lubi zbierać cięgi.
- Tak. - Mama z przyjacielem?
Wróciła dziś o trzeciej nad ranem. Wczoraj o 2,30.
Ma zielonego dodge’a zawsze do jej dyspozycji.
Codziennie jedzą lunch i kolację.
Na pewno się pieprzą.
Myślałam, że to przez wysokość.
2240 metrów.
Dobry Boże, aż się kręci w głowie.
Może to jednak kultura.
W Meksyku nie ma śladu etyki protestanckiej.
Sami katolicy.
Garściami czerpią z życia.
Przestań czytać Alana Wattsa.
To irytujące.
Wypiję tylko jedną margaritę przed wyjściem.
Zamówisz mi, skarbie?
Poproszę margaritę i dużą colę.
- Numer pokoju? - 713.
- Za chwilę. - Dziękuję.
Mogłabyś pójść z nami na folklórico.
Same kostiumy są warte ceny biletu.
- Zapowiada się piękny dzień. - Od dwóch dni leje.
Naprawdę?
Nie zauważyłam.
Jutro zaczyna się turniej. Muszę popracować nad końcówkami.
Może powinnaś popracować nad sobą?
Szachy to nie wszystko.
Na nich się znam.
Z doświadczenia wiem, że to nie jest najważniejsze.
A co jest?
Życie i rozwój.
- Korzystanie z życia. - Z obleśnym meksykańskim sprzedawcą.
Przyjemności, podróże.
Nie byłaś w Bellas Artes ani w parku Chapultepec.
Jest tam wspaniałe zoo.
Zamawiasz posiłki do pokoju
i siedzisz z nosem w książce o szachach.
Nie powinnaś odpocząć przed turniejem?
Oderwać myśli od szachów?
Mamo.
Jutro o dziesiątej gram czarnymi z Octaviem Marenco.
On wykona pierwszy ruch.
Wiem, co oznacza gra czarnymi.
Ma 34 lata i tytuł arcymistrza.
Jeśli przegram, ta wycieczka…
przygoda, uderzy nas po kieszeni.
Jeśli wygram, po południu zagram z kimś jeszcze lepszym.
Muszę przemyśleć grę końcową.
Jesteś tak zwanym graczem intuicyjnym, prawda?
Kiedyś mnie tak nazwano.
Czasem ruchy same mi się nasuwają.
Najgłośniejsze oklaski zbierasz po tych,
które wykonujesz szybko.
Masz wtedy szczególny wyraz twarzy.
W książkach nie ma intuicji.
Po prostu nie lubisz Manuela.
Jest w porządku.
Ale nie przyjeżdża tu dla mnie.
To nieistotne.
Musisz się odprężyć. Nie ma na świecie szachisty z większym talentem.
Nie mam bladego pojęcia, jakich zdolności wymaga gra w szachy,
ale jestem przekonana, że chwila relaksu może je wzmocnić.
Tacy jak ty nie mają lekko.
Ta moneta ma dwie strony.
Posiadasz talent…
ale ponosisz jego cenę.
Trudno przewidzieć, co nią będzie.
Jak długo potrwa twoje pięć minut sławy?
Nosisz w sobie dużo gniewu.
Musisz być ostrożna.
Grajmy.
Cholera.
Możesz zapalić światło. Nie śpię.
Przepraszam.
Chyba złapałam infekcję.
Nie wiem, czy dam radę obejrzeć twoją partię.
To nic.
Opowiesz mi wszystko?
Jasne.
Każdy ruch?
Oczywiście.
Cześć, chłopaki.
Cześć.
Doskonała noc, by popływać.
Mówi do państwa Juan Alberto Díaz
na żywo z Międzynarodowego Turnieju Szachowego w Meksyku,
który odbywa się w Palacio Azteca.
Niebywałą sensację wzbudziła pewna siedemnastoletnia Amerykanka
z Lexington w Kentucky, Elizabeth Harmon.
Mówiliśmy w innych językach.
Rozpoczął pionem na e4.
Zagrałam piona na c5.
W 31 ruchach zapędziłam go w siatkę matową.
Jesteś zdumiewająca.
Dziś rano niepokonana dotąd szachistka zagrała nieprzyjęty gambit hetmański
przeciwko Austriakowi, Diedrichowi.
Harmon wywierała nieustanną presję w centrum,
depcząc Diedrichowi po piętach.
Grając głównie pionami,
zdołała zmiażdżyć pozycję przeciwnika tak, jak rozgniata się jajko.
Diedrich grał dobrze.
Nie zrobił nic, co można by nazwać błędem.
Lecz zabójcza precyzja Harmon
i jej wykalkulowane ruchy sprawiły, że poddał się w 23 ruchu.
To była imponująca rozgrywka.
Borgow wycofuje swojego skoczka,
atakując skoczka przeciwnika.
To ciekawe posunięcie.
Stwarza zagrożenie dla obu stron.
Jak odpowiedzą czarne?
Obroną czy kontratakiem?
Trudno przewidzieć.
Mamo?
Tutaj.
Nie ma jak świeże powietrze.
Nie wychodzisz?
Nie. Manuel dziś nie przyjdzie.
Załatwia interesy w Oaxace.
Kiedy wróci?
Po naszym wyjeździe.
Przykro mi.
Nigdy nie byłam w Oaxace.
Pewnie przypomina Denver.
Kolację zjemy razem.
Możesz wybrać fajny lokal.
Oczywiście.
Było miło, ale się skończyło.
Dzień dobry.
- Gieorgij Giriew. - Beth Harmon.
To zaszczyt.
Minęło pięć godzin.
Odłóżmy partię.
Musisz zapisać ruch.
Panna Harmon musi zapisać ruch.
Wznowienie jutro o 10,00 przed innymi partiami.
Panno Harmon.
Tak?
Mam pytanie.
Podobno w Ameryce można oglądać filmy, siedząc w samochodzie.
To prawda?
W samochodzie?
Chodzi o kina samochodowe?
Tak.
Filmy z Elvisem Presleyem, Debbie Reynolds i Elizabeth Taylor…
To prawda?
Tak.
To czadowo.
Pion na h5.
Dla ciebie, Beth Harmon…
poddaję się w starym stylu.
Też nie byłam w kinie samochodowym.
Nie powinienem ci pozwolić.
Na ruch wieżą.
Owszem.
Nauczka na przyszłość.
W jakim wieku zacząłeś grać?
Czterech lat.
Mistrz okręgu w wieku siedmiu lat.
Kiedyś zostanę mistrzem świata.
Kiedy?
Za trzy lata.
Będziesz miał 16 lat.
Jeśli wygrasz…
co dalej?
Nie rozumiem.
Gdy już będziesz mistrzem,
co zrobisz z resztą życia?
Nie rozumiem.
Z nikim lepszym nie grałam.
Nie grałaś z Borgowem.
Beth.
Patrz, co znalazłam.
Oto Elizabeth Harmon, mistrzyni Stanów Zjednoczonych.
Współmistrzyni.
Wybacz, że nie przyszłam,
ale kąpiel była cudowna. Moczyłam się całe popołudnie.
Cieszę się.
Wyglądasz lepiej.
Już mi dobrze.
- Jesteś głodna? - Bardzo.
- Dziękuję. Pięknie pani gra. - Dziękuję.
Zapomniałaś o tremie.
Dobrze mi idzie, póki to rozrywka.
Gdzie zjemy?
Może gdzieś, gdzie już byłaś?
PIERWSZA SZACHOWNICA
Zjedzmy w pokoju.
W Moskwie będzie skołowana.
Tam ją zmiażdżymy.
Jest coraz lepsza.
Lepiej pokonać ją tutaj albo w Paryżu, zanim będzie zbyt silna.
Ponoć lubi wypić.
Jej styl to głównie atak.
Zatem nie zawsze pilnuje obrony.
Gdy popełnia błąd, wkurza się i może być groźna.
Jak każda baba.
To sierota.
Jest twarda.
Jest jak my. Zrobi wszystko, by wygrać.
Inaczej jakie byłoby jej życie?
Ci dwaj to numer dwa i trzy na świecie.
- A oni? - KGB.
Pilnują, żeby Borgow nie zwiał.
Zajmiecie miejsce dla mamy?
Jasne.
Można włączyć zegar rywala.
Pion na e4.
Na ten debiut Harmon zawsze odpowiada obroną sycylijską.
To najbardziej popularne otwarcie białych,
a Borgow jest mistrzem obrony sycylijskiej.
Harmon przesuwa piona na c5,
licząc na rozgrywkę na neutralnym gruncie,
gdzie Borgow nie będzie miał przewagi doświadczenia.
Borgow zagrał skoczkiem na f3,
a Harmon odpowiada skoczkiem na c6,
żeby bronić swojego piona.
Ale Borgow przestawia gońca na b5,
sygnalizując wariant zamknięty obrony sycylijskiej,
a nie otwarty.
Proszę nie przeszkadzać graczom.
Wariant Rossolimo.
To rzadkość w debiutach.
Harmon wychodzi pionem na a6, atakując gońca Borgowa.
Borgow zrobił roszadę.
Harmon musi zdecydować, czy zagra wariant otwarty, czy zamknięty.
Białe mają przewagę.
Wykonują pierwszy ruch, więc zawsze mają przewagę.
Ponoć, gdy komputery nauczą się szachów
i będą grać przeciw sobie,
białe zawsze będą wygrywać. Przez pierwszy ruch.
Jak kółko i krzyżyk.
Borgow nie jest maszyną.
Twoim zdaniem.
Zaskoczył mnie.
Nikt tak nie gra.
Zbił mnie z tropu.
Właśnie o to mu chodziło.
Od tego momentu gra była przesądzona.
Nie mogłam zwalczyć poczucia, że już przegrałam.
Jak w książkach.
Znasz zakończenie, ale czytasz dalej,
by zobaczyć, jak to się stanie…
Każdy jego ruch był…
tak oczywisty, tak…
niewyszukany i biurokratyczny.
Cały czas patrzyłam na jego twarz.
Ani cienia zwątpienia.
Żadnej słabości.
Dobrze, że tego nie widziałaś.
Mamo?
Przykro mi.
- Co było przyczyną? - Zapalenie wątroby.
Upewnimy się jutro.
Dostanę coś na uspokojenie?
- Mam środek nasenny. - Nie chcę spać.
Przepisze mi pan librium?
W Meksyku librium nie jest na receptę.
Proponuję meprobamat.
W hotelu jest apteka.
Moje kondolencje.
Pomożemy pani w sprawach organizacyjnych.
Uporamy się z dokumentami i urzędami.
Oczywiście rachunek zostanie uregulowany.
Dziękuję.
Również za alkohol w dużych ilościach.
Jestem pewien, że żadna margarita
nie była powodem odejścia pani mamy.
Wspomniała coś o jakości tequili.
Jak mówiłem…
służymy pomocą.
Muszę go znaleźć.
Halo?
Mamy połączenie.
Z Denver.
Dziękuję.
Allston Wheatley.
Tu Beth, panie Wheatley.
Beth?
Pańska córka.
- Elizabeth Harmon. - Jesteś w Meksyku?
Chodzi o panią Wheatley.
Co u Almy? Jest z tobą?
Nie żyje.
Zmarła dziś rano.
- Panie Wheatley… - Załatwisz to?
Nie pojadę do Meksyku.
Rano będzie autopsja, muszę kupić nowe bilety…
Muszę kupić sobie nowy bilet.
- Nie wiem, gdzie ją pochować. - Dzwoń do Braci Durgin w Lexington.
Jest tam jej rodzinny grobowiec Bensonów.
Co z domem?
Nie chcę się w to mieszać. Mam problemy w Denver.
Zabierz ją do Kentucky i pochowaj. Dom jest twój…
Tylko spłacaj hipotekę.
Masz forsę?
Nie wiem, ile to wyniesie.
Podobno dobrze sobie radzisz jako cudowne dziecko.
Załatwisz to jakoś?
Spróbuję z hotelem.
Dobrze. Cienko przędę,
ale zadzwoń do Second National Bank i poproś pana Erlicha.
E-R-L-I-C-H.
Powiedz, że przekazuję ci dom.
Nie spyta pan, jak zmarła?
Co to było?
Zapalenie wątroby.
Chyba. Potwierdzą jutro.
No tak.
Często chorowała.
Więcej.
Napisy: Krzysztof Kowalczyk