TEGO LATA STAŁAM SIĘ PIĘKNA
Cześć, Belly.
Jeremiah?
Co ty…
-Conrad, co ty... -Spokojnie.
Jesteśmy sobie pisani.
Chwileczkę.
To my mamy być razem.
Nie widzisz tego?
Nawet moje sny są pogmatwane.
Tamten pocałunek wszystko skomplikował.
Nie mogę przestać o nim myśleć nawet we śnie!
Ciągle zaprząta mi głowę!
Cześć.
Cześć. Masz sekundę?
Cleveland dzwonił. Muszę lecieć.
Zajmę ci tylko chwilę.
Chciałabym, żebyś poszedł z Belly
-na bal debiutantek. -Nie mogę.
Dlaczego nie?
Niech Jeremiah idzie.
Connie, wiesz, że bardzo chciałaby pójść z tobą.
Jesteś jej księciem z bajki.
-Nie o to... -Zawsze byłeś dla niej miły.
Tylko ty pozwalałeś jej z wami łazić.
Chcę, by ten wieczór był idealny.
Zrób to dla mnie.
Zastanowię się.
Kochany synek.
To nie jest zgoda.
Nie spóźnij się na turniej. Pomożesz go przygotować.
Wiem.
Do boju!
Do boju.
Zapisy jeszcze trwają.
Mamo, przestań.
Może przestanę.
-Sorki. -Cześć.
Siema.
-Jak ci się spało? -Dobrze.
Nic mi się nie śniło.
Przepraszam.
Cieszysz się na myśl o turnieju?
Belly!
Musisz zostawiać kłaki pod prysznicem?
-Uspokój się! -To obrzydliwe.
Zrób to jeszcze raz, a wylądują na twoim łóżku.
Steven!
Nie naciskam ani nic,
ale chcę pogadać o tym, co się wydarzyło wczoraj.
Jasne.
Ale lada moment przyjedzie Taylor i zacznie się turniej.
Kapuję. Wrócimy do tematu po wszystkim?
Dobry pomysł.
-Dobra. -Świetnie.
Muszę się ubrać. Twoja mama na mnie czeka.
-Na razie. -Pa.
Drewno gnije.
Widzisz, jakie jest kruche?
Niedobrze. Musimy oderwać wszystkie zgniłe deski.
Kuźwa!
Jesteś trochę podminowany.
Mam zły tydzień.
-Tata przyjechał? -Nie, chodzi o coś innego.
-Jak ci się układa z laską? -Kiepsko.
Łódź też wygląda kiepsko, zgnilizna zaszła wszędzie.
A ja tego nie zauważyłem.
-Jest wszędzie! -Spokojnie.
Co się dzieje?
Serce mi wali.
Ciężko mi się oddycha.
To normalne przy ataku paniki.
Uspokój się, spójrz na mnie.
Teraz kilka głębokich oddechów.
Wdech.
Wydech.
Wdech.
Wydech.
Wdech.
Wydech.
Wyrzuć to z siebie.
Co się dzieje?
Chodzi o mamę. Ona…
Wszystko dobrze?
Tak. Gorąco dziś.
Jeszcze troszkę.
Czyż ta suknia nie jest piękna?
Zgadza się.
Cieszysz się na myśl o turnieju?
Nie mogę się doczekać. Chcę zebrać jak najwięcej kasy.
Martwię się tylko o Stevena.
Którą organizację wybrałaś?
Tę twoją, co pomaga bezdomnym kobietom.
Jakie to miłe. Dziękuję.
Nie ruszaj się. Potrzebuję jeszcze chwili na falbany.
Ćwiczenia oddechowe pozwalają okiełznać napady lękowe.
Wdech trwa cztery sekundy. Wstrzymujesz do siedmiu, wydech na osiem.
Skąd to wiesz?
Pomogły mi przy drugiej książce.
Wtedy miałem pierwszy konkretny atak paniki.
Trafiłem na pogotowie z podejrzeniem zawału.
Tak odkryłem, że są na to sposoby.
Powinieneś powiedzieć mamie, że wiesz.
Wiem. Chcę to zrobić,
ale jakoś nie potrafię.
Ona ukrywa to przede mną i bratem.
To by ją dobiło, a ja zniszczyłbym wszystko.
Jeśli zduszę to w sobie...
to ona może wciąż będzie żyć.
Boisz się, że jak powiesz to na głos,
to jej choroba stanie się bardziej realna.
Nie masz nad tym kontroli.
To się stanie, nawet jeśli będziesz milczeć.
Nie masz na to wpływu.
Jasne?
Masz rację.
DO BOJU TURNIEJ SIATKARSKI
Siema.
Cześć.
Co to?
Moja tajna broń.
-Jak tam przed turniejem? -Jestem gotowa.
Jak jesteś gotowa, nie musisz się przygotowywać.
Ale lipa.
Wymyśl hasło motywacyjne, które nie jest lipne.
Niech pomyślę.
Nadal myślę...
Belly.
Tak?
Przepraszam.
Za lipny tekst?
Za to, że byłem palantem.
Udawałem, że nie pamiętam, choć pamiętam wszystko.
Myślę o tym w kółko.
Nie wiem, co powiedzieć.
Wiem, że już jest za późno. Rozumiem to.
Mogę cię zabrać na bal?
Co?
Znam wszystkie tańce, więc to nie problem.
-Zastanowię się. -Dobrze.
W coś ty się wpakowała, koleżanko?
Fajnie, że przyjechałaś.
Gdzie moja koszulka? Skopiemy im tyłki.
Chodźmy.
-Co tam, Taylor? -Cześć.
Jak tam sprawy między wami?
Długo by opowiadać.
Chyba żartujesz!
Mówię serio.
Był zadowolony czy zdenerwowany?
Błagał? Proszę, powiedz, że błagał.
Nie błagał.
Ale trochę się denerwował.
Napięcie rośnie, bo teraz możesz mu odmówić.
Musisz to zrobić.
Pamiętasz, co odpieprzył w zeszłym tygodniu?
Pamiętam.
Na dodatek uroczy, zabawny, dojrzały emocjonalnie
i przystojniejszy brat cierpliwie czeka u twoich stóp.
Gotowe? Podwiozę was.
-Mogę prowadzić? -Nie.
Nie musimy teraz o tym gadać.
-Nie po to przyjechałaś. -Ależ tak.
Dzięki tobie wygramy turniej.
Przekonam cię do bycia z Jeremiah,
bo ten pomysł mocno mnie jara.
Jesteśmy gotowe.
Fajne daszki.
Dzięki. Kupiliśmy je rano.
Steven uważa, że zielony kolor nam pasuje.
Świetnie wyglądacie.
Na ile zostajesz, Taylor?
Nie wiem. Zobaczymy.
Wspaniale było cię wreszcie poznać.
-Posmaruję się kremem. -Dobra.
Dobrze razem wyglądacie.
Tak myślisz?
Uroczo. Widzimy się na boisku.
Dzień dobry.
Jestem Susannah Fisher,
przewodnicząca Komitetu Rozwoju Społecznego.
Witam was serdecznie na turnieju „Do boju”.
Jak mawiała moja matka:
„Jeśli masz szczęście być na plaży, to już i tak dużo”.
Faktycznie nam się poszczęściło.
-W duchu zabawy... -Zmiażdżycie ich.
...i przyjacielskiej rywalizacji otwórzmy serca i portfele,
aby wspomóc tych w potrzebie.
Zespoły grają dla ośrodków bezdomnych, schronisk dla kobiet,
organizacji ekologicznych i nie tylko.
Nasz komitet dołoży od siebie tę samą kwotę,
którą uzbiera zwycięzca turnieju.
Rozpoczęliśmy już zbiórkę, więc okażcie hojność.
A teraz już pora,
aby rozpocząć turniej!
Puchar będzie mój.
Uważaj na te dwie.
Tamta ma zabójczy atak.
Do roboty.
Cześć.
-Trzymasz formę, Jeremy. -Co tam, Taylor?
Nie pękaj, on już wypadł z gry.
Na pewno?
Jasne. Ja kibicuję waszej dwójce.
Dzięki.
Muszę ci coś powiedzieć.
Mama się stresuje, bo Belly nie ma partnera na bal.
I słusznie.
Powinna się już zdecydować.
Mama uważa,
że powinienem iść z Belly.
A czemu nie Jeremiah?
Wiesz, jak jest.
Jer nienawidzi takich spędów,
a ja już znam wszystkie tańce.
Wiem. Świetnie tańczysz.
-Otóż to. -Dobra.
-Coś do picia? -Tak.
Zaraz wrócę.
TURNIEJ SIATKÓWKI
Dajmy czadu.
Dawaj, Belly!
Grajmy z głową.
-Do boju, Belly. -Gotowa?
-Dasz radę. -Pięknie.
Twoja, Belly.
Nieźle. Dajecie. Super!
Ładnie! Do boju, Belly.
Dajesz, Taylor.
Nic ci nie jest?
Moja kostka.
-Pomóc ci? -W porządku, Taylor?
Skręciłam ją.
Możesz chodzić?
-Zastąpisz mnie? -Dobra.
-Potrzebujesz pomocy? -W porządku?
Nie, dam radę. Grajcie.
Wygramy!
-Pięknie. -Gotowy?
Piona, dziesiona i bioderka.
-Proszę. -Dzięki.
Nie ma za co.
Pięknie.
-Dobra robota! -Nieźle!
Udało się!
Dobrze graliście.
Belly, do boju!
Ładnie!
Rzucaj się, przecież gramy na plaży.
Jasne.
Muszę jeszcze poćwiczyć.
Skup się. Te laski są mocne.
-Patrz na piłkę, nie na mnie. -Jasne.
Skup się!
Masz. Teraz ja.
Sędzia. Możemy…
Sorki, ale muszę wygrać.
-Chcę zebrać więcej kasy. -Czaję.
Conradzie, zastąp go.
Już.
Dobry występ, synku.
-Co mam robić? -Serwuj.
Do dzieła.
-Tak! -Udało się!
-Tak! -O Boże!
Nieźle.
Tak!
Właśnie tak!
Tak!
Udało ci się.
-Gratulacje. -Wygrywają Isabel Conklin
i Conrad Fisher!
Byliście niesamowici!
Tworzycie świetny zespół.
Pytałeś ją już?
-O co? -Czy może cię zabrać na bal.
Kazałam mu cię zaprosić, bo jeszcze nikogo nie wybrałaś.
Gratulacje!
-Jestem dumna. -Tak się cieszę.
-Jak twoja kostka? -Lepiej.
Belly?
Hejka.
-Pamiętasz moją przyjaciółkę Taylor? -Tak.
Tata wrócił z rejsu do Anguilli.
Wpadniecie po południu na jacht na pizzę i rosé?
Fajnie zakończymy ten dzień. Taylor, ciebie też zapraszam.
Kayla tam będzie?
Ona ma na imię Shayla. Nie, umówiła się z Liamem i resztą.
To wpadniemy.
Wyglądają niesamowicie. Może pani wyprasować jeszcze raz?
Oczywiście.
-Będę pani wdzięczna. -Nie ma sprawy.
-Beck! -Co?
Daj spokój, były strasznie wymięte.
No dobra.
-Słońce cię chwyciło. -Mówisz?
-Proszę. -Dziękuję bardzo.
Całe życie pragnęłam,
żeby mnie gdzieś zaprosił, a tym bardziej na bal.
A on mnie zapytał, bo mama mu kazała.
Mam rację, że Jelly to o niebo lepsza opcja niż Bonrad.
-Bonrad to okropna nazwa na parę. -Właśnie.
Jelly jest urocza i wpada w ucho. Zrobiłam o was posta na Insta.
O Boże.
-O Jezu! -No nie?
Co mam zrobić?
Jak mogę kręcić z Jeremiah,
skoro jeszcze trochę podkochuję się w jego bracie?
Ja też trochę podkochuję się w twoim bracie.
Ale to nie znaczy, że nie zakocham się w kimś innym.
-Taylor. -Co?
Belly!
-Jezu. -Ja pieprzę.
Musisz iść ze mną na tę imprezę. Będzie mega.
Liam zamówił blok lodu na drinki.
Brzmi nieźle.
Co z tobą?
Nic. Nie mam ochoty nigdzie iść.
Co? Stary, musisz ze mną iść.
Bez ciebie będzie nuda.
Shayla tam będzie. Wszyscy się jej boją.
Jest! Widzisz, co się dzieje, gdy się rozpraszasz?
Mam coś do ogarnięcia.
Baw się dobrze.
Chwila. Co?
Co z nim?
Nie wiem. Jest jakiś dziwny.
Nie idzie z nami na imprezę.
Skoro o tym mowa,
ja też sobie odpuszczę.
Nie imprezowaliśmy razem całe lato.
Wkurzę się, jeśli nie pójdziesz ze mną.
-Dobra. -Serio?
Tak.
Kuźwa, w końcu!
Serio mało się widzieliśmy.
Tak jest!
Widziałeś? Mega.
Opuść palec,
jeśli całowałaś się z dwoma osobami w ciągu doby.
Ja też.
Opuść palec, jeśli użyłaś kiedyś pluszaka
do wiecie czego.
Mój się nazywał Harry Bear Styles.
Nazywałyście swoje?
Co?
Opuść palec, jeśli uprawiałaś już seks.
Jeśli uprawiałaś petting?
Opuść palec, jeśli z kimś się obściskiwałaś.
Opuść palec, jeśli całowałaś się z Jeremiah Fisherem!
Nie pieprz!
Chcemy usłyszeć szczegóły.
-Sorki, Gigi. -Nic się nie stało.
Nie ma o czym gadać. Jest moim przyjacielem.
Od kiedy z nim kręcisz?
Tydzień temu całowaliśmy się w basenie przy domu.
Wydawało mi się, że kręcisz coś z Conradem,
a ty wolisz jego brata.
Tak wyszło.
Sama nie wiem.
Dość o Jeremiah.
Opuść palec, jeśli pływałaś nago.
Opuść palec, jeśli pływałaś nago w Hopper's Cove.
Czy to wyzwanie?
Oczywiście.
Wszystko z tobą w porządku, Liso.
Masz to miasto w garści.
Jak widać, nie do końca.
Myślałam, że poszedłeś z Conniem i Stevenem.
Nie mam humoru na imprezowanie.
To do ciebie niepodobne.
Turniej mnie wymęczył.
-Wszystko dobrze? -Tak.
Też jestem zmęczona.
Obejrzymy jakiś film?
A może zaszlachtujemy zombiaki?
Jak się to obsługuje?
Tym się rozglądasz.
Tym ruszasz.
Cel i strzał.
Gotowa?
Tam są.
-Gdzie? -Po lewej.
-Mojej lewej czy twojej? -Mojej.
Musisz poćwiczyć.
Wiesz, ile zebraliście na schronisko?
Pięć tysięcy dolarów.
Jestem z ciebie dumna. Fajnie, że Belly wygrała.
Będzie błyszczeć na balu.
Wiesz, z kim idzie?
Mówiłam Conniemu, żeby ją zabrał.
Zapytałabym cię, ale nie lubisz takich imprez.
No tak.
Więc Conrad pójdzie z Belly?
Oby.
Connie w końcu był dziś sobą. Taki był zadowolony.
Na to wygląda.
Chyba nie zaraziłeś się od niego kiepskim humorem?
Nie.
Może trochę.
Mogę ci jakoś pomóc?
Nie. Dziś był dziwny dzień.
Na pewno? Możesz na mnie liczyć.
Jednak pójdę na imprezę.
-Idziesz ze mną? -Nie, dzięki.
Chce mi się spać.
Jezu.
Widziałeś tamtą brykę? Model Dino 246.
Rodzina Liama lubi się popisywać.
Musiał mieć czadowe dzieciństwo.
Obłęd, nie?
Stary, ty też jesteś bogaty.
Nie aż tak. Oni byli w szkołach z internatem.
Widywali się z rodzinami raz w roku,
dlatego takie z nich nieszczęśliwe dupki.
Umiesz przynudzić.
Wiedziałem, że wpadnie!
-Z kim teraz kręci Jeremiah? -Z nikim.
Shayla ma szaloną teorię, że on kręci z moją siorą.
-Serio? -Też mnie to obrzydza.
Rany...
Shayla ma sporo chorych teorii.
Jer wie, że zabiłbym go, gdyby tknął moją siostrę.
Chłopaki, patrzcie na tę taflę.
Steven, musisz ją wypróbować.
Lecę.
Ten harmider słychać z oddali.
No trudno.
Gramy w piwnicy. Jeśli możesz się odkleić, to wpadnij.
Mogę?
Jasne.
Dobra, gram.
Fajnie.
Miłej zabawy.
Uważajcie na meduzy!
Potem każecie mi na siebie sikać.
Tamte dwie nie przyszły.
Dara mnie nie dziwi, ale Marisa?
-Właśnie. -Nicole.
-Tak? -Conrad do ciebie pisze.
Już idę.
Jak tu fajnie.
Polubiłam twoje koleżanki.
-Wiedziałam, że tak będzie. -Akceptują ciebie z Jeremiah.
Nawet Gigi, która gotowała się ze złości.
-Jezu! -Co?
Właśnie mnie oświeciło. Wasza para to Jellyfish-er.
Jellyfisher.
-Durny pomysł. -Mówię serio. Brzmi uroczo.
-Wiedziałam, że to suki! -Co się dzieje?
Chwila.
Co się dzieje, Taylor?
Zabrały wszystko oprócz twojego telefonu,
na którym jest kompromitujący esemes od Conrada.
Co napisał?
„Nie zaprosiłem cię tylko dlatego, że mama mi kazała.
„Sam chciałem z tobą pójść”.
O Jezu!
Skup się.
-Belly! -Co?
Co robimy? Nie pójdziemy do domu nago.
Mogło być gorzej.
-Musimy. -Naprawdę może być gorzej?
A to?
Nie!
Co tam?
Nic.
Nie wydaje ci się, że z mamą jest coś nie tak?
Co masz na myśli?
Więcej śpi.
Jest lato.
Zawsze śpi więcej na wakacjach.
Dobra, pieprz się.
Gratuluję dzisiejszej wygranej.
Wiem, jak nienawidzisz przegrywać.
Nie zależy mi na wygranej.
Po prostu zawsze chcę dobrze wypaść.
Akurat.
-Jest strasznie. -Czułam, że to suki.
Dość już.
Miałaś rację.
Dzwoń po Jeremiah, nim ktoś nas zamorduje.
Nie, nakręcimy za dużo dramy.
Nie przejdę jeszcze trzech kilometrów.
-Będziesz musiała. -Boże.
Zamknij się.
Conrad jest chodzącą katastrofą.
Czaję, że jest seksowny i tajemniczy,
ale czego nie dotknie, obraca się w syf.
Nie wiem, czemu pozwalam, aby tak na mnie działał.
Dziś zachowywał się tak jak kiedyś.
Takiego go znałam.
Znów ulegasz jego urokowi.
Potem czar prysł
i zrozumiałam, że dla niego odrzuciłam Jeremiah.
Zgadza się.
Wiesz co?
Marzyłam o Conradzie.
Wyobrażałam sobie szczęśliwe, bezpieczne życie,
które nie było nam pisane.
Nigdy nie pokocha mnie tak, jak ja jego.
Podczas pocałunku z Jeremiah...
coś czułam.
I to mnie przeraziło.
Miłość nie powinna trochę przerażać?
Masz rację.
Jak zawsze. Mam rację w 98% przypadków.
Cicho bądź.
Dzięki Bogu.
Conradzie, możemy pogadać na osobności?
Obowiązki wzywają.
Cześć, Belly.
Co?
Co tam?
Przeczytałam twojego esemesa do Belly.
Kłamałeś mi w żywe oczy.
Robiłeś to przez cały czas.
Miałeś mnie za rezerwę, gdy ja brałam cię na poważnie.
Wymyśliłeś bajeczkę, że mama ci każe zaprosić Belly na bal.
-Naprawdę mi kazała. -Przestań!
Całe lato próbuję rozgryźć naszą relację,
a tobie zależy tylko na Belly.
Jestem zła na siebie, że dałam się wciągnąć w twoje gierki.
Nie chciałem cię skrzywdzić.
Litości. Nie skrzywdziłeś mnie.
Zmarnowałeś mój czas.
A to co innego.
Chłopacy stoją do mnie w kolejce.
Seksowny student z Oxfordu ma fioła na moim punkcie.
Przynajmniej on wie, czego chce.
Dobra.
Dobra?
Rozumiem.
Zwodziłem cię i spieprzyłem sprawę.
Mam teraz wiele na głowie...
Wybacz, ale to żadna wymówka.
Zachowałem się nie fair.
Przepraszam.
Rzeczy twojej dziewczyny i jej przyjaciółki.
Podbijam o 20.
Od dawna gracie razem?
Od Choate. Liam jest prezesem klubu pokerowego.
Wejdziesz w końcu do gry?
Tak. Stawiam wszystko.
Zobaczymy, czy Stevenowi dopisze szczęście.
Cholera.
Zajebiście!
Luzik. Każdy czasem przegrywa.
Pewnie.
Przerwa?
Podwyższymy ante o 200?
Belly, wszystko w porządku?
-Co ty tu robisz? -Nicole wszystko mi powiedziała.
Mówiłeś jej, że ma przechlapane?
Proszę.
Przytrzymacie?
-Pomóc wam? -Dobra.
Mogę jechać z Jeremiah?
Oczywiście. Jestem 1000% na tak.
Szalony wieczór.
Nie musiało tak być.
Gdybyś przestał pogrywać i dał jej spokój,
to byłby wspaniały wieczór.
Przepraszam za zachowanie podczas turnieju.
Pochłonęła mnie rywalizacja.
Jesteś zły?
Nie. Jest dobrze.
Conrad i tak lepiej gra.
Podobno idzie z tobą na bal.
Kto ci to powiedział?
Moja mama.
To nieprawda.
Nadal nie mam partnera.
Możesz tu stanąć?
Tak.
Dzięki, że po mnie przyjechałeś.
Zawsze możesz na mnie liczyć.
Słyszysz to?
Co takiego?
Jak serce mi wali.
Faktycznie mocno.
Jesteś tego pewna?
Bałam się tej chwili.
O dziwo, nie było czego,
bo jestem z Jeremiah.
Dobra.
Pójdziesz ze mną na bal?
CONRAD - ŚPISZ?
Nie pisz do mnie,
bo potem dzieją się okropne rzeczy.
Wiem.
Przepraszam.
Ciągle popełniam błędy, jeśli chodzi o naszą relację.
To dla ciebie.
Nie musisz go zatrzymywać.
Możesz wyrzucić to do śmieci.
Chciałem tylko...
Co?
Powiedzieć...
że nie chcę cię stracić.
Na to za późno.
Napisy: Aleksandra Domke-Jarre
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger