TEGO LATA STAŁAM SIĘ PIĘKNA
BAL DEBIUTANTEK
Dzień dobry, Belly.
Jezu, jestem spóźniona?
Nie. Masz czas.
Gotowa na wielki dzień?
Ani trochę.
Na pewno jesteś gotowa.
A jak się potknę?
Nie potkniesz.
Nie puszczaj Jeremiah, on będzie twoim oparciem.
Racja.
Nie wierzę, że udało ci się go namówić.
Zarzekał się, że nigdy nie pójdzie na ten bal.
Nie miał nic przeciwko.
Dla ciebie zrobiłby wszystko.
On i Conrad.
Wszystko OK?
Tak.
Czy idziesz tam z przymusu?
Możesz mi powiedzieć prawdę.
Na początku tak było. Chciałam ci zrobić przyjemność.
Jeśli nie masz ochoty, to tam nie pójdziemy.
Chcę iść na bal i dokończyć, co zaczęłam.
Cieszę się, że mogę pokazać się innym.
Kocham cię, ślicznotko.
Gdy będą robić zdjęcie, powiedz „arbuz”.
Wtedy policzki wyglądają bosko.
-Arbuz? -Tak.
Podłapałam to od Madonny albo bliźniaczek Olsen.
Od kogo?
To gwiazdy.
Ikony mody z początku XXI wieku.
Siostry Scarlet Witch.
Widzimy się na dole.
Mam coś dla ciebie.
Suknia, którą chciałam?
Dziękuję! Jezu!
Podziękuj mamie. To był jej pomysł.
Skoczę po buty. Rozciągają się w zamrażarce.
Nie wierzę, że kupiłyście mi tę suknię.
Było widać, że w tej drugiej się męczysz.
Nie sądziłam, że to zauważysz.
Jestem twoją matką.
Znam cię.
Nie chciałaś, żebym szła na ten bal.
To prawda, ale...
akceptuję to, że dorastasz.
Co tu robisz?
Schrzaniłem sprawę.
To znaczy?
Grałem w pokera z Liamem.
Przegrałem wszystko.
Wszystkie pieniądze zarobione przez lato.
Nie mam kasy na smoking.
Wybacz, ale nie pójdę na bal.
Pojebało cię?
Po kilku przegranych myślałem, że się odbiję, ale było coraz gorzej.
Nie mogłeś odejść od stołu?
Oczywiście, że nie.
Musiałeś popisać się przed nimi, jaki z ciebie burżuj.
-Nie pomyślałeś o mnie? -Tak mi przykro.
Bal jest wieczorem!
Wiem.
Dam ci pieniądze.
Nie wezmę od ciebie ani grosza.
Pytałeś swoją mamę?
Mama by mnie zabiła.
Zaraz ja cię zabiję.
Steven, powiedz szczerze.
Chcesz w ogóle iść na bal?
Bardzo.
Możesz założyć stary smoking mojego taty.
Będzie na mnie pasować?
Bo przecież...
Masz rację. Przepraszam.
Masz fantastyczny pomysł.
Naprawdę nie chcę tego przegapić.
Jesteś idiotą.
Wiem.
Dzień dobry.
Przywiozłem te dobre babeczki.
Dzięki, nie jestem głodna.
Belly, pora się zbierać.
Nie zaglądajcie do salonu.
Portrety są skończone,
a wieczorem, po balu, zrobimy wernisaż.
Włóż to do samochodu Laurel.
Szybciutko.
Nie zawieziesz mnie?
Jadę z Susannah. Możesz podjechać sama.
-Serio? -To ledwie kilka ulic.
-Chyba że nie chcesz? -Chcę!
Jedź wolno, uważaj na światłach.
-Czekaj cztery sekundy na stopie. -Wiem!
Do zobaczenia w klubie.
Połamania nóg.
Słabe życzenie, bo będę tańczyć.
Tak się życzy komuś powodzenia.
Dobrze, że idziesz z Jerem.
Wiem.
Spokojnie, będziemy najlepsi w walcu.
Nie w tym rzecz.
Denerwujesz się na spotkanie z laskami?
Nie. Pewno wszyscy wiedzą, co się stało.
I mnie nienawidzą.
Jechać z tobą? Będę twoim fryzjerem i ochroniarzem.
Nie! Wstęp do garderoby mają tylko dziewczyny.
Posłuchaj mnie.
Dasz radę, jasne?
Będę przy tobie cały wieczór.
Jeśli zaczną ci dopieprzać,
-wtedy... -Co zrobisz?
Powiem im, że nieładnie się zachowują.
Wezmę cię za rękę i pójdziemy tańczyć.
Widzimy się w klubie. Jedź ostrożnie.
Co, do licha? Oszalałaś? Ty i Jeremiah?
-To świeża sprawa. -Zdarzyło wam się teraz?
Tydzień temu.
Jezu, jaja sobie robisz?
-To chore. Porzygam się. -Steven.
Chryste! Kryliście się z tym?
W tajemnicy przede mną?
To ciebie nie dotyczy.
-Jesteście parą? -Nie wiem.
Całowaliśmy się kilka razy.
Chwila. Co z Conradem?
Co z nim?
Ślinisz się na jego widok, od kiedy skończyłaś 10 lat.
-Nie mam 10 lat. -Niewiele więcej.
Shayla jest w moim wieku,
czyli też jest dzieckiem, a ty jesteś dupkiem.
Taylor też jest w moim wieku, hipokryto.
Rozumiem.
Nie chcę, żeby wszystko się schrzaniło.
Oni są dla nas jak rodzina,
więc chodzi tu nie tylko o ciebie.
Wiem.
Ale nie ty decydujesz, z kim się umawiam.
Ja o tym decyduję i wybrałam Jeremiah.
Musisz mi zaufać.
Jest!
Jedziemy.
-Hej! -Co tam?
Czemu nie mówiłeś, że umawiasz się z moją siorą?
-Skąd wiesz? -Widziałem pocałunek.
Chyba mnie nie pobijesz?
-Jeszcze się zastanawiam. -Bardzo ją lubię.
Lubisz masę osób.
Bujałem się z kimś tego lata?
Całowałeś się z typkiem na imprezie u Nicole.
To było miesiąc temu.
Nie zranię jej.
Przysięgam. Przecież to Belly.
Powinieneś był mi powiedzieć.
Racja.
Przepraszam.
Tylko żadnych czułości przy mnie.
Spieprzyłam kreskę!
-Ma ktoś pożyczyć golarkę? -Ja.
Dzięki, kochana.
Dziękuję.
Belly, jesteś!
Zajęłam ci miejsce.
Musicie pogadać.
Bardzo cię przepraszam.
Za Conrada?
Nie zależy mi na nim. Mam kogoś innego.
Mogę ci się wytłumaczyć?
Całe życie podkochiwałam się w Conradzie,
a on traktował mnie jak młodszą siostrę.
Liczyłam, że tego lata odwzajemni moje uczucia,
ale on po prostu uwielbia być adorowany.
Nigdy mu się nie podobałam.
Naiwnie wierzyłam, że to się zmieni.
Conrad jest puszczalski.
Ty poniekąd też.
Cam, Conrad, a teraz Jeremiah.
Igrasz z kilkoma sercami.
Może trochę się puszczałam.
Przysięgam, że Conrad już się nie liczy.
Kompletnie.
Pierwsza miłość nie rdzewieje.
Dzięki, Steven.
Mój przystojniak.
Mamo!
Dobry wieczór. Proszę.
Spójrzcie na nas.
Jest idealnie.
-Nie będziesz chyba płakać? -Nie chcę rozmazać makijażu.
Za rok wszystko się zmieni.
Conrad będzie na studiach.
Może to nasze ostatnie lato razem.
Rezerwuję sobie taniec z tobą.
-Nic ci nie jest? -Nie.
Dawno nie tańczyłam. Wyszłam z wprawy.
Chodźmy do środka.
-Chodźmy. -Dziękuję.
-To nasz? -Tak.
Znaleźliście wodopój.
Tylko w ten sposób przebolejemy tę średniowieczną katorgę.
Gdzie Victoria?
Wypadł jej zjazd medytacyjny.
Ładniej tu niż na naszym ślubie.
Wesele było w piwnicy moich rodziców.
Wszystko jest od tego ładniejsze.
Byłam w czwartym miesiącu.
Skandal.
W koreańskim kościele?
Musieliśmy mówić, że Steven jest wcześniakiem.
Moja mama wciąż się wzrusza i mówi,
że nie może uwierzyć, jaki jest silny i zdrowy.
Nadchodzi nasz cud natury.
Cześć, tato!
Dobrze cię widzieć.
-Masz spinki? -Tak.
Dziękuję.
Cześć, nie znamy się. Jestem Cleveland.
Cześć.
Mama mówi, że chcesz iść na Princeton?
Rodzice chcą, żebym został w stanie.
Jeśli się dostaniesz na Princeton, to coś wymyślimy.
Naprawdę?
Dzięki, mamo.
Mój przystojniak.
Shayla jest dziś gwiazdą. Ja robię tylko za dodatek.
Muszę już lecieć.
Miło było pana poznać.
Dziewczyny nie mają czuć się piękne same z siebie.
Mamy czekać, aż ktoś nam to powie,
i dopiero wtedy możemy czuć się piękne.
Czy to nie popieprzone?
Każda z nas jest piękna.
Na swój sposób.
Gotowi na pierwszy taniec?
Nie wierzę, że mnie na to namówiłeś.
Laski będą zachwycone.
Szkoda, że nie robimy tego razem.
Chciałbyś tańczyć z nami?
Nie.
Po prostu tego lata spędziliśmy mało czasu razem.
Byłeś niedostępny.
Wiem, że to moja wina.
Do końca lata został tydzień.
Jedziemy na nocną wyprawę na ryby?
Pewnie.
-Tak? -Jasne.
Ja też.
W porządku.
Powalicie ich na kolana.
Dzięki.
Dzięki, Connie.
Dobrze wyglądacie.
Dajcie czadu.
Arbuz...
Arbuz.
…z North Shore Animal League,
największego schroniska dla zwierząt na świecie.
Gigi Boucheron, córka Richarda i Cecily Boucheronów.
Gigi uczy się w Northfield Prep School.
Bierze udział w międzystanowych turniejach tenisowych
i jest zdolną wokalistką.
Zebrała 4000 dolarów dla szpitala dziecięcego.
Isabel Conklin, córka Johna Conklina i Laurel Park.
Uczennica Liceum Chesterbrook
i kapitanka szkolnej drużyny siatkówki.
Wyglądasz bosko.
Powiedz to jeszcze raz, a puszczę pawia.
Isabel jest też zapaloną pływaczką.
Tego lata zebrała 5000 dolarów na powiatowe schronisko dla kobiet.
Dlaczego tak się krzywi?
Nie mam pojęcia.
Arbuz.
Dara Jones, córka Philipa i Ginger Jonesów.
Dara uczy się w Akademii Pencombe.
Jest liderką klubu dyskusyjnego
i gra w szkolnej drużynie hokeja na trawie.
Zebrała 6000 dolarów na organizację non-profit,
która uczy kodowania młodzież z rodzin potrzebujących.
Dobrze dygnęłam?
Królowa byłaby dumna.
Shayla Wang, córka Roberta i Melissy Wangów.
Uczy się w Nightingale-Bamford,
jest zapaloną dżokejką i wschodzącą influencerką.
Shayla zebrała 8000 dolarów na Heart of Dinner,
która zapewnia wyżywienie starszym Azjatom w Nowym Jorku.
Marisa Pelzner, córka Harolda i Sylvii Pelznerów.
Marisa uczy się w Akademii Cherry Hill.
Jest środkową napastniczką w drużynie piłki nożnej.
Założyła szkolne stowarzyszenie LGBTQ.
-Dziękuję. -Proszę.
Zaraz wracam.
Zebrała 4000 dolarów na zbudowanie łazienek koedukacyjnych.
Dokąd ona idzie?
Nie wiem.
Powitajcie tegoroczne debiutantki
klubu Cousins Beach Country Club.
Laurel?
Jesienią będę potrzebować twojej pomocy.
-Będę często w Bostonie. -Oczywiście.
Victoria jakoś zniesie nastolatki?
Ona już zniknęła z horyzontu.
Przykro mi.
Nie wiedziałem, że przyjdziesz z kimś.
-To nic poważnego. -Oczywiście.
Co to ma znaczyć?
Czasem myślę, że naprawdę kochałaś tylko Susannah.
To nieprawda.
Zawsze mieliśmy trzyosobowe małżeństwo.
Akceptowałem to, bo też ją kocham.
Musisz zmierzyć się z tym, że Susannah wkrótce odejdzie.
-Nie mów tak. -Ale to prawda.
Laurel?
Jeremiah.
Co jest?
Zaraz będziemy tańczyć. Belly nie chce, żebyś to przegapiła.
Dziękuję. Zaraz przyjdziemy.
Dobra.
Powitajmy partnerów naszych debiutantek.
-Czy moja mama wygląda dobrze? -Tak, a co?
Ostatnio sporo sypia i pali dużo trawki.
Nic jej nie jest.
Twoi rodzice o niej gadali, a Laurel była zdenerwowana.
Boże.
To było świetne.
Chodź na bok.
Chwila.
To było niesamowite.
Byłeś niesamowity.
Daliście czadu!
Totalnie.
Dzięki.
Pięknie ci w bieli. Pamiętasz studniówkę?
Słabo leży. Nie wybrała ci pasującego smokingu?
Wybrała, ale...
przegrałem z wami hajs na niego.
Sorki. Nie sądziłem, że będziesz spłukany.
Skąd niby miałbyś wiedzieć?
Mogę ci oddać kasę. Nie ma sprawy.
-Graliśmy dla zabawy. -Nie trzeba.
Zachowaj swoją wygraną.
Mam być głównym mówcą na festiwalu literackim
w Santa Barbara w październiku.
Tak sobie myślałem...
może pojechałabyś ze mną?
Jesień stoi dla mnie pod znakiem zapytania.
Laurel.
Musimy o tym porozmawiać.
Muszę ci coś powiedzieć...
Zaczyna się.
No proszę.
Gdzie jest Jeremiah?
Na pewno zaraz przyjdzie. Idź.
Czemu nie powiedziałaś, że Liam to twój eks?
Nie jest moim eks.
Na studniówce mnie obmacywał, kazałam mu spadać.
-Czemu tak się zachowujesz? -Jak?
Masz kompleksy. Ja nie miałam, gdy dowiedziałam się o Taylor.
Nie wiem.
Może nie zauważyłaś, ale nie pasuję tutaj.
-Steven. -Dorastałem na przedmieściach Filadelfii.
I to nieciekawych. Jeżdżę hondą civic.
Nie chadzam na gale ani bale.
Nie jestem jak Liam.
I dobrze.
To ty jesteś tu ze mną. Nie on.
Wybrałam ciebie.
Masz rację.
Chyba cię kocham.
No raczej.
-Widziałyście Jeremiah? -Chyba wyszedł.
Gdzie jest Jeremiah? Connie, widziałeś go?
Był tu przed chwilą.
KLINIKA ONKOLOGICZNA - SUSANNAH FISHER
TEMAT: LECZENIE EKSPERYMENTALNE
Kojarzysz ten sen, w którym stoisz naga w klasie
i wszyscy się na ciebie gapią?
Mój sen się ziścił.
Widzieliście Jeremiah?
Nie.
Pamiętam większość kroków.
Spójrz na nich.
Belly promienieje.
Conrad jest jej słońcem, a gdy słońce wychodzi zza chmur,
wtedy gwiazdy znikają.
Skarbie, gdzie byłeś?
Źle się poczułem. To chyba przez te krewetki.
Tak mi przykro.
-Już ja nagadam temu dostawcy. -Jasne, Karen.
Zamówię ci napój z imbirem. Obsługa!
Dziękuję.
Pokręciłem kilka kroków.
Byłeś świetny.
Cieszę się.
Że to ja z tobą zatańczyłem.
Zaraz wracam.
Znów ci niedobrze? Co z tym napojem?
Pójdę po niego do bufetu.
Co chciałeś mi powiedzieć?
Wiem o raku Susannah.
Conrad mi powiedział.
Gdzie byłeś?
Conrad, musimy pogadać. Mam ważne wieści o mamie.
Coś odkryłem.
Pogadajmy o tym później.
-Nie, to ważne. -Spokojnie.
-Już wiesz. -Conrad wie?
Chryste.
Skąd?
Wiedziałeś cały czas i milczałeś, gnoju?
Jer...
Przestańcie natychmiast!
Co wy wyprawiacie?
Mamo...
Wiemy.
Obaj wiemy.
O czym?
Kretynka ze mnie.
Czemu tak mówisz?
Całe lato myślałam tylko o sobie
i nie wiedziałam o tym, że Susannah choruje.
Tak miało być.
Tego właśnie chciała.
Kiedy się dowiedziałaś?
Wiosną.
Nie chciała was tym obciążać.
Pragnęła spędzić z wami ostatnie lato.
A co z tobą?
W jakim sensie?
Musiałaś się z tym mierzyć sama.
Ona nie wyzdrowieje?
Nie.
Przykro mi, że ten wieczór tak się skończył.
Mieliście się dowiedzieć inaczej.
Pójdziesz na terapię eksperymentalną?
Nie, skarbie.
Nie pójdę.
Nie mogę.
Szanse są nikłe.
Niemal zerowe.
Nie chcę znów przez to przechodzić.
Już wtedy było mi ciężko.
Mogłabyś spróbować.
Musisz.
Chcę stąd odejść, będąc sobą.
-Rozumiesz? -Nie.
-Nic z tego nie rozumiem. -Wiem.
Jestem w tym kiepska.
Wasza mama już tak ma.
Mogłam się domyślić, że wiesz.
Ale nie dopuszczałam tej myśli.
Jeśli jest szansa, musisz ją wykorzystać.
Powiedz jej, Conrad.
Dlaczego nic nie mówisz?
To obłęd. Musisz spróbować. Nie możesz się poddać.
Mamo, mogłabyś...
spróbować?
Dla nas.
Potrzebuję cię.
Przytulcie się.
-Świat się kończy, jeśli ty gotujesz. -Cicho!
Jak poszło z chłopcami?
Powiedziałam, że zacznę terapię.
Nie mogłam im odmówić.
-To wszystko skomplikuje... -Lekarze niech mówią swoje.
Leczenie zadziała.
Drzemie w tobie magia.
Od kiedy wierzysz w magię?
Wierzę w ciebie.
Chodźcie na kolację!
Tego lata czasem wydawało mi się, że sama siebie nie znam.
Ale wiem jedno.
Nieważne, co przyniesie przyszłość,
zawsze będę tu wracać.
Do tych ludzi.
Nie wierzę, że się zgodziła.
Udało ci się ją przekonać.
To Jerowi się udało.
Przepraszam, że byłem takim palantem całe lato.
Przechodziłeś przez to wszystko sam.
Szkoda, że mi nie powiedziałeś.
Chciałem.
Prawie to zrobiłem parę razy.
Wracajmy.
Mam ci tak wiele do powiedzenia.
-Nie teraz. -Dlaczego nie?
Potrzebujesz teraz wsparcia.
Nie chcę tego wykorzystać.
Nie potrzebuję kogokolwiek...
tylko ciebie.
Nie chcę, byś mnie potrzebował.
Chcę, byś mnie pragnął.
I tak jest.
Wtedy poczułam,
że skoro to mogło się wydarzyć,
to nie ma rzeczy niemożliwych.
Napisy: Aleksandra Domke-Jarre
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger