த சம்மர் ஐ டெர்ன்ட் ப்ரிட்டியில் முன்பு...
எதையும் தொட உங்களுக்கு உரிமையில்லை. அம்மாவோட பொருட்கள்.
உங்கம்மா இது நடக்கும்னு எச்சரித்திருக்கணும்.
-பேசினாயா? -4 நாள்தான்.
தைரிய பெண்களுக்கும் மோகம் தேவை.
-மைலோ எப்பவுமே சூட், டை அணியமாட்டான். -மைலோ உனக்கு பொருத்தமானவனல்ல.
உன்னையும் ஜெரமியையும் பார்த்தோம்.
நீங்க தள்ளியே உட்கார்ந்தாலும், ஏதோ இருக்கு.
எங்களை நீ வெறுக்காம இருக்கணும்.
ஆனா, எனக்கு அவளைப் பத்தியே நினைப்பு.
வாங்குபவர் விலை சொன்னார், நான் ஒப்புக் கொண்டேன்.
வீட்டை வித்தாச்சு.
த சம்மர் ஐ டெர்ன்ட் ப்ரிட்டி
வித்தாச்சா?
இந்த 12 மணி நேரத்தில் வீட்டை வித்துட்டீங்களா?
ஆம். மூணு குழந்தைகளுடனும், ஒரு சின்ன நாயுடனும்
உள்ள அழகிய குடும்பத்துக்கு.
-சரி, இதோட முடிஞ்சுடாது. -முடிஞ்சாச்சு.
உங்க சாவிகள் வேணுமே, தயவு செய்து.
உண்மைல உங்களுக்கு இதில் மகிழ்ச்சி போல.
இப்படி செய்யாதீங்கம்மா.
அப்படியா ஸ்கை?
இந்த வீட்டை விற்கிறேன்னு சொன்னேனே. நீங்க நம்ப மறுத்தீங்க.
எனக்கும் மகிழ்ச்சி இல்ல, ஆனா, ஒப்புக்கறேன், முடிஞ்சதில் நிம்மதிதான்.
வா, ஸ்கை. தள்ளிக்குங்க.
அம்மா.
சண்டை போட வேணாம்.
பாருங்க, கடந்த சில நாட்கள் கடினம்தான்.
உங்களுக்கு இங்கே இருக்க முடியாதுன்றத மறக்கல.
-அது மாறல. -அது எனக்கு மாறிடிச்சு.
எனக்கு இந்த ஊர் பிடித்திருக்கு, வீடும்... பிறகு இதே கடற்கரையும் பிடிச்சிருக்கு.
-உனக்கு தண்ணி பிடிக்காதே. -உங்களுக்கு.
தெரியலை. எனக்கு இங்கே மகிழ்ச்சியா இருக்கு.
ஆனா மருந்துகளால் அல்ல.
எனக்கும் நீ மகிழ்ச்சியாகணும்.
-அவங்களை தெரிஞ்சுக்கணும். -அப்படியா?
ஆனா, என்னை பிரிச்சு வைத்து, மோசமான விஷயங்களையே சொன்ன மாதிரி இருக்கே.
அதான், சொல்லத் தெரியல, அவங்களோடு நம்மை இணைக்கும் கடைசி தொடர்பு இந்த ஊர்.
நான் செய்யலயே, அவங்கதான் நாம் இருப்பதை விரும்பல.
அதைதான் கான்ராட், ஜெரமையாவிடம் பேசினேன்.
சரி. நடந்தது நடந்துபோச்சு, ஸ்கை.
நீ சகோதரர்களோட இருக்கணும்
என்பதற்காக, வாங்கினவர்களிடம் திரும்பி போக முடியாதே.
அவங்க உன்னை பார்க்கணும்னா, தேடி வருவாங்க.
தொடர்பே வைக்கலன்னாலும் ஆச்சரியப் படாதே. அவ்ளோதான்.
வீட்டை வித்துட்டா,
நல்லா நிம்மதியா இருக்கும்னு நீங்க நினைப்பது தெரியும்.
ஆனா, நிம்மதி கிடைக்காது. எப்பவுமே.
எப்படி நிச்சயமா சொல்றே?
ஏன்னா இதை நிம்மதிக்காகவோ, பணத்துக்காகவோ, வேற எதுக்கோ விக்கல.
ஒண்ணை உறுதிப்படுத்திக்க விக்கறீங்க.
அதான், இந்த ஊருக்கும் நமக்கும் தொடர்பே இருக்கலைன்னு.
நீங்க முயன்றா, மறுபடி ஒரு வெத்துமஸ் அனுபவம்தான் கிடைக்கும்.
இதை நிரப்புமளவு ஏன் வாங்கலை நான்?
எனதில் எடுத்துக்கோ. அதிகமாவே வாங்கினேன்.
-அப்படியா? -ஆம். இதோ.
நன்றி.
ஜூல்ஸ், நீ வந்தது, ரொம்ப மகிழ்ச்சி.
எனக்கும்தான்.
உன் ஸ்டாக்கிங்லயே நிரப்பறியா?
எப்பவும் செய்வது.
ஆடம் குழந்தைகளை தூங்க வைத்து தூங்கிடுவார் கிறிஸ்துமஸப்ப, அதனால...
உனது பரிசுகளைக் கூட, நீயே வாங்கவில்லையே.
ஏதோ எனக்கு துல்லியமா தேவையானது கிடைக்குதே.
தப்பா நினைக்காதே, நம் அப்பா போன்றவனை மணந்திருக்கே.
ஜூல்ஸ்...
மன்னிச்சிடு.
இன்று அவருக்கு ஏங்கறேன்.
அவர் இல்லாத கிறிஸ்துமஸ் நெருடுது.
எனக்குத் தெரியல.
நாளைக்கு, நீயும் நானும் கசின்ஸ் வீட்டுக்கு போவோமா?
இப்போது நமது. இப்ப அங்கே என்ன சேர்க்கணும்னு பார்க்கலாம்.
யாருக்கு எப்போனு.
சொன்னேனே, அந்த இடத்தில் எந்த பிடிப்பும் இல்ல. கொடுங்கனவு.
அட. அது அவ்ளோ மோசமில்ல.
சூரிய அஸ்தமன கடற்கரை சிப்பி நடை பழக அழைத்து போவாயே.
நீ, அப்பா, லிலியன், கச்சிதமான குடும்பம்,
நானோ யாரும் விரும்பாத வெளி நபர்.
நான் வர விரும்பினேன். என் அம்மாவும் அப்பாவும் கூட.
வேணாம். லிலியனுக்கு என்னை பார்த்தாலே பிடிக்காது.
நீ வீட்டை விலகிய தியாகி ஆகணுமா?
அவளை பேரன்ட் ட்ராப் படத்தில் வரும் மெரெடித் ப்ளேக் மாதிரி ஆக்கறே.
நான் இந்த கடுப்பான மூஞ்சை வைத்துக்கொண்டு வந்து எல்லோரையும்
கவலைக்குள்ளாக்குவது எத்தனை நாளைக்குத்தான்
தொடரணும் என அப்பாவிடம் கேட்டதை நானே ஒரு முறை கேட்க நேர்ந்தது.
சரி. ஒரு வேளை சொல்லி இருந்தா...
அவ சொன்னா.
இப்படி சொல்றது அசிங்கம், ஆனா, விடு,
பெற்றோர்களானா வெறுப்பு வரும் கெட்ட நேரங்கள் சகஜம்தானே.
அதுக்கு அவ மீதோ என் மீதோ வருத்தம் வைக்க வேண்டாம்.
அதனாலதான் உன்னிடம் சொல்லல. உன்னால புரிஞ்சுக்க முடியாதே.
இட்டுக் கட்டியா சொல்றேன்?
கண்டிப்பா இல்லம்மா.
உங்க அப்பா பூடக புத்தி ஆசாமி.
சூஸானா சித்தியும் பெற்றோரது மட்டமான நடவடிக்கையை ஏற்கலை.
ஆனா, இந்த வீட்டைப் பற்றி கான்ராட், ஜெரமையாவின்
எண்ணங்கள் உங்களுக்கு ஒத்துப் போகாதாதால் அவங்களை
நீங்க பேச விடல.
அவங்க பேச்சை கேட்பதுக்கு பதிலா,
இப்படி துண்டித்து, முதல்ல வாங்க வந்தவனுக்கே விற்பதா?
-நல்ல விலை வந்தது. -அம்மா!
உங்களுக்கு பரந்த மனசு,
கடந்த காலத்தை காட்டி, அதை குறுக்குவது கடுப்பு.
ஆக, ஒப்பந்தத்தை ரத்து செய்யுங்க, தயவு செய்து.
அப்படி செய்ய முடியாது.
இப்போ கார்ல ஏறு. நாம் பாஸ்டன்ல 10 மணிக்கு இருக்கணும்.
இல்லை.
அம்மா, ஐ லவ் யூ, ஆனா நான் வர முடியாது.
இது சரியே இல்ல.
ஐ லவ் யூ டூ, ஸ்கை.
ஆனா தப்பு செய்யறே.
திரும்பி வந்து ஹோட்டல்ல பார்க்கிறேன்.
சரி, அப்போ, விஷயங்கள் இப்போதைக்கு அவ்ளோ நல்லா போகல,
ஆனா எப்பவும் விடியும் முன் ரொம்ப இருள்தானே?
ஆமாம், ஆனா இப்ப இல்ல.
மன்னியுங்க. அவங்க பேரத்தை ரத்து செய்ய சொன்னேன்.
உன்மேல் ஒண்ணுமில்ல, ஸ்கை.
ஆனா, அவங்க என் அம்மான்றதால,
என்மேலயும் கோபமா இருந்தா, எனக்கு புரியும்.
இப்போதைக்கு அவங்களை சமாளிக்க முடியல.
உன்மேல் யாருக்கும் கோபமில்ல, ஸ்கை.
அப்ப, நாம் வீட்டுக்கு திரும்பணுமா?
ஆம். கதை முடிந்தது.
இல்ல.
நமது கடைசி நினைவு இப்படி ஆகிடக் கூடாது.
எல்லோரும் பரிதாபமா, தோற்றுப் போய்.
இங்கு இன்னும் நல்லா வந்தனம் சொல்லணும்.
எப்படி?
என் அம்மா, கடற்கரை வீட்டுக்கு, அவங்கப்பா இறந்தப்போ முதல் முறை வந்தாங்க.
அவங்க ரெண்டு பேர்தான் இருக்கணும்,
ஆனா, சூஸானாவுக்கு வீட்டின் வெறுமை பிடிக்கல.
ஆக, பெரிய விருந்தை தர முடிவெடுத்தாங்க.
எல்லோரும் நடனமாடி, அருந்தி, நடு இரவில் நீந்தினாங்க.
சூஸானா அது காட்ஸ்பி படம் போல இருக்குன்னாங்க.
நாமும் ஒரு விருந்து தரணும்ன்றேன்.
-நான் தயார். -நானும்.
நான் மூணாவதா.
இது நமக்காக பிடிக்கும்.
நீங்க வரலையா?
அம்மா இதையே விரும்பியிருக்கலாம்.
பிடிக்கும்.
பிரமாதம். எல்லோரும் குளித்து தூக்கம் போடுங்க, பிறகு வேலை இருக்கு.
சரி.
உனக்கு பரவாயில்லயா?
ஆம்.
சரி. இரு. இரு.
உண்மையாதான்.
உனக்கு நிறைய வேலை இருக்கு, தெரியும்.
-வீடு, ஸ்டான்ஃபோர்ட்... -ஸ்டான்ஃபோர்ட் போகல.
சும்மா சொன்னேன்.
நீ ஸென்னை பின்பற்றலாமென்பேன்.
-"ஸென்னை பின்பற்றுவதா"? -ஆம்.
-உன் ஆள், டேய்லர் போட்ட மந்திரமா? -டேய்லர் என் ஆளல்ல.
ராத்திரி அப்படிதானே தோணிச்சு.
நீ செய்வது தெரியும்.
ஆனா, ஆம். டேய்லருக்கு நல்ல சிகிச்சைகள் கைவசம் இருக்கு,
அது எங்கிருந்து வந்தாலும்.
-ஸென் உனக்கு நல்லதாகும். -நீ சொன்னா சரி.
சரி. ஒண்ணா மேலே
எல்லாம் பிரமாதமா இருக்கிற எங்கேயோ இருக்கே,
இல்ல, ரொம்ப மோசமா கீழே எங்கேயோ இருக்க.
ஸென்?
இதோ இங்கே இருக்கு.
ஸென்னா இரு.
ஆகட்டும். இந்த மேன்மையான வீட்டுக்கு கலக்கலான விருந்தை ஏற்பாடு செய்.
எல்லா உணர்வுகளையும் அனுபவி. கட்டற்று போ.
சரி. நான் ஸென்னை கடைப் பிடித்தால், சமையலறைலருந்து எனக்கு விடுதலையா?
சரி, நான் ஸென்னை கடைப் பிடிக்கிறேன்.
-மன்னி, என்ன அது? -ஸென்னா இருக்க பார்க்கிறேன்.
இன்னொரு முறை சொல். சொன்னது சரியா கேட்கல.
ஸென்னா இருக்க பார்க்கிறேன்.
சரி.
என் துண்டுகளை பார்த்தாயா? நான் குளிக்கணும்.
ஸ்டீவன் நீச்சல் குள கரையில் காய்ந்த சிலதை எடுத்தான்.
அவனை கேட்டு பார்க்கணும்.
நீ முகாமுக்கு வருவதால், நான் மார்ஸியிடம், டோனாவோடு அறையை பகிர்ந்துக்க சொன்னேன்.
உண்மைல அது மகிழ்ச்சி.
அது பத்தி சொல்லணும், கோச் பதில் பேசினாங்க.
-அப்படியா? -ஆமாம்.
முதல்ல ஆடச் சொன்னாங்களா? அப்படி சொல்லலனா மண்டு.
உண்மைல வரவே வேணாம்னுதான் சொன்னாங்க.
என்ன? இப்பவே அவங்களை கேட்கிறேன்.
இல்ல, வேணாம். இல்ல, எனக்கு இது வேணும். படணும்.
ஏன்னு தெரியல... அவங்க என்னை சேர்த்துப்பாங்கனு நினைச்சதே தப்பு.
இது பரிதாபம்.
நிஜமா நான் ஆண்டு முழுதும் சொதப்பியதா தோணுது.
சரி, விட்டுத்தள்ளுடி.
நீ அணியில் இல்லன்னா, நானும் ஆடப் போறதில்ல.
உன்னாலதான் அதில் இதுவரை இருந்தேன்.
நிறுத்து. இது...
-நிஜமா சொல்றேன். -போதும்.
அணியை மாநில போட்டிக்கு கொண்டு வர்றே, போதுமா?
-என்னை கைவிட்டுடாதே. -மாட்டேன்!
-அதே. -இல்ல, இது துளைக்குது.
பயணம் கடுப்பாகும், விடியற்காலைல எழுந்துக்கணுமே.
-உனக்கு துண்டு தேடி தர்றேன். -பெல்லி!
உன் கனவில் எப்போதும் வரும் இடங்களை தெரியுமா?
ஆழ்மனது அங்க அழைத்து போகும், அது நிஜ வாழ்க்கைல பாதுகாப்புன்றதால்.
ஆமாம்.
இந்த வீடு எனக்கு அப்படிதான்.
இன்றைக்கு பிறகு, இந்த நீச்சல் குளத்தில் கனவில் நீந்துவேன்.
அது நெருடுது.
இருக்கட்டும்,
அதாவது, போதிய நேரம் இல்லன்னா...
நீயா அப்படி செய்தே.
மன்னி, சோகமானே. உற்சாகப் படுத்தணுமே.
-அவ்ளோதானா? -அதே. இல்ல!
இந்த இடத்தை இழப்போம்னே நினைக்கல.
-நீ நினைத்தாயா? -இல்ல. இல்லவே இல்ல.
இந்த இடத்தை எவ்ளோ நேசிக்க முடியுமோ அவ்ளோ நேசித்ததா நினைச்சேன்.
இப்பதான், அவ்ளோ நேசிக்கலயோன்னு தோணுது.
பெல்லி, கான்ராட் உன்னை கடைக்குப் போய் வாங்கி வர கூப்பிடறான்.
சரி. இதோ வர்றேன்.
சரி, நானும் வர்றேன்.
சரி.
மைலோ
கண்ணு! ஹை.
ஹேய், அழகே.
உனக்கு ஏங்கினேன்.
பிரிந்திருக்கவே பிடிக்கல, கண்ணு.
தெரியும்.
கஷ்டமா இருக்கு.
டே-டே, இன்ஸ்டகிராம்ல தனியா கூப்பிடவா, பொதுவிலா?
மோசமா இருந்தா நீ மட்டும்தான் சொல்லுவே.
ஹலோ! இன்ஸ்டகிராம் பொதுவா, தனிப்பட்டா?
தனிப்பட்டது. அன்னியர் தடுக்கப்படணும்.
-கண்ணு? -சொல், கண்ணா, இருக்கேன்.
எப்போ திரும்பி வர்றே?
புது பாடல்கள் எழுதப் பார்க்கிறேன், தூண்டுதல் வேணுமே.
இரு, சந்திப்பு எப்படி போனது?
அவங்க பொய்யர்கள். ஏமாற்றுக்காரனுங்க. நேரம் வீண்.
இந்த காலத்தில் யாரையுமே நம்ப முடியாதுல்ல?
துடுக்குத்தனம்தான் தெரியுமே.
-விட்டுத்தள்ளு. -"துடுக்குத் தனம்."
போகணும். விருந்து ஏற்பாடு செய்யணும், இல்லனா யாருமே வரமாட்டாங்க.
-பெரிய வேலை அது. -விருந்து தர்றீங்களா?
பாருப்பா, ரொம்ப மன்னிக்கணும், எங்களுக்கு நேரமே இல்ல.
அவ உன்னை உடனே கூப்பிடுவா.
-சரியா? -போதும்.
என்ன?
-என் ஃபோனைக் கொடு. -உனக்கு உதவத்தானே.
எதுவானாலும், நிறுத்து.
சரிதான். ஆக, பீர், டெகீலா, வோட்கா...
-ஸ்கைக்கு ஜின். -ஜின் யார் குடிப்பா?
-கிழடுகளும், ஸ்கையும். -அதே.
சரிதான். இதைப் பார்த்துக்கறேண்டா.
இதோடவா?
பீர்
என்னப்பா.
நீ ஃப்ரிட்ஸ் ஹெர்பர்ட்ஸன் இல்லை, தெரியும்பா.
நிச்சயமா, குவாம்ல இருந்து வரல.
வழியே இல்ல! ஐடி வேலை செய்யலயா திரு. ஹெர்பர்ட்ஸன்?
-போடா. என்கிட்ட அதாவது இருக்கே. -என்ன?
கவனி, ஏன்னா, எனக்கு ஐடி தேவையில்லை, சரியா?
ஜம்பரும் நானும் நெருக்கம். தெரியுமா? நாங்க சகோதரர்கள் போல.
ஆகட்டும், இவ்ளோ கஷ்டமா?
பார்த்து கத்துக்கோ.
-ஜம்பர். -ஜெரமையா.
ஏண்டா, எப்படி இருக்கே?
ஆமாம்.
21 வயதுக்கு கீழ் உள்ளோருக்கு மது வகைகள் விற்பனை இல்லை
அந்த மூஞ்சியை பாரு.
சரி.
இப்ப என்ன? யாரிடமாவது காசு கொடுத்து வாங்கி வரச் சொல்லவா, இல்ல...
வேற கடைக்குப் போகலாமா?
இல்ல நம்மை தெரியாத வேற ஊருக்கு போவோமா?
உன் குவாம் ஐடிய யாருமே ஒத்துக்க மாட்டாங்கனுதான் தோணுது.
உன் திட்டத்தை சொன்னா நல்லா இருக்கும், இசபெல்.
சும்மா நான் போய் கேட்டுப் பார்க்கிறேனே?
-அது வேலைக்கு ஆகாது. -அவன் சரி. வேலைக்கு ஆகாது.
சரி.
ஹேய், ஜம்பர்.
பெல்லி. ஏன் வந்தேன்னு தெரியும்.
தெரியுமா?
ஏதோ போலி ஐடியை தந்து, எப்படி இரவு விருந்துக்கு
உன் அம்மா வைன் வாங்க மறந்தாங்கன்னு கதை விடப் போறே.
இல்ல. மாட்டேன்.
நான் உண்மையை சொல்வேன், பிறகு நீ உதவலாமா முடிவு செய்.
இதுதான் விஷயம்.
ஆறு வாரமா, ரொம்ப நொடிஞ்சு போனோம்.
ஆமாம், அவங்க அம்மா பத்தி கேள்விப் பட்டேன். வருந்தறேன்.
அதே. அந்த வீடு விற்பனைக்கு வந்தது தெரியுமா?
"வந்துடுச்சா"?
இன்னக்கி காலைல வித்துட்டாங்க,
ஆக, இன்றிரவுதான் எங்களுக்கு இங்கே கடைசி நாள், அவ்ளோதான்.
அது செம இடி.
ஆம். தெரியும். ரொம்ப ரொம்ப பேரிடி.
உனக்கு மோசமான நாள் இருந்ததுண்டா,
நண்பர்களோட சுற்றி பீர் மட்டும் குடிக்கத் தோன்றுமளவு?
-கிண்டலா பண்றே. -நடக்காத ஒண்ணு.
இதை கார்ல ஏத்து, சீக்கிரம்.
மாட்டக் கூடாது, மாட்டினா, கழிவறை போனப்ப திருடினீங்க என்பேன்.
-சரியா? -நன்றிடா.
-நடத்துங்க. -இரவு பார்ப்போமா?
இரவு பார்ப்போம். நன்றி.
-நீ கேட்டேன்னு நம்ப முடியல. -வேலை செய்தது அதிசயம்.
அட, எல்லாமே சிக்கலா இருக்குமா என்ன.
-எனக்கா? -ஆம்.
-எனக்கு என்ன வாங்கினே? -குடிச்சு பார்.
-பாதி செர்ரி, பாதி கோகோ, உன் முத்திரை. -ஆம்.
-அருமை? -எனக்கு எங்கே?
-எப்பவும் இனிப்பு அதிகம்னு சொல்வாயே. -ஆனா, மோசமான தாகம்.
இனிப்பு அதிகம்.
கோகோ உன் முத்திரைன்னு நெனச்சேனே.
லிஸ்ஸியோட தொகுப்பாளர் சமாச்சாரம் இங்க இருக்கணும்.
திமிங்கலம்னா உனக்கு ரொம்ப பிடிக்குமோ.
இது, மேதாவியின் அறை போலிருக்கே.
ஆம். எனக்கு எப்பவுமே திமிங்கலம்னா, ஒரு மாதிரி வெறிதான்.
சரிதான்.
வெற்றி. கிடைச்சுடுச்சு.
கிடைச்சிடுச்சு.
தொகுப்பாளர் விஷயம், உங்க அக்காவோடதா?
சொல்லப் போனா, இல்ல.
அப்பப்ப மாறி மாறி தாவிக்கிட்டே இருப்பா. எனக்கு நேர் எதிரிடை.
அம்மாவுக்கு கோபம்.
நீயும் அம்மாவும் ரொம்ப நெருக்கமோ.
லிஸ்ஸி இறந்ததும், அப்பாவால் சமாளிக்க முடியல. பிரிந்து போனார்.
ஆக, நாங்க ரெண்டு பேர் மட்டும்தானே?
அது வருத்தம் தருது.
புரியுதுதான்.
இப்ப அம்மாமேல செம கோபம் எனக்கு,
அவங்களுக்காக ரொம்ப ஏக்கமாவும் இருக்கு.
ஆம், நான் எப்பவும் என் அம்மாவோட இருக்கணும், தினமும் அவங்க கூடவே சுத்தணும்.
நான் கல்லூரிக்குப் போன பின், யார் மோசமாகப் போறோம் தெரியல.
அதனால்தான் படகு வேலைக்கு போகலயா?
இருக்கலாம்.
அவங்க உன் கனவுகளை மெய்ப்படுத்த விரும்பாதது வியப்பு.
அப்படியா, ஆனா, படகு பத்தி அவங்களிடம் நான் சொல்லவே இல்ல.
அது அடுத்த வாரம் படகு, படகுத் துறைக்கு வருது,
ஆக, திரு. லரோயை அம்மா திடீர்னு சந்திக்காம பார்த்துக்கணும்.
என்னை சேர்த்துக்கவே பார்க்கிறார்.
அடுத்த வாரமாடா?
பார், நீ படகுக்கு போயாகணும்.
தெரியுது, ஆனா சந்தேகம்தானே?
சரி, சரி. அது பத்தி யோசிக்கிறேன்.
பார்ட்டி சிடியில் வாங்கியமைக்கு நன்றி
அதுசரி, என்ன திட்டம் இப்போ?
அதாவது, பெரிய மப்பு விருந்துதானே? ஆக, பெரிசா செய்.
எவ்ளோ பெரிசு சொல்லேன், பெல்ஸ்?
சரி. அதாவது, அப்பாவோட அமெக்ஸ் அளவு பெரியதா, அல்லது...
புனித நெருக்கடிகால அமெக்ஸா?
இருங்கடா. நான் நினைப்பதையே நீயும் நினைக்கிறாயா?
-என்ன? -பலூன் கலன்கள்,
ஒளிரும் கதிர், குமிழிகள், எல்லாமே.
-ஆம், ஆம். -ஆம்தானே? சரி!
கடைசியா வாங்கறவங்க வண்டில ஏத்தணும்.
-ஆரம்பி! -இரு.
இரு. நில்லு!
-இதைப்பற்றி உறுதியா? -சரி.
-பழைய பாடல்களா? -ஆமாம்.
அது இனிமை.
நான் இதுக்கு வருவேன்.
-வந்தாலும் வருவேன். -அடடே, தயவு செய்து.
நீ விருந்தளிக்கலைன்னா உன்னை கூப்பிடவே மாட்டாங்க.
இல்ல, நான் மரிஸா, டாராவை சேர்த்திருக்கேன்.
அதான், வேற யாரு?
ஆகட்டும், அவங்க ரொம்ப வம்பளப்பாங்க.
எல்லோருக்கும் இந்த விருந்து விரைவா பரவும்.
ஷேலா வருவான்றியா?
இல்ல.
இல்ல, இபீஸால இருக்கா.
ஆமாம், அவ "இபீதா"ன்னுதான் சொல்வா.
இருக்காது.
பாடல் வரிசைய கொஞ்சம் பார்.
சரி!
-இன்னும் வேலை முடியல. சும்மா... -பரவாயில்ல. பார்போம்.
இல்ல. வேணாம், இன்னொரு முறை பாடினா, பட்டியல்ல இருந்து எடுத்துடுவேன்.
எனக்காகவே இதில தனியா சேர்த்தே, அப்புறமென்ன.
நீயும் பெல்லியும் என்னையும் அம்மாவையும்
அதே சாதா நடனத்தையே பார்க்க வைப்பீங்களே.
-அது நல்லா இருந்தது. -நல்லா இருந்ததா?
அடடே, இது அதிகம்டா.
ஏன்னா எனக்கு நினைவிருப்பது, மென்மையான அசைவும் காலை உதறுவதும்தான் அது.
ஆம். எங்களை மறக்கவே முடியாது.
டேய், வந்துட்டோம்டா.
வந்து ஒலிபெருக்கிகளை பாருங்க.
நான் உள்ளே போய் ஸ்கை எல்லாம் ஏற்பாடு செய்ய உதவணும்.
பாடல் பட்டியல் வேலையை தொடர்ந்து, முடி. நல்லாவே இருக்கு.
சரி. இரு. அதான், உன் வண்டில வேடிக்கையா எதுவுமே இல்லயே. இது விருந்தாச்சே.
இந்த தட்டுகளில் மினுமினுப்பு.
நீ இன்னும் அதிகமா பழகணும்.
இரு.
அதே. இதுதான்...
ஆம். இதே, இப்படிதான் இருக்கணும்.
இது நூறு சதம் உன் தோற்றம், கானி கண்ணா.
-அப்படியா? -ஆம்.
வேடிக்கை. ரொம்ப யோசித்தா, எங்கம்மா கூட கானின்னுதான் அழைப்பாங்க.
நான் எல்லாத்தையும் மந்தமாக்க கூடாது. இந்த நாள் வேடிக்கையா இருக்கணுமே.
கொஞ்சம் வேடிக்கையா இருப்போம்.
இல்ல. அது இல்ல.
நாம், நமது மனதில்
பாரம் இருந்தாலும், இல்லாத மாதிரி நடிக்கும் விஷயத்தை பேசுவோமா.
சரி, கண்டிப்பா...
அதை எப்படி சொல்றதுனு திணறிகிட்டிருந்தேன்.
அன்றைக்காக எப்படி மன்னிப்பு கேட்பதுன்னு.
சூஸானா இறுதிச் சடங்கில்.
-நீ மன்னிப்பு கேட்கவே வேணாம்... -இதை கேளேன்.
அப்படி நடந்துகிட்டது என்னை முன்னிறுத்திக்க இல்லவே இல்ல.
உன்னை படுத்திட்டேன்.
அதாவது, நான் நடந்துகிட்ட
விதத்துக்கு ரொம்ப அவமானப் படறேன்.
அன்றைய தினம் அப்படி ஆகணும்னு நினைக்கவே இல்ல.
உனக்காக இருக்க நினைச்சேன்.
அது...
அதனால்தான் பொழுதுபோக்கு அறைக்கு தேடி வந்தேன்.
-பரவாயில்ல. அது உண்மைல... -இல்ல. சரியில்ல.
அது சரியே இல்ல. நானும்...
ஆப்ரியை பார்த்ததும்...
நாம இனி ஒண்ணா இல்லாதது போல.
எனக்கு உரிமை ஏதுமில்ல.
உனக்கு உரிமை இருந்ததுதான்.
எனக்கு அச்சத் தாக்குதல் வந்தது.
நான் அப்படியே ஒடுங்கிட்டேன்.
முச்சே விட முடியாத மாதிரி ஆனது,
ஆப்ரிதான் அப்ப என்னை பார்த்தா.
அது நீயா இருந்திருக்கணும்னு ஆசை.
ஹேய், ஜெர். நாங்க... முடித்த மாதிரிதான்.
அருமை. அப்ப முடிங்க.
கேமிராக்களை வாங்குவோம்,
நாமெல்லோரும் விருந்தில் படமெடுக்கலாம்.
எல்லாரும் சேர்ந்து எடுக்கணும்.
சூஸானா கோடைகளில் செய்தது போல.
நல்ல யோசனைதான்.
அப்ப, நான் உடனே நாக்கை அவங்க வாயில விடணுமா?
அது உனக்கு ஆசைன்னா.
-ஆசை இல்லன்னா? -எனக்கு உதவேன்.
பசங்க எங்கே? ஏன் வந்து உதவல?
கான்ராட் மீதமுள்ள பொருட்களை இறக்கிட்டுருக்கான்.
ஜெர் காரேஜில், ஏதாவது எடுக்க விட்டுட்டாங்களான்னு பார்த்திட்டுருக்கான்.
ஹால்டர் டாப் வாங்கினாயா?
பழைய மாதிரியா எது இருக்குன்னு பார்த்து எடுத்தேன்.
சரி, அப்போ, முதல்ல பல்லை திறந்து, நாக்கை நீட்டணும்.
-எதை பேசறீங்க? -ஸ்கை யாரையுமே முத்தமிட்டதில்லையாம்.
-அது இயல்பானது, அருமை. -அட, இல்ல.
எனக்கு தெரியும்.
வெளியிலிருந்து விதிக்கப் படும் "இயல்பானது"லாம் எனக்கு ஒத்துவராது.
சொல்லிட்டேன், முடிவுசெய்து தயாராயிட்டேன், ஆசையா இருக்கேன், ஆக என் வாயின் பகுதி
இன்னொரு வாயின் பகுதியை
ஸப்ரிசிக்கும்போது, என்ன செய்யணும், சொல்லுங்க.
நீ பேசறியா? பெல்லிதான் நிபுணர்.
-கேம், ஜெர், கான்ராட்... -டேய்லர்.
அவங்க முத்தம் எப்படி இருந்தது?
வித்தியாசமாவா? எந்த வழியில்? முடிந்த அளவு நுட்பமா சொல்.
ஆம், பெல்லி எதையும் விடாதே. என்ன நடந்தது?
கேமுடன் என் முதல் முத்தம் ரொம்ப இனிமை.
கான்ராடுடனோ, என் உடம்பிலேயே நான் இல்லை. அப்படியே கரைந்துவிட்டது போல.
ஜெரமையாவுடனோ...
வினோதமா இருக்கும்னு நினைச்சேன், நெடு நாள் நண்பர்கள், ஆனா...
அது உண்மையிலேயே ரொம்ப கவர்ந்தது.
-ரொம்ப ரொம்ப கவர்ச்சின்னு வை. -ரொம்ப கவர்ச்சி.
சரி. அட, அந்த மூணு பேர்ல, யாரை மறுபடி முத்தமிடுவே?
-பார்த்தாலே தெரியலயா? -அது வேணாம்.
அப்ப வெறும் பல்தான், நாக்கு இல்லன்ற நிலைமை இருக்குதானே?
அந்த தருணத்துக்கு நீ போகும் போது, எல்லாம் தானாவே தெரியும்.
அவங்க ஈரமாக்கிக்கறதை பார்த்துக்கணும்.
மைலோ, உதட்டு எண்ணெய் பூசுவான், அது அனுபவத்தையே மாத்தும்.
ரொம்ப யோசிக்காதே, சரியா?
நான் சொல்ல வருவது, முதல் முத்தமானது கனவு போலிருக்கணும்.
அதுக்கு உண்மையாக ஒரு இடம் இருக்குன்னா, இங்கதான்.
ஜெரமையாவை காரேஜ் விழுங்கிடுச்சு போலிருக்கே.
அம்மா இந்த படங்களை எடுப்பது பிடிக்காது, தெரியுமா.
நாம் பின்னால் விரும்புவோம்னு தெரியும்போல.
இல்லடா. நாம் ரொம்ப சின்ன பசங்க அப்போ.
சில கோடைகள் நினைவே இல்ல.
எல்லாமே கலைஞ்சுட்டா?
அவங்களை பத்திய நினைவுகள்.
அது கலையாது.
பொருட்களை பாஸ்டன் கொண்டு போன பின்,
அம்மா உன்னை வரைந்ததை கண்டுபிடிப்பேன்.
-அந்த நாளை மறக்கவே மாட்டேன். -நீ மோசம்.
சொல்லப் போனா அருங்காட்சியகத்தில் வைக்கலாம்.
வெளியே போ.
கிரேக்க அழகுக் கடவுள் ஜெரமையாவை எல்லாருக்கும் பார்க்க முடியணும்.
ஃபோடோ ஆல்பம்
அதில் என்ன இருக்கு?
நிறைய பொருட்கள், தெரியுமா.
அடடே, சூஸானாவின் ரோலர் ஸ்கேட். இதை பார்த்ததே இல்லயே.
-சரியா? -எனக்கு சரியா இருக்குமா?
-சுத்தி வந்து யார்மீதும் வாந்தி எடுக்காதே. -அப்படி ஒருமுறைதான் ஆனது.
-அந்த சட்டைய தூக்கி போட்டேன். -சரி.
வேற என்ன இருக்கு?
பார்ப்போம்.
இதை என் படுக்கையறை கண்ணாடில ஒட்டி வெச்சிருக்கேன்.
கான்ராடே கதின்னு இருக்கே பார்.
அது ரொம்ப நாளைக்கு முன்.
அப்படியா? கொஞ்ச நேரம் முன் அப்படி அவனை பார்த்தே.
இல்ல, அப்படி பார்க்கல.
கடையில்? எனக்கு ஏதோ நான் எதிலோ குறுக்கிட்டது போல இருந்தது.
அதை விளக்குவது கடினம்.
அதாவது, சில சமயத்தில் பழசை மறக்கும்போதே,
நிகழ்காலத்துக்கு, சறுக்கி வருகிறோம், ஒரே சமயத்தில்.
தெரியல. இதில் ஏதாவது புரியுதா?
கவர்ச்சி நீ.
-அப்படியா? அதிகமில்லயா? -இல்ல, ஜெரமிக்கு பிடிக்கும்.
என்ன? நீதான் அவனை விழுங்கிவிடுவது போல் பார்த்துகிட்டிருந்தாயே.
-டேய்லர், வேணாமே. -மன்னி.
அது ரொம்ப...
-வெறும்... -சிக்கலானதா?
ஆம். இல்ல, அதைதான் அவன் அப்படியே சொன்னான், முடியுமா முடியாதா
ஆட்டத்தில் என்னை முத்தமிடாததை பத்தி சொன்ன பிறகு,
ஏன்னா, ஆரம்பிச்சா, நிறுத்தவே முடியாதாம்.
பெல்லி, இது, வாட்பேட்ல வரும் பிரபல பதிவு போல.
-தெரியுது. -அப்படி பரப்பலாம்.
தெரியுது. ஆனா பிறகு, சொல்ல தெரியல...
கான்ரோட ஒரு நெருடும் தருணம் இன்று.
எனக்கு கான்ராட் பத்தி பேச பிடிக்கல. வருத்தினானே உன்னை.
தெரியுது. பழைய நினைவு அலைகள்தான், தெரியுமா.
கேட்க நல்லா இல்ல.
ஜாக்கிரதையா இரு, சரியா?
ஆம். நீ சரிதான்.
சரி. அப்படித்தான் இருக்கணும்.
சொல்லவா, அதில்லாம, இன்றிரவு, பெரிய விஷயம் ஒன்றைப் பத்தி.
-ஆம், இது விருந்து நேரம். இல்லயா? -ஆமாம்.
-பார்த்துக்குவாயா? -சரி.
-சரி, உடுத்து. சீக்கிரம். -இதோ.
விருந்தினர்கள் வந்துட்டாங்க.
ஹேய்.
-ஹேய்! -ஹாய்!
பெல்லி!
-இந்தா. -ஆமாம், ஆமாம், ஆமாம்.
ஹேய்!
அடேங்கப்பா!
நீங்க நிஜமா வந்துட்டீங்களா! பார்க்க நல்லா இருக்கு.
அடடே, மரிஸா, நீ ஊரிலிருப்பது மகிழ்ச்சி.
எனக்கும்தான். நம்ம குழு ஒண்ணாச்சு.
ஜிஜி அப்பா பத்தி தெரிந்தது. கடுப்பு.
நல்லா இருக்கா. அவளை ஆவணப் படக்காரங்க தொடரறாங்க.
-அவளுக்கு கிம் கேன்னு நெனப்பு. -டாரா, ரகசிய காப்பு ஒப்பந்தம்.
-நீ எதுவும் சொல்ல கூடாதே. -யாருக்கு கவலை? அவ எல்லோரிடமும் சொல்றா.
இந்த கூத்தை பார்க்கலைன்னு சொல்லாதே.
இல்ல, உண்மைல... பார்க்கலை.
-உனக்கு ஏங்கினோம். -ஆம்.
இந்தாங்க. சரிதான். இதோ வர்றேன்.
-பெல்லி, இங்கே வா. -சொல்லு.
-படம் எடுக்க போறான். -எடுத்துடுவோம்.
பெல்லி, சிரி. தயாரா?
மூணு, ரெண்டு, ஒண்ணு, சீஸ்.
சீஸ்!
-சரி. -அது நல்லா இருந்தது.
ஹேய், ஸ்கை, என்ன பண்றே?
ஐயோ!
என் கவனத்தைக் கவர, நீ அடிபட்டுக்க வேண்டாம்.
போய் இன்னொன்னு எடுத்துவர்றேன். இதோ வந்துடுவேன்.
இல்லை, அப்படி நினைக்கலை.
சரி. பார், நான் உனக்கு ஆதரவு, சகோதரா.
அவ மனசை மறுபடி நொறுக்கிடாதே.
டேய்லர் பின்னால இரவெல்லாம் சுத்திட்டிருந்தவன் சொல்வது.
நான் முழுசா ஒப்புக்கறேன்.
அதாவது, யாரிடம் நடிக்கிறா பாரேன்?
அவளுக்கு காதலன் இருக்கானே!
பேச்சுக்குதான். அவன் அவளுக்கு சரி இல்லை, ஆக...
சரிதான். விடு. நான் கோள் சொல்லல. சும்மா சொல்றேன், ஜாக்கிரதை.
குழு ஷாட்ஸ்!
-ஜின்னா இருந்தா கொன்னுடுவேன். -இது டெகீலா, அட வா.
சரி. அருந்துவோம்.
கவனி, எவ்ளோ நாளானாலும் சரி, எவ்ளோ தூரத்திலிருந்தாலும் சரி,
உங்கள எப்பவும் நேசிப்பேண்டா.
ஜெர், உணர்ச்சிமிக்கவன், அழகுதான்.
-சரி, இந்த கடைசி இரவுக்கு! -கடைசி இரவுக்கு!
ஆகட்டும், கேம், எனக்கு ஜெர்மன் இசையை வாசி. ஒரே பாட்டு.
உங்க கோரிக்கை குப்பை! -மேலாண்மை
ஜடமா இருக்கியே.
-பாடல்பட்டியல் பாடல் பட்டியல்தாண்டா. -ஆம்.
டேய்லரை தேடறேன்.
இரு, நீ மைலோ.
இப்ப ஒண்ணு நல்லா புரியுது.
சரி. அப்ப இங்கதானே இருக்கா?
அதான், இங்கதான் எங்கயோ இருக்கணும்.
அருமை, எந்தப் பக்கம்னு சொல்வாயா? கிழக்கு, மேற்கு, இப்படி...
-ஏதாவது? -எங்க இருக்கானு தெரியாதுப்பா, மன்னி.
ஸ்டீவன் இருக்குமிடத்திலிருப்பா, ஆக...
அப்ப அங்கேதான் போவேன்.
என்ன வேலை இது?
ஆண்மையுடன் கலந்த திமிர்த்தனம், தீராத காதலா வேஷம் போடுவது.
-நீதான் இதைக் கிளப்பிவிட்டது. -ஆமாம்.
-டேய்லரை எச்சரிக்கணும். -எச்சரிக்கணும்.
டேய்லர். டேய்லர்?
டேய்லர்?
டேய்லர்!
நம்ம வேலையை நாம் செய்துட்டோம், இனி எது நடந்தாலுமே
அது விதியின் போக்கையும், அசிங்கமா ஈரமான
மைலோவின் உதடுகளையும் பொறுத்தது.
டேய்லரிடம் தன் காதலை பிரகடனம் செய்ய இந்த 500 கிலோமீட்டர் தூரம்
ஓட்டி வந்திருப்பானான்றதே சந்தேகமானது.
அதாவது, இது ஆண்களது பழக்கமா?
திமிராலும், உள்ளுணர்வாலும் நடந்து, கண்டுக்காம இருப்பது.
அதே. அட, அது நிச்சயம் கேம் விஷயம் இல்லை.
தெரியல, அப்படி இருக்கணும். பார், வாழ்வு குறுகியது.
எல்லாரும் சாகத்தானே போறோம்.
இந்த உடல்களுக்கு அழிவு உண்டுதானே?
ஆமாம், நான் கொஞ்சம் ஜாக்கிரதையாவே இருக்க பார்த்துப்பேன்.
நல்லாவே பார்த்துக்கணும். முத்திரை குத்தல.
நிர்வாண குளியல் பிடிக்குமா?
-இது ஒரு அழைப்போ? -அதாவது, அப்படியல்ல...
இல்ல, இதே போல ஒருமுறை போன கோடையில்,
நண்பர்கள் நிர்வாண குளியலுக்கு போனாங்க, பயந்து ஒதுங்கிட்டேன்.
இதுவரை வருந்தறேன்.
படகில போக முடியாததுக்கு வருந்தியது போலா?
சொல்லவா? நான் போகப் போறேன். அந்தப் படகில் போயே தீருவேன்.
தெரியுமா,
நாம் தைரியமா இருந்தா...
நான் உன்னை முத்தமிடலாமா?
வேண்டாம்னா, சொல்லிடலாம்.
-தப்பா புரிஞ்சிருந்தா, என் தப்பு-- -சரி.
-சரியா? -ஆம்.
-ஸ்டீவன், என்ன நடக்குது? -ரொம்ப வருந்தறேன். மன்னிச்சுடு.
ஆகட்டும், உன்னால இப்பவும் முடியுதா பார்ப்போம். மன்னி.
இது ஸ்டீவன் போக்குவரத்து கட்டுப்பாடு. எல்லோரும் நகர்ந்தா...
-என்ன செய்யறே இப்போ? -...அருமையா இருக்கும். நன்றி.
-ஜம்பர்! அசத்து, கண்ணு. -புரிஞ்சுது பா.
நீ தயாராகல.
-கிண்டலா பண்ணறே? -ஆகட்டும்.
-கிண்டல் பண்ணறியா. -நானே தனியா ஆடணுமா?
இப்படி ஆட வைப்பதை நம்பவே முடியல.
ஆட வைப்பதா?
டேய்லர்...
நீ ஜெயித்தே.
என்ன ஜெயித்தேன்?
இதோ இது. நாம் செய்து கொண்டிருப்பது.
உணர்வுகளை ஏற்கும் முதல் ஆள் தோற்றார்தானே?
-தோற்றேன். ஜெயித்தாய். -அலட்டல்.
இரு. இரு. நான் இப்போ நிஜமாதான் சொல்றேன், போதுமா?
உன்னை பிடிக்கும்.
நீ என் தங்கையின் கலகலப்பான உயிர்த் தோழியா இருந்தப்பவே.
இதோ, எப்பவுமே நீ இருப்பே,
ஆனா, இல்லாதப்ப உனக்காக ஏங்கறேன்.
இது எப்படி நடந்தது, எப்போ நடந்ததென தெரியலை...
எப்போ நடந்தது தெரியாது.
ஆனா, இப்போ என் அபிமானத்திற்குரியவ.
ஏதாவது சொல்லேன்.
டேய்லர்!
-நன்றி. -சியர்ஸ்.
சியர்ஸ்.
எல்லோரும் எங்கே? குழுவா ஒரு படம் எடுக்கணும்.
நீ சொன்னா, போய் தேடறேன்.
போன தடவை பார்த்தப்போ, ஸ்டீவன் டே-டேவோடதான் இருந்தான்.
ஆக, என்ன நடக்குது அங்கே?
இங்கே கொஞ்சம் அதிகமாவே முத்தங்கள் தொடருது.
ஆம். என் முதல் முத்தம் இந்த வீட்டில்தான் தெரியுமா?
-அப்படியா? -ரெண்டாவதும், அதே இரவில்.
-அடடே. -பழிதான்.
யாருடையை இதயங்களை நொறுக்கறே?
கிறிஸ்ஸி டர்ண்டக் கவனமிருக்கா?
-டர்டக்கென்? -ஆம், டர்டக்கென். ஆம்.
அப்போ பக்கத்து வீட்டிலிருந்தானே, அவன் பெயர் என்ன?
-க்ளே பெர்டோலெட். -ஆம். அதே.
வழியே இல்ல. ஒருமுறை, கராஜ் ஜன்னலை உடைத்து, என் மீது பழி போட்டானே?
-அப்படியா? -ஆம்.
அவன் நல்லா முத்தமிடுவானே.
ஆனா உன் அளவு அல்ல.
சண்டை!
சண்டை போடறாங்க!
-நீ போகணும். -அது உன் இஷ்டமில்லைனேன்.
வெளியே போய் கொஞ்சம் பொறுமையாவோமா?
-அவ நீ இங்கே வரவே விரும்பல. -வாயை மூடு, ஸ்டீவன்.
நம்பு. அவளுக்கு நான் வேணும்.
எங்கேயும், எப்போதும்.
அப்படி பண்ணாம இருக்கியா?
-ஓ, கடவுளே! -ஸ்டீவன்.
-கண்ணே, இது உனக்காக. -எனக்கு இது பிடிக்கவே இல்ல!
-என்ன நடக்குது? -ஒண்ணும் புரியல.
கைஸ், நிறுத்துங்க!
அட வாப்பா.
-வா. -வா, ஸ்டீவன்.
-வாடா! -எட்டி பின்னே உதை, ஸ்டீவன்.
முடியும், ஸ்டீவன்.
-ஓ, கடவுளே! -ஸ்டீவன்!
எழுந்திருங்க. வாங்க!
இங்கே வந்து உதவுங்க.
ஸ்டீவன், அவனை விடு!
என்னை விடு!
நல்லா இருக்கியா?
வாடா.
மைலோ. நிறுத்து!
என்னை சங்கடப் படுத்தறே.
ஒழியட்டும். டேய்லர், போவோம். இவங்கல்லாம் சாதாரணமானவங்க.
இவங்க என் நண்பர்கள். உனக்கு என்னை தெரியுமா?
என்ன சொல்றே நீ? நீ என்னுடையவள்.
என் நடுப் பெயர் என்ன?
ஆம். இனி என்னால் முடியாது. முடிந்த கதை.
டேய்லர்.
அது மாடிஸன். அவ நடுப் பெயர், மாடிஸன்.
ஆம். ஆம்!
பசங்களா, என் அம்மா கூட செய்தி தந்தேன்,
அவங்க விற்பனைக்கு ஒரு நிபந்தனை போடறாங்க.
வாங்கறவங்க, அதை விடுமுறை தலமாக்க இருப்பதால்,
எல்லா வருடத்தின் கோடையிலும் ஒரு வாரம், வாடகைக்கு தர்றாங்களாம்.
நிஜமாவா சொல்றே?
நாம் திரும்பி வரலாமா? அடேங்கப்பா, ஸ்கை, இது பிரமாதம்!
அடேங்கப்பா!
இல்ல, முடியாது. உங்க அம்மாவுக்கு நன்றி சொல்லு, ஆனா வேணாம்.
-விடு, கான்ராட், சொல்றத கேளேன். -முடிந்த கதை.
ஏன் நீ மட்டும் முடிவுகளை எடுக்கணும்?
ஜெர், நம் வீட்டுக்கு நாம் இன்னொரு குடும்பத்துக்கு வாடகை தர முடியாது.
இனி அது நம்ம வீடு இல்லையே.
சரியா சொன்னே. போகட்டும் விடு.
-ஆம். நீ அதில் பெரிய ஆள். -ஜெர்.
இல்ல, இப்படிதான் குழப்புவான்.
விஷயங்கள் சரியில்லன்னா சரி செய்வதற்கு பதில்,
தூக்கிப் போட்டுடுவான்.
வீட்டை மட்டுமல்ல, பெல்லிக்கும் அதையே செய்தாய்.
ஜெர்.
என்னிடம் வந்தாய். அவளோடு இருக்க என் ஆசி கேட்டு கெஞ்சினாய்.
-இது உண்மையா? -அது எங்களுக்குள்ளே.
ஆம். உண்மைதான்.
சொல்லவா, பிரச்சினை வந்ததும், சமாளிக்க முடியாம, உன்னை உதறிவிட்டான்.
-வாயை மூடு, ஜெர். -அவனிடம் சண்டையிட நானா.
பெல்லி, பார்.
இதில் என்னை இழுக்க வேண்டாம், போதுமா?
பெல்லி.
நல்லா செய்தே, ஜெர். அதான், உண்மைல பிரமாதம்.
நீதான் செம மடையன்.
-பொறுப்பாகு, ஜெர். -பொறுப்பாதான் இருந்தேன்!
அம்மா தினமும் செத்து கொண்டிருப்பதை பார்த்தேன்,
நீ கல்லூரியிலும், பெல்லியுடனும் இருந்தே,
இல்ல, சிக்கலாக்கிகிட்டு அலைந்தாய்.
நான் எப்பப்போ வர முடியுமோ, வந்தேனே, தெரியாதா.
தினமும் அல்லவே.
சரி. உனக்கு என்ன வேணும்? பதக்கம் தரணுமா?
என்றும் உன்னை முன்னுதாரணமா கொண்டது தெரியுமா.
நீ என்னைவிட மேல்னு மத்தவங்க சொன்னப்போ, எதுவும் சொல்லலை, அதை நம்பியதால்.
ஆனா நீ அப்படி இல்ல.
எனக்கு இப்பதான் நீ யாருன்னு தெரியுது.
என்ன தெரியுது?
நீ ஒரு கோழை.
உன்னை பார்த்தெல்லாம் கற்க முடியாது.
உன்னை தெரிஞ்சுக்கவே எனக்கு பிடிக்கல.
ஹேய்!
பெல்லி!
பெல்லி, உள்ளே திரும்பி வா!
நீ மூழ்கி செத்தா பிணத்தை நான் இழுத்து போட மாட்டேன்.
தண்ணீரை விட்டு வா, பெல்லி.
என்னை தனியா விடு.
முடியாது.
வேணாம். நீ என்ன... இல்ல!
-கீழே விடு! -குடிச்சிருக்கே, பெல்லி!
கீழே விடு!
-உன்னை கீழே விடமாட்டேன். -கான்ராட்!
-விடு. -பெல்லி.
-வா. உனக்கு உதவறேன். வா. -போயிடு! போதுமா?
விட்டு போகமாட்டேன், பெல்லி.
ஏற்கனவே செய்ததுதானே.
ஜெரமையாவிடம் நம்மைப் பத்தி பேசியதை ஏன் சொல்லல? ஏன்?
-ஏன்? -எனக்குத் தெரியல!
தெரிந்திருந்தா...
நீ அப்படி செய்தது தெரிந்திருந்தா...
அந்த அளவுக்கு...
நீ என்னை பத்தி, நம்மை பத்தி, கவலைப் பட்டதும்...
தெரிந்திருந்தா, உனக்காக வாதிட்டு இருப்பேன்.
-என்ன சொல்றே நீ? -நமக்காக வாதிட்டு இருப்பேன்.
பட்டமளிப்பு நடனம், இறுதிச் சடங்கில், அதாவது, நான்...
உனக்காக எல்லாத்திலயும் கூடவே இருந்திருப்பேன்.
உனக்குத் தெரியும்னு நினைத்தேன்.
நாம் கடற்கரைல முத்தமிட்டப்பவே, தெரியும்னு நினைத்தேன்.
எல்லாத்தையும் உதறிவிட்டாயே ஏன்? ஏன்?
நாம் பரஸ்பரம் காதலித்தோம்னு நினைத்தேன்.
நாம் காதலித்தோமே.
அது போதாது போல.
நடந்ததுக்கு உண்மைல வருந்தறேன்.
பரவாயில்ல. அவன் இவ்ளோ தூரம் வந்து இப்படி கலாட்டா செய்திருக்க வேணாம்.
அதான், எனக்கு அசிங்கமாருக்கு.
பார், நான் முதல்ல சொன்னது...
எல்லாம் தப்புதானா?
என்ன? நான் செய்யணுமா?
நீ என்ன சொல்லணுமோ சொல்லு. இது உன் முடிவு.
என் நடுப்பெயர் உனக்கு நினவிருக்கு.
டேய்லர் மாடிஸன் ஜூவல்.
-பெல்லி, எங்களோட வந்து நீந்து. -சரி.
நல்லாதானே இருக்கே?
எல்லாமே தப்பு.
நான் சூஸானாவிடம் என் வசீகரம் போகாதுன்னு உறுதி தந்தேன், அது போச்சு.
அம்மா மொபைல் அழைப்பு...
இது லாரல் பார்க். ப்ளீஸ் செய்தியை சொல்லுங்க.
அம்மா, நீங்க வேணும்.
நான் கோடை வீட்டில இருக்கேன்,
சூஸானாவின் வீடு, ஆனா இனி அவங்களது இல்ல,
எல்லாமே தப்பா போச்சு,
பசங்க தங்களுக்குள் மறுபடி பேசிக்கவே மாட்டாங்க.
வந்துடுங்க, தயவு செய்து, சரியா?
வந்து சரி செய்ங்க.
வசனங்கள் மொழிபெயர்ப்பு கைனூர் சத்யன்
படைப்பு மேற்பார்வையாளர் கல்பனா ரகுராமன்