Wat voorafging...
-Moeten we naar huis? -Deze plek verdient een beter afscheid.
We moeten een groot feest geven.
Op de laatste avond.
Wie zegt dat hij iets voelt, verliest.
Jij wint.
Dit huis heeft veel zoenpartijen gezien.
Je kwam me smeken om mijn zegen om bij haar te zijn.
Ik dacht dat we van elkaar hielden.
Dat was ook zo.
Ik beloofde dat ik de magie niet zou verliezen, maar die is weg.
MAM - BELLEN
Mam, ik heb je nodig.
Belly, word wakker.
Word wakker.
Mam?
Wat doe je hier?
Weet je het niet meer?
Je vroeg me om te komen.
Je sprak een bericht in waarin je me smeekte.
Toen nam je niet op toen ik terugbelde. Ik heb de hele nacht gebeld.
Het spijt me. Ik ben in slaap gevallen.
Sta op. We gaan.
Nee, dat kan niet.
-Je begrijpt het niet. -Nee.
Je liegt al dagen tegen me.
Jeremiah en Conrad hadden me nodig en ik wist niet hoe ik het moest zeggen.
Er zijn geen excuses.
Ik hoop dat gisteravond de moeite waard was, want ik ben klaar met je.
We kwamen niet om te feesten. Het gebeurde. Maar om Susannah...
Hou op. Ik kan het niet uitstaan dat je haar als excuus gebruikt.
Je kunt mij gewoon niet uitstaan.
Sinds de begrafenis ben je boos op me.
Wat wil je dat ik zeg?
Dat ik me voor je schaamde?
Dat jij de dag om jou liet gaan en niet om Susannah?
Ja. Ik weet dat je me daarom haat.
Maar je zult me nooit zoveel haten als ik mezelf haat.
Kom op. We doen dit niet hier. We gaan.
Ik blijf hier.
Nee.
Mijn enige fout was denken dat jij kon helpen.
Susannah zou je niet vergeven als je haar zonen alleen laat.
Ze zou niet eens...
Belly.
Wil je gezelschap?
Het spijt me wat er met Laurel is gebeurd.
Alles is een puinhoop.
Ik wist dat jij en Conrad over mij hadden gepraat.
Maar ik had geen idee
dat hij kwam smeken om jouw zegen.
Dat kan ook niet.
Het spijt me.
Ik probeer alles goed te maken
en ik blijf het verpesten.
Het gaat niet alleen om jou.
Conrad en ik zijn boos op elkaar om allerlei redenen.
Ik weet zeker dat Conrad
-alleen probeerde... -Niet doen.
Verdedig hem niet, voor één keer.
Ik verdedig hem niet.
Wat je gisteravond ook denkt te hebben gezien,
je hebt het mis.
Er is niets meer tussen mij en Conrad.
Er zal altijd iets zijn tussen jou en Conrad.
Mijn moeder heeft gelijk.
Misschien moeten we allemaal naar huis gaan.
-Steven, wat nou? -Mam.
Belly belde me dronken. Reed ik de hele nacht voor dit?
Ik ben blij dat je moeder dit niet kan zien.
Jullie maken het brandschoon.
En zet Susannahs dingen terug op hun plek.
Als er iets kapot is...
Wij hebben ze niet weggehaald.
Dat was tante Julia. Zij heeft het leeggehaald.
Om 't te verkopen.
Ik dacht dat ze haar advocaten had gesproken.
Ze belde Julia net voor het erg werd.
Waarom heb je niets gezegd?
Conrad ontdekte het door een te koop-bord in de tuin.
Ik nam aan dat het was opgelost.
Connie, weet je vader het?
Natuurlijk.
En hij heeft niets gedaan om ons te helpen.
Daarom kwamen de jongens en Belly. Om het op te lossen met tante Julia.
En?
En het is mislukt.
Ze heeft het huis al verkocht. De deal is gisteren gesloten.
Maar zoals je al zei,
is mijn moeder er niet om het te zien.
Ik heb het verpest.
En Belly ook. Maar ze was er tenminste.
Toen ze haar nodig hadden, kwam ze.
-Je vertelde niemand dat dit eraan kwam. -Ik heb geprobeerd...
Doe beter je best.
Belly, kunnen we praten?
Ik begin met schoonmaken.
Belly...
Het spijt me.
Heel erg.
Ik had je niet mogen slaan.
Dat heb je nog nooit gedaan.
Alles wat je zei...
Je had gelijk.
Ik was boos.
Ik was zo boos
over hoe oneerlijk het is dat Beck er niet meer is.
Ik liet het gevoel niet toe.
Want als ik dat doe...
Dan komt de rest ook naar boven.
Ik dacht dat ik het juiste deed.
Sterk zijn voor jullie.
Maar ik had het mis.
Ik had er voor je moeten zijn.
Of zelf iemand toelaten.
Mam?
Vergeef je me?
Ja.
Vergeef je mij?
Het voelt niet hetzelfde zonder haar.
Ik weet het.
Dit is een vuilnishoop. Daar is er nog een.
Wat?
Ik moet mijn excuses aanbieden.
Jullie waren er voor elkaar en ik niet.
En dat spijt me heel erg.
We maken allemaal fouten.
Mijn grootste is erop vertrouwen dat Beck en Julia
het eens waren geworden over het huis voor ze overleed.
Het is vast te laat om iets te veranderen, maar ik probeer het.
Om Julia te overtuigen.
Bedankt, mam.
-Bedankt, Laurel. -Geen dank.
Voor mijn moeder komt,
moeten we proberen dit huis er beter uit te laten zien.
-Ja. -Ja.
-We beginnen.
Ik wil niet dat je vertrekt. Dat weet je toch? Is dat helder?
Heel helder, schat.
Ik wil ook dat je blijft.
Dat is lief. Maar het is beter dat ik ga.
Dit is meer een familieding.
Wil je niet alleen het schoonmaken mijden?
Je hebt geen ongelijk. Het is hier walgelijk.
Ja.
Wil je me naar het busstation brengen?
Busstation? Wat? Nee.
Als je moet gaan, neem dan mijn auto.
Ik haal de sleutels.
Ik heb duidelijk iets gemist, heel veel.
Maar gebeurt dit echt?
We zullen zien. Hij is geobsedeerd door me, als je dat bedoelt.
Kan ik je nog overtuigen om naar kamp te komen?
Als je komt opdagen, kan ze je niet wegsturen.
Ga je niet naar kamp?
Nee. Het is goed, Taylor.
Bovendien moeten we hier nog veel dingen uitzoeken.
Maak je geen zorgen om het huis.
Je hebt genoeg gedaan. We komen er wel uit.
Het is goed. Ik wil dit afmaken.
Oké.
Komt het goed met je?
Ja. Tussen mam en mij is het goed.
We weten allebei dat ik niet je moeder bedoel.
Ik wil dat je voor je eigen hart zorgt, niet alleen voor dat van hen.
Ja.
-Ja? -Ja.
-Oké. -Rij voorzichtig.
Ga tanken als de tank half leeg is. Gebruikelijke trip.
Maar dan blijft hij half vol.
Gewoon loodvrij, toch?
Dat is een grapje.
Premium. De goede.
-O, mijn god. -We hebben bezoek.
Is dat bloed?
Het is een kersendrankje, denk ik.
Je bent vroeg.
Ik schend ook mijn verkoopovereenkomst.
Wat is hier gebeurd? Het is een ramp.
O, mijn god. Jullie zijn doodvermoeiend.
Hé, Julia. Bedankt voor je komst.
Skye liet me niet veel keus.
Kunnen we praten, terwijl zij schoonmaken?
Oké.
Mijn vader probeerde me daar te laten zwemmen,
ook al wist hij dat ik doodsbang voor water was.
Ik weet dat jij en Beck problemen hadden.
Klopt.
En dat de kinderen
een al moeilijke situatie moeilijker hebben gemaakt.
Klopt ook.
Maar Susannah hield van dit huis
en de jongens missen hun moeder.
Die twee dingen zijn met elkaar verstrengeld.
Ik hoop dat je wilt overwegen niet te verkopen.
Ze wilde met je praten.
Als Susannah met me had willen praten, had ze gebeld.
Maar ze stuurde een brief
over het trustfonds.
Toen ontdekte ik dat de kanker terug was en dat zij
het niet zou redden.
-Er was geen tijd. -Ze had kunnen bellen.
Ze wilde dat gesprek niet voeren.
Met niemand.
Ze schreef dat ze erop vertrouwde dat ik het juiste zou doen
en het huis in de familie zou houden.
Hoe kon ze dat verwachten als deze familie me slecht behandeld heeft?
De scheiding van je ouders was vast niet makkelijk.
Het was een oorlog.
En ik zat er altijd tussenin.
Mijn vader hertrouwde zes maanden na de scheiding,
liet ons in de steek,
en elke zomer, voor ze me naar Cousins stuurde,
zei mijn moeder dat ik moest zorgen dat mijn vader genoeg om me gaf
om alimentatie te blijven betalen.
Dat is echt erg.
Ik probeerde het Susannah te vertellen, maar ze wilde het niet accepteren.
Beck wilde niets weten van rommelige dingen.
Onze kleine Daisy Buchanan.
Maar je weet hoeveel ze van je hield.
Kom op, Laurel.
Er was geen plaats voor mij in Susannahs leven.
En geen enkele kamer in dit huis.
Want jouw gezin was er altijd.
Het was toch van jullie?
Van jou, Susannah en de kinderen.
Jij hoorde er.
Dat schreef je toch in je memoires?
Toen ik zei dat Beck net een zus was,
suggereerde ik niet dat ze die niet had.
Het was niet mijn bedoeling om je onwelkom te laten voelen.
En Beck ook niet.
Dat is...
Dat is niet jouw schuld.
En eerlijk gezegd ook niet Susannahs schuld.
Het is gewoon...
Hier in dit huis zijn
brengt veel ellende naar boven waarvan ik dacht dat ik eroverheen was.
Ik heb nooit teruggeschreven.
Geen afscheid genomen.
Ik wilde het vliegtuig nemen voor de begrafenis.
Ik had een ticket, maar ik kon het niet.
Had ik maar meer gedaan om het met haar op te lossen.
Het is nog niet te laat.
Ik heb
besloten om niet te verkopen.
-Ja. -Wat?
Juich niet te vroeg.
We moeten jullie vader nog overtuigen het huis te kopen.
Bedankt.
-Na jou. -Bedankt.
Ik durf het bijna niet hardop te zeggen,
maar
ik voel me hoopvol.
Mijn moeder was je vader altijd de baas.
Bedankt dat je Laurel hebt gebeld.
Ik wilde eerder iets zeggen, maar...
Het is fijn dat ze er is om ons te helpen.
Ja.
Praten we over gisteren?
Eigenlijk was gisteravond
een soort waas. Wat ik ook heb gezegd...
Je had gelijk.
Ik had het niet zo mogen beëindigen.
Het gestoorde is dat ik dacht dat ik het voor jou deed.
Je ging door een moeilijke tijd.
Dat is geen excuus.
En ik haat de gedachte
dat jij spijt hebt van wat we hier die nacht hebben gedaan.
Natuurlijk doet het pijn om aan die nacht te denken.
Maar ik heb er geen spijt van.
Van de tijd dat we samen waren.
Ik
hield van je.
En ik weet dat je ook van mij hield.
Als ik dingen anders had kunnen doen, zou ik dat doen.
Het is goed. We hebben elkaar veel pijn gedaan.
En ik wil je nooit meer pijn doen.
Ik jou ook niet.
Ik weet niet of we daar controle over hebben,
maar we kunnen het proberen.
Vrienden?
Ja. Ik hou het in de gaten.
Bedankt.
Dag.
O, mijn god. Wat doe ik? Ben ik gek
dat ik deze deal laat lopen?
Je bent helemaal normaal.
Ga je me dus niet verstoten?
Beschouw mijn plannen als geschrapt.
Ik ben trots op je.
Je voelde wat je voelde, zonder excuses.
Je riskeerde zelfs mijn woede.
Maar maak er geen gewoonte van om het oneens met me te zijn.
Doe dan geen dingen waar ik het oneens mee ben. Het is raar.
Het was een rare week.
Maar ook een leuke.
Wacht.
Vertel me alles.
Er werd gedanst
en ik heb een appel-bong gemaakt.
En ik kreeg mijn eerste kus.
-Echt? -Het zal wel.
O, mijn god.
Wie?
Dat kan ik niet verklappen.
Ik hou het geheim. Beloofd.
Hij is een supernerd en is gek op walvissen.
-Walvissen? -Ja.
Wat?
Hallo?
Wat is dit?
Jij kookt niet.
Ik dacht dat je honger zou hebben, dus ik heb ontbijt als lunch gemaakt.
Eet. De bacon is zoals jij hem lekker vindt. Verbrand.
Waar zijn de kinderen?
Ze geven ons de ruimte
zodat wij een volwassen gesprek over het huis kunnen voeren.
Oké.
Bedankt dat je bent gekomen om me te steunen.
Ze hebben het me moeilijk gemaakt.
Ik ben hier niet om jou te steunen.
Maar om de jongens te steunen.
Ze mogen dit huis niet verliezen, Adam.
Het is al klaar.
Julia heeft het verkocht.
Eigenlijk heb ik me bedacht.
Hoi.
Laten we even duidelijk zijn.
Ik had hier vanaf het begin niets mee te maken,
dus maak niet de slechterik van mij.
Dat doe ik niet. Ik probeer je te helpen.
Laat iemand anders een keer een probleem oplossen.
Ontbind je het contract en schenk je de jongens het huis?
Dat kan ze niet doen. Ze heeft zelf een kind.
Ik ga hun trustfonds niet verspillen.
Het verbaast me dat je dat steunt.
Wanneer heb ik dat gezegd?
Ik wil dat jij het voor ze koopt.
Wat?
Eerlijke marktwaarde, voorwaarden bespreekbaar.
Ik denk dat ik vertrek, want dat gebeurt niet. Einde verhaal.
Weet je wat? Ik wil je iets vragen.
Waarom hebben die jongens meer hun best gedaan om dit huis te redden
dan jij in de afgelopen weken?
-Adam... -Hou je mond. Jij hebt geen stem.
Ze gaf je het gevoel dat het van jou is, maar niet dus.
Waar haal je zulke onzin vandaan?
Con...
Het is het beste. Dacht je dat mij erin luizen zou werken?
-Pardon, maar val dood. -Oké...
-Suze had niet gewild dat wij ruziën. -Dat weet je niet.
Je was haar al lang kwijt.
Kun je jouw verdriet vergeten en zien wat het voor hen betekent?
Ik dacht dat het zo beter zou zijn,
makkelijker, als we dit huis laten gaan.
Makkelijker voor jou.
Ja.
Hier zijn is moeilijk.
Het is moeilijk.
Ze is hier overal.
Ze hield van je.
Ik probeerde haar verstand bij te brengen.
Het is geen geheim dat ik geen fan van je was,
maar ze luisterde niet.
Want als Beck iets besloot, was dat het.
Ze wilde jou.
En dit huis tot een speciale plek voor onze kinderen maken.
Doe dit voor haar.
Laurel...
Pap...
Alsjeblieft.
Ik laat ze niet hun trustfondsen gebruiken.
Maar als ik het huis in Boston verkoop, kan dat genoeg opleveren.
Jullie zijn meestal op school. We kunnen ons beide huizen niet veroorloven.
Willen jullie dit echt?
Ja.
Goed dan.
Hé.
Ik weet dat je nog boos bent over gisteravond.
Maar...
Ik denk al de hele dag aan wat ik tegen je moet zeggen.
Ik had moeten zeggen hoe ik me voelde,
of hoe ik me ons hele leven heb gevoeld.
Jere, ik nam aan...
Alles lijkt je zo makkelijk af te gaan.
Last glijdt van je schouders.
Maar ik had beter moeten opletten, beter moeten kijken.
Het spijt me.
Ik wil niet meer zo zijn.
Altijd glimlachen, of ik nu blij ben of niet.
Het is zwaar.
Dat hoeft niet.
Gestoord dat Belly en jij dezelfde avond tegen me tekeer gingen.
Het was bijna grappig, maar...
Ik had het allemaal verdiend.
We hebben vanmorgen gepraat. Volgens mij
zijn we nu vrienden.
Maar ik meen het.
Ik wil geen ruzie met je.
Zo kunnen we niet doorgaan. We hebben alleen elkaar.
Dan praten we.
We zeggen alles.
Of het nu pijn doet of de ander boos maakt.
We praten.
Ik mag naar Stanford.
Wat?
Ik heb een tijd terug met mam een aanvraag gedaan.
Ik wilde het je niet vertellen.
Ik wilde het niet zeggen omdat ik niet wil dat je denkt dat ik je verlaat.
Maar ik ga niet. Ik blijf op Brown.
Ik ga niet.
Laten we teruggaan.
Ik wilde zeggen dat ik naar Boston ga.
Ik ga alles regelen.
Hé.
Bedankt, pap.
En ik wil zeggen,
tegen allebei, dat het me spijt.
Ik weet dat ik niet de beste vader en de beste echtgenoot ben geweest.
Bedankt dat je helpt mams huis te redden.
Dag, pap.
-Stanford is je droom. -Jere...
Ik laat het je niet opgeven en op Brown blijven
alleen voor mij.
Er is meer aan de hand.
Zoals?
Dat ze het vast intrekken omdat ik mijn examen morgen mis.
Zorg dat je het niet mist.
Ik ga absoluut niet slagen.
Escobars examens zijn bijna onmogelijk als ik veel studeer, laat staan nu.
Dan is het mogelijk.
We studeren de hele nacht. We stomen je klaar.
Het is geen probleem.
Je kunt dit.
Kijk niet zo naar me.
Hoe kijk ik?
Ik heb niet veel vergelijkingsmateriaal qua kussen,
maar ik zit in team Cam Cameron.
Staat genoteerd.
De kinderen zijn hecht geworden.
Ja. Skye is hier echt opgebloeid.
De jongens willen dat jullie vaak langskomen.
Geen zorgen om mij. Ik blijf weg.
Ik heb je nodig om ze in het gareel te houden.
Ze zijn echt onmogelijk. Net zo koppig als Susannah kon zijn.
Door en door.
Kijk niet te blij. Jullie zijn niet voor altijd van me af.
Jullie gemene tante Julia is maar een telefoontje verwijderd.
Bedankt voor alles.
Fijn dat het gelukt is.
Wij moeten ook gaan.
Ik vroeg me af of je één nacht kon blijven.
We moeten Con helpen leren voor zijn examen.
Je weet toch dat ik 18 ben?
Ik heb mijn moeders toestemming...
Ik heb haar toestemming om te leren.
Alsjeblieft? Ze laten me niet naar Stanford gaan als ik niet slaag.
-Je moet meer doen dan slagen. -Ja, mevrouw.
Ben je toegelaten?
Ja.
Moet ik in een slaapzak slapen?
We hebben de motelkamer nog. Wil je die?
-Echt wel. Bedankt. -Perfect.
Skye, afscheidscadeau.
Bedankt, Conrad.
Graag gedaan.
-Je hoeft dit niet te doen. -Ja. Ik weet het.
Maar ik weet ook hoeveel Stanford voor je betekent.
-Je liet me je essay vijf keer nalezen. -Niet.
-Jawel. -Niet.
-Vijf keer. -Ja.
Ik wil helpen.
Oké.
Bedankt.
Dit is het laatste wat ik doe voor Conrad Fisher.
Hem op Stanford krijgen.
Als hij daar is, kunnen we elkaar misschien eindelijk loslaten.
Weet je hoelang die er al ligt?
Ik ben te moe om te eten.
Ik kan hier in slaap vallen.
Ik ook.
Kom op. Tijd om te gaan studeren, luilakken.
Ik ben te moe om te studeren. Ik moet een dutje doen.
Ik ben ook moe, maar het is al middag.
We moeten de hele nacht werken en morgen vroeg vertrekken.
Wie heeft haar uitgenodigd?
Ik presteer het beste onder druk.
Alsjeblieft? Eén uur?
Goed. Eén uur. Meer niet.
Je bent een engel.
-Ga voor ik me bedenk. -Oké.
Jij niet.
-Nee. Kom op. -Ik heb je hulp nodig. Kom.
Uit de veren.
Jere slaapt door een vloedgolf heen.
Goedemorgen, Bells.
Morgen. Het is vijf uur.
Ik heb jullie een extra halfuur laten slapen. Wees dankbaar.
Ik ben dankbaar.
Oké. We gaan.
We gaan studeren voor Mr Stanford.
Oké.
Ik heb leuke...
-Ja. Mickey D's cheeseburgers? -Nee.
Een cruciaal onderdeel van het beloningssysteem.
Waarom krijgt hij er een?
Zo gaat het werken.
Conrad studeert en krijgt er een.
En ik dan?
Conrad studeert, jij krijgt er een.
Een beloningssysteem dus?
Wat krijg ik nog meer?
Alleen cheeseburgers.
We gaan beginnen.
Even kijken. Ik heb een oefentoets.
Bedankt.
Serieus, bedankt.
Deze is niet zo erg.
Waar bevindt zich het Golgicomplex?
-Vlak bij de kern. -Correct.
Bravo. Klaar?
O, ja.
Goed gedaan, jongens.
Nee, hè.
-Bedankt. -Volgende vraag.
Oké, jongens.
Genoeg om energie te krijgen, maar niet om je moe te maken.
-Oké? -Ik beloof niets.
Kom op, Jere.
Tijd om op te staan. We gaan verder.
Ik geef je wat energie. Mond open.
Zo. We gaan verder.
Kom op. We hebben nog veel te doen voor we gaan slapen.
Prima. Weet je wat?
Mams nummer.
Joh. Kom op.
Waarheen?
-Danspauzes zijn essentieel. -Ik dans niet.
-Jawel. Nu wel. -Ik dans niet.
Oké.
Kom op.
Ja.
Ik had me dit nooit voorgesteld.
Het is anders dan toen Susannah er nog was.
Maar ze zou het goedkeuren.
Dit voelt best wel magisch.
Denk je aan morgen?
Ja.
Venus is nog steeds een avondster.
Dat geeft me een soort van hoop.
Ja, ik denk dat je optimistisch moet zijn.
Het is zwaar te weten hoe erg ik het heb verpest.
Wat als ze me van Brown schoppen en dan
willen ze me niet meer op Stanford.
Dan kom je er wel uit.
Ja.
En
als je het geluk hebt op nog een kans,
ga je er alles aan doen om het niet weer te verpesten.
Conrad, ik moet...
Ik moet je iets vertellen.
Ik...
Ik heb gevoelens...
O, man.
Stop. Mijn uitgever vraagt steeds om pagina's
en ik laat haar ook niets lezen.
Oké. Maar ik ben je muze.
Je leest het als het klaar is.
Schiet dan maar op. Ik weet niet hoe lang ik nog heb.
-Zei je dat echt? -Tik-tok, dame.
Ik weet wat je doet.
Vertel.
Je probeert het te rekken.
Maar magisch denken kan niet veranderen wat er gebeurt.
Dit duurt eeuwen,
je zult berooid zijn en ik allang dood.
Als je niet ontzettend veel verkoopt als ik sterf,
zal ik echt pisnijdig zijn.
Waar ik ook ben.
Ik haat je soms zo erg.
Ik hou ook van jou.
Ben je klaar om te gaan?
Bijna.
We moeten nog één ding doen.
Zeg 'cheese'.
Cheese.
-Te gek. Willen jullie hem zien? -Ja.
-Nee. -Wat schattig.
-Wacht, nee. -O, man.
Ik wis de...
Ze zijn allemaal hetzelfde.
Hé, bedankt dat je hier bent.
Echt, het betekent veel.
Ik was heel nuttig.
-Je was heel nuttig. -Ja.
Ga je het haar vertellen?
Dat wil ik wel.
Ik weet alleen niet of ik dat moet doen.
Tot voor kort zou ik je gesmeekt hebben bij haar weg te blijven.
En ik had waarschijnlijk geweld gebruikt
als je haar weer zou kwetsen.
Dat betekent niet dat ik het doe. Maar dat je er wel aan denkt.
-Ik verdien het. -Ja. Echt wel.
Maar vandaag...
Ik kan niet wachten om Taylor weer te zien.
Dat wil zeggen dat mensen veranderen.
Als je van haar houdt,
vertel haar dat dan.
Je kunt wel wat cafeïne gebruiken voor je rit naar Brown.
Serieus?
Maak af wat je bent begonnen.
Je krijgt evengoed straf voor het liegen.
Er zullen gevolgen zijn.
Maar ik ben trots op je.
Ik weet dat Beck dat ook zou zijn.
Bedankt, mam.
Jere, Conrad, ik ga met jullie mee.
-Ja. -Ik zit voorin.
Klaar om te zingen?
-Breng haar meteen naar huis na je examen. -Absoluut.
Je komt hier toch wel terug?
Je komt niet van me af.
Ik moet je moeder gedag zeggen.
Je hebt het goed gedaan.
Ik had geen kans om het te zeggen, dus bij deze.
Steven.
Vertrouw op je gevoel. Meer zeg ik niet. In elk opzicht.
Oké. Bedankt, denk ik.
Hoe snel kunnen we hier terug zijn?
Ik ben altijd vrij.
Volleybalkamp gaat niet door, dus ik kan ook.
Ik volg wat zomercolleges,
maar ik kan de vierde terug zijn.
-De vierde? -Ja.
Cool.
Nee. We hebben geen tijd.
Kunnen we?
Alsjeblieft.
Kom op. Net zoals vroeger.
Prima.
-Kom. -Til haar benen op.
Oké. We gaan.
Buiklanding.
Oké. Daar gaan we.
Twee. Drie.
Ahoi.
Na jou.
Voorzichtig.
-Dag. -Dag.
Voorzichtig.
-Rij voorzichtig. -Succes.
Bedankt.
Leg je geen... Laat maar.
Je moet leven met de gevolgen van je daden.
Een handdoek zou leuk zijn.
-Heb je het koud? -Nee. Lekker.
Ik wil alleen een... Bedankt.
Oké.
Ik speel iets om ons op te vrolijken.
Ik probeer te leren.
Idioten.
Je kunt dit.
Het is oké als het niet lukt, maar ik denk van wel.
Bedankt, jongens. Tot straks.
Ja.
Wat wil je doen?
Ik kan je Finch laten zien. Dat is hier 15 minuten vandaan.
Je studiebegeleider zei toch dat je daarheen kon?
Ja. Dat je dat nog weet.
Voorwaarts.
Oké, dus...
-Hier zijn de slaapzalen. -Oké.
En drie, twee...
Beide armen.
-Heel goed. -Ja?
Je kunt het.
Ik kan het.
BOEKWINKEL
Oké. Klaar?
Ik wil één ding graag zien.
Mooi.
Zie je er een voor je met je naam erop?
Misschien.
Kom op.
Belly, ik weet niet of we...
Kom op, leef een beetje.
Ja, goed.
Kijk al die kampioenschappen.
Je mist het spelen echt, hè?
Soort van.
Belly.
Echt.
Ik zal nooit zo'n supergenie worden als Steven.
Maar ik denk dat volleybal iets was waar ik heel goed in was.
Je bent er heel goed in.
En als je echt zou willen,
zou je hier kunnen spelen.
Weet je wat?
Ik ga mijn coach vragen
of ik weer bij het team kan komen.
Geef me over aan haar genade.
Je bent moeilijk te weerstaan.
En uit egoïsme zou ik je hier ook graag zien spelen.
Ik zie mezelf hier wel.
We rennen over de campus.
Jij komt naar alle wedstrijden.
's Nachts studeren.
Pizza om 2.00 uur.
Toch?
We moeten terug.
Ja. Oké.
Ga je me ooit een tweede kans geven?
Belly, als ik weer voor je val,
kan ik het niet aan als je je weer bedenkt.
Dat zou ik niet doen.
Het is nu anders.
Hoe dan?
Jij en ik...
We zijn nu andere mensen.
We zijn volwassen geworden.
Ik heb zolang gedroomd over
hoe het zou zijn om bij Conrad te zijn.
Maar
dromen zijn niet echt.
En nu wil ik iets echts.
Ik wil jou.
Belly...
Wil jij nog?
Ja. Ik wil nog.
Ondertiteld door: Anca Tach
Creatief Supervisor: Sofie Janssen