த சம்மர் ஐ டெர்ன்ட் ப்ரிட்டியில் முன்பு...
-அப்ப நாம் வீட்டுக்கு திரும்பணுமா? -இங்கு நல்லா வந்தனம் சொல்லணும்.
நாமும் ஒரு விருந்து தரணும்ன்றேன்.
இந்த கடைசி இரவுக்கு!
உணர்வுகளை ஏற்கும் முதல் ஆள் தோற்றார்தானே?
தோற்றேன். வென்றே.
இங்கே கொஞ்சம் அதிகமாவே முத்தங்கள் தொடருது.
என்னிடம் வந்தாய். அவளோடு இருக்க என் ஆசி கேட்டு கெஞ்சினாய்.
நாம் பரஸ்பரம் காதலித்தோம்னு நினைத்தேன்.
நாம் காதலித்தோமே.
நான் சூஸானாவிடம் என் வசீகரம் போகாதுன்னு உறுதி தந்தேன், அது போச்சு.
அம்மா மொபைல் அழைப்பு...
அம்மா, நீங்க வேணும்.
த சம்மர் ஐ டெர்ன்ட் ப்ரிட்டி
பெல்லி, எழுந்துக்கோ.
எழுந்துக்கோ!
அம்மா?
இங்கே என்ன பண்றீங்க?
உனக்கு நினைவில்லையா?
நீதான் வரச்சொன்னே.
உண்மைல, என்னை வரச் சொல்லி கெஞ்சி செய்தி அனுப்பினே.
பிறகு, திரும்ப கூப்பிட்டப்போ பதில் பேசல. ராத்திரி முழுக்க கூப்பிட்டேன்.
மன்னியுங்க. தூங்கிட்டேன்.
எழு, பெல்லி. கிளம்பறோம்.
இல்ல, போக முடியாது.
-உங்களுக்கு புரியல. -ஆம்! எனக்குப் புரியாது.
இத்தனை நாளா பொய் சொன்னே!
ஜெரமையா, கான்ராடுக்கு என் உதவி தேவையாச்சு, எப்படி சொல்றதுன்னு தெரியல.
சால்ஜாப்புல்லாம் வேணாம். ஏதுமில்ல.
நேத்து ராத்திரியோட தீர்ந்தது, உன்னோடது இனி முடிந்த கதை.
இங்கே நாங்க விருந்துக்கு வரல. ஏதோ நடந்துடுச்சு. வந்தது, சூஸானா...
நிறுத்து! அவளை மறுமுறை சால்ஜாப்பு சொன்னா என்னால் பொறுக்க முடியாது.
உங்களால பொறுக்க முடியாது. அதானே!
இறுதி சடங்குக்கு பின், என் மேல் கோபமாவே இருக்கீங்க!
நான் என்ன சொல்லணும்ன்றே?
நீ என்னை சங்கடப் படுத்தினேன்னா?
அன்று சூஸானாவை மறந்து உன்னைப் பத்தி பிரச்சினை பண்ணதையா?
ஆமாம்! அதுக்கு என்னை வெறுக்கறீங்கதானே?
ஆனா, நான் என்னையே வெறுக்குமளவுக்கு முடியாது.
அதை விடு! இதெல்லாம் இங்க வேணாம். போவோம்.
எங்கயும் வரமாட்டேன்.
வேணாம்!
நீங்க உதவி செய்வீங்கன்னு நினைச்சதுதான் என் ஒரே தப்பு.
அவங்க மகன்களை கைவிட்ட உங்களை சூஸானா மன்னிக்கவே மாட்டாங்க.
அவங்க இன்னும்...
பெல்லி.
உன் கூட இருக்கட்டுமா?
லாரலோட நடந்ததுக்கு வருந்தறேன்.
எல்லாம் சிக்கலானது.
நீயும் கான்ராடும் இலையுதிர் காலத்தில் என்னைப் பத்தி பேசியது எனக்குத் தெரியும்.
ஆனா எனக்கு தெரியாம போச்சு...
அவன் உன்னிடம் வந்து உன் வாழ்த்துக்கு கெஞ்சியது.
உண்மைல, தெரியாமலா போனது?
என்னை மன்னி.
நான் எல்லாத்தையும் சரி செய்யத்தான் பார்க்கிறேன்.
ஆனா, சொதப்பலாதான் ஆகுது.
உன்னைப் பத்தி மட்டும் இல்ல, பெல்லி.
கான்ராடும் நானும் எல்லாத்துக்குமே சண்டை போட்டுப்போம்.
அதாவது, கான்ராட் செய்தது...
-என்ன சொல்லவா, வெறும்... -வேணாம்...
என்னிடம் அவனுக்கு முட்டு கொடுக்க வேணாமே. தயவு செய்து.
நான் முட்டு கொடுக்கல.
ராத்திரி நீ பார்த்தது எதுவானாலும்...
தப்பா எடுத்துகிட்டே.
எனக்கும் கான்ராடுக்கும் மத்தியில ஒண்ணுமே இல்ல.
உனக்கும் கான்ராடுக்கும் இடையில ஏதோ நிலைத்திருக்கும்.
என் அம்மா சொன்னது சரியோ.
ஒருவேளை... நாம் எல்லாமே உதறிவிட்டு திரும்பி போகணுமோ?
-ஸ்டீவன், என்ன இது? -அம்மா!
பெல்லி குடிச்சு ஃபோன் பண்ணி, இதுக்கா இவ்ளோதூரம் வரணும்?
வீட்டை என்ன பண்ணீங்கனு உங்க அம்மா பார்க்காதது நல்லதே.
இங்கே சுத்தமாகணும்.
சூஸானாவின் பொருட்களும் இருந்த இடத்தில் மறுபடி இருக்கணும்.
ஏதாவது உடைஞ்சா, அவ்ளோதான், சொல்லிட்டேன்!
நாங்க அவங்க பொருட்களை அகற்றலம்மா.
ஜூலியா பெரியம்மாதான் காலி பண்ணாங்க. நாங்க இல்ல.
விக்கிறதுக்கு.
சூஸானா வழக்கறிஞர்கள் கிட்ட பேசியிருப்பாளே.
நிலைமை முற்றும் முன் ஜூலியாகிட்ட போனாளே.
ஏன் எதையும் நீங்க சொல்லல?
முற்றத்தில விற்பனை பலகையை பார்த்துதான் கான்ராடுக்கு தெரிந்தது.
சூஸானா மறைவுக்கு முன் சமாதானமாகியிருப்பாங்கன்னு...
கானி, அப்பாவுக்கு தெரியுமா?
தெரியும்தான்.
எங்களுக்கு உதவ எதையும் செய்யவே இல்லதான்.
அதனாலாலதான் ஜூலியா பெரியம்மாவோட பேசிப் பார்க்க பசங்களும் பெல்லியும் வந்தாங்க.
அப்புறம்?
எங்களால முடியல.
ஜூலியா பெரியம்மா வீட்டை ஏற்கனவே வித்தாச்சு. பேரம் நேத்து முடிந்தது.
ஆனா, நீங்க சொன்ன மாதிரி,
அம்மா இதெல்லாம் பார்க்காம போனாங்களே.
சொதப்பினேன், தெரியும்.
பெல்லியும்தான், ஆனா அவ இங்கே வந்தா.
அவங்களுக்குத் தேவையான உடனே, வந்தா.
-இது நடக்கும்னு யாருக்குமே நீங்க சொல்லல. -நான் முயற்சித்தேன்...
கடினமா செய்ங்க.
பெல்லி, நாம் பேசுவோமா?
நான் சுத்தம் செய்ய போறேன்.
பெல்லி...
நான் வருந்தறேன்.
ரொம்ப வருந்தறேன்.
உன்னை அடித்திருக்கக் கூடாது.
இதுவரை நீங்க அடிச்சதே இல்ல.
நீ இதுக்கு முன் சொன்னதெல்லாம்...
நீ சொன்னது சரிதான்.
நான் கோபமானேன்.
ரொம்பத்தான் கோபப் பட்டேன்
இங்கே இனி பெக் இல்லாதது எவ்ளோ அநியாயமென.
ஆனா, நானே அதை உணரவேயில்ல.
ஏன்னா, கோபத்தை காட்டினா...
பிறகு எல்லா விஷயமும் வெளியே வருமே.
நான் சரியானதை செய்வதா நினைச்சேன்...
உங்களுக்காக தைரியமா இருந்தேன்.
ஆனா நான் தவறினேன்.
நான் உங்களுக்காக இருந்திருக்கணும்.
இல்ல என் சார்பா அனுப்பியிருக்கணும்.
அம்மா?
மன்னிப்பீங்களா?
சரி.
நீ என்னை மன்னிக்கிறாயா?
அவங்க இல்லாதது பழைய மாதிரி இல்லவே இல்ல.
தெரியும்.
இது சரியான குப்பை கூளம், அதுக்கு மேல இன்னொரு குப்பை கூளம்.
என்ன?
உங்க எல்லோரிடமும் மன்னிப்பு கேட்கணும்.
நீங்க ஒருத்தருக்கொருத்தர் இருந்தீங்க, நான் வரல.
அதுக்கு நான் ரொம்ப வருந்தறேன்.
எல்லோருமே தப்பு செய்தோம், அம்மா.
என் பெரிய தப்பு, மறைவுக்கு முன் பெக்கும் ஜூலியாவும்
பேசி தீர்த்துகிட்டாங்கன்னு நெனச்சதுதான்.
எதையும் மாத்த ரொம்ப தாமதமாகிவிட்டதுதான், ஆனா பார்க்கிறேன்.
ஜூலியா மனசை மாத்த முடியுமா பார்க்கிறேன்.
நன்றி, அம்மா.
-நன்றி, லாரல். -பரவாயில்ல.
என் அம்மா வருவதற்குள்,
நாம இதை இன்னும் கொஞ்சம் சுத்தமா வைக்க பார்ப்பது நல்லது.
-ஆமாம். -சரி.
-ஆம். -நாம் தொடங்குவோம்.
நீ போக வேணாம்ன்றேன். உனக்கு புரியுதா? அதில தெளிவாதானே இருக்கோம்?
தெளிவா, கண்ணு. ஆம்.
நானும் இருன்னுதான் சொல்றேன்.
நீ சொல்றது அருமைதான். போவதுதான் நல்லதுனு நான் நினைக்கிறேன்.
இது இன்னும் குடும்ப விஷயமா ஆகுது.
சுத்தப் படுத்தற வேலைல கழட்டிக்க போகலயே?
கண்ணு, நீ தவறா சொல்லல. இந்த இடம் குமட்டுது.
ஆமாம்.
ஒரு பெண்ணை பஸ் நிலையம் கொண்டுவிடேன்?
பஸ் நிலையமா? என்ன? வேணாம்.
பார், நீ போகணும்னா, என் காரை எடுத்துப் போ. சரியா?
சாவி எடுத்து வர்றேன்.
எனக்கு நிறைய தெரியல, சிலது ரொம்பவே தெரியல.
ஆனா... இது இப்படிதான் போகுதா?
பார்ப்போம். அவனுக்கு என் மேல ரொம்ப பிடிப்பு, அதைத்தானே கேட்கறே.
முகாமுக்கு உன்னை எப்படியாவது வரவழைக்க முடியுமா?
சும்மா வரலாமே. கோச் வெளியே தள்ளிடவா போறாங்க. வா.
நீ முகாமுக்கு போகலயா?
இல்ல. பரவாயில்ல, டேய்லர்.
அதில்லாம, வீட்டில இன்னும் நிறைய செய்ய வேண்டி இருக்கு.
ஹேய், வீட்டைப் பத்தி கவலைப் படாதே.
நீ எவ்வளவோ செய்தே. நாங்க பார்த்துக்கறோம்.
பரவாயில்ல. முழுசா முடிக்க பார்க்கணும்.
சரி.
இங்க நல்லா இருப்பேதானே கண்ணு?
ஆம், எனக்கு, என் அம்மாவுக்கு, பரவாயில்ல.
உன் அம்மா பத்தி இல்லனு நமக்கே தெரியும்.
அவங்களை மட்டுமல்ல, நீ உன் நிம்மதியையும் கட்டாயமா பார்த்துக்கணும்.
சரி.
-அப்படியா? -ஆமாம்.
-பை. -ஜாக்கிரதை, என்ன?
டேங்க்ல பாதி காலியானதும் பெட்ரோல் போடணும், ஒழுங்கா போகணுமே.
அப்பவும் பாதிதானே நிரம்பி இருக்கும்.
சாதாரண அன்லெடட்தானே?
சரி, தமாஷுக்கு சொன்னேன்!
ஹை ஆக்டேன் பிரீமியம் போடணும்! செம அது!
-அடடே. -விருந்தாளி வர்றாங்க.
இது ரத்தமா?
அது டொமாடோ கெட்ச்அப்.
சீக்கிரம் வந்துட்டீங்க.
நானும் என் விற்பனை ஒப்பந்ததை மீறினேன்.
என்ன ஆச்சு இங்கே? கந்தரகோளமா இருக்கே.
ஐயய்யோ. பசங்க, நீங்க படுத்தறீங்க.
ஹேய், ஜூலியா, வருகைக்கு நன்றி.
ஸ்கை, வேற வழியே வைக்கல.
பசங்க சுத்தப் படுத்தட்டும், நாம் பேசுவோமே?
சரி.
அப்பா, இங்கே எனக்கு நீச்சல் கற்றுத் தர பார்ப்பார்,
எனக்கு தண்ணி பயம்னு அவருக்கு தெரிந்தும் கூட.
ஜூலியா, உனக்கும் பெக்குக்கும் பிரச்சினைகள் இருந்தது தெரியும்.
சரி.
இந்த பசங்க வேற
நிலைமையை கடினமா ஆக்கினாங்கன்னும் தெரியும்.
அதுவும் சரி.
ஆனா உண்மை என்னன்னா, சூஸானா இந்த வீட்டை நேசித்தாள்,
பையன்கள், அம்மாவுக்கு ஏங்கறாங்க.
இந்த ரெண்டு விஷயமும் ரொம்ப பின்னி பிணைந்தது.
நீ விற்பனைலருந்து பின்வாங்க யோசிப்பாயான்னு ஒரு நம்பிக்கை எனக்கு.
உன்னிடம் முன்பே பேச விரும்பினா.
சூஸானா என்னோட பேச விரும்பியிருந்தா, அழைச்சிருப்பா.
மாறா, கொடை நிதியை பத்தி
கடிதம் அனுப்பினா.
அங்கேதான், அவளுக்கு புற்று நோய் திரும்ப வந்ததும், அதிலிருந்து
மீளமாட்டான்னும் தெரிந்தது.
-அப்போ நேரமில்ல. -அவ பேசியிருக்கலாமே.
அந்தப் பேச்சை எடுப்பதையே அவ விரும்பல.
யாரிடமும்.
நான் சரியானதை செய்து கடற்கரை வீட்டை, குடும்பத்திற்காக
வைக்கணும்னு கடித்தத்தில் எழுதியிருந்தா.
என்னை சரியா நடத்தாத குடும்பத்திற்கு அப்படி செய்ய எப்படி எதிர்பார்த்தா?
உங்க பெற்றோர் மணமுறிவு எளிதா இருந்திருக்காது.
ஒரு போரே நடந்தது.
எப்பவும் மத்தியில மாட்டிக்குவேன்.
அம்மாவை விலகிய ஆறு மாதத்தில் அப்பா எங்களை தவிக்க விட்டு
மாற்றாந்தாயை மணந்தார்,
எல்லா கோடையிலும், எங்களை கசின்ஸ்க்கு விரட்டி விடும் முன்,
அங்கே என் அப்பாவிடம் என்னை கவனித்து, தேவையான பண உதவியை பெறுவது என் பொறுப்புனு
என் அம்மா சொல்லி அனுப்புவாங்க.
அது ரொம்ப கடுப்பு.
அதைப் பத்தி சூஸானாவிடம் சொல்ல முயல்வேன், ஆனா அவ ஒத்துக்க விரும்பல.
பெக் சிக்கலானதை நோண்ட விரும்பினதில்ல.
கழுவிய மீனில் நழுவும் மீன் அவள்.
ஆனா, உன் மேல் வைத்த நேசம் உனக்கு தெரியணும்.
இதோ பார், லாரல்,
சூஸானாவின் வாழ்வில் எனக்கு இடமே இல்ல.
இந்த வீட்டில் எனக்கு தனியா அறை கூட இல்லை.
உங்க குடும்பத்தோடு எப்பவுமே இல்லை.
இது உங்க இடம்தானே?
உங்களோடது, சூஸானா, குழந்தைகளோடதுதானே?
நீங்கதான் சொந்தம்.
இப்படித்தானே உன் நினைவு மலரில் சொல்லியிருக்கே?
பெக்கும் நானும் சகோதரிகள் போலன்னு
சொல்றேன்னா, அவளுக்கு சகோதரி இல்லை என்பதல்ல.
உன் சொந்த வீட்டிலேயே விரும்ப தகாதவளாக எண்ணவில்லை.
பெக்கும் அப்படி நினைக்கல என்பேன்.
அது...
அந்தப் பழி உனக்கல்ல.
சொல்லப் போனா, சூஸானாவையும் கூட பழி சொல்ல முடியாது.
அது வெறுமனே...
இந்த வீட்டில் இருப்பது...
நான் எப்போதோ மறந்து விட்டவைகளை ரொம்ப கிளறி விடுகிறது.
அவளுக்கு பதிலே எழுதல.
பிரியாவிடையே சொல்லல.
இறுதிச் சடங்குக்கு விமானத்தில் வர பார்த்தேன்.
டிக்கட் இருந்தது, ஆனா வர முடியல.
ஐயோ, கஷ்டப்பட்டு அவ கூட சரி செய்திருக்கணும் நான்.
இப்பவும் அதுக்கு தாமதமாகிடல.
நான்...
விற்பனையை நிறுத்த முடிவு செய்துட்டேன்.
-ஆம்! -என்னது?
அதற்குள் கொண்டாட வேணாம்.
ஜூலியாவிடம் வாங்க, உங்க அப்பாவை சம்மதிக்க வைக்கணும்.
நன்றி.
-நீ முதல்ல. -நன்றி.
சொல்லவா, எனக்கு வெளியே சொல்ல தயக்கமாவே இருக்கு,
ஆனா...
நம்பிக்கை துளிர் விடுகிறது.
அதாவது, எங்க அம்மா உங்க அப்பாவுக்கு நல்லாவே புத்தி சொல்வாங்க.
லாரலை நீ அழத்ததுக்கு நன்றி.
முதல்ல நான் ஏதோ சொல்ல வந்தேன், ஆனா...
அவங்க இங்கே வந்து எங்களுக்கு உதவுவது இனிமைதான்.
ஆம்.
சரி.
ராத்திரி நடந்ததை பேசுவோமா?
சொல்லப் போனா, ராத்திரி...
மங்கலாதான் இருக்கு. நான் எது சொல்லியிருந்தாலும்...
நீ சொன்னது சரி.
நான் விஷயங்கள அப்படி முடித்திருக்க கூடாது.
நான் உன் விஷயத்தில் சரியா செய்யறேன்னு நினைச்சதுதான் தப்பு.
நீ... ரொம்பவே அவதிப் பட்டுட்டே.
ஆனா, அது சாக்கு அல்ல.
அன்று இந்த வீட்டில்...
நாம் ஒண்ணா செய்ததை நீ வருந்துவேன்னு நினைத்துப் பார்க்கவே பிடிக்கல.
அந்த இரவை நினைத்தா உறுத்ததான் செய்யுது.
ஆனா அதுக்கு வருத்தப் படல.
சேர்ந்து இருந்த நேரத்துக்கு வருத்தப்படலை.
நான்...
உன்னை காதலித்தேன்.
நீ என்னை காதலித்ததும் தெரியும்.
முற்காலத்துக்கு திரும்பிப் போய், வேற விதமா செய்ய முடியும்னா, செய்வேன்.
கான்ராட், பரவாயில்ல. ரெண்டு பேருமே பரஸ்பரம் புண்படுத்தினோம்.
மறுபடி உன்னை புண்படுத்தவே மாட்டேன்.
நானும் புண்படுத்த மாட்டேன்.
அதாவது, இதை நம்மால் கட்டுப் படுத்த முடியுமா தெரியல,
ஆனா... முயற்சி செய்து பார்ப்போம்.
நண்பர்களாகவேதானே?
ஆம். அதைப் பத்தி ஒரு பக்கம் கவனிச்சுக்கறேன்.
நன்றி.
பை.
அடடே, நான் என்ன செய்யறேன்? இந்த பேரத்தை விட...
எனக்கு கிறுக்கா?
நீங்க முழுசா, தீர்மானமா நல்ல புத்தியோடுதான் இருக்கீங்க.
அப்ப என்னை நீ கழட்டி விட போறதில்லையோ?
என் திட்டங்களை விட்டுட்டேன்.
நீ பெருமைக்குரியவ.
நீ நினைப்பதை, பயம் ஏதுமில்லாமல் நினைத்தே.
என் பழிக்காளாவதையும் பொருட்படுத்தல.
ஆனா என்னை மறுத்து பேசுவதே வேலையாக்காதே, என்னால தாங்க முடியாது.
அதுசரி, நான் மறுக்கிற மாதிரி நீங்க எதுவும் செய்யக் கூடாது, வினோதம்.
இந்த வாரம்... நெருடும் வாரமானது.
வேடிக்கையா இருந்தது.
இரு.
எல்லாத்தையும் சொல்.
அதான், நடன நிகழ்ச்சி இருந்தது.
நான் ஆப்பிள் கஞ்சா செய்தேன்.
அப்புறம்... முதல் முத்தமும் கூட.
-அப்படியா? -எதுவோ.
அடேங்கப்பா.
யார் அது?
முத்தமிட்டதை பேசக் கூடாதும்மா.
ரகசியமா வெச்சுக்கறேன். சத்தியமா.
அவன் பெரிய மேதாவி. திமிங்கலத்தின் ரசிகன்.
-திமிங்கலமா? -ஆமாம்.
என்னது?
ஹலோ!
என்ன இது?
நீ சமையல் செய்ய மாட்டியே.
பயணத்தின் பின் உனக்கு பசியா இருக்குமே, அதான் மதியத்துக்கு... காலை உணவு.
சாப்பிடு. கறியை நீ விரும்புகிற மாதிரி, தீயில் வாட்டி தயார் செய்தேன்.
பசங்க எங்கே?
வீட்டைப் பத்திய விஷயத்தை,
நாம் பெரியவங்களா இருந்து பேச வசதியா செய்திருக்காங்க போலிருக்கு.
சரி.
என்னை ஆதரிக்க, இவ்ளோ தூரம் வந்ததுக்கு நன்றி.
அவங்க என்னை சும்மா விட்டு வெக்கல.
நான் வந்தது உன்னை ஆதரிக்க அல்ல.
பையன்களுக்கு ஆதரவா வந்தேன்.
அவங்க வீட்டை இழக்கவிடக் கூடாது, ஆடம்.
அட, இது முடிந்தது.
ஜூலியா வித்துட்டா.
உண்மைல நான் மனசை மாத்திகிட்டேன்.
ஹாய்.
சரி. நல்லது, விஷயத்துக்கு நேரா வருவோம்.
இந்த விஷயம் ஆரம்ப முதலே என் கையில் இல்ல,
அதனால, என் மேல் பழி போடாதே.
நான் அப்படி செய்யல. உனக்கு உதவவே பார்க்கிறேன்.
பிரச்சினையை வேற யாராவது ஒரு முறை தீர்க்கட்டுமே.
ஆக, கொடை நிதியை கலைத்து, வீட்டை பசங்களுக்கு பரிசாக்கணுமா?
அவளால முடியாது. அவளுக்குன்னு மகள் இருக்கா.
கொடைநிதியை விரயம் செய்ய மாட்டேன்.
அதை நீ ஆதரிப்பது வியப்பா இருக்கு.
நான் அப்படி எப்போ சொன்னேன்?
அதை வாங்க அவங்களுக்கு நீ பணம் ஒதுக்கணும்.
என்னது?
நியாயமான வணிக விலை, நீக்குப் போக்கோடு.
நான் இப்போ போகப் போறேன், அது நடக்காது. விஷயம் முடிந்தது.
ஒண்ணு சொல்லவா? உன்னை ஒரு கேள்வி கேட்கணும்.
நீ பல வாரங்களா முயன்றதை விட, இந்த பசங்க இந்த மூணு நாளில்
ஏன் அதிகம் பாடுபட்டாங்க?
-ஆடம், கவனி-- -உனக்கு தொடர்பில்லாத விஷயம்.
சூஸ், வீடு உனதுன்ற எண்ணத்தை ஏற்படுத்தினா, தப்பு.
அப்படி சொல்லிட்டு தப்பிச்சுடுவீங்களா?
கான்...
அது நல்லதுக்கு. இப்படி என்னை நெருக்குவது உதவுமா?
-பொறுத்துக்கோ, ஆனா உளறாதே. -சரி, நாம்...
-நம்ம சண்டையை சூஸானா விரும்பமாட்டா. -உங்களுக்கு தெரியாது!
அவங்கள எப்பவோ இழந்தீங்க.
உன் துக்கத்தை விட்டு, பசங்களுக்கு எப்படி இருக்குனு பாரேன்?
பாருங்க, இது நல்லா இருக்கும்னு தோணுது,
இதை வித்துட்டா எல்லோருக்குமே சுலபம்.
உங்களுக்குதான் சுலபம்.
ஆமாம்.
இங்கே இருப்பது கடினமானது.
அது கடினம்.
அவ இங்க நிறைந்திருக்கா.
அவள் உன்னை நேசித்தாள்.
அவளுக்கு புத்தி சொல்லிப் பார்த்தேன்.
உன் மீது எனக்கு அவ்ளோ அபிமானம் இல்லதான்,
ஆனா, அவ கேட்ட பாடில்லை.
ஏன்னா ஒண்ணை பெக் முடிவு செஞ்சா, செஞ்சதுதான்.
உன்னையும் அவ முடிவு செஞ்சுட்டா, ஆடம்.
இந்த வீட்டை நம்ம பிள்ளைகளுக்கு தனித்த இடமாக்குவதையும்.
இதை மட்டும் அவளுக்காக கடைசியா செய்துடு.
லாரல்...
அப்பா...
தயவு செய்து.
பாரு, கொடைநிதியை அவங்க பயன்படுத்த விடமாட்டேன்.
ஆனா, பாஸ்டன் வீட்டை வித்துட்டா, அதுல போதுமான பணம் நமக்கு வரும்.
எப்படியும் பள்ளியிலதான் இருப்பீங்க, ரெண்டு வீட்டை சமாளிக்க முடியாது.
இதுதான் உங்களுக்கு வேணுமா?
ஆமாம்.
அப்ப, சரி.
ஹேய்.
நேத்து ராத்திரி பத்தி இன்னும் கோபமா இருக்கே.
ஆனால்...
நாள் முழுதும் உன்னிடம் என்ன சொல்வதுனு யோசித்தேன்.
உன்னிடம், நான் நினைச்சதை,
நம் வாழ்வின் பெரும்பகுதியில உணர்ந்ததை, எல்லாத்தையும் சொல்லியிருக்கணும்.
அட, ஜெர், நான் புரிஞ்சுகிட்டது... அதாவது...
எல்லாமே உனக்கு அவ்ளோ எளிதா வருது.
நீ எதை பார்த்தும் பயப்படறதில்ல.
நான்... கவனிச்சிருந்திருக்கணும், இன்னும் நல்லா பார்த்திருக்கணும்.
என்னை மன்னிச்சுடு.
மகிழ்ச்சியோ, இல்லையோ, எப்போதும் சிரிப்பவனா...
இருக்கும் அவனாக இனி நான் இருக்கப் போவதில்லை.
அது கஷ்டம்.
கஷ்டப் பட வேண்டியதில்லை.
நீயும் பெல்லியும் ஒரே சமயத்தில் என்னை கவிழ்த்தது, வினோதம்.
ஏதோ, உண்மைல அது வேடிக்கையாதான் இருந்தது, ஆனா...
எனக்கு வேணும். பட வேண்டியவன்தான்.
இன்று காலை பேசினோம். நான் நினைக்கிறேன்...
நாங்க இப்போ நண்பர்கள்.
ஆனால், நிஜமா சொல்றேன்.
உன்னோட சண்டை போட்டுக்க விரும்பல.
இப்படியே போயிட்டுருக்க வேணாம். நாம் ஒருவருக்கொருவர்.
சரி, நாம் பேசுவோம்.
மனசில் படுவதை, நாம் சொல்வோம்.
மத்தவனை புண்படுத்தினாலும், கோபப் படுத்தினாலும், சரி.
நாம் பேசுவோம்.
ஸ்டான்ஃபோர்ட் கிடைச்சுது.
என்னது?
முன்பு, அம்மாவோடு, மாற்றத்துக்கு விண்ணப்பித்தேன்.
உன்னிடம் சொல்ல விரும்பலை.
நான் உன்னை விட்டுப் போயிடுவேன்னு நீ நினைப்பாயோன்னுதான் சொல்லல.
நான் போகப் போறதில்ல. ப்ரெளன்லயே இருப்பேன்.
நான் போகல.
திரும்பிப் போவோம்.
ஹேய், நான் பாஸ்டன் போறதை உங்களுக்கு சொல்லிடணும்.
எல்லாத்தையும் சரி செய்ய துவங்கறேன்.
ஹேய்.
நன்றி, அப்பா.
உங்க ரெண்டு பேரிடமும் நான் சொல்லிடணும்,
நான் வருந்தறேன்.
நான் நல்ல அப்பாவாகவோ, உங்க அம்மாவின் நல்ல கணவனாகவோ இல்லைன்றது தெரியும்.
அம்மா வீட்டை தக்க வைக்க உதவினதுக்கு நன்றி.
பை, அப்பா.
-ஸ்டான்ஃபோர்ட் உன் கனவு. -ஜெர்...
நான் உன்னை ப்ரெளனில், நீ என்னோட இருப்பதற்காக
நீ அதை விட அனுமதிக்க மாட்டேன்.
அப்படி இல்ல... வேற நிறைய இருக்கு.
எதைப் போல?
நான் இறுதியை முடிக்காததால், என்னை நீக்கிவிடலாம்.
அருமை. முடிக்காம விடாதே.
ஜெர், அதில் தேற வழியே இல்ல.
நான் ஒழுங்கா படித்திருந்தாலே எஸ்கோபார் பரீட்சைல தேறுவது கடினம், இதை விடு.
அப்போ முடியும்.
இரவு முழுதும் படிக்க வழி செய்வோம். உன்னை படிக்க வைப்போம்.
அது பிரச்சினையே இல்ல.
உன்னால் முடியும்.
என்னை அப்படி பார்க்காதே.
எப்படி பார்க்கிறேன்?
அட, அந்த முத்தத்தோடு ஒப்பிட எனக்கு ஏதும் இப்போ நிறைய இல்லை,
ஆனா என்னை கேம் கேமரன் அணி ஆளா வை.
குறிச்சுகிட்டேன்.
பசங்க நெருக்கமாயிட்டாங்க.
ஆம். ஸ்கை இங்கே மலர்ந்துட்டா.
நீங்க அடிக்கடி வந்தா பசங்க விரும்புவாங்க.
என்னைப் பத்தி கவலை வேணாம். தூரமா போயிடுவேன்.
அவங்க ஒழுங்கா இருக்க உன் உதவி வேணும்.
ரொம்ப முரடுங்க, சூஸானா அளவுக்கு பிடிவாதம்.
முழுக்க முழுக்க.
ரொம்ப மகிழ்ச்சி வேணாம், நீங்க ஒரேயடியா என்னை விலக்க முடியாது.
உங்க குயுக்தி ஜூலியா பெரியம்மா, ஃபோன் அழைப்பு தூரத்தில.
நன்றி. எல்லாத்துக்கும்.
இது சரியானது மகிழ்ச்சி.
நாங்க போயாகணுமே.
உண்மைல, நான் நினைத்தது, நீங்க இன்னொரு இரவு தங்கலாமே?
கான் இறுதித் தேர்வுக்கு படிக்க உதவப் போறோம்.
டேய், எனக்கு 18 வயதாகிவிட்டதே?
அம்மாவின் அனுமதி தேவையில்ல...
நான் படிக்க என் அம்மா அனுமதி தேவை.
லாரல், தயவுசெய்து? இதில தேறலன்னா, என்னை ஸ்டான்ஃபோர்ட்ல சேர விடமாட்டாங்க.
-தேறுவதைவிட அதிகமாவே செய்யணும். -ஆம், மேம்.
கிடைத்தது நிஜமா?
ஆம்.
அப்போ, நான் தூங்கும் பையில் தூங்கணுமா?
எங்க மோட்டல் அறை இன்னும் இருக்கு. வேணுமா?
-ஐயோ, ஆம். நன்றி. -கச்சிதம்.
ஸ்கை, பிரியாவிடை பரிசு.
நன்றி, கான்ராட், சார்.
மகிழ்ச்சி.
-இப்படி செய்ய வேணாமே. -ஆம். இல்ல. தெரியும்.
ஆனா, ஸ்டான்ஃபோர்ட் என்பது உனக்கு எவ்ளோன்னு எனக்கும் தெரியும்.
-என்னை அஞ்சு முறை திருத்த சொன்னே. -சொல்லலயே.
-செய்தாய். -இல்ல.
-அஞ்சு முறை. -ஆம்.
நான் உதவணும்.
சரி.
நன்றி.
கான்ராட் ஃபிஷருக்கு நான் கடைசியா செய்வது இது.
அவன் ஸ்டான்ஃபோர்ட் போவது.
அவன் அங்கே போனதும், இருவருக்கிடையிலான பழைய வடுக்கள் ஆறிவிடும்.
இது இங்கே எவ்ளோ நேரமா இருக்கு தெரியுமா?
சாப்பிட களைப்பா இருக்கு.
இந்த மேஜை மேலயே தூங்கிடுவேன்.
நானும்தான்.
சரிதான். ஆகட்டும், இது படிக்க வேண்டிய நேரம், சோம்பேறி பசங்களா.
இல்ல. படிக்க ரொம்ப களைப்பு. நல்ல தூக்கம் போடணும்.
சரி, எனக்கும் களைப்புதான், ஆனா மதியமாயிடுச்சே.
அதான், ராத்திரி முழுதும் படித்து, நாளை விடியற்காலை சீக்கிரம் கிளம்பணுமே.
இவளை யார் கூப்பிட்டது?
நெருக்கடியிலதான் நல்லா செய்வேன்.
பெல்லி, தயவு செய்து, ஒரே மணி நேரம்?
போகட்டும். ஒரு மணி நேரம், அவ்ளோதான்.
நீ ஒரு தேவதை.
-என் மனசு மாறறதுக்குள் போயிடு. -சரி.
நீ இல்ல.
-இல்ல, வா. ஆகட்டும். -உன் உதவி தேவை. போவோம்.
எழு, வேலையை பார்.
அலையே அடித்தாலும் ஜெர் தூங்குவான்.
காலை வணக்கம், பெல்ஸ்.
வணக்கம். 5 மணி ஆகுது.
அரை மணி நேரம் அதிகமா தூங்க விட்டேன், நன்றியோடிரு.
நன்றியோடிருக்கேன்.
சரிதான், போவோம்.
போய், திரு. ஸ்டான்ஃபோர்டுக்காக படிப்போம்.
சரிதான்.
ஜாலியா இரு.
-ஆம்! சீஸ் பர்கர்களா? -இல்ல.
இவை பரிசுத் திட்டத்தின் முக்கிய அம்சங்கள்.
அவனுக்கு மட்டும் எப்படி?
இது இப்படிதான் வேலை செய்யும்.
கான்ராட் படிச்சா அவனுக்கு பர்கர்.
எனக்கு எப்படி?
கான்ராட் படிச்சா, உனக்கு ஒரு பர்கர்.
ஆக, பரிசுத் திட்டமா?
வேற என்ன எனக்கு?
சீஸ்பர்கர்கள்தான்.
சரி. ஆரம்பிப்போம்!
ஆக, பாருங்க, எனக்கு செயல்முறை பரீட்சை.
நன்றி.
உண்மையா, நன்றி.
சரி. இது பரவாயில்ல.
சரிதான், கோல்ஜி அமைப்பு எங்கிருக்கு?
-நியூக்ளியசின் பக்கத்திலேயே. -அது சரி.
அப்படி போடு! தயாரா?
ஆஹா, ஆம்!
நல்லா செய்தீங்க.
வாயை மூடு.
-நன்றி. -சரி, அடுத்த கேள்வி.
சரிதாம்பா. பசங்களே.
சரி, உங்க சக்தியை அதிகமாக்க, ஆனா களைப்பாயிடாதீங்க.
-சரியா? -சொல்றதுக்கில்ல.
சரி, ஆகட்டும், ஜெர்!
எழுந்துக்க நேரம். திரும்பிப் போவோம். போவோம்.
உனக்கு கொஞ்ச சக்தி தரப்போறேன், வாயை திற.
இந்தா. சரிதான். போவோம்.
ஆகட்டும், பசங்களா, இன்னும் எவ்வளவோ தூரம் போகணும், இறுதிக்கு.
சரிதான். அருமை. ஒண்ணு சொல்லவா?
அம்மாவோட பிடித்த பாட்டு.
ஐயோ. வா!
எங்கே?
-நடன இடைவேளை அவசியம். -நான் ஆடறதில்ல. மாட்டேன்.
-இல்ல, ஆடுவே. -ஆட மாட்டேன்.
சரி. சரி.
ஆரம்பிப்போம்!
வாங்க!
ஆமாம்!
இதை கற்பனையே செய்திருக்க முடியாது.
சூஸானா இருந்த போதை விட வித்தியாசமானது.
அனுமதிச்சிருப்பாங்கதான்.
எனக்கு ரொம்ப வசீகரமா தெரியுது.
நாளையை பத்தி எண்ணமா?
ஆமாம்.
வீனஸ் இன்னும் மாலை நட்சத்திரம்தான்.
நம்பிக்கைன்னு அர்த்தமா என்ன?
ஆம். நீ ஆக்கபூர்வமா உணரணும்.
எவ்ளோ சிக்கலாக்கினேன்னு நினைச்சா கஷ்டமாருக்கு.
என்னை ப்ரெளனை விட்டு துரத்தி,
ஸ்டான்ஃபோர்ட்ல வேணாம்னா என்னாகுமோ?
பிறகு புரிஞ்சுக்குவே.
ஆமாம்.
அதோட...
இன்னொரு முறை வாய்ப்பு கிடைக்கும் அதிர்ஷ்டம் இருந்தா,
மறுபடி சிக்கலாக்காம இருக்க எல்லாம் செய்வாய்.
கான்ராட், எனக்கு...
நான் உனக்கு ஒண்ணு சொல்லணும்.
நான்...
எனக்கு சில உணர்வுகள் வந்தன...
அடடா.
விடு. பதிப்பாசிரியருக்கு பக்கங்கள் வேணும்.
அவ எதையும் படிக்க விடல நான்.
சரிதான். நான்தான் உனக்கு தூண்டுகோல்.
தயாரானதும் படிப்பாய்.
அப்போ சீக்கிரம். இன்னும் எத்தனை நாள் இருப்பேன்னு தெரியாது.
-நீ அப்படி சொன்னாயா என்ன? -சீக்கிரம், பெண்மணியே.
நீ செய்வது தெரியும்.
அப்போ சொல்லு.
நீ இழுத்தடிக்க பார்க்கறே.
ஆனா எவ்ளோதான் மாயமா சிந்தித்தாலும், அது நடப்பதை மாத்தாது.
முடிக்கவே முடியாம செய்தா,
நீ அனாதையாகிடுவே, நான் போயிட்டுருப்பேன்.
நான் சாகும் போது உன் புத்தக விற்பனை சூடு பிடிக்கலன்னா...
எனக்கு கோபம் வரும்.
எங்கிருந்தாலும்.
உன்னை சில சமயம் ரொம்ப வெறுப்பேன்.
நீ என் செல்லம்தானே.
போக தயாராயிட்டீங்களா?
அனேகமா.
நாம் இன்னும் ஒண்ணுதான் செய்யணும்.
சீஸ், சொல்லுங்க!
சீஸ்!
-பிடிச்சிருக்கு. சரி. இதோ, பார்க்கறீங்களா? -ஆமாம்.
-ஆஹா, அடடே. -ரொம்ப அழகு.
-இருங்க. ஐயோ. -ஓ, அடடே.
சரி. நான் நீக்கறேன்...
எல்லாம் ஒரே மாதிரி!
ஹேய், வந்ததுக்கு நன்றிடா.
உண்மைல, சும்மா சொல்லல.
அதாவது, சமயத்தில உதவினேன்.
-நல்ல நேரத்தில் உதவினேடா. -ஆம்.
அவளிடம் சொல்லப் போறியா?
அதான், சொல்லணும்.
ஆனா... சொல்லலாமா தெரியலயே.
ஒரிரண்டு நாள் முன்பு, அவளிடம் நெருங்காதேனு கெஞ்சியிருப்பேன்.
மறுபடி அவளை புண்படுத்தினா
அடிதடியில் இறங்கியிருப்பேன்.
அப்படி செய்வேன்னு அர்த்தமில்ல. எண்ணத்தை இங்கே சொல்லிடணும்.
-இல்ல, எனக்கு வேணும்தான். -ஆமாம், உண்மை.
ஆனா, இன்னக்கி...
திரும்பி போய் டேய்லரை மறுபடி பார்க்க துடிக்கிறேன்.
எல்லோரும் மாறுவாங்கன்னு சொல்றதுதான்.
நீ அவளை காதலித்தா, அவளிடம்
நீ உணருவதை சொல்லிடுடா.
ப்ரெளனுக்கு வண்டி ஓட்டிப் போக உனக்கு காஃபின் தரணும்னு.
நிஜமாவா சொல்றீங்க?
நீ ஆரம்பித்ததை முடிக்கணும்.
பொய் சொன்னதுக்கு விட்டுடுவேன்னு அர்த்தமில்லை.
பின்விளைவுகள் தொடரலாம்.
உன்னை பத்தி பெருமையே.
பெக்குக்கும் அப்படிதான் இருக்கும்.
நன்றிம்மா.
ஜெர், கான்ராட், நான் உங்க கூட வர்றேன்!
-ஆமாம்! -நான் முன்னால் உட்காருவேன்.
கூட பாட தயாராகு.
-பரீட்சை முடிந்ததும் நேரா இங்கே கூட்டி வா. -அதேதான்.
நீங்க மீண்டும் திரும்பி வருவீங்களே?
நீ நினைத்தாலும் கழட்டி விட முடியாது.
சரி. உன் அம்மாவுக்கு பை சொல்லணும்.
நல்ல வேலை செய்தே.
நீ வாய்ப்பே தரல, ஆகவே, இப்ப விட முடியலை.
ஸ்டீவன்!
உன் உள்ளுணர்வை மதி. அதைத்தான் சொல்றேன். எல்லா விஷயத்திலும்.
சரி. நன்றி, அதான் சரி போலிருக்கு.
அப்போ? எவ்ளோ சீக்கிரமா திரும்பி வர்றோம்?
எப்பவுமே இருப்பேன், சகோ.
அதான், வாலிபால் முகாம் இல்லன்னு ஆச்சு, எனக்கும் பரவாயில்ல.
அறிமுகத்துக்கு ஸ்டான்ஃபோர்ட் போகணும்,
சுதந்தர தினத்துக்கு அனேகமா வருவேனோ?
-சுதந்தர தினமா? -ஆம்.
அருமை.
இல்லல்ல. எங்களுக்கு நேரமில்லை.
செய்வோமா?
தயவு செய்து?
வாங்க, பழைய நினைவா.
அருமை.
-வா. -அவ காலைப் பிடி.
சரி. ஆரம்பிப்போம்.
பெல்லி தொபுக்கடீர்! பெல்லி தொபுக்கடீர்!
அவ்ளோதான். இதோ போடு.
ரெண்டு! மூணு!
ஆஹா!
முதல்ல நீ!
ஜாக்கிரதை!
-பை! -பை-பை!
-செல்லங்களே! -கவனமா ஓட்டு!
-கவனமா ஓட்டுங்க! -வாழ்த்துகள் கானி!
நன்றி!
நீ அதை மறக்கப் போறதில்லையா... எதுவோ.
நம் செயல்களுக்கான விளைவுகளை அனுபவித்துதான் ஆகணும்.
அது அந்த அளவு கஷ்டமில்லை என்கிறேன்.
-குளிருதா? -இல்ல, பரவாயில்ல. குளிர் பிடிக்குது.
எனக்கு தேவை வெறும்... நன்றி.
சரிதான்.
நல்ல மனநிலை வர ஒரு பாட்டு போடறேன்.
படிக்க பார்க்கிறேன்.
முட்டாள்கள்.
முடியும், சகோதரா.
ஆம். இல்லன்னாலும் பரவாயில்லை. ஆனா நல்லா செய்வே.
நன்றி, பசங்களா. பிறகு பார்ப்போம்.
சரி.
அப்போ, என்ன செய்யலாம்?
ஃபிஞ்ச் கல்லூரியை சுத்திக் காட்டவா. ஒரு 15 கிமீ தூரம்தான்.
வழிகாட்டு நெறியாளர் உன்னை அங்கே போகலாம்னு சொன்னாரே?
ஆமாம். அதை கவனம் வெச்சிருக்கியே, வியப்பு.
முன்னே போவோம்.
ஃபிஞ்ச் கல்லூரி
அதுசரி, அப்போ...
-இது என் விடுதி. -சரி.
மூணு, ரெண்டு...
ரெண்டு கைகளும்.
-நல்லா இருந்தது. -நல்லா இருந்ததா?
உன்னால் முடியும்.
என்னால் முடியும்.
ஃபிஞ்ச் காலேஜ் புக் ஸ்டோர்
சரி. நீ தயாரா?
ஃபிஞ்ச் கல்லூரி
நான் ஒண்ணு பார்க்கணும்.
அருமை!
அதில் உன் பெயரோடு பார்க்க ஆசையா?
இருக்கலாம்.
வா.
பெல்லி, இங்க வரலாமா தெரியல...
வா. கொஞ்சம் அனுபவி.
ஆம். புரியுது.
எல்லா வெற்றியாளர்களையும் பார்.
ஆட ரொம்ப ஏக்கமா இருக்குதானே?
ஒரு மாதிரி ஆசை.
பெல்லி.
உண்மைல ஆசைதான்.
ஸ்டீவன் அளவுக்கு மேதாவியாக முடியாது.
ஆனா, எனக்கு என்னவோ நான் வாலிபால் நல்லா ஆடுவேன்னு தோணுது.
உண்மைலயே நல்லா ஆடறே.
உண்மைல உனக்கு ஆசைன்னா,
நீ இங்கே ஆடலாம்.
ஒண்ணு சொல்லவா?
அணியில மறுபடி ஆட ஏதாவது
வழி இருக்கான்னு என் கோச்சை கேட்க போறேன்.
அவங்க தயவுக்கு சரணடைவேன்.
உன்னை மறுப்பது கஷ்டம்.
அதோடு, நீ இங்கே விளையாடுவதை பார்க்க, எனக்கு சுயநலமான ஆசையும்.
சொல்லப் போனா, நான் இங்கே என்னையே பார்க்கிறேன்.
ரெண்டு பேரும் வளாகத்தில் ஓடிகிட்டு.
என் போட்டிகளுக்கு நீ வருவது.
நள்ளிரவு படிக்கும் அமர்வுகள்.
விடியற்காலை 2 மணி பீஸ்ஸா.
சரிதானே?
நாம் திரும்பிப் போகணும்.
சரி. போவோம்.
எனக்கு இன்னொரு வாய்ப்பு தருவாயா?
பெல்லி, மறுபடி உன்னை விரும்பினா...
போனமுறை மாதிரி மனசை நீ மாத்திகிட்டா, என்னால் தாங்க முடியாது.
அப்படி செய்யமாட்டேன்.
இப்போ மாறிவிட்டது.
எப்படி?
நீயும் நானும், அதான்...
முன்ன இருந்தமாதிரி இப்போ இல்லையே.
நாம் பொறுப்பாயிட்டோம்.
என் வாழ்வில் ரொம்ப நாளா, கான்ராடுடன்
எப்படி இருக்கும்னு கற்பனைல வாழ்ந்தேன்.
ஆனா...
கனவுகள் நிஜமல்ல. அதாவது...
இப்போ எனக்கு தேவையானது நிஜமான ஒண்ணு.
வேணும்... எனக்கு நீ வேணும்.
பெல்லி...
இன்னுமா?
ஆம். ஆம், இன்னும்தான்.
வசனங்கள் மொழிபெயர்ப்பு கைனூர் சத்யன்
படைப்பு மேற்பார்வையாளர் கல்பனா ரகுராமன்