Poprzednio...
Wycofuję dom ze sprzedaży.
Marzyłeś o Stanford.
Nie zostawaj na Brown, żeby mi coś wynagrodzić.
Mogą zmienić zdanie, bo nie będę na egzaminie.
Więc musisz jechać.
- Pokażę ci Finch. - Dobra.
Żałuję, że nie powiedziałem ci, co czułem.
Jeśli ją kochasz, to jej to powiedz.
Między tobą i Conradem zawsze coś będzie.
Nie pozbieram się, jeśli znowu zmienisz zdanie.
Chcę ciebie.
TEGO LATA STAŁAM SIĘ PIĘKNA
Cześć, jak poszedł egzamin?
Hej! Gotów odwiedzić mnie w Kalifornii?
Brawo!
Gratuluję, Connie!
Pomogły ci fiszki?
Na bank tak. Podziękujesz mi później.
Wciąż masz odwagę...
zrealizować plan?
Plan Belly?
Nie przypominaj, kogo dotyczy.
Ale mówiąc ogólnie.
- Chwytaj byka za rogi. - Dziękuję.
Muszę lecieć. Cześć.
- Conrad... - Nie.
Nie przerywajcie sobie.
To ja wam przeszkadzam.
Daj spokój.
Pójdziesz za nim?
Proszę.
Conrad.
Daj spokój.
- Nie chcę z tobą gadać. - Proszę.
Nie olewaj mnie.
Gdy któreś z nas trojga tak robi,
zawsze kończy się to źle.
No to rozmawiajmy.
Przykro mi, że to widziałeś.
Wszystko jest pokręcone.
Wczoraj wieczorem próbowałam powiedzieć ci, co czuję...
OK. Kapuję.
- Teraz chcesz być z Jeremiah. - Conrad.
Próbujesz przyciągnąć moją uwagę?
Mówisz serio?
Uważasz, że zrobiłam to, żeby cię odzyskać?
Mylisz się.
Nie chodzi o ciebie.
To idź stąd!
Idź!
Przestań za mną latać. Bądź z nim.
On cię chce.
Ja nie.
Już nie.
Tylko dwa miesiące i wyjedziesz na studia.
Jezu, nawet mi nie przypominaj.
Jestem do tyłu z letnimi lekturami.
Masz wakacje od tygodnia.
Trzeba mieć rękę na pulsie.
W porównaniu z Princeton liceum było łatwe.
Od tygodnia się obijam, więc muszę się przyłożyć...
Właśnie powinieneś się obijać.
Popijać, okłamywać mamę,
spędzać czas z dziewczyną i jeździć na plażę.
Kim jesteś i co zrobiłaś z moją mamą?
To głos mojej wewnętrznej Susannah.
Skąd wiesz, że mam dziewczynę?
Proszę cię.
Pożyczyłeś Taylor swoje auto.
Piszesz z nią przez całą drogę.
- Mam... - Nie jesteś sprytny.
Dobra. Co z tobą i Clevelandem?
Od eventu jesteś wyluzowana. Spiknęliście się?
Naprawdę chcesz wiedzieć?
Nie. Sam nie wiem, czemu zapytałem.
Zignorowałaś trzy telefony od niego.
Namawia mnie na spotkanie pisarzy w Fishtown.
Brzmi super.
Pisarze z Brooklynu wywiani z miasta przez ceny?
Nie mamy ze sobą nic wspólnego.
To twoja społeczność.
Jestem średnią pisarką z przedmieść.
Będą przewracać oczami.
Powtarzasz, żebyśmy robili rzeczy,
które nam nie leżą, bo to pomoże nam wzrastać.
Cokolwiek to znaczy.
Pora skorzystać z własnej rady.
Dobra.
Przyjdzie?
Bez auta nigdzie się nie ruszy,
a dziś mają wyprowadzkę z akademików.
Wróci.
Na pewno.
Nie wiem.
Dał do zrozumienia, że nie chce mieć z nami nic wspólnego.
Głównie ze mną.
Co powiedział?
Myśli...
Zarzucił mi, że pocałowałam cię, żeby wzbudzić w nim zazdrość.
Może pora wracać?
Zaczekajmy.
OK.
Wróciłeś.
Conrad, wróciłeś!
Co jest, ziomek?
Widziałem, jak brat całował się z moją...
Belly.
Rany.
Czułem, że między nimi iskrzy.
Bez ściemy,
ale to przez jego oczy. Laski takie uwielbiają.
Sam jesteś niczego sobie, ale twój brat jest zbyt przystojny.
Widziałeś jego oczy? Wiadomo, że tak.
Błękitne jak ocean.
Billie Eilish napisała o tym piosenkę.
Nie można przestać gapić się na nie...
Trusky?
Sorki, nie powinienem tak gadać.
Zawijam się.
Zatrzymaj sobie, co chcesz.
Minęła godzina. Nie wróci.
Przyjdzie.
Mamy jego auto i kluczyki.
Nie pocałowałam cię, żeby się odegrać.
Wiesz to, prawda?
Przepraszam.
Gotowi czy nie?
Nie wiedzieliśmy, czy przyjdziesz.
Obiecałem Laurel, że odwiozę Belly.
- Masz. Prowadź. - Nie.
Nie ufam sobie dziś za kierownicą.
Mało spałem.
Luz.
Nie czytaj, bo zwymiotujesz.
Nic jej nie jest.
Może o tym nie wiesz,
ale od czytania w aucie dostaje choroby lokomocyjnej.
A może wiesz?
- Tak. - To wybacz.
Ale wzięła aviomarin,
żeby móc cię odpytywać przed egzaminem.
Ładnie ci w mojej bluzie.
Oddam ci ją, bo kupiłam inną w Finch.
Nie musisz.
Oczywiście.
Pojechaliście na Finch?
Brzmi jak romantyczna wycieczka.
Pokazałem jej uczelnię.
Chciałem ci kupić bluzę ze Stanford, bo...
ale Finch też brzmi spoko.
Od jak dawna to trwa? Od tygodnia?
- Nie. - OK.
To był wasz pierwszy pocałunek?
A nie.
Co powiedziałaś mi zeszłego lata na plaży?
Że całowaliście się kilka razy.
Czyli ze trzy?
Cztery?
Ile było buziaków zeszłego lata?
Dajcie spokój.
Z dyskrecją ci do twarzy. Uszanowanko.
Bo to nowość.
I to świeżutka.
- Najwidoczniej. - No tak.
Zwykle nieustannie pieprzysz o swoich podbojach.
W zeszłym roku było ich siedem, nie licząc Belly.
- Zamknij się! - Nie bądź dupkiem.
Sorki, jeszcze jedno pytanko.
Który z nas lepiej całuje?
Daj jej spokój!
Świat nigdy się nie dowie.
- Tak. - Cześć!
- Witam panie. - Cześć.
Mogę pożyczyć krzesło?
Nie sądziłem, że to zbiorowa randka.
Kto mówił, że to randka?
Super.
Ładne kwiaty.
Dziękuję. Zapomniałbym.
Róże dla mojej suki.
Nazwałeś Taylor swoją suką?
Co, do licha?
To taki nasz żarcik.
Odpuśćcie.
„Ostra suka”, głuptasie.
Tak, chodziło mi o ostrą.
Dziękuję.
Co z moim autem?
- Serio? - Nie, tylko żartuję.
- Ty... - Żartuję.
Zero wgnieceń, zadrapań, naruszeń kodeksu drogowego. Wszystko gra.
Rano pojadę na myjnię, a potem ci je odstawię.
Dzięki, że mi je pożyczyłeś.
Do usług.
Milusio.
Słyszałeś nowe kawałki Milo?
Jesteś teraz sławny.
Co?
Boże.
Po powrocie z imprezy w Cousins Milo...
Co zrobił?
Napisał cały album z dissami na ciebie.
Jest brutalny.
- Jak twoja szczęka? - Co?
Podobno mocno ci grzmotnął.
Nie. Pieprzy bzdury.
Dla waszej wiadomości
to ja go znokautowałem.
On rapuje co innego.
Możemy nie gadać o tym durniu Milo?
- Sorki. - OK.
Gdzie Belly? Nadal zamierza jechać na obóz?
Musi.
Pojechała na chwilkę do Providence.
Wróci dziś wieczorem.
Dobra.
Słyszałam, że w końcu coś się dzieje.
Ja też. Dowiaduję się na bieżąco.
- Serio? - Tak.
Oby wszystko się ułożyło.
On jest stworzony dla niej.
- Conrad to jej bratnia dusza. - Jere.
Że co?
Cholera, trasa się wydłużyła o kolejne pół godziny.
Jezu, serio?
Zjeżdżamy z autostrady i jedziemy boczną drogą?
Tam będzie gorzej.
Ruch się wznowi, gdy przejdzie burza.
Nie wiem jak wy, ale ja się świetnie bawię.
Co byś wolała, Belly?
Powiedz, czego chcesz.
Umieram z głodu, chce mi się siku i nie chcę utonąć w aucie.
Zmieniłem zdanie.
Zła i głodna Belly to chodząca klęska, której lepiej uniknąć.
Dobra, zjadę z autostrady.
Chryste.
ALERT: RYZYKO NAGŁYCH POWODZI.
UNIKAJ NARAŻONYCH TERENÓW.
Świetnie.
Nie marnuj kasy, ona woli te.
To praktycznie to samo.
Nie dla niej. Mówi, że te smakują jak świeczka, i woli kwaśne.
Co cię to obchodzi?
- Nie obchodzi. - Nie pieprz.
- Nadal pan je chce? - Tak.
Ostrzegałem go.
Czemu tak się zachowujesz?
Wyluzuj, dzieciuchu.
Tylko się z tobą droczę.
To będzie 19,17.
Reszty nie trzeba.
Nadal ci się podoba?
Bo mnie tak.
Od zawsze mi się podobała i nadal tak jest.
Słyszeliście, że zamykają autostradę?
Po drodze jest motel, jeśli chcecie się zatrzymać.
Dzięki.
Jezu!
Co kupiłeś?
Kwaśne. Moje ulubione.
Te drugie zjem później.
Spoko. Kupiłem je dla siebie.
Dobra.
Wszystko w porządku?
Nie.
Zamykają autostradę.
Sklepikarz nam powiedział.
Możemy przenocować w motelu niedaleko.
Zamiast w aucie.
Rób, co chcesz.
Mnie pasuje.
- Idziemy? - Dobra.
- A ty? - Też idę.
Pa.
Widzimy się jutro?
- Cześć. Jedźcie ostrożnie. - Na razie.
Też już wracamy?
Zostańmy jeszcze. Zamówimy deser lodowy.
Dobrze, ale przestań mnie mierzyć
tym dziwnym, oceniającym wzrokiem.
Co?
Wiesz, o czym mówię.
Nie moja wina, że stawiasz na złego konia.
Serio kibicujesz Jeremiah?
Jellyfish. Wiadomka.
To brzmi śmieszne.
Wcale nie.
Jak możesz kibicować Conradowi?
W zeszłe lato złamał twojej siostrze serce.
Zgadzam się, że na balu zachował się słabo.
Ale przeżywał to, że jego mama umiera.
Jeremiah też.
Czemu mu nie kibicujesz? Przecież to twój najlepszy przyjaciel.
Conrad też.
Odtrącił nie tylko Belly.
Pamiętasz?
Facet potrafi się odgrodzić.
Obecnie pracuje nad tym.
Z Jere'em łatwiej się dogadać.
Ale właśnie o to chodzi. On nie jest dla Belly wyzwaniem.
Nie tak jak Conrad.
Jest mądrzejsza, niż ludziom się wydaje,
i zasługuje na kogoś, kto widzi, jaka jest niesamowita.
- Tą osobą jest Conrad? - Na bank nie Jeremiah.
Wybór należy do Belly.
Zgadza się.
Nie sądziłam, że pierwszą randkę spędzimy na kłótniach.
Mówiłaś, że to nie randka.
Przepraszam.
Dogryzamy sobie i mamy z tego ubaw.
Nie zawsze.
On płaci.
Niestety został nam jeden pokój.
Jeśli go nie chcecie, mam już chętnego.
Chcemy.
Dziękuję.
Idźcie. Zaraz przyjdę.
Co będziesz robić?
Podzwonię po ludziach, bo nie zdążyłem się pożegnać.
Dobra.
Jedno łóżko? Robi się coraz lepiej.
Bardzo ucichłeś.
Mamy dużo do przemyślenia.
Dla mnie nic się nie zmieniło.
Wszystko się zmieniło.
On cię nadal kocha. Sama widzisz.
Nieprawda. Wiem, co mówię.
Conrad mi tak powiedział.
Niewątpliwie.
Ale nie mówił szczerze.
Nie chce mieć z nami nic wspólnego.
Tamten pocałunek nie miał podtekstów.
Była w nim prawdziwa czułość.
Zgadzam się.
Co się stanie,
kiedy Conrad przyzna, co do ciebie czuje?
Nic się nie zmieni.
Chcę wierzyć, że tym razem będzie inaczej.
Ale obawiam się najgorszego.
Musicie o tym pogadać z Conem.
Jeśli wciąż będziesz czuć do mnie to samo...
to jestem twój.
Więc jesteś mój.
Tak jest.
Dobra.
Pogadam z nim rano, gdy ochłonie.
Zobaczysz, że mam rację.
Teraz jestem zmarznięta i zmęczona.
Idę wziąć prysznic.
- Dobra? - OK.
Musimy porozmawiać.
- Jestem zbyt zmęczony. - Nie pieprz.
Wiem, co kombinujesz.
Zachowujesz się jak dupek, żeby ukryć swoje cierpienie.
Nadal ją kochasz.
Przyznaj to.
Tak.
Kocham ją.
Musisz jej to powiedzieć.
Dlaczego?
Wybrała ciebie.
Wcale tak nie czuję.
Ona musi wiedzieć, że wciąż ma u ciebie szansę.
Wisi jej to. Mówiła, że między nami skończone.
Może tak.
Może nie.
Powinna wiedzieć, co czujesz.
Jeśli...
wybierze ciebie...
odpuszczę.
Gdybym konkurował z kimś innym, walczyłbym jak lew.
Ale jeśli potrzebuje ciebie...
to nie stanę wam więcej na drodze.
Chcę jednego.
Jej szczęścia.
Chcę, żeby ona była szczęśliwa i ty też.
Też tego chcę.
Więc powiesz jej?
Jeśli nie chcesz robić tego dla siebie...
ani dla niej, to zrób to dla mnie.
OK.
Cześć, mamo.
Cześć. Przeczytałam twoją wiadomość.
Warunki są paskudne. Jesteście bezpieczni?
Znaleźliśmy motel.
Każda mama pragnie to usłyszeć.
Żartuję. Jesteś z chłopakami, więc wszystko gra.
Albo nie?
To był dziwny dzień.
Chcesz o tym pogadać?
Pamiętasz...
naszą rozmowę z zeszłego roku...
o tobie i tacie?
O byciu zakochanym?
Tak się zastanawiam.
Co czułaś, gdy już go nie kochałaś?
Skąd to wiedziałaś?
Część mnie zawsze będzie kochać twojego tatę,
ale teraz jest inaczej.
Miłość przybiera różne odcienie w zależności od etapu w życiu.
Gadasz jak pisarka. Co to znaczy?
Zadaj sobie pytanie,
czy to, co teraz czujesz, to wspomnienia
czy patrzenie z nadzieją w przyszłość?
A jeśli nie wiem?
To się tym nie zadręczaj.
Jesteś jeszcze młoda.
Chcę, byś miała wielu kochanków, zanim się ustatkujesz.
Mamo, fuj! Nie mów do mnie o kochankach.
Lecę, bo nie chcę się spóźnić.
Masz jakieś plany?
Nie bądź taka zdziwiona.
Idę na spotkanie z pisarzami. Na pewno będzie okropnie.
Uważaj na siebie.
Kocham cię, mamo.
Ja ciebie też.
Laurel? Jestem Sandra.
Cleveland kazał cię wyglądać.
Po czym mnie poznałaś? Już widzę, jak mnie opisał.
„Mamuśka z przedmieścia w średnim wieku w Ann Taylor”. Umieram.
Nie. Przeczytałam wszystkie twoje książki.
Onieśmielasz mnie jak cholera.
Nie przeszkadza mi to.
Co paniom podać?
Tequilę.
Z lodem.
Czuję, że się dogadamy.
OK.
Ostrzegam, że nie wiemy,
ile przeleżały w automacie.
To podziękuję.
Po której stronie śpisz?
Po tej. Dzięki.
Wy powinniście spać w łóżku.
Jest was dwóch. Ja mogę spać na podłodze.
Nie. Łóżko jest twoje. Panie mają pierwszeństwo.
Normalnie wykłócałabym się,
co ma bycie dziewczyną do spania na podłodze,
ale widziałam tu karalucha, więc podłoga jest wasza.
Dobranoc, Belly.
Dobranoc.
Ktoś inny chce czymś się podzielić?
Może nasza nowa?
Obecnie nie pracuję nad niczym nowym.
Wykorzystaj swoją ostatnią książkę. Mam tu egzemplarz.
Przeczytaj fragment.
Nie odpuścicie mi.
Tak, bo wiem doskonale z książki,
że Susannah uwielbiała być w centrum zainteresowania.
Tak było.
Beck jest...
była moją najlepszą przyjaciółką.
Dziwnie mówić o niej w czasie przeszłym.
Zmarła miesiąc temu.
Pamiętnik jest o naszej przyjaźni.
Zawsze twierdziłam, że jest moją bratnią duszą.
„Akcja porodowa zaczęła się o drugiej w nocy.
Trzy tygodnie przed terminem.
John był na konferencji w San Francisco.
Powiedziałam jej, że jestem sama, a poród się zaczął.
Od razu przyjechała do mnie z Bostonu.
Moja córka, Isabel Susannah Conklin, urodziła się nazajutrz po południu.
Beck cały czas trzymała mnie za rękę.
Gdy podali mi córkę, Beck powiedziała:
»Oto i ona.
Nasza ulubienica«”.
Belly?
Gadałem od rzeczy.
Wcale tak nie myślę.
Wciąż chcę być z tobą.
Oczywiście, że chcę.
- Conrad. - Nie musisz nic odpowiadać.
Nie teraz.
Chciałem tylko, żebyś wiedziała.
Nikt mi nie powiedział od razu o nawrocie u Susannah.
Ani Conrad, ani mama,
ani Susannah.
Ostrzegam, że nie wygląda dobrze.
Jest wyczerpana.
Ale cieszy się z twojej wizyty.
Ja też się cieszę.
Próbowałam wykręcić się z ostatniej wizyty u niej.
Byłam na siebie zła za to, że się boję.
Nie byłam jak mama.
Ona była silna jak ze stali.
Ujrzę Susannah w takim stanie i nadzieja pryśnie.
Przyszła moja ulubienica.
Wyglądasz
przepięknie.
Zabiorę to.
Chcę dokończyć...
Proszę. Pomogę ci.
Zabieram to. Belly zostanie z tobą.
Wychodzisz?
Mam sprawy do załatwienia.
Jest dobrze!
Skoczę ci po elektrolity.
Martwisz się, że wpadniesz na Conrada?
Nie masz powodu,
bo nie ma go tu dzisiaj.
Powiedział ci?
Skądże.
Nie mówi mi o niczym.
Twoja mama wspomniała,
że bal maturalny nie wypadł dobrze.
Nie wracajmy do tego. To nic ważnego.
Ależ tak.
To ważne, bo ty jesteś ważna.
Jesteś moim skarbem.
Zerwał ze mną.
Nie wściekaj się na niego.
Nie wściekam.
Jest mu ciężko
zaakceptować tę całą sytuację.
Potrzebuje cię, więc nie pozwól mu cię odtrącić.
Wiesz, że cię kocha?
Wcale nie.
Ależ tak.
Kochasz go?
Zrobisz coś dla mnie?
Zaopiekuj się nim.
Możesz?
Nie potrzebuje mnie do tego, bo ty nadal będziesz z nami.
Połóż się koło mnie, skarbie.
Jesteś moją ulubienicą, Belly.
Mamo?
Jeremiah.
Wrócę później.
Tak mi przykro.
Czemu?
To ja wszystko schrzaniłam.
Nie.
To nie będzie trwać wiecznie.
Kiedyś wszystko się ułoży.
Między mną i Jere'em czy Conradem?
Wami wszystkimi.
Całą trójką.
Kocham cię.
Ja też cię kocham.
STEVEN, MIERNOTO, POLICZĘ SIĘ Z TOBĄ
No, no.
Nie jestem wychudzony.
Właśnie, że mogę.
DO TAYLOR: MYŚLAŁEM, ŻE SOBIE ŻARTUJEMY.
NIE BĘDĘ JUŻ PISAŁ, BO MNIE OLEWASZ.
Mówi Jeremiah. Zostaw wiadomość.
Cześć, Belly.
Hej.
Myślałam, że wyjechałeś.
Skoczyłem po śniadanie, bo pewnie jesteś głodna.
Dzięki.
Spoko.
Chciałam z tobą pogadać.
OK.
Miałeś rację.
- Conrad powiedział mi w nocy... - Słuchaj.
Zanim coś powiesz,
wiedz, że nie będzie powtórki z zeszłego lata.
Chcę, żebyś była szczęśliwa.
Jesteśmy przyjaciółmi i zawsze będziemy.
Przestań.
Spójrz na mnie.
No spójrz.
O czym myślę?
Nie wiem.
Wiesz.
Hej.
Cześć.
Możemy pogadać?
Jasne. Też chciałam ci coś powiedzieć.
Dobra.
Pozwól, że zacznę.
Wczoraj wieczorem
byłem wkurzony na ciebie i Jere'a.
Chyba chciałem wam schrzanić relację.
Nie chcę stawać między wami.
Gadałem wtedy od rzeczy. Nie bierz tego serio.
Nie jestem zły.
Jesteśmy przyjaciółmi.
Nie mogę się na niego złościć, bo on już taki jest.
Zawsze taki był.
Nigdy się z tym nie krył.
Daje coś od siebie, a potem odbiera.
Daję ci wolność, Conradzie.
Eksmituję cię z mojego serca.
Jasne.
Jesteśmy przyjaciółmi.
Tak jest.
Właśnie wychodziłem.
Dobra.
Weź go, wciąż jest twój.
- Nie. - Nie chcę go u siebie.
Przerabialiśmy to już.
Ale teraz jest inaczej.
Komu śniadanie?
Nie, bo właśnie wychodzę.
O 8.30 przyjeżdża autobus. Wracam do Cousins.
Na pewno? I tak muszę wrócić po swoje auto.
Jeździj moim.
Odstawię twoje do Bostonu. To żaden problem.
Widzimy się czwartego lipca?
Jasne.
Nie przegapiłabym ulubionego święta Susannah.
Ma bezpiecznie wrócić do domu.
Pa, Conrad.
Taylor.
Co tu robisz?
Spakowałem Belly na obóz, gdyby jednak się zjawiła.
Super.
To wszystko?
Nawet nie przeprosisz za to, że uciekłaś wczoraj
i olałaś moje wiadomości?
Nie.
Fajnie. Wspaniale.
Zaczekaj.
Przepraszam. Spanikowałam.
Dlaczego?
Bo kupiłem ci róże?
Uwielbiałaś takie romantyczne gesty od Milo.
Bo był Milo.
Zawstydziłem cię przed Evelyn i resztą?
Tak.
- OK. - Nie.
Nie w tym sensie.
A w jakim?
Długo się w tobie podkochiwałam
i nikt o tym nie wiedział.
Nawet Belly. Okropnie się wstydziłam.
Teraz mi dopieprzyłaś.
Wstydziłam się, że tak bardzo mi się podobasz.
To było ponad moje siły.
Po naszym pocałunku na ostatnich urodzinach Belly
olałeś mnie, a ja nadal o tobie myślałam.
Było mi głupio.
W związkach to ja miałam władzę,
bo zależało mi mniej niż drugiej stronie.
Bardzo mi zależy na tobie i dlatego się boję.
Niedługo jedziesz na studia. Nie chcę, żebyś mnie skrzywdził.
Nie dojdzie do tego.
Nigdy.
Już prędzej...
ty mi złamiesz serce.
Nie ja tobie.
Kibicujemy Staylor?
„Staylor”?
Na 1000%.
Dzięki za podwózkę.
Mówisz i masz.
Czekałem na to całą wieczność.
Jakim cudem wpadły ci do wentylacji okruszki cheetosów?
Przesadzasz.
- Wcale nie. - Właśnie, że tak.
Nie. Kierownica cała się klei.
Bo rozlała mi się mrożona oranżada.
Jesteś...
niemożliwa!
Miałam wyczyścić samochód,
ale przylazł do mnie jakiś cudak, żeby wyznać mi miłość.
Potem się całowaliśmy i straciłam poczucie czasu.
- Wielkie sorry. - Głębokie uwielbienie.
Cudak wyznał ci głębokie uwielbienie.
Tak sobie wmawiaj.
Przyjechała Belly.
Wygrywa Jellyfish!
Dobra, dobra.
- Cześć! - Hej.
Doceniamy entuzjazm.
- Dusisz mnie. - Jeszcze sekundę.
Cześć, Jere.
Siema.
Wiedziałam, że przyjedziesz, ale i tak jestem z ciebie dumna.
Dzięki.
To jak?
Lecimy pograć w gry,
a laski niech robią swoje?
Dzięki, ale zostanę na mecz Belly.
Też mógłbyś zostać dla swojej dziewczyny.
Nie jestem niczyją dziewczyną.
Akurat nie jesteśmy tego typu parą.
- Nie. - To nie my.
- Absolutnie nie. - Czaję.
Zadzwoń później.
Dobrze wam idzie, dziewczyny!
Posłuchajcie! Pamiętajcie, po co tu przyjechałyśmy.
Rozluźnijcie sobie nadgarstki.
- Belly przyjechała. - Rany!
- Belly! - Witaj z powrotem!
Zabójcza Belly wróciła!
Dałam ci jasno do zrozumienia, żebyś nie przyjeżdżała.
Każda z nas chce, by tu była. Należy do drużyny.
Proszę mnie wysłuchać.
Zawiodłam panią w ostatnim sezonie.
Niewystarczająco angażowałam się w życie drużyny.
Nie szukam wymówek. Zawiodłam panią.
Cieszę się, że przyznajesz się do błędu...
Rozumiem.
Nie przeprosiłam wcześniej, bo płonęłam ze wstydu.
Zaprzepaściłam swoją szansę.
Zawiodłam drużynę, bo przekreśliłam siebie.
Jeśli dostanę kolejną szansę, zrobię, co w mojej mocy,
aby udowodnić swoją wartość w drużynie.
Będę grzać ławę, nosić sprzęt.
Serwować napoje izotoniczne. Zrobię wszystko.
Proszę o kolejną szansę, by wszystko naprawić.
Niech się pani zgodzi.
Proszę.
- Właśnie. - Proszę pani.
- Trenerko. - Prosimy.
W porządku. Trzymam cię za słowo.
Dobrze.
Dobra, rozgrzej się.
Załóż strój i zobaczymy, co dalej.
- Tak! - Nie pożałuje pani tego.
Belly?
Dość, Belly.
- OK. - Ruchy.
Dziewczyny, jeszcze raz.
Dobra!
- Jazda! - Dobra robota!
Dozgonną miłość wróżyłam sobie
zawsze do tego samego chłopaka.
W marzeniach przyszłość była pewna.
Na 100%.
Dziś wygląda całkiem inaczej.
Świetne uderzenie, Belly!
Przyszłość jest niejasna,
ale to ja o niej decyduję.
Napisy: Aleksandra Domke-Jarre
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem: Krzysztof Wollschlaeger