இதற்கு முன்பு த சம்மர் ஐ டெர்ன்ட் ப்ரிட்டி இல்…
-உனக்கு என்னை பிடிக்கணும். -உன்ன எனக்கு பிடிச்சிருக்கு.
நான் கசின்ஸ் போகல.
கான்ராடுக்கு நீ காத்திருந்தப்போ பொழுது போக்கா நான் தேவைப்பட்டேன்.
கான்ராடும் நானும் இணையலை.
நீ சொல்லலேனா, நான் சொல்வேன்.
நம்ம உறவு முடிஞ்சுதா?
சூஸானா இறந்தது வேறு.
போன கோடை மாதிரி இப்ப இல்ல.
ஜெரமையா, இந்த வீட்டை இழக்கப் போறோம்.
-எல்லாமே ஆன்ட் ஜூலியா சொந்தமாச்சு. -சூஸானாவின் அக்காவா?
இந்த வீட்டோட முடிவு என்னிடம், அதை விற்க போறேன்.
வீடுதான் நம்மை ஒண்ணா பிணைக்கும்.
சூஸானா மறுபடி கிடைக்க மாட்டாங்க,
ஆனா, ஜெரமையாவையும் கான்ராடையும் இழந்துட முடியாது.
இதை பெல்லியே கையாள விடேன், தயவு செய்து?
பையன்களை பத்தி குற்ற உணர்ச்சில இருக்கா. சிக்கலாநது அறிவாள்.
-நான் கசின்ஸ் போறேன். -நானும் உன்னோட வர்றேன்.
எதிர்பாக்கலைலே!
சூஸானா இருந்தபோதை விட வித்தியாசமானது.
ஐய்யய்யோ!
அனுமதிச்சிருப்பாங்கதான். எனக்கு ரொம்ப வசீகரமா தெரியுது.
எனக்கு இன்னொரு வாய்ப்பு தருவாயா?
போனமுறை மாதிரி மனசை நீ மாத்திகிட்டா, என்னால் தாங்க முடியாது.
எனக்கும் கான்ராடுக்கும் மத்தியில ஒண்ணுமே இல்ல.
உனக்கும் கான்ராடுக்கும் இடையில ஏதோ நிலைத்திருக்கும்.
எல்லாத்தையும் உதறிவிட்டாயே ஏன்?
நாம் பரஸ்பரம் காதலித்தோம்னு நினைத்தேன்.
நாம் காதலித்தோமே.
அவங்க வீட்டை இழக்கவிடக் கூடாது, ஆடம்.
இதை மட்டும் அவளுக்காக கடைசியா செய்திடு.
அப்ப, சரி.
நன்றி, அப்பா.
இந்த வீடு நிறைய உறவுகளை சந்திச்சிருக்கு.
உன்னை பிடிக்கும். நீ என் தங்கையின் கலகலப்பான உயிர்த் தோழியா இருந்தப்பவே.
இனி, உங்க மத்தியில் நான் குறுக்கிட விரும்பல.
நாம் நண்பர்களா?
கான்ராட், உன்னை விடுவிக்கிறேன். என் இதயத்திலிருந்து எடுத்துட்டேன்.
ஜெரமையா.
எனக்கு நீ வேணும்.
த சம்மர் ஐ டெர்ன்ட் ப்ரிட்டி
கோடைக்காக ஆண்டு முழுதும் காத்திருப்பேன்.
ஜூன் முதல் ஆகஸ்ட் வரையிலான வசீகர மாதங்கள்.
ஆனா, அந்த ஆண்டின் இலையுதிர்காலத்தில, ஒரு எதிர்பார்ப்பு,
அது கல்லூரி படிப்பு.
படபடப்பா, பீன்?
இல்ல.
-ஏன்? படபடப்பாகணும்? -கண்டிப்பா.
இப்படி பேசாதே, ஸ்டீவன்.
எனக்கு படபடப்புதான்.
ஏம்பா அப்படி சொல்றீங்க?
ஃபிஞ்ச் கல்லூரி
முதலாம் ஆண்டு மாணவர்களுக்கு நல்வரவு
சரி.
டேய்லர்.
ஃபோனில் கூப்பிடு.
அவளுக்கு கல்லூரில ஆன்ம தோழி கிடைச்சுடுவான்னு சொல்வாங்க அம்மா.
ஆனா நானும் அதிர்ஷ்டசாலியே, எனக்கு ஏற்கனவே கிடைச்சாச்சு.
ஹை!
எப்போதுமே இப்படிதான் உணர்ந்தேன்.
நல்ல கல்லூரின்னு, ஃபிஞ்ச் கல்லூரிக்கு விண்ணப்பித்ததா எல்லோரிடமும் சொன்னேன்.
எனக்குத் தேவையானது எல்லாமே கிடைத்தது. அது உண்மையே.
எல்லாத்தையும்விட பெரிய உண்மை, அவனருகில் இருந்தா போதுமென நினைத்தது.
கோடையில் மட்டுமல்ல, எல்லா பருவங்களிலும் அவன் எனக்குத் தேவை.
உனக்காக அவ்ளோ ஏங்கினேன்.
நான்தான் அதிகம் ஏங்கினது.
நீங்க போன வாரம்தானே சந்திச்சீங்க.
அடடே, வாடா. வாங்க, லார்.
வாங்க, மிஸ்டர் கான்க்லின்.
-வாப்பா, ஜெரமையா. -ஹை.
-பயணம் எப்படி இருந்தது? -அருமை.
வா, லூஸிண்டா! அழகா இருக்கே.
ஸ்டீவன்! கண்ணா, உனக்காக ஏங்கினேன்!
மறந்துடாதே!
கண்டிப்பா மறக்க மாட்டேன்.
ஹே, டே-டே.
-இதை எடுத்து வாயேன்? -இதோ.
அருமை.
ஆகட்டும், மச மசன்னு நிக்காதீங்கப்பா.
அது சரி. நல்ல படியா ஆயிட்டானே, வியப்புதான்.
போகட்டும், அன்னக்கி ராத்திரி ஊரே கேட்கிற மாதிரி அழுதானே,
அது பரவாயில்லையா?
இன்னும் ஒரு வாரம் போனா, மறுபடி அப்படி ஆவாங்க.
-மிஸ்டர் கான்க்லின், உதவவா? -உதவலாமே.
201 கிறிஸ்டென் - பெத்
-மன்னி. -ரொம்ப மன்னி.
205 இசபெல் - இல்லியன்
ஸ்டீவன், வேணாம்.
பெல்லி
இதோ. சரியாக்கிட்டேன் பார்.
போடா மண்டு.
நகரு.
அருமை, நீ உன் ரூம் மேட்டை மிஞ்சிட்டே.
அதான், உனக்குதான் நல்ல படுக்கை.
-புரியுதா? -புரியுது.
அங்கேதான். வை.
இதோ வைத்தோம்.
நீ டேய்லர் அறையில் இன்னும் சேராதது, ஆச்சரியமே.
அட, ஏன், அவளை பாடா படுத்தவா?
இப்படி நாங்க எங்களை புரிஞ்சுப்போம்.
எங்க சொந்தங்களை புரிஞ்சுப்போம்.
நீங்க ரொம்ப பொறுப்பானீங்க. உங்களை பத்தி பெருமைப் படறேன்.
-நன்றி. -பசங்க வளர்ந்துட்டாங்க.
அப்பா, நீங்களும் வேற-- எதுவும் சொல்லி தேவையில்லை.
ஆகட்டும், ஸ்டீவ்-ஓ, மத்த பொருட்களை எடுத்து வருவோம். வா.
-வேணாம். -நாங்களே எடுத்து வர்றோம்.
வா. சுறுசுறுப்பா இரு.
மிஸ்டர் கான்க்லின், வேணும்னா நீங்க இங்கேயே இருங்க.
-பரவாயில்ல. ஆம். பரவாயில்ல. -இருக்கட்டும் ஜெரமையா.
அடி பட்டுக்காதே.
இனிமேல் தனியா இருக்கப் போவது, கடுப்பா இருக்குமோ?
அடடே, இருக்கலாம்.
குற்ற போட்காஸ்ட் தொடர்களை பாக்கணும் போல.
அம்மா, வேணாம்.
அதாவது, அதைவிட, நல்ல பொழுது போக்கு, புது நட்பை தேடலாமே?
எனக்கு வாழ்க்கை சலிப்பானது போல பேசறே.
அதான். நீங்க அதை செய்ய மாட்டீங்களே.
அதான் எப்பவும் எங்களை நோண்டிட்டு இருக்கீங்க.
நீ சொன்னதும் கவனம் வருது, நான் கான்ரோடோட விடியோ சாட் பண்ணப்போ ஒரு பெண் வந்தா.
இருங்க, அவ பேர் ஏக்னஸா?
தெரியல, ஆனா அவனுக்கு அங்கே நல்லாதான் போயிட்டுருக்கு போல.
அதான், அப்படிதான் இருக்கும்.
ஒரு அறைல போய் பண்ணுங்க!
உனக்கு ஒண்ணு சொல்லணும்.
-அடடே, இது- -முதல் வருடம்.
பெக், நான், பரஸ்பரம் அறிமுகமானது கல்லூரியிலதான்.
இங்கதான் நாங்க எங்களையே புரிஞ்சுகிட்டோம், அதுதான் உனக்கு ஆசைப்படுறேன்.
எனக்கும் அதுத்தான் வேணும்.
சரி.
-இதோ. -நான் ஜெர்ரை நேசிப்பது உனக்கு தெரியும்,
-இருந்தாலும் சொல்லணும். -அம்மா!
உன்னை கட்டுப்படுத்திக்காதே.
கல்லூரியில துள்ளலான ஒரு விஷயம், புதியவர்களை பார்ப்பது, புதிதா முயல்வது.
அந்த அனுபவம்தான் உனக்கு கிடைக்கணும்.
உன்ன பத்தி முழுமையா தெரிஞ்சுக்க வாய்ப்பா, உன்னை அர்ப்பணிச்சுக்கணும், தெரியுதா?
சரி, கண்டிப்பா செய்றேன்.
-ஐ லவ் யூ -ஐ லவ் யூ.
இதோ, மூணு வருடத்துக்குப் பின் நாங்கள் இங்கே.
எங்க வாழ்வு முழுதும் ஒருத்தரை ஒருத்தர் தெரியும்.
ஒரு வகையில, இந்த உறவு, பெரிய வியப்பாவே இருக்கு.
இன்னொரு வகையில, தவிர்க்க முடியாததா தோணுது.
என் காதலன், என் ஜெரமையா.
மேலும் மேலும், எனக்கு புரியுது.
இது இப்படிதான் இருக்கணும். இவன்தான் எனக்கு.
என்னோடவன்.
என்ன யோசிக்கறே?
துணியை உடுத்திகிட்டு, மனஉடல்பயிற்சி வகுப்புக்கு போகாம இருந்துடலாமேன்னு.
எனக்கு இந்த ஆண்டு முடியவே கூடாது.
எப்பத்திலருந்து பெல்லி கான்க்லின் கோடையை எதிர்பார்ப்பதை விட்டா?
நீ பள்ளியை முடித்ததில் இருந்து. அதாவது…
இதோ கொஞ்ச நாள்ல, இனி இப்படில்லாம் செய்ய முடியாது.
இப்படியே நாம் நம் வாழ்நாள் முழுதும் செய்யப் போறோம்.
அதான். நான் சொல்றது உனக்குத் புரிதுலே.
நீ இல்லாம, அடுத்த வருடம் பயங்கரமா இருக்கப் போகுது.
நீ நான் இல்லாம இருக்கப்போவதில்லை.
ஃபிஞ்ச்லருந்து பாஸ்டன் ஒரு மணி நேரம்தானே.
அதுக்கும் முன்ன, கசின்ஸ்ல முழு கோடையும் நமக்குதான்.
ஆமாம்.
உங்க அப்பாவிடம் பயிற்சி எடுக்கப் போறதில்லேனு உறுதியா சொல்றே?
கோடையை, சலிப்பூட்டும் நிதி வேலையை செய்து என் அப்பாவோடு கழிப்பதா,
இல்ல, என் செல்லத்தோட,
எனக்குப் பிடித்த இடத்தில கழிப்பதா?
அதான், எனக்கு அது போதும்.
சரிதான்.
வேணாம், வேணாம். இன்னும் அஞ்சே நிமிஷம்.
இன்னும் அஞ்சே நிமிஷம்.
இரு. கொஞ்சம் பொறு.
ஐயோ, எங்க அம்மா.
-என் சட்டை எங்கே? -தெரியல.
என்னம்மா.
பீன், ஜெரமையா அங்க இருக்கானா?
ஹே, லார்.
ஹே, ஜெரமையா.
நீயும் கான்ராடும் அர்ப்பணிப்பு விழாவுக்கு உங்க பேச்சை தயார் பண்ணிட்டீங்களா?
பண்ணோம்னு சொல்ல முடியாது.
ஜெரமையா, சூஸானா நினைவு தோட்டத்துக்கு பாதி கசின்ஸ் திரண்டு வருது.
தெரியும், ஆனா கான்ராட்…
-வேலையா இருக்கானே. -அப்படியா.
சரி. அவன் காதை திருகறேன்.
-மென்மையா பண்றேன். -நன்றி.
சரிம்மா, நான் வகுப்புக்கு போகணும்.
ரெண்டு செல்லங்களே, பாப்போம்!
பார்ப்போம்.
நான் உன் கூட வர்றேன். அதோட, நான் என் பட்டமளிப்பு விழா போகணுமே…
அப்ப, சீக்கிரமா. என் வகுப்புக்கு போறதை மறுபடி தாமதமாக்கிடாதே.
எனக்கு தெரிஞ்சு, இந்த வேலையை செய்ய வைக்க,
நீதான் எனக்கு செய்தி அனுப்பி, தாமதமாக்கினே.
சரி. வேலைதான் முடிஞ்சுதே.
அப்ப, போலாமா பையா.
பையனா? பையன் செய்ற வேலையை காட்றேன்.
கான்ராட், இந்த ஞாயிறு ஆட்டத்துக்கு வந்துடு. நமக்கு குவார்டர்பேக் வேணும்.
செய்தி அனுப்பு, போதும்.
உன் பேச்சை கேட்க தவிக்கிறேன்! கசின்ஸ்ல பார்ப்போம்!
-உள்ளே வா. -நன்றி.
மறுபடி சொல், நீ அங்கே போய்
-எத்தனை நாள் ஆகுது? -கொஞ்ச நாளாகுது.
அங்க போகவே வேணாம்னும் சில சமயம் நினைக்கிறேன்.
அது இயல்புதான்.
எல்லாம் கச்சிதமா போகணும்ன்ற படபடப்பு உனக்கு அதிகமோ.
அதான், அப்படி கூட இருக்கலாம்.
ஆனா, அதை என்னால் கட்டுப்படுத்த தெரியலையே.
அதோட, எங்க அப்பாவோடு அந்த பிரச்சினைல்லாம் வேற.
ஆனா எனக்கும் ஜெரமையாவுக்கும் இடைல உறுதியான புரிதல். ஆக அது… காரணமில்ல.
சரி, அப்ப வேற என்ன?
எனக்குத் தெரியல.
இப்படி யோசிப்போம்.
அங்கே திரும்பி போனா எதெல்லாம் தவறா போயிடுமோன்னு யோசிப்பதை விட்டு,
எல்லாமே சரியா போகக் கூடிய வழிவகைகளை பத்தி யோசிப்போமே?
-சரி. -ஆகட்டும்.
அப்ப, யோசித்து செயல்படு.
இப்ப, இன்னக்கி நடந்த நல்ல விஷயத்தை எல்லாம் சொல்.
மத்தவங்கல்லாம் நல்லாவே பழகறாங்க.ஆமாம். அப்படிதானோ.
பரவாயில்ல. இருக்கட்டும்.
ஒன்னொன்னா பார்ப்போம்.
சரி, நீ பாஸ்டனுக்குப் போறே.
அடுத்து என்ன?
-என் விமானம் நேரத்தில் போய் சேருது. -சரி.
தாமதங்கள் இல்ல.
போக்குவரத்து நெரிசல் இல்ல.
நெடுஞ்சாலையில், சீரா போறேன்.
ரொம்ப சீக்கிரமா.
"கசின்ஸ் கடற்கரை நுழைவு"ன்ற பெயர் பலகையை நான் பார்த்ததும்… சொந்த இடம்ன்ற உணர்வு.
அப்புறம் நான்… பார்க்கிங்ல வண்டியை நிறுத்தியதும், எல்லோரும் இருக்காங்க.
நல்லது. மேல சொல்லு.
ஜெரமையாவும் நானும் உரை நிகழ்த்தறோம், பிறகு…
எங்க அம்மாவை போற்றும் வகையில, ரெண்டு பேருமே ஒரே மாதிரி பேசறோம்.
அப்புறம் என்ன ஆகுது?
மொத்த ஊருமே அங்கே வந்திருக்கு.
என் அம்மாவை நேசித்த எல்லோரும்.
அப்பாவுக்கு கூட பெருமை.
லாரல் சிரிக்கிறாங்க, அதே சமயம் அழறாங்க. இப்படி போகுது. ஸ்டீவன், அவங்களுக்கு
பக்கத்திலிருந்து, "உங்களுக்காகதான்" என்பது போல பார்க்கிறான்.
அப்புறம், அவனுக்கு பக்கத்தில…
அங்கே… என் அம்மாவை நேசித்த பலர்.
-அவ்ளோதானா? -ஆம்.
அதோட முடியுது.
-ஹே, பெல்லி. -ஹே.
ஹை.
பேஸ்கட் பால் நினைப்பா?
இல்ல.
பந்துக்கு நான் அப்படி குதித்து, முட்டியில அடிபடாம…
இருந்திருந்தா… என, அப்பப்ப நினைக்கத் தோணுமா என்ன?
ஒரே ஒரு தடுமாற்றம் எதிர்காலத்தையே மொத்தமா புரட்டும்ன்றது எவ்ளோ கொடுமை.
அது நடக்கலனா, நீ விளையாட்டு உளவியலுக்கு வந்திருக்க மாட்டே.
வந்திருப்பேன்தான், ஆனா ரொம்ப தாமதம் ஆகியிருக்கும்.
பெல்லி, ஜெரமையா, எப்படி போகுது?
ஹே.
-பேண்ணே எப்படி இருக்கே? -ஹை, ரெட் பர்ட்.
-நாளை ஆட்டத்துக்கு தயாரா? -தயார்.
அந்த டெல்ட்களை இறுதி போட்டில அடித்து நொறுக்கணும்.
-அடித்து நொறுக்குவோம். -நொறுக்குவோம்.
-அவர்களை நொறுக்குவோம். -நொறுக்குவோம். எங்களோட ஆடு.
மன்னிச்சுக்கோ. என் பட்டமளிப்பு விழாவுக்கு ஆடை வாங்க போகணும்.
-சரி, பிறகு பார்ப்போம். -பார்ப்போம்.
-வர்றேன் பெண்ணே, பார்ப்போம், ஜே. -வர்றேன்.
நாளைக்குப் பின், நீ என் சகாகுழுவை பிடிக்கலன்னு நடிக்க வேண்டியதில்லப்பா.
அடடே, இப்பவே பார்க்கணும்.
கிண்டல் பண்ணேன். உன் சகாகுழுவை அவ்ளோ…
வெறுக்கல.
உணவு அறைல சந்திப்போமா?
முடியாதே, டேய்லர், ஆனிகா கூட படிக்கணும்.
ஆனா, பிறகு வர்றேன், கண்டிப்பா.
சரி.
-வர்றேன். -வர்றேன், பெல்ஸ்.
570 ஃப்ராங்க்லின் தெரு
பெய்ஸ்லி நிறுவன பங்குதாரர்களோடு ஒரு கான்ஃப்ரன்ஸ் கால் போடு, கான்க்லின்.
ஏன்? அவங்க வருமானம் அற்பம். நஷ்டம்னு பாக்கலையா?
ஒன்னு தெரியணும்,
யார் இங்கே மூத்த உதவியாளர், யார் கத்துகுட்டி பயிற்சியாளன்?
அது சரி, நான் இங்க வந்து ஆறு மாதமாச்சே, டினீஸ். ஆகவே…
ஆம், தெரியுமே, நீ ப்ரின்ஸ்டன்ல விரைவில் ஹானர்ஸோட பட்டம் பெற்றவன்தான்.
வேற வேலையே இல்லையா அதையே திருப்பி திருப்பி சொல்லிட்டுருக்கே?
நெக்டார் ஆய்வை நல்லா செய்தே, ஸ்டீவன்.
நன்றி.
அதாவது, சுவாரசியமான நிலைமை. அனுபவம் கொஞ்சமே. ஆனா இது சீக்கிரம்.
கண்டிப்பா ஒப்புக்கணும். நல்ல வேலை.
தொடரு. எல்லாரும் கவனிக்கிறாங்க.
என்னமோ இந்த வேலையை நீதான் செய்த மாதிரி நல்லா பந்தா காட்டறே.
-நான்தானே செய்தேன். -சரி, பிடிக்காம செய்தாயே.
யார் விரும்பி வேலை செய்றா?
நான் செய்றேனே?
சரி. உனக்கும் வேலைக்கும் ஒத்துப் போகல.
-சரி. -அதாவது, பார், வேலைன்னா வேலைதான்.
சொல்லவா, உணர்வுக்கு இதில் தொடர்பில்ல.
இந்தக் கால இளைஞர்களுக்கு நாட்டம் இல்லாதது பரிதாபமே.
இந்த காலமா-- நீ என்னைவிட ரெண்டே வருடம்தான் மூத்தவ.
மூணு வருடம். நீ என் கீழே வேலை செய்யறே.
ராத்திரி கூட்டமில்லாத பாருக்கு வருவியா?
பணக்கார ஜம்பமா விஸ்கி, ரம்மா? பார்ப்போம்.
அதாவது, கேக்க ஆசையாதான் இருக்கு.
ஆனா, வேற இடத்துக்கு போக வாக்கு கொடுத்தேனே.
நாட்டம், கான்க்லின். உனக்கு நல்ல எதிர்காலம் தரும்.
அதோ. அங்கேதான்.
இதை காசு கொடுத்து யாரையாவது செய்ய சொல்லலாமே?
உனக்கு என் பாதம் பிடிக்குமே.
இல்ல, எனக்குப் பிடித்தது…
உன் தொப்புள்தான்.
தொப்புளை முகராதே!
மன்னி, எனக்கு பிடிக்குமே.
-ஐய்யோ. -டேய்லர்.
என் தங்கையா?
அய்யய்யோ!
ஹை. என்ன விஷயம்?
இவ்ளோ சீக்கிரமா? ரொம்ப சீக்கிரம் போலிருக்கே?
இல்ல, சரியான நேரம்தானே.
என்னோட, ஆனிகா கூட படிக்கப் போறேதானே? இல்ல… வேலையா இருக்கியா?
இல்ல, குட்டித் தூக்கம்…
இப்பதான், விழிச்சேன்.
இதோ, நான் உடுத்திகிட்டு நூலகத்தில சந்திப்போம்.
சரி, அதாவது,
உன் அறைல காதலனோட இருந்ததை போட்டுக் கொடுக்கமாட்டேனு நம்பிக்கையா?
என்னது? அவன் இங்க உள்ளே இல்ல.
இறுதியா சாம்பல் நிற பேன்டை விட்டது மகிழ்ச்சினு டேவிஸிடம் சொல்.
-அது ரொம்ப இறுக்கம், எல்லாம் தெரியும். -அது அவனோடது இல்ல. எனது.
அங்கிருப்பது ஆண் உடை.
ஓஹோ. அப்ப சரி.
நூலகத்தில பார்ப்போம். வர்றேன், டேவிஸ்.
எங்கே அந்த அதி அழகுப் பையன்? யூனிக்ளோ ஜாக்கிங் பேன்ட் விற்பனையா?
பார் டே, இது வார இறுதி. இப்படி உக்காந்து படிக்காதீங்க.
இல்ல, அதான், நான் அங்கே பயிற்சிக்கு போவதால்,
அவன் கோடையை நியூ யார்க்ல வந்து கழிக்க போறானாம், என்னை விட்டு இருக்க முடியாதாம்.
உண்மைதான், ஆனா பெரிய விஷயமில்ல.
இல்ல, கண்டிப்பா. ஜிப் வெச்ச பேன்ட் கூட போடாத சோம்பேறி,
தகிக்கும் நியூ யார்க்ல கோடையை எப்படி சமாளிக்கப் போறான் தெரியலயே.
விடு, நீ சொன்னா சரி, டே.
பொறாமையா இருப்பது போல நடிக்காதே.
எனக்கு இல்ல--
நடிக்கலையா, பொறாமை இல்லையா?
ரெண்டுமே.
இல்ல.
தெரியல.
நீ என்னை… குழப்பறே.
நானா குழப்பறேன்?
நீதான். ஏன்?
நான் பொறாமைப் படணும்னு நினைக்கறியா?
இல்ல.
நீ இப்படியே இருந்தா போதும்.
சிக்கல் எல்லாம் வேணாம்.
கட்டுப்பாடு ஏதுமில்ல.
இது இப்படி இருந்தாதான் சரி.
சரி, நான் போய் படிக்கணும்.
என்னது?
ஒண்ணுமில்ல.
என்னையே முறைச்சு பார்க்கிற போலிருக்கே.
யோசிக்கிறேன்.
ஆஹா!
-என்ன? -என்னது?
வெளிநாட்டில் படிக்க தேர்வாயிட்டேன்!
என்ன! நிஜமாவா?
ஆம், யாரோ விலகிட்டாங்களாம். அப்படிதான் இருக்கணும்.
பெல்லி, அடேங்கப்பா, இலையுதிர்காலம், பாரிஸ்லயா? அட்டகாசம்!
தெரியலயே, இங்கேயே தங்குவதாகதான் இப்போ உள்ள முடிவு.
இங்கே ஏற்கனவே பதிவு செஞ்சிட்ட மாதிரி, பிறகு…
நாம அந்த ஒரே அடுக்ககத்தில தங்கற மாதிரி.
பெல்லி, அந்த கவலையே வேணாம்.
நான் பைன் ஸ்ட்ரீட் ப்லேஸ்ல, ஷானி, ரேச்சல் கூட இருந்துப்பேன்.
எல்லா மூத்த வகுப்பு விஷயங்களையும், விட்டுடுவேன் போலிருக்கே.
அடடே, மூத்த வகுப்பு விஷயங்களை பத்தி யாருக்கு கவலை?
ஜெரமையா கூட நீ இந்த வாரமே படிச்சுக்கலாம்.
நாம் பேசுவது, பாரிஸ் பத்தி. நாம் பாரிஸை பத்தி பேசறோம்னு புரியுதா?
நெஜமா. நீ போறே.
நானும் வருவேன்.
அதே. நானும்தான். கேம்போன் தெருவிலுள்ள ஷனெல் போகணும்.
அது காம்போன்.
சரி, காம்போன்.
ரொம்ப ஜாலி. நான் பாரிஸ் போறேண்டி.
-நீ பாரிஸ் போறே. -தெரியுது.
ஜெரமையா, நம்பமாட்டே, ஆனா--
ஏன், என்னாச்சு? உடம்பு சரியில்லயா?
இல்ல. உடம்புக்கு ஒண்ணுமில்ல. படிப்பை முடிக்க முடியாத முட்டாள்தான் நான்.
படிப்பை முடிக்க முடியலயா? அப்படீன்னா?
பட்டம் வாங்கப் போனேன், என் பெயர் பட்டியல்ல இல்ல.
அடடே, ஏதோ தவறு நடந்திருக்குமோ? அப்படிதானே?
இல்ல. என்னன்னா, என் மேஜரை மாத்திக்கிட்டதால,
இன்னும் சில அடிப்படை வகுப்பு போகணுமாம்,
ஏற்கனவே படித்தது… செல்லாதாம்.
வருந்தறேன், ஜெரமையா.
மூத்த வகுப்பு மாணவன் நான், முதலாம் ஆண்டில் சேர்ந்து படிப்பத, ஏத்துக்க முடியல.
ரொம்ப சங்கடமா இருக்கு.
இதில சங்கடமே எதுவுமில்ல.
கிட்டே வா.
நாம் ஒண்ணா இருக்கவாவது அதிக வாய்ப்பு கிடைச்சதே.
ஆமாம்.
ஏதோ சொல்ல வந்தியே, என்ன அது?
நான் டேய்லரை டேவிஸுடன்…
ஒன்னா இருந்தப் பின் பார்த்துட்டேன்.
அதாவது, நான் அவனை பார்க்கல, அவனோட பேன்டைதான் பாத்தேன்.
பிறகு டேய்லர் அப்படியே மழுப்பிட்டா--
ஐயோ, அந்த பேன்ட் யாருதுன்னு எனக்கு தெரியுமே.
அது ஸ்டீவனோடது!
அதான், ஏதோ ஒரு முட்டாள் டிசைனர் போல
அதை அணிந்து, தன்னைத் தானே கண்ணாடி முன் ரசிப்பதை பார்த்திருக்கேன்.
-ஸ்டீவனும், டேய்லரும் மறுபடி குலாவறாங்க. -இந்த விவரம்லாம் எனக்கு ஆகாது.
அதே, இப்போ டேய்லருக்கு டேவிஸ் கூட உறவு. ஸ்டீவனுக்கோ மியாவோட!
இதுக்கு முன்னால எப்பவும் இப்படி துரோகம் செய்தது இல்லயே, இவங்க.
அவங்க உறவைப் பத்திலாம் பேசுற நிலமைல நான் இப்ப இல்ல.
சரி, சரி, என்னை மன்னி.
விடு, போய் நடு இரவு பிஸ்கட்கள் தின்போமா?
இல்ல. என் கூட நீ இருந்தாலே போதும். அணைச்சுக்கலாமா?
சரி.
நான் எங்கேயும் போகப் போறதில்ல.
என் செல்லமே, பெல்லி.
நீயும் என் செல்லம்தான்.
-இரு, இன்னுமா இங்கிருக்கே? -ஆமாம். நான்…
உன் சகோதரிகள் கிளம்பறதுக்கு காத்திருந்தேன், அப்புறம் பார்த்தா…
நிறைய பேர் வர ஆரம்பிச்சாங்க.
ஒரே சத்தமா இருந்தது.
அப்புறமா அப்படியே தூங்கிட்டேன்.
அவங்க டிரேட் ஆட்டம் ஆடிட்டு இருந்தாங்க.
இப்ப பார்ல இருக்காங்க. ஆக, நீ பத்திரமா நழுவிடலாம்.
சரி.
இல்ல… இங்கயே இரவு தங்கிடவா.
நாம இரவில் ஒண்ணா தூங்கறதில்ல.
ஆம். நீ சொல்றது சரியே.
அப்போ நாம் தூங்க வேணாம்.
காஸா பிளான்கா
-இங்கயா இருக்கே. -ஹை, ஏக்னஸ்.
படிச்சுட்டு இருக்கியா? வருடமே முடிஞ்சு போச்சே? இல்லயா?
இது டாக்டர் நமாஸி வசந்த காலத்தில் வெளியிட்ட தீவிர சிகிச்சை ஆய்வு.
நாங்க கடைசி சுற்றில் இருப்பதால, நான் தயார் படுத்திக்கணும்.
நான், உன் அளவு வேகமா, இல்ல கொஞ்சம் மந்தமான்னு தெரியல…
ஆம். அதைப் பத்தி சொல்லணும்னா…
யாருக்குனு சொன்னாங்களா?
சொல்லிட்டாங்க.
எனக்குதான்.
-ஏம்பா. -ஆமாம்.
-வாழ்த்துக்கள். -நன்றி. நன்றி.
-தகுதியானவ நீ. -நன்றி.
நீயும்தான்.
-நாம ரெண்டு பேருமே. -அது ரொம்ப சொதப்பலானது.
-ரொம்ப சொதப்பலானதுதான். பாராட்டுக்கள். -மன்னி. வேணும்னே செய்தேன். வாழ்த்துகள்.
நாளை இரவு மது அருந்தி கொண்டாடுவோமா?
-கண்டிப்பா. -நிச்சயமா.
அதோட, சேரும் தேதியை இந்த வாரத்துக்கு மாத்தினாங்க.
இந்த வாரத்திலா? சரி.
அருமை அது.
-என்ன? -என்ன சொல்றே…
டாக்டர் நமாஸி, நான் சில நாள் விடுமுறை கேட்டா, தருவாங்களா?
கான்ராட், என்ன சொல்றே? இதுக்கு மாசக் கணக்கா உழைத்தோமே?
இல்ல, தெரியும்.
எனக்கு வீட்டில ஒரு விசேஷம் வருது.
அதாவது, நீ கேட்டுப் பாக்கலாமே.
நமாஸி முதல் நாளிலேயே சீட்டு கிழிப்பதற்கு பேர் போனவதான், ஆனா எதுக்கு
ஆரம்பிக்கும் முன்பே அவ கோபத்தை சம்பாதிக்கணும்?
இல்ல. இல்ல. இந்த வேலை எனக்கு முக்கியம்.
ஏம்பா, அதை நான் பாக்கறேன்.
அப்படியே செய்.
காலை வணக்கம்.
ஹாட் பாக்கட் வேணுமா?
காஃபி வேணும்.
இரு, சமையல் அறை போனியா?
-ஆம். -யாராவது பார்த்துட்டாங்களா?
அப்படி தெரியல. இந்த இடம் பயங்கர காலியா இருக்கே.
அப்படியா இருக்கு?
போச்சுடா. ஐயோ!
இப்ப நேரம் என்ன?
தெரியல, 10:00, 10:15 இருக்கலாம்.
-ஒரு மணி முன்னமே நான் விழிச்சிருக்கணும். -பொறுமை, இது சனிக்கிழமை.
ஆம். இறுதிக்கு முந்திய கடைசி சனிக்கிழமை!
எனக்கு அது ஏதோ தெரியாத மாதிரி சொல்றே?
கடைசி நேர ஜாலியா? ஐயோ, இது வரலாறு தொடர்பானது.
நான் ஒவ்வொரு வருடமும் செய்வது.
ஒலிம்பிக் மாதிரி, ஆனா, ஏராளமான மதுவுடன்.
டேய்லர் ஜுவெல், சொரோடிட்ய் கர்ல் புரிஞ்சுக்க முடிலே.
ஜெரமையாவை புரிஞ்சுக்க முடியுது.
அதாவது அவன் சகாகுழுவிற்காகவே பிறந்தவன். அதான், அவனை பார், ஆனா நீ…
ஓடி அதுல நான் சேர்ந்தது, எனக்கு எதிர்கால தொடர்புகளை உருவாக்கிக்க, மண்டு.
உன் பிரின்ஸ்டன் சாப்பாடு குழு மட்டுமென்ன? இதே போலதான்.
தனிப்பட்ட தாக்குதல். வேணாம். பொறுமை.
மியாவா?
ஆமாம்.
அழகு.
நான் போகணும்.
அப்போ, போ.
-மறுபடி இரவு செய்வோமா? -ஒரே சமயத்தில ரெண்டு வாட்டியா? வேணாம்.
ராத்திரி தங்கியதே தப்பு.
அடடே.
நான் போகணும்.
இல்ல, வேணாம், இங்க வா.
நாள் நலமாகட்டும், டே-டே.
-இப்பவாவது வந்தாயே, கான்ராட். -ஹே, லார்.
மன்னிக்கணும். இங்கே கொஞ்சம் வேலை அதிகம்.
உங்க கிட்ட எதைப் பத்தி பேசணும் தெரியுமா.
முன்னே சொல்வேனே, அந்த கிளினிக் வேலை கிடைச்சிருக்கு.
கானி, அட்டகாசம்!
ஆமா. விஷயம் என்னன்னா, உடனே ஆரம்பிக்கணும்.
அதான், எனக்கு சில நாள் விடுமுறை தருவாங்களான்னு சந்தேகம்.
ஆக, என்ன ஆகும்னா…
அந்த அர்ப்பணிப்பு.
அது வேலைக்கு ஆகலன்னா, பரவாயில்ல. நிஜமா.
-அதுசரி, நான் யாரையும் கைவிடக் கூடாதே. -நீ கைவிடல.
இங்கே வர உனக்கு எவ்ளோ ஆசைன்னு எங்களுக்கு தெரியும்.
உங்க அம்மா ரொம்ப பெருமைப் பட்டிருப்பா. தெரியுமா.
நன்றி, லார்.
கானி, நீ உரையை சேர்ந்து செய்வேன்னுதான் ஜெரமையா நினைச்சுட்டு இருக்கான்.
அப்படி நடக்காதுன்னா, நீ அவனுக்கு முன்னமே சொல்லிடணுமே?
கண்டிப்பா. கூப்பிட்டு சொல்லிடுவேன்.
சரி.
கடைசி ஜாலிக்கு நல்வரவு
வாங்க, ஆரம்பிப்போம்!
ஆஹா!
-வாங்க, பசங்களா. -போவோம், சகோதரா.
-நீ தயாரா? -தயார்.
சரி. இங்கே வா.
-இல்ல, வேணாமே. -கொஞ்சம்தான். தயவு செய்து? தடவு.
அருமை.
இதோ பார், ஜாலியா இரு.
இந்த வாரம் முழுதும் எதிர்பார்த்தியே.
எல்லோரும் என்னையே முறைக்கிற மாதிரி இருக்கு.
நேரத்தில் படிப்பை முடிக்க முடியாத முட்டாளா உணரறேன்.
படிப்பை முடிக்கிறே. இன்னும் ஒரே செமஸ்டர்தானே.
அதான், சூரியன் பிரகாசிக்குது, வழுக்கு சாரம் வழவழப்பாச்சு.
மார்புகளை, இடுப்பு திண்மையை அடுத்து உனக்கு பிடித்தவை.
என்னை நல்லா தெரிஞ்சு வெச்சிருக்கே.
சரி. மூணு கால் பந்தயம் போக தயாரா?
இப்போதைய சாதனையாளன்!
-நீ சொன்னது சரி. -பிரமாதமா இருக்கும்.
என்னோட ஜோடியா இருப்பாயா?
-டேய்லர். -என்ன?
-இவளை நம்மோட ஆட சொல். -எங்களோட ஆடு.
-மகளிர் குழுவில இல்லயே. -இருக்கட்டும்,
தேர்ந்தெடுப்பவளா, நான், உன்னை கெளரவ ட்ரை-ஃபையா அறிவிக்கிறேன்.
டேவிஸ், என்னிடம் ஒரு சட்டையை தாயேன்?
இதோ, இந்தா, குட்டி.
இன்னக்கி வெற்றியாளனா ஜொலிக்கிறாயா டேவிஸ்?
டே என் பக்கத்தில இருந்தா அப்படிதான்.
நண்பா, பாவம், உனக்கு இன்னொரு செமஸ்டர் படிக்கணும்.
ஆமாண்டா, கருமம்.
என் பெண்ணோட இருக்க இன்னொரு செமஸ்டராவது கிடைச்சுதே.
-இரு, அந்த-- -வாங்க, எல்லோரும்!
-இதை ஆடுவோம்! -நல்லா இருந்தது.
-சரிதான். இதோ ஆரம்பம். -ஆகட்டும்.
சரிதான்.
இன்னும் வேகமா!
நான் இதைச் செய்ய, நீ நகரணும்.
எங்களால முடியும். முடியும்.
எழுந்துக்கோ, எழு, முன்னால போ.
ஆம், முடித்தோம்.
வலது கை. பச்சையில்.
இதோ.
கான்ராட்
ஜெரமையா, கான்ராட் பேசறான்.
நீயே பதில் பேசேன்? இதோ ஒரு நொடியில வர்றேன்னு சொல்.
கண்டிப்பா.
ஹலோ?
பெல்லி?
-ஹை. -ஹை.
ஜெரமையா அங்க இருக்கானா?
கொஞ்சம் வேலையா இருக்கான். கொஞ்சம் இரு, நான்--
பரவாயில்ல, நிஜமா.
மறுபடி பேசறேன், சொல்லிடு? போதும்! சரி, பார்ப்போம்!
சரி. பார்ப்போம்.
குட்டி, போன செமஸ்டர்ல.
பாரிஸ்ல இருந்தவங்க யார் தெரியுமா.
-பெல்லிக்கு கிடைத்ததுன்னா-- -இரு, ஒரு நொடி பேசுவோமா?
-தனியாவா? -நான் ஆட்டத்தில சேரணும்.
பொறு. பாரிஸ் பத்தி
நான் இன்னும் முடிவெடுக்கல.
-அத எல்லோருக்கும் சொல்லாம இருப்பியா? -தெரியுமே.
-பாரிஸ் வாய்ப்பை விட்டுடக் கூடாது, பெல்லி. -இல்ல, விடல, நான் கொஞ்சம்…
விண்ணப்பிக்கும் போது,
ஜெரமையா படிப்பை முடிப்பதால், நான் தனியா இருக்கணுமேன்னு நினைச்சேன்--
ரொம்ப நன்றி.
எப்பவும் உனக்கு உன் மகளிர் சங்கம், டேவிஸ்தான் முக்கியம்.
எதுவோ, உனக்கு ஜெரமையாதான் முக்கியம்.
உன்னிடம், நான்
டேவிஸோடு பங்கி அடிக்க வசதியா இந்த கோடைக்கு,
நியூ யார்க் போகப் போறதில்லனு சொன்னா நீ எவ்ளோ பொங்குவே.
ஆமாம், தெரியும், ஆனா…
இது பாரிஸ். ஜெரமையா பணக்காரன்.
எப்ப வேணாலும் அவன் அங்கே வரலாமே.
நானும் ஒரு தடவையாவது வருவேன்.
ஏற்கனவே முழு பாரிஸ் உடை வாங்குறது திட்டம் போட்டேன்.
-சரி. -என்ன சரி?
-சரி. அத பத்தி யோசிக்கிறேன். -யோசிக்காதே. செய்.
இல்ல, நான் யோசிக்கணும்.
-சிவப்பு விளக்கு பக்கமா நிறுத்து. -…வலது புறமா
-இங்கே வா, பெயரைச் சொல்லேன் பெண்ணே. -…பெயரைச் சொல்லேன் பெண்ணே.
நீ எங்கயிருந்து வர சொல்லு, நீ என்ன பண்ற, நீ எப்படினு சொல்லு.
உன்னை பத்தி தெரிஞ்சுக்கிறேன், பெண்ணே.
-நீ எப்படி இவ்வளவு அழகு -…இவ்வளவு அழகு.
-அழகு சின்ன முகம் -சின்ன முகம்
-ரொம்ப அழகா சின்ன முக பெண்ணே -ரொம்ப அழகா, சின்ன முக பெண்ணே
உனக்கு ஜாலியாவது நிச்சயம், பெண்ணே.
நம்ம இத வேகமாவும், மெதுவாவும் பண்ணலாமே
-எப்படி வேணும் சொல் பெண்ணே. -…வேணும், சொல் பெண்ணே
ஐயோ, இரு, நினைவிருக்கா, உன் அண்ணனிடம் பேசினீயா?
இல்ல. இல்ல. இரவு சாப்பாட்டுக்குப் பின் பேசறேன்.
உரையைப் பத்தி பேசி தெரிஞ்சுக்கணும்.
இந்த சுதந்தர தினத்துக்கு அவனை கசின்ஸ் வரவழைக்கச் செய்யணும்.
கிறிஸ்துமஸ் ஸ்கீயிங் போது என்னை விட்டுப் போனானே, அதான்…
போச்சுடா. என் அப்பாவுக்கு கல்லூரி விஷயத்தை பத்தி செய்தி தந்தேன்.
அவருக்கு அனேகமா கோபமா இருக்கும்.
செய்தியா அனுப்பினே ஜெர்?
புரியுது. புரியுது.
பரவாயில்ல, பரவாயில்ல.
அவர் கத்திட்டு, ஓய்ந்து போயிடுவார், சரியா?
ஆம்.
அப்பா, கவனிங்க.
பட்டம் பத்திய விஷயம் உங்களுக்கு நல்லா இருக்காதுதான், ஆனா--
நல்லா இல்லையா? ஜெரமையா, எனக்கு நல்லா இல்லதான்.
அப்பா, அப்பா, பொறுமை. அது அவ்ளோ பெரிய விஷயமில்ல.
-அது இப்ப சரி-- -பொறுமையாகணுமா, அப்படியா?
-இப்ப அதைதானே சொன்னே? -தெரியாம நடந்துட்ட தப்புதான், சரியா?
-மன்னியுங்க. -உன் தப்பே அல்ல!
நான் உன் படிப்புக்கு இன்னுமொரு 20,000 தரணும்.
-நான் திருப்பி தந்துடுவேன். -எப்படி?
கிளப்ல மேலும் சில லைஃப் கார்ட் பணி நேரங்களை செய்தா?
அப்பா, இது நல்லா இல்ல.
உன் அண்ணன் இப்படில்லாம் செய்திருக்கவே மாட்டான்றது உனக்கு தெரியுமா ஜெரமையா?
கான்ராட் நேர்த்தியானவன்னு எல்லோருக்கும் தெரியுமே.
-கொஞ்சமாவது பொறுப்பா பேசித் தொலை. -பொறுப்பாதான் பேசறேன்.
பொறுப்பாதான் இருந்து தொலைச்சேனே, போதுமா?
நான் கல்லூரில கொஞ்சம் ஜாலியா இருந்தது வேணும்னா தப்பா?
உனக்கு 21 வயதாச்சு, தெரியுதா?
உண்மை உலகத்துக்கு வா. ஜாலியா இருப்பது அல்ல.
சரி. நான் பணத்தை கல்லூரிக்கு காலை அனுப்பறேன்.
ஆனா, ஜெரமையா, நீ இதை திருப்பித் தரணும்.
இத நீ கேட்காம இருந்திருக்கலாம்.
இல்ல. கவலை வேணாம்.
இப்ப இந்த இரவு உணவுக்கு வர முடியாது.
சரி, இருக்கட்டும். கண்டிப்பா.
ஸ்டீவனை கூப்பிட்டு நாம் வர முடியாதுன்னு சொல்லிடறேன்.
இல்ல. நீ போகணும். நான்…
என்னை என் எண்ணப்படி விடு.
சரி.
சரி. நான் ஸ்டீவனோட வண்டியில் போய், விருந்தில் உன்னை சந்திக்கவா?
ஐயோ. விருந்து வேற. ஆம்.
நான் உன்னை காதலிக்கிறேன்.
நானும் காதலிக்கிறேன்.
சரி.
பிறகு பார்ப்போமா?
அதான், அவன் எவ்ளோ மண்டு. ரெண்டு பேரையும் அப்படியா ஒப்பிடுவது?
இல்ல. இல்ல.
சரி, பார், எனக்கு ஜெரமையாவை பிடிக்கும். சரியா?
ஜெரமையா தனக்கு வந்த மின்னஞ்சலை சரியா பார்க்காததால்
ஆடம் ஒரு முழு செமஸ்டர் கட்டணத்தை கட்ட வேண்டியதாச்சு.
அதாவது, கோபம் வரும்தானே?
என்னது? அப்படி பார்க்காதயேன்?
சொல்லவா, ஜெரமையா எதையும் கோர்வையா செய்யறதில்ல. உனக்கும் அது உறுத்துதானே.
-உறுத்தல. -என்ன இது.
விடு, காபோ பத்தி சொல்?
வசந்த கால பயணம் பத்தி உனக்கு சொல்ல கடைசி நிமிடம் வரை மறந்தானே.
-அதுக்கப்புறம் பிரிஞ்சிட்டீங்க. -இல்ல. இல்ல.
நாங்க பிரியல. எங்க சண்டை அது.
-சண்டை போட்டோம். -மெய்.
சில சில்லறை விஷயங்கள் எனக்கு உறுத்தலா? ஆம், சில சமயம்.
அவனது பருவகால ஒவ்வாமை,
அவன் உபயோகித்த டிஷுவை எங்கும் இறைப்பது.
அவன் கஞ்சா அடிப்பது, எல்லாம் எனக்கு பிடிக்காதா?
உண்மை. ஆனா, அதெல்லாம் முக்கிய விஷயம் இல்ல.
ரெண்டு பேருமே எப்படி வாழ்க்கையை வாழறோம்.
தப்பா நினைக்காதே, ஒருத்தர் கூட உண்மை உறவுன்றது பத்தி உனக்கு தெரியாது.
எனக்கு மியா இருக்காளே.
உன் பேன்டை பார்த்தேன், மண்டு.
-என் பேன்டுக்கு என்ன? -இல்ல, அத பார்த்தது--
டேய்லர் அறையில.
நீங்க செய்ததெல்லாம் தெரியும்.
புளுக பார்க்காதே. நீ மோசமான புளுகன்றது தெரியுமே.
நான் இல்ல. நான்…
விடு. சரி. போகட்டும்.
ஆமாம். என் பேன்ட்தான்.
கடைசியா நீங்க பிரிஞ்சப்போ,
அவ மறுபடி உன்கிட்ட வந்தான்னா, அவளை கட்டாய மனநல சிகிச்சைக்கு
அனுப்பி வைப்பேன்னு நான் அவளுக்கு சவால் விட்டேன்.
-எனக்கு அதை சொன்னாயே. -கவனமிருக்கு.
கவனமிருக்கு. கவனமிருக்கு.
அது சரின்னா நினைத்தோம்?
ஏதோ நடந்துடுச்சு.
எப்படி?
பயிற்சிக்கான நேர்காணலுக்கு அவ போனப்போ,
திடீர்னு நியூ யார்க்ல சந்திச்சோம்.
அது ரெண்டு மாதம் முன். ரெண்டு மாதமாவா மியாவுக்கு துரோகம் பண்ணிட்டிருக்கே?
ஆமாம்.
ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கு.
டேய்லரோட சரசமாடிய போது, இருவருமே தனியா இல்லதானே.
சொல்லவா, மியா பிரமாதமானவ. அதாவது அவ்ளோ பிரமாதம்.
உண்மைல அவ அப்படிதான். வேற மாதிரி…
டேய்லர் மாதிரி இல்லயா?
அப்ப என்ன செய்யப் போறே?
தெரியல. எனக்கு தெரி--
அதுக்கு ஏதோ அர்த்தம் இருக்கணும்தானே? சொல்.
நாங்க மீண்டும் மீண்டும் சேரறோம்னா, அந்தக் கதை முடிஞ்சுடலன்னுதானே தோணுது.
சரி, அது சரி, டேய்லர் இதை எப்படி பாக்குறா?
நான்… அவளை இதைப் பத்தி கேட்க இதுவரை துணியல.
இப்படி தொடர்ந்து மியாவை ஏமாத்த முடியாது, உனக்கு தெரியுதும்லே
-டேய்லர் கூட இருந்துக்கிட்டு. -தெரியும். தெரியும்.
நீ சொல்றது சரி.
-நன்றி. -சரி.
இப்போ உன்னை பத்தி, ஜெரமையா பத்தி மீண்டும் பேசுவோம்,
இதில நீங்க ரெண்டு பேரும் அலட்டிக்கிறதுக்கு என்னதான் இருக்கு?
அடுத்த ஆண்டு வெளிநாட்டு படிப்பு வாய்ப்பு எனக்கு பாரிஸ்ல கிடைத்தது.
என்னது? பெல்லி, அது--
இரு. இரு. அது அட்டகாசம். அட? பாராட்டுக்கள்.
என்னாச்சு? அதான், ஜெரமையா போகாதேன்னு சொல்றானா?
எனக்கு கிடைச்சதே ஜெரமையாக்கு தெரியாது.
-ரெட்டை வேஷம் பெல்லி! வேணாம்! -இல்ல. இரு.
-என் மேல பழி போடு, அவனுக்கு சொல்லிடாதே. -இல்ல! இல்ல, நான் நினைப்பது…
அவனை புறக்கணிப்பது போல எனக்கு தோணுது.
அதுக்காக? நீ பாரிஸ் போகும் கனவையே புறக்கணிப்பாயா?
இல்ல! சூஸானாவுக்கு அந்த வருடம் அப்படிலாம் ஆனப்போ, நான் அவனுக்காகவே
கூட இருப்பேன்னு உறுதி தந்தேன்.
சரி. இருக்கட்டும். உண்மை. அதனால்?
ஜெரமையா அதே வகுப்பில் மறுபடி படிப்பதும் சூஸானா இழப்பும் ஒண்ணல்ல.
சரியா?
அதோட, நீ பாரிஸ் பத்தி ஜெரமையாக்கு சொல்லலன்னா,
அவன் வளர்வதற்கான வாய்ப்பை நீ மறுக்கறே.
சொல்லவா, அவனால் என்ன முடியும்ன்றதை நீ அவனுக்கு காட்டணும்.
நீயும் ஆடம் போலவே மோசமா இருக்கே போல.
அட, இது கொஞ்சம் அதிகம்.
அப்படி சொல்றதுக்குதான் நான் இருக்கேன்.
-என் முகத்தை தொடாதே. -கொஞ்சம் என் அன்பைக் காட்டக் கூடாதே.
ஏண்டா. பதில் பேசாததுக்கு மன்னி.
பரவாயில்லடா. அம்மாவை பத்தி, நமது உரையைப் பத்திலாம்
கொஞ்சம் பேசணும், அதுக்குதான் கூப்பிட்டேன்.
சரி.
அன்னக்கி ராத்திரிக்கு என்னால எழுத முடியாது, அதனால…
உண்மைல, நீயே அதை எழுதிடேன்?
என்னைவிட எப்பவுமே நல்லா செய்வியே.
என்ன விஷயம்?
என் மேஜர் மாறினதால, பட்டம் வாங்கறதில சில மாறுதல்கள்,
அதான்… இன்னொரு செமஸ்டர் படிக்கணும், இங்கே மாட்டினேன்.
அப்பாவுக்கு அதில ரொம்ப கோபம்.
-இது மோசம். வருந்தறேன். -இருக்கட்டும்.
அது ஒரு பெரிய விஷயம் இல்ல, தெரியுதா?
எத்தனையோ பேர் மேல ஒரு செமஸ்டர் படிக்கிறாங்க.
கானி போன்றவங்க அப்படி இல்ல.
அதை அப்பா தெளிவா சொன்னார்.
விட்டுத் தள்ளு. அவரைப் பத்தி தெரியாதா?
அர்ப்பணிப்பின் போது இந்த வேலை எனக்கு இல்லாம இருந்தா நல்லா இருக்கும்.
நான் அம்மாவை மட்டும் நினைத்து,
அப்பாவை இடுப்பிலயே உதைக்கணும்னு தோணுது.
என்னை நம்பு, ஜெரமையா.
ரெண்டையும் ஒண்ணா செய்யலாம்.
ஆமாம்.
உன்னை பார்க்கணும்.
தேங்க்ஸ்கிவிங் வந்து ஆயிரம் ஆண்டு ஆன மாதிரி இருக்கு.
டேய், கொஞ்சம் இருப்பியா?
ரெட் பர்ட் அடுத்த லைன்ல பேசறான்.
சர, அவங்கூட பேசு.
நாம பிறகு பேசுவோம்?
சரி. அதுவும் நல்லதுதான்.
-பை. பை. -பார்க்கலாம்டா.
-அம்மா. -ஹே, டேட்டி டாட்!
என்ன பண்றே? எங்கே போறே?
டேவிஸ் சகாகுழுவோடு ஒரு நிகழ்ச்சி.
சனி இரவில் வீட்டில் இருக்கியே? என்னாச்சு?
-ஒண்ணுமில்ல. -ஸ்காட் எங்கே?
சத்தியமா, அவன் மறுபடி உன்னை மோசமா நடத்தினா, நானே அவனை--
நிறுத்து! ஒண்ணுமில்ல. ரூடிஸ்க்கு போயிருக்கான்.
சரி.
புகைப்படலமா மையை தீட்டு. புகைப்படலமா நீ தீட்டுவது எனக்குப் பிடிக்கும்.
அம்மா… பழம் பஞ்சாங்கம் போல.
என்னை மட்டம் தட்டறியே.
அது ஸ்டீவனின் சட்டையா?
போன வாட்டி பிரிஞ்சப்போ அதை எறிஞ்சுட்டேன்னு நினைத்தேன்.
ரொம்ப மென்மையானது.
அடடே! மறுபடி பழகறீங்க. அப்படிதானே?
என்னது? என்ன சொல்றீங்க?
இரு, அவன் ஒருத்தி கூட பழகிட்டு இருந்தானே, அட, அவ பேர் என்ன? ஜியா.
மியா.
குட்டி, நீ கள்ள காதலியா என்ன.
அட, அது ஒரு விஷயமே அல்ல.
சரி, இதை கவனம் வை.
ஒரு முறை நீ உன்னை தாழ்த்திகிட்டா, மறுபடி மேலே வரவே முடியாது.
அப்புறம் நீ ஒரு வேசிதான்.
யார் அப்படி சொல்வா?
-உன் நல்லதுக்குதான் சொல்றேன். -ஓஹோ. விடு, வேணாம்.
உன் 90களின் புத்திமதியை உன்னோடு வெச்சுக்கோ.
ஏன்னா, நீ சொல்றபடி, நானும், ஸ்டீவனும் ரெண்டு பேருமே வேசிகள்தானே?
நீ வேசின்னு சொல்லல. அது வேசிகளின் நடவடிக்கைன்னேன்.
-அம்மா, நான் போகணும். -இரு. இரு--
இங்கே எதுக்கு வந்தே, மக்கு?
நம்ம விருந்தில பெல்லியை விட்டு வந்தேன்.
-எனக்கு இன்றிரவு வேலை இருக்குன்னேனே. -தெரியும்.
திரும்பி போறதுக்கு முன் உன் முகத்த பார்க்கணும்னு.
இதோ, பார்த்துட்டே இல்ல, போதுமா?
இப்ப மகிழ்ச்சியா?
-ஹை. -ஹை, அழகே.
உனக்கு பிடித்தது இதோ.
ரொட்டி ஸ்டிக்ஸ், சாஸும்.
எனக்கு எவ்ளோ நல்லது செய்றே.
நான் விருந்துக்கு வராதது வருத்தம். எதை விட்டேன்?
அதான், என் இப்போதைய நிலை பத்தி
பேசிக்கிட்டு இருந்தேன்.
என்ன உன் நிலைமை இப்போ? இங்க வா. உட்கார்.
அதான், வெளி நாட்டு படிப்பு திட்டத்தில் என் பெயர் காத்திருப்பு பட்டியல்ல இருந்ததே?
ஆமாம். பாரிஸ்.
அதான். ஆக, எனக்கு இடம் கிடைச்சிடுச்சு.
என்னது? எப்ப?
நேத்து.
முன்னமே சொல்லியிருப்பேன், ஆனா--
என் பட்ட விஷயத்தால் சொதப்பிட்டேனோ.
-இல்ல! உன்னை அம்போனு விட்டுப்போக விரும்பல. -அட.
இது அருமை. அருமை.
இதுக்கு நீ எவ்ளோ ஆசைப் பட்டே, நாம் கொண்டாடணும்.
அது சரி, ஆனா போகணுமான்னு எனக்கே தெரியல.
அதாவது, அதைவிட இங்கேயே உன்னோடு இருக்கலாம்னு சொன்னா என்ன.
-அப்படீன்னா நீ ஒரு முட்டாள் என்பேன். -ஜெரமையா!
உனக்கு இது கிடைக்கணும்னு நான் ஆசைப் பட்டது தெரியாதா?
நாள் முழுதும் இதையே நினைச்சுட்டு இருந்தேன், தெரியுமா?
எப்படி உன்னை தனியா விட்டு போக மனமில்லாதது,
இல்ல, ஒரு வேளை, நான் தனியா இருக்க விரும்பலையான்னு.
ஒன்னு சொல்லவா, பாரிஸ் ரொம்ப தூரம், அங்க தெரிஞ்சவங்க யாருமில்ல.
எனக்கு பிடிக்காம போயிடுச்சுன்னா?
சரி.
ஆனா, உனக்கு பிடிச்சிடுச்சின்னா?
பாரு. பெல்ஸ்!
உனக்காக ஏங்கணுமா? ரொம்ப பயங்கரமா.
ஆனா, பாரிஸ் உனது கனவாச்சே.
உன் கனவுகள் எல்லாம் மெய்ப்படணும், ஏன்னா நீ அதற்கு தகுதியானவ.
நான் வருவேனான்றியா? கட்டாயம்.
வைன் அருந்துவோம், மாட்டிறைச்சி வறுவல் உண்போம்.
உனக்கு நத்தைக் கறி வாங்குவேன்.
-உனக்கு ரொம்ப பிடிச்சுப் போகும். -இல்ல.
இல்ல. எனக்கு நத்தை பிடிக்கவே பிடிக்காது.
ஆனால், நீ என் செல்லம்.
அப்போ, நீ போறியா?
-நான் போறேன்! -நல்லது!
அதே!
இதெல்லாம் போதுமே? என் அறைக்கு திரும்புவோமா?
உனக்கு அது அவ்ளோ சுலபமா கிடைக்காது. பாரேன்.
சரிதான்.
-ஆகட்டும். போவோம், அழகே. -இதோ.
-இந்தா. -நன்றி!
-கொண்டாட வேண்டிய நேரம். ஏறிக்கோ. -அப்படியே.
இது விருந்துக்கான நேரம்!
-என்ன? இதோ பாருடா. -எனக்கு தெரியல, இது சரியா…
ஹே, இன்னக்கி இரண்டாம் இடம் வந்ததுக்கு பாராட்டுக்கள்.
நன்றி.
-அது இருக்கட்டும், நான் பெல்லி. -ஓ, தெரியுமே. நான் லேஸி பரோன்.
-வா, பெல்ஸ். -அருமை.
-ஹாய், ஜெரமையா. -ஹை, லேஸி.
ஹை. பேச்சை குறை. கொண்டாட்டத்தை அதிகமாக்கு.
-ஆகட்டும். -எதை கொண்டாடறோம்?
வெளிநாட்டு படிப்பு திட்டத்தில், பாரிஸ் போறேன்.
அருமை! எனக்கு அங்கே நல்ல அனுபவம்.
தங்கும் விடுதிக்கு பக்கத்திலயே ஒரு நல்ல பேக்கரி இருக்கு.
அப்படியா? அதன் பெயர் என்ன?
வா, போய் அருந்துவோம். ஆகட்டும்.
போலாம்.
சரியா?
ஐ லவ் யூ
எனக்கு நீ வேணும்
பெல்லி ஐ லவ் யூ
லவ் பண்றேன்.
முடியை வெட்டவே வெட்டாதே? என்ன?
வெட்டணும். இல்லனா சூனியக்காரி போலாவேன்.
சூனியக்காரியா பிடிக்குமே.
சரி, நீ தாடி வளர்ப்பதா பயமுறுத்தற வரை, நான் முடியை வளர்த்துகிட்டே இருப்பேன்.
நீ மழுமழுப்பா இருக்கணும்.
உலக ஆதிக்கத்துக்கு.
மருத்துவத்துக்காகவும், உண்மைல.
கொஞ்சம் மகிழ்ச்சியா இருப்பதா நடியேன்?
மன்னி. இன்னக்கி ரொம்ப… கடினமாச்சு.
பரவாயில்ல, கவனத்தை திருப்ப நிறைய இருக்கு.
அதான், எலெனாவுக்கு முயங்க ரொம்ப ஆசைப்போல, ஆக…
இல்ல. வேணாம். அப்படி சொல்லாதே.
உறவுகள் எனக்கு ஒத்து வருவதில்லை. நீங்கலாம் அந்த விஷயத்தை தெரிஞ்சுக்கணும்.
அட, முதல்ல, உறவைப் பத்தி இப்ப யார் பேசினாங்க?
நீதான் மோக வசப்படறதில்லன்றத உடைச்சு சொல்லிட்டியே.
நான்தான் அதை பேச துடித்தவள்.
போகட்டும். பழைய கதை. இது… நட்புக்காக.
பரஸ்பரம் பிரமாதமாக ஊக்கப் படுத்துவோம்.
எப்பவாவது காதலிச்சிருக்கியா?
-நீ காதலித்ததுண்டா? -கேட்டது நான்.
சரி. அப்ப, ஆம்.
எத்தனை முறை?
ஒரே முறை.
எவ்ளோ ஆழமானது? ஒன்னுலருந்து பத்து வரை?
காதலை அளப்பது எல்லாம் முடியாது. காதலித்தாயா இல்லையா, அவ்ளோதான்.
இருக்கட்டும். அளவெடுக்கணும்னா?
பத்து.
-அருமை. -நன்றி.
அப்ப, எப்படி சந்திச்சீங்க?
சந்திக்கறதுல்லாம் இல்ல.
அவளை முதலிலிருந்தே தெரியும்.
அப்ப, நீ காதலிச்சதை எப்போ உணர்ந்தே?
அது திடீர்னு வரல. எப்படீன்னா…
நாம அரை தூக்கத்தில இருக்கும்போது, நமக்கு விழித்திருப்பதே
தெரியாதே, விழித்தது திடீர்னு புரியும் வரை, இல்லயா?
அப்படிதான்.
ஒரு நாள் நான் இயல்பா…
விழிச்சே.
புரியுது.
அப்ப, அவ பெயரை சொல்லேன்?
என்ன, அதைக் கூட சொல்ல முடியாதா?
சொல்லேன்.
பெல்லி.
இரு, உன் தம்பியின் காதலியா?
அப்போ நீ, இலவு காத்தவன்தானா? இவ்ளோ நாளா?
அவ முதல்ல என் காதலியா இருந்தா.
இரு, உன்னை அவனுக்காக, கழட்டி விட்டாளா? பாதகி!
-என்ன? -இல்ல. இல்ல, நான்…
நான் சொதப்பிய காதலனானேன். எங்களுக்கு… ப்ராமில் முறிவு.
இரு. ப்ராமில் பிரிந்தாயா?
நடப்பில் அவதான் என்னை பிரிஞ்சு போனா, ஆனா…
ஆம், உண்மைல என்னாலத்தான் பிரிஞ்சா.
நிஜமாவா? ஐயோ!
ஒருத்தி, வேறொருத்தன் கிட்ட பழகறத பார்த்து,
எல்லா பையன்களைப் போலவே நீயும்
கோழைத்தனமா முறிச்சுகிட்டாயா? ஐயோ.
அப்ப, இப்ப அது எப்படி இருக்கு, ரொம்ப சங்கடமா, இல்ல…
நான்… அவங்க ஒன்னா இருப்பதை அனேகமா பார்ப்பதே இல்ல.
-அதாவது, ஜெரமையா சில சமயம்-- -விடு, நீ ஒருவேளை பார்த்தா?
நாங்க ஒன்னா இருக்கும் போது, அவங்க எனக்காக அடக்கி வாசிப்பதை பார்த்த
முதல் தருணம் நினைவிருக்கு.
ஆனா அவங்க ரொம்ப மகிழ்ச்சியா இருந்தாங்கன்னுதான் சொல்லணும்.
அதனால், எனக்கும் மகிழ்ச்சியாகணும்தானே.
அந்த தருணத்துக்குப் பின், நான் அவளோட நெருக்கமா இருக்க முடியாதுன்னு தெரிந்தது.
அந்த உணர்வை, என்னால மறைக்க முடியல.
எதை மறைக்க முடியல?
அதாவது நான்…
அவளை காதலித்ததை.
நாங்க ஒன்னா இருக்கறப்ப, அந்த வார்த்தைகளை சொல்லவே இல்ல.
ஆனா இப்போ…
சொல்ல தெரியல.
நான் போகணும்.
சரி. புரியுது. புரியுது.
நிஜமாவா?
-பத்திரமா வீட்டுக்குப் போ. -சரி, நீயும்.
ஹலோ, நான் ஜெரமையா, செய்தியை பதிக்கவும்.
டேய், ஜெரமையா. கவனி. நான் அர்ப்பணிப்பை செய்ய முடியாது.
எனக்கு இந்த வேலை கிடைச்சிடுச்சு, உடனே போகணும், இது பெரிய விஷயம்.
ஆக… ரொம்ப வருத்தப் படறேன்.
ஆனா உரைக்கு ஏதாவது உதவி தேவைப் பட்டா சொல்லு. உனக்காக இங்கே இருக்கேன்.
ஆனா, நீ பிரமாதமா செய்வாயே. ஆக…
அதான். நல்லது. வந்தனம்.
ஒரே நொடி இருங்க.
இன்னிக்கு அவன், செம, இல்ல?
ஜெரமையா எப்பவுமே பாக்க செமதான்.
அவனை மடக்கிட்டியே, எனக்கே பொறாமைதான்.
அடடே, காபோல மர்மமா நடந்தது காபோ மர்மமாவே இருக்கட்டும்.
ஐயோ!
-மன்னியுங்க! -ஹே!
ஜெரமையா! நாம பேசணும்.
-இப்பவே. -என்ன? என்னாச்சு?
வசந்த கால விடுமுறைல, லேஸி பரோன் கூட குலவினாயா?
-பெல்லி… -ஐயோ ஜெரமையா,
-ஐயோ! -பெல்லி, விளக்குறேன்.
-இல்ல, வேணாம். தூரப் போ. -பெல்லி, வேணாம். விளக்குறேன்!
பெல்லி, வேணாமே.
பெல்லி, பெல்லி, தயவு செய்து!
-உனக்கு சொல்வேன், தயவு செய்து! -சரி, சொல்லு!
நமக்கு முறிவு வந்தப்போ நடந்தது அது. புரியுதா? நாம பிரிஞ்சு இருந்தப்போ.
நாம பிரிஞ்சதே இல்லயே, தெரியாதா! சும்மா சொல்றே!
எனக்கு அது எப்படி தெரியும்? அப்போ உண்மையா தோணிச்சு.
எனக்கு தெரிஞ்சதுனா, உனக்கும் தெரிந்ததுதானே!
அது நடக்க வேண்டிய ஒன்னே இல்ல, தவறி நடந்துடுச்சு.
-தவறியா? -ஆம்!
எப்படி? அவ மேல தெரியாம அம்மணமா விழுந்துட்டியா?
என்னென்னா, நான்…
என்னைத் தொடாதே!
என்ன செஞ்சே? தெளிவா தெரியணும்.
என்ன செஞ்சீங்க? நீங்க செய்தது தெளிவா தெரியணும்!
நாங்க முயங்கினோம்!
ஒழிஞ்சு போ!
பாரு. எனக்கு அது ஒரு பொருட்டாவே தோணல.
-சத்தியமா, உன் மேல சத்தியமா! -ஆனா, எனக்கு பொருட்டா தோணுதே? சரியா?
நான் ஒரே முறைதான் வேறொருத்தரோட இருந்தது உனக்கு தெரியுமே.
ஆம். தெரியும்.
நீ எல்லாத்தையும் நாசமாக்கிட்டே, உன்னை இனியும் நம்ப மாட்டேன்.
பெல்ஸ், அப்படி சொல்லிடாதே. உன்னை ரொம்ப காதலிக்கிறேன்!
-எனக்கு எப்பவுமே நீதான், பெல்ஸ்! வேணாம்! -மறுபடி சேர முடியாது!
நாம் என்னவாக இருந்திருந்தாலும், போச்சு. விட்டுட்டோம்.
-முடியும்! திரும்ப சேரலாம்! -இன்றிரவோட, முடிந்தது.
இல்ல. நம்மால் முடியாது. இல்ல, நீ யாருன்னே தெரியாது, இனிமேல்.
பெல்லி, பொறு!
வசனங்கள் மொழிபெயர்ப்பு கைனூர் சத்யன்