ความเดิมใน หน้าร้อนนี้ที่รอคอย
- ฉันอยากให้นายต้องการฉัน - ฉันต้องการเธอ
ฉันไม่ได้อยู่ในเคาซินส์
ฉันมันก็แค่คนฆ่าเวลาของเธอ ระหว่างที่เธอรอคอนราด
คอนราดกับฉันไม่ได้คบกัน
ถ้านายไม่ยอมพูด ฉันพูดเอง
ว่าเราจบกันแล้วใช่ไหม
และซูซานนาห์ตายแล้ว
มันรู้สึกไม่เหมือนกับหน้าร้อนที่แล้ว
เจอร์ เราจะเสียบ้านหลังนี้ไป่
ป้าจูเลียเป็นเจ้าของคนเดียว พี่สาวซูซานนาห์เหรอ
ฉันเลือกว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับบ้านหลังนี้ และฉันเลือกที่จะขายมัน
บ้านหลังนี้คือ สิ่งสุดท้ายที่ผูกพันเราไว้ด้วยกัน
ฉันจะไม่มีวันได้ซูซานนาห์กลับมา
แต่ฉันจะเสียเจเรไมอาห์ และคอนราดไปด้วยไม่ได้
ให้เบลลี่จัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเองเถอะ
เบลลี่รู้สึกแย่กับหนุ่มๆ พวกนั้น เธอรู้ตัวว่าทำพัง
- ฉันจะไปเคาซินส์ - งั้นฉันจะไปกับนายด้วย
เซอร์ไพรส์
มันต่างกันมาก จากตอนที่ซูซานนาห์ยังอยู่ที่นี่
พระเจ้า
แต่ฉันคิดว่าเธอคงเห็นชอบ มันรู้สึกค่อนข้างมหัศจรรย์สำหรับฉัน
นายจะมีวันให้โอกาสฉันอีกครั้งไหม
ฉันว่าฉันคงรับไม่ไหว ถ้าเธอเปลี่ยนใจเหมือนครั้งที่แล้ว
ไม่มีอะไรเหลือระหว่างฉันกับคอนราด
มันจะมีบางอย่าง ระหว่างเธอกับคอนราดเสมอไป
ทำไมนายถึงโยนมันทิ้งไปหมดล่ะ ทำไม
ฉันนึกว่าเรารักกันซะอีก
เรารักกัน
คุณให้พวกเขาเสียบ้านหลังนี้ไม่ได้ อดัม
ทำสิ่งสุดท้ายนี้เพื่อเธอนะ
งั้นก็ตามนั้น
ขอบคุณฮะ พ่อ
บ้านหลังนี้ได้มอบโอกาส ให้คนจูบกันมาพอสมควร
ฉันชอบเธอ ตั้งแต่ตอนที่เธอยังเป็น เพื่อนสนิทที่น่ารำคาญของน้องสาวฉัน
ฉันไม่อยากไปขวางพวกเธออีกแล้ว
งั้นเป็นเพื่อนกันนะ
ดังนั้นฉันจะปล่อยนายไป คอนราด ฟิชเชอร์ ฉันขับไล่นายออกจากหัวใจของฉัน
เจเรไมอาห์
ฉันต้องการนาย
หน้าร้อนนี้ที่รอคอย
ฉันเคยรอหน้าร้อนมาตลอดทั้งปี
ช่วงเดือนมหัศจรรย์ระหว่างมิถุนายนและสิงหาคม
แต่ปีนั้นฉันมีสิ่งให้ตั้งตารอในฤดูใบไม้ร่วง
นั่นคือมหาวิทยาลัย
ประหม่าไหม บีน
ไม่ค่ะ
- ทำไมคะ ควรประหม่าเหรอ - แน่นอน
ไม่ช่วยเลย สตีเวน
พ่อประหม่านะ
ทำไมพ่อพูดแบบนั้นล่ะคะ
(วิทยาลัยฟินช์)
(ยินดีต้อนรับนักศึกษาปีหนึ่ง)
โอเค
เทย์เลอร์
โทรหาฉันนะ
แม่มักพูดเสมอว่า แม่เจอเนื้อคู่ตอนเรียนมหาลัย
แต่ฉันโชคดี เพราะฉันเจอเนื้อคู่ของฉันแล้ว
ไง
มันรู้สึกเหมือนเป็นแบบนี้มาตลอด
ฉันบอกทุกคนว่าฉันสมัครเรียนที่ฟินช์ เพราะมันเป็นมหาลัยที่ดี
มันมีทุกอย่างที่ฉันต้องการ และนั่นก็จริง
แต่ที่จริงที่สุดคือฉันแค่อยากอยู่ใกล้ๆ เขา
ฉันอยากอยู่กับเขาทุกฤดูกาล ไม่ใช่แค่หน้าร้อน
คิดถึงเธอมากเลย
ฉันคิดถึงนายมากกว่า
พวกนายเพิ่งเจอกันอาทิตย์ที่แล้ว
ไง เพื่อน ไง ลอร์
ไง คุณคอนกลิน
- ไง เจอร์ - ไง
- ขับรถเป็นไงบ้าง - ก็ดี
ลูซินด้า นี่ คุณดูดีมาก
สตีเว่น ที่รัก ฉันคิดถึงเธอ
อย่าทำตัวห่างเหินกันนะ
ไม่ทําแน่ครับ ผมสัญญา
นี่ เทย์
- เอานี่ไปได้ไหม - ได้สิ
โอเค
เอาละ ทุกคน เรากำลังเสียเวลาอยู่นะ
โอเค เขาดูดีมากจนน่าแปลกใจเลย
ใช่ ฉันได้ยินเสียงเขาร้องไห้ ดังทะลุกําแพงเมื่อคืนก่อน
งั้นก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่
ฉันว่าอาทิตย์หน้าพวกเขาก็กลับมาดีกัน
- คุณคอนกลิน ให้ช่วยไหมครับ - ได้ ช่วยที
(201 คริสเทน - เบธ)
- ฉันขอโทษ - ขอโทษจริงๆ
(205 อิซาเบล - จิลเลียน)
สตีเว่น หยุด
(เบลลี่)
นี่ไง แก้ให้แล้ว
งี่เง่า
ขอโทษนะ
เยี่ยม เธอมาถึงก่อนรูมเมต
แปลว่าเตียงที่ดีกว่าเป็นของเธอ
- ได้ไหม - ได้
เกือบถึงแล้ว อีกนิด
เอาละ
พ่อยังแปลกใจ ที่ลูกไม่อยู่ห้องเดียวกับเทย์เลอร์
ใช่ ทำไมล่ะ เบลลี่จะได้เหนื่อยหน่ายหมดพลังเหรอ
คือเราคิดว่าถ้าแยกกัน ก็จะได้บังคับให้ไปมีชีวิตของตัวเอง
หาเพื่อนใหม่ๆ อะไรแบบนั้น
โตเป็นผู้ใหญ่กันแล้วนะ สาวๆ แม่ภูมิใจมากเลย
- ขอบคุณค่ะ - โตกันหมดแล้ว
พ่อ ไม่ต้องพูดเลยก็ได้นะ
โอเค ไปกันเถอะ สตีฟ-โอ ไปเอาของที่เหลือกัน มาเร็ว
- ไม่ๆ - ใช่ เราจัดการได้
มา ใช้กล้ามหน่อย
คุณคอนกลิน คุณจะอยู่ต่อก็ได้นะ
- ไม่ต้องห่วงครับ ไม่ต้องห่วง - ฉันโอเค เจเรไมอาห์
อย่าทำตัวเองเจ็บล่ะ
ว่าแต่จะรู้สึกแปลกไหมคะ ตอนนี้อยู่บ้านคนเดียว
พระเจ้า ก็คงแปลกมั้ง
บางทีแม่อาจจะติดพอดแคสต์ฆาตกรรมก็ได้
แม่ อย่าเลย
หมายถึงแม่ไปหางานอดิเรกจริงๆ หรือหาเพื่อนใหม่ดีกว่าไหม
พูดเหมือนแม่ไม่มีชีวิตเลยนะ
ใช่ เพราะแม่ไม่มีจริงๆ
นั่นแหละถึงชอบมายุ่งเรื่องของพวกเราไง
พูดถึงเรื่องนี้เลยนะ แม่เพิ่งวิดีโอคอล กับคอนราด แล้วมีผู้หญิงคนหนึ่งแวะมา
เดี๋ยวนะ เธอชื่อแอ็กเนสหรือเปล่า
ไม่แน่ใจ แต่ดูเหมือนเขาจะไปได้ดีมากที่นั่น
ก็คงงั้นแหละค่ะ
เข้าห้องไปเลยไป
แม่มีอะไรจะให้
- พระเจ้า นี่มาจาก… - ตอนปีหนึ่ง
มหาลัยนี่แหละคือที่ที่แม่กับเบ็คได้เจอกัน
แต่ก็เป็นที่ที่แม่ค้นพบตัวเองด้วย แม่อยากให้ลูกได้แบบนั้นเหมือนกัน
ค่ะ หนูก็อยากได้แบบนั้นเหมือนกัน
โอเค
- เอาละ - แม่รู้ว่าลูกรักเจอร์มาก
- แต่แม่ต้องพูดเรื่องนี้ - แม่
อย่าจำกัดตัวเองนะ
เสน่ห์ของชีวิตมหาลัยก็คือ การได้เจอคนใหม่ๆ ได้ลองอะไรใหม่ๆ
ปล่อยให้ตัวเองได้มีประสบการณ์พวกนั้นนะ
ให้โอกาสตัวเองได้ค้นพบ ตัวตนในหลายๆ แบบนะ
โอเคค่ะ หนูสัญญา
- รักลูกนะ - รักแม่เหมือนกัน
แล้วนี่เราก็มาถึงตอนนี้ สามปีผ่านไป
เรารู้จักกันมาตลอดชีวิต
และในบางมุม มันก็ยังรู้สึกเหมือนเรื่องเซอร์ไพรส์
แต่ในอีกมุมหนึ่ง มันก็เหมือนเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
แฟนของฉัน เจเรไมอาห์ของฉัน
ยิ่งนานไปฉันก็ยิ่งเข้าใจ
ว่านี่แหละคือสิ่งที่ควรจะเป็น เขาคือคนที่ใช่
หนึ่งเดียวของฉัน
คิดอะไรอยู่น่ะ
ว่าฉันไม่อยากใส่เสื้อผ้า กลับไปเรียนวิชาจิตวิทยาการกีฬาเลย
ฉันยังไม่พร้อมให้ปีนี้มันจบลง
เบลลี่ คอนกลิน ไม่ตื่นเต้นกับหน้าร้อนตั้งแต่เมื่อไหร่
ก็ตั้งแต่นายกำลังจะเรียนจบไง หมายถึง…
อีกไม่นานเราก็จะไม่ได้ทำแบบนี้อีกแล้ว
เราจะทำแบบนี้ไปตลอดชีวิต
ใช่ นายรู้ว่าฉันหมายถึงอะไร
มันก็จะแปลกๆ หน่อย ที่ปีหน้าไม่มีนายอยู่ที่นี่
ไม่มีวันที่เธอจะไม่มีฉัน
บอสตันห่างจากฟินช์แค่ชั่วโมงเดียวเอง
แล้วก่อนหน้านั้น เราก็อยู่ด้วยกัน ตลอดหน้าร้อนที่เคาซินส์
ใช่
แน่ใจนะว่าไม่อยากไปฝึกงานกับพ่อนายแทน
ใช้เวลาตลอดหน้าร้อน ทำงานการเงินน่าเบื่อๆ กับพ่อ
หรือใช้เวลากับคนโปรดของฉัน
ในที่โปรดของฉัน
ใช่ ฉันเลือกถูกแล้ว
โอเค
ไม่ๆ อีกห้านาที
อีกห้านาที
เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน
เวรเอ๊ย นั่นแม่ฉัน
- เสื้อฉันอยู่ไหน - ไม่รู้สิ
ไงคะ แม่
ไง บีน เจเรไมอาห์อยู่นั่นไหม
ไง ลอร์
ไง เจอร์
เธอกับคอนราดเริ่มเตรียมคำกล่าว สำหรับงานอุทิศหรือยัง
ก็ไม่เชิงครับ
เจเรไมอาห์ ครึ่งเมืองเคาซินส์ จะมาดูสวนอนุสรณ์ของซูซานนาห์นะ
ผมรู้ครับ แต่คอนราด…
- ยุ่งมากเลย - เข้าใจแล้ว
โอเค ฉันจะตะล่อมเขาเอง
- แน่นอนว่าแบบเบาๆ - ขอบคุณครับ
โอเค แม่ หนูต้องไปเรียนแล้ว
โอเค รักทั้งสองคนนะ บาย
รักแม่นะ บาย
ฉันเดินไปส่งเอง แล้วฉันก็ต้องไปรับหมวกกับชุดครุยด้วย
โอเค งั้นรีบหน่อย อย่าทำให้ฉันเข้าเรียนสายอีกนะ
เท่าที่จำได้
เธอนั่นแหละที่ส่งข้อความ ให้ฉันมาหา ทำธุระให้เสร็จ
โอเค ตอนนี้ธุระเสร็จแล้ว
ไปกันเถอะ เพื่อน
เพื่อนเหรอ เดี๋ยวได้รู้กัน
นี่ คอนราด มีแข่งวันอาทิตย์นะ เราต้องการควอเตอร์แบ็กของเรา
ส่งข้อความมาบอกนะ
(อยากฟังคำกล่าวเธอแล้ว เจอกันที่เคาซินส์นะ)
- นี่ เข้ามาสิ - ขอบคุณครับ
บอกผมอีกที นานเท่าไหร่แล้วนะ
- ที่คุณไม่ได้กลับไปที่นั่น - สักพักใหญ่เลย
ส่วนหนึ่งผมก็คิดว่ามันอาจจะดีกว่าถ้าไม่กลับไป
ก็ปกตินะ
คุณคงรู้สึกกดดันว่า ทุกอย่างต้องออกมาสมบูรณ์แบบ
ก็ใช่ แน่นอน
แต่ผมรู้ว่าควบคุมมันไม่ได้
แถมยังตึงๆ กับพ่อด้วย
แต่ผมกับเจอร์ก็โอเคดี งั้นมันไม่ใช่… ไม่ใช่เรื่องนั้นหรอก
โอเค งั้นเรื่องอะไรล่ะ
ไม่รู้สิ
มาลองอะไรหน่อย
แทนที่จะไปสนใจกับทุกอย่าง ที่อาจจะผิดพลาดตอนคุณกลับไป
ลองนึกภาพแบบวันที่ ทุกอย่างเป็นไปด้วยดีดูไหม
- โอเคครับ - ได้
งั้นก็หายใจลึกๆ
ทีนี้บอกผมหน่อยว่า วันในแบบที่ดีที่สุดจะเป็นยังไง
ทุกคนเข้ากันได้ดี แล้วก็ใช่ ไม่รู้สิ
โอเค ไม่เป็นไร
ค่อยๆ ไปทีละขั้นละกัน
โอเค คุณบินไปถึงบอสตัน
แล้วเกิดอะไรขึ้นต่อ
- เครื่องลงตรงเวลา - ใช่
ไม่ดีเลย์
แล้วก็รถไม่ติด
รถผม… แล่นฉิวไปตามทางหลวง
เร็วเป็นประวัติการณ์
ผมเห็นป้าย "เข้าสู่หาดเคาซินส์" แล้วรู้สึกเหมือนกลับบ้าน
แล้วผมก็…ขับเข้าที่จอดรถ แล้วทุกคนก็อยู่ที่นั่น
ดีมาก ต่อเลย
เจอร์กับผมพูดคำกล่าว และเรา…
พูดสิ่งที่ถูกต้องเพื่อยกย่องแม่ของเรา
แล้วคุณเห็นอะไร
คนทั้งเมืองอยู่ที่นั่น
ทุกคนที่รักแม่ของผม
แม้แต่พ่อก็ดูภูมิใจ
ลอเรลก็ทำแบบนั้นอีกแล้ว ยิ้มไป ร้องไห้ไปในเวลาเดียวกัน
สตีเว่นอยู่ข้างๆ เธอ มองเราแบบว่า "นายทําได้"
แล้วข้างๆ เขาก็มี…
มี… แค่คนมากมายที่รักแม่ผม
- แค่นั้นเหรอ - ใช่
นั่นแหละวันนั้น
- ไง เบลลี่ - ไง
ไง
ยังคิดถึงมันอยู่ใช่ไหม
เปล่า
นานๆ ทีฉันจะคิดว่าถ้าฉัน…
ไม่ได้พุ่งไปเล่นลูกนั้นจนเจ็บเข่าขึ้นมา
แค่แปลกดีที่การตัดสินใจครั้งเดียว กำหนดอนาคตทั้งชีวิตของเราได้
ถ้าไม่มีเรื่องนั้น เธอคงไม่เจอจิตวิทยาการกีฬา
ฉันว่าฉันก็คงเจอ แค่อาจใช้เวลานานกว่านั้นหน่อย
เบลลี่ เจอร์ เป็นไงบ้าง
ไง
- ว่าไงจ๊ะ เป็นไงบ้าง - ไง เรดเบิร์ด
- นี่ พร้อมสำหรับพรุ่งนี้ไหม - พร้อม
เราต้องถล่มพวกเดลต์ที่ไฟนอลส์ฟรีคเอาต์
- เราจะถล่มพวกนั้น - ถล่มมัน
- ถล่มเลย - ถล่มมัน ไปเล่นกับเราสิ
ขอโทษทีนะ ฉันจะไปเอาหมวกกับชุดครุยก่อน
- โอเค งั้นไว้เจอกัน - เจอกันนะ
- บายจ้ะ เจอกัน เจ - บาย
นี่ หลังจากพรุ่งนี้ เธอเลิกแกล้ง ทำเป็นไม่เกลียดสมาคมฉันได้แล้ว
พระเจ้า ฉันรอไม่ไหวแล้ว
ฉันล้อเล่น ฉันไม่ได้เกลียดสมาคม…
ขนาดนั้น
เจอกันที่โรงอาหารไหม
ไม่ได้ ฉันจะอ่านหนังสือ กับเทย์เลอร์แล้วก็อานิก้า
แต่เดี๋ยวฉันจะไปหาหลังจากนั้นนะ สัญญาเลย
โอเค
- บาย - บาย เบลส์
(570 ถนนแฟรงคลิน)
คอนกลิน นัดคุยกับหุ้นส่วนผู้ก่อตั้ง ที่เพสลีย์
ทําไม กำไรพวกเขาห่วยจะตาย เห็นอัตราเผาเงินพวกนั้นไหม
อ้อ งั้นเตือนฉันที
ระหว่างเราสองคน ใครเป็นผู้ช่วยอาวุโส แล้วใครเป็นเด็กฝึกงานกันแน่
โอเค ผมทำงานที่นี่มาหกเดือนแล้ว เดนิส
ใช่ ฉันรู้ แล้วคุณก็จบเร็ว ด้วยเกียรตินิยมจากพรินซ์ตัน
ช่วยเล่าให้ฉันฟังอีกทีสิ เหมือนฉันไม่มีงานจริงๆ ต้องทำเลย
วิเคราะห์เนคทาร์ได้ดีนะ สตีเว่น
ใช่ ครับ ขอบคุณ
มันเป็นสถานะซื้อที่น่าสนใจ ความเสี่ยงต่ำ แต่ยังเร็วอยู่
เห็นด้วยทุกอย่าง ทำดีมาก
ทำต่อไปนะ หลายคนเริ่มสังเกตเห็นแล้ว
ทําได้ดีมากในการแกล้งทําเป็นว่าสนใจงานนี้จริงๆ
- ผมสนจริงๆ - ใช่ แต่คุณไม่ได้มีใจรัก
โอเค ใครรักงานตัวเองบ้างล่ะ
ฉันไง
โอเค คุณมีความสัมพันธ์ที่ไม่ปกติกับงาน
- โอเค - ไม่เอาน่า งานก็คืองาน
อย่าใส่อารมณ์กับมันมาก
น่าเสียดายนะที่เด็กรุ่นนี้ขาดความหลงใหล
เด็กรุ่นนี้เหรอ คุณแก่กว่าผมแค่สองปีเองนะ
สาม และคุณเป็นลูกน้องฉัน
คืนนี้คุณจะไปดื่มไหม
ขอดูหน่อยนะ ดื่มเหล้ากับพวกการเงิน
คือฟังดูน่าสนใจเลย
แต่ผมมีนัดอื่นแล้ว
ความหลงใหล คอนกลิน มันจะเป็นประโยชน์กับคุณ
ใช่ ตรงนั้นแหละ
เธอจ้างใครมาทำแบบนี้แทนไม่ได้เหรอ
นายชอบเท้าฉันนี่ โรคจิต
ไม่ ที่ฉันชอบ…
คือสะดือของเธอ
เลิกพยายามดมสะดือของฉันซะที
โทษที ฉันอดไม่ได้
- เวร - เทย์เลอร์
นั่นน้องสาวฉันเหรอ
เวร เวรเอ๊ย
ไง มีอะไรเหรอ
มาถึงเร็วจังเลยนะ ฉันว่าเธอมาเร็วนะ
ไม่ ฉันมาตรงเวลา
เธอยังอยากอ่านหนังสือกับฉัน แล้วก็อานิก้าอยู่ไหม หรือว่า… ยุ่งอยู่
เปล่า ฉันแค่…
เพิ่งตื่นจากงีบ
ขอแต่งตัวแป๊บ แล้วเจอกันที่ห้องสมุด
โอเค คือว่า
รู้ใช่ไหมว่าฉันไม่ฟ้องหรอกนะ ที่เธอพาแฟนเข้าห้องน่ะ
อะไร เขาไม่ได้อยู่ในนี้
ฝากบอกเดวิสด้วยนะ ฉันดีใจที่เขาเลิกใส่กางเกงวอร์มสีเทาซะที
- มันโชว์เสียวเกินไปหน่อย - นั่นไม่ใช่ของเดวิสนะ ของฉันเอง
แฟชั่นผู้ชายกำลังมาแรง
แน่นอน ใช่ โอเค
เจอกันที่ห้องสมุดนะ บาย เดวิส
แล้วสุดหล่อของเธอล่ะ ไปไหน ยูนิโคล่มีลดราคากางเกงวอร์มเหรอ
ไม่เอาน่า เทย์ นี่คืนวันศุกร์นะ เดาว่าพวกเธอคงไม่ได้จริงจังกันเท่าไหร่่
ใช่ ไม่เลย เขาอยากใช้เวลาหน้าร้อนในนิวยอร์ก
เพราะฉันจะไปฝึกงานที่นั่น แล้วเขาทนอยู่ห่างจากฉันไม่ได้
แต่ก็ใช่ ไม่จริงจังหรอก
แน่นอน คนที่ใส่กางเกงแบบไม่มีซิปยังไม่ไหว
แต่ฉันมั่นใจ เขาน่าจะวางแผนหน้าร้อนในนิวยอร์กได้แหละ
ใช่ ถ้าเธอว่าอย่างนั้น เทย์
เลิกแกล้งทำเป็นหึงได้แล้ว
ฉันไม่ใช่หึง…
นายไม่ได้แกล้ง หรือไม่ได้หึง
ทั้งสองอย่าง
ไม่ใช่ทั้งสองอย่าง
ไม่รู้สิ
เธอ… ทำให้ฉันสับสน
ฉันทำให้นายสับสนเหรอ
ใช่ ทำไมล่ะ
เธออยากให้ฉันหึงหรือไง
ไม่
ฉันแค่อยากให้นายเป็นแบบนี้
ไม่มีดราม่า
ไม่มีพันธะ
แบบนี้แหละถึงจะไปรอด
โอเค ฉันต้องอ่านหนังสือ
อะไร
ไม่มีอะไร
ฉันรู้สึกได้ว่าเธอมองฉันอยู่
แค่คิดน่ะ
พระเจ้า
- อะไร - อะไร
ฉันหลุดจากรายชื่อคนรอไปเรียนต่างประเทศแล้ว
บ้าน่า จริงเหรอ
ใช่ มันขึ้นว่ามีคนถอนตัว ก็คงงั้น
พระเจ้า เบลลี่ เทอมฤดูใบไม้ร่วงที่ปารีส เยี่ยมสุดๆ
ไม่รู้สิ ฉันเริ่มชินกับความคิดว่าจะอยู่ที่นี่แล้ว
ฉันลงทะเบียนเรียนไว้แล้ว…
เราจะหาอะพาร์ตเมนต์อยู่ด้วยกัน
บี ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นเลย
ฉันจะไปอยู่แถวถนนไพน์กับชานีและเรเชล
ใช่ แต่ฉันจะพลาดทุกอย่าง ในปีสุดท้ายของมหาลัยเลยนะ
พระเจ้า ใครจะสนเรื่องปีสุดท้ายกัน
เธอไปทำกับเจอร์อาทิตย์นี้ก็ได้
นี่เราพูดถึงอยู่ปารีสนะ เธอรู้ใช่ไหมว่าเราพูดถึงปารีสกันอยู่
จริงจังเลยนะ เธอต้องไป
แล้วฉันจะไปเยี่ยม
ใช่ ฉันก็เหมือนกัน ฉันอยากไปร้านชาแนล ที่ถนนแคมบอน
อ่านว่าแคมบง
แคมบง
ตื่นเต้นจังเลย นี่ ฉันจะไปปารีส
- เธอจะไปปารีส - ฉันรู้
เจอร์ นายไม่มีทางเชื่อแน่ แต่…
นี่ เป็นอะไรไป ไม่สบายเหรอ
เปล่า ฉันไม่ได้ไม่สบาย ฉันมันแค่โง่เง่า แล้วฉันก็เรียนไม่จบ
เรียนไม่จบ หมายความว่าไง
ฉันไปเอาหมวกกับชุดครุย แต่ไม่มีชื่อฉันอยู่ในรายชื่อ
ใช่ คงเป็นเรื่องผิดพลาดใช่ไหม
เปล่าเลย ปรากฏว่า ฉันต้องลงเรียนวิชาพื้นฐานเพิ่ม
ตอนเปลี่ยนสาขาวิชา
พวกวิชาที่เคยเรียนมาก่อนหน้านี้ไม่นับ
แย่จัง เสียใจด้วยจริงๆ เจอร์
ไม่อยากเชื่อเลยว่าฉันจะกลายเป็น พี่ปีสี่หงำเหงือกที่ต้องเรียนกับปีหนึ่ง
มันน่าอายสุดๆ
นี่ มันไม่ใช่เรื่องน่าอายเลย
มานี่
อย่างน้อยเราก็จะได้ ใช้เวลาร่วมกันเพิ่มอีกหน่อย
ใช่
แล้วเธอมีข่าวอะไรมาบอกฉัน
วันนี้ฉันเปิดประตูเข้าไป เห็นเทย์เลอร์กับเดวิส…
หลังมีอะไรกัน
ฉันไม่ได้เห็นตัวเขานะ แค่เห็นกางเกงเขา
แล้วเทย์เลอร์ก็ดูมีพิรุธแบบสุดๆ
พระเจ้า ฉันรู้แล้วว่ากางเกงนั่นเป็นของใคร
ของสตีเว่น
มันเป็นกางเกงแฟชั่นโง่ๆ
แล้วเขาก็เอาแต่ส่องกระจกชมตัวเอง ตอนฉันเจอเขาครั้งล่าสุด
- สตีเว่นกับเทย์เลอร์มีอะไรกันอีกแล้ว - ฉันไม่มีพลังจะตกใจแล้วจริงๆ
แต่คราวนี้เทย์เลอร์มีเดวิส แล้วสตีเว่นก็มีมีอา
พวกเขาไม่เคยนอกใจมาก่อนเลยนะ
ฉันไม่อยากวิเคราะห์ ความสัมพันธ์ของพวกเขาตอนนี้
ใช่ๆ ฉันขอโทษ จริง
นายอยากไปกินวาฟเฟิลเที่ยงคืนไหม
ฉันแค่อยากอยู่ตรงนี้กับเธอ เรากอดกันได้ไหม
ได้สิ
ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
ฉันรักเธอ เบลลี่
ฉันก็รักนาย
- เดี๋ยว นายยังอยู่นี่เหรอ - ใช่ ฉัน…
ฉันรอให้สาวๆ หอเธอออกไป แต่ก็…
มีคนอื่นโผล่มาเรื่อยๆ
มีเสียงตะโกนกันเต็มไปหมด
แล้วฉันก็เผลอหลับไปเลย
คืนนี้มีเล่นเกมนักบุกเบิกแห่งคาทานกันน่ะ
ตอนนี้พวกนั้นไปที่บาร์แล้ว น่าจะออกไปได้อย่างปลอดภัยแล้ว
ได้ โอเค
หรือ… ฉันค้างที่นี่ได้นะ
เราตกลงกันแล้วว่าไม่ค้างคืน
ใช่ๆ เธอพูดถูก
โอเค งั้นเราจะไม่นอนกันเลย
(คาซาบลังกา)
- อยู่นี่เอง - ไง แอ็กเนส
กำลังอ่านหนังสือเหรอ รู้ใช่ไหมว่าหมดปีการศึกษาแล้วน่ะ
เป็นบทความที่ด็อกเตอร์นามาซีตีพิมพ์ เมื่อฤดูใบไม้ผลิที่แล้ว เรื่องกลยุทธ์ดูแลผู้ป่วยวิกฤต
ฉันแค่อยากเตรียมตัวไว้ เพราะเราเข้าสู่รอบสุดท้าย
ไม่รู้ว่านั่นเป็นสไตล์เธอรึเปล่า หรือเป็นแค่ฉันที่คิดมากไปเอง หรือว่า…
ใช่ เรื่องนั้นน่ะ…
ประกาศแล้วเหรอว่าใครได้
ใช่
ฉันเอง
- เพื่อน - ใช่
- ยินดีด้วย - ขอบคุณๆ
- เธอสมควรได้แล้วล่ะ - ขอบใจนะ
นายด้วย
- เราสองคนได้ทั้งคู่ - นั่นมันบ้ามาก
- บ้าชะมัด ยินดีด้วยนะ - ขอโทษ ฉันต้องแกล้งหน่อย ยินดีด้วย
ดื่มฉลองคืนพรุ่งนี้ไหม
- แน่นอน - แน่นอนอยู่แล้ว
แล้วพวกเขาก็เลื่อนวันเริ่มงานเป็นอาทิตย์นี้เลย
อาทิตย์นี้เลยเหรอ โอเค
เยี่ยม
- อะไร - เธอคิดว่า…
ด็อกเตอร์นามาซีจะให้ฉัน ลางานได้สักสองสามวันไหม ถ้าฉันขอ
คอนราด นายพูดเรื่องอะไร เราทุ่มเทมาหลายเดือนเพื่อสิ่งนี้
ไม่ ฉันรู้
ฉันแค่มีเรื่องครอบครัวต้องจัดการ
นายจะลองขอดูก็ได้
นามาซีขึ้นชื่อเรื่องไล่คนออก ตั้งแต่วันแรกนะ แต่ก็ตามใจ
ถ้าอยากทำให้ เธอหงุดหงิดตั้งแต่ยังไม่เริ่มงาน
ไม่ๆ งานนี้คือสิ่งสำคัญที่สุดของฉัน
นี่ ขอดูหน่อยสิ
โอเค
อรุณสวัสดิ์
ขนมฮ็อตพ็อกเก็ตไหม
กาแฟ
เดี๋ยว นายไปที่ครัวมาเหรอ
- ใช่ - มีใครเห็นนายไหม
คิดว่าไม่นะ ที่นี่มันดูเงียบแปลกๆ
งั้นเหรอ
บ้าเอ๊ย บ้าฉิบ
นี่กี่โมงแล้ว
ไม่รู้สิ สิบโมง สิบโมงสิบห้า
- ฉันควรตื่นตั้งแต่ชั่วโมงที่แล้ว - ใจเย็น วันนี้วันเสาร์
ใช่ นี่วันเสาร์สุดท้ายก่อนสอบปลายภาค
โอเค ฉันคงจะเข้าใจสิ่งที่เธอพูดหรอก
ไฟนอลส์ฟรีคเอาต์ไงจ๊ะ งานสมาคมนักศึกษา
ฉันทำทุกปีเลย
เหมือนโอลิมปิกนั่นแหละ แต่เป็นเวอร์ชันเมาเละ
ฉันคงไม่มีวันชินกับเทย์เลอร์ จิวเวล ในลุคสาวสมาชิกสมาคมนักศึกษา
ถ้าเป็นเจอร์น่ะฉันเข้าใจ
เขาเกิดมาเพื่ออยู่ในสมาคมพวกนั้นอยู่แล้ว ดูเขาสิ แต่เธอเนี่ย…
ฉันเป็นสมาชิกเพราะอยากสร้างเครือข่าย ไว้สำหรับอนาคตต่างหาก เจ้าทึ่ม
มันก็ไม่ต่างจากชมรมอาหาร ที่มหาลัยพรินซ์ตันของนายหรอก
จู่โจมส่วนตัวเลยนะ ใจเย็นน่า
นั่นมีอาใช่ไหม
ใช่
น่ารัก
ฉันควรไปได้แล้ว
งั้นก็ไปสิ
- คืนนี้อยากเจอกันอีกไหม - สองคืนติดเหรอ ไม่เอา
ที่นายนอนค้างนี่ก็แย่พอแล้ว
นี่ๆ ไม่เอาน่า
นี่ ฉันต้องไปแล้ว
ไม่ๆ มานี่
ขอให้เป็นวันที่ดี… เทย์-เทย์
- ติดต่อได้สักที คอนราด - ไงครับ ลอร์
ขอโทษครับ ที่นี่วุ่นวายนิดหน่อย
จริงๆ ผมก็อยากคุยเรื่องนั้นแหละ
ผมได้งานคลินิกช่วงหน้าร้อน ที่เคยบอกคุณไง
คอนนี่ เยี่ยมไปเลย
ใช่ แต่มันเริ่มงานทันทีเลย
แล้วผมไม่แน่ใจว่าจะขอลางานได้ไหม
นั่นหมายความว่า…
งานอุทิศ
ไม่เป็นไรเลย ถ้าเธอไปไม่ได้จริงๆ ก็ไม่เป็นไร
- โอเค ผมแค่ไม่อยากทําให้ใครผิดหวัง - ไม่เลย
เราทุกคนรู้ว่าเธออยากไปอยู่ตรงนั้นมาก
แม่ของเธอคงภูมิใจมาก หวังว่าเธอจะรู้ไว้นะ
ขอบคุณ ลอร์
คอนนี่ แต่เจอร์คิดว่า พวกเธอจะพูดที่งานอุทิศด้วยกัน
งั้นถ้าเธอคิดว่าไปไม่ได้ก็น่าจะบอกเขาไว้ก่อน
ได้ครับ ผมจะโทรหาเขา
โอเค
(ขอต้อนรับสู่ ไฟนอลส์ฟรีคเอาต์)
เอาเลย ไปกัน
ใช่เลย
- เอาเลย ทุกคน - เดลตา เพื่อน
- พร้อมไหม - พร้อม
โอเค มานี่มา
- อย่านะ ขอละ - แค่นิดเดียวเองนะ ได้ไหม มาเถอะ
ดี
เอาน่า ร่าเริงหน่อย
เธอเฝ้ารอวันนี้ทั้งอาทิตย์เลยนะ
รู้สึกเหมือนทุกคนจ้องฉันอยู่
เหมือนฉันเป็นคนขี้แพ้ที่เรียนไม่จบตามกำหนด
นายจะจบแน่ แค่ต้องเรียนเพิ่มอีกเทอมเดียว
ดูสิ แดดจ้า แล้วที่เล่นสไลด์ตัวก็ลื่นดี
ทุกอย่างที่นายชอบเลยนะ ที่ไม่ใช่หน้าอกและกล้ามท้อง
เธอรู้จักฉันดีเกินไปแล้ว
โอเค พร้อมสำหรับแข่งวิ่งสามขาไหม
แชมป์เก่า
- เธอพูดถูก - มันต้องสนุกแน่ๆ
อยากเป็นคู่หูฉันไหม
- เทย์เลอร์ - ว่าไง
- บอกเธอให้เล่นกับเราสิ - เล่นกับเราสิ
- ฉันไม่ใช่สมาชิก - ในฐานะประธานรับน้อง
ฉันขอประกาศว่าเธอคือ สมาชิกกิตติมศักดิ์ของสมาคมไทร-ไฟ
เดวิส หยิบเสื้อให้ฉันหน่อยสิ
ได้เลย ที่รัก
วันนี้รู้สึกเหมือนผู้ชนะไหม เดวิส
ตลอดแหละ เวลามีเทย์อยู่ข้างๆ
เพื่อน แย่จังที่นายต้องเรียนอีกเทอม
ใช่ ไร้สาระ
แต่อย่างน้อยฉันจะได้ มีเวลาอยู่กับแฟนฉันอีกเทอม
- เดี๋ยว แล้วเรื่อง… - มาเลย ทุกคน
- ลุยเลย - ดีแล้ว
- เอาละ มาเลย - มานี่
โอเค
ตามให้ทัน
นายต้องขยับ ถ้าฉันจะทำแบบนี้
เราทำได้ เราทำได้
ลุกขึ้น ลุกๆ ไปกันเลย ข้างหน้า
ใช่ เราทำได้แล้ว
มือขวา สีเขียว
ได้แล้ว
(คอนราด)
นี่ เจอร์ คอนราดน่ะ
รับสายให้ได้ไหม บอกเขาว่าเดี๋ยวฉันไปคุยด้วย
ได้เลย
ฮัลโหล
เบลลี่
- ไง - ไง
เจอร์อยู่ไหม
เขากำลังยุ่งอยู่นิดหน่อย เดี๋ยวนะ ฉันจะ…
ไม่ ไม่เป็นไร จริงๆ นะ
ฉันจะโทรกลับหาตอนหลังแล้วกัน โอเคไหม โอเค บาย
โอเค บาย
นี่ เพื่อน
เดาว่าใครเคยไปเรียน ที่ปารีสเมื่อเทอมที่แล้ว
- เบลลี่รู้ว่าเธอได้… - เดี๋ยว ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม
- ตามลำพัง - ได้ ฉันกำลังจะเข้าไปเล่นเกมพอดี
ดีเลย
ฉันยังไม่ตัดสินใจเรื่องปารีส
- เธอช่วยอย่าบอกใครได้ไหม - พระเจ้า ว่าแล้วเชียว
- เบลลี่ เธอจะยอมทิ้งปารีสไม่ได้นะ - ไม่ ฉันไม่ได้ทิ้ง แค่…
ตอนที่ฉันสมัคร
ฉันคิดว่าเจอร์คงเรียนจบแล้ว และฉันจะต้องอยู่คนเดียว
ขอบคุณมากเลย
โอเค เธอก็ยุ่งกับสมาคมนักศึกษา หรือไม่ก็อยู่กับเดวิสตลอด
เธอก็อยู่กับเจอร์ตลอดเหมือนกันนี่นา
เธอจะด่าฉันเละเลยนะ
ถ้าฉันบอกว่าหน้าร้อนนี้จะไม่ไปนิวยอร์ก
เพราะอยากอยู่ที่นี่แล้วนั่งสูบบ้องกับเดวิส
ใช่ ฉันรู้ แต่…
เพื่อน นี่มันปารีสนะ เจอร์ก็รวย
เขาบินไปหาเธอได้ตลอดอยู่แล้ว
แล้วฉันก็จะไปหาสักครั้งแน่นอน
ฉันเริ่มวางแผนชุดสไตล์ปารีสไว้หมดแล้ว
- โอเค - โอเคนะ
- โอเค ฉันจะลองคิดดู - อย่าคิดเลย แค่ไปเถอะ
ไม่ ฉันจะคิดดูก่อน
- ขับไปถึงไฟแดง มองไปทางขวา - มองไปทางขวา
- มานี่สิ ให้ฉันรู้จักชื่อเธอหน่อย - รู้จักชื่อเธอหน่อย
บอกฉันทีว่าเธอมาจากไหนทำอะไร ชอบอะไร
ให้ฉันทำความรู้จักเธอหน่อย
- บอกฉันทีว่า - บอกฉันทีว่า
- ทำไมน่ารัก - ทำไมน่ารัก
- โครงร่างน่ารัก - โครงร่างน่ารัก
แต่ฉันพนันได้เลยว่าเราจะต้องสนุกกันแน่
เพราะเราทำได้ทั้งเร็ว ทั้งช้า
- แล้วแต่เธอเลือกทางไหน - เธอเลือกทางไหน
บ้าเอ๊ย เดี๋ยวนะ นายได้โทรกลับหาพี่หรือยัง
ยังเลย ยังไม่ได้โทร ฉันจะโทรหลังอาหารเย็น
ฉันต้องคุยเรื่องคำกล่าวกับเขา
แล้วก็อยากชวนเขาไปเคาซินส์วันชาติปีนี้
เขาติดหนี้ฉัน หลังจากเททริปสกีตอนคริสต์มาส งั้น…
เวร ฉันส่งข้อความไปบอกพ่อเรื่องมหาลัย
พ่อคงโกรธแย่
ส่งข้อความเหรอ เจอร์
ฉันรู้ ฉันรู้
เอาน่า ไม่เป็นไรหรอก
เขาจะโวยวาย แล้วก็หายโกรธไปเอง ใช่ไหม
ใช่
ไงครับ พ่อ คืองี้
ผมรู้ว่าพ่อคงไม่ปลื้มเรื่องเรียนจบไม่ทัน แต่ว่า…
ไม่ปลื้มเหรอ ใช่ เจอร์ พ่อไม่ปลื้ม
พ่อ ใจเย็นหน่อย มันไม่ใช่เรื่องใหญ่ขนาดนั้น
- มันก็แค่… - ใจเย็นเหรอ จริงเหรอ
- ลูกกล้าพูดงั้นกับพ่อเหรอ - ผมไม่ได้ตั้งใจจริงๆ
- ขอโทษครับ - ลูกไม่เคยคิดว่าตัวเองผิด
แล้วตอนนี้พ่อต้องจ่ายค่าเทอมเพิ่มอีก 20,000
- ผมจะคืนให้ - ยังไงล่ะ
จะไปทำงานเป็นไลฟ์การ์ดเพิ่มที่สโมสรเหรอ
พ่อ มันไม่ยุติธรรมเลย
เจอร์ ลูกคิดว่าพี่ชายลูก จะปล่อยให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นไหม
ไม่หรอก ทุกคนก็รู้ว่าคอนราดไม่มีที่ติ
- แค่ทำตัวให้เป็นผู้ใหญ่หน่อยเถอะ - ผมก็ทำตัวแบบผู้ใหญ่แล้ว
ผมทำตัวแบบผู้ใหญ่มาตลอด โอเคไหม
ขอโทษนะ ถ้าผมอยากสนุกกับชีวิตมหาลัยบ้าง
ลูกอายุ 21 แล้วนะ โอเคไหม
ขอต้อนรับสู่โลกแห่งความจริง โลกที่ไม่ได้มีแต่ความสนุก
เอาละ พ่อจะโอนเงินไปที่โรงเรียนพรุ่งนี้เช้า
เจอร์ ลูกต้องคืนเงินพ่อนะ
เธอไม่น่าต้องมาได้ยินเรื่องนี้
ไม่ ไม่เป็นไร
ฉันไปกินข้าวไม่ไหวตอนนี้
ได้ โอเค แน่นอน
เดี๋ยวฉันโทรบอกสตีเว่นว่าเราไปไม่ได้
ไม่ ฉันว่าเธอควรไป ฉันแค่…
ฉันแค่ต้องการเวลาอยู่กับความคิดของตัวเอง
โอเค
โอเค งั้นฉันจะติดรถสตีเว่นไปเจอนายที่ปาร์ตี้นะ
เวร ใช่ ปาร์ตี้
ฉันรักนาย
ฉันก็รักเธอเหมือนกัน
โอเค
แล้วเจอกันนะ
คือว่าเขาทุเรศมาก เชื่อไหมว่าเขาเปรียบเทียบสองคนนั้น
ไม่ๆ
โอเค ฟังนะ เธอก็รู้ว่าฉันรักเจอร์ โอเคไหม
อดัมต้องมาจ่ายค่าเทอมเพิ่มอีกเทอมเต็มๆ
แค่เพราะเจอร์ไม่สนใจจะอ่านอีเมล
เป็นฉันก็คงโกรธเหมือนกัน
อะไร อย่ามองฉันแบบนั้นนะ
บางทีเจอร์จัดการอะไรไม่เรียบร้อย มันก็ทำให้เธอหงุดหงิดเหมือนกัน
- เปล่าเลย - ไม่เอาน่า
โอเค แล้วเรื่องคาโบล่ะ
เขาลืมบอกเธอเรื่อง ทริปวันหยุดฤดูใบไม้ผลิจนถึงนาทีสุดท้าย
- พวกเธอเลิกกันเพราะเรื่องนั้น - ไม่ๆ
เราไม่ได้เลิกกัน เราทะเลาะกัน
- เราทะเลาะกัน - ได้ๆ
เรื่องเล็กๆ น้อยๆ นั่นกวนใจฉันรึเปล่า ก็ใช่
อย่างเช่นเรื่องแพ้อากาศตามฤดูกาล
กับเรื่องที่เขาทิ้งกระดาษทิชชู่เปื้อนน้ำมูกไปทั่ว
และฉันก็อยากให้เขา ไม่สูบกัญชาบ่อยขนาดนั้น
ใช่ แต่เรื่องพวกนั้นมันไม่ได้สำคัญจริงๆ
เพราะเราเคยผ่านเรื่องจริงจังมาด้วยกัน
แล้วไม่ได้จะว่านะ แต่นายไม่รู้หรอกว่า การคบใครจริงๆ มันเป็นยังไง
ฉันก็คบกับมีอานะ
ฉันเห็นกางเกงนายนะ ตาบ้า
- กางเกงฉันเป็นอะไรเหรอ - ไม่ ฉันหมายถึง…
ฉันเห็นกางเกงนายในห้องของเทย์เลอร์
ฉันรู้ว่านายสองคนกำลังอะไรกันอยู่
แล้วอย่าคิดจะโกหกเลย เพราะนายโกหกห่วยแตก
เปล่าเลย ฉัน…
โอเค ใช่ ก็ได้
ใช่ นั่นกางเกงฉัน
ครั้งสุดท้ายที่นายกับเธอจบกัน
เธอให้ฉันสัญญาไว้ว่า ถ้าเธอคิดจะกลับไปคบนายอีก
ฉันต้องบังคับพาเธอ เข้าโรงพยาบาลจิตเวชทันที
- นายบอกฉันแบบนั้น… - ฉันจำได้
ฉันจำได้ จำได้
มันไม่ใช่ว่าเราตั้งใจ โอเคไหม
มันแค่เกิดขึ้นเอง
ยังไงล่ะ
เราบังเอิญเจอกันที่นิวยอร์ก
ตอนที่เธอไปสัมภาษณ์เรื่องฝึกงาน
นั่นมันสองเดือนที่แล้ว นายแอบนอกใจมีอามาตลอดเลยเหรอ
ใช่ๆ
และฉันรู้สึกโคตรเลว
มันก็แค่ฉันกับเทย์เลอร์ไม่เคยโสดพร้อมกัน เวลาที่เรามีอะไรกัน
เธอก็รู้ มีอาก็ดี มีอาก็ดีมากจริงๆ
ดีมากเลยล่ะ แค่ไม่ใช่…
เทย์เลอร์
แล้วนายจะทำยังไง
ฉันไม่รู้เลย ฉันไม่…
แต่มันต้องมีความหมายสักอย่างสิ ใช่ไหม
ที่เรากลับมาหากันตลอด ที่มันเหมือนไม่เคยจบจริงๆ
โอเค แล้วเทย์เลอร์คิดยังไงล่ะ
ฉัน… ยังไม่กล้าถามเขาเลย
นายรู้นะว่านายทำแบบนี้กับมีอาต่อไปไม่ได้แล้ว
- ไม่ว่าเรื่องเทย์เลอร์จะเป็นยังไง - ฉันรู้ ฉันรู้
เธอพูดถูก
- ขอบคุณ - โอเค
งั้นเรากลับมาที่เรื่องเธอกับเจอร์
กับเรื่องอะไรก็ตามที่ทำให้ พวกเธอดูดราม่าขนาดนี้กันหน่อยได้ไหม
ฉันได้เข้าร่วมโครงการ เรียนต่างประเทศที่ปารีสสำหรับปีหน้า
ว่าไงนะ เบลลี่ นั่นมัน…
เดี๋ยวๆ นั่นมันเยี่ยมมากเลยนะ ว่าไงนะ ยินดีด้วย
เป็นอะไรไป เจอร์ไม่อยากให้เธอไปเหรอ
เจอร์ยังไม่รู้ว่าฉันได้ไป
- ย้อนแย้งสุดๆ เลย เบลลี่ ใช่ ไม่ - ไม่ๆ
- เธอมาว่าฉัน แล้วตัวเองก็ไม่บอกเขา - ไม่ๆ ฉันรู้สึกว่า…
ฉันรู้สึกเหมือนฉันกำลังจะทิ้งเขาไป
แล้วไง เธอจะทิ้งความฝันตัวเอง ที่จะไปปารีสเหรอ
ไม่ ฉันเคยสาบานไว้… ปีนั้น ปีที่ทุกอย่างเกิดขึ้นกับซูซานนาห์
ว่าฉันจะอยู่เคียงข้างเขาเสมอ
โอเค ใช่ๆ แน่นอน โอเคนะ
แต่การที่เจอร์ต้องเรียนซ้ำอีกเทอม มันไม่เท่ากับการสูญเสียซูซานนาห์นะ
จริงไหม
แล้วถ้าเธอไม่บอกเจอร์เรื่องปารีส
มันก็เท่ากับเธอไม่ให้โอกาสเขา
ที่จะแสดงให้เห็นว่าเขารับมือกับอะไรได้บ้าง
มันทำให้เธอแย่พอๆ กับอดัมเลยนะ
ว้าว แรงมาก
ใช่ นั่นแหละหน้าที่ฉัน
- ไม่ เอามือออกไปจากหน้าฉัน - ฉันจะแสดงความรักนิดหน่อยไม่ได้เลย
ไง ขอโทษที่ไม่ได้โทรกลับ
ไม่เป็นไร แค่จะโทรมาคุย
เรื่องของแม่กับคำกล่าว
ใช่ๆ
นี่ ฉันยังไม่พร้อมจะจัดการเรื่องนั้นตอนนี้น่ะ
จริงๆ แล้ว นายช่วยเขียนเองเลยได้ไหม
นายน่าจะเขียนได้ดีกว่าฉันอยู่แล้ว
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
วิชาเอกฉันเปลี่ยนเงื่อนไขจบการศึกษาก็เลย…
ต้องเรียนต่ออีกเทอม
แล้วพ่อก็ทำตัวทุเรศกับเรื่องนี้ ช่างเถอะ
- แย่จัง เสียใจด้วย - ใช่
แต่มันก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้นใช่ไหม
หลายคนก็เรียนเพิ่มอีกเทอมเพื่อให้จบ
ไม่ใช่คนแบบนายหรอก คอนนี่
เขาบอกฉันชัดเจนมาก
ช่างหัวเขา นายก็รู้ว่าเขาเป็นยังไง
ฉันแค่ไม่อยากฝืนทนกับเขาในวันอุทิศ
ฉันแค่อยากนึกถึงแม่
ไม่ใช่มัวนึกว่าอยากซัดหน้าเขาแค่ไหน
เชื่อฉัน เจอร์
มันเป็นไปได้ที่จะทำทั้งสองอย่างพร้อมกัน
ใช่
ฉันคิดถึงนาย
รู้สึกเหมือนวันขอบคุณพระเจ้า ผ่านมานานเป็นล้านปีแล้ว
นี่ ถือสายรอแป๊บนะ
เรดเบิร์ดอยู่อีกสายหนึ่ง
เออ รู้ไหม รับสายเถอะ
ไว้เราค่อยคุยกัน โอเคนะ
โอเค ได้เลย
- บาย - เจอกันนะ
- แม่ - ไง เทย์ตี้ท็อต
ทําอะไร จะไปไหนน่ะ
หนูมีนัดที่งานสมาคมนักศึกษาของเดวิส
แล้วแม่ทำไมถึงอยู่บ้านคืนวันเสาร์ล่ะ มีอะไรหรือเปล่า
- ไม่มีอะไร - สก็อตต์อยู่ไหน
สาบานเลยนะ ถ้าหมอนั่นทำร้ายแม่อีก หนูจะ…
พอเลย ไม่มีอะไรจริงๆ เขาไปหารูดี้
โอเค
ลูกควรแต่งตาสโมกกี้นะ แม่ชอบเวลาหนูแต่งตาแบบนั้น
แม่ มันเชยแล้วนะ
ใจร้ายกับแม่จังเลย
นั่นเสื้อของสตีเว่นเหรอ
แม่นึกว่าลูกทิ้งมันไปแล้วตอนเลิกกันครั้งก่อน
มันนุ่มดี
พระเจ้า ลูกกลับมาคบกันแล้วใช่ไหม
อะไรนะ ไม่ใช่ แม่พูดเรื่องอะไรเนี่ย
เดี๋ยวสิ แม่คิดว่าเขายังคบกับ… พระเจ้า ชื่ออะไรนะ จีอา
ใช่ มีอา
ลูกจ๋า อย่าบอกนะว่าลูกเป็นตัวสำรอง
พระเจ้า อย่าดราม่าไปหน่อยเลย มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ขนาดนั้น
โอเค แต่จำไว้นะ
ถ้าลูกลดระดับตัวเองไปแล้ว มันย้อนกลับขึ้นไปไม่ได้หรอก
แล้วสุดท้ายก็จะกลายเป็นผู้หญิงอย่างว่า
ขอโทษนะ ใครพูดแบบนั้นกัน
- แม่พยายามช่วยอยู่ - โอเค ไม่ต้อง
แล้วเก็บคำแนะนำยุค 1990 ของแม่ไว้เถอะ
เพราะถ้าเอาตามคำจำกัดความของแม่ หนูกับสตีเว่นเป็นผู้หญิงผู้ชายอย่างว่าทั้งคู่
แม่ไม่ได้บอกว่าลูกเป็นแบบนั้น แม่แค่บอกว่ามันเป็นพฤติกรรมแบบนั้น
- แม่คะ หนูต้องไปแล้ว - เดี๋ยวๆ…
มาทําอะไรที่นี่ เจ้าทึ่ม
ฉันมาส่งเบลลี่หลังจากไปกินข้าวกัน
- บอกแล้วไงว่าคืนนี้ฉันมีนัด - รู้แล้ว
ฉันแค่อยากเห็นหน้าเธอก่อนกลับ
เอ้า นี่ไง พอใจยัง
พอใจหรือยัง
- ไง - ไง คนสวย
ฉันเอาของโปรดนายมาให้
ขนมปังแท่งฟรีกับซอส
เธอดีกับฉันมาก
ขอโทษนะ เรื่องอาหารเย็น ฉันพลาดอะไรไปบ้าง
เราก็แค่คุยกัน
เรื่องของฉันนั่นแหละ
มีเรื่องอะไร มานี่ นั่ง
จำโครงการไปเรียนต่างประเทศ ที่ฉันติดลำดับสำรองได้ไหม
ได้สิ ปารีส
ใช่ แล้วฉันเพิ่งรู้ว่าฉันได้ไปโครงการนี้
อะไรนะ เมื่อไหร่
เมื่อวาน
ฉันว่าจะบอกนายก่อนหน้านี้ แต่…
แล้วฉันก็ทำพังเพราะเรื่องเรียนจบ
- ไม่ๆ ฉันไม่อยากโยนเรื่องนี้ใส่นาย… - นี่ๆ
นี่มันเยี่ยมมาก มันสุดยอดเลยนะ
เธออยากไปมากนี่นา เราควรฉลองกัน
ใช่ แต่ฉันยังไม่แน่ใจว่าจะไปจริงไหม
หมายถึงถ้าฉันบอกว่า ฉันอยากอยู่ที่นี่กับนายล่ะ
- งั้นฉันจะบอกว่าเธอโง่มาก - เจอร์
นี่ เธอก็รู้ว่าฉันอยากให้เธอไปใช่ไหม
ทั้งวัน ฉันเอาแต่คิดว่า…
ฉันไม่อยากทิ้งให้นายอยู่คนเดียว
แต่บางที ฉันก็แค่ไม่อยากอยู่คนเดียวเอง
ปารีสไกลมาก ฉันไม่รู้จักใครที่นั่นเลย
แล้วถ้าฉันเกลียดมันล่ะ
โอเค
แต่ถ้าเธอชอบมันล่ะ
ไปเถอะ เบลลี่
ฉันจะคิดถึงเธอไหมเหรอ มากแน่นอน
แต่ปารีสคือความฝันของเธอ
และฉันอยากให้ทุกความฝันของเธอเป็นจริง เพราะเธอสมควรได้รับมัน
แล้วฉันจะไปเยี่ยมไหมเหรอ แน่นอน
เราจะดื่มไวน์ กินสเต๊กฟริตส์
แล้วฉันจะให้เธอลองกินหอยทาก
- เธอต้องชอบแน่ - ไม่
ฉันไม่มีวันชอบหอยทากแน่นอน
แต่ฉันรักนาย
งั้นเธอจะไปใช่ไหม
- ฉันจะไป - ใช่เลย
ใช่
งั้นเราโดดงานนี้แล้วกลับห้องฉันกันไหม
จะหนีง่ายๆ แบบนั้นไม่ได้หรอก ไปกันเถอะ
โอเค
- ไปกันเถอะ คนสวย - โอเค
- นี่ไง - ขอบคุณ
- ได้เวลาฉลองแล้ว ขึ้นมาเลย - เอาละ
ได้เวลาปาร์ตี้แล้ว
- ดูนายสิ - ฉันไม่รู้ว่านี่…
นี่ ยินดีด้วยนะที่ได้ที่สองวันนี้
ขอบคุณ
- ฉันเบลลี่นะ - ใช่ ฉันรู้ ฉันเลซี่ บาโรน
- มาเถอะ เบลส์ - ดี
- ไง เจอร์ - ไง เลซี่
ไง พูดให้น้อยลง ฉลองให้มากขึ้น
- มาเถอะ - เราฉลองอะไรกัน
ฉันได้เข้าร่วมโครงการเรียนที่ปารีสแล้ว
ใช่ ตอนฉันไป สนุกสุดๆ เลย
มีร้านเบเกอรี่เล็กๆ แถวหอพักที่ฉันชอบมาก
เหรอ ชื่ออะไร
นี่ ไปหาอะไรดื่มกันเถอะ ไปกัน
ไปกัน
ใช่ไหม
ฉันรักเธอ
และฉันต้องการเธอ
เบลลี่ ฉันรักเธอ
รักจริงๆ
นี่ อย่าตัดผมเด็ดขาดนะ โอเคไหม
ฉันต้องตัดสิ ไม่งั้นฉันจะดูเหมือนแม่มด
ฉันชอบเธอตอนเป็นแม่มดนะ
โอเค งั้นฉันจะไว้ผมยาวตลอดไป ถ้านายเลิกขู่จะไว้หนวด
ฉันชอบนายตอนหน้าเกลี้ยงๆ
แด่การครองโลก
แล้วก็แพทย์ศาสตร์ด้วย แน่นอน
ช่วยแกล้งทำเป็นมีความสุขหน่อยได้ไหม
ขอโทษนะ วันนี้เหนื่อยมาก
ยังมีอะไรให้เบี่ยงเบนความสนใจอีกเยอะ
เอเลน่าอยากโดนเอาแน่ๆ
ไม่ๆ อย่าพูดอย่างนั้น
ฉันไม่ถนัดเรื่องความสัมพันธ์นะ เธอน่ะควรรู้ดีที่สุดแล้ว
โอเค ก่อนอื่นใครพูดเรื่องความสัมพันธ์กัน
แล้วนายก็พูดชัดแต่แรกว่าไม่ได้มองหาอะไรแบบนั้น
ฉันต่างหากที่เป็นคนกดดัน
ช่างเถอะ เรื่องเก่าแล้ว แด่มิตรภาพ
และผลักดันกันไปสู่ความยิ่งใหญ่
นายเคยมีความรักไหม
- เธอล่ะ - ฉันถามก่อน
โอเค งั้นก็เคย
กี่ครั้ง
ครั้งเดียว
แบบว่ารักขนาดไหน ถ้าให้วัดจากหนึ่งถึงสิบ
ความรักมันวัดเป็นคะแนนไม่ได้หรอก มีแค่ว่ารักหรือไม่รัก
โอเค แต่ถ้าจำเป็นต้องวัดล่ะ
สิบ
- น่าประทับใจมาก - ขอบใจ
แล้วเจอกันได้ยังไง
ก็ไม่ได้เจอแบบนั้น
แค่รู้จักกันมาตลอด
งั้นรู้ว่าเป็นความรักตอนไหน
มันไม่ใช่ช่วงเวลาเดียว มัน…
รู้ไหม ตอนที่เราครึ่งหลับครึ่งตื่น แล้วยังไม่รู้ตัวว่าตื่นอยู่
จนกระทั่งมีช่วงเวลาหนึ่งที่แค่ตื่นขึ้นมา
ประมาณนั้นเลย
วันหนึ่งฉันก็แค่…
ตื่นขึ้นมา
เข้าใจละ
เธอชื่ออะไร
อะไร ถึงขั้นพูดชื่อไม่ได้เลยเหรอ
เถอะน่า
เบลลี่
เดี๋ยวนะ แฟนของน้องชายนายเหรอ
นี่นายแอบรักเขามาตลอดเลยเหรอ
เขาเคยเป็นแฟนฉันก่อน
เดี๋ยว เธอทิ้งนายไปหาน้องชายเหรอ เลว
- อะไรเนี่ย - เปล่าๆ ไม่ใช่
ฉันเป็นแฟนที่ห่วยเอง เราเลิกกันที่งานพรอม
เดี๋ยว นายบอกเลิกที่งานพรอมเหรอ
ทางเทคนิคแล้ว เขาเป็นฝ่ายบอกเลิกฉัน
ใช่ ฉันเป็นคนปูทางให้เขาพูดออกมา
จริงเหรอ พระเจ้า
นายทำแบบที่พวกผู้ชายชอบทำ เวลาขี้ขลาดเกินจะกล้าบอกเลิก
เลยทำตัวแย่ๆ จนผู้หญิง ต้องเป็นฝ่ายพูดแทนใช่ไหม
ไม่นะ พระเจ้า
แล้วตอนนี้มันเป็นยังไง อึดอัดสุดๆ หรือ…
ฉัน… แทบไม่เจอพวกเขาพร้อมกันเลย
- คือฉันเจอเจอร์บ้าง - โอเค แต่เวลาที่เจอกันล่ะ
ฉันจำได้ตอนครั้งแรกที่เราทุกคนอยู่ด้วยกัน
พวกเขาพยายามไม่แสดงออกมาก เพื่อเห็นแก่ฉัน
แต่ฉันก็รู้ได้เลยว่าพวกเขามีความสุขมาก
ฉันก็เลยต้องมีความสุขด้วย
ตั้งแต่นั้นมา ฉันก็รู้ว่าฉันอยู่กับเขาตามลำพังไม่ได้
ฉันจะเก็บมันไว้ไม่ไหว
เก็บอะไรไว้
ว่าฉัน…
รักเธอ
ตอนที่เราคบกัน ฉันไม่เคยพูดคำนั้นเลย
และตอนนี้…
ไม่รู้สิ
ฉันต้องไปแล้ว
โอเค ฉันจัดการเอง
แน่ใจนะ
- กลับบ้านปลอดภัยนะ - นายก็ด้วย
ไง นี่ เจเรไมอาห์ ฝากข้อความไว้นะครับ
ไง เจอร์ คือฉันไปงานอุทิศไม่ได้แล้ว
ฉันได้งานใหม่น่ะ แล้วมันเริ่มเร็วมาก เป็นงานสำคัญด้วย
ก็เลย… ขอโทษจริง ๆ
แต่ถ้านายต้องการความช่วยเหลือเรื่องคำกล่าว หรืออะไร ก็บอกได้เลย ฉันอยู่ตรงนี้
แต่ฉันรู้ว่านายจะทำได้ดีแน่นอน งั้น…
โอเค เอาละ บาย
แป๊บนะ
คืนนี้เขาดูหล่อมากเลยใช่ไหม
เจเรไมอาห์ดูหล่อตลอดนั่นแหละ
ฉันอิจฉาเธอชะมัด ที่ได้มีอะไรกับเขา
อะไรที่เกิดในคาโบ ก็ให้เป็นความลับแค่ที่คาโบ
เวรเอ๊ย
- ขอโทษนะ - นี่
เจอร์ เราต้องคุยกัน
- เดี๋ยวนี้ - อะไร เกิดอะไรขึ้น
นายมีอะไรกับเลซี่ บาโรน ตอนวันหยุดฤดูใบไม้ผลิหรือเปล่า
- เบลลี่ - พระเจ้า เจอร์
- พระเจ้า พระเจ้า - เบลลี่ ฉันอธิบายได้
- ไม่ๆ อย่าเข้ามาใกล้ฉัน - เบลลี่ ได้โปรด ให้ฉันอธิบาย
เบลลี่ ขอละ
เบลลี่ เดี๋ยวก่อน เบลลี่ ได้โปรด
- ให้ฉันอธิบายให้ฟังก่อน - โอเค อธิบายมา
มันเกิดขึ้นตอนที่เราห่างกันนะ ตอนที่เราเลิกกัน
นายก็รู้ว่าเรายังไม่ได้เลิกกันจริงๆ มันไม่ใช่เรื่องจริง
ฉันจะรู้ได้ไง สำหรับฉัน มันคือเรื่องจริง
ถ้าฉันรู้ งั้นนายก็ควรรู้สิ
ฉันไม่ได้ตั้งใจให้มันเกิดขึ้น มันเป็นความผิดพลาด
- ผิดพลาดเหรอ - ใช่
แบบไหน แบบสะดุดล้ม แล้วไปทับตัวเธอตอนแก้ผ้าหรือไง
ฉันคิดว่าฉัน…
อย่ามาแตะตัวฉัน
นายทําอะไรลงไป ฉันอยากรู้ชัดๆ
นายทำอะไรลงไป ฉันอยากรู้ว่านายทำอะไรลงไป
เรามีเซ็กส์กัน
ไปตายซะ
ฟังนะ มันไม่ได้มีความหมายอะไรกับฉันเลย
- ฉันสาบาน ฉันสาบานเลย - มันมีความหมายกับฉัน โอเคนะ
นายก็รู้ว่าฉันเคยมีอะไรกับแค่อีกคน
ใช่ ฉันรู้
นายทำลายทุกอย่างไปหมดแล้ว ฉันจะไม่มีวันเชื่อใจนายอีกเลย
เบลส์ ได้โปรดอย่าพูดแบบนั้น ฉันรักเธอมาก
- คือเธอมาตลอด เบลส์ ได้โปรด - เรากลับไปไม่ได้
ไม่ว่าเราจะเคยเป็นอะไร มันหายไปหมดแล้ว เราเสียมันไป
- ไม่ เราทําได้ เอากลับมาได้ - คืนนี้เราเสียมันไป
ไม่ เราทําไม่ได้ ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่านายเป็นใคร
เบลลี่ เดี๋ยว
(สร้างจากหนังสือโดย เจนนี่ ฮาน)
คำบรรยายโดย ลลวรรณ