இதற்கு முன்பு த சம்மர் ஐ டெர்ன்ட் ப்ரிட்டி இல்..
நீதான் உத்தமனாச்சே. நீதானே அவளுக்கு தகுதியானவனா இருக்கணும்?
ஜெரமையா எங்கும் நிறைந்திருக்கான்.
என் வாழ்விலேயே முக்கியமானவளை இழந்துட்டேனே.
அம்மாவை பத்தி, நமது உரையைப் பத்திலாம் பேசணும், அதுக்குதான் கூப்பிட்டேன்.
நீயே அதை எழுதிடேன்?
என்னைவிட எப்பவுமே நல்லா செய்வியே.
ரொம்ப வருத்தப் படறேன். நான் அர்ப்பணிப்பை செய்ய முடியாது.
அந்த கிளினிக் வேலை கிடைத்தது.
டேய்லர், நான் கூட இருக்க
-விரும்பற பெண் நீதான். -ஐயோ.
நான் இறங்க, காரை ஓரமா நிறுத்தித் தொலை!
நல்லது! நல்லது!
ஸ்டீவனுக்கு கார் விபத்தா?
நான் உதவலாம். எங்க அனுமதியாயிருக்கான்?
அவனுக்கு சரியாச்சு. சரியாயிடுவான்.
-உன் கதை முடிந்தது. -என்னை நீக்கறீங்களா?
நீ சொன்னதே சரி. உனக்கும் எனக்கும், ஒத்து வராது.
ஜெரமையா கூட மறுபடி சேரணும்னா, சேர்ந்துக்கோ.
நாம், ஒரே ஒரு தவறால், இத்தனை வருடங்களை அழிக்க அனுமதிக்கக் கூடாது அல்லவா.
பெல்ஸ், அது நமக்கு அவசியம்.
அப்படி இன்னொரு முறை என்னை காயப் படுத்தாதே.
சத்தியமா.
இசபெல் கான்க்லின், நீ என்னை மணப்பாயா?
ஆம். உன்னை மணப்பேன்.
த சம்மர் ஐ டெர்ன்ட் ப்ரிட்டி
வேணாம்.
நான் டேய்லர சந்திக்க போகணும்.
-நிஜமாவே போகணுமா? -ஆமாம்.
ஸ்டீவன் விஷயத்துல, இன்னுமே அவ மனமுடைஞ்சு போயிருக்கா.
இறுதி தேர்வு, இந்த வாரம் மும்முரமா இருந்தேன்,
நாங்க சந்திக்கவே முடியல.
நானும் உன் கூட வர்றேனே.
உயிரானவங்க மட்டுமே.
நானும் உன் உயிர்தானே?
வேணாம்.
நீ என்னை மணக்கவிருப்பவன்னு யார்கிட்டயும், சொல்லாதே.
சொல்லக் கூடாதா?
வார இறுதி வரை காக்கபிடிக்கல, எல்லோரிடமும் இப்பவே சொல்லணும் போலிருக்கு.
இல்ல. வேணாம். ஏன்னா, அர்ப்பணிப்பு விழா அப்பதான்,
நம்ம பெற்றோரெல்லாரும் ஒன்னா இருப்பாங்க. அதனாலதான்.
உங்கப்பா கூட, அஞ்சு மணி நேரம் கார்ல
மாட்டிக்கிட்டு உட்கார்ந்திருக்க வேண்டியதில்லையே.
நீ ஒழுங்கா இருப்பியா?
நீ நிஜமா உளறாம இருப்பாயா?
-ஆமாம். -சரி.
டேய்லர் வந்துட்டா. நான் போகணும்.
கடைசியா ஒண்ணு.
என்ன?
என்னை மணப்பாயா?
சரி! சரி!
என்ன, பிடிச்சிருக்கா?
இது சின்னதுதான், ஆனா…
இல்ல, இது… கச்சிதம்.
-நீ என்ன பண்ற? -எல்லார்கிட்டயும் சொல்லணும்.
-நீ என்ன பண்ற? வேணாம். -சொல்வேன்.
இசபெல் கான்க்லின நான் கல்யாணம் பண்ணிக்க போறேன்!
அவளை நான் கல்யாணம் பண்ணிக்கப் போறேன்!
-அவ அவ்ளோ அழகான மனைவியா இருக்க போறா. -ஐயோ. நிறுத்தேன்.
அவள கல்யாணம் பண்ணிக்க காத்திருக்க முடியாது. அவள கல்யாணம் பண்ணிக்கப் போறேன்!
இசபெல் கான்க்லின்…
அவ என் மனைவியா இருக்க போறா!
-மன்னி, தாமதமாச்சு. -ஹே--
நீ வருந்தணும்தான். எனக்கு பசி உயிரே போகுது.
நீ ஏதேனும் வாங்கியிருக்கலாமே…
மன்னி, மன்னி. நாம இப்போ-- சரி, நமக்கு சாப்பிட ஏதாவது வாங்குவோம்.
ஹை, எங்களுக்கு, ரெண்டு ஐஸ்டு மோக்கஸ், ரெண்டு காலை உணவு சாண்ட்விச் தாங்களேன்?
பணம் நான் தர்றேன்.
சரி.
அப்புறம், ஒரு சாக்கலெட் க்ரொஸான்டும் தாங்களேன்?
இதோ.
-நன்றி. -பரவாயில்ல.
நீ எப்படி சமாளிக்கறே?
எனக்கு ஒண்ணுமில்ல. அது என்னவானா என்ன. காதல் ஒரு பொய்மை.
அவன் தானா வழிக்கு வருவான். சொல்லவா, எல்லாமே, ஒரு மாதிரி அதிர்ச்சியால்தானே?
அதுசரி, அப்படி அவன் வந்தாலும், அந்த காலம் போச்சு.
அவன மறந்துட்டேன்.
இந்த தருணத்தில, என்னை மறுபடி வேண்டி,
காலில் விழுந்து கேட்டாலும்,
மண்டியிட்டு அழுதாலும், மதிக்க மாட்டேன்.
ஒருவேளை-- உன்னிடம் ஏதாவது சொன்னானா? எதனா சொன்னானா?
இல்ல.
ஆனா, இன்னும் நான் அவனோட தனியா பேச வாய்ப்பு கிடைக்கல.
எங்கம்மா, அவன் துக்கத்தில மூச்சு
திணறிவிடாம இருக்க, வீட்டுக்கு வரவழைச்சாங்க.
சரி, எதுவோ, எனக்கு தேவையில்லாதது.
-ஒழியட்டும் அவன். நன்றி. -இருக்கட்டும்.
-இங்கே உட்காரலாமா? -சரி.
-நாம வேற எதையாவது பேசலாம். -சரி.
ஜெரமையா எப்படி இருக்கான்? மறுபடி அவனோட சேர்ந்தது எப்படி போகுது?
அது, அது… அருமையாயிருக்கு.
எதுக்கு இந்த சிரிப்பு?
ஒன்னுமில்ல. எனக்கு மகிழ்ச்சி.
அதுசரி, நீ வினோதமா ஏதோ பண்ணறே.
சரி, விடு. பரவாயில்ல, ஆனா நீ யாருக்கும் சொல்லிடக் கூடாது,
எங்க பெற்றோர் கிட்டதான் முதல்ல சொல்லணும். சரியா.
மருத்துவமனைல, அந்த காலைல, எங்களுக்கு
திருமணம் நிச்சயமானது.
மன்னி. என்ன இது--
இப்ப என்னதான் சொன்னே? என்ன சொன்னே?
எங்க திருமணம் நிச்சயமானது.
அடக் கடவுளே.
ஐயோ, நீ கர்ப்பமா இருக்கியா?
என்ன? இல்ல.
அப்புறம், ஏன்?
ஸ்டீவன் விபத்தினாலா.
-இல்ல. இல்ல. -அதான்.
இது அதனால இல்ல. இல்லவே இல்ல.
-சரி. -அதாவது, சூஸானாவின் இழப்பும்,
அது எப்படி எல்லாத்தையும் கவனத்துக்கு கொண்டு வருது.
ஜெரமையா ஒரு தப்பு செய்தான்,
ஆனா, அது எங்க உறவோடு ஒப்பிட்டு பார்த்தா, பெரிய விஷயமல்ல.
விடு. ஆக, எப்போ இது நடக்கப் போகுது?
கசின்ஸ்ல, இந்த கோடையில, திருமணம் செய்ய போறோம்.
இந்த கோடையிலா செய்யப் போறீங்க?
-ஆமாம். -இதோ, இப்பதானே மறுபடி
ஒன்னா சேர்ந்தீங்க?
-நாங்க பிரிஞ்சதும் இப்பதானே. -உன்னை ஏமாத்தினானே!
கொஞ்சம் மெதுவா பேசேன்? எல்லோருக்கும்
கேக்க போகுது.
அவனை மன்னிக்கச் சொன்னதே நீதானே.
அவன் கிட்ட பேசதான் சொன்னேன்.
கல்யாணம் பண்ணிக்க சொல்லலியே.
திரும்ப ஒண்ணாயிருந்தாலே, போதுமே?
எப்பவும் ஒண்ணாயிருக்க விரும்பறோம்.
பெல்லி, அப்படிலாம் நினைச்சுதான் எல்லோரும் திருமணம் செய்றாங்க.
ஆனா, எங்க பெற்றோரை பாரேன்.
நாம் நம்ம பெற்றோரை போலல்ல.
எங்கப்பா வந்திருக்கார். நான் போகணும்.
நீ கொஞ்சம் யாருக்கும்--
-சொல்லாம இருக்கமுடியுமா? -சரி.
சொன்னா மட்டும் யாரும் இந்த கிறுக்குத்தன செய்தியை நம்ப போறாங்களா என்ன.
விடு. பேசவே மாட்டேன். வாயே திறக்க மாட்டேன்.
-சரி. வர்றேன். -பை.
என்ன?
ஸ்டார்கேட்எக்ஸ் வயர்ஃப்ரேம் அனுப்ப முடியுமா.
உடல் நிலை தேற இளைப்பாறணுமே?
அது சரி. வேலை செஞ்சுட்டே உடல் நிலை தேறலாம்.
ஸ்டீவன், நான் அதை பார்த்துப்பேன்.
சரி. தப்பா எடுக்காதே, அதாவது, ஆடம் எனக்கு வேலை தந்தது, உன்னை போல
நிதி மேதாவிகளைவிட தொழில் நுட்பத்தில எனக்கு அதிகமா தெரியும்னுதான்.
இல்ல, குடும்ப நண்பன் என்பதால உனக்கு வேலை தந்தார்.
பார், எனக்கு பின்னாலிருந்து என்னை இயக்க வேண்டியதில்ல, புரியுதா?
ஆக, உன் அம்மா செல்லமா இருப்பதோட, நிறுத்திக்க.
பேசிட்டிருக்கும் போதே வெச்சிடுவாயா. நான்--
அடுத்த மருத்து எடுக்க நேரம்.
-ஆபாச படம் பார்த்துட்டு இருந்தியா? -அம்மா!
ஐயோ! இல்லம்மா.
அப்போ, ஸ்லாக்கா?
ஸ்லாக் பத்தி உங்களுக்கு தெரியுமா?
அட-- சரி, சரி. அலுவலக சமாச்சாரம்தான்.
அது எனக்குப் புரியும்தானே?
நீ திரையை பார்ப்பதை குறைக்கணும்.
உனக்கு பெரிய மருத்துவ பிரச்சைனை அனுபவம் சமீபத்தில.
ஆனா நான் எதையுமே உணரல. இல்ல,
கெட்ட தூக்கத்திலிருந்து மோசமான தலைவலி, காயப்பட்ட மார்போடு விழித்தேன். இதைவிட
மோசமா தூக்கம் கெட்டிருக்கு.
எனக்கு என் அம்மா வந்து,
மருந்து கொடுத்து, தலையணையை தட்டிப்போட வேணாமே?
இந்த 22 வருட வாழ்வில், எப்பவுமே நீங்க வந்து தலையணையை தட்டிப் போட்டதில்ல.
ஸ்டீவன், அன்று, செத்தே போயிருப்பே.
உன்னோட இருக்க முடியாத என்னை என்னால் மன்னிக்கவே முடியாது.
எப்படி?
அம்மா, அதாவது, என்ன செய்ய முடியும்? மீதி வாழ்வு முழுதும் பின்னாலயே வருவீங்களா?
பொத்திப் பொத்தி வளர்க்கப் போறீங்களா?
செய்ய மாட்டேனு நினைக்கறியா?
போதும். உன் உடல் தேறுவதை முக்கியமா பார், இல்லன்னா நானே உன்னை கொன்னுடுவேன்.
செல்லக் கண்ணா.
செல்ல அம்மா.
வேணாம்.
முடிச்சிருப்போம்.
எனக்கு பரவாயில்ல… இந்த வாரம், 12 மணி நேரம் தூங்கினேன்.
ஆம், எங்களுக்கு புரியுது. உனக்கு வேலை கிடைத்ததை சொல்லிக் காட்டாதே.
அப்ப, எப்படி இருக்கே?
நிஜத்தில், சொல்லிக்கற மாதிரி இல்ல. தோத்துட்ட மாதிரி தோணுது.
நீ தோற்றே, அவ்ளோதான். ஆனா, அப்படி எனக்கு ஆகியிருந்தா, தற்கொலையே நடக்கும்.
இது சங்கடமானது, புரட்டிப் போடுவதுதான் .
நன்றி.
-அது ஆறுதல். -நல்லது.
அப்போ, இந்த கோடையில நீ என்ன வெட்டியா சுத்திகிட்டிருக்கப் போறியா?
இல்ல. கார்த் சோதனைக் கூடத்தில் ஒரு வேலை இருக்கு, எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும்.
என்ன?
அதுசரி, அப்படி சொல்ல முடியாது, சோதனை சாலை வேலை மட்டமானதல்ல, முக்கியமானதாச்சே.
ஆனா உனக்கு நோயாளிகளோட வேலை செய்றது பிடிக்கும்னு நினைச்சேன்.
ஆமாம், அட, அதுக்கு நான் தயாரில்லையே.
டாக்டர் நமாஸி சொன்னாங்களே. நீ அவசரப் பட்டே.
எல்லோரும் உன்னை மாதிரி இருக்க முடியுமா?
அது உண்மைதான்.
அப்ப, என்ன, அதைவிட, கோடை முழுதும், தரவுகளையே பார்த்துட்டு இருக்கப் போறியா?
விடு, பரவாயில்ல…
எனக்கு கார்த்ல ஒருத்தனை தெரியும். பெயர் ஃபில்.
உனக்கு சாதகமா சொல்றேன்.
நன்றி.
சரி.
-ரொம்ப காலியா இருக்கு இங்கே. -தெரியுது.
இதுக்காக ஏங்கப் போறேன்.
உன்னோட இருந்த நாட்களை நினைச்சு ஏங்கப் போறேன்.
அதாவது, நாம கடைசியா விடியற்காலை
கோழி வறுவலை கொரித்துக் கொண்டே பார்க்க முடியல, கோல்டன் கர்ல்ஸ் சீரியலக் கூட.
பரவாயில்ல. வசந்த காலத்துக்கு நீ பாரிஸ் திரும்பி வர்றப்ப பார்ப்போம்.
அதைவிட நீ என்னிடம் வாயேன்.
கண்டிப்பா வர்றேன்.
சொல்லவா, நீதான் எனக்கு வந்த முதல் உண்மைத் தோழி,
அப்படி என் வாழ்க்கையிலேயே நடந்ததில்லை.
இந்த வாரம் இங்கு இல்லாததுக்கு, மன்னி. எப்பவுமே…
இறுதித் தேர்வு, ஜெரமையா, அப்புறம்…
ஊடலுக்குப் பின் கூடல், இப்படியே இருந்துட்டேன். புரியுது.
நான் இப்படியே…
விடு, ஆனா, நிஜமா சொல்லு…
அவனோட மறுபடி சேர்ந்ததப் பத்தி, உள்ளுக்குள்ள என்னை தப்பா நினைக்கறியா?
நான் நினைப்பது முக்கியமா என்ன?
ஆம். நீ என் தோழி, உன் கருத்தை மதிக்கிறேனே.
நீ மத்தவங்க நினைக்கறத பத்தி ரொம்பத்தான் கவலைப் படறே போல.
நீ சரியான முடிவைத்தான் எடுப்பேன்ற நம்பிக்கை எனக்கு இருக்கு.
கிட்ட வா.
எல்லாம் சரி. கிளம்புவோமா?
சரி. இதோ கொஞ்ச நேரம்.
இந்த இடத்துக்கு "போறேன்னு" சொல்றது, ஒரு மாதிரி சோகம்.
இது எல்லாத்தையும், விவரமா நினைவில் வைக்க ஆசை.
நான் திருமணம் முடிக்கும் முன் வாழ்ந்த கடைசி இடமாக என்றென்றும் நிலைத்து நிற்கும்.
அவர் காரை ஓட்டிக் கொண்டிருக்க, பக்கத்தில் பயணித்த
பழைய அழகிய தருணத்தின் அந்த சின்னப் பெண்ணாகவே இப்போது மாறி,
நான் அவரிடம் அதை சொல்லிவிட துடித்தேன்.
இடைநிலை பள்ளி காலத்தில அவரை அப்பானு கூப்பிடுவதை தவிர்த்தேன்,
ஆனா, இந்த தருணத்தில், அது மனத்தில் ததும்புது.
"அப்பா, நான் திருமணம் செய்துக்க போறேன்"னு சொல்ல ஆசை இப்போ.
நீங்களும் அம்மாவும் வழக்கமா நடனமாடும் பாட்டுதானே இது?
ஆடினோமா? அப்பல்லாம், பல பாட்டுகளுக்கு நடனமாடியிருக்கேனே.
அட என்னப்பா.
நீங்க வைன் அருந்தினா, இந்த பாட்டை இரவு உணவுக்குப் பின் போட்டு,
அம்மாவோடு, சமையலறைல சுத்தி ஆடுவீங்க.
உனக்கு அது ஞாபகம் இருக்கா?
ஆமாம். அந்த இரவிலெல்லாம் நீங்க பரஸ்பரம் வித்தியாசமா இருந்தீங்க.
என்ன வித்தியாசம்?
சொல்ல தெரியல, உண்மையான காதலோ.
ஸ்டீவனையும் உன்னையும் பாத்திரம் கழுவச் சொன்னதால, அந்த இரவுகள் உன் நினைவிலிருக்கு.
அதோட, இப்ப அவன் ரொம்ப பரவாயில்ல.
எனக்கு மகிழ்ச்சி.
சொல்லவா, உனது குரல் செய்திகளை உன் அம்மா பார்த்த அந்த தருணம், அது என்னை
அலைக் கழிச்சுகிட்டே இருக்கும்.
அப்படீன்னா? நீங்க அப்போ ஒன்னா இருந்தீங்களா?
இல்ல.
இல்லல்ல. அதாவது, நீங்க பேசினதுக்கு அப்புறம், என்னை அவ எட்டிய போது.
அந்த மாநாட்டின் போது, டவர் தொடர்பு அவ்ளோ மோசமா இருக்கும்னு நினைக்கல.
ஜெரமையா உன்னோட இருந்ததில் மகிழ்ச்சிதான்.
ஆம், எனக்கும்தான்.
சரி. இதோட கடைசி.
ஆமாம்.
மறுபடி நன்றி, அப்பா.
-இதை எங்கே வைக்கட்டும்? -எங்க வேணும்னாலும்.
ஒரு பெட்டியையாவது எடுத்து போ.
-நன்றி. -இதோ திரும்பி வந்துடுவேன்.
இதோட இல்ல. இன்னும் வேலை இருக்கு.
என்ன?
போய், ஸ்டீவன பார்த்துடறேனே? எப்படி இருக்கான்?
அவன் பரவாயில்ல. தினமும் நீ அவனை பார்க்க வேண்டியதில்ல.
சொல்லவா, நீ செய்வது தெரியும்.
அட, என்ன செய்றேன்?
அடிக்கடி இங்க வந்தா நாம மறுபடி சேரலாம்னு நினைப்பு உனக்கு. அதான், என்னை
தாஜா செய்ய பார்க்காதே, கண்ணா. அது நடக்காது.
தாஜா செய்றேனா? ஐயோ.
ஓட்டல்ல என்ன நடந்தது… என்ன--
…நம்ம ரெண்டு பேருக்கும். எனக்கு மட்டுமல்ல.
ஆக, உன் குற்ற உணர்ச்சியினால், கோபத்தை என் மீது காட்டாதே.
நீ அப்படியெல்லாம் தப்பா நினைச்சுடக் கூடாது.
ஏன்னா, நாம செய்தது, அந்த ஒரு முறைதான்.
ஸ்டீவன் இல்ல பெல்லிக்குத் தெரிஞ்சா, என்னால தாங்க முடியாது.
என்னாலும்தான்.
ஆனா, பெல்லி ஏதோ சந்தேகப் படறா.
-என்ன? -ஆமாம்.
கார்ல வினோதமா நடந்துகிட்டா.
பிறகு, நாம் வழக்கமா ஆடுவோமே அந்த பாட்டைப் பத்தி பேச்சை எடுத்தா,
அதன் பிறகு, எதைப் பத்தியோ ஆழமா யோசனையில் ஆழ்ந்துட்டா.
20 வயசாச்சே. மப்புல இருந்தாளோ, இல்ல மோக உணர்ச்சியோ.
இல்ல.
அது போகட்டும், இப்போதைக்கு நாம் விலகியே இருப்போம்.
ஆம். நீ சொல்வது சரியா இருக்கும்.
இந்த வார இறுதியில அர்ப்பணிப்பு விழாவுக்கு வராம இருப்பது நல்லதோ.
அப்படியே செய்.
ஆம். என் மாஜி கணவன் என் உயிர்த் தோழியின் நினைவு நாளில், தடங்கலா இருக்க வேணாம்.
-அருமை. -அருமை.
எங்கே போறே?
லார், காலை 6:00 மணியிலருந்து கார்லயே இருந்தேன்.
கொஞ்சம் காஃபி குடிச்சுட்டு, என் மகனை பார்த்து ஹை சொல்லணும்.
சரி….
எந்த பாட்டு?
உனக்குத் தெரியுமே.
ஆஹா. ஒருவழியா, நர்ஸ் ரேச்சட் தவிர என்னோட நேரம் கழிக்க வேறொருத்தி.
அடேங்கப்பா.
அப்ப, வீட்ல எத்தனை நாள் இருக்கப் போறே?
ஐயோ. அம்மா இந்த படுக்கைல இருந்து கழட்டி விடற வரைக்கும்தான்.
அதான், என்னைப் பாரேன், நல்லாதானே இருக்கேன்.
நான் வேலைக்கு போகலாம்னு டாக்டரே சொல்லிட்டார்.
அது நடந்ததே என்னால இன்னும் நம்ப முடியல.
அது என் கண்ணைத் திறந்த தருணம்.
நான் என்னை முறைப் படுத்திக்கணும்.
வேலைல முழு நாட்டம் காட்டணும்.
டேய்லர் நடந்ததை நெனச்சு ரொம்ப வருந்தறான்னு தெரியும்.
ஆஹா. கண்டிப்பா. இருக்கட்டுமே.
டேய்லர், நான் சாவை தொட்ட அனுபவத்தை வெச்சு அவ பட்டதை சொல்லிக்கலாம்.
பரவாயில்ல. அதான் இல்ல. நான் ஒன்னும் சாகக் கிடக்கவோ, அப்படிலாம் அல்ல.
-விடு. கண்டிப்பா. -நீ நல்லா இருப்பதாதானே சொன்னே.
ஆம், இப்ப நல்லாதான் இருக்கேன்.
அப்போ, அவ்ளோதானா? உங்க கதை முடிந்ததுதானா?
உன்னை இன்னும் அவ காதலிக்கிறாளே, தெரியுமா.
பார், பெல்லி, எப்பவுமே, அவ கூட நான் நிலையான உறவா உணர்ந்ததே இல்ல.
சொல்லவா? டேய்லர்ன்ற கரடு முரடான ஓட்டத்திலிருந்து விலகதான் வேண்டி இருந்தது.
ஏன்?
நீ என் மனசை மாத்தப் பார்க்கறியா?
இல்ல.
இது உன் வாழ்க்கை.
அந்த நாள் நம் எல்லோரையுமே புரட்டிப் போட்டது.
எனக்குத் தெரியுது.
தெரியுது. உன் அண்ணனை நீ நேசிக்கிறாய்.
இப்ப போய், உன் அண்ணனுக்கு ஒரு ஐஸ் கிரீம் கொண்டு வாயேன்?
-நல்லது. -அருமை.
-ஆனா அம்மா திரை வேணாம்னாங்க. -வேணாம், பெல்லி.
-பெல்லி! -அம்மா, அவன் கணினியை எடுத்து வந்தேன்!
அப்பா, உதவுங்க!
என்ன, உன் அம்மா திரை வேணாம்னு சொல்லலியா?
இந்த பெண்களே இப்படிதான்!
திரைகள் பரவாயில்லன்னு டாக்டரே சொன்னாரே. தெரியுமா?
அலுவலகத்திலிருந்து வாட்ஸ்அப் வரலன்னா,
என் நடவடிக்கைகளுக்கு நான் பொறுப்பல்ல.
-ஆடம் உனக்கு வேலை தந்து நெருக்கறானா? -இல்ல.
இல்ல, சொல்லவா, நானே அவனை கூப்பிட்டு, உன்னை தனியா விட கேட்கப் போறேன்.
இல்ல, அப்பா, வேணாம்! சரியா? ஆடம் என்னோட முதலாளி. நீங்க அப்படி செய்யக் கூடாது.
உனக்கு ஏற்பட்ட மாதிரி வேதனையான விபத்துக்கு பிறகு, ஒரு வார விடுமுறைன்றது
தேவையற்றது அல்ல ஸ்டீவன்.
-உங்களுக்கு புரியலப்பா. உங்களுக்கு புரியல. -சரி, சரி, எனக்குப் புரிய வை.
பாருங்க, ஊக வாணிகம்னாவே, ரொம்ப பதட்டமானதுதானே?
விடுமுறைன்றது பொருட்டல்ல.
பிரேக்கர்ல வேலை செய்றவங்களுக்கு, வரலாற்று
துறையில் வேலை செய்வதானா, தண்ணி பட்ட பாடு.
கண்டிப்பா சரியாதான் சொல்றே.
சொல்லவா? வெளியே போனா உன் லேப்டாப்பை உங்கம்மாகிட்ட இருந்து, களைய முடியுமான்னு
நான் பார்க்கிறேன்.
நன்றி. நன்றி.
எதுவோ, நான் வீட்டுக்குத் திரும்பும் முன், நீ நலமான்னு உறுதிப் படுத்திக்கணும்.
ஆம். நான் நலமே. ஆம். என் செல்ல அப்பா.
செல்லம் நீ.
குட்டிப் பொண்ணு!
-அம்மா. -ஹை!
ஹை.
-ஹை. -வா இங்கே. இங்கே வா.
இங்க வா. இங்க வா.
ரொம்ப கரடு முரடா இருக்கே. இன்னக்கி ராத்திரி உன் முடியை நல்லா அலசணும்.
நன்றி. இறுதித் தேர்வால் இப்படி.
-சரி. -மத்ததை நாளை எடுத்துக்கலாம்.
-சரி. -வா.
பயணம் எப்படி இருந்தது? என் ப்ளே லிஸ்டை கேட்டாயா?
-இல்ல. -நல்லா இருக்குமே.
புது டிவி வாங்கினீங்களா?
-ஆம். நல்லா இருக்குதானே? -ஆம்.
வீடு சுத்தமா இருக்கே. அவ்ளோ சுத்தமா.
ஸ்காட்டின் ஆஷ் ட்ரே, அழுக்கு பாத்திரம்லாம் எங்கே?
நாங்க பிரிஞ்சுட்டோம்.
அவன் தன் டிவியை எடுத்து போனான்.
ஆக, இப்போ, புரிட்டோ தின்னுட்டே, நாம கில்மோர் கர்ள்ஸை
ரிமோட்டை அவனிடம் தராம பார்க்கலாம்.
அந்த முட்டாள் தனமான குஸ்தியும், ரெண்டு பெண்டாட்டி கதையும் இல்ல.
அவருக்கு நீங்க பொருத்தமில்லை.
-அவனுக்கு வழிகாட்டினதே நான்தான். -ஆம்.
நல்லா முடிவெட்டி விட்டு, அழுக்கு ஜீன்ஸ் பேன்ட் போடுவதை விடச் செய்தேன்.
இப்ப என்னடான்னா, என்னைவிட மேலா ஒருத்தி வேணுமாம். தேடிக்கட்டுமே.
ஆண்கள் எல்லாம் மட்டமானவங்க. என்ன சொல்வது?
எல்லா ஆண்களும் அல்ல.
"எல்லா ஆண்களும் அல்ல"ன்னா சொன்னீங்க?
ஏண்டி, ஸ்டீவன், ஒரு நல்ல உதாரணம்.
அவனைப் பார்க்கப் போறியா?
இல்ல. சொன்னேனே. எங்களது, முடிந்த கதை.
-நீ, ஸ்டீவன், எப்பவுமே முடிந்த கதையல்ல. -அட, இப்ப நிஜமாவே முடிந்தது.
டே, அவன் ஏதோ சொல்லத் தெரியாம சொல்லிட்டான்.
விபத்தால், ரொம்ப நொந்து, நூலா போயிருந்தான்,
ஒரு வகைல நீயும் அதுக்கு காரணம்.
அப்படி எனக்கு சவர் பேட்ச் முகத்த சுளிக்காதே.
சரியா? அழகாகி, சும்மா அங்கே போய் பாரேன்--
லூஸிண்டா, சத்தியமா சொல்றேன்.
டேட்டி டாட், நீ டேட் பண்ணவங்கள்லயே, உனக்கு கொஞ்சமாவது தகுதியானவன்
அவன் மட்டும்தான்.
ஆக, அவனை அவ்ளோ சுலபமா விட்டுடாதே.
இதோ பாருடா! சொல்றேனே, தலை முடியை சரியாக்கி போய் பார்த்தா,
அவனால மயங்காம இருக்கவே முடியாது. இங்கே வா.
-ரொம்ப படுத்தறீங்க. -தெரியும்.
ஹே.
ராத்திரி எப்படி தூங்கினே?
என் அப்பாவின் காற்றுத் தலையணையில காத்து போயிடிச்சு,
உரைக்காக, நடு இரவில் எழுதிக்கிட்டிருந்தேன்.
கான்கிட்ட இன்னொரு முறை படித்துக் காட்டணும்.
அவன், இலக்கணத் தவறுகளை சுட்டிக் காட்டறதில எவ்ளோ கில்லாடி தெரியுமா.
இல்ல. உனக்கு அது தேவையிருக்காது. உன் உரை உண்மைலயே நல்லா இருந்தது.
அவன் அங்க வந்தா எவ்ளோ நல்லா இருக்கும்.
அவனுக்கு நாம் திருமணம் செய்துக்க போறத, ஃபோன்ல சொல்வது அபத்தமா இருக்கும்.
நாம் ரெண்டு பேரும் ஒன்னா கூப்பிட்டு பேசலாமோ?
கண்டிப்பா. நான் சொல்றது…
ஆனா, நீயே தனியா சொல்றது சரின்னு முடிவு பண்ணினா,
அப்பவும் அது எனக்கு சம்மதம்தான்.
அதான், நீ எப்படி வேணும்னாலும் சமாளிச்சுக்கோ.
சரிதான். தனியா செய்வதே நல்லா இருக்கும்.
நிஜமா, நான் கவலைப் படுவதெல்லாம், எங்கப்பா…
அப்பா என்ன சொல்லப் போறாரோன்னுதான்.
எனக்குத் தெரியும். என் அம்மாவும்தான்.
அதாவது, எல்லோருமே நாம் செய்வது கிறுக்குத் தனம்னு நினைப்பாங்க, அப்படிதானே?
அனேகமா, அப்படிதான்.
-ஜெரமையா, நீ பிடி கொடுக்க மாட்டேன்றே. -மன்னி. மன்னி.
காஸா பிளான்கா
இந்தாங்க.
-நன்றி. -சரி, பரவாயில்ல.
ஹை, என்ன வேணும்?
உனக்கு 7:00 காலை உணவை ஒப்புக்கணும்னா, சலிப்பா இருக்கும்னு தெரியும்.
அப்பதான் நீ ஹாய்யா இருப்பே. கிளினிக் எப்படி போகுதுனு தெரிஞ்சுக்கணும்.
ஆமாம். அது…
அது எதுக்காம். நீ ஏங்க ஏதும் இல்ல.
எப்படி பொய் சொல்ற பார்.
சரி. பிரமாதம்.
நமாஸி, நேத்து என்னை ரிட்ராக்டர் அறுவை சிகிச்சை செய்ய விட்டா.
நிஜமாவா சொல்றே?
அருமை.
உனக்கு எப்படி? ஏதாவது பெரிய திட்டம் இருக்கா, இன்னக்கி?
நீதான் சொல்லணும்.
என் ஆன்டோடு மதிய உணவு.
இப்பதான் நீ என்னை நிஜமா வெகுள வைக்கிறே.
என்ன? நாங்க இருவரும் நாளை என் அம்மா நினவு விழாக்கு போக முடியாது,
ஆக, நாம ஒன்னா இருப்போம்.
இரு. நீ போகலியா? நமாஸி கிளினிக்கினாலதான் நீ போக முடியலன்னு நினைச்சேனே.
அதான், எல்லோருடனும் இருப்பது நல்லது இல்லன்னுதான் நினைக்கிறேன், அதனால…
முன்னாள் காதலியோடு இருக்க உன்னால் இன்னும் முடியாது, அதானே சொல்றே?
நண்பா, இதை நீ சமாளித்தே ஆகணும்.
அதுவும், விலகி இருப்பதுன்றது, அதை இருப்பதைவிட இன்னும் பூதாகாரமாக்கும்.
நீ நிலைமையை சகஜமாக்கணும்.
எப்படி?
ரெண்டே வார்த்தை, எக்ஸ்போஷர் தெரபி.
சரி. தப்பா எடுத்துக்காதே, அந்த உணர்வு எப்படின்னு உனக்குத் தெரியாதே.
இதுக்கு முன்னால, எனக்கு என்னை கண்டுக்காத ஒருத்தரிடம் ஏற்பட்ட ஒருதலைக் காதல் பற்றிய
அனுபவம் எப்படி இருக்கும்னு தெரியாதுனா சொல்றே?
ஆனா, என்ன செய்தேன் தெரியுமா? அப்படியே பொறுத்துகிட்டேன். கஷ்டத்தோட கடந்து போனேன்.
அதை அதனூடே சமாளித்தேன். ஆக இப்போ…
நல்லது, நீ அதை கடந்து போனது மகிழ்ச்சி.
ஏம்பா, கார்த் சோதனைக் கூடத்தில உனக்கு ஒரு நேர்காணல் இருக்குன்னான், ஃபில்.
ஃபில் சொன்னானா?
ஆம். ஒன்னா சாப்பிட்டோம்.
டேட் போனியா என்ன?
எனக்கு நேர்காணல் கிடைக்க நீ டேட் போயிருக்க வேணாமே?
இல்ல, மண்டு. எனக்கு முயங்கணும், அதான் டேட் போனேன்.
பிரமாதம். அடடே.
முயங்கினாயா?
-ஆம். -அருமை.
-ஏண்டி. -வாடி.
நாம் பேசுவோமா?
சரி, கண்டிப்பா.
-ஏம்மா, டேய்லர். -ஏம்மா.
நேத்து செஞ்சதுக்கு மன்னிப்பு கேட்க வந்தேன். நான் ஒரு மட சாம்பிராணி.
நன்றி.
என் கோபத்தை உன்மீது காட்டி இருக்கக் கூடாது.
அது நியாயமே இல்ல. ஆமாம்.
நீ எப்பவுமே என் தோழிதான்.
அப்ப, சொல்லு, லாரல், என்ன சொன்னாங்க, நீ திருமணம் பண்ணிக்--
இல்ல. வேணாம். நான் இன்னும் அவங்களிடம் சொல்லல.
ஆகட்டும், ஓட்டை வாயே. என் அறைக்குப் போவோம்.
சரிதான்.
அப்போ, உலகிலேயே நான் மட்டும்தான் இதை அறிந்தவளா?
நீ, ஜெரமையா, தவிர ஆனிகாவுக்கு கூட தெரியாதா?
ஆம். நீ மட்டும்தான்.
-பிடிக்குது. எனக்கு உண்மைல பிடிக்குது. -சரி.
அப்ப, நீ என்னை கிறுக்குன்னு நினைக்கலதானே?
பார், ஜெல்லிஃபிஷ் ஜோடியின் கதைக்கு அடி போட்டவளே, நான்தான்.
அதோட… பெல்லி அணியின் மகா தலைவி,
அதைத்தான் முதல்ல சொல்லியிருக்கணும். செய் அல்லது செத்து மடி.
இல்ல திருமணம் செய். நீ எது செய்தாலும், நான் உன் பக்கம்.
நன்றி.
சரி, இப்பவாவது காட்டு.
மோதிரத்தை காட்டு. உன்னிடம் இருக்குதானே?
ஆம். ஆம். இதோ.
இது வைரமா, இல்ல ஈயத் தகட்டு துண்டா?
-நிறுத்து! இந்த மோதிரம் பிடிச்சிருக்கு. -வேடிக்கைக்கு.
பிடிக்குமே.
அடேங்கப்பா, என் சிண்டர்பெல்லி திருமணம் செய்துக்கறா.
-தெரியுது. நீ மெதுவா பேசணுமே. -நீ திருமணம் செய்துக்க போறே!
சரி. நானும்… நான்… நீ இதில் மகிழ்வது பத்தி, ரொம்ப சந்தோஷம்,
ஏன்னா, நீ என் மணவறை தோழியா இருக்கணும்னு
கேட்க நினைத்தேன்.
அப்படியா நினைச்சே?
-ஆம். உனக்கு பிடிக்கலன்னா தவிர-- -இல்ல, இல்ல.
இல்ல, நான் நான் நிச்சயமா அதை விரும்பறேன்.
-விரும்பறேன்தான். -சரி. அருமை.
அடேங்கப்பா!
உண்மைல, நீ கேட்டதில் எனக்கு மகிழ்ச்சியே. ஏன்னா…
அடேங்கப்பா!
என்றென்றும் மகிழ்ச்சியோடு
அட்டகாசம்!
இதை நீ இன்னுமா வெச்சிருக்கே?
நம் கனவுக் கல்யாணத்தின் வரை படத்தை தூக்கி போட்டுடுவேன்னா நினைச்சே?
இல்ல. உன் கனவுக் கல்யாணம். நான் வெறும் ஸ்டிக்கர்களாதான்.
ஆம். அழகான ஸ்டிக்கர்கள் அவை.
அதான், உன் முக்கிய நாளை, நீ விரும்பியபடில்லாம் செய்வோம். இது உறுதி.
எனக்கு துணையா இருப்பதுக்கு நன்றி.
என்றென்றும் 'பி'க்காக.
நானும் உனக்குத் தேவைப்படுவேன்.
லாரல் கண்டு பிடித்ததும், ரத்தக் களறியாகும்.
செத்த பிணங்கள், தெருவில ரத்தமா ஓடும். அதாவது உன் ரத்தம்.
என் ரத்தமும், உன் ரத்தமும்.
-ஆம். -நிஜமாதான், பெல்லி.
-எனக்கு தெரியும். -கதற போறாங்க.
அடேங்கப்பா.
படுக்கையே கதியா இருப்பேன்னு நினைச்சேனே.
சூழல் மாற்றம் தேவையானது. அதான்…
நான் உன்னை இங்கருந்து தப்ப வைக்கலாம்.
இருக்கட்டும், பார், நான் லாரல் பார்க்கும் முன் என் படுக்கைக்கு போயிடணும்.
-மேலே போக உதவவா? -நானே போவேன்.
-நல்லா இருக்கியா? -நல்லா இருக்கேன். கொஞ்சமா வலி.
அப்படிதானா?
நிச்சயமா.
அப்போ, எப்படி போச்சு?
ஏதோ போச்சு.
ஹை, லூஸிண்டா.
ஸ்டீவன் கண்ணா, உடல் நிலை எப்படி இருக்கு?
சொல்லவா, எனக்கு அருமையா இருக்கு. அருமை.
தெரியுமா, நான் ஃபிலடெல்ஃபியா ஃபில்லிஸ்கு ஷார்ட்ஸ்டாப் கூட ஆடுவேன்.
அவ்ளோ நல்லா இருக்கு.
ஆஹா! அப்போ என் இந்த வணிகப் பிரச்சினைக்கு நீ உதவலாம்.
சரிதான். ஆம், அதே. என்ன விஷயம்? என்ன விஷயம்?
இங்க வந்து என் சலான் கணக்கு வழக்குகளை பாரேன்?
எப்பவும் ஸ்காட்தான் நிதி விஷயத்த பார்த்தது, இப்போ பிரிஞ்சுட்டதால,
எனக்குதான் தலையும் புரியல காலும் புரியல.
அதாவது, நான் கணக்கியலாளன் இல்லையே, தெரியாதா?
அதில்ல, பள்ளியில் எப்பவுமே உனக்கு கணக்கு நல்லா வருமே.
ஆஹா. அது நான் ஆசியன்றதால்.
இல்ல! இல்ல. நீதான் வகுப்பிலேயே முதல் மாணவன் என்பதால், மண்டு.
ஆக, நான் நினைச்சது, நீ வந்தா, இங்க உனக்கு டேய்லர் எல்லா விஷயமும் சொல்வா.
நீங்க என்னை கேட்பது அவளுக்குத் தெரியுமா?
நீங்க இப்பவும் நண்பர்கள்தானே?
அதானே. சரி.
சரி. ஆகட்டும். பாருங்க, கோப்புகளை மின்னஞ்சலில் அனுப்புங்க,
நான் கேட்க ஏதும் இருந்தா அவளை கூப்பிடறேன். சரியா?
சரிதான். அருமை.
சரி. பை.
பை, அன்பே.
எவ்ளோ குட்டியா இருக்கே பார். உன் அழகு கன்னங்கள்.
அடேங்கப்பா. அம்மா.
சூஸானாவின் முடியைப் பார்.
-என்ன? -கூடாது!
உங்க முடியைப் பாருங்க.
-2003ல பக்கவாட்டு சரிவு முடி பிரபலம். -இல்ல.
எவ்ளோ இருக்கு. எப்படிதான் தேர்ந்தெடுப்பது?
இதோ, இது அவ நினைவுப் பலகைக்கு.
ஆக, தன்னை நாம் எப்படி ஞாபகப் படுத்த விரும்பினாளோ அதையெல்லாம் தேர்ந்தெடுப்போம்.
ஆஹா. இது எனக்கு எப்பவுமே பிடிக்கும்.
இது எனக்கு பிடிக்கல.
ஏன்? இதில அப்பா இருப்பதாலா?
அதைவிட நல்லா செய்யலாமே.
பார், உன் இனிய 16.
பெக் எப்பவும் உன் பிறந்த நாளுக்காக எதையும் செய்வா.
மலர் கிரீடங்களும், லோப்ஸ்டர், பொங்கும் ஆப்பிள் சாறும் கவனமிருக்கா?
இந்த வருடம், நாம் உண்மையான ஷாம்பெய்ன் அருந்தலாம், உன் 21க்கு.
பிரமாதம். உங்க முன்னால நான் சட்டப்படி குடிக்கலாம்.
இதை பார்க்க பெக் இருந்திருக்கணும்.
இரு. உன்னை சட்ட விரோதமா குடிச்சதை பார்த்தா.
அந்த சுதந்தர தினத்தில சூஸானா தட்டு கேக் கவனமிருக்கா?
கவனம் இருக்கு.
அவங்க இல்லாம இந்த மாற்றங்களை எல்லாம் கடந்து வருவது என்னவோ போலிருக்கு.
எவ்ளோ பார்க்காம போயிட்டாங்க.
உன் எதிர்காலத்துக்காக நீயே இவ்ளோ திட்டமிடுவதை பார்த்து மகிழ்ந்திருப்பா.
உன் படிப்பு, ஜெரமையா, பாரிஸ் பத்தி எல்லாம்.
உன் கல்லூரி பட்டமளிப்பு பரிசா அவ உன்னை அங்கே அழைத்துப் போக விரும்பினாளே.
-என்ன? -நீங்கல்லாம், எவ்ளோ குட்டியா, அழகா.
கான்ராட் சொன்னானே, நிறைய காரட் சாப்பிட்டா உடலை
ஊடுறுவி பார்க்கலாம்னு, அதை நீயும் நம்பினாயே?
அடேங்கப்பா. ஆம். அப்பல்லாம் நான் எதையும் நம்புவேன்.
அவன் சொன்னதை எல்லாம் நம்பினேன்.
சமீபமா அவனிடம் பேசினாயா?
ஸ்டீவன் மருத்துவ மனைல இருந்தப்போ செய்தி தந்தோம்.
புது வேலைல மூழ்கிப் போயிருப்பான். ரொம்ப கடினமா உழைக்கிறான்.
அவன் அர்ப்பணிப்புக்கு வராதது எனக்கு வருத்தம்.
ஆனா, யாரோ பெண்கள் காப்பகத்தை படமெடுக்க வருவதா சொன்னீங்கதானே?
அதை அவனுக்கு அனுப்பலாம்.
ஆம். அதுதான் சரி.
இல்ல. வேணாம். கண்டிப்பா அது வேணாம்.
-எனக்கு பிடித்தது. -அது கண்டிப்பா வேணாம்.
அந்த ஒண்ணு. அப்ப, இங்கே வெட்டிடலாமா?
அப்ப, சரி.
ஹலோ?
ஹை.
நாம, நாம பேசலாமா? உங்க அம்மா பத்தி இது.
அவங்களுக்கு என்ன?
அதான், அவங்க கணக்கு புத்தகங்களை பார்க்க சொன்னாங்க, அப்புறம்…
அது அவ்ளோ சரியா இல்ல, டேய்லர்.
அவங்க உன்னை கேட்டாங்களா? அப்ப அந்த பொம்பளைய கொல்லப் போறேன்.
சரி. சொல்லவா, நீ கொலை செய், எதுவும் செஞ்சுக்கோ,
ஆனா அதைவிட பெரிய பிரச்சினை அவங்களுக்கு. அவங்க பணம் விரயமாகுது.
எனக்கு தெரியல, மன்னி, வேற எப்படியும் சொல்ல முடியல.
ஆனா லூஸிண்டா சிக்கலாக்கினாங்க.
அதிகம் போனா, இந்த மாத இறுதி வரை தாக்கு பிடிச்சாவே பெரிய விஷயம்.
போச்சுடா.
ஆமாம்.
அதான்…
இதோ பார், நீ எப்போ நியூ யார்க் போறே? நான் வந்து…
அவங்களுக்கு ஒரு கடனை ஏற்பாடு பண்ணலாம்.
நான் இதோ கசின்ஸ் கிளம்பணும், ஆனா, அவங்கள பிறகு கூப்பிடறேனே.
இல்ல. வேணாம். செய்ததுக்கு எல்லாம் ரொம்ப நன்றி.
அவங்க உன்னை கேட்டது முறையே அல்ல.
ஆனா, இது இனி உன் பிரச்சினையே அல்ல.
இல்ல, இது எனக்கு தொந்தரவல்ல, டேய்லர்.
-அதாவது, உண்மைல… -இல்ல, ஸ்டீவன் பை. இது சொதப்பல்… அம்மா!
ரொம்ப அழகா இருக்கே, பீன்.
பெக் உடையை ரொம்ப விரும்பியிருப்பா.
ஆமாம்.
ஆஹா! அட, நீ இப்போதைக்கு பார்க்கற மாதிரி இருக்கியே.
அவனை கண்டுக்காதே. தலைல அடி பட்டது பேசுது.
நீங்க சரிதான். இப்பவும் பார்க்கற மாதிரி இல்ல.
ஸ்டீவன்!
-ஐய்யயோ, ஸ்டீவன், ஒண்ணும் ஆகலியே? -நான் வண்டி ஓட்டுறேன்.
-வேணாம். -நான்--
அப்பா நம்மை அங்கே சந்திப்பாரா?
அவரால வர முடியாது. கால அட்டவணை குழுவில ஏதோ பிரச்சினை.
ஆனா, இந்த கோடைக்கு கசின்ஸ்க்கு கட்டாயமா வருவார்.
ஆமாம், என்னன்னா, நாம் எல்லாம் ஒன்னா இருந்து ரொம்ப நாளாச்சு. நான்…
கொஞ்சம் அதை எதிர்பார்க்கிறேன்.
மன்னி, பீன்.
-ஆகட்டும். நாம் போகணும். -சரி.
-நன்றி. -ஆம், கண்டிப்பா. கண்டிப்பா.
நன்றி.
ஹே.
-ஹை. -ஹை, அழகே.
மோதிரத்தை கொண்டு வந்தாயா?
ஆம். இப்பவே போட்டுக்கணும் போலிருக்கு.
சீக்கிரமா, இதோ சீக்கிரமா.
நீ தயாரா?
ஆம். ஒரு கெட்ட செய்தி. எங்கப்பா வர முடியல.
ஆனா, பரவாயில்ல, நாம் பிறகு அழைத்து பேசுவோம்.
சரி.
நான், மயங்கி விழாம இந்த உரையை பேசி முடிச்சா போதும்.
-என்னது? நீ நல்லா பேசப் போறே. -நன்றி.
ஆகட்டும், போலாம்.
-ஸ்டீவன் எங்கே? -குளிக்கிறான்.
அந்த வென்டி ப்ரூ ரொம்ப காட்டம்னு சொன்னேன்.
இந்த தினம் எங்கள் குடும்பத்துக்கு
ரொம்பவே முக்கியம், இந்த தோட்டம் என் அம்மாவுக்கு எல்லாமே எனத் தெரியும்.
இதைப் போன்ற தினத்தில இங்கு வர மிக விரும்பி இருப்பாங்க.
பெண்கள் காப்பகத்தை நம்பற்கரிய அளவு முக்கியமா நினைச்சாங்க.
கசின்ஸ்ல இல்லாத போதும் கூட,
அவங்க உங்க ஒவ்வொருத்தரைப் பத்தியும் நினைப்பாங்க.
எங்கம்மாவை பொறுத்த வரை, குடும்பம் ரத்த சம்மந்தம் மட்டுமல்ல,
நம் வாழ்வு முழுதுமே குடும்பம் விரிகிறது என நம்பினாங்க.
யாரை நேசிக்கிறோமோ அவங்கலாம் குடும்பம்.
நம்மை நேசிப்பவர் அனைவருமே.
அவங்க மனதை இந்த நம்பற்கரிய மரியாதை தொட்டிருக்கும்,
அவங்க அன்பை உணர்ந்து நீங்க இங்கே வலம் வருவீங்கன்னு நம்பறேன்.
உன் வருங்கால மனைவியா இருப்பது எனக்கு ரொம்ப பெருமை.
உன்னை மணக்க காத்திருக்க முடியல.
என்னாலும்தான்.
திருமணத்துக்கு எந்த மாதிரி பூக்கள் வேணும்?
தெரியலயே. அழகானவையா?
இவற்றைப் போலவா?
கான்!
வாடா.
ஹே.
-கான்ராட், நீ வந்ததை நம்பவே முடியல. -நீ வருவதே தெரியாதே.
ஆம், சில வேலைகளை ஒதுக்கிவிட்டு, நடு இரவு விமானத்தை பிடித்தேன்.
பையன்னா இப்படி இருக்கணும். உயிரை காப்பாத்தற வேலை, குடும்பத்துக்கும் நேரம்.
சரிதான், அப்பா, பொறுமை. நான் இன்னும் டாக்டராகல.
-டூட். -ஹே.
-உன்னைப் பார்க்க மகிழ்ச்சி. -உரையில் கலக்கிட்டே.
-நன்றி. -நல்லா இருந்தது.
எனக்கு நீ வந்தது மகிழ்ச்சி.
ஹை.
-ஹை! -ஹே!
கானிக்கு, இந்த தங்கை இருப்பது மீண்டும் உண்மைலயே ரொம்ப மகிழ்ச்சி.
எப்படி இருக்கே, தங்கையே?
அருமையா. ஆம். நாங்க… ரொம்ப நல்லா இருக்கோம்.
ஆம். ரொம்ப நாள் ஆச்சு.
படமெடுக்கும் நேரம். அந்த பெஞ்ச் பக்கத்தில் எடுப்போமா?
-பிரமாதம். செய்வோம். -பிரமாதமாகும்.
என்ன யோசிச்சிட்டு இருக்கே?
ஒன்னுமில்ல.
அவர் ஏதாவது இடக்கா சொன்னா, வருத்தப் பட்டுக்காதே.
யார்?
எங்கப்பா.
அவரைப் பத்தி தெரியுமில்ல. அதான்-- எதையும் தனிப்பட்ட வகைல எடுத்துக்காதேயேன்?
ஆம். சரிதான். தப்பா எடுத்துக்க மாட்டேன்.
நல்லது.
கான்கிட்ட தனியா கூப்பிட்டு முன்னாடியே சொல்வோமா?
சரி. சொல்.
இல்லன்னா…
இல்ல இந்த நாள் என் அம்மா நினைவு நாளா மட்டும் இருக்கட்டுமா?
ஒருவேளை, அதாவது, எங்கப்பா வந்திருந்தா நல்லா இருக்கும்.
நான் என் அப்பா அம்மாகிட்ட ஒண்ணா சொல்லணும், ஆக…
சரிதான். அப்ப, காத்திருப்போம்.
ஆம். அப்படியே.
அதான்-- நீ மோதிரத்தை பெருமையா பளிச்சுனு போட்டுக்கலாம்.
நான் ரொம்ப பெருமையா, பளிச்சுனு. சரியா? சரியா?
ஜெரமையா ஃபிஷர் என்ன திருமணம் செய்ய போறான்! நாங்க திருமணம் செய்துக்கப் போறோம்!
பார்த்தாயா?
நான் சொல்ல என்ன இருக்கு?
நான்-- நான் புரிஞ்சுக்க பார்க்கிறேன். எல்லாத்தையும் ஸ்காட் கிட்ட விட்டீங்களா?
அப்ப-அப்புறம் இவ்ளோ மோசம்னு எப்படி தெரியாம போச்சு?
எனக்குத் தெரியல! எனக்கே முட்டாள் தனமா தெரியுது.
அதான், சரி. முட்டாள்தனமா செய்தது.
ஸ்காட் ஒரு உதவாக்கரைன்னு சொன்னேனே. பார்த்தா, முட்டாளும் கூட!
என்கிட்ட கத்தாதே! என் சலான் போயிடும் போலிருக்கே!
ஆம், அம்மா. போயிடும் போலதான்.
சரி, இப்ப நான் என்ன செய்ய?
எனக்குத் தெரியல!
எனக்கு தெரியல. என்னை என்ன சொல்லச் சொல்றீங்க?
ஸ்டீவன வேற நம் வணிகத்தில கொண்டு வர்றீங்க, அது ஒரு மாதிரி…
அவன் சின்னப் பையன், தெரியாதா?
சின்னப் பையன். 22 வயதுதான், எனக்கு சங்கடமாகுது.
நான் உதவத்தான் நினைத்தேன். நான்…
வருந்தறேன். ரொம்ப வருந்தறேன்.
நானே சரி பண்றேன் இதை. சரியா? எப்பவுமே செய்வேனே.
ஆனா, எப்படி சரி பண்ணுவீங்களாம்?
பாட்டிகிட்ட நான் பணம் கேட்கலாம்.
இல்ல. வேணாம். அது-- போன முறை மாதிரி, அதிகாரம் பண்ணி வாட்டுவாங்க.
நாம் ஒண்ணா சேர்ந்து வழி கண்டுபிடிப்போம்.
கண்டு பிடிப்போம்.
ரெண்டு வாரத்துக்குப் பின்தான் நான் நியூ யார்க் போறேன். அதனால…
இதோ பாருங்க. அழாதீங்க.
நீ இல்லாம நான் என்ன செய்ய முடியும்?
-சில வாரம் முன் பதிவு செய்தோம். -செய்ததா தெரியல.
-ஃபிஷருக்கு ஒரு டேபிள் இருக்கா? -ஸ்டீவன், மறந்துட்டேனே.
அலுவலகத்திலருந்து ஒரு செய்தி உனக்கு.
நன்றி.
ஆடம், பதிவு செய்ய மறந்தாயா?
இல்ல, உன் பெயரில் செய்தேன்.
அது, பார்க் என்ற பெயரில்.
நீங்க சொன்னா, மேலாளரை கேட்கலாம்…
நல்லா செய்தாங்க.
விரைவில் சுகம் அடைக
ஆம். உண்மைல அருமை. ஆம்.
எனக்குத் தெரியல. நான்--
உங்கப்பாவை பிடிக்கும், தெரியுமா, ஆனா சில சமயமயங்களில், நம்மை தோளில் போட்டு
வளர்த்த ஒருவரிடம் வேலை செய்வது இடறும்.
நீ அப்படி கவலைப் பட வேணாம்,
ஏன்னா, என் அப்பா உன்னை தோளில் போட்டு வளர்க்கல என்பேன்.
என்… அம்மா நீ கிளினிக்ல வேலை செய்வதா சொன்னாங்க.
ஆமாம்.
அருமை. அருமை அது.
ஆடம் என்னை இன்னும் பயிற்சியிலேயே பிணைத்திருக்கார்.
ஒன்னு சொல்லவா? அவர் என் விருப்பப்படி நானே சமாளிக்க விடுவிக்கலன்னா,
நான் விரும்பிய இலக்குக்கு போகவே முடியாம ஆகிடும் போலிருக்கு.
என்ன இலக்கு?
சிலதை சாதிக்க விரும்பறேன்.
ஊக வாணிகம் என் இலக்கே அல்ல.
இவங்க என்னை பொருட்டா பார்க்கும் வரை, இந்த நிலையை சகிச்சுக்கணும்.
அதன் பிறகே, இந்த தொடர்புகளை வைத்து, உண்மைல சிலதை சாதிக்க முடியும், தெரியுமா?
உன்னை பெருமையா நினைக்கிறேன்.
என்னை நம்பு, நீ…
என்னைவிட அதிகமாவே செய்யறே.
அதான், என் அம்மா சொன்னபடி, நீ என் உயிரையே காப்பாத்தினே.
ஆக, நன்றி.
என் பாஸ் ஒரு ஃபோன் செய்தாங்க.
அட, இருந்தாலும், சிறப்பு.
நீ ரொம்ப உதவினேன்னு பொருள்.
மறைமுகமாதான் உதவினேன்.
நல்லது, நன்றி.
டேபிள் தயார்.
அருமையான டேபிள், இல்ல?
ஆம், நிஜமா அருமை.
என்ன, ஒரு 50 டாலர் அவனுக்கு தந்தா, நமக்கு நல்ல டேபிள் தருவான்.
-என்ன சொல்றாரோ, புரியல. -இது, சிறந்த விளம்பரம் போல.
-சொல்வதற்கில்லை. -சொல்லவா? நீ ரொம்ப வேடிக்கை!
நன்றி.
-அதே. -எதுவோ, விருந்து என் செலவு.
விவாதமே வேணாம் ஆடம்.
அப்படீன்னா, எனக்கு இறாலும் கறியும் வேணும்.
நன்றி.
எனக்கும் அதே. நன்றி.
எனக்கு தக்காளி கிரீம் சூப் வேணும்.
உனக்கு பசியூட்டி எது?
அதான், எனக்கு அவ்வளவா பசி இல்ல.
சாலமன் மீன் தாங்க.
-கண்டிப்பா. -நன்றி.
நான் வாளை மீன் எடுத்துக்கவா?
எங்களுக்கு கடல் உணவு கோபுரம் கிடைக்குமா? உடனே தரப் பாருங்களேன்?
முழு உணவு வரும் வரை பெல்லி பசியால வாடக் கூடாது.
நன்றி, மிஸ்டர் ஃபிஷர்.
பாருங்க. நாம் எல்லோரும் இங்க முதிர்ந்தவங்க.
பெல்லி, "மிஸ்டர் ஃபிஷர்" இனி வேணாம். "ஆடம்"னே சொல்.
சொல்ல பார்க்கிறேன், ஆடம்.
காலஃபோர்னியாவை விட்டு வரவே மாட்டாயா ஃபிஷர்?
அதான், இப்போ வந்திருக்கேனே, இல்லையா?
அது சரி, ஆனா, இது முதல் முறை, எத்தனை வருடம் ஆனது, ஒரு ரெண்டு வருடம் இருக்குமா?
ஏறக்குறைய அவ்ளோதான்.
அங்கே யாராவது காதலி உண்டா?
இல்ல. பெண் தொடர்பே இல்லை.
கான்ராட் போதையாகிறான். அவனுக்கு இப்போ இது சகஜமாகிடுச்சு.
அப்போ, எல்லோரும் மப்பு ஆவதற்குள்,
ஆடமும் நானும் ஒரு சின்ன மரியாதை செய்யணும்.
இப்படி சொல்லி தொடங்கறேன்,
நன்றி, லாரல், இந்த அழகான நிகழ்வுக்கு.
விருந்தோம்புவது உன்னைவிட சூஸானாவுக்கு கைவந்த கலை,
அப்படி ஒரு அழகான பெண்மணியோடு அதை கொண்டாடியது, அந்தக் காலம்.
நன்றி.
அதோடு, வந்த எல்லோருக்கும் நன்றி.
சூஸானாவை நாம் போற்றுவது மகிழ்ச்சி. சூஸானாவை போற்றி.
பெக்கை போற்றி.
-அம்மாவை போற்றி. -அம்மா.
-சூஸானாவை போற்றி. -சூஸானா நினைவா.
நாங்க மத்த எல்லோருக்கும் கூட கொஞ்சம் வாழ்த்து சொல்லணும்.
ஸ்டீவன் கண்ணா, உனக்கு ஒரு பயங்கரமான விஷயம் சமீபமா.
அடடே, ஏம்மா! நான் நல்லா இருக்கேன்!
தெரியும்! உன் பிரமாதமான சாதனைகளையும் மீறி, அது ஒரு நினைவானது,
பிரின்ஸ்டனில் அந்த கடைசி செமஸ்டர் செலவை மீதப் படுத்தியதுக்கு நன்றி.
நீ எப்பவுமே என் செல்லப் பிள்ளை.
ஸ்டீவனை பாராட்டி.
-அது ரொம்ப இனிமை. -சும்மா இரு, சகோ.
சரி, சரி.
ஸ்டீவன் மட்டும் பிரமாதம் இல்ல, லாரல்.
கானியும் கூட, கொஞ்ச நாள்ல டாக்டராகப் போறான்.
சாமர்த்தியம், தன்னலமற்றவன், எல்லாம் சேர்ந்தவன்.
பெல்லியும், என் இனிய மகள்.
நான் முதலில் வெளி நாடு போனது கவனம் வருது,
எவ்ளோ… பெரிய வாய்ப்புகள் உலகில், என்பது உடனே தெரிந்தது.
உன் ஒளிமிகுந்த எதிர்காலத்துக்காக.
உன் எதிர்காலத்துக்காக.
ஜெரமையாவை விட்டுடாதீங்க, மூத்த வகுப்பு மாணவன்.
ஆர்வத்தோட காத்திருப்போம், இன்னும் ஒரு செமஸ்டரை முடித்து பட்டயம் வாங்க.
அதன் பிறகு என்ன யூகம், பார்ப்போம்.
நன்றி, அப்பா.
ஜெரமையாவுக்கும் தன் எதிர்காலம் பத்தி உண்மைல பெரிய திட்டங்கள் இருக்கு.
பெல்லி, நீ… இப்ப ஆரம்பிக்க வேண்டியதில்ல.
நான் சொல்லணும், நானும் இவனும்…
திருமணம் செய்துக்கப் போறோம்!
இந்த ஆகஸ்டில்.
-புரியல, என்ன? -என்ன?
இது வேடிக்கைக்கா?
-இல்ல. -இல்ல.
இல்லையா?
இல்ல.
கடவுளே. அதைத்தான் பொறுப்புணர்வோட இருக்க படிச்சு படிச்சு சொன்னேன்.
-நீ அவளை எதில் மாட்டி விட்டே? -என்ன?
என்ன பேசறீங்க? அவளை நான் எதிலும் மாட்டி விடல.
இரு. இரு. இரு. நீ நிஜமாத்தான் சொல்றியா?
-ஆமாம்! -ஆமாம்!
-நீங்க திருமணத்துக்கு தயாராகல. -இல்லை!
இது ரொம்ப பொறுப்பற்றது.
-நீங்க இன்னும் தயாராகல. -நாங்க முழுக்க தயாரானோம்.
-ஏன் இப்படி செய்யணும்? -அப்படீன்னா?
கண்டிப்பா அவ கர்ப்பமாயிருக்கா.
அப்படியா? அத்தனை முறை நாம் கருத்தடை பத்தி பேசியிருக்கோமே?
நான் கர்ப்பமா இல்ல!
லாரல், சத்தியமா இது அப்படி இல்ல.
-அப்போ, பாரிஸ் என்னாச்சு? -இப்பவும் நான் போறேன்!
இசபெல், இதை என்னால்--
-இது… -கொடுமை!
பைத்தியக்காரத் தனம்! மாயை!
லார், இருவரும் பரஸ்பரம் காதலிக்கிறோம். ஒண்ணா இருக்க ஆசை.
ஒண்ணாதானே இருக்கீங்க. அடுத்த கட்டத்துக்கு
போகணும்னா, ஒண்ணா இருங்க, ஒரு பூனையை தத்து எடுங்க.
கல்யாணத்துக்கு என்ன அவசரம்?
நான் அவனை காதலிப்பதால், அவன் என் குடும்பம் என்பதால். அதோட--
அதாவது, சூஸானா எப்போதும் அதைத்தானே சொன்னாங்க?
குடும்பம்தான் மிக முக்கிய விஷயம்னு.
உன் அம்மா மோதிரம் உனக்கு கிடைக்கும்னு நினைக்காதே.
இல்லப்பா, அதை உங்களிடம் எதிர்பார்க்கல.
சூஸானா மோதிரம் எங்களுக்கு வேணாம். ஜெரமையா எனக்காகவே வாங்கினான்.
எந்தப் பணத்துடன்?
என் பணத்தில்.
இல்ல. வேணாம். இப்படி நடப்பதை என்னால் கற்பனையே செய்ய முடியல இப்போ.
-போச்சுடா! -பேசாம இருக்கீங்களா?
-வேணாம், இது கிறுக்குத் தனம்! -வாயை மூடு!
-கிறுக்குத் தனம். -உன் பிரச்சினை என்ன?
-ஸ்டீவன். -உனக்கு இது தெரியுமா?
-தெரியாது. -கடல் உணவு கோபுரம் இதோ.
உண்மைல, திட்டங்களில் சில மாற்றங்கள்.
எல்லாத்தையும் ரத்து செய்றோம். பில் வரட்டும்.
நிஜமா சொல்றீங்களா?
ஆம், நிஜமாத்தான்!
நல்லது, நாம் போவோம், ஜெரமையா.
-நீ கொஞ்சம்-- -புரியுது. மன்னி.
கான்ராடுக்கு முதலில் சொல்ல நினைத்தாயே.
ஆனா, என்னால ஒரு நொடி கூட பொறுக்க முடியல.
இல்ல. அவங்களுக்கு தெரிஞ்சது மகிழ்ச்சியே.
எனக்குமே. போச்சுடா.
எல்லாம் போச்சு.
-இதெல்லாம் சரியாகிடும்தானே? -ஆம்.
அவங்க கொஞ்சம்-- அதிர்ச்சில இருக்காங்க. கடினமான விஷயம்.
இப்போ கோபப் பட்டாலும், பிறகு வழிக்கு வருவாங்க. வந்தாகணும்.
ஆம். அதே.
சூழலை கவனித்து நடந்துக்கோங்க. குலவுவத குறைத்து, வருந்தி திருத்திக்கணும்.
பெல்லி, காருக்கு வா. வீட்டுக்கு போறோம்.
எல்லோரும் இருப்பிடத்துக்கு போகலியா?
இல்ல. நாம் போகல!
ஜெரமையாவோட நான் கோடைக்கு இங்கே தங்கறேனே? கவனமில்லையா?
திட்டம் மாறிடிச்சு. நீ எங்களோட வர்றே.
-என்ன? இப்படி செய்யக் கூடாது! -இல்ல, தங்குவேன்!
பெல்லி, அவங்க கூடவே போ.
என்ன?
ஆம். விஷயங்கள் அடங்கட்டும். என் அப்பாகிட்ட பேசறேன்.
-பெல்லி, ஆகட்டும், வா. -வர்றேன்!
-நீ என் செல்லம். -நீ இன்னும் செல்லம்.
இந்த நாளையே பாழடிச்சே.
உன் பிரச்சினைதான் என்ன?
வர்றேன்.
வசனங்கள் மொழிபெயர்ப்பு கைனூர் சத்யன்