Sebelum ini dalam… Musim Panas Yang Aku Menjadi Cantik…
Kahwini saya?
Ya.
Saya harap awak jadi pengapit saya.
Buat perkahwinan yang awak mahu.
Apa kita buat hanya satu kali.
Tak patut pergi
-ke majlis dedikasi. -Baiklah.
Boleh kita berbual? Tentang mak awak.
Okey? Salonnya tiada duit.
-Con! -Kamu datang juga.
Ya, saya tukar rancangan. Naik pesawat waktu malam.
Kami akan berkahwin pada bulan Ogos.
Kamu berguraukah?
-Ini ialah… -Liar!
Delusi! Kamu ikut kami.
Mereka akan terima.
MUSIM PANAS YANG AKU MENJADI CANTIK
Jere!
Selamat hari jadi
Selamat hari jadi, sayang…
Itu saja?
Saya di tempat kerja.
Saya bergurau.
Bagaimana latihan praktikal awak hari ini?
Ada orang letak puting ini di atas meja saya pagi tadi.
Mungkin ayah saya atau bukan.
Mereka masih panggil awak anak nepo?
Ya.
Mungkin kerana saya tak boleh sambung ke Wi-Fi pejabat,
tapi awak memang nampak lebih tua.
Mungkin lebih bijak?
Jangan lupa, lebih kaya.
Awak akan belanja minum.
Tak. Setiap sen akan disalurkan ke tabung perkahwinan kita.
Saya benar-benar tergoda sekarang.
Awak takkan cakap begitu jika nampak kaki saya.
Saya tak suka awak bekerja keras.
Ya, tapi awak pun bekerja.
Saya pelatih dan ini kerja mengarut.
Saya tak bekerja keras macam awak.
Saya duduk di pejabat sementara awak berhempas-pulas
buat syif berganda di Behr's. Saya rasa tak patut.
Saya tak kisah, ini untuk masa depan kita.
Awak tak duduk saja. Awak sedang ambil hati ayah awak.
Awak sedang tunjuk awak orang dewasa yang bertanggungjawab.
Ya, saya cuba tak menonjol
dan buat dia marah, tapi hari ini…
Saya akan sebut tentang majlis itu.
Bagus.
Ya. Awak ada bincang dengan Laurel tentang baju kahwin?
Tak. Ibu saya masih tukar topik tiap kali saya sebut tentang perkahwinan.
Ayah saya telefon saya semula
semasa saya kerja dan tak dapat angkat.
Saya harap Steven boleh pujuk mereka,
tapi dia kata, "Sayang kamu, tapi tak naklah."
Kita perlu teruskan seperti biasa. Mereka pasti terima.
Sudah dua minggu, Jere.
Tinggal enam minggu sehingga majlis.
Saya rindu awak.
Saya pun rindu awak. Maaf tak dapat beri ciuman hari jadi.
Tak rasa macam hari jadi saya pun.
Mungkin sebab saya bukan di Cousins.
Awak akan raikan dengan Taylor, bukan?
Ya, kami nak keluar makan.
Bagus. Okey, saya belanja.
Saya akan berikan gaji hari ini.
Setidaknya boleh beli dua rum dan Coke.
Awak memanjakan saya.
Di mana garpu?
Saya letak atas meja.
Saya dengar dia. Sedia.
-Kejutan! -Kejutan!
Tak sangka mak dan ayah buat begini.
Penkek Mickey Mouse!
Dua puluh satu amat penting.
Kami sayang kamu.
-Terima kasih. -Selamat meningkat dewasa.
Ini daripada kami.
Dari tahun kamu lahir. Kami simpan untuk kamu.
Terima kasih.
Kita boleh buka dengan Jeremiah lain kali.
Apa rancangan kamu hari ini?
Saya ada syif pagi dan…
Kemudian, saya terfikir nak pergi beli baju pengantin.
Boleh temankan saya?
Tak boleh.
Sebab ada rancangan? Kita boleh pergi hari lain.
Mak tak boleh, Bean.
Ia amat bermakna bagi saya.
Maaf, pendapat mak belum berubah. Kamu terlalu muda.
Silap jika kamu berkahwin sekarang.
Maaf mak rasa begitu.
Saya nak pergi kerja.
Tunggu. Habiskan sarapan kamu.
Tak, nanti saya lambat. Terima kasih atas hadiahnya.
Apa kita nak buat?
Saya ingat apabila dia balik, saya boleh pujuk dia.
Laur, saya rasa majlis itu akan berlangsung.
Mereka hampir sebaya kita ketika kita kahwin.
Apa kesudahannya?
Okey. Aduh.
Awak tahu dia belum sedia.
Tentulah belum. Mereka masih mentah.
Tapi sedikit diplomasi boleh membantu.
Anak kita degil, dan semakin awak memaksa,
semakin dia keras kepala.
Saya akan yakinkan dia.
Patutlah dia degil.
Percayalah, majlis ini takkan berlangsung.
Jangan khianati saya.
Hei, ini latte ayah.
Panas, macam yang ayah suka.
-Terima kasih. -Ya.
Terima kasih beri latihan ini. Ia amat bermakna.
Memandangkan kamu akan jadi suami, jadi penyelamat mungkin takkan cukup.
Makanan kegemaran Belly ialah Shin ramen,
jadi saya rasa kami pasti okey.
Ini untuk mesyuarat StarcadeX?
Saya boleh baca jika ayah nak pendapat.
Bertenang, pelatih.
Bercakap tentang perkahwinan itu,
kami sedang buat senarai tetamu,
kami nak tahu jika ayah akan bawa pasangan.
Ini bukan masa yang sesuai. Kamu patut fokus pada kerja.
Tapi ayah baru cakap tadi…
Kamu dah pesan makanan?
Belum lagi.
Pergilah. Pastikan ada sos tambahan.
Ya, baiklah.
Okey, hari ini penting, jadi sila ambil perhatian.
Bersedialah dan tumpukan perhatian.
Okey, saya nak awak periksa persiapan telesidang dengan IT.
Boleh periksa tisu tandas
-di bilik air? -Boleh.
Tunggu di ruang sambutan untuk sambut mereka?
Jeremiah…
Awak nampak kacak memakai sut.
Terima kasih.
Anak nepo nampak kacak dalam sutnya.
Denise…
Awak boleh uruskan snek.
Apa kejadah? Awak uruskan dulang snek.
Tak boleh. Saya sibuk.
Awak terlalu hebat untuk kerja remeh.
Ayah saya suruh pesan makan tengah hari.
Baiklah, tapi jangan lupakan sos tambahan.
Saya tahu.
Mereka buli saya. Bukankah itu tak dibenarkan?
Awak pelatih. Awak kena kuat, jika tak, mereka akan buli lebih teruk.
Okey, cakap apa yang awak nak cakap.
Memendam buat awak nampak sembelit.
Kenapa awak buli Jeremiah?
Sebab dia tak guna.
-Taklah. -Ya.
Lelaki kacak kaya datang ke sini,
jalani latihan, dan dalam enam bulan, mereka bos saya.
Awak pun harus jaga-jaga.
Hei, saya kacak.
Okey.
Awak meragam.
Adam suruh awak buat benda remeh sama.
-Kita patut bermesyuarat. -Tak.
Saya patut bermesyuarat. Dah dua tahun saya di sini.
Awak baru kerja. Tak lebih daripada Jeremiah.
Saya ke sini untuk benda beginilah.
Saya tahu dunia permainan. Kenal mereka.
Kenapa awak fikir saya tak tahu?
Saya masih ada tendonitis akibat ujian beta Eternity Spool.
Okey. Baiklah, D-Nice, saya hormat awak.
Awak perlukan bantuan?
-Awak teruskan mengunyah. -Ya.
Baiklah.
Layan dia lebih baik.
Jadi?
Itu baju saya?
Jika mak pakai baju ini ke Oasis Bar malam ini,
boleh dikira baju balas dendam?
Kawan Scott akan mesej dia, bukan?
Ya, tapi… Mak kata kita akan bincangkan hal salun hari ini.
Tapi ini yang mak buat pagi tadi?
Fikirkan pakaian balas dendam?
-Okey, si pesimis. -Ya.
Saya memang pesimis kerana ini hal serius,
dan saya perlu bantuan. Boleh duduk?
Tolonglah.
Okey.
Hutang kita banyak?
Tak, saya takkan biar kita banyak hutang. Kita perlu susun semula.
Mak patut telefon Scott, jadi kamu tak perlu uruskan.
Mak, tidak! Kita tak perlukan lelaki untuk bantu kita.
Kita boleh uruskan.
Okey, kehilangan overhed ruang salun
bermakna mak boleh bayar hutang, ingat?
Selepas kita mulakan salun rumah, kita boleh bayar bakinya.
-Okey. -Okey.
Masuk akal apabila kamu sebut. Cuma…
-Mak tak sepandai kamu… -Itu…
Ini tak seteruk yang disangka.
Nampak membebankan, tapi…
Apabila saya tiba di New York,
kebanyakan kekecohan ini pasti dah selesai. Saya janji.
Hei, gadis hari jadi.
Hei. Boleh kita pergi cari baju kahwin?
-Selepas syif saya? -Apa…
Ingatkan tunggu hingga mak awak menyerah.
Belly nak pergi beli baju kahwin?
Kalau saya tunggu lama,
saya mungkin akan kahwin pakai jeans, jadi…
Taylor, saya tahu awak berkemas, tapi…
Saya belum mula mengemas. Saya sedang bantu ibu saya.
Ini bukan apa-apa. Kamu yang cakap. Ia tak seteruk yang disangka.
-Belly, kami akan temankan! -Okey.
Okey, bagus.
Kita jumpa di pusat beli-belah dalam sejam.
Okey. Jumpa awak nanti. Sayang awak.
Okey. Selamat tinggal.
Awak rasa Adam lakukan jualan keras atau tak?
Saya tak boleh agak.
Tak tahu tujuan mesyuarat itu
jika dia tak nak biayai mereka.
Mungkin dia pecahkan dan jual kepada orang lain.
Pecahkan apa? Mereka tak efisien,
macam sepaket kerepek.
Ia dipenuhi angin dan hanya ada tiga keping kerepek.
Paket itu diisi dengan gas nitrus untuk pastikan kerepek segar.
Awak tak belajar di Princeton?
Awak masih ingat saya lepasan Princeton. Lucu.
Jere.
-Bagaimana keadaan di dalam? -Ya, apa mereka cakap?
Mereka cakap tentang mencapai sasaran.
Kemudian, ada orang cakap "sintesis kerjasama."
Kemudian, saya dengar,
"Mendayakan memaksimum sumber untuk penghantaran."
Maaf, barang boleh serah.
Saya perlu ambil angin. Ya Tuhan.
Baiklah.
Awak duduk di sana, tunggu detik itu, "Ya, sayang!"
Kenapa ayah saya menjengkelkan?
Itu soalan retorik?
Saya di sini dan buktikan saya dah dewasa,
dia layan saya dengan teruk,
dan tak nak bincang pun tentang majlis itu.
Maaf, awak perlu buat lebih daripada hidangkan kopi
sebelum ayah awak setuju.
Macam apa?
Entah, mungkin tunggu sedekad lagi?
Awak juga?
Tidak, tolonglah, Jer…
Awak dah macam adik saya, okey?
Berkahwin pada usia 21 tahun agak gila, bukan?
Ya, agaknya. Sayang sekali,
sebab saya nak minta awak jadi pengapit saya.
Apa dia, pengapit? Serius?
Ya.
Ya, pengapit bersama.
Saya nak telefon Conrad, tapi jika awak tak nak, kita boleh…
Maaf. Tidak, saya berbesar hati.
Saya berbesar hati. Terima kasih.
Baiklah.
Kita perlu mula merancang parti bujang.
-Ya. -Mungkin Atlantic City.
Tidak… Awak memang betul.
Ini sekali dalam seumur hidup. Perlu besar-besaran. Vegas!
Jadi, awak setuju?
Ya, saya setuju.
Cuma…
Tolong saya, okey?
Rahsiakan penglibatan saya buat masa ini. Tolonglah.
Saya akan dibelasah jika Laurel tahu.
Jangan risau. Saya akan minta restu ibu awak.
Baiklah, gadis hari jadi. Bagaimana dengan ini?
Boleh, saya akan cuba.
Saya bergurau. Baju ini bukan putih pun. Awak okey?
Ya. Maaf.
Okey, saya tahu sesetengah baju ini…
Okey, tapi jika kita pergi ke kedai pengantin sebenar,
harganya sepuluh kali ganda lebih mahal. Asalkan gaun putih, bukan?
Ia pasti ada di sini, saya boleh rasa.
Mak jumpa rak jualan murah!
Okey, mak yang gila atau ini mengancam?
Berhenti cakap "mengancam".
Apa? Ini untuk mak?
-Buat dua kerja. -Tak boleh.
Gaun putih saja. Teruskan mencari.
-Okey. Suka sangat mengarah. -Okey.
Maaf sekali lagi kerana…
Dia akan buat apa-apa saja untuk mengelak daripada berdepan masalah.
Dia perlu hadapinya kerana saya tiada minggu depan.
Awak teruja? Awak dah lama cakap tentang latihan praktikal ini.
-Saya teruja. Pasti seronok. -Ya.
Mereka buat PR untuk Met Gala.
-Met Gala. -Saya tahu. Ya.
-Met Gala. -Memang hebat.
-Luar biasa. -Ya.
Hai.
Belly, tolong beritahu saya jika dia mula buat awak gila hari ini.
Saya boleh hantar dia ke Lululemon.
Dia boleh sibuk beberapa jam.
-Cakap saja. -Tak apa. Saya suka Lucinda.
Baiklah.
Ya.
Setidaknya ada ibu di sini.
Aduhai, Belly. Saya minta maaf.
Mari kita cari gaun itu, okey?
Keadaan pasti makin baik selepas awak buntu, bukan?
Ini kebuntuan awak.
Wah. Ya.
Awak boleh adakan majlis murahan. Cubalah.
-Tak. -Ya.
-Ayuh. -Okey.
-Ini dia pengantin. -Awak patut pakai untuk Met Gala.
Kita dah jumpa pemenang.
Musnahkan dalam api.
Hilangkan gaun ini.
Okey. Mari kita berhenti?
Tak, masih ada yang terakhir dari rak jualan murah, bukan?
-Ya, tapi… -Cuba saja, dan kita boleh pergi.
-Terakhir. -Cubalah. Kami ada di sini.
-Okey. -Okey.
-Ya. -Jalan dengan malu.
Masuk semula ke bilik persalinan.
Okey. Seterusnya? Koktel hari jadi?
Seterusnya, mak akan balik
dan usahakan pelan perniagaan sementara saya dan B raikan.
Apa? Tak. Kita masih ada banyak masa.
Taklah, mak.
Okey.
Saya mungkin berhalusinasi,
tapi saya rasa yang ini tak teruk sangat.
Ia terlalu biasa, bukan? Ia tak cukup mewah.
Tak. Ia…
Inilah awak.
Ya. Inilah gaunnya.
Saya suka.
-Ya? -Ya.
-Ya? Okey, bagus. -Ya.
-Ia cantik. -Ya?
Ia cantik.
Terima kasih.
Kita patut minum bru buih kayu manis.
Kita ada kopi di rumah.
Saya akan buihkan susu.
Nakal betul.
B, pukul berapa awak nak makan malam?
Saya nak ambil syif malam ini.
Ya.
Awak pasti?
Ya, saya nak ke sana sekarang.
Kalian tak perlu tunggu di sini,
tapi, terima kasih kerana datang hari ini.
-Sudah tentu. -Okey. Saya sayang awak.
Selamat hari jadi.
-Jumpa lagi. -Ya.
Anak gadis patut pergi beli baju kahwin dengan ibu mereka.
Dengar mereka cakap, "Itu dia." Itu yang sepatutnya berlaku.
Hei.
Hei, Bells. Tahu siapa setuju jadi pengapit saya?
Awak dah tanya Conrad?
Tak. Steven yang setuju.
Tapi saya janji takkan beritahu Laurel.
Baguslah.
Bells, kenapa?
Jumpa gaun kahwin.
Baguslah.
Ya, tapi ibu saya tak datang.
Saya ingatkan dia ubah fikiran.
Saya tak tahu bagaimana nak buat tanpa dia.
Ya, saya faham.
Bagaimana nak buat tanpa kedua-dua ibu kita?
Kita akan cari jalan.
Apa? Siapa itu?
Scott, dia nak keluar minum dan berbual.
-Mak nak pergi? -Tak! Mestilah tak.
-Mak, hentikan! -Tolonglah.
Kamu pasti buat begitu jika Steven mesej kamu.
Tidak. Tapi, Steven dan Scott berbeza.
Scott teruk.
-Scott memang teruk. -Ya.
Tapi…
Mak kesunyian sejak ayah tiri kamu pergi dan apabila Scott ada, mak tak sunyi.
Mak tak keseorangan. Mak ada saya.
Mak tahu.
Kamu bahagian terbaik mak.
Kejutan!
Jere, apa awak buat di sini?
-Hei. -Hai.
Saya sedar jika saya balik kerja tepat pada pukul 5.00,
dan pandu 144 kilometer sejam,
saya boleh ke Baskins sebelum mereka tutup.
Ini kek biskut Oreo awak.
Selamat hari jadi ke-21, Bells.
Terima kasih.
Saya nak semua Oreo.
Sudah tentu.
Saya juga ada hadiah untuk awak.
Saya kata tak perlu hadiah. Berjimat untuk majlis kahwin.
Saya tahu, ia kecil.
Ia kunci rumah musim panas.
Dalam enam minggu, ia juga secara rasmi milik awak.
Bukannya selama ini tidak.
Terima kasih.
Ini hadiah terbaik.
Terima kasih.
Bunga juga?
Tak, ini bukan untuk awak.
Ini untuk bakal ibu mertua.
Saya akan ubah fikirannya.
Belly, siapa yang datang selewat ini?
Jeremiah.
Hei, Laurel.
Saya bawa ini untuk awak. Ia sempena hari jadi Belly.
Saya tahu awak susah payah melahirkan.
Terima kasih.
Saya juga harap kita boleh berbincang.
Okey. Saya pun nak cakap dengan kamu berdua.
Bagus, jom bincang. Peluk kumpulan dulu.
-Okey. -Ayuh.
-Belly, mari sini. Ayuh. -Ya.
-Baiklah. Okey. -Sedapnya peluk.
Okey, mari duduk.
Beginilah.
Saya tahu awak tak rasa majlis itu… Saya tahu awak rasa majlis itu…
Pasti kamu rasa majlis itu idea yang teruk.
Tapi Belly ialah teman sejiwa saya.
Saya pun teman sejiwanya.
Pasti kamu fikir kami belum sedia
tapi saya bukan budak bodoh yang tak tahu betapa sukarnya hidup ini.
Apabila ibu saya mati, saya rasa saya takkan ditemani sesiapa lagi,
dan apabila semuanya berkecai,
Belly pilih saya.
Saya lelaki paling bertuah di dunia selama empat tahun lepas.
Saya nak bersama Belly seumur hidup saya.
Saya mahu hidup itu bermula sekarang.
Ibu saya selalu kata keluarga ialah perkara paling penting.
Dia pasti mahukan ini untuk kami. Untuk kita semua, menjadi keluarga.
Jeremiah, maafkan saya.
Tapi kita takkan tahu apa mak kamu nak.
Saya sayang kamu. Saya nak yang terbaik untuk kamu.
Sebab itu saya tak boleh sokong.
-Mak. -Belly,
kamu belum sedia untuk komitmen begini.
-Ini tentang seumur hidup. -Saya nak bersama Belly.
Saya sanggup.
Sebab itu saya tahu kamu belum sedia.
Jeremiah, kamu tak boleh buat sesuka hati.
Perkahwinan itu serius.
Kami serius. Mak tak dengar apa-apa yang Jere cakap tadi?
Belly, abang kamu hampir kehilangan nyawa.
Saya pasti ia menimbulkan emosi getir untuk kamu berdua.
Saya cuma minta kamu tunggu.
Tamatkan pengajian. Jika masih rasa begitu, kahwin.
Laurel, tolonglah.
Kamu memang nak saya jadi menantu kamu.
Bukan begini, nak.
Maafkan saya.
Mak tak boleh pergi begitu saja!
Sanggup kamu biar mak berada dalam situasi itu?
Cakap begitu kepada Jeremiah?
Kamu fikir mak nak hampakan dia?
Jangan hampakan dia.
Jangan hampakan saya. Kenapa mak tak boleh terima saja?
Sebab kamu masih kecil. Kamu belum kenal diri kamu.
Bagaimana kamu tahu kamu nak bersama siapa?
Saya tahu, dan saya nak mengahwininya.
Belly, mak faham jika kamu mahu, mak tak boleh halang.
Tapi kamu perlu faham mak tak nak terlibat.
Mak takkan hadir majlis itu!
Mak marah sebab mak tak boleh buat keputusan untuk saya lagi,
-dan ia menyakitkan hati mak! -Betul!
Melihat kamu buat kesilapan bodoh menyakitkan mak!
Saya akan pergi agar mak tak perlu lihat saya buat apa-apa lagi!
-Belly! -Jere, mari kita pergi!
Belly?
Conrad?
Conrad. Apa kejadah?
Hei, saya tak tahu kamu akan ke sini.
Kenapa abang bukan di California?
Abang di sini selama ini?
-Saya telefon abang. -Maaf, abang…
Abang belum bersedia nak balik. Abang sibuk
dan abang nak menjauhkan diri sebentar.
Abang gembira jumpa kamu.
Gembira jumpa abang.
Kamu di sini untuk hujung minggu?
Sebenarnya…
Saya nak tinggal di sini sementara.
Kami fikir lebih mudah nak rancang majlis dari sini.
Betul. Majlis itu. Kamu memang akan buat?
Ia akan berlaku.
Jadi, kamu berdua akan melepak?
Tak, saya perlu kerja hari Isnin.
Kerja?
Dia pelatih untuk ayah awak.
-Sungguh? -Ya.
-Dia buat dengan baik.
Ia berjalan lancar seperti jangkaan abang.
Bagus.
Bila kerja klinik awak bermula?
Tak lama lagi. Saya perlu…
tempah penerbangan pulang.
Bagus.
Kalau abang ada masa, saya nak bincangkan sesuatu.
Ya, abang nak pergi berjoging, tapi mari berbual apabila abang balik, okey?
Ya.
Saya gembira jumpa kalian.
Apa kejadah?
Apakah itu?
Patutkah saya terus tinggal di sini?
Ya, apa salahnya?
Dia akan pergi tak lama lagi.
Ya, tapi dia tentu mahu bersendirian.
Keberadaannya di sini pasti suatu rahsia besar dramatik Conrad.
Siapa tahu kelakuan Conrad?
Saya boleh ikut awak ke Boston.
Ya, saya pasti ayah saya suka.
Saya rasa macam orang bodoh, tapi… mungkin saya patut balik.
Belly, hei…
awak bersedih di sana.
Jika awak balik sekarang, mak awak pasti rasa dia betul.
Saya tahu.
Boleh tinggal dengan ayah.
Tapi dia dengar kata-kata ibu saya,
jadi dia pasti takkan benarkan.
Awak patut tinggal di sini.
Lebih mudah merancang majlis di sini,
dan saya akan datang sekerap yang boleh. Awak dekat saja.
Boleh berada di Cousins untuk musim panas.
Hujung minggu dikira musim panas.
Ya. Bagus juga.
Hei.
Hei. Awak masih bersembunyi di timur?
Ya, buat masa ini.
Saya akan kembali nanti.
Keadaan bagus?
Adik saya dan tunangnya muncul, dan mereka tinggal di sini.
Saya rasa pelik mereka akan berkahwin.
Mereka saling mengenali sejak kecil lagi,
jadi itu bukan mustahil.
Saya bukan nak cakap tentang bekas kekasih dan adik awak.
Saya nak beritahu yang awak dapat kerja di Garth.
-Sungguh? -Ya.
Beritahu saya apabila awak dah balik. Awak mesti belanja saya minum.
Ya, baiklah.
-Hei. -Hei.
-Seronok berjoging? -Ya.
Ombaknya boleh tahan juga. Abang nak pergi?
Abang perlu uruskan sesuatu.
Tolonglah. Abang mengelak saya.
Tak boleh lepak dengan saya sekejap?
Tak. Maafkan abang.
Ayuh. Abang nak ambil baju selam, okey?
Okey.
Apa kesudahan majlis itu?
Laurel marah.
Dia dan Belly bergaduh.
Alamak.
Ya.
Dia pasti ubah fikirannya.
Abang nak jadi pengapit saya?
Pengapit bersama. Saya dah janji dengan Steven.
Sungguh?
Apa kata ayah?
Sejak bila abang peduli pendapat ayah?
Ayah dan Laurel tak pernah bersefahaman.
Jika mereka bersefahaman, mungkin…
Mungkin apa?
Mungkin mereka betul.
Kamu berdua masih belajar di kolej.
Apabila difikirkan, ia tak masuk akal.
Jere, maaf, abang…
Tak apa.
Saya tak nak abang di sebelah saya jika abang perlu berpura-pura.
Jere, abang…
Hei, bagaimana tadi?
Teruk.
Apa? Apa yang berlaku?
Dia kata tak masuk akal jika kita berkahwin.
Apa? Kenapa dia nak cakap begitu?
Kenapa dia peduli? Apa masalah dia?
Entahlah.
Dia rasa kita cuma budak-budak kecil
dan dia orang dewasa di Sekolah Perubatan Stanford.
Apa-apa sajalah.
Saya nak mandi.
Kemudian, kita akan berseronok, okey?
Okey.
Maaf saya keluar Philly tanpa ucap selamat tinggal.
Tapi saya harap ayah akan hadir
untuk iringi saya pada hari perkahwinan saya.
Hei, mana Jere?
Di dalam bilik air. Nampaknya awak fikir kami tak masuk akal.
Belly, bukan itu maksud saya.
Okey. Baiklah, Conrad.
-Apa? -Saya minta maaf. Dia keluar?
-Awak tahu? -Ya, bukan daripada awak.
Saya dapat tahu melalui mesej daripada dia?
Belly tak lari. Dia di Cousins.
Jadi, apa yang berlaku?
Katanya majlis itu akan berlangsung jika saya suka atau tak, jadi saya…
beritahu saya takkan datang.
-Awak apa? -Kemudian dia keluar.
Ya Tuhan, Laurel! Saya dah cakap mereka serius!
Awak tak boleh halang jika mereka nekad!
Awak fikir mengugut dia ialah…
Itu bukan ugutan!
Awak betul, okey? Jika dia dah nekad,
saya tak boleh halang dia. Tapi saya tak boleh hadir!
Nak terlepas majlis anak awak?
Sudah tentu saya tak mahu!
Saya tak mahu semua ini!
Saya tak tahu nak buat apa.
Tak boleh berpura-pura dia tak musnahkan hidupnya.
Tapi itu hidupnya.
Dia akan buat kesilapan.
Tapi itu kesilapannya sendiri.
Mereka masih muda. Tapi kita pun begitu…
-Itulah yang saya… -Tak. Biar saya habiskan.
Mereka bagus bersama.
Awak fikir mengahwini saya ialah kesilapan terbesar.
Tapi mereka bukan kita.
Mungkin saya dan awak yang buat silap.
John…
Itu yang awak fikir saya rasa?
Tentang mengahwini awak.
Awak selalu cakap begitu.
Mengahwini awak bukan kesilapan.
Berkahwin pada usia muda.
Ada anak ketika muda.
Menjadi isteri orang, ibu orang,
sebelum saya kenal diri saya.
Saya kehilangan diri saya.
Saya tahu awak fikir saya salahkan awak, tapi tak.
Saya salahkan diri sendiri.
Saya tak mahu itu berlaku kepada dia.
Saya faham.
Tapi saya nak awak tahu.
Jika majlis ini berlaku,
saya akan hadir.
Saya tahu.
Hei, Jeremiah.
-Hei. -Hei.
Saya cuma nak awak tahu…
awak memang mengarut.
-Sangat mengarut! -Mengarut!
-Ini yang paling mengarut. -Tak masuk akal!
-Ya Tuhan.
Bagaimana dia cakap?
Dia kata, "Apabila awak fikir, ia tak masuk akal.
Ia tak masuk akal."
"Sekejap, Connie biar saya fikirkan. Ini tak masuk akal."
Ia tak masuk akal.
Tak masuk akal.
Hei! Tonton filem itu!
PENERBANGAN PILIHAN PEMBELIAN DISAHKAN
Wah. Awak berpakaian santai.
Apa awak buat di sini?
Sama seperti awak. Bekerja pada hari Ahad macam orang bodoh.
Saya tertinggal komputer riba saya.
Bukan orang bodoh.
Adam minta saya buat analisis kompetitif
tentang StarcadeX sebelum Isnin, jadi…
Saya pun sama.
Maaf. Saya sangka awak tak kerja.
Tak sangka mereka meneruskan pusingan ini.
Ya Tuhan. Saya tahu.
Model perniagaan mereka berdasarkan apa?
Menunggang NFT sehingga ia mati?
Sehingga? Ia dah mati.
Antara muka berasaskan trend berjaya kemudian gagal begitu saja.
Breaker patut melabur pada syarikat yang membuat sesuatu.
-Tentu sekali. -Ya.
Apa-apa pun. Jumpa awak esok.
Ya.
Saya tak nak awak pergi.
Saya boleh berhenti kerja. Tinggal di sini sepanjang musim panas.
Hei.
Jangan usik saya.
Saya serius.
Tak, ini serius.
Jika sukar nak lepaskan awak selama lima hari,
bagaimana jika lima bulan?
Maksud awak untuk Paris?
-Ya. -Ya.
Saya buat keputusan itu sebelum kita bertunang.
Ya.
Saya rasa keadaan dah berubah.
Saya tak nak kita berpisah selepas berkahwin.
Awak pasti?
Sepenuhnya.
Bagus. Sebab saya pun tak nak awak pergi.
-Saya takkan pergi. -Okey.
Saya tak nak tinggalkan awak dengan lelaki tua itu.
Tak apa. Dia akan pergi nanti.
Saya akan kembali nanti. Janji.
-Pasti sekejap saja. -Ya.
Saya akan telefon Dana Tahunan esok pagi.
Cuba cari kerja telefon seperti Redbird semester lepas.
Saya akan buka buku persediaan GRE,
dan rancang majlis kahwin.
Ya, itu juga.
Saya sayang awak.
Selamat tinggal.
Apa?
-Hei. -Saya sibuk bersiap nak ke New York.
Saya tahu awak tak mahu dengar daripada saya.
Tapi awak masih telefon saya.
Saya baru periksa kewangan salun lagi.
Okey. Semua bagus.
Semua bagus. Dia dah tak sewa salun.
Dia belajar urus kewangan sendiri.
Selepas dia lulus pinjaman perniagaan,
dia boleh potong rambut di rumah ini.
Okey, beginilah Taylor. Tiada bank akan berikan pinjaman.
Okey? Saya…
Saya dapat rasa Scott itu teruk. Jadi saya menyiasatnya.
Dia buat pinjaman di bawah nama Lucinda.
-Celaka. -Ya.
Saya akan e-melkan butiran kepada awak, okey?
Tapi, jika ibu awak nak buat apa-apa perniagaan baharu,
dia berhutang 10 ribu pada akhir bulan ini.
Ya Tuhan.
Ini akan mengecewakan dia.
Saya tahu.
Saya mungkin boleh kumpul separuh jumlah itu.
Apa?
Kenapa awak nak buat begitu?
Saya bukan teman wanita awak atau kes amal awak.
Taylor, saya nak bantu.
Jangan. Saya akan fikir sendiri.
Mak saya beri saya kejutan dengan gaun majlis debutante ini.
Saya tak pernah rasa lebih dikenali atau disayangi daripada ketika saat itu.
Saya suka!
Kata nak dapatkan katil lebih besar.
Bukan menghias semula seluruh bilik. Ini keterlaluan.
Laur, suka atau tak, anak kita dah dewasa.
Gadis besar perlukan katil besar dan bilik gadis besar. Betul, Belly?
Bagaimana dengan yang lain?
Awak tak nak terus berkongsi bilik dengan budak lelaki yang busuk.
Ini bilik awak sekarang.
Awak suka kertas dinding? Ia dihantar dari Paris.
Warna kegemaran awak.
Mungkin terlalu awal untuk Belly sendirian.
Tak mengapa. Pasti baik saja. Naiklah.
Ucap terima kasih.
Terima kasih, Susannah.
Sama-sama, sayang.
Belly.
Con, ketuk pintu.
Ketuk lagi!
Saya perlu halang awak minum.
Mak.
Hai, Bean.
Saya tak nak tidur sendirian.
Okey, sayang. Naiklah, Bean.
Kamu dah bersihkan tanpa mak?
Ya, ia perlu disiapkan.
Inspektor datang esok untuk luluskan permit.
Terima kasih, sayang. Tapi…
Biar mak tolong kamu kemas.
Saya takkan ke New York.
Apa?
Saya akan bantu mak sediakan salun.
Tay, jangan gila. Mak boleh uruskan sendiri.
-Tak… -Kamu perlu pergi
buat latihan di New York.
Saya dah telefon dan kata saya takkan datang.
Saya guna duit rumah saya untuk bayar separuh hutang.
Itu bukan hutang kita. Itu hutang mak.
Masalah mak. Kesilapan mak.
Kita perlukan wang dan memang dah ada.
Latihan itu cuma ambil baju dari dobi dan dapatkan kopi.
Kenapa saya nak bayar sewa New York untuk kerja percuma?
Berhenti! Kamu akan pergi. Mak akan telefon mereka.
-Mana telefon mak? -Mak, dah selesai.
-Kamu patut beritahu mak dulu. -Saya tahu mak akan menolak.
Seperti yang mak selalu cakap, gadis Jewel perlu bersatu.
Saya akan sokong mak.
Tapi mak ialah ibu.
Apa kata kita cat dinding ini?
Mungkin merah jambu? Atau kita boleh tampal kertas dinding.
Tentu comel.
Mak akan bayar balik, Tay.
Setiap sen. Mak janji.
-Sayang kamu. -Saya tahu, mak.
Hei, telefon saya, ada berita!
Di mana awak? Saya cakap dengan Con dan dia setuju jadi pengapit!
Conrad! Conrad?
Hei.
Saya dengar Jere ada pengapit kedua.
Ya, saya tak boleh biar Steven rancang parti bujang sendirian.
Nyawa mungkin terkorban.
Boleh dipenjarakan. Saya belum nak mati lagi.
Ya. Terima kasih.
Ya, sama-sama.
Serta…
Apa-apa pun,
saya rasa kamu berdua pasangan yang bagus.
Kamu buat satu sama lain bahagia. Jadi…
Amat bermakna menerima sokongan awak.
Kepada Jere dan saya.
Saya perlu ke kedai. Awak nak apa-apa?
-Tak mengapa. -Okey.
Itu dirt bombs?
Awak pandai buat kek sekarang?
Hanya untuk majlis istimewa.
Selamat hari jadi terlewat, Belly.
Awak ingat?
Saya sentiasa ingat.
-Terima kasih! -Sudah tentu.
Apa yang saya dah buat?
Terjemahan sari kata oleh Tasha Shawal
Penyelia Kreatif Julidiawati Saidon al