Sebelum ini dalam… Musim Panas Yang Aku Menjadi Cantik…
Kami tak boleh berduaan. Saya tak boleh pendam.
Pendam apa?
Bahawa saya mencintai dia.
Kita perlu teruskan. Mereka pasti terima.
Dah dua minggu, Jere.
Enam minggu sehingga majlis.
Perlu lebih daripada sekadar kopi untuk ayah awak setuju.
Jumpa gaun kahwin, tapi ibu saya tak datang.
Tak. Mak takkan hadir majlis itu!
Saya keluar agar mak tak perlu lihat saya buat apa-apa lagi!
Conrad?
Kamu di sini untuk hujung minggu?
Saya nak tinggal di sini sementara.
Abang nak jadi pengapit saya?
Sungguh?
Saya akan kembali nanti. Janji.
Bagaimana nak buat tanpa kedua-dua ibu kita?
Ibu awak hutang 10 ribu.
Saya takkan ke New York.
Saya dengar Jere ada pengapit kedua.
Selamat hari jadi.
-Terima kasih! -Sudah tentu.
Apa saya dah buat?
MUSIM PANAS YANG AKU MENJADI CANTIK
Sudah seminggu dan saya asyik teringat,
perasaan begitu rapat dengannya semula.
Ia seperti dipanah petir.
Lebih mudah jika saya tak perlu lihat dia.
Hei. Selamat pagi.
-Hei. -Apa awak buat?
Saya cuma…
-Alamak! Maaf. -Tak.
Tak mengapa. Ada satu lagi.
-Okey. -Terima kasih.
Ayah, ada apa?
Con. Bagaimana keadaan di rumah?
Saya sedang baiki bumbung. Ada apa?
Baiki bumbung? Nak ayah panggil sesiapa atau…
-Tak apa, ayah. -Okey. Baiklah.
Ayah nak tanya tentang hal perkahwinan Belly dan Jere.
Mereka ada cakap apa-apa pada kamu?
Tiada. Bukan urusan saya.
Tapi kita setuju ia tak masuk akal.
Tak tahu jika ia tak masuk akal. Mereka saling menyayangi.
Connie, tak mungkin kamu fikir ini idea yang bagus.
Tak kisah jika ia idea yang bagus atau ayah fikir bagus.
Keputusan mereka.
Kamu fikir ayah tak boleh hentikannya?
Ayah akan kehilangan dia.
Seperti kamu?
Dulu saya nak jadi macam dia.
Bola sepak, sekolah…
Saya berusaha keras agar ayah bangga.
Ayah wira saya. Sehingga saya tahu dia yang sebenarnya.
Conrad?
Saya harus pergi, ayah.
Saya cuma perlu jauhi dia sehingga majlis
dan dia akan jadi isteri adik saya dan takkan fikir begitu.
Maaf, saya tak tahu ayah saya datang ke pejabat hari ini untuk
Hari Kemerdekaan, tapi dia ada,
jadi saya perlu berada di sini selama sejam.
Awak serius?
Saya bangun sebelum fajar agar tak tempuhi trafik.
Patut suruh awak naik bas.
Steven tak datang. Dia ke New York hujung minggu ini.
Macamlah saya kisah.
-Maaf awak bazir baju comel. -Okey.
Awak boleh naik bas. Nak?
Hei, saya hargainya, okey?
Saya buat demi kebahagiaan tunang awak, jadi…
Awak dah cakap dengan dia? Dia takut?
Bajet memberi tekanan.
Tak sangka Fisher bincang hal bajet.
Ini menyeronokkan.
Dia ada banyak masalah sekarang,
tapi pasti okey apabila kita sampai Cousins.
Juga, awak akan jadi orang suruhan kami minggu ini.
Awak kata Steven tiada, dia di New York.
Agaknya dia dengar ayah saya di pejabat.
Siapa yang macam Shiv Roy itu?
Denise. Dia dan Steven selalu bergaduh siapa alfa di pejabat.
Kita tahu bukan awak.
Itu Taylor.
Okey, saya akan pergi jauh daripada hal yang bakal berlaku.
Apa awak buat di sini?
Dia tumpangkan saya ke Cousins.
Nanti saya mesej.
-Okey, saya di Dunkin. -Baiklah.
Awak nak ke Cousins?
Ya. Saya dan Belly nak buat perancangan perkahwinan.
Bagus.
Awak apa khabar?
Baik.
-Baik. -Baik…
Terima kasih kerana membantu ibu saya.
Bagaimana awak boleh dapat duit itu?
Tentulah OnlyFans.
Saya bergurau.
-Saya akan sokong awak… -Gurau.
…apa-apa pun. Saya peminat. Bukan OnlyF…
Awak guna duit awak untuk New York, bukan?
Baru saja cakap.
Jumpa awak di parti Belly?
Ya, perlukah?
Janganlah kejam.
Saya tak kejam.
Hei! Kamu dalam perjalanan?
Jangan marah. Saya tak boleh ke Cousins hujung minggu ini.
Taylor! Saya perlukan awak.
Saya tahu, maafkan saya. Pemeriksaan salun diubah ke hari ini.
Ibu saya kata boleh buat sendiri, tapi…
Tak boleh. Nama saya pun terlibat.
Tak apa.
Tak payah risau.
Saya minta maaf. Saya janji saya akan buat majlis awak lebih hebat.
Saya teringat. Steven pun datang.
Awak pasti awak tak kisah dia datang?
Ya, dia abang awak dan pengapit lelaki.
Saya pengapit awak. Kami perlu berhubung.
Jika saya dan Steven tak datang,
hanya awak, Conrad dan Jeremiah untuk Hari Merdeka?
Ya, agaknya.
Bagaimana Conrad?
Saya jarang jumpa dia.
Saya ambil setiap syif perbankan telefon,
dan dia baiki rumah untuk bantu majlis kahwin.
-Sungguh? -Ya.
Pelik. Bila dia nak pergi?
Dia belum beritahu.
Saya kena pergi, mak saya telefon.
Telefon saya jika perlu apa-apa.
Okey. Selamat tinggal.
Hei, bakal abang ipar.
-Awak buat saya terkejut. -Maaf.
Awak nampak… sibuk di sana.
Ya, saya…
Itu sarapan awak?
Ya, dan ia yang terakhir, maaf.
Tak, saya keluarkan bijirin dan ada buah di dalam mangkuk buah…
Ya. Saya cuma tak nak ambil barang awak tanpa izin.
Mintalah izin?
Saya tiada peluang.
Awak sibuk dengan urusan rumah.
Kami amat menghargainya.
Saya tak tahu awak mahir bertukang.
Saya tak patut terkejut,
awak selalu mengasingkan barang untuk tahu cara ia berfungsi.
Saya tak buat banyak dan saya mungkin rosakkan rumah ini
daripada sebelum ini…
Tak mungkin.
Jadi, bila awak perlu balik ke California?
Sayang awak tak boleh tunggu sehingga majlis kahwin.
Ya, kerja saya perlukan saya semula.
Ya, Jere beritahu saya. Awak tentu teruja.
Ya…
Saya perlu baiki atap. Tapi makanlah apa-apa yang saya beli.
Okey.
Bila ayah awak akan balik?
Entah, Steven. Tanyalah dia.
Bukankah awak patut pergi?
Ya, kereta api ke Cousins berlepas dalam 45 minit.
Awak jenis orang yang muncul di lapangan terbang
semasa nak naik kapal, bukan?
Awak jenis orang yang tiba dua jam awal?
Dua jam domestik, tiga jam antarabangsa.
Awak macam ayah di lapangan terbang.
Okey, jadi? Saya tak pernah lambat, jadi…
Saya lapar.
Persaingan tempat kerja antara awak dengan Big D
agak seksi, bukan?
Tidak, awak gila.
-Gila? -Ya.
Dia cantik, dia sukakan awak. Kenapa awak tak nampak?
Sebab tiada apa-apa untuk dilihat. Tiada.
Entah kenapa.
Saya tak suka maksud awak.
Saya dan Taylor cuma kawan. Okey?
Tak cakap pun tentang Taylor.
-Awak gila. -Ajaklah Denise keluar.
Kawan.
Saya tahu ia mengarut.
Apa yang mengarut?
Steven di sini, dia…
Urusan StarcadeX ini.
Ya, ia bodoh. Kita dah cuba beritahu.
Bukan salah kita tiada orang dengar cakap kita.
Mungkin usia menjejaskan pendengaran… Adam!
Saya suka baju itu. Sungguh kemas.
Saya tahu semua orang nak balik, tapi saya nak kamu buat satu hal lagi.
-Ya, sudah tentu. -Baiklah.
Baik. Semak Slack. Tak lama.
Dia mahu lihat laporan pendapatan terkini…
Untuk apa lagi, StarcadeX.
Baiklah, kedengaran ringkas. Awak boleh buat?
Awak tolak kerja tambahan?
-Saya nak pergi. -Okey, saya pun.
Ya Tuhan! Saya benci awak. Baiklah, saya buat.
Tak. Sekarang, saya rasa bersalah. Mari.
Okey, saya boleh uruskan.
Orang akaun dah semak dua kali.
-Awak pasti? -Ya.
Saya naik kereta api lewat,
dan saya cuba ambil hati dia. Jadi, kamu sebenarnya tolong saya.
Okey, baiklah.
Fisher, jika awak ambil lebih dari sejam, awak buat silap.
Baik, kapten.
Hubungi saya jika ada isu.
Tak, saya okey.
Belly - Jerrrre cepat! kupon 25% tamat hari ini!
JEMPUTAN!!! KASUT
Jeremiah Sibuk bekerja, mula tanpa saya
-Hei, Conrad? -Ya.
Awak nampak kunci kereta? Saya…
Saya nak keluar.
Boleh saya ikut?
Saya perlu beli barang untuk majlis dan…
Taylor patut datang, dan Jere sibuk, jadi…
Saya pergi sekejap saja. Awak boleh guna nanti.
Awak tak boleh tumpangkan saya?
Tak mengapa. Saya naik basikal saya.
Tak guna.
Apabila Belly perlukan bantuan,
fikiran pertama saya ialah, "Bagaimana nak baikinya?"
Tunggu! Tunggu saya.
Conrad!
-Conrad . -Ayuh, Conrad . Mari.
Dia lambat.
Mari tunggu dia sebentar, okey?
Tak nak. Ayuh, Conrad.
Jumpa lagi.
Mari. Awak boleh naik basikal saya.
Tak mengapa.
Tak apa. Saya percayakan awak.
Awak pasti?
Awak akan sampai lebih cepat dan saya boleh berlari belakang awak.
Okey.
Janji awak takkan lepaskan.
Saya janji.
Awak boleh lepaskan.
Hei, Belly…
Sekejap.
Bukan lagi tugas saya membantu dia.
-Boleh berhenti? -Apa-apalah.
Encik. Boleh jangan letak kepala di bahu saya?
Terima kasih.
Denise?
-Conklin. -Hai.
Awak nak ke mana?
New York.
Saya pun sama.
Kereta api ini berada di Westerly sehingga diberitahu.
Ya Tuhan! Kita dah lewat sejam.
Okey. Apa yang ada di New York?
Jangan risau.
-Okey, baiklah. -Celaka.
Saya tiada isyarat. Dengar berita daripada Jere?
Tak. Saya pasti dia okey.
Tak patut tinggalkan dia.
Okey, awak pun tinggalkan dia, jadi…
Kita tak patut tinggalkan dia.
Nak pastikan. Awak kata "awak".
-"Awak tak patut," jadi… -Apa-apalah.
Okey. Baiklah.
Billy Joel pilih kek itu untuk 70 tahun.
-Wah. -Saya tahu.
Kami mempunyai klien yang eksklusif.
Awak nak beli untuk siapa?
Diri sendiri.
Saya tertanya-tanya, boleh kalian buat kek glis cermin?
Sudah tentu.
Bagus. Teman lelaki saya mahu kek coklat gelap dua tingkat
dengan inti coulis raspberi dan glis cermin di atasnya.
Awak mahu koko itu sepahit mana? Tujuh puluh peratus? Lapan puluh peratus?
Tujuh puluh peratus, mungkin.
Untuk berapa ramai orang?
Tak ramai. Kami cuma jemput 30 orang ke majlis itu, jadi…
Berapa harganya?
Dengan tambahan glis cermin, dan penghantaran, 750 dolar.
Maksud saya, hari lahir.
Saya tak tahu kenapa saya kata kahwin.
Ia hari lahir. Berapa harganya?
Tujuh ratus lima puluh dolar.
Baiklah, okey.
Terima kasih.
Saya cuma perlu bincang dengan kawan saya.
-Ambil masa awak. -Ya.
Di kedai bakeri, awak ada masa untuk bercakap tentang kek ini?
Cantik kedai ini.
Tak. Ada urusan untuk ayah saya.
Berapa harga untuk kek cawan coklat?
Okey, baiklah.
Baik. Borak nanti. Jumpa lagi.
Ayah sangka kamu dah gerak balik ke Cousins.
Saya nak keluar sebaik saja saya siap, tapi…
nombornya tak masuk akal
dan saya cuba setiap formula, tapi saya…
-Tak boleh. -Tak mengapa.
Biar ayah lihat.
Bukan salah kamu. Denise patut uruskan ini sebelum dia pergi.
Ya
Tak guna.
Mari, saya tumpangkan.
Awak sibuk. Saya naik basikal.
Awak tak boleh bawa semua itu.
Ia menyusahkan. Basikal tak muat di dalam kereta.
Tempat duduk turun.
Okey, saya pandu. Ambil beg, saya ambil basikal.
Okey.
Ini untuk jemputan kahwin?
Ya.
Taylor kata saya perlu batalkan guna tangan.
Apa saja maksudnya.
Batalkan ialah apabila pejabat pos menanda setem,
agar ia tak boleh digunakan dan menggunakan tangan
menghalang sampul daripada rosak.
Mana awak tahu?
Saya pernah kumpul setem, ingat?
Ya, saya terlupa.
Awak begitu serius kumpul setem.
Ingat Jere curi untuk hantar poskad
dan awak marah hingga nangis?
Itu setem merah George Washington baharu.
Ia setem yang jarang ditemui.
Saya memang gek.
-Taklah. -Memang.
Saya kumpul setem. Saya mempunyai obsesi ensiklopedia vintaj.
Di sekolah menengah, saya moderator subreddit pembawa Cincin.
Apa?
Ia tentang Lord of the Rings.
Awak memang gek, saya tarik balik.
Ya…
Boleh kita singgah satu tempat lagi?
Cakap saja tidak. Awak boleh buat.
Cuma 10 minit saja.
Boleh tak?
Ya. Tiada masalah.
Okey, terima kasih.
Lemah.
Selamat datang.
Hai.
Wah, itu cantik.
Ia untuk majlis kahwin.
Apa boleh saya bantu?
Saya nak adakan majlis.
Okey. Boleh ceritakan suasana acara awak?
Ia bukan mewah. Cuma parti di pantai.
Orkid? Ia diterbangkan setiap minggu dari Hawaii.
Itu mungkin di luar bajet kami.
Berapa bajet awak?
Kecil. Sangat kecil.
Ya.
Bagaimana bunga peoni? Adakah ia mahal?
Saya suka peoni. Ada dalam jambangan ibu ketika kahwin.
Ini majlis kahwin.
Maaf.
Ya. Majlis perkahwinan yang kecil dan kasual.
Saya perlukan maklumat lanjut sebelum boleh beri anggaran.
Ya, boleh.
Kami perlukan empat gubahan bunga dan dua jambak bunga.
Satu untuk saya dan pengapit saya.
Awak nak korsaj untuk ibu pengantin lelaki dan perempuan?
Kami tak perlukan itu.
Awak bagaimana?
Awak nak bunga hiasan untuk awak dan pengapit?
-Tak. -Tak.
Saya bukan pengantin lelaki.
Dia abang pengantin lelaki.
Kami perlu minimum 5,000 untuk majlis.
Lima… 5,000 dolar?
Saya jamin, harga kami kompetitif.
Boleh beri kami masa sekejap?
Okey, bagaimana kalau awak… Awak boleh guna hidrangea mak saya?
Ia secantik bunga yang dia ada.
Mungkin lebih cantik dan ia bukan 5,000 dolar.
Okey, ya.
-Okey? -Terima kasih.
-Mari kita keluar. -Terima kasih.
Awak tak nak cuba satu?
Ya, boleh.
Apa?
Isabel Conklin tak teruja makan kek cawan? Siapa ini?
Boleh tahan.
Jadi?
Yang ini ialah 70 peratus koko, yang itu ialah 80 peratus koko.
Apa perbezaannya?
Jujurnya, saya tak tahu.
Saya suka coklat susu. Tak penting
sebab kami tak mampu beli kek dari situ.
Jadi, kami boleh beli kek biasa dari Stop & Shop.
Okey, jangan buat begitu. Bagaimana jika awak…
Beli kek satu lapisan,
lupakan glis cermin itu,
awak dapatkan…
aising coklat susu biasa.
Tentu lebih murah daripada kek koko yang mereka jual.
Daripada dihantar, saya akan ambil.
Hei! Awak dah nak sampai?
Hei, Bells. Tak.
Berita buruk.
Saya di pejabat. Saya takkan sampai Cousins sehingga lewat.
Serius?
Saya tahu. Saya teruk.
Jere, kita patut pergi ke Michaels.
Hujung minggu ini, saya janji.
Hal ayah saya ini amat membebankan.
Promosi Hari Merdeka mereka tamat hari ini.
Saya tak boleh pergi.
Berita baik. Kita masih boleh dapatkan kek dari bakeri kegemaran awak.
Glis cermin dua tingkat?
Sedikit perubahan rancangan.
Bagaimana dengan kek coklat satu tingkat dengan aising coklat susu,
tiada koko, tapi masih ada coulis raspberi.
Belly, koko dari biji koko. Coklat dibuat daripada itu.
Seluruh profil perisa bergantung pada kepahitan coklat
dan masam manis raspberi.
Saya pilih kek, dan awak kata kita dapat satu benda.
Ya, saya tahu saya kata begitu, tapi kita perlu realistik.
Kita tak boleh belanja 750 dolar untuk kek.
Cas pada kad dan saya bayar nanti.
-Jere… -Hei.
Hei, saya harus pergi.
Saya pasti Jere sedih tak dapat datang.
Saya tahu tak patut marah sebab tak dapat pergi ke Michaels…
Saya tahu dia bekerja keras di syarikat ayah awak…
Tapi saya terperangkap di sini membuat keputusan tentang hal yang saya…
tak ambil berat dan kami tak mampu pun.
Jangan.
Saya…
Apa yang penting bagi saya ialah menunjukkan komitmen kepada satu sama lain
di depan orang yang kami sayang.
Kebanyakannya.
Jangan buat.
Saya rasa…
Saya memikul semua ini sendirian.
Saya buat semua ini sendiri.
Mari kita ke Michaels.
Serius? Saya ingat awak kata awak perlu pulang.
Ya. Bumbung masih ada esok.
Kupon ini akan luput. Mari jarah korporat Amerika.
Okey.
Matilah saya.
Tak sangka orang tak perasan.
Nombor ini tak sepadan dengan laporan pendapatan awal mereka.
Mereka tipu pendapatan mereka?
Ayah akan minta perakaunan buat analisis forensik,
tapi ini tak bagus.
Nak saya hubungi pasukan perakaunan?
Tak, semua orang bercuti. Ayah akan jelaskan Isnin nanti.
Syabas, nak.
Pergilah. Pasti Belly tunggu kamu di Cousins.
Harap-harap dia tak marah saya.
Kamu mengagumkan ayah sekarang.
Di tempat kerja dan di rumah.
Kamu masak, bersihkan rumah bahagian kamu.
Belly bertuah.
Terima kasih. Pendapat ayah penting bagi saya.
Ayah tahu Laurel tak gembira tentang perkahwinan itu,
tapi jika kamu memang yakin,
ayah sokong kamu dan Belly.
Terima kasih, ayah.
Ya. Mari buat di kelab.
Berbaloi ayah ada keahlian itu.
Sebenarnya, Belly nak adakan majlis di rumah.
Jangan. Kini ayah yang bayar,
jadi tak perlu kahwin di sana.
Ayah pasti dia suka.
Ya.
Saya tak tahu nak cakap apa.
Banyak yang kamu lalui. Kamu berdua berhak bahagia.
Kita semua berhak.
Terima kasih.
Saya akan failkan ini ke dalam laporan sebelum saya keluar.
Bagus.
Jadi, GRE itu…
Kenapa?
Saya nampak awak ada buku persediaan.
Saya ingat Krismas lepas,
awak cakap nak belajar psikologi.
Awak dah tahu awak nak fokus pada apa?
Psikologi sukan.
Ya. Saya putuskan secara tak sengaja.
Tahun lepas, lutut saya cedera dan keluar dari pasukan…
Jurulatih suruh cakap dengan ahli psikologi.
Ia amat membantu dan saya fikir mungkin saya nak teruskan dengan cabang ini.
Itu hebat.
Bagaimana lutut awak?
Bagus. Lebih elok.
Saya juga mula berjumpa ahli terapi.
Dia bantu saya uruskan serangan panik.
Wah. Itu…
Hebat, baguslah.
Awak nampak seperti awak… Awak dah tahu semuanya.
Kehidupan awak di California, kerjaya awak.
Awak dah dewasa.
Awak pun dah banyak berubah.
-Sungguh? -Ya.
Bagaimana?
Awak bukan pemandu yang teruk lagi.
Saya tak pernah pemandu yang teruk.
Itu salah.
Kini awak pakai tumit tinggi.
Awak pakai tumit tinggi di dedikasi itu.
Saya wanita sebenar.
Awak masih gigit kuku.
Awak tak terlepas pun.
Ya!
Ayuh.
Awak main permainan?
Bukan urusan awak.
Saya akan tunjukkan saya punya.
Itu bukan…
Maaf, saya tak bermaksud begitu.
Setuju.
Okey. Ya.
Baiklah. Ini dia.
Ya Tuhan. Apa ini? Simulator lebah? Nerda.
-Awak pasti tahu. -Ya.
Awak ambil ini dari Steam? Grafiknya bagus.
Saya yang buat.
Awak buat ini?
Ya.
Itu tesis senior saya.
Saya ubah suai lagi
selepas kemalangan…
Entahlah, ia macam buat sesuatu daripada tiada apa-apa.
Ia berbeza. Awak faham?
Ya, saya faham.
Okey, kedua-dua pasu ini ada diskaun.
Awak suka yang besar atau sederhana?
Besar, agaknya.
Bagus, saya pun nak pilih itu. Sempurna.
Buat seketika… Saya lupa bukan saya yang akan mengahwininya.
Hei, berapa lama agaknya?
Tak lama.
Maaf awak terpaksa buat begini dengan saya. Membosankan.
Tak. Ia tak membosankan.
Kita boleh pergi bayar barang ini.
Apa? Taklah. Kita datang jauh-jauh dan ada jualan besar berlaku.
Mari kita meronda. Lihat apa yang ada.
Okey.
Cuba lihat ini.
Bunga palsu dan kalungan. Ia boleh tahan.
Sebenarnya, ini cantik. Mungkin untuk anjung?
-Awak serius? -Ya.
Awak tahu tak? Ia okey.
Tak bagus, tapi okeylah.
Harganya ialah $8.99. Serta ada diskaun 20 peratus.
Siapa yang perlukan orkid Hawaii, bukan?
Itu maksud saya.
Baiklah. Mungkin sedikit bunga matahari.
-Takkan silap. -Biar saya lihat.
Cantik. Bukan?
Sempurna.
Baiklah.
Okey, ini berhasil. Ini bagus.
Saya boleh buat.
Terima kasih bantu saya.
Saya gembira awak ambil cuti musim panas
dan kekal di Cousins.
Sejak saya kenal dia,
saya susah nak nampak lemah di depan Belly.
Semasa kecil, ibu saya kata dia lihat saya macam orang paling hebat.
Ia dungu tapi saya cuba jadi begitu untuknya.
Mungkin itu silap saya.
Saya bukan saja buat keputusan untuk berehat musim panas ini. Saya dipecat.
Apa?
Ya.
Pada hari Steven kemalangan, saya tak boleh fokus dan buat silap.
Tak. Saya tak patut suruh Taylor telefon awak hari itu?
Tak. Saya gembira awak telefon saya.
Memang patut pun.
Doktor Namazy patut pecat saya.
Awak tahu tiada sesiapa yang sempurna? Termasuk awak juga.
Percayalah, saya tahu.
Hari itu di tempat kerja, saya begitu takut bahawa saya akan buat silap.
Kemudian buat silap.
Mungkin saya tak layak jadi doktor.
Mungkin tak.
Atau awak perlu bertabah dan berhenti jadi penakut.
Serius. Mungkin dipecat
ialah perkara terbaik yang patut berlaku.
Saya tak tahu.
Jere kata penasihat awak kata kebanyakan pelajar tahun pertama
ambil cuti sebelum kembali.
-Saya bukan… -Jadi,
awak berada di tempat yang sepatutnya.
Kadangkala awak akan buat kesilapan. Ia sebahagian daripada hidup.
Awak tak perlu jadi wira setiap masa.
Mungkin awak dan ahli terapi awak patut bincangkan.
-Kompleks wira awak. -Saya tiada kompleks wira.
Baiklah, mungkin saya akan bincangkan hal itu.
Buat kejutan. Berhenti dari sekolah perubatan.
Satu hari nanti awak akan uruskan jabatan onkologi di Mass General.
Saya tak tahu jika saya nak balik ke Boston.
Awak suka di California?
Tak. Saya suka kerana tempat itu jauh.
Ya, saya suka.
Bagaimana rasanya berpindah jauh dan mula semula daripada awal?
Ia menggerunkan.
Kadangkala saya sunyi.
Tapi saya takkan lupa kali pertama saya melihat matahari terbenam di Pasifik.
Saya rasa ia amat pelik.
Rasa pelik melihat ke barat dan bukan ke timur.
Macam saya di planet lain.
Seperti apa-apa saja boleh berlaku.
Saya tak pernah alami perasaan begitu.
Saya tak pernah jauh dari rumah.
Awak boleh buat.
Mulanya, saya nak belajar di luar negara di Paris.
Ia masih ada apabila awak tamat sekolah.
Ya.
Mungkin saya dan Jere bulan madu di sana.
Saya lapar. Boleh kita berhenti dan makan?
-Saya nyahbekukan ayam. -Ayam. Ya.
Saya tahu, saya nampak.
BUAH PIC
Awak nak berhenti?
Kita dah melepasinya.
SILA TINGGALKAN DUIT DI DALAM BAKUL
Okey.
Awak nak sebiji?
Saya alah pada pic.
Apa? Sejak bila?
Saya pernah lihat awak makan pic.
Pai pic.
Dah lama. Saya pernah makan, tapi mulut saya gatal.
Okey, awak yang rugi.
Ya Tuhan.
Itu buah pic yang sempurna.
Ya Tuhan.
Saya tak nak makan lagi
sebab tak mungkin ia sesedap itu.
Mari kita uji.
Okey.
Baiklah.
Adakah sama sedap?
Ya.
Saya nak beli lagi untuk Jere.
Saya tunggu awak di kereta.
Apa yang saya sangka berlaku di sini cuma dalam fikiran saya.
Dia dan Jere ialah realitinya.
-Raksasa. -Lompat atas labah-labah.
-Okey, saya cuba. -Buatlah.
-Ya! Hebat. -Ya. Bukan?
Ya, itu sangat hebat.
Sekejap, apa?
-Maafkan saya. -Tak apa.
Urus niaga StarcadeX bermasalah.
Tak guna. Si kacak dapat kesan ini?
Dia sebenarnya bijak.
Jam yang rosak pun betul dua kali sehari, jadi…
Saya dah agak. Mereka mencurigakan.
Okey, kita dah agak. Kita. Helo.
-Ya. -Ya.
Maaf. Awak betul.
-Ya. -Sudah tentu. Kita.
Hentian sebentar lagi. Kita di Stesen Penn, Bandar Raya New York.
Sila ambil masa untuk kumpulkan barang.
Bandar Raya New York…
Saya nak ke Persidangan Permainan Timur Laut.
Saya andaikan awak juga nak ke sana.
Bagaimana awak tahu?
Adakah kemahiran pengaturcaraan saya yang hebat…
Ya, itu dan saya telah merenung notifikasi telefon awak
selama beberapa jam, jadi…
Awak mencari jalan keluar, bukan? Tiada lagi Breaker.
Jangan ejek saya…
Tak.
Saya hampir mati.
Sekarang saya nak tahu kenapa saya buang masa…
buat sesuatu yang tak berguna bagi saya.
Ya, saya faham awak.
Saya bekerja keras untuk ke sini.
Saya orang pertama dalam keluarga ke kolej.
Jadi, inilah yang saya telah usahakan dan saya tak suka.
Awak tahu kenapa?
Sebab ia tak mencukupi.
Saya boleh buat lebih lagi.
Kita telah tiba di New York, Stesen Penn.
Ini hentian terakhir bagi kereta api ini.
Untuk keselamatan, sila duduk di dalam koc…
-Ya. -…sehingga kereta api
berhenti sepenuhnya.
Ini hentian terakhir bagi kereta api ini.
Awak nak kongsi teksi ke Pusat Javits?
Ya, boleh juga.
Bagus. Ayuh.
Saya hampir rosakkan.
Saya tak patut sedekat itu.
Tapi ia takkan berlaku lagi.
Saya nak tidur.
Malam yang indah.
Hei, awak masih lapar?
Ya.
Saya boleh makan.
Hei…
Boleh saya tanya?
Alamak.
Ya.
Awak makan apa-apa selain daripada ayam panggang?
Tak.
Itu saja yang saya tahu masak.
Okey, kalau awak nak makan ayam sebanyak itu,
-awak kena biar saya letak perasa. -Saya letak perasa.
Saya tak percayakan awak.
Tiada lagi kuinoa, okey?
Kenapa dengan kuinoa?
Malam ini kita makan kentang goreng.
-Baik, cef. -Okey?
Bagus. Okey.
-Mari mula. -Saya pakai apron.
Aduhai.
-Belakang. Awak perlu cakap. -Tak perlu cakap "belakang"
jika di belakang.
-Awak perlu cakap. -Tak pernah lihat rancangan memasak?
Apa-apalah. Pergi ambil minyak zaitun.
-Minyak zaitun. -Syabas.
Okey, awak uruskan ayam.
-Tangkap. -Garam dan lada…
Jangan.
Terima kasih.
Ya Tuhan. Bila kali terakhir awak…
-Lima ribu dolar untuk bunga. -Untuk satu orkid.
-Untuk satu… Untuk bunga. -Baiklah.
Itu gila.
Entahlah.
-Tak masuk akal. -Itu kejam. Saya minta maaf.
-Awak… -Dia kata, "5,000 dolar."
-Awak yang rosakkannya. -Apa saya buat?
-Awak rosakkan. -Bagaimana?
-"Ibu saya ada peoni waktu majlisnya." -Apa?
-Mula-mula… -Ia majlis kahwin.
Maaf kerana mengingati…
-Celaka. -Apa-apalah.
-Diamlah. -Maafkan saya. Saya tak sengaja.
Pasti awak rasa geram nak bersihkan.
Bersihkan apa?
Wain yang saya tumpahkan. Awak pasti nak lap.
Saya tak perasan.
Lihat siapa yang…
Jadi santai di California.
Saya semakin tenang, ya?
Awak ingat ketika awak…
-"Kalungan." -Awak memang kejam.
"Kalu…" Itu impresi yang hebat…
Mana saya nak tahu?
Saya tak pernah belajar botani. Saya belajar perubatan.
Conrad… Ya Tuhan… Conrad!
Tunggu. Bunga palsu yang awak pilih,
nampak sama seperti bunga di bilik tetamu di rumah saya
yang saya selalu minta ibu saya buang.
Celaka!
Ya, memang pun.
Saya tahu.
Saya ingat.
Empat tahun lepas, bulan Mac. Saya di rumah Belly,
sebelum kami berpisah.
Keadaan mak saya semakin teruk.
Mereka tak nak beritahu, tapi saya tahu.
Saya tak boleh cakap sebab itu akan jadikannya benar.
Apa awak buat di sini?
Belly, awak tak boleh masuk. Ibu awak akan marah.
Okey, diam supaya dia tak boleh dengar.
Itu senyapkah?
Apa awak buat?
-Ia sejuk. -Masuk.
-Awak okey? -Ya.
Jangan risaukan majlis prom.
Saya akan uruskan semua.
Saya teruja.
Saya tahu.
Hei, Susannah pasti okey.
Saya tahu.
Dulu, Belly masih percaya jika awak orang baik,
perkara buruk takkan berlaku.
Saya nak cakap dengan dia malam itu, tentang apa yang berlaku,
tapi saya tak nak musnahkan perasaannya bahawa semuanya baik.
Saya okey. Lebih baik kerana awak di sini.
Saya mahu dia simpan perasaan itu.
Conrad.
Malam itu ialah kali terakhir kami bersama begitu.
Bagaimana kalau saya tak rosakkan empat tahun lalu?
Bagaimana jika saya tak tolak dia seperti selalu?
Berapa kali kami boleh makan malam bersama seperti ini?
Saya dah balik!
Awak dah balik!
Angin awak baik.
-Kamu berdua masak? -Ya.
-Lapar? Saya boleh sediakan. -Comel.
Saya cuma nak makan awak.
Makanan dah habis.
Tapi kita ada buah pic.
Awak ada buah strawberi? Saya tak nak makan pic.
Tiada.
Tak mengapa.
Bells, saya akan bawa awak ke Michaels esok.
Tak apa. Conrad bawa saya dan kami guna kupon.
Wah. Abang pengapit bersama terbaik.
Kamu boleh makan makanan abang.
Tak apa. Saya akan kongsi dengan Bells.
Tak sabar nak makan kentang.
Jangan ambil kentang saya. Awak boleh ambil ayam.
Bagaimana kerja?
Luar biasa. Ya. Semua orang…
Mereka pergi bercuti hujung minggu, jadi…
Saya terpaksa siapkan laporan syarikat
yang berurusan dengan kami
dan saya nampak mereka tak jujur.
-Wah! -Ya.
Ayah sangat kagum dan ayah beritahu saya sebelum saya pergi…
Ayah akan hadiri majlis kahwin.
-Awak serius? -Ya.
-Ya Tuhan! Hebatnya. -Tahniah.
Terima kasih.
Saya nak mandi. Jumpa lagi.
Okey, tapi jangan lama
kerana mereka akan nyalakan bunga api.
-Ya. -Ya.
Saya lebih rela biar orang tembak kepala saya berulang kali,
daripada lihat dia sentuh Belly begitu…
dan saya benci diri saya.
-Saya bangga. -Terima kasih.
Awak tak tahu betapa saya rindukan awak.
Tak sangka ayah awak setuju.
Mungkin apabila mak saya dengar…
Ya, saya… Saya harap perkara yang sama.
Dia juga kata akan bayarkan.
Kenapa? Saya sangka awak teruja.
Tak, itu bagus.
Saya cuma fikir kita akan buat sendiri.
Ya, kita masih boleh buat apa yang kita mahu.
Cuma dia akan bayar.
Jadi, dia tak kisah yang kita nak adakan di rumah?
Dia nak adakan majlis itu di kelab,
dan ajak orang dari Breaker.
Orang yang bekerja untuk dia?
Ya, hanya beberapa rakan kongsi, rakan sekutu dan klien.
Jere, kita tak kenal mereka.
Saya dah lama bekerja bersama mereka.
Menjemput rakan niaga perlu dibuat
dalam dunia korporat.
Okey, tapi perkahwinan kita bukan tentang perniagaan ayah awak, tapi tentang kita.
Kita tak perlu buat jika awak tak mahu.
Saya gembira apabila dia tawarkan
sebab terasa seperti dia cuba dengan saya.
Sudah tentu. Kita akan lakukannya.
Ya.
Apabila saya fikirkannya,
ia perkahwinan yang mak awak mahukan.
Ya, betul.
Ayah saya kata setiausahanya, Kayleigh akan bantu awak merancang.
Dia suka perkara begitu.
Dengan begitu, awak boleh berhenti kerja perbankan telefon,
dan fokus kepada GRE.
-Ya, bagus juga. -Ya.
Saya boleh mula cari apartmen untuk kita juga.
Siapa tahu apa lagi yang ada, tapi…
Sekarang awak boleh lawat saya di rumah ayah saya dan takkan pelik
dan awak tak perlu bersama abang saya di sini.
Mungkin saya boleh ikut awak Isnin ini dan bermalam di sana?
Ya.
Saya ada kejutan.
Apa?
Hadiah perkahwinan saya untuk awak.
-Lagu tarian pertama kita. -Awak serius?
Awak kata awak benci idea ini.
Ya, tapi saya cintakan awak, jadi…
Hari ini saya buat silap, tapi ia tak boleh berlaku lagi
sebab janji yang awak buat di ranjang maut ibu adalah mutlak.
Ibarat titanium.
Di mana Jere Bear?
Dia keluar cari makanan. Saya boleh…
Mak nak saya cari dia?
Mari duduk, hanya kita berdua sebentar.
Mak dan anak mak. Mari sini.
Mak nak lihat anak mak yang kacak.
Lihatlah kamu.
Sewaktu kamu lahir,
mak begitu yakin yang kamu bayi yang paling sempurna.
Mak mengkaji agensi model kanak-kanak.
Sia-sia saja untuk menyembunyikan rupa elok kamu daripada dunia.
Kemudian, lihat gambar bayi kamu dan sedar yang kamu nampak seperti…
Seperti makhluk asing.
Ya, Jere yang comel.
Dia tahu.
Dia memang yakin dari dulu lagi.
Nak saya cari Jere? Saya carikan.
Kekal bersama mak.
Mak nak kamu tahu, Connie, bahawa…
Mak tak takut mati.
Mak tak takut sebab mak tahu kamu akan okey
dan mak tahu Jeremiah akan okey juga sebab dia ada kamu.
Dia budak paling bertuah di dunia kerana ada kamu sebagai abang.
Mak…
Saya bukan abang yang baik.
Ya, kamu baik.
Kamu sentiasa menjaga dia.
Kamu akan sentiasa jaga, bukan begitu, Connie?
Ya, sudah tentu.
-Terima kasih. -Saya janji.
Mak sayang kamu.
Saya sayang mak.
Mak…
Saya belum sedia.
Saya tepati janji saya.
Saya dah buat sebaik mungkin, dengan pergi.
Saya mungkin telah gagal dan mengecewakan,
tapi saya bukan penipu.
Saya tak bermaksud.
Saya tak bermaksud perkara tadi.
Saya masih nak awak.
Sudah tentu.
Malam itu di motel, saya tak boleh tidur.
Asyik bermain dalam fikiran saya.
Janji saya kepada ibu untuk jaga Jere.
Saya cuma nak awak tahu, saya tak bermaksud.
Kita okey.
Kita kawan.
Namun, saya tipu Belly.
Cuma sekali saja.
Bagaimana jika tidak?
Mungkin sekarang semua berbeza,
tapi itu tak penting.
Ini yang patut berlaku.
Dia boleh beri semua yang saya tak mampu.
Dia berhak. Dia berhak mendapat semuanya.
Terjemahan sari kata oleh Tasha Shawal
Penyelia Kreatif Julidiawati Saidon al