W poprzednim odcinku…
Muszę trzymać się od niej z daleka do ślubu.
Mój stosunek do niej się zmieni.
Jak się masz?
Dobrze.
Taylor i ja tylko się kolegujemy.
Więc umów się z Denise.
Hej! Jedziecie już?
Muszę siedzieć w biurze.
Nie dam rady przyjechać w weekend.
Wyprawię ci niesamowite przyjęcie.
Wszystko ogarniam sama.
Do diabła.
Walić to. Jedźmy wycisnąć ten sklep jak cytrynę.
Ciągle myślę o tym,
jak to jest znów być tak blisko niej.
Laurel kręci nosem na ten ślub,
ale skoro się uparliście, to macie moją zgodę.
I zapłaci za wesele.
Zacznę też przeglądać mieszkania.
Jeżeli coś tu się działo, to tylko w mojej głowie.
W rzeczywistości ona jest z Jere’em.
TEGO LATA STAŁAM SIĘ PIĘKNA
Wracaj spać. Sorki.
Spoko, wyspałam się.
Nic się nie stało.
Jakim cudem jesteś taka urocza?
Dzień dobry.
Dobra.
Dzień dobry.
Wcześnie wstałeś.
Chcę przejrzeć
dane Nectara przed spotkaniem.
Ktoś majstrował przy ustawieniach ekspresu?
Belly zaprogramowała go, żeby był gotowy, gdy się obudzisz.
Nie działa?
Nie. Odpływ również nie,
bo zapchał się włosami twojej dziewczyny.
Narzeczonej.
Mówiłeś, że może tu zostać, ile chce.
Minęły dwa tygodnie.
Co mam zrobić?
- Wywalić ją? - Możesz…
Cześć, Belly.
Omawialiśmy twoje plany na tydzień.
Pytałeś go?
Nie. To nie jest dobry moment.
Żeby zapytać o co?
Szukamy mieszkania niedaleko Finch,
ale ciężko znaleźć czas na oglądanie.
Chcesz wolne?
Wystarczy jutro rano.
Nie jesteś umówiona z Paige na oglądanie sali?
Pojadę jutro rano
i wrócę po południu.
Weź sobie wolne dziś rano.
Wrócisz do Cousins bezpiecznie wieczorem. Nie będzie korków.
A spotkanie z Nectarem?
Jeśli nie zdążysz, poradzimy sobie bez ciebie.
Powiedzcie Conradowi, żeby odpisał na moje e-maile.
Mamy jechać po garnitur. Dzięki.
Garniaki. Dzięki, tato.
Nie podoba mu się, że tu jestem.
Nie.
Ale mogłabyś po sobie sprzątać.
Kogo obchodzi jego zdanie?
Nie. Ma rację.
Powinnam wrócić wieczorem.
Tęsknię za tobą.
Nie chcę tam być bez ciebie.
Nie chodzi o to, że nie chcę wracać do Cousins.
Gdy jestem z Jere’em, wszystko jest łatwiejsze.
Jeszcze kilka tygodni.
Skończysz staż w Breakerze.
I będę cię mieć tylko dla siebie.
Idę pod prysznic, a potem jedziemy szukać mieszkanka.
W porządku.
Najlepiej ze ścianami i łóżkiem. Takie byłoby super.
- Pamiętaj… - Wiem.
- Wyciągnąć włosy z odpływu. - Tak.
Tak jest.
To ogłoszenie w necie wyglądało najlepiej.
- Wygląda świetnie. - Prawda?
Nie mogę uwierzyć, że jest dostępne i na naszą kieszeń.
Chwila.
Może zamordowano tu jakąś studentkę?
Nie. Po prostu mamy szczęście.
Chodźmy.
Nowe podłogi. Pralka i suszarka w budynku.
Pięknie oświetlone.
Ale wyposażenie.
Będę miał gdzie gotować obiady w niedziele.
- No. - Będziemy zapraszać znajomych.
- Ładne, wysokie sufity. - Tak.
Nie wynajmujemy studentom, ale mieszkanie stoi od dawna,
więc możemy zrobić wyjątek.
Ostrzegam, że sąsiedzi nie lubią imprez.
Nie jesteśmy imprezowiczami. Lubimy ciszę i dużo się uczymy.
Mieszkanie szybko zniknie z rynku, więc jeżeli…
Belly?
Jest idealne.
Świetnie.
To typowy wniosek. Sprawdzimy, czy nie macie zadłużenia.
Żaden problem. Mam świetną historię kredytową.
Czy drobne zaległości w spłatach karty mogą
negatywnie wpłynąć na naszą ocenę?
Pan wybaczy.
Kartę spłaca twój tata.
Tak, ale…
Mam drugą kartę.
Wziąłem ją, żeby dostać darmowe bilety na hokeja.
Jesteśmy bardzo odpowiedzialni.
Superodpowiedzialni. Lada moment nowożeńcy.
Tak.
Nie jestem w ciąży.
- Skądże. - Nie.
Przepraszam, ale mam kolejne spotkanie.
Dobrze.
Nie mamy żadnych szans.
Weźmiemy tatę jako poręczyciela.
Nie. Musimy to ogarnąć sami.
Jeśli on będzie nam pomagał, to będzie też decydował.
W porządku.
Obiecuję, że znajdziemy świetne mieszkanie
bez wymogu weryfikacji.
OK.
Dobra.
Przytulnie tu.
Jak w trumnie.
No.
Świeżo malowane. Ładny kolor.
Tak.
Obrzydliwe.
Nie.
Czy to wanna?
Coś tam się rusza. Idziemy!
Fajne, nie?
Granitowy blat. Super.
Świeżo malowane.
Duża szafa.
Moment.
Co to za zapach?
Kocie siki?
- Nic nie czuję. - Kłamczuch.
Dobra. Musimy coś znaleźć na następny semestr.
Nie musi być idealnie.
To nasze pierwsze wspólne mieszkanie.
Nie chcę codziennie wąchać kocich sików.
Będziemy psikać odświeżaczem.
Bierzmy to. Muszę zaraz wracać do biura.
Odświeżacz nie załatwi magicznie problemu.
Nie będę niczego podpisywać w pośpiechu.
Muszę zdążyć na spotkanie taty.
Mówił, że cię nie potrzebują.
Chcę mu udowodnić, że się myli.
Dobrze, ale ta sprawa też jest ważna.
Masz rację. Przepraszam.
Nie wynajmujmy tego mieszkania.
Wystarczy oglądania na dziś.
Poszukamy więcej w weekend.
- OK. - Dobrze?
Tak.
- Dobra. - OK.
Wróciłaś.
- Tak. - Długo cię nie było.
Jeśli jesteś głodna, w lodówce masz kurczaka.
Nie jestem. Idę spać.
Dobranoc.
Dziś na kolację będą kitkaty.
- Cześć, Belly. - Cześć.
COUNTRY CLUB W COUSINS
Witam.
Miło cię widzieć, Isabel.
Ciebie również, Paige. Dziękuję
za pomoc w organizacji wesela.
Wskoczyliście w termin po bat micwie państwa Aronów.
- No tak. - Zapraszam.
Mamy sporo do obejrzenia.
Czekam z niektórymi sprawami
na twoje potwierdzenie.
Zwlekałam z odpowiedzią, bo czekałam na Jeremiah.
- Co u niego? - Dobrze. Będzie na degustacji.
Cudownie.
Pięć minut przerwy.
Tak wygląda sala. Szykujemy ją na wieczorną galę
Krajowego Stowarzyszenia przeciwko Cenzurze.
Na tyle osób, co wasz ślub.
Ceremonia odbędzie się na zewnątrz?
Zgadza się.
Zdjęcia na schodach?
Tak. Doszła moja wiadomość o anatomicznym sercu z lodu?
Uznałam ją za żart.
Zobaczę, co da się zrobić.
Ciężko jest znaleźć podwykonawców
w tak krótkim terminie. Kayleigh potwierdziła catering.
Będą hot dogi z homarem? Chcieliśmy takie podać.
Nie robią kanapek.
Ale mają przystawkę z homara.
Zamówię ją na degustację.
Dobrze.
Jeszcze coś.
- Słucham? - To taka sugestia.
Byłoby miło, gdyby twoja mama zapaliła obie świecie podczas ceremonii.
Raczej się nie zdecydujemy.
Idziemy zobaczyć miejsce na ceremonię?
Dobrze.
Jak było na oglądaniu sali?
Nadal tu jestem.
Wszystko w porządku?
Zaczynam mieć pewne wątpliwości.
Jakie?
Inaczej to sobie wyobrażałam.
Machina poszła w ruch
i nie mamy nic do gadania.
Jak to?
Wesele robi się duże.
Paige mówiła, że potrzebujemy czterech barmanów.
Dwa tygodnie temu planowaliśmy kega.
To nasz ślub. Bierze się go raz.
Będzie ponad stu gości.
Większości nie znam.
Tata po prostu się cieszy.
Twoi rodzice na pewno zmienią zdanie.
Nie chcę patrzeć na naszym ślubie na morze obcych twarzy.
Więc tego nie rób.
Patrz na mnie.
Będę cię wspierać.
Jere ma racje. Tylko trzymając się razem, przetrwamy ten sztorm.
Kochamy się i tylko to się liczy.
Dobrze.
Obiecuję, że znajdziemy fajne gniazdko.
Wiem.
Zadzwonię później.
OK. Pa.
Naruszyłaś moją przestrzeń.
Nie krępuj się.
Sprawdzam, czy nie są zatrute.
Nie na klawiaturę. Jezu.
- To ją przesuń. - Ale jesteś upierdliwa.
Poczęstuję cię sałatką.
Ładnie się zakolegowaliście.
Połączyła nas trauma po StarcadeX.
Fisher.
Gadaj, jaki dress code na wesele.
Idziesz?
Wiadomo. Nie przegapiłabym pogaduch ze wspólnikami.
Serio? Myślałem, że zamierzasz…
No dobra.
- Gadaj, synalku szefa. - A ty znowu z tym?
Sorki.
Nie wiem. Może jachtowa elegancja.
Serio? Chryste Panie.
Jezu, nie na mnie.
- Dostałeś w oko? - Nie celuj we mnie.
- Pomysł Taylor. - Jezu.
Palanty.
Poza kupowaniem garniturów z Conradem i tatą
jakie ślubne duperele załatwiasz w weekend?
Nie mamy nic innego do roboty.
Klub ogarnia wszystko za nas.
Resztą zajmuje się Kayleigh.
Nasza Kayleigh z biura?
To nie jej praca.
Wyświadcza tacie przysługę.
Pracuje tu od zawsze i jest przyjaciółką rodziny.
- Zupełnie jak ty. - Nie wrzucaj nas do jednego wora.
Może pora iść na to spotkanie?
OK.
- Serio już trzeba iść. - Dobra.
Co robisz w ten weekend?
Chcesz się spotkać?
W tym tygodniu?
Nie mogę.
Będę jechać pięć godzin na przyjęcie siostry
w domu mojej eks.
Jadę, bo mama bojkotuje ślub.
O, nie. Tak sobie myślałam, czy…
No nieważne. Przed tobą superzabawa.
Zobaczymy się później. Dobra?
- Dobrze. - Tak?
Dobrze.
Hej.
Cześć.
Zraszacz się spieprzył.
- Jak było? - Dobrze.
Super.
W lodówce masz obiad.
Oczywiście zrobiłem kurczaka.
Ale masz też kukurydzę i ciastko.
Nie jestem głodna.
Będzie na ciebie czekać.
Dzięki.
Mogę pożyczyć auto na jutrzejsze przyjęcie w Filadelfii?
Jasne. Pojadę do Bostonu pociągiem.
Dobra.
Laurel zmieniła zdanie?
Nie.
- Jutro będzie wspaniale. - No.
Laurel nie wie, co traci.
Dziękuję za wszystko.
Głowa do góry, kochana. Zrób coś miłego dla siebie.
Dobrze. Do zobaczenia.
To była Belly?
Nie może się doczekać jutra?
Nie. Prawie się poryczała.
Pieprzona Laurel.
Jak może bojkotować
- imprezę dla własnej córki. - Nie dziwię się.
Zawsze była niedorzeczna i nadopiekuńcza…
- Mamo. - Krytyczna.
Pamiętasz swoje 13. urodziny?
Kiedy zatrzymała cię drogówka, gdy wracałyśmy z Belly z restauracji?
Wypiłam półtora koktajla. Nie byłam pijana.
Nie dostałam mandatu.
Bo flirtowałaś z gliną.
Skoro o drinkach mowa.
Kupiłaś cytrynę na jutro?
- Kupiłam wszystko z listy. - OK.
Nie stresuj się. Będziemy z dziewczynami świetnie się bawić.
I ze Stevenem.
Też będzie.
No tak.
Jedzie taki kawał z Bostonu na imprezę przedślubną?
Tak, bo to impreza jego siostry.
No weź.
Który jechałby przez pięć godzin, żeby być jedynym facetem
na imprezie siostry?
Daje ci szansę.
- Mówię tylko… - To nie mów.
Idź wycisnąć cytryny.
Dobrze.
Ale nabałaganiłaś, a tak były ładnie złożone.
ZJEDZ TO!
Szlag.
Możemy pogadać?
- Cieszysz się? - Bardzo.
Dziękuję.
Dobrze.
Tego chcesz?
To ja, Jeremiah.
Wejdź.
- Cześć, Jere. - Hej, Kayleigh.
Czy Belly była zadowolona z wizyty w klubie?
Tak, bardzo.
Bez ciebie nie daliby rady.
Dziękuję, że to zorganizowałaś.
Nie ma za co. Znam cię, od kiedy byłeś taki malutki.
Na jutro wszystko gotowe.
Conrad jedzie pociągiem.
Przyjedzie do sklepu. Potem macie rezerwację w Il Mare.
Wiem, że uwielbiasz ostrygi.
Dzięki.
Zmienisz na Grass Fed?
Connie uwielbia ich steki, a rzadko tu bywa.
Jere?
- Brzmi świetnie. - OK.
Proszę.
Dzięki.
Connie.
- Cześć, Laur. - Cześć.
- Dzięki za spotkanie. - Żaden problem.
Co podać?
Nic, dziękuję.
Proszę…
cheeseburgera i frytki.
- Dla niej też. - Nie, dziękuję.
I kawę.
Dziękuję.
Co słychać?
Chcę pogadać o ślubie.
Powinnaś na niego iść.
Belly świetnie radzi sobie beze mnie.
John ulegnie jej jak zwykle.
Steven pewnie zgodził się być świadkiem,
ale prędzej się posra, zanim mi powie.
Adam płaci za wszystko.
- Taylor organizuje wesele… - Już nie.
Tata poprosił o to babkę, z którą zdradził mamę.
Kayleigh?
To jakiś, kurwa, żart.
Skąd wiesz o romansie ojca?
Słyszałem dawno temu, jak się o to kłócili.
Powiedziałem tylko Belly.
Że też tak długo dusiłeś to w sobie.
Kto, ja?
Taki już jestem.
Masz rację. Taki już jesteś.
Ale nie o tym chciałem gadać.
Wróćmy do ślubu.
- Idź na niego. - Powinni to zrobić?
- Brać ślub? - Tego nie mówię.
Więc co o tym myślisz?
Myślę, że się kochają.
Zrobią to i nie będą oglądać się na nikogo.
Belly potrzebuje teraz swojej mamy.
Ze smutku nie je. Szkoda, że jej dziś nie widziałaś.
Jest zupełnie sama, bo Jere robi staż w Bostonie.
Jeremiah działa bezmyślnie i niepoważnie.
Ją traktuje poważnie.
Ten ślub się odbędzie.
Jeśli nie przyjdziesz, będziesz zawsze tego żałować.
Dzięki.
Rozmawiamy ze sobą szczerze, prawda?
- Zawsze to robimy. - Tak.
Masz rację.
Powiedz mi…
Co ty będziesz z tego mieć?
Chcę, żeby była szczęśliwa.
Tylko ona?
I Jeremiah też.
A ty?
Kiedy ty będziesz szczęśliwy?
Gdy to wszystko się skończy i wrócę do Stanford.
Już idę.
Dzięki, że pozwoliłeś mi wbić się w sobotę.
- Chwila. Buty. - Wybacz.
Dobra.
- Fajnie tu. - Dziękuję.
Co to za sprawa nie może zaczekać do poniedziałku?
Wiesz, że mam przyjęcie siostry.
Pamiętasz, jak powiedziałam w pociągu,
że chcę czegoś więcej?
Jezu! Dostałaś kolejną ofertę pracy?
Niezupełnie.
Rozglądam się,
spotkałam się z wieloma firmami po konwencie,
ale były do bani.
Po co mam się użerać z kolesiostwem z techu
i ich gównianymi pomysłami, skoro mam ziomka z techu,
który ma zajebisty pomysł?
Ciągle myślę o twojej durnej gierce.
- Chcesz założyć własną firmę? - Tak.
Ze mną? Nie mówisz poważnie.
Mówię.
Najwyraźniej tak.
Jeżeli ściemniacze ze StarcadeX
przyciągają inwestorów, to czemu nie my?
Zacznijmy od tego,
że odchodząc, naruszamy umowę z Breakerem.
Mnie się już kończy.
Ja mam jeszcze dwa lata.
Ich umowa jest niczym cyrograf.
Tak, będziemy musieli kombinować, jak ją obejść.
Musielibyśmy działać po cichu.
I nie zostawiać śladów.
Wiesz, że uwielbiam wyzwania.
I ty też.
Ale wiesz co?
Nie ryzykowałabym swojej przyszłości dla byle kogo.
No tak.
Myślę, że stworzymy świetny zespół.
Więc jak?
- Pokaż ten biznesplan. - Tak! Dawaj, Conklin.
Dobra. Pierwszy rok.
Najpierw statut spółki i znak towarowy.
Już jesteś!
Heja!
- Cześć! - Szałowy strój.
- Nie przesadziłam? - Nie.
- Nie? - Idealnie.
- Chodź. - OK.
Pięknie tu.
- Hej! - Belly!
Cześć!
Stęskniłam się.
- Fajnie, że jesteś. - Belly.
Przyjęcie, wystawa i atak! Będziesz żoną, która wymiata!
Dzień dobry, pani Evans.
Nie mogę uwierzyć, że moja mała sąsiadka wychodzi za mąż.
Gratulacje.
Dziękuję.
Chodźmy do salonu.
Mamo.
- Hej. - Cześć.
Cieszę się, że jesteś.
Ja też.
Pięknie wyglądasz.
Zrobiłam cytrynową kostkę.
Wygląda pysznie.
Zaczynamy imprezę.
Dobra.
- Antracytowy w prążki. - Dziękuję.
Może klasyczny granatowy?
Proszę.
Dziękuję.
Tato, merynos czy jedwab?
- Jedwab. - Dlaczego?
Podziękujesz mi, gdy będzie 30 stopni.
Dobra.
Pamiętam mój pierwszy garnitur na miarę.
Nie było mnie stać, ale zyskałem poważanie klientów.
Nie uwierzysz, jakim byłem ściemniaczem.
Twoja największa popisówa, jaką odwaliłeś przed klientami?
Zróbcie dwa szlice.
Żeby była taka jak moja.
Wyprostuj się.
Zapnij na jeden guzik.
Wyglądasz elegancko. Sam zobacz.
Dzięki, tato.
- Gotowa? - Dobra.
Zaczynamy.
Podaj dalej.
BELLY I JERE
Dobra.
Dziękuję.
ŚWIĘTA BELLY I JERE'A
Jakie urocze.
Spójrz na mnie.
Jakie urocze. Świetny prezent. Dziękuję, Anika.
Wiadomo.
Steven mówił, że się spóźni?
Żaden problem, jeśli go nie będzie.
Najważniejsze, że przyszła mama.
Też się cieszę.
Ten jest od pani Evans.
- Otwieram. - Ładne.
„Isabel Fisher”…
Tak jest tu napisane.
Pani Evans, papeteria jest piękna,
ale dziwnie się na to patrzy.
Nie zmieniasz nazwiska?
Możesz mieć podwójne. Conklin-Fisher brzmi sexy.
Tak.
Raczej chciałam pozostać przy swoim.
Jak moja mama.
- Teraz otwórz mój. - Dobrze.
Boże.
- Dasz radę. - Wiesz co to?
- Nie. - Nie wiesz?
I w tym problem.
Laurel, zasłoń oczy.
Czego się spodziewać?
Miłe panie, wybaczcie…
Cholera! Boże, moje oczy. Czemu?
Jezu Chryste! I mama przyszła!
- Cześć. - Witaj, Steven.
Spóźniłeś się.
Gdzie prezent dla Belly, sknero? To wszystko?
No.
AirTagi. Żebyś nie zgubiła Jere’a podczas miesiąca miodowego.
Akurat był Target po drodze?
Darowanemu koniowi nie patrzy się w zęby.
Ale masz fajną kieckę, Lucinda.
- Dziękuję. - Przytulas.
Jasne. Dzięki.
- Następny prezent. - Dobra!
Laurel jest na przyjęciu.
Więc pewnie przyjdzie na ślub?
Mówiłem, że zmieni zdanie.
Cieszę się.
Con, przychodzisz z kimś?
Myślę, jak usadzić ludzi.
Nie.
Będziesz zarywać którąś z druhen Belly?
Nie ma druhen, tylko jedną świadkową.
Ale jej przyjaciółka Anika jest sexy singielką.
Nie widzę sensu, bo wracam do Kalifornii.
Właśnie o to chodzi.
Skoro o tym mowa,
mam coś do ogłoszenia.
Spotykam się z kimś. Chcę ją zabrać na ślub.
Jest wspaniała. Życzliwa.
Miła, piękna.
Obaj ją znacie. To Kayleigh.
Zgadza się.
Mówisz poważnie?
Tak.
Wiecie…
minęły cztery lata od śmierci waszej mamy.
Kayleigh jest dla mnie bardzo ważna.
Fajnie, że znalazłeś kogoś, kto cię uszczęśliwia.
- Właśnie. - Dzięki.
Kiedy zaczęliście się umawiać?
Przepadaliśmy za sobą od dłuższego czasu,
ale dopiero niedawno
nadszedł dobry moment, żeby dać sobie szansę.
No proszę.
Wyglądasz przepięknie.
Wygląda pysznie!
Ogień!
Gotowi na quiz o nowożeńcach?
Podaj dalej.
Dobra.
- Tak wyglądam? - Mamo, musisz…?
Belly!
Tak!
Uwaga, imprezowiczki.
„Czy Belly wie, z którą gwiazdą
Jeremiah chciałby znaleźć się na bezludnej wyspie?”
Z The Rockiem.
Zgadza się.
Następne pytanie.
„Czy Belly wie, co Jeremiah uznaje w sobie za najdziwniejsze?”
TAK
Zgapiłeś ode mnie?
Masz nienaturalnie szybki refleks.
Coś o tym wiesz.
O co ci chodzi?
Nie znosi mieć w ustach jedzenia i picia jednocześnie.
Zgadza się. Ani razu się nie pomyliłaś.
Znam Jeremiah całe życie.
Czy tylko mnie lekko przeraża,
ile ciekawostek o nim zna?
Gdyby nie ślub, radziłabym mu ubiegać się o zakaz zbliżania się.
Nabijacie się ze mnie?
Nie.
Ostatnie pytanie.
„Czy Belly wie, jak nazywał się jego pierwszy zwierzak?”
Przecież to podstawy.
Wiem. Źle pokazałem.
Nie!
Znowu zgapiasz!
Nie. Zmieniłem odpowiedź.
- Nie. - Tak można.
Znowu zgapiłeś moją odpowiedź.
Zmiany nie są zabronione…
- Są. - Już!
Powiedział: „Nie”.
Miał suczkę Rosie.
Znalazł ją na plaży.
Podbiegła do niego i go wycałowała.
Nigdy nie widziałam nic równie uroczego.
Prawidłowa odpowiedź.
Gra stworzona dla Belly. Wygrywa Taylor.
Dziękuję.
Chwila.
Ja powinienem wygrać, bo Rosie znalazł Conrad.
Mylisz się. Znalazł ją Jere.
- Nie. - Tak.
- Nie, Belly. - Ależ tak.
Przestańcie! Walić to, kto ją znalazł.
Ważne, że Rosie była pierwszym zwierzakiem Jere’a.
- Ja wygrałam, ty przegrałeś. - Nie.
- Tak. - Nie zaczynaj.
- Przegrałeś. - Dobra, nieważne.
- Mam telefon. - Wygrałam. Znowu.
Muszę odebrać.
Nie zaczynajcie następnej gry beze mnie.
Cześć, Denise. Co tam?
Komu drinka?
Drinka?
- Tak. - OK.
Belly, usiądź.
Wiem, że Jere znalazł Rosie.
Steven się myli i gada bez sensu.
Spała z Jere’em. Płakał, gdy odnaleźli się jej właściciele.
- Pewnie masz rację. - Właśnie.
Steven jak zwykle rozkręca inbę.
Co się dzieje? Nie podoba się impreza?
Nie w tym rzecz.
To przyjęcie, country club i cała reszta…
Rzeczywistość zaczyna mnie doganiać.
Gdy oglądaliśmy z Jere’em mieszkania,
nagle coś do mnie dotarło.
Tak mnie pochłonęło planowanie wesela,
że prawie zapomniałam, że będę żoną.
No tak.
Właśnie.
Przecież w tym rzecz.
Spędzisz resztę życia z facetem, którego kochasz.
Tak.
Oczywiście.
Gdy mi o tym powiedziałaś,
pomyślałam, że kompletnie ci odbiło.
Ale…
potem to przemyślałam.
Oboje macie ogromne szczęście,
bo wiecie, czego chcecie.
Niewiele osób tak ma.
Intuicja nie kłamie.
Będzie wspaniale.
Wiem.
Skoczę po kostkę cytrynową, bo zaraz się skończy.
Dobra.
No leć.
- Dziękuję. - Dzięki.
Wiecie co?
Musimy zamówić krwistą polędwicę z masłem z serem pleśniowym.
Choroby serca są u nas rodzinne.
Mówisz? Nadal studiujesz medycynę?
Nie rzuciłeś jej, żeby zostać elektrykiem?
Jere mówił, że dłubiesz w każdej ścianie.
Nadal studiuję medycynę.
Nie dziw się, że pytam.
Przecież lubisz rzucać wszystko,
z czego tylko jestem z ciebie dumny.
Wiesz, że od dawna nie przejmuję się twoją opinią.
Pięknie się odzywasz do taty.
Wiesz, kogo w dupie szczypie?
Nigdy mi o niczym nie mówi.
A to niespodzianka.
Zwolnili mnie.
Z pracy w klinice. Dlatego wciąż jestem w Cousins.
I nie wróciłem do Stanford.
Jak to zwolnili?
Popełniłem spory błąd i szefowa uznała…
że powinienem oczyścić sobie umysł.
I właśnie to staram się zrobić.
Bardzo dobrze, Con.
Racja.
OK.
Nadal biorę steka.
Zadzwonię, gdy wrócę do Bostonu.
Spotkajmy się.
Więc kręcisz z Denise?
Dwa nerdy musiały się w sobie zakochać.
Wyczułam pismo nosem. Łatwo cię przejrzeć.
No wiesz…
Jestem singlem.
Gratuluję. Jeśli naprawdę tego chcesz.
Tay, przestań.
Ale co?
Czułem, że przyjazd tu to zły pomysł.
O czym ty mówisz?
Myślałem, że uda nam się kolegować. Tego właśnie chcę.
Po ostatnim zerwaniu nie gadaliśmy przez rok.
Tęskniłem za tobą.
Ja za tobą też.
Może najlepiej będzie, żebyśmy zerwali kontakt?
Co za głupota.
Nie popadajmy w skrajności.
- Możemy się kolegować. - Serio?
Przecież tak jest.
Droczę się z tobą z przyzwyczajenia.
Słowo, że się kolegujemy.
Dobra.
Udowodnię ci, jaka ze mnie dobra koleżanka.
Zostawiłam sobie ten kawałek na później.
Widziałam, jak smutno patrzałeś po stole za ciastem.
- Bo nic nie zostało. - Nie.
Prawie się poryczałeś.
- Przeginasz. - Proszę.
Wielkie dzięki, koleżanko.
Spoko.
- Pyszne. - Wiesz co?
Na randce z Denise żuj z zamkniętą buzią, głąbie.
- Dobra. - No.
Gadaj zdrów.
Pa.
Nie możemy się doczekać.
Bardzo wam dziękuję.
Dziękuję.
- Naprawdę. - Pa.
Cześć.
Przepraszam na chwilę.
Wychodzisz?
Nie chciałam ci dawać przy wszystkich.
PASZPORT
Nie lecę jednak na studia do Paryża.
To byłoby zbyt szybko po ślubie.
Wiem. Nie widziałaś wszystkiego.
VOUCHER NA LOT
Bezterminowe bilety na miesiąc miodowy.
Polecicie, kiedy chcecie.
Na świecie jest co oglądać.
Kocham cię, mamo.
Ja ciebie też.
No dobrze.
Widzimy się za kilka tygodni w dniu ceremonii.
Chciałabym dziś przespać się w domu.
Naprawdę?
Drzwi otwarte.
Uwaga, nadchodzę.
Też wyjeżdżasz?
Jadę do taty na trochę.
- Nocujesz u niego? - Nie.
- Przyjadę do domu później. - Dobrze.
Super, że się dogadałyście.
Przytulmy się.
Mamo, jestem świadkiem Jere’a. Proszę, nie złość się.
Już to wiem!
Pierwszy raz widzę, żeby tak pędził.
Więc widzimy się w domu?
- Jasne. - Pa.
Dzwoni Belly. Zaraz wracam.
W porządku.
Spróbuję sobie.
Spoko.
- Cześć. - Ale jestem podjarana ślubem.
Znaczy się…
Byłam już wcześniej, ale…
strasznie się cieszę, że mama będzie przy mnie.
Czuję, że znów mogę oddychać.
Super, że przyszła.
Śpię dziś w domu, a nie u Taylor.
Fajnie. Będziesz razem z mamą i Stevenem.
Jezu, posłuchaj tego.
Podczas quizu z ciekawostkami
Steven upierał się, że to Conrad znalazł Rosie, a nie ty.
Zadzwonisz do niego i wyprowadzisz go z błędu?
Bo gada bzdury.
Nie, bo to był Conrad.
Co? Nie gadaj!
Mówię serio.
Bardzo mu dokuczaliśmy ze Stevenem za to, że tak ryczał.
Na pewno? Mogłabym przysiąc, że to ty.
A jednak.
Tata do mnie macha, muszę lecieć.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Znam Jeremiah całe życie.
Wiem o nim wszystko.
Zawsze szczyciłam się tym, że pamiętam każdy szczegół.
Dlatego jestem przerażona, że się pomyliłam.
- Dzięki, tato. - Nie ma za co.
Mamy kilka godzin do lotu.
Może jakieś skrzydełka albo pizza?
Nie jestem aż tak głodny.
Wypalimy parę cygar, prześpimy się u mnie.
Odstąpię wam łóżko i pójdę na materac.
Mnie to obojętne.
Skoro tu jestem, zobaczę się ze Stevenem.
Nadal siedzi w Filadelfii.
Dobra, to wrócę rano.
- Będzie fajnie. - Super.
Jutro po południu idę na golfa ze wspólnikami.
Jere, chcę, żebyś przyszedł.
Chętnie, ale nie mogę.
Chcę wrócić i pobyć w domu z Belly.
Nie będzie zupełnie sama,
jeśli o to ci chodzi. Będzie tam Connie.
No właśnie.
Nie wiem, kiedy będę miał czas tam jechać
przed ślubem.
Naprawę chcę, żebyś spotkał się ze wspólnikami.
Oczywiście.
Kiedy byłam mała, w środy oglądałyśmy z mamą stare musicale.
OK.
Oglądałyśmy Muzyka, Deszczową piosenkę, West Side Story.
Najbardziej lubiłam Bye Bye Birdie.
Kochamy cię, Conradzie O tak
Kochamy cię, Conradzie Powiemy ci coś szczerze
Tęsknimy Gdy cię nie ma
Znowu?
Steven…
Conradzie, kochamy cię
Niczym Kim McAfee chciałam się malować, nosić szpilki
i być szczęśliwą, dorosłą kobietą.
Kochamy cię, Conradzie Powiemy ci coś szczerze
Przed pójściem spać śpiewałam do lustra.
Żegnaj, Birdie
Będę tęsknić
Żegnaj, Birdie
Dlaczego odchodzisz?
Tyle że nie śpiewałam Conradowi Birdie.
Śpiewałam mojemu Conradowi.
Mojej dziecięcej sympatii.
Żegnaj, Birdie
Zawsze będzie mi Na tobie zależeć
Kochałam go tak, jak się kocha pierwszy raz.
Całkowicie i całą sobą.
Tak mocno, że nie było już nic dla mnie.
To już przeszłość.
Jeremiah jest moją przyszłością.
Jestem Denise.
Chodzę do pracy w gajerze.
Noszę sexy szpilki,
które pewnie są drogie, bo mam kasę.
- Co dziś robi Steven? - Nie wiem.
- Zadzwoń do niego. - Mamo.
Gdybyś nie była taka uparta, zrozumiałabyś,
że jesteście dla siebie stworzeni, i przestała go odpychać.
Nie odpycham. On chce tylko przyjaźni.
No i?
Zgodziłam się.
Mądry ruch.
Ale z czym?
To stary numer. Kolegujesz się, żeby miał cię na oku.
Gdy zobaczy cię na ślubie
w tej sexy kiecce, będzie po nim.
Fakt, jest sexy.
Oczywiście.
Chcesz się zapchać resztą parówek w cieście?
- Tak. - OK.
Dziękuję za cudowne przyjęcie
Co się stało?
Rozciąłem nogę o statecznik.
- Mocno? - Nie aż tak.
Jezu, Conrad.
Już nie krwawię.
Uciskaj ranę. Przyniosę coś do odkażenia.
Cholera.
Dobra.
Podnieś ręcznik.
Nic mi nie jest.
Zajmę się tym. Pamiętasz, że studiuję medycynę?
Nie jest dobrze.
Daj sobie pomóc, do licha.
Puść ręcznik.
Już.
Dobra.
Jezu.
Cholera.
Dobra.
OK.
Gotowy?
Nie bądź dzieciuch, to ledwie draśnięcie.
Dobrze.
Już dobrze.
Gotowe.
No już.
Jest dobrze.
Widzisz? Już lepiej.
Dziękuję.
Nie ma za co.
Belly?
Tak?
Pomożesz mi wstać?
Chcę się położyć.
Nie powinieneś spać, bo straciłeś dużo krwi.
Nie miałem wstrząśnienia.
OK.
- Sorki. - Pomóc?
- Możesz sam chodzić? - Tak.
Mówisz?
Poradzę sobie.
Dobra.
Co to było? Co ja prawie zrobiłam?
Nie było jak wtedy z brzoskwiniami.
Tym razem to ja byłam winna.
Napisy: Aleksandra Domke-Jarre
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger ć.