Anteriormente en O verán no que me namorei…
Serán unhas semanas.
E tereite para min soa.
Atoparemos un piso bonito.
Saio con alguén e gustaríame levala á voda.
Que che pasa?
BELLY E JEREMIAH
Empeza a parecer moi real.
Centreime moito na voda.
Case esquezo que serei a muller de alguén.
Belly necesita a súa nai.
A voda vaise celebrar.
Se non a apoias,
arrepentiraste toda a vida.
Alégrome de que viñeses.
Eu tamén.
Supoño que nos veremos nunhas semanas para o gran día.
Que fas esta fin de semana?
Queres montar unha empresa?
Non quito da cabeza ese puto xogo teu.
Así que Denise e ti?
- Estou libre. - Se é o que queres.
Quero estar alí ó chegar Belly.
Non volve a unha casa baleira,
se iso che preocupa. Estará Connie.
Certo.
- Corteime cunha aleta. - Deus, Conrad.
Que acaba de pasar?
Que houben de facer?
O VERÁN NO QUE ME NAMOREI
En camiño!
Axiña será a voda.
Jere vén de camiño e o accidente de Conrad semella un recordo distante.
É coma…
un soño que outro viviu.
E canto máis me afasto daquel momento,
mellor entendo que el non tiña nada que ver.
Era pola enormidade da voda…
- Ola. - …que planeei eu soa,
sen ter a Jere onda min nin a miña nai.
Non me decatara do duro que fora.
Pero saín adiante e, en tres días,
- casarei con Jeremiah Fisher. - Hostia!
Cago na…
- Estás ben? - Estou.
Quería arranxar a luz antes de que cheguen todos.
De súpeto, non deixa de mancarse.
Parecía moito máis fácil en YouTube.
Coido que xa está.
Non me electrocutes.
- Está moito mellor. - Xenial.
Vou pasar o aspirador arriba e iso…
Si, eu seguirei con isto aquí.
Axiña chegará Jere.
Cando…? Cando saes para Cousins?
Igual che apetece que vaiamos xuntos ou…
Ola! Terra a Denise.
Perdoa. Escríbolle a un amigo de San Francisco,
a ver se coñece programadores de IA.
E… enviar. Listo.
É emocionante, non si?
Facer cousas en segredo no traballo.
Incumprindo cheas de normas.
Non sei se somos moi discretos.
Non te preocupes.
Os que mandan xa marcharon para a voda, así que…
Mi madriña. Todos menos nós.
Somos os máis guapos e novos, que facemos aquí traballando?
Haberá que sacarlle partido, ou?
Os máis guapos?
Sen contar con Jere.
Xa, si. Claro.
Si.
É mellor coller o próximo tren.
Non quero que os amigos de Belly
me quiten a cama.
Vale. Quero un sitio.
Na…
Na cerimonia, non na túa cama.
- Claro. Non, xa o pillara. - Vale.
- Si. - Si, tranquila.
Vale.
Moi ben.
- Ei! - Ei.
- Ola, fermosa. - Ola.
Dous días máis e serás a miña muller.
Si, xa o sei.
Ei, mira. Trouxen algo para os regalos.
- Toma isto. - Que ben.
Fundas para bebidas, Takis Fuego e Smirnoff Ice.
Imos empipar os invitados?
Non, ho! Sería unha tolaría.
Só antes e despois. Somos adultos, Belly. Veña.
Tes razón! Perdoa.
Para que os amigos estean a gusto.
Ademais, levo todo o verán choiando
e quero relaxarme.
Mentres non chegues fumado ao altar.
Non, muller.
Vale.
Velaí o está.
- Ola. - Que empecen as festas.
- Que tal a viaxe? - Xenial.
Onde está papá?
Deixeino no hotel.
- Lévoche iso. - Grazas.
Listo para esta noite?
- Si. - Teño itinerario e todo.
- Iremos a algúns bares. - Vale.
Iremos a… Iremos a Mick's.
- Mick's. Xenial. - A Red Branch.
Ensínoche a lista.
FIxeches unha lista?
Alguén debía.
Esta noite sera total.
Sabía que non faltarías.
Seguro que axudaches.
Non pode ser. Adam trouxo a súa amante.
Esa é Kayleigh?
Deus, están entrando.
John…
Ola.
Laurel, esta é Kayleigh.
- Ola. - Ola.
Oín falar moito de vós.
Igualmente.
Adoro a Belly. É un amoriño.
- Estaredes orgullosos. - Si.
Estamos, si.
Grazas por axudares coa voda.
- Alguén tiña que facelo. - Adam.
Falei con Julia hoxe. Skye e ela non poden vir.
Julia non vén. Unha mágoa.
Sé amable, Adam.
Que? Sabe que é broma.
Laurel, dámonos os números de teléfono?
Teño preguntas para a nai da noiva
e seguro que me xurdirán moitas máis.
Claro. E se podo axudar en algo…
Grazas.
Ben.
Xa están aquí!
- Jellyfish! - Jellyfish!
- Feliz despedida de solteira! - Grazas.
O sitio é alucinante.
¿Levades o de Taylor ao meu cuarto
e o de Anika ao de miña nai?
- Si. - Grazas.
Rapazas, seguídeme.
Canto me alegra estar en Cousins. Nin te imaxinas.
Vou farta de oír as mesmas historias de Lucinda sen parar.
Quero a miña nai, pero é que tanto me ten
que se bicase con Dave Matthews.
- Ese quen é? - Non sei.
Eu bebía algo.
Pois agora cho traio.
Contra! Agora entendo por que levas tres anos
falando marabillas deste sitio.
Non fago tal.
- Fai, si. - Si.
Reparte un pouquiño.
- Ao teu servizo. - Grazas.
Anika, este é Conrad. Conrad, Anika. Este é meu irmán.
Encantado.
O mesmo digo.
Jere, sabes onde hai un cinseiro ou algo?
- Aí no caixón. - Grazas.
Meu, xogamos ao birra pong ou que?
Antes préndese a grella.
- O chisqueiro? - Aí.
Xenial, grazas.
Jere, podes facer iso fóra? Todos vós.
Perdoa.
- Si. - Armáchela boa.
- Dásme…? - Fóra.
- Redbird, iso é un prato.
- Dentro? - Fóra. Adeus.
- Ide fóra. - Vamos.
- Fóra. - Necesito beber.
Non me cabrees a muller.
Que boa pinta ten esa carne.
Fallaches.
É a miña primeira despedida. Que se fai?
- Tamén a miña. - Vaia.
Que fariades sen min?
Preparádevos para o adeus de Belly.
Vale? Faremos unha ruta de bar en bar
ben planeada por min.
Imos empiparnos, lurpias, todiñas.
Vale.
Por certo, cal deses tíos está libre?
Necesito polo menos morrear esta fin de semana. Dicídesme?
Coido que Ethan.
Blake é a ex de Jere, e Redbird quérea para el.
E paréceche ben que Jere teña a súa ex na súa despedida?
Muller, Belly non pode falar moito.
O ex dela é o padriño.
- O que? - Xa é auga pasada.
Xa, vaia cerello de grupo.
Tamén te deitaches con Conrad?
Por favor, non.
Biqueime con Jere o verán antes de sétimo.
- O que? - Picoume Steve.
- Eu quedei vixiando. - O que?
Sétimo curso.
Non sabía o bo que está Conrad.
Iría por el, de non ser o primeiro amor de Belly.
Non. Faino… Deberías.
Non o fagas.
E Steven que? Seica é o outro padriño.
É para ti, dama de honra.
Só somos amigos.
Como se algunha vez vos saíse ben ser só amigos.
- Desta volta si. - Para!
Non! Non o fagas! Blake!
- A min non me pillas. - Merda! Cólleo.
- Está ben. A casa é bonita. - Moi bonita.
- Si. - É de verán…
Non, estupendo.
- Ei. - Ola.
Ai, Deus, perdoa. Lembras a Denise, non?
Si, non nos presentaron. Taylor Jewel, dama de honra.
Denise Russo, mestrado en administración.
E as túas cousas? Quedas aquí ou…?
Non, quedo no hotel.
Ei!
- Por fin! - Ei!
Ola!
Ola, rapaces! Ei!
Ola!
Boteivos en falta!
- Grazas por invitarme. - De nada.
Ola. Ti debes ser Belly.
Fisher só fala do xenial que es.
Tamén oín falar de ti.
Contra, que burradas che dixo?
Sobre todo que es moi lista.
Vaites. Pois que ben, estupendo.
Aquí está o xeo.
Veña, faremos uns margaritas.
- Vamos. - Ben, si!
Vamos fóra, Tay.
Si.
Xenial.
É mellor que vaias, antes de que eses parvos
a boten á piscina ou algo.
- A Denise? - Si.
Sabe defenderse. Merenda tiburóns das finanzas.
Noto algo entre vós. É bonito.
Entón o furacán Taylor vai golpear?
Non, tranquilo. Agora somos amigos, lembras?
Seguro que non che molesta que che fale disto?
Non nadiña. Quero que botes un foguete.
Os amigos axúdanse niso.
Para aí, queres ser a miña escudeira?
Claro.
- Será un honor ser a túa escudeira. - Está ben.
Vale, Tay-Tay.
Confío en ti. Non me traizoes.
Nunca. Fíxeno algunha vez?
- Xa. - Moi ben.
Dilles ás rapazas que debemos ensaiar o baile.
Xa, vale.
Dous, tres, catro.
Seis, sete, oito. Un, dous, tres, catro…
Non levades o ritmo. Facédelo mal.
- O que? - Non nos berres.
Queredes ser virais ou non?
Non!
Espero que eles se divirtan máis.
Ostras. Dades noxo.
Se che encanta.
Manda truco!
- Amodo. - Perdoa.
- Confundinme. - Si?
- Veña. - Vale.
- Outra vez? - Si.
- Pona. - Dende o inicio.
- Si. - Non pasa nada.
Podemos, tíos!
Moi ben.
Preparados?
Vale.
Grazas. Vaia!
Ben.
Non me fodas…
Non me miredes así. Parade, cona.
Séntelo?
Atenta a isto.
Momento clave. Gran final.
- Moi ben. - Non dirás que non foi sexy.
- Moi ben, tíos! - Caéronme as bragas ao chan.
Ben, Conrad. Xenial!
- Gustaralles. - Por fin.
- Tes xeito. - Teño cervexa.
- Estás ben? - Si.
Quen quere cervexa?
Apoias o peso nos dedos ou nas palmas?
Dóenme as palmas.
Coido que nas palmas.
- Si? - Si, case todo.
- Vale. - Queres?
Non, grazas.
- Seguro? - Si, seguro.
Eu xa case non fumo maría.
Belly non o atura, e no choio hai que estar espelido.
Xa quererás que acabe o verán e marchar.
Tan mal non está.
E o caso…
Verás, esta mañá,
papá ofreceume un traballo a xornada completa en outono.
E completarei as clases en liña.
Rexeitaríalo, non?
Non. Non che sei. Necesito tempo para pensalo.
Fai coa túa vida algo que ames.
Algo que te faga feliz.
Non sei o que quero da vida. Teño 21.
- Só sei que quero estar con Belly. - Claro, pero…
Podes facer algo máis que seguir os pasos de papá.
Oe, non che agradecín aínda todo o que traballaches na casa.
Quedou xenial.
Veume ben facer algo útil este verán.
E coidáchesme a moza tamén.
Si.
Xogamos ao birra pong?
Déboche unha tunda do pasado semestre.
Veña, acepto.
- Si? - Vou por cervexa.
Tíos, mirade! Atopei uns vasos enormes.
Agarda…
Tanto ten.
Que fas?
Deixa iso. Vai xogar ao birra pong.
Merda!
Aí vai un dos vasos das candeas.
Home, polo menos úsanse, non?
Oístes, mala sorte, rompeu un vaso.
Si, xa o sentimos. Foi Redbird?
Foi.
Vou limpar.
Non, tranquilo. Farémolo Jere e eu.
Grazas, Belly.
Non pasa nada.
Ola.
Aínda están na praia.
Teñen que ir empezando a prepararse.
Senta onda min.
Que guapa estás.
Estrañeite todo o día.
Estiven aquí.
Xa, con Taylor e Anika.
E ti levas o día cos colegas.
Xa o sei.
E faltei moito polo traballo.
Levo un mundo sen verte.
Non estivemos a soas.
Dáme un bico.
Mellor así?
Teño que aviar o pelo.
Temos tempo.
Seguro que axiña volven todos.
E que? É a nosa fin de semana.
Non quero que marches aínda.
E se nos vemos despois das despedidas?
Os dous sós. Acabamos a noite xuntos.
Vale, onde?
Na piscina.
Eu pensaba na praia.
Si, na praia. A praia está ben. Quedamos así.
Vale. Oe, se cadra, ata fumo un porro contigo.
Dona formal quere colgarse?
Pois sabes o que? Mellor que non.
Hoxe deberiamos ir amodo porque…
a partir de mañá, vai ser todo unha tolemia.
Certo, non é mala idea.
Mañá eu vou e pesca
e ter resaca nun barco é o peor.
É a cousa máis clasista que che oín.
Pero quérote igual.
Paso un da despedida. Quen quere caramelos de maría?
Eu.
- Eu non, grazas. - Vaia sorpresa.
Chopiños pola noiva.
Un por cada parella sexual.
- Non! - Xenial.
- Si? - Moi ben.
- Non quero ter resaca. - Resaca?
Resaca con dous chopiños?
Entón só te deitaches con Jeremiah e seu irmán?
Alucino.
Comparaches cal é mellor?
Ou quen a ten máis grande?
Non… Que dis?
- Deixamos xa o tema. - Perdoa.
Mellor. Porque sabedes? Invitades vós.
Ola. Posme dez chopiños de tequila?
É unha despedida.
- Vale. - Grazas.
Como o fixen con tan poucos, beberei polos vosos.
- Si. - Todos os meus?
Sabía que un día pagaría as troulas.
- E chegou. Xa… - Teño medo.
- Grazas. - Podes coller tres.
Invita a casa.
Grazas.
- Non é que… Vale, xenial. - Manda moito.
Canto pesa isto!
Este é Davis.
O meu primeiro: Simon.
Para dentro! Si!
- Veña. Saúde. - Saúde.
Dous whiskys con cola.
Un só.
- Grazas. - Conduzo eu, lembras?
Como esquecelo?
- Ei, os meus padriños! - Ei!
- Mira ti. Xuntos outra vez. - E alégrome.
Levabamos tempo sen vir.
Algunha vez saímos por Cousins en plan adulto?
Xa sabedes, sen carnés falsos?
De adultos? E ti non usas dentífrico infantil?
Porque me gusta o sabor. Só é pasta de dentes.
- Jere non para con iso. - Ten un debuxo de Moana.
Moana é a princesa más elitista de todas.
Xa falou Jere o bocalán,
para que non saia que lle chaman enchufado no choio.
- Denise aínda me chama Wayfarer. - Si?
Por certo, que hai entre Denise e ti? Estades… xuntos?
Non, pero deberían.
A ver, é a única persoa máis lista ca Steven e ti,
e está tan boa coma Taylor, non sei que mal lle ve.
Non lle vexo ningún.
Ódiovos moito aos dous.
Agarda. Redbird quere outro porro.
Vale, merda…
Agradece que non lle falei dos cómics.
Boa sorte.
- Ostras, tío. - Que recordos.
Xa. Volvendo ao de Denise, por onde andará?
Vas intentar algo con ela estando Taylor aquí mesmo?
Si. A ela parécelle ben. É a miña escudeira.
Pois vale.
E logo ti, machote? Isto está cheo de mozas.
Veña, meu. É a noite de Jere.
Contra! Esta Kiki non sabe facer nada soa?
- Leva cinco mensaxes. - Kayleigh.
Como se chame.
Laur, non pode ser que che molesten unhas mensaxes.
Non son as mensaxes. Cousins era o fogar de Susannah.
Traela aquí é coma un sopapo.
Non te cabrea ela.
Senón que Susannah falte.
Dáme rabia que non estea.
Ben o sei.
Rogaríame que fósemos coas rapazas hoxe.
Eu non tiven despedida.
Que dis?
Tiveches tal.
Susannah e ti deixástesme con Adam sendo Conrad bebé
e fostes a un striptease.
Si, tes razón.
Direille a Steven que o seu primeiro baile erótico foi prenatal.
É raro que non o lembres.
Recordo as partes importantes.
O de despois, ao chegar á casa inspirada.
Foi memorable.
Nunca repetín ese baile para ti.
Non. Non me mires así.
- Así como? - Non.
Non vou seguir por aí. Non…
Non despois da vergoña da última vez.
De veras?
O que?
Xa che dixen canto te quero?
- Si, gústame esta Belly chispa. - Que?
Non, agarda. En serio. Oe…
agradézoche que sexas a miña dama de honra.
Coñecémonos de sempre. E non podo…
Oi, on chores.
- Que choro eu. - Que?
Que levo pestanas postizas, Belly.
Cala. Non estou chorando. Para. Non choro.
Dígocho en serio.
Quero darche as grazas por todo canto fixeches.
Por esta noite, pola fermosa festa de solteira e por…
Por conseguir o apoio de miña nai.
De que falas?
Convenciches a miña nai para que viñese á festa, non si?
Non fun eu. Intenteino.
Ata o intentou Lucinda.
Pero non sei por que cedeu Laurel.
Ei, algunha tedes efectivo?
- Si, xa vou. - Si?
Non abraces descoñecidos mentres non estou.
A ningún. A túa amiga son eu, non eles.
De pequena, pensaba que Conrad aparecería
do nada se pensaba nel.
Non sei se foi o destino ou o azar.
Pero sabía que estaría aí cando o necesitase.
Separarámonos no centro comercial
porque os nenos foron ós recreativos.
Belly, vamos.
Estabamos ao cargo de Con.
Non quero ir.
Miña nai dixo que estivésemos xuntos. Ven.
Por favor, déixame ir ao meu aire.
Supliqueille que me deixase ir soa.
Vale, vai. Pero quedamos aquí dentro dunha hora, si?
Fun dereita á cristalería.
Non.
Belly!
Onde estabas?
Non te daba atopado. Quedaramos aquí hai unha hora.
Perdoa. É que había un unicornio.
Ei, tranquila.
Perdoa.
Acouga. Desde agora, non nos separaremos, vale?
Ven aquí.
Veña, vamos.
Aquel ano regaloume un daqueles unicornios polo meu aniversario. O grande.
Conrad sempre miraba por min.
Quizais despois de tanto tempo, aínda o fai.
Bells!
- Ola. - Ola!
Iso é tequila?
Oi.
Ai, que bonito.
A beber, que perdemos o tempo.
Andando. Adeus, Belly.
- Adeus. - Adeus.
Tío, mándaslle cinco ou…?
Conrad, podemos falar un instante?
Vamos. Veña.
Iso, que non fas caso.
Falaches con miña nai?
Concreta máis, falo moito con Laurel.
Convencíchela ti de que viñese á miña festa?
Falamos de Laurel.
Convenceuse ela soa.
Falaches con ela ou non?
Vale, falei.
Contenta?
Por que?
Ti que cres?
Era importante para ti.
Merda, Belly, non sei. É o día da túa voda,
e deberías ter todo canto soñaches.
Se non queres, non o fagas. Dá igual.
Vale.
Vai todo ben?
Vai.
Ata despois.
Si.
Como vai a despedida?
Andades a Jägerbombas en cada bar de Cousins?
Si, máis ben.
Vale. Ti ven para acó,
que imos a un bar de cócteis
e bailaremos coma tolas.
Non, síntoo. Non podes levar xente do grupo do noivo.
Ti decides.
Comemos caramelos de maría, temos lambonadas…
É un plan tranquilo.
- Apúntome. - Si.
- Ata logo, Conklin. - Iso.
- En serio? - Tes que probar os caramelos.
Coidarei ben dela, prométocho.
Xa, vale.
Estás ben, B? Pareces nerviosa.
Ando dándolle voltas a todo o da voda.
Dáme un dos de maría.
Seguro? Nunca te queres colgar.
Si, estou segura.
Vale.
Jeremiah era un gran tipo.
Era un amigo xenial.
Nunca lle entendín o que dicía,
pero bebiamos o seu viño sen parar.
E sempre tiña bo viño a fartar.
En serio, meu, tes que vir a Bali nas vacacións de inverno.
Haberá ondas incribles.
Soa moi ben,
pero teño que falalo con Belly.
Por que?
Porque imos casar, parviño.
Velaquí tendes.
- Si! - Perfecto.
Non quero, pero grazas.
Non. Pedino xusto para ti.
Ca, Belly e eu quedamos en non pasarnos.
Se ela xa está caneca.
Iso, non tes escusa. Non se enfadará contigo. Ou, Conrad?
- Claro. - Si.
Vale, á merda. Veña tíos. A beber!
- Saúde! - Saúde.
Con… Meu irmán e padriño. É unha puta alegría terte aquí.
Grazas. E para min.
Non, en serio. Grazas por coidares de min.
Levas toda a vida coidándome.
- Es meu irmán… - Non, déixame acabar.
Non te preocupes, Con.
Belly e eu coidaremos agora un do outro.
Imos casar. Ela é a miña familia.
Enténdelo, verdade?
Claro, home.
Alégrome por ti. Polos dous.
Veña, un abrazo.
Quérote.
Iso, así se fai. Iso é o que quero ver.
Así está ben? Vale.
Que detalle invitar a Denise.
Xa, que lle queres? Son boa xente.
E afástala de Steve toda a noite. Moi lista.
Impresiónasme.
Por que? Por como bailo?
Non, por vires connosco. Pasaches dos tíos.
Críasme das que só andan cos tíos?
- Pois si, - Non!
Non, diso nada. Pero sempre acabo rodeada de tíos idiotas.
- Xa. - Menos Steven e Jeremiah, claro.
- Non, tamén son idiotas. - Si.
Seino ben. Saín cun deles.
Claro. Sinto moita curiosidade por ti.
Por min?
Si. Porque penso:
"Quen é esa moza que ten aloulado a Steve?"
Eu non o aloulo.
Non. Asúmeo, vale?
É o teu don, sabes? Es unha raíña poderosa.
Gústache Steven?
Non. Non, ca, nadiña.
Tranquila. Podes dicirmo.
Non. Somos demasiado parecidos.
Non nos aturariamos.
E nunca me vería con eses ollos.
É que non son coma ti.
Ti es…
Xusto o tipo de muller coa que sempre souben que acabaría.
En serio?
Si. Gústaslle.
Como o sabes?
Porque coñezo a Steven. E a ti gústache el, non?
Quizais…
Deberías chamalo.
Estás segura?
Si, só quero que sexa feliz.
Vale.
Ai, valo chamar xa. Ben.
Que toca? Papá quere variedade.
Papá?
Eu agora vou ir onda Denise.
- Só un momento. - Non.
Non. É noite de tíos.
- Déixao. - Non podes marchar, es o copadriño.
Volvo decontado. Nin notarás que marchei.
Notarase. Seremos un menos.
Ben se verá.
Estás ben para coidar destes tíos un momento?
- Si. Vai onda Denise. - Grazas.
- Xenial. - Xa.
- Grazas, tío. - Sen problema.
Encántame esta canción!
Con… Síntoo, meu.
Voume limpar. Bebe auga, Jere.
B, estás ben?
Eu…
- Necesito aire. - Vale.
Belly, que tes?
El regaloume… o unicornio.
E convenceu a miña nai, Taylor.
Non debera darche o caramelo.
- Sabíao. - É por…
Só é pola voda.
- Vai todo moi rápido. - Si.
E necesito tempo para pensar.
Ruliña, falamos de Jeremiah.
Coñécelo de toda a vida.
- É a túa voda soñada. - Non, non é tal.
Non tiña un ideal de voda. Non era así.
Co dos vestidos, as flores e…
Nunca quixen nada diso. Só soñaba con Conrad.
Merda!
Todo ía ben ata o Nadal.
Agarda. Que pasou no Nadal?
Estivemos xuntos aquí en Cousins.
- Cría que non o viras en moito. - Mentín.
Vale.
Hostia, entón pasou algo? Vós…?
Non, non pasou nada.
Só estivemos na casa de verán ao mesmo tempo,
por casualidade, durante un día.
E por que mentiches?
- Non o sei. - Vale.
Tranquila.
Non pasa nada.
Teño que dicirllo a Jere.
Espera. O que? Que lle vas dicir?
Non fai falta. Non fixestes nada, non?
Non.
- Claro. - Iso.
Levas razón. Non sei que me deu.
Creo que estou moi colgada e necesito beber auga.
Claro, necesitámola todas.
Marchamos á casa.
- Vale. - Vamos.
Si.
A ver, por Jere e a súa última noite de liberdade.
- Veña. - Si, iso é.
Agora nunca tocarás a outra que non sexa Belly.
Como che senta iso?
Síntome caralludo.
Arriba os chopiños, veña.
Como te deitaches cunha soa persoa na universidade?
Jere, non lles falaches a estes do teu coa mítica Lacie Barone?
Jere e ela tiveron tema nas vacacións en Cabo.
- Non tal. - Si.
¿Estiveches sen Belly dous segundos
e xa te enredaches coa tía máis guapa de Finch?
Botáchesnos do cuarto. Lémbroo.
Pechaches e petamos na porta. Pero non oían.
Estaban ao deles. Eu só oía: "Jeremiah! Jeremiah! Jeremiah!"
Vale. Cala a puta boca.
Tivemos que durmir no corredor.
Foi unha merda. Aínda me doe o pescozo.
- Ei. - Estás ben?
- Jere. - Estás ben?
Sería ben ir ver como está.
Vai botar a papa toda.
Jere!
Belly, vou casar contigo, nena. Esteas onde esteas.
Que trompa vés.
Ti tamén.
Onde están os demais?
Steven e Denise están xuntiños facéndose aloumiños.
Vamos, amigo.
Oíde, Belly está na praia esperando por el.
Muller, que vai devolver por terceira vez.
- Vamos. - Abur.
- Veña, Jere. - Non vou limpar
se non dá chegado ao baño.
Mamá, xa te rexistraches?
Si, Taytie Tot. Encántame o cuarto.
Conta como vai entre ti e Steve.
Volvedes estar xuntos?
Non.
E por que non?
Está aí esa moza?
Está.
A verdade é que…
É boa rapaza, mamá.
O tipo de tía pola que sempre pensei…
que el me deixaría.
Son unha superparella.
De que raio falas?
Vaste render?
Non me escoitas.
Claro que te escoito. Pero non me gusta o que oio.
Mira, Steven é teu.
Que o orgullo non che impida ser feliz.
Para. Steven non é meu.
Non o vou reter onda min
se non me quere. Non son coma ti.
Que queres dicir con iso?
Como son eu?
Es dependente, aférraste á xente e non… Perdoa.
É penoso. Non quero ser así.
Mamá, perdoa. Non quería dicir iso.
- Querías tal. - Non quería dicir iso.
Non quería. Non.
- Tanto ten… - Só estou doída. Estou…
Falamos mañá.
- Jere! - Belly?
Conrad.
Jere e eu quedamos aquí.
El… non está aquí.
Estás ben?
Si, é que… Non pasa nada.
Non deberías estar aí. Non é ilegal ou algo así?
Dubido que veñan prenderme agora.
Sube. Senta un pouco comigo.
Non… Debería volver.
Veña, só un momento.
Grazas.
Jere e os demais están na casa?
Andan por aí tirados, si.
O teu prometido ía coma unha nasa.
O coitado de Jere non tolera ben a bebida.
Era a súa despedida de solteiro. Acouga.
Marcho para a casa.
Belly, teño que dicirche algo.
O que?
Jere enganoute cando estivo en Cabo.
Xa o sabía.
Ai, si?
- Seino, si. - E vas casar con el igual?
Foi hai só uns meses, Belly.
Que carallo?
Cometeu un erro e ben que lle pesa.
Perdoeino, amigámonos e todo vai ben.
Ben? É broma?
Sabelo é unha cousa, pero por que o defendes?
Non é asunto teu.
É, porque ese merdeiro é meu irmán, e ti es…
Non consentes iso dos tíos.
Ti fixéchesmas peores.
Nunca mirei para outra cando estabamos xuntos.
Mira, agora mesmo non quero falar disto contigo.
Belly, perdóame.
Non é asunto meu, pero…
Por que tedes que casar? Por que non vivides xuntos?
A voda será nun puto club de campo! Quen es?
Quen es ti para preguntarme iso?
Xa nin sabes quen son.
Déixame en paz, Conrad.
Como non deixes de seguirme, berro.
Xúroche que berrarei.
Belly… Perdoa!
Non é por nada diso, Belly.
Hostia! Aínda te quero.
Creo que nunca deixarei de estar por ti.
Sempre estarás aquí.
Dilo porque vou casar con Jere.
Por iso mo soltas agora.
Non é cousa de agora, Belly.
Non o ves? Sempre foi así.
Pois é tarde.
E que mo digas agora é unha putada!
Seino. Por favor…
Atende. Déixame falar un momento.
Cagueina hai catro anos.
Lembras a noite do motel? Cando che dixen que aínda te quería?
Pois non peguei ollo.
Queríate. Sei que si.
Pero sabía que se te retiña…
Feriríate. E iso…
Non o soportaría. Sabíao.
Entón vinte con Jere e…
Vin o felices que erades, así que…
Intentei esquecerte.
Pero cando este verán volvín estar preto de ti…
e falamos coma antes e me miraches do mesmo xeito…
que antes.
En canto te vin os meus plans fóronse á merda.
Quero a Jeremiah.
É meu irmán. É a miña familia.
E ódiome por facer isto, pero…
Cando vos vexo xuntos… Ódioo, hostia!
Belly…
Non o digas.
Non sigas con el.
Non cases con el.
Volve comigo.
Nunca serás o que Jere é para min.
É o meu mellor amigo e quéreme por riba de todo.
E non escapa cando a cousa se complica.
Ninguén me tratou nunca coma el, e moito menos ti.
Ti e mais eu…
Ti e eu nunca fomos nada.
Alégrame que me escribises.
Si, e a min. Inda que foi porque Taylor mo dixo.
- Ai, si? - Si.
Non é moi dela.
Pois xa ves. Dixo que quería que foses feliz.
Gustaríache ir ao meu cuarto?
- Claro. - Si?
Steven! Amor, es ti?
- Arre demo. - Quen é esa?
A nai de Taylor.
Leria de tacóns.
Debería axudarlle.
- Síntoo moito. - Non.
Véxote mañá?
Si, por suposto. Si.
Es un bo tío, Conklin.
Veña, ata mañá.
Si.
Non tires a bebida, Lucinda.
Ola, Lucinda.
- Estás ben? - Ola.
Ola, meu amor. Perdoa. Estabas ocupado con algo e…
Non, non pasa nada.
É esa a rapaza? Taylor faloume dela.
É, si.
Seguro que é mellor que Taylor. A moi lurpia.
Acompáñote ao teu cuarto, vale?
Só quero o mellor para ela. Quero que o teña todo.
Ela é o único bo que teño.
Seino.
- Seino. Vamos. - Si.
Veña. Termo de ti.
Grazas.
Es un encanto.
Belly?
Podo durmir contigo?
O peneque de Jere non foi á praia?
Botaches moito tempo alí.
Oe. Conrad non veu á casa cos outros. Estabas con el?
Estou ben. Non pasa nada.
Podemos durmir?
Si, claro. Como ti queiras.
Subtítulos: Beatriz Rivas Pazos
Supervisora creativa: Luisa Lage ros. Estabas con el?