W poprzednim odcinku…
Jeszcze kilka tygodni.
I będę cię mieć tylko dla siebie.
Obiecuję, że znajdziemy fajne gniazdko.
Spotykam się z kimś. Chcę ją zabrać na ślub.
Co się dzieje?
BELLY I JEREMIAH
Rzeczywistość zaczyna mnie doganiać.
Tak mnie pochłonęło planowanie wesela,
że niemal zapomniałam, że będę żoną.
Belly potrzebuje mamy.
Ślub się odbędzie.
Jeśli cię nie będzie,
będziesz zawsze tego żałować.
Cieszę się, że jesteś.
Ja też.
Widzimy się za kilka tygodni w dniu ceremonii.
Co robisz w ten weekend?
Chcesz założyć własną firmę?
Ciągle myślę o twojej durnej gierce.
Więc ty i Denise?
- Jestem singlem. - Skoro tego chcesz.
Chcę wrócić i być tam z Belly.
Nie będzie zupełnie sama,
jeśli o to ci chodzi. Będzie tam Connie.
No właśnie.
- Rozciąłem sobie nogę. - Chryste.
Co to było?
Co ja prawie zrobiłam?
TEGO LATA STAŁAM SIĘ PIĘKNA
Lecę!
Ślub lada dzień.
Jere już jedzie. Wypadek Conrada wydaje się odległym wspomnieniem.
Mam wrażenie…
że to był czyjś sen.
Im więcej czasu mija od tamtej chwili,
tym bardziej rozumiem, że nie chodziło o niego.
Ślub mnie przerósł.
- Hej. - Planowałam go sama.
Bez Jere’a i bez mamy.
Nie sądziłam, że tak mnie to przytłoczy.
Ale przetrwałam to. Jeszcze trzy dni.
- I wyjdę za Jeremiah Fishera. - Szlag!
Do jasnej…
- Wszystko gra? - Tak.
Naprawiam światło, zanim wszyscy się zjadą.
Nagle ciągle dzieje mu się krzywda.
Na YouTubie wyglądało to o wiele prościej.
Chyba mi się udało.
Tylko mnie nie kopnij.
- Już mi dużo lepiej. - Super.
Idę odkurzyć górę.
Ja będę się krzątać tutaj.
Jere będzie niedługo.
Kiedy jedziesz do Cousins?
Chcesz jechać razem?
Halo? Ziemia do Denise.
Sorki. Piszę do koleżanki z San Francisco,
z pytaniem o programistów AI.
I… wysłane.
Ekscytujące, prawda?
Działamy jak tajniacy w miejscu pracy.
Łamiemy ze sto zasad HR.
Nie wiem, czy dość się kryjemy.
Nie martw się.
Wszystkie istotne osoby już pojechały na ślub.
Oprócz nas.
Najseksowniejsi i najmłodsi, a jeszcze kiśniemy w robocie.
Gdzie tu sens, gdzie logika?
My najseksowniejsi?
Nie licząc Jere’a.
Oczywiście.
No tak.
Jedziemy następnym pociągiem?
Nie chcę, żeby jakaś koleżanka Belly
podkradła mi łóżko.
Dobra. Zaklepane.
Chodzi mi…
o miejsce od korytarza, nie twoje łóżko.
- Przecież wiem. - Dobra.
Luzik.
OK.
Dobra.
- Cześć, piękna. - Hej.
Jeszcze dwa dni i będę cię nazywał żoną.
Wiem.
Chodź zobaczyć podarunki dla gości.
- Jedno pudło. - OK.
Osłonki na piwo, czipsy i wódka Smirnoff.
Upijamy potajemnie gości?
Skądże. Co za pokręcony pomysł.
Zrobimy to przed i po ślubie, bo jesteśmy dorośli.
Fakt! Moja wtopa.
Żeby ugościć chłopaków.
Poza tym tyram całe lato
i chcę się wyluzować.
Tylko nie bądź zjarany pod ołtarzem.
Nie ma mowy.
Dobra.
Oto i on.
- Cześć. - Imprezę pora zacząć.
- Jak droga? - Świetnie.
Gdzie tata?
Wysiadł w pensjonacie.
- Daj. - Dziękuję.
Gotowy na wieczór?
- Tak. - Zaplanowałem trasę.
- Zrobimy rundkę po barach. - OK.
Pójdziemy do Micka.
- Świetnie. - Do Red Branch.
Pokażę ci listę.
Zrobiłeś listę?
Ktoś musiał.
Czeka cię niezapomniany wieczór.
RECEPCJA
Wiedziałem, że będziesz.
Bardzo mi pomogłeś.
Jaja sobie robi? Przyjechał z kochanką.
To Kayleigh?
Jezu, wchodzą tu.
Cześć, John.
Cześć.
Laurel, to jest Kayleigh.
- Witam. - Cześć.
Wiele o was słyszałam.
My również.
Uwielbiam Belly. Jest urocza.
- Pewnie napawa was dumą. - Tak.
Owszem.
Dziękuję za pomoc przy ślubie.
- Ktoś musiał to zrobić. - Adam.
Rozmawiałam z Julią. Jej i Skye nie będzie.
Julia nie przyjdzie? Jaka szkoda.
Bądź miły.
No co? Wie, że żartuję.
Laurel, wymienimy się numerami?
Mam kilka pytań do ciebie,
a pewnie będzie ich jeszcze więcej.
Dobrze. Mam nadzieję, że będę mogła ci pomóc.
Dziękuję.
Już są!
Jellyfish!
- Zaczynamy panieński! - Dzięki.
Niesamowita chata.
Dajcie torbę Taylor do mojego pokoju,
a Aniki do pokoju mamy.
- Dobrze. - Dziękuję.
Zapraszam.
Nawet nie wiesz, jak się cieszę, że tu jestem.
Mam po dziurki w nosie słuchania tych samych opowieści Lucindy.
Kocham moją mamę, ale mam gdzieś,
że lizała się z Dave’em Matthewsem.
- Kto to? - Nie wiem.
Zrobisz drinka?
Już się robi.
Kurczę, już rozumiem, czemu tak rozpływasz się
nad tym domem od trzech lat.
Wcale nie.
- Ależ tak. - No.
Podziel się dobrem.
- Do usług. - Dziękuję.
Anika, to jest Conrad, mój brat.
Miło mi.
Mnie też.
Gdzie masz popiołkę?
- Zobacz tam w szufladzie. - Dzięki.
Walimy tu beer ponga?
Nie. Najpierw grill.
Daj zapalniczkę.
Wypas. Dzięki.
Jere, idźcie z tym na zewnątrz. Wszyscy.
Sorki.
- Tak. - Nagrabiłeś sobie.
- Daj… - Na zewnątrz.
- Wychodź. - Redbird, to talerz.
- W domu? - Na zewnątrz. Pa.
- Wyjdź. - Idziemy.
Muszę się napić.
Nie wkurzać mojej żony.
Burgery wyglądają mega.
Ale masz cela.
Pierwszy raz jestem na panieńskim. Co się robi?
- Ja też. - Chryste.
Co byście zrobiły beze mnie?
Szykujcie się na ostatnie podrygi Belly.
Czeka nas drobiazgowo zaplanowany przeze mnie,
pełen rozpusty rajd po knajpach.
Damy sobie w gaz, koleżanki.
Dobra.
Są tu jacyś single?
Chcę z kimś chociaż się poobściskiwać.
Chyba Ethan.
Blake to eks Jere’a, Redbird już go zaklepał.
Nie przeszkadza ci, że Jere zaprosił swojego eksa?
A co ona może powiedzieć?
Jej były jest świadkiem.
- Halo? - Stare dzieje.
Jesteście pokręceni.
Z Conradem też spałaś?
Jezu, nie.
Ale całowałam się z Jeremiah w siódmej klasie.
- Co? - Wyzwanie od Stevena.
- Ja pilnowałam drzwi. - Że co?
To było w siódmej klasie.
Nie mówiłyście, że Conrad jest taki sexy.
Poderwałabym go, gdyby nie był pierwszą miłością Belly.
Spoko. Zrób to.
Nie rób tego.
A co ze Stevenem? Podobno jest drugim świadkiem.
Co na to świadkowa?
Tylko się przyjaźnimy.
Jeszcze wam to nie wyszło.
- Tym razem tak. - Przestań!
Nie rób tego! Blake!
- Mnie nie złapiesz. - Cholera! Łapać go!
- Ładny dom. - Nawet bardzo.
Lato tutaj…
Super.
- Hej. - Cześć.
Przepraszam. Pamiętasz Denise?
Jeszcze się nie poznałyśmy. Taylor Jewel, świadkowa.
Denise Russo, MBA.
Gdzie twój bagaż? Nie nocujesz tutaj?
Nie. Śpię w pensjonacie.
Nareszcie!
Cześć!
Siemano!
Cześć!
Tęskniłem za wami!
- Dzięki za zaproszenie. - Luzik.
Cześć. Ty pewnie jesteś Belly.
Fisher ciągle cię wychwala.
Też dużo o tobie słyszałam.
Jezu, co strasznego ci nagadał?
Że jesteś genialna.
No to dobrze. Przyjmuję.
Mam lód.
Chodźmy zrobić margarity.
- Idziemy. - Tak!
Chodź, Tay.
Jasne.
Ekstra.
Lepiej idź do nich, zanim ci idioci będą próbowali
wepchnąć ją do basenu.
- Denise? - No.
Da sobie radę. Finansjerę zjada na śniadanie.
Jest między wami chemia. Fajnie.
Nadchodzi huragan Taylor?
Nie, no co ty. Przecież się przyjaźnimy.
Na pewno nie masz problemu, żeby o tym gadać?
No co ty. Chcę, żebyś zaliczył.
Przyjaciele sobie w tym pomagają.
Chcesz mi w tym pomóc?
Jasne.
- Będę zaszczycona. - W porządku.
Dobra.
Ufam ci, więc lepiej nic nie odwal.
Nigdy w życiu. Znasz mnie.
- Akurat. - OK.
Powiedz laskom, że musimy przećwiczyć układ.
Dobra, dobra.
Dwa, trzy, cztery.
Sześć, siedem, osiem. Jeden, dwa, trzy, cztery.
Nie trzymacie rytmu. Ciągle chrzanicie.
- Słucham? - Nie krzycz.
Chcecie zrobić virala?
Nie!
Oby faceci mieli większą zabawę.
Jaki krindż.
Podoba ci się.
Chryste.
- Ogarnij się. - Już.
- Sorry, spieprzyłem. - Serio?
Luz.
Lecimy od nowa?
- Puścisz? - Od nowa.
- OK. - Luzik.
Damy radę, chłopaki!
Jest dobrze.
Gotowi?
Dobra.
Dziękuję.
No dobra.
Ja pierdzielę.
Nie patrzcie tak na mnie. No dajcie spokój.
Czujesz to?
Nie jesteś gotowa.
Teraz wielki finał.
- Było super. - Wyszło całkiem sexy.
- Brawo dla was! - Majtki znacznie spadły.
Świetnie, Conrad.
Goście będą zachwyceni.
- Masz to coś. - Pora na piwko.
- Jest OK? - Tak.
Komu piwko?
Na końcu przenosisz ciężar na palce czy dłonie?
Bo mnie bolą dłonie.
Chyba na dłonie.
- Mówisz? - Tak sądzę.
- OK. - Chcesz?
Nie, dzięki.
- Na pewno? - Tak.
Właściwie rzuciłem zioło.
Belly go nie znosi i muszę być skoncentrowany w robocie.
Cieszysz się, że zaraz koniec wakacji i roboty?
Nie jest tak źle.
Wiesz co?
Dziś rano…
tata zaproponował mi etat w firmie od jesieni.
Dokończę studia online.
Odmówiłeś, prawda?
Nie, ale się zastanawiam. Muszę to przemyśleć.
Rób w życiu to, co uwielbiasz.
I co cię uszczęśliwia.
Nie wiem, co chcę robić. Mam 21 lat.
- Wiem, że chcę być z Belly. - Wiadomo.
Stać cię na więcej niż pójście w ślady taty.
Dziękuję ci za wszystkie naprawy, które tu zrobiłeś.
Jest super.
Cieszę się, że mogłem się na coś przydać.
I jeszcze zatroszczyłeś się o moją laskę.
Tak.
Które łajzy grają w beer ponga?
Muszę skopać ci tyłek za ostatni semestr.
Akurat. Dawaj.
- Tak? - Lecę po piwo.
Patrzcie, jakie wyczaiłem gigantyczne szklanki.
Moment…
A dobra.
Co robisz?
To nie twoja robota. Idź na beer ponga.
Szlag!
To chyba była jedna z naszych waz.
Przynajmniej do czegoś się przydała.
Zła wiadomość. Stłukliśmy wazę.
Słyszeliśmy. Sprawka Redbirda?
Tak.
Posprzątam.
Nie musisz. My to ogarniemy.
Dzięki, Belly.
Nie ma sprawy.
Cześć.
Chłopacy są na plaży.
Niedługo pora się szykować.
Usiądź przy mnie.
Ślicznie wyglądasz.
Cały dzień mi cię brakowało.
Przecież byłam tu.
Ale z Taylor i Aniką.
A ty byłeś z kumplami.
Wiem.
Przez pracę też mało się widujemy.
Czuję się, jakby minęły wieki.
Nie mieliśmy czasu dla siebie.
Daj buziaka.
Lepiej?
Muszę dokończyć fryzurę.
Mamy czas.
Wszyscy niedługo wrócą.
No i? To nasz weekend.
Zostań jeszcze.
Spotkajmy się po naszych wieczorach.
Tylko we dwoje. Zakończymy noc razem.
Gdzie?
Przy basenie.
Myślałam o plaży.
No tak. To dobry pomysł. Jesteśmy umówieni.
Może nawet zapalę z tobą jointa.
Grzeczna panienka chce się skuć?
Wiesz co? Jednak nie.
Powinniśmy przystopować dziś,
bo jutro będziemy mieć urwanie głowy.
Niezły pomysł.
Rano płyniemy na ryby,
a nie ma nic gorszego od kaca na łódce.
To zdanie było tak białe, że aż razi.
Ale nadal cię kocham.
Punkt pierwszy. Kto chce wesołego żelka?
Ja.
- Nie, dzięki. - To ci niespodzianka.
Będą szoty z panną młodą.
Jeden za każdego kochanka.
- Nie! - Dobre.
- Co nie? - Tak.
- Nie chcę jutro mieć kaca. - Kaca?
Nie będzie kaca po dwóch szotach.
Byłaś tylko z Jeremiah i jego bratem?
Jestem wstrząśnięta.
Porównujesz czasem, który był lepszy?
Pytanie, który ma większego?
Nie. No co ty?
- Koniec tematu. - Wybacz.
Żaden problem, bo zapłacicie za to.
Proszę dziesięć kieliszków tequili.
To mój panieński.
- Jasne. - Dziękuję.
Nie byłam z wieloma, więc będę wspominać waszych.
Z iloma spałam?
W końcu dostanie mi się za rozpustne czasy.
- I doigrałam się. - Aż się boję.
- Dziękuję. - Weź sobie trzech.
Na koszt firmy.
Dzięki.
- Nie było ich… no tylu, tak. - Boże.
Ale ciężkie!
Davis.
Mój pierwszy chłopak, Simon.
Do dna!
- Zdrowie. - Zdrówko.
Dwie whisky z colą.
Tylko jedną.
- Dzięki. - Przecież prowadzę.
Jak mógłbym zapomnieć?
Moi świadkowie!
- Ekipa w końcu razem. - Też się cieszę.
Dawno tu nie byliśmy.
Byliśmy kiedyś na mieście tutaj jako dorośli?
Bez fałszywych dowodów?
Jacy dorośli? Nadal używasz pasty dla dzieci.
Lubię jej smak. To tylko pasta.
- Jere ciągle o tym gada. - Na tubce jest Vaiana.
Vaiana jest najbardziej elitarną z księżniczek.
Jere zaczął pyskować,
żeby spuścić parę, bo w robocie nazywają go synalkiem szefa.
- Denise wciąż nazywa mnie Łazikiem. - Serio?
Jest coś między wami? Jesteście razem?
Nie, ale powinni.
Jest mądrzejsza od ciebie i Stevena
i jest sexy jak Taylor, więc nie czaję, w czym problem.
Nie mam problemu.
Nienawidzę was obu.
Chwila, Redbird chce skręta.
Kurde.
Ciesz się, że nie wie o fanfiku z Germioną.
Powodzenia.
- Boże. - Czasy przedpotopowe.
Skoro o wilku mowa, gdzie jest Denise?
Serio chcesz do niej podbijać w obecności Taylor?
Tak. Nie ma z tym problemu. Powiedziała, że mi pomoże.
No dobra.
A ty, przystojniaku? Jest tu dużo lasek.
Chodź. To wieczór Jere’a.
Jezu. Kiki nie może niczego ogarnąć sama?
- To już piąty SMS. - Kayleigh.
Jak zwał, tak zwał.
Niemożliwe, żeby tak cię wkurzały SMS-y.
Nie chodzi o nie. Cousins było miejscem Susannah.
Jego przyjazd z kochanką to policzek.
Nie chodzi o jej obecność.
Ale o to, że nie ma Susannah.
Boli mnie, że tego nie doczekała.
Rozumiem.
Błagałaby, żebyśmy się dziś dogadywali.
Ja nie miałam panieńskiego.
Słucham?
Miałaś.
Zostawiłyście mnie i Adama z malutkim Conradem
i poszłyście na striptiz.
Zgadza się.
Kiedyś Steven się dowie, że pierwszy lap dance zaliczył w macicy.
Jak mogłaś zapomnieć?
Pamiętam ważne momenty.
Na przykład jaka wróciłam natchniona.
Jest co wspominać.
Tamten występ się nie powtórzył.
Nie patrz tak na mnie.
- Jak? - Nie.
Nie wciągniesz mnie w to.
Nie po tamtej spirali wstydu.
Naprawdę?
No co?
Mówiłam ci, jak bardzo cię kocham?
- Uwielbiam cię wstawioną. - Co?
Nie, mówię serio.
Bardzo się cieszę, że jesteś moją świadkową.
Znamy się od zawsze. Nie mogę…
Boże, nie płacz.
- Bo też będę. - Co?
Nie, bo zrobiłam rzęsy.
Cicho. Nie płaczę. Przestań.
Mówię poważnie.
Dziękuję za wszystko, co robisz.
Za dziś, wcześniejsze przyjęcie i…
za przekonanie mojej mamy.
O czym ty mówisz?
Nie przekonałaś jej, żeby wpadła na przyjęcie?
Nie, ale próbowałam.
Lucinda też.
Nie wiem, co w końcu zmieniło jej zdanie.
Macie gotówkę?
- Mam. - Tak?
Nie ściskaj się z nieznajomymi.
Z nikim. To ja jestem twoją przyjaciółką.
Jako dziecko myślałam, że Conrad pojawi się
tak znikąd, gdy o nim pomyślę.
Może to było przeznaczenie, może przypadek.
Zawsze zjawiał się wtedy, gdy go potrzebowałam.
Raz rozdzieliliśmy się w galerii,
bo chłopcy chcieli na automaty.
Chodź, Belly.
Conrad nas pilnował.
Nie chcę.
Mama kazała nam się trzymać razem. Chodź.
Daj mi iść samej.
Błagałam go, żeby puścił mnie samą.
Dobrze, idź, ale masz tu wrócić za godzinę.
Poszłam prosto do sklepu ze szkłem.
O nie.
Belly!
Gdzie byłaś?
Szukałem cię wszędzie. Miałaś tu być godzinę temu.
Przepraszam, ale był tam jednorożec.
Już dobrze.
Przepraszam.
Od teraz trzymamy się razem.
Przytul się.
Chodźmy.
Kupił mi tego dużego jednorożca na urodziny.
Conrad zawsze się o mnie troszczył.
Może po tylu latach nadal tak jest.
Belly!
Heja.
Wyczuwam tequilę?
Wtopa.
Ale słodko.
Piwko czeka. Ucieka nam cenny czas.
Pora na nas. Cześć, Belly.
- Pa. - Cześć.
Chcesz pięć czy sześć…
Conrad, masz chwilkę?
Musisz. Chodź.
Nie słuchasz.
Rozmawiałeś z moją mamą?
Doprecyzuj. Gadam z Laurel cały czas.
Przekonałeś ją, żeby przyszła na przyjęcie?
Wiesz, jaka jest twoja mama.
Zmieniła zdanie.
Rozmawiałeś z nią czy nie?
Dobra, tak.
Zadowolona?
Dlaczego?
A jak sądzisz?
Bo to było dla ciebie ważne.
Bo to twój ślub,
więc powinnaś mieć wszystko, co sobie wymarzyłaś.
Jeśli nie chcesz, to tego nie rób.
Dobra.
Wszystko gra?
Tak.
Do zobaczenia.
Jasne.
Jak tam kawalerski?
Waliliście jägerbomby w każdej spelunie na mieście?
Prawie.
Podkradam cię.
Idziemy do baru z parkietem.
Będziemy tam tańczyć do upadłego.
Nie możecie podkradać ludzi z ekipy pana młodego.
Ty decydujesz.
Jadłyśmy wesołe żelki, mamy sporo cukierków.
Totalny luz.
- Jestem za. - Dobra.
- Do zobaczenia, Conklin. - No.
- Serio? - Spróbuj tych żelków.
Zaopiekuję się nią, obiecuję.
Dobra, dobra.
Wszystko gra? Wyglądasz na spiętą.
Myślę o ślubie.
Daj żelka.
Na pewno? Nigdy się z nami nie skułaś.
Na pewno.
Dobra.
Jeremiah był luzakiem
Równym kumplem na sto dwa
Choć go nie rozumiałem
To winko z nim sączyłem
Zawsze miał takie, jakie lubiłem
Serio, musisz lecieć z nami zimą na Bali.
Fale będą obłędne.
Wypas.
Ale muszę obgadać to z Belly.
Dlaczego?
Bo się pobieramy, głąbie.
No dalej.
Bardzo chętnie.
Ja odpadam. Dzięki.
Nie no. Kupiłem je dla ciebie.
Co? Belly mówiła, żebyśmy dziś przystopowali.
Co? Sama równo się wstawiła.
Nie masz wymówki. Nie może być na ciebie zła.
Pewnie.
Dobra, walić to. Pijemy!
- Zdrowie! - Zdrówko.
Con, mój bracie i świadku. Zajebiście się cieszę, że tu jesteś.
Dzięki. Ja też.
Serio. Wielkie dzięki, że się o mnie troszczysz.
Robisz to przez całe życie.
- Jesteś moim bratem. - Daj mi skończyć.
Nie martw się.
Belly i ja będziemy się troszczyć o siebie nawzajem.
Bierzemy ślub. Będzie moją rodziną.
Kapujesz, co nie?
Oczywiście.
Cieszę się waszym szczęściem.
Przytul mnie.
Kocham cię.
Brawo. Tak trzymaj.
Dobra?
Miło, że zaprosiłaś Denise.
Bo jestem miłą osobą.
Odciągnęłaś ją od Stevena. Przejrzałam cię.
Zaimponowałaś mi.
Ruchami na parkiecie?
Tym, że olałaś chłopaków i poszłaś z nami.
Myślałaś, że wolę imprezować z facetami?
- Tak. - No co ty!
Nie lubię, ale ciągle jestem w towarzystwie idiotów.
Nie licząc Stevena i Jeremiah.
- Chociaż też są idiotami. - No.
Wiem, bo chodziłam z jednym.
Byłam ciekawa, jaka jesteś.
Ja?
Tak.
Zastanawiałam się, kto tak potrafi namieszać Stevenowi w głowie.
Nie robię tego celowo.
Nie ma się czego wstydzić.
Masz moc. Jesteś potężną królową.
Steven ci się podoba?
Nic z tych rzeczy.
Możesz mi powiedzieć.
Jesteśmy zbyt podobni.
Doprowadzalibyśmy się do szału.
On nie myśli o mnie w ten sposób.
Nie jestem taka jak ty.
Jesteś…
Zawsze myślałam, że skończy z taką laską jak ty.
Naprawdę?
Tak. Podobasz mu się.
Skąd wiesz?
Bo znam Stevena. Podoba ci się, prawda?
Może.
Zadzwoń do niego.
Na pewno?
Tak. Chcę, żeby był szczęśliwy.
Dobrze.
Zadzwoń do niego.
Co dalej? Tatusiek potrzebuje zmiany.
„Tatusiek”?
Lecę zobaczyć się z Denise.
- Na trochę. - Nie.
Nie. Mamy męski wieczór.
- Przestań. - Nie możesz. Jesteś moim świadkiem.
Zaraz przyjdziemy. Nie zauważycie, że zniknąłem.
Zauważymy. Będzie o jednego mniej.
Zobaczymy od razu.
Zajmiesz się nimi?
- Jasne. Leć do Denise. - Dzięki.
Miodzio.
- Dzięki. - Nie ma sprawy.
Uwielbiam ten kawałek!
Przepraszam, stary.
Idę to przemyć. Napij się wody, Jere.
Nic ci nie jest?
Chyba…
- Muszę odetchnąć. - OK.
Belly, co jest?
Kupił mi dużego jednorożca.
Przekonał moją mamę.
Kurde. Niepotrzebnie dałam ci tego żelka.
Czułam to.
Chodzi o ślub.
- To dzieje się szybko. - No.
Potrzebuję czasu do namysłu.
Przecież to Jeremiah.
Znasz go całe życie.
- Będziesz mieć wymarzony ślub. - Nie jest wymarzony.
Nigdy nie miałam wymarzonego. Na pewno nie taki.
Nie myślałam o sukni ani kwiatach.
Nie wyobrażałam sobie nic. Jedynie Conrada.
Kurwa mać.
Wszystko było dobrze aż do świąt.
Moment. Co się stało w święta?
Byliśmy razem w Cousins.
- Mówiłaś, że widziałaś go dawno. - Skłamałam.
Dobra.
Cholera. Doszło do czegoś?
Nie. Nic nie było.
Spędzaliśmy razem czas w domku
przez jeden dzień. To był przypadek.
Więc dlaczego kłamałaś?
- Nie wiem. - Dobra.
Już dobrze.
Nic ci nie jest.
Muszę powiedzieć Jere’owi.
Chwila. Co mu chcesz powiedzieć?
Nie ma o czym mówić. Nic nie zrobiłaś, prawda?
Nie.
- No tak. - Właśnie.
Masz rację. Nie wiem, skąd ten pomysł.
Mocno się skułam i muszę napić się wody.
Wszystkie powinnyśmy.
Wracajmy do domu.
- OK. - Chodź.
Dobrze.
Za ostatnią noc wolności naszego misiaczka.
- Dobra. - Super.
Już nigdy nie tkniesz żadnej innej poza Belly.
Jak się z tym czujesz?
Zajebiście.
Walimy, bo się grzeje.
Jak mogłeś spać tylko z jedną osobą na studiach?
Nie powiedziałeś chłopakom o nieziemskiej Lacie Barone?
Bzykali się w Cabo podczas ferii zimowych.
- Nie ma bata. - Tak.
Nie było przy tobie Belly przez chwilę
i już spiknąłeś się z najseksowniejszą laską na Finch?
Wywalił nas z pokoju. Już pamiętam.
Zakluczył drzwi. Waliliśmy, ale nas nie słyszeli.
Z pokoju dochodziły tylko jęki. „Jeremiah! Jeremiah!”
Dobra. Stul ryj.
Musieliśmy spać na podłodze, na holu.
Totalna lipa. Do dziś boli mnie szyja.
Dobrze się czujesz?
- Jere. - Wszystko gra?
Niech ktoś z nim idzie.
Będzie rzygał jak kot.
Jere!
Belly, ożenię się z tobą, gdziekolwiek jesteś.
Nawaliłeś się.
Sama się nawaliłaś.
Gdzie reszta?
Steven i Denise poszli na schadzkę.
Chodź, kolego.
Belly czeka na niego na plaży.
Zaraz puści pawia po raz trzeci.
- Chodź. - Nara.
- Chodź. - Ja nie sprzątam.
Jeśli nie zdąży do łazienki.
Mamo, zameldowałaś się?
Tak, skarbie. Pokój jest uroczy.
Dzwonię zapytać, jak sprawy ze Stevenem.
Wróciliście do siebie?
Nie.
Czemu nie?
Ta laska tu jest?
Tak.
Wiesz co?
Jest bardzo fajna.
Zawsze myślałam, że dla takiej…
mnie kiedyś zostawi.
Są power couple.
Co ty chrzanisz?
Poddajesz się?
Nie słuchasz mnie.
Słucham, ale nie podoba mi się to, co słyszę.
Steven jest twój.
Nie stawiaj dumy ponad własne szczęście.
Przestań. Steven nie jest mój.
Nie będę mu się narzucać.
On nie chce ze mną być. Nie jestem jak ty.
Możesz mi to wyjaśnić?
Jaka niby ja jestem?
Jesteś namolna i nachalna, a ja nie.
To żałosne. Nie chcę taka być.
Mamo, przepraszam. Nie chciałam…
Nie to miałam na myśli.
- Najwyraźniej tak. - Nie chciałam.
Naprawdę.
- W porządku. - Jest mi przykro.
Pogadamy jutro.
- Jere. - Belly?
Conrad.
Jere ma tu przyjść.
Ale go nie ma.
Wszystko w porządku?
Tak. Nic mi nie jest.
Nie można tam wchodzić. To chyba zabronione.
Raczej o tej porze nikt mnie nie złapie.
Posiedź ze mną chwilę.
Nie, powinnam wracać.
Tylko na chwilę.
Dzięki.
Jere i reszta wrócili?
Leżą gdzieś w rynsztoku.
Twój narzeczony konkretnie się wstawił.
Jeremiah nadal nie umie pić.
To jego kawalerski, więc luz.
Wracam do domu.
Muszę ci coś powiedzieć.
Słucham.
Jere zdradził cię w Cabo.
Wiem.
Naprawdę?
- Tak. - I nadal za niego wychodzisz?
To było kilka miesięcy temu.
Co ty pieprzysz?
Popełnił błąd, którego ogromnie żałuje.
Wybaczyłam mu i teraz wszystko gra.
Żartujesz sobie?
Wiedzieć to jedno, ale ty go jeszcze bronisz.
To nie twoja sprawa.
Jest, bo ten gnój to mój brat, a ty…
nie dałabyś tak się traktować.
Ty traktowałeś mnie gorzej.
Gdy byliśmy razem, nawet nie spojrzałem na inną.
Wiesz co? Nie chce mi się o tym z tobą gadać.
Przepraszam.
To nie moja sprawa.
Dlaczego musicie brać ślub? Nie możecie razem zamieszkać?
Robisz wesele w klubie dla snobów! Nie poznaję cię.
Za kogo ty się masz, żeby tak mówić?
Nie wiesz, jaka jestem teraz.
Daj mi spokój.
Jeśli będziesz za mną szedł, zacznę krzyczeć.
Przysięgam.
Belly… przepraszam.
Chodzi mi o coś zupełnie innego.
Cholera! Nadal cię kocham.
Nigdy nie pozbędę się tych uczuć.
Zawsze będziesz w moim sercu.
Mówisz tak, bo wychodzę za Jeremiah.
Dlatego nagle z tym wyskakujesz.
Nic z tych rzeczy.
Nie rozumiesz? Zawsze cię kochałem.
Już za późno.
Pojebało cię, żeby mi o tym mówić teraz!
Wiem. Proszę cię…
Wysłuchaj mnie przez chwilę.
Zjebałem sprawę cztery lata temu.
Pamiętasz tamtą noc w motelu? Powiedziałem, że wciąż chcę być z tobą.
Nie mogłem wtedy spać.
Kochałem cię.
Wiedziałem, że jeśli będziemy razem,
to będę cię krzywdzić.
Nie mogłem na to pozwolić.
Potem zobaczyłem cię z Jere’em.
Widziałem, jacy jesteście razem szczęśliwi.
Próbowałem się odkochać.
Ale to lato spędzone z tobą…
Rozmawialiśmy tak, jak kiedyś. Patrzyłaś na mnie tak…
jak kiedyś.
Patrzę na ciebie i cały świat mi się sypie.
Kocham Jeremiah.
Jest moim bratem, moją rodziną.
Gardzę sobą za to…
że gdy widzę was razem, to go nienawidzę!
Belly…
Nie mów tego.
Nie bądź z nim.
Odwołaj ślub.
Bądź ze mną.
Nigdy nie dasz mi tego, co Jere.
Jest moim najlepszym przyjacielem, kocha mnie bezwarunkowo
i nie ucieka w obliczu trudności.
Nikt nie traktował mnie tak dobrze, a już na pewno nie ty.
Ty i ja?
Między nami nic nie było.
Cieszę się, że napisałaś.
Ta twoja Taylor kazała mi to zrobić.
- Naprawdę? - Tak.
To do niej niepodobne.
Powiedziała, że chce, żebyś był szczęśliwy.
Idziemy do mnie?
Tak.
Steven, skarbie, to ty?
- Jezu. - Kto to?
Mama Taylor.
Durne szpilki.
Powinienem jej pomóc.
- Wybacz. - Luz.
Widzimy się jutro?
Oczywiście.
Równy z ciebie gość, Conklin.
Do jutra.
Jasne.
Uważaj, żeby nie rozlać drinka.
Cześć, Lucinda.
- Wszystko gra? - Cześć.
Wybacz, skarbie, że ci przeszkodziłam.
Nic się nie stało.
To ta dziewczyna? Taylor o niej mówiła.
Tak.
Pewnie jest milsza od tej suki Taylor.
Odprowadzę cię do pokoju.
Chcę dla niej jak najlepiej. I żeby miała wszystko.
Tylko ona mi się udała.
Rozumiem.
Chodźmy.
Pomogę ci.
Dziękuję.
Taki z ciebie słodziak.
Belly?
Mogę z tobą spać?
Ta pijaczyna nie dotarła na plażę?
Długo tam byłaś.
Conrad nie wrócił z chłopakami. Był z tobą?
Nic się nie stało.
Możemy iść spać?
Jasne, co tylko chcesz.
Napisy: Aleksandra Domke-Jarre
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger