Sebelum ini dalam Musim Panas Yang Aku Menjadi
Saya akan selalu mencintai awak.
Saya akan kahwini adik awak dan biar awak
berdiri di sebelahnya? Pada hari perkahwinan?
Saya perlu lalui latihan dan makan malam…
Saya boleh kahwini kawan baik saya.
Saya sentiasa fikir dia akan bersama gadis seperti awak.
-Apa-apa? -Tidak. Awak?
Tiada apa-apa.
Tiada apa-apa berlaku antara saya dan Denise.
Semalam Conrad kata dia masih simpan perasaan.
Tak sangka dia buat begini kepada saya.
-Awak tak patut buat. -Buat apa?
Kahwin Jeremiah.
Sejujurnya, saya rasa awak tak mahu.
Untuk kamu. Daripada Susannah.
Jere pun dapat.
Abang bukan abang saya lagi. Tak penting. Ini untuk abang.
Kepada Conrad,
Awak akan sentiasa sayang dia,
dan ia lebih besar.
Awak tak boleh lupakan dia.
Saya mahu beli tiket ke Paris pukul 10:20.
Saya nak awak tahu, walau apa saja yang berlaku,
bersama awak, mencintai awak…
Semuanya berbaloi.
MUSIM PANAS YANG AKU MENJADI CANTIK
Panggilan terakhir penerbangan dua-empat-enam…
-Seterusnya. -Pasport dan tiket?
-Giliran awak. -Silakan.
Tiket dan pasport. Terima kasih.
-Selamat jalan. -Terima kasih.
Cik? Sila berikan pasport dan tiket.
Tiket dan pasport.
Nikmati penerbangan awak.
-Selamat jalan. -Terima kasih.
Pasport dan tiket.
Panggilan terakhir penerbangan dua-empat-enam ke Paris.
Hei, ayah. Saya tahu ayah…
Connie. Bagaimana keadaannya?
Kasihan dia. Pasti dia kata itu keputusannya,
tapi kita berdua tahu pasti Belly yang batalkan.
-Majlis itu? -Ya, majlis itu!
Teruknya.
Ayah akan balik beberapa jam lagi.
Kamu boleh jaga dia, bukan?
Conrad?
Ya.
Ya. Okey. Sudah tentu.
Saya tengokkan dia.
Bagus. Terima kasih.
Minum!
-Okey. Ya. -Hei, apa kejadah?
Ya. Saya cuma menjaga awak.
Okey. Hei, pelayan bar, boleh beri dua lagi?
Apa kata minum air selepas ini?
-Denise. -Ya? Boleh?
Saya ambil jurusan Birologi. Saya tak mabuk.
Biar dia minum. Dia baru ditinggalkan.
-Nak ditampar? -Okey.
Saya tak ditinggalkan. Saya batalkan.
Betul. Nak tahu kenapa?
Sebab kawan saya takkan bersama seorang wanita.
Ramai orang lebih cantik daripada Belly.
-Nah. -Terima kasih.
Itu adik saya.
-Maaf. Lihat sekeliling bar. -Ya Tuhan.
Lihat keliling bar ini. Bar ini dipenuhi orang seksi.
Lelaki, perempuan, apa-apa awak nak.
Beritahu saya dan saya akan bantu.
Atau kita boleh guna telefon ini dan berseronok seperti di Cabo.
-Okey, sudahlah. -Tolonglah.
Kita kenal seorang gadis yang sanggup buat apa-apa saja.
Okey, boleh tak awak kurang jijik?
Serius…
Saya akan kembali, okey? Boleh awak pastikan
mereka tak heret dia ke kelab bogel?
-Saya boleh uruskan. -Tolong? Terima kasih.
-Terima kasih. -Legakan kesakitan.
-Seperti ibuprofen. -Boleh berhenti?
-Hei, boleh kita bercakap sebentar? -Ya.
Malam yang gila, bukan?
-Sungguh gila. -Ya.
Saya kasihankan Jere.
-Ya, dan adik awak. Entah di mana dia. -Ya.
Boleh kita…
Cakap tentang perkara yang kita nak cakap tadi?
-Ya. -Atau adakah itu buat kita teruk?
Saya tak tahu.
Apa-apalah.
Apa-apalah. Mari jadi teruk.
Dia meminta untuk ditumbuk?
-Ya Tuhan. -Ya!
Okey. Baiklah.
Takkan awak telefon dia.
Tak, selepas kejadian semalam, dia orang terakhir saya telefon.
Kita perlu bawa dia keluar sebelum Jere nampak dan masuk penjara.
Apa awak buat?
-Saya nak cakap dengan adik saya. -Tak. Awak kena pergi.
-Steven… -Adik saya bersama awak?
Tak.
Dia tiada?
-Bukan urusan awak. -Okey.
Awak memang kejam.
Steven, boleh awak masuk
dan pastikan Jere tak keluar?
Boleh?
-Baiklah. -Okey.
Sebenarnya…
selepas awak selesai, kita perlu…
Ya, baiklah.
Okey.
Boleh awak jauhi tingkap?
Apa awak buat di sini?
Saya ingat awak nak balik ke California
supaya awak boleh sembunyi di sana selama sepuluh tahun.
Ya, itu rancangannya, tapi ayah saya telefon.
Mereka tak jadi kahwin?
Tahniah. Awak tentu teruja.
Bagaimana Jeremiah?
Dia sebagus yang awak jangkakan
selepas tunangnya lari dan abangnya tikam dia di belakang.
Saya tahu. Okey?
Saya buat silap.
Salah saya. Saya tahu.
Ia hanya lima puluh peratus salah awak.
Separuh lagi salah mereka.
Taylor, tolonglah. Saya perlu bantu dia.
-Dia adik saya. -Saya faham.
Saya faham.
Awak bukan apa yang dia perlukan sekarang.
-Dia tidur di sini malam ini? -Ya.
Baiklah.
-Saya akan balik ke rumah. -Dia tiada di rumah.
Dia okey?
Saya tak tahu.
Jere perlu makan.
Dia kata tak lapar, tapi berikan burger keju.
-Ya, okey. -Boleh bantu.
Sekejap.
Tentang Belly…
Dia beritahu Laurel dia perlukan ruang.
Boleh awak tolong kami dan biarkan dia sebentar?
Saya akan beritahu awak nanti.
Terima kasih.
Okey. Pergi dari sini.
Paige kata perlu keluarkan bunga malam ini
atau dia buang.
Tak apa. Saya akan cakap dengan dia.
Terima kasih.
Sungguh manis.
Takkan bertahan.
Mana Kayleigh?
Maksud awak, wanita yang rancang majlis ini
kerana awak tak peduli? Dia bantu ibu bapanya mengemas.
Tak sangka awak jemput ibu bapanya.
Awak tak tahu malu, tahu?
Jangan mula sekarang. Angin saya tak baik.
Saya perlu hantar mereka ke Wellfleet esok.
Awak bergurau?
Awak nak jadi pemandu kepada bakal mertua dan bukannya…
Awak tahu? Lupakan saja.
Ya.
Apa awak buat dengan makanan itu? Tak boleh derma?
Tak boleh. Isu liabiliti.
Baiklah. Kami akan ambil sebab kami dah bayar.
"Kami dah bayar?" Saya yang bayar.
Saya memang suka nak terus bergaduh.
Saya dah kata ini idea yang teruk
sejak mula. Awak dengar tak? Tak.
Saya lupa. Awak ibu terbaik, bukan?
Berapa lama anak awak menghilang musim panas ini? Sebulan dua?
Saya tak mengalah sekelip mata.
Saya ambil berat tentang anak.
Saya cuba halang perkahwinan ini kerana ambil berat.
-Saya tahu ia teruk. -Jadi, kenapa awak mengalah?
Saya tak nak kehilangan dia!
Anak awak yang seorang lagi merayu.
Apa awak nak saya cakap?
Saya pun tak tahu apa saya buat?
-Itu yang awak nak dengar sekarang? -Tak.
Ya, sebenarnya.
Mari, tak guna.
-Tolong bawa ke rumah perlindungan wanita. -Okey, saya simpan champagne.
Sudah tentu.
Ia bagus.
-Hei, Jere, hentikan itu, okey? -Apa?
-Nanti hilang. -Kenapa? Saya tak perlu.
Maafkan saya, cik. Awak nak cincin pertunangan?
-Saya letak dalam poket awak. -Itu cincin mak awak.
Apa kata kita pulang? Okey, Jere?
-Berehat? -Saya tak perlukan pengasuh, okey?
Saya bukan budak.
Ada sos biji sawi di mulut.
Biadab.
Itu sangat…
Dia biadab dengan saya. Dia biadab, bukan?
Saya rasa dia sempurna.
Setidaknya, awak pilih saya daripada Belly.
Saya sayang awak. Tapi saya di sini kerana Belly masih dalam mod senyap.
Awak rasa dia lari bersama Conrad?
-Tak. -Tak mungkin.
Saya rasa awak salah.
Saya rasa dia dalam penerbangan ke California, baring di sebelah Conrad.
Awak tahu itu betul.
Apa?
Tiada apa, Jere.
Apa? Awak cakap dengan dia, bukan?
-Ingat saya tak boleh terima? -Berhenti, Jere.
Kami cakap dengan Conrad.
Dia di rumah dan bukan bersama adik saya.
Bagus. Mungkin saya patut ke sana dan tumbuk mukanya lagi.
Okey, Jere, sudahlah.
Ya. Ia tak berbaloi.
Duduk di sini, hilangkan rasa mabuk, minum air, habiskan burger itu.
Semua.
Jika bukan dengan Conrad, di mana?
En. & Pn. Fisher
Tak. Jere, tolonglah.
"En. dan Pn. Fisher,
tahniah dan semoga bahagia bersama seumur hidup."
-Saya nak telefon dia. -Jangan.
-Itu bukan idea bagus. -Saya tak tanya awak, okey?
Tiada orang tanya awak.
-Ia bukan… Maaf. -Kelakar. Tay, bagi saya telefon itu.
-Saya nak cakap dengan dia. -Nak cakap apa, Jere?
Saya cuma nak…
Kami boleh usahakan…
Saya cuma nak dia…
Aduhai.
Jere, rehatlah malam ini, okey?
Mari berehat.
Berus gigi, minum air, pergi tidur.
Saya tahu.
-Awak okey. -Jangan ganggu saya.
Hei.
Kejutkan saya jika dia kembali, okey?
-Ya. -Okey.
Saya rosakkan hidup saya dan lukakan semua orang tersayang.
Saya ingin menjauhkan diri sejauh lautan daripada mereka.
Tuan-tuan dan puan-puan, kita telah mula mendarat ke Paris.
Waktu tempatan ialah 11:15 pagi, dan cuaca kini terang dan cerah.
Kita akan mendarat dalam masa 15 minit.
sayang awak
Mak - Kami sayang kamu, bean. Kami ada.
Seterusnya!
Cik, seterusnya!
Helo.
Sila buka pasport ke muka surat kanan.
Saya tak faham.
Tolong tunjuk pasport.
Ya.
Celaka.
Apa tujuan percutian awak?
-Mademoiselle? -Hai.
-Saya pelajar. -Visa pelajar?
Saya tak…
-Tiada visa? -Tiada.
Saya memang ada
tapi saya lepaskan tempat untuk program ini.
Malam tadi, saya tahu saya masih ada tempat.
Saya perlu pergi ke sekolah dan…
Jumpa.
Saya dah jumpa.
Terima kasih.
Ya Tuhan.
INSTITUT PEMBELAJARAN ANTARABANGSA
Selamat Datang
Saya ingin…
daftar…
Berbahasa Inggeris?
Ya. Bagaimana saya boleh bantu?
Saya pelajar Amerika dari Kolej Finch.
Saya nak mendaftar.
Ya. Siapa nama awak?
Isabel Conklin.
-Dengan K? -C.
-Awak dalam senarai menunggu. Ya? -Ya.
Malangnya, awak terlepas tarikh akhir.
Orang lain dah ambil tempat awak.
Saya cakap dengan seseorang lewat malam tadi
dan dia kata masih ada ruang untuk saya.
Saya boleh datang.
Saya rasa namanya Antoine?
-Antonin. -Ya.
Antonin?
Ya?
Awak beritahu dia masih ada ruang dalam program ini?
Ya, sebab memang ada.
Lihat sini.
Semua okey?
Ini hamparan lama bulan lepas!
Berapa kali saya beritahu awak, awak perlu kemas kini?
Maaf, tapi rakan sekerja saya tersilap.
Program ini dah penuh.
Tak. Tapi awak kata ia okey.
Antonin, semalam di telefon, awak beritahu saya ada ruang untuk saya.
Maaf, saya tersilap. Tahun depan, awak boleh memohon lagi.
Tidak. Awak tak faham.
Saya datang sejauh ini. Saya tak boleh pulang.
Maaf, tapi tak mungkin awak datang jauh ke Paris
dan berharap ada tempat.
Dia kata ada tempat untuk saya.
Tak berguna!
Saya tak nak awak jawab telefon lagi.
Antonin?
S'il vous plaît, pasti ada sesuatu awak boleh buat.
Saya akan tidur di mana-mana bilik, mana-mana kelas yang ada.
Saya sanggup buat apa-apa saja. Saya perlukannya.
Ini tak mungkin. Maaf.
Biar saya hubungi sesiapa.
Ibu bapa awak? Tentu ada orang…
Tak mengapa.
Maaf mengganggu awak.
Syukurlah, Belly. Mak risau sejak kamu pergi.
Kamu di mana?
Mak, saya buat perkara bodoh.
Beritahu mak lokasi kamu dan mak akan ambil.
Paris.
Apa? Bunyinya macam kamu kata, "Paris."
Ya, saya di lapangan terbang…
-Alamak. -…dan nampak penerbangan ke Paris,
dan saya rasa mungkin ini saja yang saya ada
dan saya di sini dan saya rasa…
saya dah tiada apa-apa, jadi…
Ya Tuhan, Bean.
Saya telefon program dan orang di pejabat kata
saya masih ada tempat dan saya sampai,
dan ia satu kesilapan besar, jadi…
Pulang sajalah, Belly.
Saya tak boleh kembali ke Finch, mak.
Tak boleh.
Habiskan setahun dalam talian atau ambil cuti satu semester.
Kamu ada pilihan. Kita boleh cari jalan bersama.
Saya tak sanggup jumpa sesiapa.
Mereka pasti benci saya.
Tiada sesiapa benci kamu, Bean.
Tiada sesiapa?
Sudah tentu, Jeremiah sedih tapi kita semua akan tempuhi ini.
Mak janji.
Adakah saya buat silap?
Mak nak kamu cari tempat yang sunyi untuk duduk
dan beli tiket penerbangan pulang.
Guna kad mak. Mak tak peduli harganya, okey?
Belly?
Okey.
Boleh jangan beritahu sesiapa saya di sini?
Sebab ia terlalu memalukan.
Mak takkan beritahu.
Mesej mak maklumat penerbangan kamu.
Mak sayang kamu.
Saya pun sayang mak.
Hei?
Hei.
-Hei. -Hei.
Maaf air liur saya meleleh.
Tak mengapa.
Ia mengembalikan kenangan.
Siapa pegang telefon saya?
Jangan buat saya menyesal berikan balik.
Dia tak telefon.
Awak perlu makan dan mandi.
Saya tak lapar.
Saya nak belikan dia sarapan dan berkemas sebelum daftar keluar.
Saya jaga dia.
Ya.
Saya nak tidur balik.
Okey, saya rasa awak akan rasa lebih lega jika awak mandi
dan pakai baju baharu.
Pakaian saya di rumah itu
dan saya takkan kembali semasa dia di sana.
Saya ambilkan pakaian awak, okey?
Apabila Taylor kembali. Ya?
Saya tak perlukan pengasuh.
Awak boleh pergi.
Terima kasih.
Mana beg saya?
Ada orang nampak…
Beg galas saya hilang.
Ia mempunyai cincin yang sangat berharga dan tidak ternilai.
Ia tak boleh tercicir.
Jika cincin itu berharga, awak tak patut tinggalkannya di dalam beg.
Okey.
Tiada sesiapa nampak apa-apa? Alamak.
Okey. Cari AirTag saya.
ITEM AIRTAG BELLY
Celaka. Tolonglah.
Jere? Ini Laurel.
Awak nak apa?
Saya nak lihat keadaan kamu.
Saya tahu keadaan awak. Gembira.
Itu langsung tak betul.
Saya patah hati untuk kamu berdua.
Mengarut.
Awak tak nak Belly kahwini saya.
-Okey. Pergilah. -Izinkan saya masuk.
Saya takkan biarkan kamu terluka begini.
Awak bukan ibu saya, Laur.
Awak boleh berhenti berpura-pura peduli
dan raikan bahawa saya tak kahwini anak awak.
Sekejap…
Jere.
Okey.
Saya ada jika kamu ubah fikiran.
-Hei. -Saya ambil barang Jere.
Dia perlukan baju dan…
Saya ambil barang dia. Saya nak bawa ke sana.
Saya tiba tepat pada masanya.
Ada Gatorade di dalam.
Ia merah kerana itu saja yang berkesan untuk pening mabuknya.
-Saya nak bawakan. -Apa awak cuba buat?
Saya cuba bantu.
Ia perlu lebih daripada Gatorade.
Ya, tapi perlu buat sesuatu.
Tiada orang peduli.
Bukan itu maksud saya.
Ini bukan masalah untuk awak betulkan.
Awak masalahnya.
Kenapa cakap begitu pada adik saya?
Kenapa?
Tak mengapalah.
Dah berlaku.
Awak memang nak tolong Jere?
Jangan ganggu dia.
Maaf.
Tak!
Tak guna!
AIRTAG BELLY
Tumpang lalu.
Awak pakai baju?
Berambuslah.
Steven bagi saya kunci dan barang awak.
Dia dan Laurel akan bawa bunga ke hospital.
Saya harap awak dah berdiri dan kurang busuk.
Saya dah fikirkannya dan fikir, "Apa gunanya?"
Saya ambil sisa dari bufet sarapan, jadi…
-wafel, telur, lempeng kentang… Tak? -Berhenti.
Awak akan buat saya muntah.
Gatorade?
-Merah? -Ya.
Ya, syukurlah.
Awak mahu? Ambillah.
Serius?
Ayuh.
Terima kasih untuk Steven.
Apa?
Gatorade itu sebenarnya daripada Conrad.
Mungkin ada nota?
Macam, "Maaf saya rosakkan hidup awak. Ini Gatorade." Nah.
-Itu adil. -Saya nak tidur semula.
Sekejap, Jere… Duduk.
Beritahu saya.
Apa boleh saya bantu?
Jujurlah.
Ada dengar khabarnya?
Tak, Jere. Sumpah.
Saya tak tahu nak buat apa tanpanya. Saya tak tahu caranya…
Dialah segala-galanya.
Dia seluruh hidup saya.
Bagaimana saya nak lupakannya?
Dia bukan seluruh hidup awak, Jere.
Jika benar, dia tak patut jadi begitu.
Ya, mungkin awak betul.
Saya masih rasa macam nak tunggu dia muncul di pintu itu.
Ini tak mungkin berlaku. Takkan tamat begitu saja.
-Menyedihkan, bukan? -Tak menyedihkan.
Okey, agak menyedihkan.
Awak dan Steve-O?
Apa? Taklah.
Okey, saya tak tahu. Mungkin.
Ya, mungkin.
Saya harap awak lebih bertuah.
Terima kasih.
Mandilah.
Selamat petang!
Ada orang simpan beg saya…
Kata laluan?
Saya perlukan beg saya.
Jika tiada, jangan masuk.
Tolonglah. Saya akan masuk dengan cepat dan keluar.
Tak boleh.
Max, kenapa tak angkat? Telefon saya.
Kita pasti pernah jumpa.
Maaf. Saya tunggu teman wanita.
Awak tak perlu menipu.
Saya tak tipu.
-Tumpang lalu. -Jangan tipu.
-Tumpang lalu. -Hei, Lucy, saya…
Saya tak jumpa awak di mana-mana. Saya baru nak balik.
-Syukurlah awak tak balik. -Ya.
Ini teman wanita awak?
Ya.
Kata laluan?
La Jetée.
Okey.
Ayuh.
-Nama saya Gemma. -Isabel.
AIRTAG BELLY PADA 9:36 MALAM
Itu kawan saya. Ikut saya.
Okey.
Tumpang lalu.
Apa kejadah? Kenapa awak tak jawab telefon?
Hei, sayang. Maaf. Isyarat di sini teruk.
Gemma, awak ke mana?
Di luar, cari kamu semua dan ada orang mengekori saya.
-Apa? -Isabel, ini teman wanita saya, Max
dan kawan saya, Celine dan Benito.
-Hola… -Hai…
-Et salut! -Hai…
Saya akan kembali.
Tumpang lalu.
Hei, itu beg saya.
Apa berlaku?
Hei, itu beg saya.
Helo? Itu beg saya.
"Helo? Itu beg saya."
Selamat jalan.
Saya tak tahu.
Ya Tuhan!
Apa masalah awak?
Apa berlaku?
Dia curi beg!
Dia gila. Ini beg saya.
Yakah? Okey, ya.
Ini gaun awak?
Ayuh!
-Gila. -Ya. Okey.
Gerak!
Okey, sekejap.
Awak okey?
Ya. Dia curi beg saya.
Baiklah. Awak perlu minum. Mari.
Ya. Hei…
Berani betul lelaki ini. Dia sabotaj majlis itu
dan mahu betulkan dengan Gatorade?
-Serta pakaian? -Ya.
Bukankah itu seperti Munchausen?
Mereka bersama ketika di sekolah tinggi,
dan kemudian tiba-tiba, sebelum perkahwinan, dia mahu…
Tak, tapi itu bukan hubungan sekolah tinggi biasa.
Ini Belly dan Conrad. Mereka teman sejiwa.
-Tertulis pada bintang. -Itu empat tahun lepas.
Saya tak tahu jika ia dah lama sangat.
Apa?
Apa? Beritahu saya, Jewel.
Sesuatu berlaku kepada mereka semasa Krismas.
Krismas lepas? Mereka berasmara?
Taklah.
-Apa? -Tak, dia cuma…
Dia terserempak dengannya di Cousins,
dan tiada apa-apa yang berlaku, tapi mereka bersama
dan Jeremiah tak tahu tapi kemudian tahu,
dan itulah sebabnya… Cabo.
Cabo apa?
Jeremiah tidur dengan Lacie Barone semasa cuti musim bunga.
Jeremiah curangi Belly?
Saya bersihkan air mata lelaki itu selama 24 jam lalu,
dan dia curang pada adik saya dengan Lacie Barone…
Siapa pula Lacie Barone?
Mereka telah berpisah, tapi ya.
Wah! Adakah awak…
Sementara itu, mereka nak menghakimi kita?
Kepada kita?
Kita lebih baik daripada mereka. Biar betul?
Setidaknya kita berkomunikasi.
Okey, mari berkomunikasi. Betul-betul.
-Okey. -Mari berbincang.
Ya, okey.
-Okey, tunggu. -Apa?
Jika nak buat lagi, saya… Saya nak cakap sesuatu.
Okey.
Ya, sudah tentu. Ya.
Dulu, di hospital,
apabila awak ubah fikiran tentang kita…
Itu benar-benar buat saya sedih.
Maafkan saya.
Perkara yang awak cakap kasar, tapi ia benar.
dan ia masih benar.
Jadi, kenapa tiba-tiba awak mahukan saya?
Saya sentiasa mahukan awak, Taylor.
Awak tak nak saya.
Seperti ketika di hospital itu.
Sebab awak tak nak saya.
Taylor, perkara terakhir saya ingat sebelum hampir mati
ialah awak lari keluar kereta ketika saya nak luah perasaan.
-Saya masih orang yang sama. -Ya, saya suka orang itu.
Orang yang membantu orang yang dia sayang,
orang yang tak takut untuk kata benda sukar,
walaupun kawan baiknya kejam,
tapi awaklah orang itu untuk kawan-kawan awak.
Kenapa awak tak boleh jadi begitu untuk saya?
Itu saja cara yang saya tahu
ketika bersama lelaki.
Saya faham.
Saya memang faham.
Tapi beberapa hari ini, awak kawan sebegitu dengan saya,
dan saya nak tahu
jika awak boleh teruskan jika kita berpasangan.
Ya, saya mahu.
Tapi, kalau tak menjadi?
-Kalau masih tak menjadi? -Sentiasa ada risiko,
tapi saya rasa awak berbaloi.
Saya rasa awak pun berbaloi.
Saya rasa kita berbaloi.
Saya nak awak faham 100 peratus, ini bukan tentang seks semata-mata.
-Seks memang bagus. -Terbaik dalam hidup awak.
Tiada bandingan.
Saya cintakan awak.
Saya pun sama.
Ya, saya nampak lelaki itu dengan beg saya,
dan entahlah, saya hilang akal.
Ya, itu ialah 36 jam terakhir hidup saya.
Dahsyat.
Itu cerita yang luar biasa.
Sekejap. Mari kita kembali kepada majlis kahwin.
Awak tinggalkan Jerry, naik kapal terbang dan kamu belum bercakap?
Jeremiah… dan tidak.
Apa cerita abangnya?
Isabel, awak tinggalkan abangnya di lapangan terbang
selepas merosakkan hidupnya untuk awak.
Saya tak minta dia buat begitu.
Wah.
Awak memang ganas.
Tak. Saya cuma teruk.
Pernah lihat teruk.
-Buat lebih teruk. -Lebih teruk.
Ya.
Tak, dan serius…
Celine, berapa suami orang yang awak tiduri?
Saya tak buat begitu lagi, dan mereka yang berkahwin, bukan saya.
-Betul. -Saya beritahu nenek
yang saya nak ke sekolah perniagaan
dan saya guna semua duit dia untuk peralatan seni.
Ya, dan jaket kulit yang awak pakai.
Mari, Benny. Awak pula?
Awak hampir mengahwini gadis untuk…
Visa pasangan?
Diamlah. Saya tak teruskan.
Awak masuk sekolah seni.
Itu betul.
Awak tak boleh lalui usia dua puluhan
tanpa menyebabkan kerosakan.
Jika tidak, awak belum hidup.
Terima kasih…
kerana baik kepada orang yang tak dikenali.
Saya rasa awak tahu banyak tentang saya sekarang, tapi…
Saya patut pergi ke lapangan terbang.
Apa? Awak nak balik malam ini?
Saya ada penerbangan pulang dalam masa lima jam.
Atau awak boleh tinggal di sini.
Tak, saya dah kata saya hilang tempat saya.
Jadi? Awak jejak beg awak dan serang seorang lelaki.
Awak tentu boleh cari jalan untuk tinggal di Paris jika mahu, Isabel.
Apa yang menghalang awak?
Tiada perkara baik yang menanti awak di rumah.
Sayang, kenapa awak jujur sangat?
Terima kasih ingatkan saya.
Tak, saya perlu pulang dan fikirkan hidup saya.
Gembira bertemu kamu semua.
En. Jules!
Satu pusingan lagi.
Boleh juga.
-Nanti. Jangan. -Awak ada masa.
Awak ada masa.
-Ayuh. -Minumlah.
Okey.
BELLY
Bells…
Hai.
Saya harap awak akan telefon.
Yakah?
Awak tak nak bunuh saya?
Entahlah. Mungkin sedikit…
Tapi saya juga tak boleh tidur tanpa awak. Jadi…
Ya.
Situasi ini teruk.
Saya tahu. Saya risau tentang awak.
Terima kasih.
Saya nampak Taylor dan abang awak berpeluk di sofa pagi tadi.
Ya Tuhan. Biar betul.
Ya. Agaknya…
membetulkan masalah kita menimbulkan kemesraan.
Tak guna.
Hei, apakah ini?
Boleh awak balik agar kita berbual?
Jeremiah… Saya di Paris.
Paris?
Ya, saya cuma…
Saya cuma perlukan masa berfikir.
Okey, saya juga ada masa untuk berfikir
dan keadaan jadi teruk di sini. Perkahwinan itu idea yang teruk
tapi tak bermakna hubungan kita perlu berakhir, bukan?
Kita boleh kembali seperti dulu.
Saya rasa itu tak mungkin, Jere.
Saya dah tak kenal diri saya lagi.
Tapi saya kenal diri awak,
dan saya akan ingatkan awak setiap hari. Awak cuma perlu pulang.
Saya tak nak sakiti awak, Jere.
Saya bukan orang yang sama seperti sebelum musim panas,
dan saya rasa saya perlu mencari diri saya yang sebenar, tanpa awak.
Apa maksudnya?
Saya akan tinggal di sini.
Bagus.
Ya, baguslah. Buatlah begitu.
Jangan telefon saya lagi.
Awak nak saingi saya? Awak kena cukup tenaga.
Wah. Yakah?
Ayuh.
Hei, tunggu.
Wah. Jadi…
Alamak.
Mereka dah hantar?
Ya, ia di pintu depan ketika saya sampai.
Itu milik mak.
Abang jumpa di garaj semasa mengemas.
Itu sepatutnya…
hadiah kahwin kamu.
Dia tiada, jika nak jumpa dia.
Bukan itu. Abang di sini untuk kamu.
Abang bukan cari saya.
-Jere… -Con…
Tak tahu nak cakap apa…
-Maafkan abang. -Jangan. Saya okey.
Hei, abang dengar yang Belly di Paris?
Apa?
Jadi, dia tak telefon abang?
Hanya saya? Baguslah begitu.
Apa maksud kamu…
Apa maksud kamu dia di Paris?
Saya suka saya boleh beritahu abang ini.
Nak tinggal di sana.
Dia takkan kembali.
Abang tunggu di sini tanpa sebab.
Dia tak pilih saya, tapi tak pilih abang juga.
Jadi, apa kata abang berambus, balik ke California dan jangan kembali?
Terima kasih nak jumpa ayah.
Duduk dalam trafik, mendengar ibu bapa Kayleigh bergaduh…
Ayah nak minum.
-Saya akan berangkat nanti. -Kamu nak pergi?
-Ayah kata nak cakap tentang Jere? -Ya, cuma…
Dia bagaimana?
-Apa kata ayah tanya dia? -Ayuh.
Kita berdua tahu ayah tak pandai hal itu.
Sebab itu ayah suruh kamu jaga dia.
Percayalah, dia tak perlukan saya.
Hei, apa-apa saja yang Jere buat untuk rosakkan ini, dia adik kamu,
-janganlah begitu. -Dia tak buat apa-apa.
Saya yang buat.
Apa?
Saya beritahu saya cintakan dia.
Siapa?
Belly.
Kenapa kamu buat begitu?
Sebab saya cintakan dia.
-Alamak. -Ya…
Tak tahu nak buat apa, ayah.
Saya rosakkan majlis.
Saya rosakkan semua.
Saya patahkan semangatnya dan saya mahukannya.
Saya berdoa agar dia boleh ubah fikiran.
Teruk, bukan?
Saya tak boleh tahan. Dia…
Dia sangat terluka
dan saya tak boleh buat apa-apa. Saya fikir jika saya ada,
jika saya boleh pujuk dia…
Saya rasa dia takkan maafkan saya dan mungkin tak patut.
Saya putus asa.
Atau kamu beri dia ruang.
Itu saja boleh dibuat.
Ayah tahu itu.
Ayah tahu.
Semasa ibu kamu sakit, kita kehilangannya,
ayah sedih melihat kamu bersedih, tapi kamu layan ayah macam musuh.
-Perlukah kita bincang hal ini sekarang? -Maksud ayah,
kamu anak ayah tapi kamu tak benarkan ayah bantu.
Sebab ayah buat semua lebih teruk.
Tepat sekali.
Ayah terpaksa terima.
Ada orang yang sayang kamu,
dan ayah percaya kamu akan bergantung pada mereka.
Dia juga begitu.
Ayah ada. Jangan risau.
Saya ada beberapa tempat berpaut…
Cousins, keluarga saya, Taylor… Jere.
Mereka buat saya rasa saya selamat, macam saya berada di tapak yang kukuh.
Tapi kini mereka tiada, tinggal saya.
Saya tak tahu saya nak ke mana,
masa depan saya atau bersama siapa,
tapi saya tahu…
Membina semula sentiasa boleh dilakukan.
Mesti boleh.
Terjemahan sari kata oleh Tasha Shawal n.