Sebelum ini dalam Musim Panas Yang Aku Menjadi Cantik…
Pasti Belly yang batalkan.
-Majlis itu? -Kamu boleh jaga dia?
Jika bukan dengan Conrad, di mana?
Program ini dah penuh.
Tak. Saya perlukannya.
Ini tak mungkin. Maaf.
Macam kamu kata, "Paris."
Adakah saya buat silap?
Beli tiket penerbangan pulang.
Okey.
Dia tak telefon.
Takkan biarkan kamu terluka begini.
Bukan ibu saya.
-Apa awak cuba buat? -Saya nak membantu.
Bukan masalah untuk awak betulkan.
Awak masalahnya.
Isabel, ini teman wanita saya, Max, serta Celine dan Benito.
Saya akan kembali.
Awak jejak beg dan serang lelaki.
Awak tentu boleh cari jalan untuk tinggal di Paris.
Saya rasa awak berbaloi.
Kita berbaloi.
Abang tunggu di sini tanpa sebab.
Apa kata abang berambus dan jangan kembali?
Dia takkan maafkan saya, saya putus asa.
Atau beri dia ruang.
Itu saja boleh dibuat.
Perkahwinan itu idea yang teruk
tapi tak perlu berakhir.
Saya tak sama seperti sebelum ini.
Apa maksudnya?
Saya nak tinggal di sini.
MUSIM PANAS YANG AKU MENJADI CANTIK
Selamat Hari Kesyukuran!
Kalaulah saya bersama kalian.
Saya sibuk dengan kerja baharu dan apartmen saya.
Saya perlu mula menyediakan sarak.
Saya masak untuk rakan sebilik. Sayang mak.
Selamat pagi, Romain.
Kenapa berselerak?
Saya tak jumpa Stove Top.
Saya buat sarak.
Bagaimana nak kata, "sarak"?
"Pengisi kerusi."
Saya tiada masa. Saya lambat.
Lebih… perlahan?
Saya dah lambat.
Air panas tak berfungsi.
Giliran awak telefon tuan rumah!
Awak buat! Saya lambat.
Tak guna.
Bonjour, Manon.
Selamat pagi, Isabel.
Bau apa itu?
Bau ikan lama.
Kamu pernah makan sarak?
Ia tradisi Amerika untuk Hari Kesyukuran
dan saya akan bawa ke tempat kerja
tapi saya boleh tinggalkan? Awak nak cuba?
Awak baik hati tapi tak apalah.
Baiklah.
Apa dia buat kepada roti?
Untuk meraikan percutian genosidnya.
Kopi. Bagus.
Maaf.
Tiada masalah.
Ya, itu betul.
Saya tak tahu maksudnya.
Apabila saya ada idea belajar di Paris beberapa bulan lepas,
bahagian yang buat saya teruja dan takut
ialah saya akan buat sesuatu sendiri
buat kali pertama dalam hidup.
Peluang untuk uji diri saya,
untuk tahu kebolehan saya.
Tiga bulan kemudian…
Saya lemah dan rindu kampung halaman…
dan tak pandai berbahasa Perancis.
Sebelum saya cakap bahasa Perancis… Saya berlatih apa nak cakap.
Saya nak makan croissant coklat.
Tak kisahlah berapa banyak saya berlatih…
Apa-apa lagi?
…sebab dia jawab dalam bahasa Inggeris.
Tak, terima kasih.
Saya bersekolah dalam talian.
Isabel, bertih jagung.
Kerja pada masa yang sama.
Bekerja di Paris bermaksud kerja secara rahsia,
bukan satu kerja teruk.
Tapi dua.
Saya belajar menerima rindu kampung halaman.
Umpama rasa sakit yang takkan hilang.
Perancis 76 dibuat daripada vodka. Yang ini gin.
French 76 dibuat daripada vodka.
Ini gin.
Vodka.
Ada masanya saya benar-benar dapat rasakan.
Keinginan untuk pulang.
Hei, kamu belum cuba sarak saya.
Untuk yang mengenali saya.
Ya. Saya… Kami terlupa.
Sekarang masa yang sesuai untuk awak cuba, bukan?
Max, awak juga.
-Kalian nak? -Tak apa.
Saya tak makan gluten ketika ini.
Sejak bila?
Teman lelaki saya buat tahun lepas, dan ia sangat sedap.
Mari cuba.
Boleh tahan.
Tahun lepas agak bagus.
Mungkin mereka semua sedang duduk untuk makan.
Di rumah awak?
Tak, mereka di tempat berbeza.
Abang anjurkan Majlis Kawan dengan kawan dan bekas kekasih.
Majlis Kawan?
Ya Tuhan. Saya rindu kampung halaman.
Saya kesunyian.
Terima kasih, putain!
Awak faham maksud saya.
Apa kata awak balik sekejap?
Sebab saya belum dapat apa yang saya mahu.
Saya masih ingin tahu.
Awak tak nak luangkan Krismas dengan keluarga?
Sudah tentu nak, tapi itulah masalahnya.
Saya belum cukup melihat, berubah atau belajar,
dan saya takut jika saya pulang, saya takkan kembali.
Ada masalah dengan tandas awak.
Cakaplah ini yang baharu.
-Okey. -Beranilah.
Terima kasih.
Taylor ft apabila awak pulang
Baru balik kerja, boleh FT sekarang?
ya!
-Hai! -Hai!
Selamat Kesyukuran.
Selamat Kesyukuran, Belly.
Awak dah pujuk abang saya agar
tak menggoreng ayam belanda di dalam apartmen?
Ya, syukurlah.
Jere nampak di TikTok teknik membakar dan berkeras nak buat begitu.
Bagus.
Awak dengar?
Awak okey?
Tak mengapalah.
Helo?
Dia apa khabar?
Dia cuma…
Dia… masih sama.
Maafkan saya. Saya tahu ini…
pelik dan sukar.
Helo? Belly?
Mak saya hantar pai wanita gereja?
Tiga. Saya sorok satu untuk dimakan selepas semua orang balik.
Baiklah, sayang.
Kita ada lima minit.
Buka baju awak dan pakai skirt. Ayuh.
Ya Tuhan. Steven!
-Belly? -Ya, dungu,
saya FaceTime dengan adik awak.
Hei, maaf. Abang tak tahu…
Kami cuma buat Majlis Kawan.
Ya, saya tahu. Boleh pakai baju?
Saya trauma.
Steven, pakai baju awak dan pergi.
Mari pergi ke bilik saya.
Saya sangat mabuk!
Selamat petang.
Jadi, bagaimana dengan 54 rakan sebilik dan sejuta pekerjaan yang teruk?
Kerja saya tak teruk,
dan rakan sebilik saya agak bagus.
-Awak kata mereka benci awak. -Taklah.
Kami minum kopi bersama pagi tadi.
Katalah awak akan balik untuk Krismas, Belly.
-Itu… -Belly. Awak tak rindukan kami?
Tak, saya rindu, tapi, saya terfikir,
awak boleh ke Paris untuk Tahun Baru.
Semua rakan sebilik saya tiada dan kita boleh adakan parti.
Lucinda bayar separuh daripada hutang dia kepada saya.
Ya!
-Awak berjaya pujuk saya! -Hore! Okey.
-Ya Tuhan. -Okey. Saya perlu pergi,
saya sayang awak.
Saya sayang awak.
Boleh beritahu Jeremiah saya kata hai?
Ya, boleh.
Okey.
-Jumpa lagi. -Baik.
Hei, Brett. Boleh tanggalkan kasut awak?
Wah.
Hei, Brett.
Awak teruk.
Hei, jangan. Tolonglah.
-Jere. -Jangan begitu.
-Bukannya… -Selesai.
Sungguh?
Mari berbincang. Masuklah, makan.
Ia bukan seperti awak lihat.
Saya nak pergi. Tak guna.
Dia perlukan bantuan.
Hei, di mana dia?
Dia mungkin pergi ambil kotnya.
Berhenti bersama rakan sekerja saya.
Berhenti bersama kawan saya.
Mungkin proses emosi dan perasaan awak,
-dengan orang yang kami tak kenal. -Ya.
Ini Majlis Kawan, dua orang dah tiada.
Jangan rosakkan tempat makan kita.
Belly apa khabar?
Dia seronok di Perancis,
dan ajak saya ke Paris.
-Apa? -Cuti musim sejuk.
-Awak kena pergi. -Sudah tentu.
Dia kata hai.
Saya tak suka awak setuju dengan cepat.
-Awak nak tinggalkan saya? -Tunggu…
-Saya… Berhenti… -Tak masuk akal.
Boleh masuk ke dalam bilik?
Ini semua bilik saya.
Saya rasa apabila menumpang
lambat laun awak akan keluar.
Jere, awak tak boleh elak Finch.
Tak boleh.
Bukannya Belly ada.
Belly siapa?
Selamat Hari Kesyukuran, Jere. Harap awak okey.
Tay, awak guna pengadun tangan
atau pelenyek seperti yang saya minta?
Pengadun tangan. Sebab ia lebih cepat.
-Ya? -Ya. Saya dah siapkan.
Tak, sebab sekarang ia melekit.
Idea awak untuk masak makan malam yang rumit.
-Saya nak pesan makanan Thai. -Awak…
…jangan marah saya apabila saya tolong awak.
Loceng. Saya sambut.
Saya nak guna pelenyek,
-bukan pengadun. -Jangan minta tolong.
-Hei, D-nice. -Hai.
Awak terima e-mel saya?
Lihat siapa saya terserempak di bawah. Bos kita, Adam.
Kejutan. Saya bawa champagne.
Bagus. Ya, terima kasih.
-Apa kejadah? -Saya tak tahu.
Boleh tanggalkan kasut? Maaf.
Biar saya buat untuk awak.
Helo, Jeremiah.
Ayah. Apa yang ayah… Apa ayah buat di sini?
Bukankah patut ada di rumah ibu bapa Kayleigh?
Dia di sana, ayah di sini.
Hei.
-Selamat Kesyukuran. -Ya.
Ayah bawa champagne.
Dari majlis kahwin saya.
Nak ayah buat apa? Buang?
Sarak ini sedap. Kubis dan ayam belanda pun sedap.
Awak melebihi jangkaan.
-Sedap. -Awak masak ni?
Ya. Steven dan Taylor bantu. Mereka buat kentang lecek.
Sama-sama.
Kentang tak sedap.
Awak boleh balik.
Ia sedap dan saya selalu kata, tiada gunanya tanpa pasukan yang baik.
Seperti dua orang ini, leftenan saya.
-Pandai, bercita-cita tinggi, setia. -Ya.
Itu tak boleh diajar.
Adakah ini tentang saya tak terima kerja Breaker itu, ayah?
Kelakarnya.
Ayah tiada masalah kamu tak tamat pengajian, Jeremiah.
Nak tamat pengajian?
Saya tak tahu awak ambil kelas semester ini.
Ya, saya ambil.
Ya, dia belajar dalam talian…
Awak tak datang ke rumah fraterniti? Saya terluka.
Teruknya.
Kelakar. Sebab saya ingat Jeremiah tinggal di rumah fraterniti.
Alamak.
Maksud saya…
Boleh berbual sebentar?
Ya.
Terima kasih.
Kentang tak sedap. Awak rosakkan malam ini.
Manalah saya tahu?
Ayah dah cuba sedaya upaya untuk bagi muka dengan kamu.
Tapi ini keterlaluan!
Ayah, tolong senyap sedikit.
Boleh kita…
Jadi, dah berbulan kamu tipu ayah.
Ya. Boleh salahkan saya?
Apa dia?
Apabila saya kata saya perlukan semester tambahan,
ayah anggap saya bodoh.
Apabila nak batal majlis kahwin,
ayah fikir saya buat silap sebab selalu begitu.
Tak cakap begitu.
Ayah tak cakap depan saya.
Ayah kata sejarah kredit saya musnah
sebab saya batalkan kontrak apartmen
yang patut dikongsi dengan isteri saya.
Saya tipu tentang sambung belajar.
Beritahu saya betapa teruknya saya.
Bagaimana ayah bazir duit untuk masa depan saya?
Bukan begitu?
Bukan semua tentang duit, ayah.
Kamu betul. Bukan.
Jadi, mari kita lupakan saja.
-Apa? -Ayah takkan beri kamu wang.
Tak, kamu kena cari jalan sendiri
tanpa jaring keselamatan.
Adakah ayah bergurau?
Bukan sebab ayah pedulikan duit…
Oleh sebab ayah dah tak bantu saya,
saya tak perlu dengar bebelan ayah lagi.
Dia kata saya tak boleh diharap. Kenapa dia marah sangat?
Ya, awak tiada kerja.
Ya, dan awak tak tamatkan pengajian.
Awak tak bayar sewa.
Okey. Sejujurnya… Bekerja bagus untuk awak.
Buat awak lebih stabil.
Ini cara awak halau saya?
-Ya. -Tak.
-Ya. -Ya.
Baiklah. Saya tinggal di rumah Denise saja.
Apa?
Padan muka.
Dia tidur sambil memasak.
Saya tak tidur sambil memasak.
-Itu gila. -Dia bangun
tengah malam dan sediakan makanan,
-dengan bising. -Ya Tuhan.
Pakai seluar dalam. Itu kelebihan.
Apa?
Okey, saya tahu ia menyusahkan, D,
tapi tolonglah, saya tiada tempat lain.
Okey, boleh. Awak boleh tinggal seminggu dengan saya.
-Seminggu? -Seminggu.
-Awak pasti tak mahu… -Tak.
Seminggu. Tolong saya berkemas?
Tak, saya bukan ibu awak.
Baiklah. Tolong?
Saya dah benci diri saya. Okey.
Pergi mati. Kepada kamu berdua.
-Terima kasih. -Baik.
-Seronok. -Tuhan.
Cubalah.
Perlukan garam.
Saya pedih hulu hati seharian.
Awak pindahkan Pepcid itu?
Tak, ia di dalam.
Saya tak nampak. Awak pindahkan.
Ke tepi.
Saya dah cakap ada.
Terima kasih.
Hai, Connie. Selamat Kesyukuran.
Selamat.
Selamat Kesyukuran.
-Apa? -Laurel, saya terima mesej Krismas awak.
Saya nak telefon awak sebab
saya nak pastikan dengan Jere jika saya boleh datang.
Awak dah cakap dengannya?
Tak.
Tapi Steven kata dia boleh terima.
Belly?
Saya cakap dengan Belly pagi tadi. Dia tinggal di Paris untuk cuti.
Dia kata berapa lama nak kekal?
Tak, tapi dia minta hantar baju musim sejuk,
jadi saya rasa agak lama.
Tentu semua berjalan lancar. Baguslah.
Saya terfikir tentang…
Entahlah, saya fikir nak hubungi dia.
Awak rasa dia nak dengar daripada saya?
Tak tahu, Connie. Tak boleh wakilkan Belly.
Ya.
Tapi jika awak nak tahu, jika dia dah sedia,
awak perlu ambil risiko untuk tahu.
Aduhai. Awak seperti ahli terapi saya.
Dia selalu cakap saya perlu atasi ketidakpastian.
Bahawa saya perlu berhenti cuba mengawal segalanya.
Apa kata awak?
"Celaka! Ketidakpastian teruk."
Awak tak salah.
Saya tahu. Dia pun sama.
Jumpa awak untuk Krismas?
Sudah tentu. Saya akan datang.
-Nak saya panaskan kuah? -Entahlah, John.
Pergi dulu, Laur.
Bergembiralah, okey?
Awak juga, Connie.
Terima kasih.
-Jumpa lagi. -Jumpa lagi.
Kepada Belly.
Saya tak tahu jika patut tulis surat kepada awak.
Jika ini dibenarkan.
Jika tak boleh, cakap saja. Saya faham.
Saya patut hafal sistem kardiovaskular,
tapi saya nak tulis kepada awak.
Kadangkala saya cuba bayangkan hidup awak.
Tunggu! Tak adil!
Saya bayangkan awak minum di kafe…
Apa Belly minum di Paris?
Café au lait dengan gula,
berserta pastri yang sangat manis?
Atau mungkin Sour Patch Kids.
Itu ada di Paris?
Jika ada, awak pasti jumpa.
Atau Belly Perancis tak makan makanan ringan.
Awak mungkin lain di sana.
Saya pasti Paris cantik semasa cuti.
Dengar awak sambut Krismas di sana.
Itu bermakna awak gembira.
Saya suka bayangkan itu.
Selamat Hari Krismas.
Saya harap Paris seperti impian awak.
Conrad.
Awak pasti tak mahu saya tolong tutup kedai?
Tak mengapa. Dah banyak kali saya lihat awak buat.
Jika awak pasti.
Ya, pergilah bersama keluarga awak…
Saya teruja nak luangkan hari sebelum Krismas sendiri.
Saya dah ada rancangan.
Okey. Selamat Hari Krismas.
Selamat jalan.
Selamat Hari Krismas!
Hai.
Ya.
-Hai. -Hei.
Apa awak buat di sini?
Feliz Navidad kepada awak.
Feliz Navidad.
Apa awak buat?
Saya sangka awak akan buka. Bar apa tutup pada hari sebelum Krismas?
Saya ingat awak nak jumpa kawan awak di London?
Mogok kereta api.
Saya terkandas di bandar yang sejuk ini dan kawan saya, Isabel,
biarkan saya berdiri di luar.
Maafkan saya. Masuklah.
Panaskan badan.
Segelas wain?
Ya, boleh.
Ini cara awak luangkan hari sebelum Krismas?
Ya. Saya ada api, wain,
dan saya ada sekotak coklat gergasi yang Celine beri kepada saya untuk Krismas.
Apa?
Tiada apa-apa. Cuma ia tak menarik.
Tak menarik. Okey, apa rancangan hebat awak
selain berlindung di bar yang tak buka pun?
Jalanan kosong malam ini dan saya percaya ada keindahan dalam kekosongan.
Apa?
Awak berlagak seperti artis megah.
Awak nak deklamasi Baudelaire sambil awak merayau?
Tak, saya fikir Neruda.
Penyajak itu.
Ya, sayang.
Saya boleh tulis puisi sedih malam ini.
Saya cintakan dia,
dan kadangkala dia cintakan saya.
Saya kagum. Awak tahu yang selebihnya?
Tak.
Selalunya beberapa rangkap boleh buat gadis Amerika kagum.
Hei.
Apa kata awak ikut saya?
Tak nak. Di dalam ini hangat.
Apa kata kita lawan?
Saya menang, awak ikut saya.
Awak menang, saya tinggalkan awak bersama sebotol wain
dan kotak coklat gergasi awak.
Baiklah.
Tidak! Dua daripada tiga.
-Dua daripada tiga. -Awak kata begitu tadi!
Hei, terimalah, awak teruk, dan saya menang.
Saya tak teruk, tapi… awak bagus.
Okey.
Baiklah, pakai kot awak.
Awak nak halau saya?
Tak, saya nak ikut awak.
Okey.
Apa awak buat?
Pergi ke Place des Vosges?
Di mana saya patut pegang?
Saya.
Berbahaya, bukan?
Jika awak jatuh, jadi jangan buat begitu.
Selepas wain yang awak minum? Tak apa.
Baiklah. Kita boleh berjalan jika mahu.
Siapa kata jalan kaki?
Jalan raya kosong, salji dah berhenti.
Ajar saya memandu.
Baiklah.
Awak boleh?
Bertenang.
Tumpang lalu. Okey, pegang kuat-kuat.
Mak, saya lapar! Bila makan malam?
Apabila Jeremiah sampai.
Dia perlu siapkan syif di restoran.
Connie, awak dah ambil hiasan di atas?
Saya terlupa. Sekejap lagi.
-Okey, terima kasih. -Ya.
Tak sangka ayah kami sekat wang untuk Jeremiah.
Ya.
Bunyinya macam dia cuba cari jalan, bukan?
Ya.
Semua orang benci saya?
Awak masih benci saya? Apa jadi?
Saya tak mahu bincang sekarang.
Okey. Awak betul. Maafkan saya.
Tiada sesiapa benci awak.
Ya, Jere benci awak, tapi saya tak benci awak.
Tak tahu cara nak bersama awak lagi.
Lagi-lagi melihat hubungan awak dengan Jere.
Saya faham.
Saya gembira dia ada awak. Saya cuma rindukan awak.
Saya rindukan Jere.
Sebelum semua ini.
Saya rindu kita bertiga bergurau dan buat masalah.
Sejak dia dapat kerja itu, dia nampak lebih okey.
Ya. Itu yang Taylor cakap.
-Taylor? -Ya.
Tak sangka kamu berdua masih berhubung.
Takdir yang tak disangka-sangka
kerana hanya Taylor balas mesej saya, tapi…
Ya.
Awak gementar?
Awak gementar untuk jumpa dia.
Awak ada senarai aplikasi Nota pada telefon awak.
Apa salahnya?
Apa kejadah?
Kenapa?
Tiada apa-apa. Cuma hal kerja. Saya akan uruskan.
Kamu berdua pasti okey.
Okey? Kamu adik-beradik, pasti okey.
Terima kasih.
Uruskan hal kerja awak. Saya ambil perhiasan.
Ya.
-Hei… -Anda capai Denise Russo.
Tinggalkan mesej.
Denise, boleh telefon saya?
Saya tak tahu apa yang berlaku,
tapi saya terima e-mel Dunster Capital
dan mereka sekat dana kita. Saya tak faham.
Telefon saya balik nanti?
Semua okey?
Ya, saya cuma telefon teman wanita saya, Taylor.
Saya ingat awak hilang kawalan kerana kawan saya di Dunster
tak biayai syarikat awak dan Denise.
Tak! Apa? Saya…
Tak apa. Teruskan, tipu saya lagi.
Adakah ini…
Ini bermakna saya dipecat, bukan?
Tak. Saya kagum awak berani.
Tidak. Denise yang berani.
Tak mengejutkan.
Baiklah, jumpa awak di tempat kerja pada 2 Januari. Jangan marah.
Ya.
Sebenarnya, Adam…
Saya berhenti.
Apa?
Awak pasti, Steven?
Ya.
Tak marah?
Baiklah, mari kupas kentang.
Jeremiah dah sampai!
-Semua, mari makan. -Baik!
Hei, budak.
Hei.
Hidupkan penghangat. Sejuk.
Saya fikir saya boleh masuk.
Boleh.
Ini tak okey.
Saya tak boleh masuk rumah tanpa fikirkan mereka berdua.
Mereka rosakkan untuk saya.
Sekarang, dia mendapat keluarga, Krismas dan saya cuma…
Kehilangan semua orang.
Bukan semua orang.
Kami pun keluarga kamu dan saya takkan ke mana-mana.
Maaf saya teruk pada majlis itu.
Tak mengapa, sayang. Saya tahu kamu terluka.
Ia masih menyakitkan.
Dia yang boleh buat ia lebih baik.
Pasti dia nak dengar khabar kamu.
Saya belum bersedia.
Belum bersedia nak masuk.
Saya faham.
Ayah kamu pasti kesal.
Saya pasti dia tak sabar nak dengar anaknya potong bawang.
Hei.
Kamu boleh berdikari. Jangan fikir dia tak bangga.
Apa berbau sedap?
Saya buat lobak merah panggang gochujang.
Biar betul.
Ya.
Jika Halmoni di sini, dia akan kata, "Akhirnya, makanan yang sedap."
Awak boleh ambil lobak merah dan hadiah.
Saya belum bersedia nak masuk.
Okey.
Mesej apabila sampai rumah.
Ya.
Saya sayang awak, Laur.
Sayang kamu juga.
Selamat jalan.
Dia tak datang?
Hanya kita malam ini.
Mari makan.
-Buat apa di sini? -Buat apa di sini?
Saya terlupa hadiah anak buah saya. Nanti bergaduh
jika saya tak ambil.
Awak pakai seluar sedih. Apa yang berlaku? Terukkah?
-Saya tak nak cakap. -Okey.
Hari saya juga tak dipenuhi egnog dan karol.
Ayah awak tahu tentang saya dan Steven menubuhkan syarikat,
jadi dia pilih hari Krismas untuk dedahkan.
Krismas esok.
Okey, pukul berapa sekarang di Bethlehem?
Okey.
Saya minta maaf ayah saya teruk.
Tak apa. Semua akan menjadi. Saya terlalu pandai untuk gagal.
Jadi, apa yang berlaku?
Apa abang awak buat kali ini?
Awak tak perlu buat sesuatu dengan keluarga?
Saya ada lima minit. Tepi.
-Ayuh. -Okey.
Apa yang berlaku?
Saya tak masuk pun.
Saya duduk di dalam kereta.
Mungkin mereka sedang makan malam,
"Kasihan Jere, tak berani jumpa."
Saya fikir saya boleh jumpa dia lagi,
tapi dia buat saya rasa macam budak 17 tahun
yang ditinggalkan oleh Belly.
Saya patut mengenal pasti diri saya tanpa dia, tapi…
Garis masa awak untuk pulih terpulang kepada awak.
Perpisahan ibarat mati.
Terima kasih. Awak saja yang beritahu saya begitu.
Ini memang teruk, tapi saya rasa…
Kehilangan Belly lebih menyakitkan daripada kehilangan ibu saya.
Setidaknya, ibu saya benar-benar telah pergi.
-Ya. -Belly dah tiada,
tapi dia masih hidup.
Sebab itu awak perlu bersedih.
Bagaimana?
Terima yang ia berlaku.
Maafkan diri awak, maafkan dia, maafkan Conrad,
maafkan semua orang yang sakiti awak, bukan kerana mereka…
berhak dimaafkan, tapi kerana…
semakin lama awak bertahan, semakin lama ia menguasai awak…
dan pergi matilah orang yang menguasai awak.
Apa?
Tak tahu. Saya cuma terkejut.
Awak fikir saya tak pernah patah hati?
-Ya. -Ya Tuhan.
Semasa hubungan awak dan Steven tak menjadi,
awak tak nampak marah.
Itu sebab…
Sebab saya tak suka Steven pun.
Entahlah, saya fikir…
Saya fikir dia comel dan menyeronokkan
dan mungkin ada potensi bagi sesuatu, tapi…
Saya tak jatuh hati.
Percayalah, apabila saya jatuh hati, saya benar-benar jatuh hati,
umpama ombak menghempas pantai.
Apa?
Bukan saya saja yang romantis di rumah ini.
Saya gembira kerana rekod janji temu saya yang teruk
boleh menenangkan masa awak perlukan.
Awak tahu, D, kita kawan yang baik, bukan?
Benarkan saya tinggal di bilik awak sebulan.
Dengar saya merungut tentang masalah saya.
Tak mengapa. Saya suka masakan awak.
Jangan tinggalkan tisu kotor merata-rata dan kita okey.
Baiklah, Kapten.
Mari, bangun. Awak ikut saya.
-Apa? -Ya.
Saya takkan ganggu Krismas keluarga awak.
Ya. Nenek saya akan sayang awak.
Awak baik, kacak dan pandai memasak.
Fikir saya kacak?
Awak semua yang dia mahukan daripada saya dan gagal.
Kedengaran bagus.
Beri saya lima minit. Saya nak bersiap untuk nenek awak.
Ya, jangan sebut begitu lagi.
Awak tahu awak suka.
Hai!
Ya Tuhan. Saya amat merindui awak.
-Kita FaceTime semalam. -Ia bukan perkara sama.
Saya tahu! Awak tak tahu betapa saya rindukan awak.
Bagaimana Krismas bersama mak?
Bagus. Macam biasa.
Kami pesan makanan Cina dan tonton
Love Actually dan tidur di sofa.
-Itu kedengaran sempurna. -Memang pun.
Memang pun.
-Hai! -Hai.
-Saya suka ini. Beli di sini? -Ya?
Bila nak beli-belah? Saya nak baju cantik
untuk parti Malam Tahun Baru.
-Ya, kita boleh pergi esok. Janji. -Okey.
Mari masuk sebab cuaca sejuk. Beri saya beg awak.
-Jangan ambil yang berat. -Okey.
Saya pernah makan croissant. Kenapa sedap?
Ini ialah hari-hari saya di sini.
Terima kasih.
Ya.
Saya berseronok di Paris.
-Ya. -Awak berseronok di Paris.
Bukan yang itu.
Bonnie dan Clyde.
Sedia?
Terima kasih.
-Cantik! -Saya tahu.
Hei, masuklah. Di luar sejuk.
Saya masih tak percaya awak tinggal di sini.
Paris memang hebat.
Saya rasa saya dah buat yang terbaik yang saya boleh buat.
Awak patut lihat rekaan saya untuk Steven.
Ia boleh tahan.
Tak sangka kamu akan tinggal bersama selepas graduasi.
Ya. Perkara perempuan dewasa.
Saya gembira untuk kamu berdua.
Terima kasih. Okey.
Saya tak sabar nak bawa awak jumpa kawan saya.
Saya pun. Adakah mereka semua sama seksi
macam Chalamet Latino yang beli-belah dengan kita semalam?
-Benito? -Ya.
Dia cuma kawan.
Dia terlalu kacak untuk jadi "cuma kawan".
Tak.
Kekasih baharu sebahagian daripada proses penyembuhan.
Awak keluar dan awak…
Saya bukannya biarawati.
Awak pute!
Bagaimana sebut "pute"?
Tunggu sekejap.
Awak rujuk Kamus Urban Perancis di pesawat?
Kalau ya?
-Saya perlu tahu perkataan… -Ya.
…di sini dan satu ialah "pute".
Pute. Hei, boleh ambil telefon saya?
Jere.
Jawablah.
-Nak jawab? -Berikan kepada saya.
Berikan kepada saya.
Helo?
Hei, ini saya.
Saya gembira mendengar suara awak.
Apa khabar?
Saya sedang bekerja. Bagus.
Taylor beritahu saya awak memasak di restoran.
Ya, saya pembantu pramusaji, jadi…
Perlu mula juga, bukan?
Ya.
Jadi, bagaimana Paris?
Saya dah cuba escargot.
Jadi?
Saya tak suka.
-Saya dah kata. -Ya.
Saya gembira awak telefon. Saya…
Saya nak beritahu awak betapa menyesalnya saya…
dan betapa saya mengesali cara hubungan kita berakhir.
Tak nak bincang kisah lama. Bukan sebab itu saya telefon.
Okey, kenapa?
Sebab saya dah tak nak takut untuk telefon
dan saya nak awak tahu saya okey.
Saya harap awak pun okey.
Ya.
Fisher, rehat awak tamat 90 saat lepas.
Nampaknya awak sibuk. Saya patut lepaskan awak.
Ya, saya patut lepaskan awak juga.
Selamat Tahun Baru.
SELAMAT TAHUN BARU
Mereka semua kawan awak?
Saya jemput empat orang dan suruh jemput semua kenalan mereka.
Okey.
Hei.
Maaf saya lambat, mereka tutup jalan.
Awak nampak cantik.
Terima kasih. Saya nak ambil champagne.
Hai.
Taylor, ça va?
Ini dihantar kepada awak di bawah.
Saya boleh ambilkan.
Untuk awak.
Ini daripada Conrad.
Conrad Fisher hantar bungkusan antarabangsa?
Dia hantar surat.
Boleh saya buka? Saya nak buka.
Dia belikan Sour Patch Kids. Manisnya.
Ya Tuhan… Junior Mint ? Kotak ini penuh barang sentimental.
Sebab ini awak tak boleh beralih?
Sebab Conrad Fisher hantar surat cinta?
Tak. Mari sini.
Ia bukan surat cinta. Ia nota yang biasa saja
dan saya belum balas. Jadi, tidak, Conrad bukan masalah.
Okey. Jadi, apa yang menghalang awak?
Sebab awak dan Benito kelihatan romantik bersama.
Awak takut disakiti?
Tak.
Saya takut sakiti orang lain.
Okey, jadi apa rancangan awak?
Awak takkan rapat dengan sesiapa lagi,
sebab awak mungkin menyakiti orang?
Sayang, ia tak boleh dielakkan.
Buat yang terbaik, tapi…
awak perlu terima yang ia mungkin akan berlaku nanti.
Awak betul.
Saya sentiasa betul.
Agak wajar yang mereka berdua
cari awak pada hari terakhir tahun ini.
Jika difikirkan, rasanya bab itu telah ditutup.
-Pengakhiran sebuah era. -Betul.
Adik-beradik Fisher kisah lama. Beli beg baharu.
-Mari keluar. -Okey.
Hampir tengah malam.
-Patutkah kita… -Tak, mereka akan pergi.
Apa?
Ada bocor.
Sinki dapur lagi?
Saya sangka tuan tanah dah baiki?
Ia di dalam bilik air.
Tak guna!
Alamak, di sini pun bocor.
Ada bocor?
Ya, lihat.
Serius?
Kami separuh bogel!
Masalah selesai.
Kopi saya!
Awak boleh buat lagi.
Kita mula lagi.
Saya perlu bersiap untuk kerja, okey?
Tolong hubungi pengurus bangunan.
Awak dah habis syampu.
Boleh berhenti guna barang saya?
Biasalah Clovis.
-Saya harus pergi. -Sekejap.
Awak tiada masa?
-Simpanlah itu. -Ya?
-Ia membantu. -Letak di tandas.
Boleh letak barang di sana.
Comel.
-Pakai skarf sekejap. -Ya.
Boleh terus mengemas?
Dah kehabisan barang nak hantar ke bawah.
Maafkan saya, sayang. Kami akan terus mengemas.
Saya tak sangka awak tinggalkan tempat ini. Ia sempurna.
Rumah Max lebih besar dan lebih dekat ke tempat kerja, jadi…
Bila Benito datang?
Tak lama lagi.
Dia ajak saya ke Mexico untuk ulang tahun ke-80 neneknya.
Jadi?
Tak boleh. Saya ada graduasi hujung minggu itu dan, kemudian pulang.
Kasihan Benny. Dia tergilakan awak.
Tak, dia tahu.
Dia tahu saya perlu kembali kepada kehidupan sebenar.
Ini mungkin kehidupan sebenar awak.
Saya nak cakap sekali lagi…
Saya rasa awak tak patut balik. Awak patut kekal di Paris.
Semua orang tunggu saya di graduasi.
Saya dah kata yang Clovis dah sewakan bilik saya kepada orang lain.
Saya tahu. Dengar dulu.
Sayang jika lihat tempat ini dibazirkan.
Awak patut ambil apartmen ini. Pajakannya cuma setahun…
Nanti, mak saya telefon saya.
Cakap dengan dia dan fikirkan.
Saya nak bawa kotak ini sebelum Max tinggalkan saya.
Hai, mak.
Bean, maaf mak terlepas panggilan tadi.
Hei, mak nak tanya… Kamu terbang balik hari apa?
Saya belum beli tiket lagi.
Kamu masih nak datang, bukan?
Gemma tawarkan apartmennya.
Ia pajakan selama setahun.
Saya tak tahu jika saya nak terima,
tapi jika saya ambil, tak bermakna saya takkan pulang.
Saya cuma…
Saya rasa saya belum selesai di sini.
Visa kamu bagaimana?
Ya, saya perlu fikirkannya.
Tapi ada program Psikologi setahun di Sorbonne
yang boleh bagi visa pelajar saya.
Ada pelanggan tetap di bar yang bekerja di sekolah antarabangsa,
dan kata mereka perlukan bantuan untuk program sukan.
Jadi, jika saya mahu, saya boleh.
Okey.
Beritahu perkembangan kepada mak.
Itu saja? Mak takkan cuba pujuk saya?
Kamu nak mak pujuk?
Tak. Apa?
Tak. Saya cuma…
Saya amat gembira di sini.
Mak tahu, Bean. Mak dengar daripada suara kamu.
Kamu jumpa sesuatu yang istimewa di sana,
dan ya, mak berharap kamu jumpa sesuatu yang istimewa
yang lebih dekat dengan rumah.
Apa, seperti Trenton, New Jersey?
Tinggal dengan mak,
agar boleh ingatkan untuk cuci bra?
Mak teruja untuk kamu pulang,
tapi sejujurnya, mak akan sama teruja jika kamu kekal di sana.
Terima kasih, mak.
Kamu apa khabar hari ini?
Hari ini?
Ya Tuhan, ia hari ke-14,
ulang tahun kematian Susannah.
Saya patut…
Mak okey?
Mak okey, Bean. Jangan salahkan diri kamu.
Mak pasti rumah terasa seperti berjuta batu jauhnya.
Beck pasti teruja kamu berpindah ke Paris.
Apartmen Gemma mempunyai pemandangan Sacré-Cœur, macam dalam Sabrina.
Sempurna sekali.
Baiklah. Saya harus pergi, mak.
Saya sayang mak.
Mak pun sayang kamu.
Belly, negara mana yang kamu paling nak lawati?
Mesir? Itali?
Ya Tuhan. Saya dan Adam pergi ke Itali untuk berbulan madu,
dan saya makan gelato setiap hari.
Apakah itu gelato?
Macam aiskrim, tapi lebih sedap.
Saya nak gelato.
Laur, apa kata kita sewa rumah di Itali musim panas depan?
Itu kedengaran mahal.
Kalau Adam sewa rumah di Itali musim panas depan?
Boleh kita tinggalkan Adam?
Kita sewa rumah di Pantai Amalfi dan kamu pasti suka.
Kamu boleh berenang di laut setiap hari.
Saya tak nak berenang di laut setiap hari.
Saya nak berenang di sini dengan kamu…
dan orang.
Orang?
Okey, kita akan datang sini,
tapi satu hari nanti, kamu mungkin akan ubah fikiran.
Kamu nak lihat dunia lain.
Tak, saya tahu apa saya suka.
Betul. Kamu sentiasa gadis yang tahu hatinya sendiri.
Belly Harap awak okey hari ini.
Terima kasih, Belly.
Saya tak tahu abang datang.
Tak beritahu sesiapa. Maaf.
Abang nak pergi sebelum kamu sampai.
Dalam ingatan kasih sayang Susannah Beck Fisher
Abang tak sangka dah lima tahun.
Pagi ini, saya sedar tak boleh ingat ketawa mak.
Abang tak ingat tangan mak.
Sentiasa pegang abang.
Abang tahu kamu takkan maafkan abang.
Tak.
Tapi abang akan cuba, dan terus mencuba,
sebab rindu kamu,
dan abang minta maaf. Abang benar-benar minta maaf.
Nak buat di sini?
Baiklah, jom.
Sepanjang musim panas, abang seperti musang berbulu ayam,
pura-pura bantu perkahwinan saya,
sebenarnya nak rampas Belly.
-Bukan begitu. -Abang mengarut.
Sumpah, bukan itu yang berlaku.
Saya sayang dia dan abang rosakkan.
Abang tak tahu rasanya bersama seseorang begitu lama,
apa yang telah hilang. Dia segalanya untuk saya.
Jika begitu, kenapa kamu boleh tidur dengan orang lain?
Kami berpisah dan abang nak tahu kenapa?
Saya tahu tentang kalian sewaktu Krismas.
Mengakulah, abang nak Belly, jadi abang cari jalan untuk ambil dia.
Kita tak boleh ambil seseorang, Jere.
Dia bukan objek
dan satu-satunya sebab perkahwinan itu musnah
ialah kamu takut kehilangan dia.
Macam cincin boleh…
jadikan orang milik kamu.
Pergi matilah.
Jere, maaf abang tak boleh berhenti mencintainya,
dan itu menyakiti kamu, abang kesal,
tapi kamu juga begitu.
Apabila kamu dapat bersama dia,
sebulan selepas kami berpisah, kamu ambil.
Kamu fikir itu tak menyakiti abang? Fikir itu mudah?
Abang faham sebab…
Kamu terlalu menyayangi dia sehingga lupa orang lain. Abang pun sama.
Tak mahu cakap tentang Krismas
sebab jika cakap, hubungan kami akan tamat.
Boleh salahkan saya kerana bertahan selama mungkin?
Tak.
Jere, abang cuba berhenti mencintai dia. Abang cuba kotakan janji.
Janji apa?
Sebelum mak mati,
abang janji abang akan cuba jaga kamu,
yang abang akan lindungi kamu daripada terluka.
Abang tahu…
Tak menjadi.
Ya…
Ya.
Tapi saya pun berjanji kepada mak juga.
Takkan biarkan apa-apa rosakkan hubungan kita.
Kita berdua buat silap.
Mak tentu akan marah.
Semasa kami putuskan perkahwinan, saya terfikir,
"Saya perlu cari mak."
Kemudian, saya fikir, "Saya nak cakap dengan Connie,"
walaupun itu salah abang.
Saya perlukan abang.
Saya masih perlu.
Abang ada di sini.
Belly mesej abang juga? Saya takkan pukul abang jika ada.
Tiada.
Tak borak sejak musim panas lepas.
Abang tulis surat kepadanya…
Dia tak balas surat abang, mungkin abang patut faham.
Saya tak boleh menandingi hubungan kamu berdua.
Hubungan itu seperti medan kuasa.
Buat apa yang perlu.
Jangan harap saya okey,
tapi jangan bazirkan juga.
-Jumpa lagi. -Jumpa lagi.
Kepada Belly, saya jumpa Jeremiah semalam.
Kami berdua melawat kubur ibu saya.
Keadaan lebih baik daripada dulu.
Kami tak bertumbuk.
Dia kata kamu berhubung.
Saya patut berterus terang
sebab siapa tahu jika awak baca surat saya…
Awak mungkin buang semua tanpa membukanya, itu hak awak,
tapi saya akan cakap, walaupun saya tiada hak…
Saya sedih sebab Jere cakap dengan awak.
Namun, saya rasa dia tak benci saya lagi. Itu bagus.
Maafkan saya, buka kasut awak di rumah baharu saya.
Ini rumah keluarga Asia.
Kita pakai kasut di rumah lama awak.
Ya, tapi kerana saya tak mahu kaki saya sentuh lantai itu,
dan juga, tempat ini milik saya,
saya seorang.
Nak kemas katil? Mak saya selalu kata
itu perkara pertama awak patut buat apabila awak pindah.
Boleh, tapi saya nak tidur sendirian malam ini.
Saya tak pernah dapat buat begitu.
Apa-apa saja awak kata.
Oleh kerana awak tak balik bulan depan,
nak ikut saya ke Mexico untuk parti hari jadi nenek saya?
Saya janji takkan melamar depan keluarga saya.
Nak tunjuk tempat saya membesar.
Nenek saya masak chilaquiles terbaik di dunia.
-Di dunia? Ya? -Awak tak tahu.
Ia lazat.
Okey.
Ya.
Baiklah.
Andai kata saya tak jelaskan, saya sering memikirkan awak.
Supaya jelas, awak saja yang saya fikirkan.
Sayang, Conrad.
Kepada Conrad, saya tak ucap terima kasih kerana hantar Junior Mint,
jadi terima kasih.
Terima kasih untuk semua surat awak. Baiknya awak fikir tentang saya.
Akhirnya saya jumpa apartmen kekal.
Ini alamat baharu saya. Saya harap awak sihat.
Awak patut kunci pintu.
Ya Tuhan, panasnya. Saya tak ingat ia panas Jun lepas.
Saya dengar cuaca di Brussels agak bagus.
Tak sangka Namazy ajak awak ke persidangan Brussels.
Saya bagus daripada awak.
Cuba lagi lain kali.
Apa khabar? Awak nak air?
Boleh.
Jadi, Brussels, ya?
Bandar Belgium aneh,
hanya sejam setengah naik kereta api dari Paris…
Halus.
Tunjukkan poskad dia.
-Agnes. -Biar saya lihat.
Bagaimana saya nak bantu jika saya tak tahu?
Saya tak pernah minta bantuan awak.
Ya Tuhan, awak simpan di dalam dompet?
Diamlah.
Okey.
Jadi?
Itu saja dia tulis?
Ya.
Awak tak patut pergi.
Sungguh? Awak tak rasa…
Awak teruk. Awak…
Tapi, jika awak tak pergi, awak akan menyesal selama-lamanya.
Jika awak pergi, awak akan menyesal, tapi…
Ini boleh membantu?
Tak.
Doktor, bantu diri sendiri.
Okey, En. Fisher.
Kami boleh tukar penerbangan awak ke Paris pada pukul 10:45 malam ke Paris.
Terdapat perbezaan tambang 473 dolar. Awak masih mahu tempah semula?
Ya.
Terima kasih.
-Dah siap. -Terima kasih.
Ya. Selamat jalan.
Rancangan besar untuk hari jadi awak?
Ada kawan adakan makan malam.
Kedengaran manis dan mesra.
Awak pasti nak potong?
Ya.
Saya nak sesuatu yang baharu musim panas ini.
Okey.
Terjemahan sari kata oleh Tasha Shawal s ini.